Tuesday, June 30, 2020

ဘဝခန်းမ၏ အခြားတစ်ဘက်၌ အပိုင်း ( ၂ )

ဘဝခန်းမ၏ အခြားတစ်ဘက်၌ အပိုင်း ( ၂ )

phoebe ရေးသား၍ မြကျွန်းညို ဖိုရမ်တွင် အစအဆုံး တင်ဆက်သည်။ 

ဆရာမကြီး

သူနဲ့ ကျမ နောက်တစ်ပတ် စနေကျ မှပဲ တွေ့ ရတော့မှာပါ။ သည်ကြားထဲ မှာ သွယ်သွယ်က ရုတ်တရက်ကြီး ဖုန်းဆက်လာတယ်။ ဆက်မှာပေါ့၊ သူ့ယောက်ျားက သင်္ဘော တက်သွားပြီလေ။ ဒါနဲ့ ကြာသာပတေးနေ့ ကလည်း ပိတ်ရက်ကျတာနဲ့ သူနဲ့ကျွန်မ တွေ့ဖို့ ချိန်းကြတယ်။ အဲ့ဒိနေ့ သူက ကျွန်မကို သူ့ကားလေးနဲ့ လာခေါ်တယ်၊ မြို့ထဲပတ် စားချင်တာ စားကြပြီး နေ့လယ် သူတို့တိုက်ခန်းမှာ ဝင်နားတယ်။

သူက ကျွန်မ စေ့စပ်ထားတဲ့ အကြောင်းကို သိထားတော့ စကားစပြီး မေးရာက အကြောင်းစုံပြောဖြစ်တယ်။ 

“ ဒီအတိုင်း ဆို နင်သိပ်မကြာတော့ဘူး ပါသွားတော့မယ်” တဲ့။ 

အဓိက က ကလေး မရဖို့ ပဲလိုတာပါဟာ ဆိုတာက အစချီပြီး ရာသီရက်လွတ်တွက် တာကို လက်ချာပြန်ပေးပြန်ပါရော။ သူ့ယောက်ျားက သူ့အောက်ပိုင်းကို နမ်းလို့ အမွှေးတွေ ရိတ်ထားတယ်တဲ့။ ရိတ်တာ ခဏခဏ ပြန်ပေါက်လို့ တလောကပဲ waxing လုပ်ထားတယ်တဲ့လေ။ သူဘာ ပြောမှန်း မသိလို့ 

“ အဲ့ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” 

လို့ မေးတော့ ဖယောင်းသုတ်ပြီး နှုတ်တာ တဲ့။ နာတယ်လို့တော့ ပြောတယ်။ သူ့ယောက်ျားကတော့ ပုံမှန် ရိတ်တယ်တဲ့။ ဘာဖြစ်လို့ ရိတ်တာလဲ လို့ မေးတော့...

“ နင်ကလည်း ဟာ ပြီးရင် အရည်တွေက အဲ့ဒီမှာ ပေပြီး ညစ်ပတ်ကုန်တယ်... ပြီး တော့ အနံ့ ပြင်းတာပေ့ါဟာ၊ ရိတ်ထားတော့ သန့်ရှင်း တာပေ့ါတဲ့... နောက် သူ့ယောက်ျားက ပြောတယ်တဲ့ .. ရိတ်ပြီး ရင် လုပ်ရတာ ပိုကောင်း လာတယ် ” တဲ့။ 

“ နင် ရော ပိုကောင်းလာ လား”

လို့ မေးတော့ ပုံမှန်ပဲ လို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ချက်တစ်ချက် သူ့ယောက်ျားက ဖိပြီး ထည့်ထားရင် ဘယ်လို ကောင်းမှန်းမသိဘူး တဲ့။

“ ပြောပါအုံး ဘယ်လို ကောင်းတာလဲ” 

လို့မေးတော့ 

“ မပြောတတ်ဘူးဟာ ကောင်းတာတော့ ကောင်းတာပဲ နင် နောက်တော့ သိလိမ့်မယ် ” 

ဆိုပြီး ပြောတယ်။ 

“ နင်သိလား သူတို့က အရှိန်ရလာရင် အရမ်း ဆောင့်တတ်တယ် ...အဲ့လိုဆို ငါတို့လည်း အရမ်းကောင်းတာပဲ ...ဒါပေမယ့် ပြီးရင် အဖုတ် တစ်ခုလုံးကြိမ်းနေရော …” 

တဲ့။ ပြီးတော့ ဆက်ပြောတယ်။ 

“ နောက်ကနေ လုပ်တဲ့ အခါ ပိုကောင်းတယ်” တဲ့။

ဘယ်လို ကောင်းတာလဲ လို့ တော့ ..ထပ်မမေးဖြစ်တော့ဘူး။ ပြန်ခါနီး ပုလင်းလေးတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်။ နင့်..လူကြီးနဲ့ မတွေ့ခင် နို့သီးခေါင်းကို အဲ့ဒိဆေးလေး လိမ်းထား..တဲ့။ ဘာလို့လဲ လို့ မေးတော့ 

“ ကြည်ပြီး အရောင်လှနေအောင်” 

လို့ လို့ ပြောတယ်။ သူအရင်က သုံးခဲ့တာတဲ့။ အခု ဆက်မသုံးတော့ဘူးတဲ့။ သြော် တစ်ကွက်ချန်ထားခဲ့သေးပါလားလို့ တွေးလိုက်မိတယ်။ ဒါမျိုးတွေလည်း ရှိပါလားလို့ ဗဟုသုတ တိုးခဲ့ရပါရဲ့။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ရေချိုးဖို့ ပြင်ရင်း မှန်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြည့်မိတယ်။ ကျွန်မကိုယ်လုံးက ခပ်သွယ်သွယ် ရှိပေမယ့် ခါးက တော့ တုတ်ချင်ချင်။ ခပ်ချပ်ချပ်ဖြစ်နေတဲ့ ရင်သား နှစ်မွှာက တော့ သွယ်သွယ့် လောက် မကြီး။ နှစ်ခုကြား ဟ နေတဲ့ အကွာအဝေးက သိသိသာသာရယ်။ ရင်သားပေါ်တဲ့ အင်္ကျီမျိုးကျွန်မ ဝတ်ရင် ရုပ်ဆိုးမှာကို သိတယ်။ နှစ်ခု ထိစပ်နေပြီး နှစ်မွှာကြားကို မြင်ရတာမျိုးမှ လှတာကိုး။

ပေါင်ကြားထဲက မျဉ်းကြောင်းသုံးမြှောင့် စုံရာကတော့ ထင်ထင်ရှားရှားရယ်။ ကျွန်မရဲ့ ဆီးဖုံးမွေးက ကျဲပါးတော့ အသားကို မြင်ရနိုင်တယ်။ သွယ်သွယ်က အကုန်ရှင်းထားတယ် ဆိုတော့ သူ့ဟာက မျက်နှာပြောင်ဖြစ်နေမှာပဲလို့ တွေးမိတယ်။ တစ်ဆက်တည်း ငါလည်း ရိတ်ရင် ကောင်းမလားလို့ တွေးမိတယ်။ သူက ကျွန်မဟာကို နမ်းတယ် စုပ်တယ်လေ။ ရေချိုးတော့ အဲ့ဒါကို သန့်ရှင်းရေး ကျကျ နန လုပ်မိတယ်။ သူနမ်းတဲ့ အခါ ချေးညော်တွေ အနံ့အသက်ဆိုးတွနဲ့ ဆိုကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ တစ်ကိုယ်ရည် သန့်ရှင်းမှု့ မရှိဘူး ထင်သွားရင်လည်း ရှက်စရာပဲကိုး။

သည်ကြားထဲမှာပဲ ကျွန်မတို့ လက်ထပ်ဖို့ ကိစ္စကို သူက ကျွန်မရဲ့ မိဘတွေ နဲ့ ပြောဆိုစီစဉ် ပါတော့တယ်။ နောက် တစ်ခါ အလုပ် လိုအပ်ချက်အရ သင်္ဘော ပေါ်ခဏ တက်ရ တော့မှာမို့ အမြန် လက်ထပ် ပါရစေပေါ့။ တစ်တစ်ခေါက် က ၆ လလောက်ပဲ မို့ မထွက်ခင် ရုံးတက် လက်မှတ် ထိုးသွားမယ် ပေါ့။ ပြန်လာမှ ဧည့်ခံပွဲ လုပ်မယ်ပေါ့။ အမေတို့ကလည်း ငါ့သမီးမြန်မြန် ယောက်ျားရ ပြီးရောပဲလား သမက် မလွတ်အောင် ဖမ်းကြမယ် ဆိုပြီး လုပ်သလား မသိ၊ လက်ခံ လိုက်ကြတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ နှစ်ပတ် အတွင်း လက်မှတ်ထိုးဖို့ စီစဉ်ကြပါတော့တယ်။

စနေနေ့ မနက် ရောက်တော့ သူလာခေါ်တယ်။ ကျွန်မ ရေချိုးနေတုန်း သူရောက်လာတယ်။ ဘုရားတက်ဖို့ပေါ့။ နောက်ဆက်တွဲဘာလုပ်ကြမယ် ဆိုတာကို သိနေတော့ အောက်ပိုင်း အတွင်းကိုပါ ဆေးရည်နဲ့ ဆေးလိုက်တယ်။ ဖီးလိမ်း အလှပြင်တော့ သွယ်သွယ်ပေးတဲ့ ဆေးလေးကိုလည်း လိမ်းလိုက်တယ်လေ။ ပြင်ဆင်ပြီး ကျွန်မထွက်လာတော့ သူကဧည့်ခန်းထဲမှာ သတင်းစာဖတ်နေတယ်။ ကျွန်မကို ကြည်ပြီး 

“ ဒီနေ့ တယ်လှနေပါလား” တဲ့။

အဲ့ဒီနေ့က ထုံးစံအတိုင်း ဘုရားတက် ပန်းကပ် ရေသပ္ပါယ်ပြီး လက်ယျာရစ် ဖူးပြီး တိုက်ခန်းကို ကူးခဲ့ ကြတာပေ့ါ။ တစ်လမ်းလုံး သူနဲ့ ကျွန်မ ပုံမှန်ပဲ ပြောဆို ဖြစ်ကြတယ်။ အခန်းထဲ ရောက်တော့ နှစ်ယောက်သား ဖုံတွေသုတ် တံပျက်စည်းလှည်းပေ့ါ။ ပြီးတော့ သူက အိပ်ယာကို ခင်းလိုက်တယ်လေ။ အဲ့ဒီ အချိန် စိတ်ထဲ မှာ ဘယ်လိုဖြစ်တယ်မသိဘူး။ သူ့ရဲ့ အယုအယကို အထွးအပွေ့ကို အရမ်းခံချင်လာတယ်။ သူက အပေါ် ရှပ်အင်္ကျီ ကိုချွတ်လိုက်ပြီး ချိတ်မှာ ချိတ်တယ်။ ပြီးတော့ ပုဆိုးပါ ချွတ်လိုက်တယ်။ ကျွန်မလည်း အင်္ကျီကို လိုက်ချွတ်လိုက်မိတယ်။ 

သူက ကျွန်မအင်္ကျီကို လှမ်းယူပြီး တန်းမှာ ချိတ်လိုက်ချိန် ထမီ ကို လည်း ချွတ်လိုက်မိတယ်။ ထမီကို အသာခေါက်ပြီး သူ့ဘေးက တန်းပေါ်လှမ်းတင်လိုက် ချိန်မှာ သူရော ကျွန်မရော နှစ်ယောက်စလုံ အတွင်းခံ နဲ့ချည်းကျန်တော့တယ်။ သူကရုတ်တရက် ကျွန်မကို ဆွဲဖက်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း နမ်းစုပ်ပါတယ်။ ကျွန်မစိတ်ထဲ ဘယ်လို ဖြစ်သွားမှန်းမသိဘူး။ သူကိုလည်း ပြန်ဖက်ထားမိတယ်။ ပြီးတော့ အောက်က အပေါက်က “ဖြစ်” ခနဲ ဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ တယ်။ အရည်တွေ ထွက်လာတာလို့ ကျွန်မထင်တယ်။

သူက ဘရာဆီယာအောက်က နေလက်လျှိုပြီး နို့တွေကို ကိုင်တယ်။ ပြီးတော့ တင်ပါးတွေကို ညှစ်တယ်။ ဖက်ပြီး လည်ပင်းနဲ့ ဂုတ်ကို နမ်းတယ်။ သူ့ရဲ့ မာတောင့်တောင့် လိင်တံကြီးက ကျွန်မဆီးစပ် နဲ့ ဗိုက်ကို လာပြီး ပွတ်မိနေတယ်။ ခဏ နေတာ့ လူချင်းနဲနဲ ခွာပြီးကျွန်မရဲ့ ဘရာဆီယာကို ချွတ်တယ်။ ကျွန်မကည်း အလိုက်သင့်လေး ချွတ်ပေးလိုက်တယ်။ အိပ်ယာပေါ်ပစ်တင်ပြီး သူက ဘောင်းဘီကို ချွတ်တော့ ကျွန်မလည်း ကိုယ့် ပင်တီကို  ကိုယ်ချွတ်လိုက်တယ်ပေါ့။ ပင်တီ အတွင်းမှာ ခံထားတဲ့ ပက် မှာ အရည်ကွက်နေတာကိုမြင်လိုက်ရတယ်။ သူက ကျွန်မကို ပြန်ဖက်တော့

“ ခဏ နေအုံး ရေဆေးပေးမယ်” 

လို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားခဲ့ပေမယ့် သည်ကြားထဲ ချွေးဘာညာ အရည်တွေနဲ့ သူမသတီမှာကို ကျွန်မ မလိုလားဘူး။

ဒါနဲ့ နှစ်ယောက် ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ကြ၊ သူက သူ့ဟာကို သူဆေး ကျွန်မက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ကျွန်မဟာ ကျွန်မဆေးပေါ့။ ယောနိကို ဆေးလာတဲ့ ဆေးရည်ရဲ့ အမွေးနံ့က တော့ မပျောက်သေးဘူး။ သူ အဆင်ပြေမှာပါလို့ တွေးမိတယ်။ တကယ်တော့ သူ့လျာနဲ့ ပါးစပ် အစွမ်းကို အရမ်းခံစားချင်တယ်လေ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~

အခန်းထဲ ပြန်ရောက်တော့ ကျွန်မကအိပ်ယာပေါ် ပက်လက်လှဲအိပ်လိုက်တယ်။ သူက ဘေးက နေ တစ်စောင်းလှည်းပြီး နို့တွေကို လှမ်းကိုင်တယ်။ ပြန်းတော့ ကျွန်မပါးစပ်ကို စုပ်နမ်းတယ်။ ကျွန်မလည်း မျက်စေ့မှိတ်ထားပြီး အလိုက်သင့် တုန့်ပြန်နေမိတယ်။ ရင်သားတွေက တင်းလာသလို အောက်ကလည်း ယားကျိကျိ လိုမျိုးဖြစ်လာတယ်လေ။

သူက နမ်းတာကို ရပ်ပြီး နို့တွေကို လက်နဲ့ အုပ်လိုက် ပွတ်လိုက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လုပ်တယ်။ ကိုယ်ရင်သားကိုယ် ကြည့်မိတော့ ခါတိုင်းနဲ့ မတူ တင်းပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတွေက ထောင်နေလိုက် တာလေ။ သူက 

“ ဒီနေ့ နို့သီးလေးတွေက ပိုလှ နေသလိုပဲ” 

တဲ့။ သူက အဲ့ဒါလေးတွေကို ပွတ်လိုက်တိုင်း ပြောမပြတတ်တဲ့ အထိအတွေ့ကို ခံစားရတယ်။ နောက် သူက ငုံ့ပြီး စို့ ပါတော့တယ်။ သူ့စုပ်ထားတာရယ် လျှာနဲ့ တို့ထိ ကစားတာရယ် က ဘယ်လိုကောင်းမှန်း မသိပါဘူး။ သူ့ခေါင်းကို လှမ်းကိုင်လိုက်မိတယ်။ ဖိမထားမိအောင် စိတ်ကို မနည်း ထိန်းထားရတယ် လေ။

နောက် ရင်သားအောက်ဘက်ကို ရွေ့ပြီး နမ်းတယ်။ ပြီးတော့ ဗိုက်နဲ့ ချက်ကို။ ယားကျိကျိ ဖြစ်လို့ အသက် အောင့်ပြီး ဗိုက်ကို ရှပ်ထား လိုက်မိတယ်။ ပြီးတော့ ဆီးဖုံးမွေးတွေကို နမ်းရှုံပါတော့တယ်။နောက် ကျွန်မပေါင်ရင်းကို အောက်က ပင့်ကိုင်ပြီး ပေါင်တွေကို ကားလျက် ပုံစံ ပြင်လိုက်တယ်။ သူဘာလုပ်တော့မယ် ဆိုတာကို သိတယ်လေ။ ခေါင်းကို ပြန်လှဲချလိုက်ပြီး အလိုက်သင့်ကလေး ကားပေး ထား လိုက်မိတယ်။ ကျွန်မဟာကို သူ့လက်နဲ့ ပွတ်သပ်ပြီး ဖြဲကြည့်တာကို ခံစားရတယ်။ နောက် စပြီး နမ်းရှုံ ပါတော့တယ်။

ကျွန်မဟာကို ထိတွေ့နေတာက သူ့လျားလား နှုတ်ခမ်းတွေလား မသဲကွဲဘူး။ နူးညံ့တဲ့ အရာ တစ်ခုနဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပွတ်တိုက် နေသလိုပဲ။ အရမ်း ပွတ်တိုက်လို့ ကောင်းတယ် ဆိုတာပဲသိတယ်။ ပါးစပ်က ကယောင် ကတမ်း အသံ တွေထွက်မိ တယ်။ မထွက်မိအောင် ဘယ်လိုမှ ထိန်းချုပ် ထားလို့ မရဘူး။ အရင် နေ့ကထက် ပိုပြီး လွတ်လပ် သလို ခံစားရတယ်။

ရုတ်တရက် တစ်ခုလုံးကို စုပ်ဆွဲလိုက်သလို ဖြစ်သွားတော့ လန့်ပြီး အော်လိုက်မိတယ်။ ခေါင်းထောင်ကြည့်လိုက် ပေမယ့် သူ့ပါးစပ်က ကျွန်မဟာကို ထိအပ်ထားတာ ပဲ မြင်ရပြီး ဘာလုပ်လိုက်မှန်း မသိဘူး။ 

“ ဘာလုပ် လိုက်တာလဲ” 

လို့ မေးတော့ သူက မဖြေဘူး။ ဘယ်လို အရသာမှန်း မသိ။ မခံ မရပ်နိုင်အောင် ကောင်းတယ် လို့ပဲ ပြောတတ် တော့တယ်။ ပါးစပ် ကလည်း ဟင်းခနဲ ဟဲခနဲ အသံတွေ ထွက်မိတယ်။ တားဆီးထိန်းချုပ်လို့ကို မရအောင်ပါပဲ။သူက ဘာမှ မပြောဘဲ ဆက်ပြီး လုပ်နေတယ်။ အစေ့ကို လျှာနဲ့ ထိတယ် ပွတ်တယ်လေ။ အစေ့လေးက တင်းနေတယ်ဆိုတာကို ကို ကျွန်မ သိနေတယ်။ သူက အဲ့ဒါလေးကို နှုပ်ခမ်းတွေနဲ့ ညှပ်ပြီး ဆွဲတယ်။ ဘာ ပြောကောင်းမလဲ၊ ဆတ်ဆတ်ကို ခါ သွားတာပေါ့။ ပါးစပ်ကလည်း အား.. ဆိုပြီး အသံ ကျယ်ကျယ် ထွက်သွားတယ်။

ရုတ်တရက် သူက ရပ်လိုက်ပြီး ကျွန်မကို လှမ်းဖက်တယ်။ ပြီးတော့ မျက်နှာနဲ့ နှဖူးတွေ ပါးတွေ လည်ပင်းတွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း အငန်းမရ နမ်းပါ တော့တယ်။ သူ့မျက်နှာက ကျွန်မသုံးခဲ့တဲ့ ဆေးရည် အမွေးနံ့နဲ့ အတူ အနံ့ တစ်မျိုးကို ပါရတယ်။ အဲ့ဒါ ကျွန်မ မိန်းမကိုယ်ရဲ့ အနံ့ ပဲ ဆိုတာ သိလိုက်တယ်လေ။ သူ့ အသက် ရှုသံက ပြင်းလွန်းတယ်။ အတင်းဖက် ရင်း ကျွန်မ နားနားကို ကပ်ပြီး ပြောတယ်။ 

“ အရမ်း လိုး ချင်တယ် ကွာ” တဲ့။ 

ကျွန်မ မျက်နှာပူ သလို ဖြစ်သွားတယ်။ ရှက်သွားတယ်ပဲ ပြောပါရစေ။ အဲ့ဒိ စကားလုံး ကို နှုတ်ကနေ ထွက်ဖို့ ဝေးစွ နားနဲ့ တောင် မကြားရဲ ပါဘူး။နောက် ရုတ်တရက် ထ လိုက်ပြီး သူ့ဟာကို လက်နဲ့ ပွတ်တိုက် ပါတော့တယ်။ ဘာလုပ် နေတာလဲ ဆိုတာ သဘော မပေါက်လိုက်ဘူး။ ခဏ နေတော့ သူ့ဟာထဲ က သုတ်ရည် ဖြူဖြူတွေ ပန်းထွက်လာပြီး ကျွန်မ ဗိုက်နဲ့ လည်ပင်းအထိ ပေကျံ ကုန်ပါတော့တယ်။

ပြီးတော့ သူက ကျွန်မ ဘေးမှာ လှဲချ လိုက်ပါတယ်။ အသက်ရှူသံ ပြင်းသလို ရင်ဘတ်ကြီး တစ်ခု လုံး လှုပ်ရှားနေတယ်။ သူ့ဟာ ကြီး က တော့ မထောင် မလဲပဲ။ သူ့ကိုကြည့်ပြီး သနားမိသလို။ ဘာဖြစ်မှန်း မသိသလို ဘာလုပ်ရမယ် မှန်းမသိ။

အမောပြေတော့ နှစ်ယောက်သား ထပြီး ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ကြတယ်။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကြရင်း ကျွန်မက 

“ ခုဏ က ဘာဖြစ်သွားတာလဲ” 

လို့ မေးတော့ သူက ရုတ်တရက် မဖြစ်ဘူ။ နောက်တော့ မှ “ကွင်းတိုက်” လိုက်တာလေ လို့ ပြောတယ်။ ဒါတော့ သူပြောမှလား သိတယ်လေ။ 

“ ဘာ ဖြစ်လို့ အဲ့လို လုပ်လိုက်တာလဲ “ 

လို့ ထပ်မေး လိုက်မိတယ်။ စိတ်ထဲမှာ ငါ့မှာ တစ်ခုခု မှား မှားနေ လွဲနေသလား မသဲ မကွဲပေါ့။ သူက တစ်ချက် ရယ်ပြီး

“ ညီမ အထဲ ကို ထည့်ချင်လွန်းလာလို့... တော်ကြာ ထည့်မိရင် အစ်ကို ကတိ မတည် သလို ဖြစ်သွားမှာ စိုးလို့” တဲ့။

ကျွန်မ ဘာမှ ပြန်မပြော မိဘူး။ စိတ်ထဲမှာ သူ့ကို ချစ် သွား မိသလိုပဲ။ အခန်းထဲ ပြန်ရောက် လို့ အဝတ်အစားတွေ ပြန်ဝတ်မယ် ပြင်ရင်း ရုတ်တရက် ကျွန်မ သူ့ကို လှည့်ပြီး  လေသံလေးနဲ့ ပြောလိုက်မိတယ်။ 

“ အစ်ကို ထည့်ချင်ရင် ထည့်လေ”

လို့။ တကယ်တော့လည်း ကျွန်မတို့ အဖြစ်က ဆင်ကောင်ကြီး အမြီးတစ် နေတဲ့ အနေအထားမျိုးကိုး။ မထူးတော့ဘူးလို့ တွေးမိတာကိုး။ ပြီးတော့ ခုဏ စိတ်ထဲ သိပ်မကျေနပ် မိဘူး ဆိုတာလည်း ဝန်ခံ ပါရစေ။သူက ကျွန်ကို ပြုံးပြီး ဖက်တယ်။ ပြီးတော့ 

“ လက်မှတ် ထိုးတဲ့ နေ့မှ လုပ်မယ်” 

ဆိုပြီးပြောတယ်။ ပြီးတော့ ဆက်ပြောတယ်။

“ အဲ့ဒိ အခါကျ ညီမ ဟာ ထဲ အစ်ကို့ဟာ တစ်ဆုံး ထည့်မှာ” တဲ့။

“ ပြီးတော့ အစ်ကို့ အချစ် ရည်တွေ အပြည့် ထည့်ပေးမယ်” တဲ့။ 

ကျွန်မ အဲ့ဒိလောက် အတုံးလိုက် အတစ်လိုက် ညစ်တီး ညစ်ပတ် စကားလုံးတွေ သူ့ ဆီက ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်မိဘူး။ ပြီးတော့ ပြောသေးတယ်။ 

“ ညီမ ဟာလေးက အရမ်း လှတာပဲ” 

တဲ့လေ။ ကျွန်မဟာကို လှတယ် လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိပါဘူး။ သူ့စကား အဆုံးမှာ ကျွန်မကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားလိုက်တယ်။ သူ့ဟာကြီးက ကျွန်မ ဆီးစပ်ကို ခိုးလို့ခုလုဖြစ် အောင် လာထောက်နေတယ်။ နို့သီးခေါင်း ကလေး တွေက ကျဉ်ခနဲ ဖြစ်သွားသလို ကျွန်မ မိန်းမကိုယ်ကို လည်း ကျုံ လိုက်မိသလိုပဲ။

~~~~~~~~~~~~~~~~

တနင်္ဂနွေနေ့က စပြီး လက်ထပ် ဖို့ စီစဉ်ကြပါတယ်။ ကုတင် မွေ့ယာ ခန်းဝင် ပစ္စည်း တွေအပြင် မီးဖိုချောင်သုံး ပစ္စည်းတွေနဲ့ အိမ်ထောင် ပရိဘော အချို့ ကိုပါ ဝယ်ကြရပါတယ်။ နောက် လက်မှတ်ထိုးတဲ့ နေ့အမှီ အခန်းကို ပြင်ကြ ဆင်ကြ ပေါ့။ လက်ထပ်ပြီး ရင် ကျွန်မတို့က ဒီတိုက်ခန်းကို ပြောင်းနေ ရမှာလေ။

လိုအပ်တာတွေ ဝယ်ခြမ်း စီစဉ်ရင်း အဲ့ဒီနေ့ “ည” အတွက် နေ့စဉ် လည်းပြောဖြစ် ဆိုဖြစ်ကြတာ ပေါ့။ သူပြောသလို ပါကင်ဖွင့်ပွဲ ပေါ့။ အဓိက က ကလေး ရသွားမှာပဲ။ ကျွန်မက ရာသီ မှန်တော့ ရက်တွက် ကြည်တဲ့ အခါ မလွတ်တလွတ် ဖြစ်နေတယ်။ ဧည့်ခံပွဲ ကသူ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်လာမှ လုပ်ကြမှာ ဆိုတော့ ဗိုက်ကြီး တကားကား နဲ့ မဖြစ်ချင်ဘူးလေ။ သူက တော့ ဘာဖြစ်လဲ ဆိုပြီး ပြောတယ်။ အိမ်ထောင်ကျလို့ ကလေး ရတာ ရတနာ ရတာပဲ တဲ့လေ။ သူက ကွန်ဒွန် မသုံးချင်သလို ကျွန်မကို လည်း ဆေး မသောက်ရဘူးတဲ့လေ။ ပြီးတော့ သုတ်ကိုလည်း ကျွန်မဟာထဲပဲ ထည့်မယ် ဆိုတာချည့်ပဲ။ အပြင်မှာ မထုတ်ဘူး...တဲ့လေ။

သူက အဲ့ဒီလို အတုံးလိုက် အတစ်လိုက် တွေ ပြောလာသလို ကျွန်မကလည်း ပိုပြီး ရဲရဲ တင်းတင်း ပြောလာမိတယ်။ အထူးသဖြင့် အဆုံး ထည့်မှာတို့။ မရှက်နဲ့ တို့ နောက် အရသာ အပြည့်အဝခံ တို့၊ ပုံစံမျိုးစုံနဲ့ လုပ်မှာတို့ ပေါ့။ မျိုးစုံ လုပ်မှာ ဆိုတော့ စိတ်ထဲ တွေးမိတယ်။ လေးဘက်ထောက်ပြီး ခွေးတွေလို လုပ်တာ မျိုးတို့ ဘာတို့ ပေါ့။ ငါတော့ ကောင်းကောင်း ခံရတော့မှာပဲ ..လို့ တွေးမိတဲ့ အခါ စိတ်ထဲ တစ်မျိုးကြီးပါပဲ။ နာမှာ ပြုမှာလည်း စိုးမိတယ်။

တကယ်တော့ ကျွန်မကသာ အပျိုစစ်စစ် သူက လူပျို မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါတွေက ကျွန်မနောက်မှ သိတာပါ။ အိမ်ထောင် သက် ရလာချိန်မှ လင်မယားချင်း အိပ်ယာဝင်စကား ပြောချိန်မှာမှ သူကပဲ ပြောပြတာ။ ကျွန်မ အရင် ရည်းစား နှစ်ယောက် ရှိခဲ့ တယ်။ နှစ်ယောက် စလုံးနဲ့ ပဲ အတူအိပ်ခဲ့ ဖူးတယ်တဲ့။ ပထမ တစ်ယောက် ကသူ့ထက် အသက်ကြီးပြီး အပျော်တွဲ တာတဲ့လေ။ အဲ့ဒိမှာ ပညာစုံတတ်ခဲ့တယ်ပေါ့။ အဲ့ဒိ အစ်မကပဲ သူ့ကို ဦးဆောင်သွားတာ။ ပြီးတော့ သူနဲ့ တွေ့ချိန်ကတည်းက အပျိုမဟုတ် ဘူးတဲ့။ အဲ့ဒိတစ်ယောက် က စစ်ဗိုလ်တစ်ယောက်နဲ့ ယူသွားသတဲ့။ 

နောက်တစ်ယောက်က တော့ ရည်းစားဖြစ်ပြီးမှ ပထမအခေါက် သင်္ဘော ပေါ်တက် တော့ နောက်တစ်ယောက်နဲ့ တွဲသွားလို့ ခွာလိုက်တာတဲ့လေ။ အဲ့ဒိတစ်ယောက်ကတော့ အပျို စစ်စစ်။  ဒါပေမယ့် အဲ့ဒိနေ့က အစီအစဉ်မရှိဘဲ ခိုးချောင်ခိုးဝှက် လုပ်ကြတာမို့ အပျို အရသာ ကောင်းကောင်း မသိခဲ့ဘူး တဲ့လေ။ ဒီတော့ ကျွန်မနဲ့ အပျိုအရသာ ကောင်းကောင်းယူမယ် ဆိုပြီး အကွက်ကျကျ ကြံစည်ခဲ့တာတဲ့။ မိန်ကလေးကိုယ်တိုင်က မရှက် မကြောက်နဲ့ စိတ်ပါမှ နှစ်ယောက်စလုံးအတွက် ကောင်တယ်ဆိုပဲ။ အဲ့ဒိတော့မှ ငါ့အကြံအစည် ခံခဲ့ရတာပါလား ဆိုပြီး တွေးမိတယ်။

အိမ်အတွက် တီဗွိကို လက်မှတ်မထိုးခင် တစ်ရက်မှာ ၀ယ်ဖြစ်ကြတယ်။ ဝယ်လာတဲ့ တီဗွီကြီးနဲ့ ဒီဗွီဒီစက်ကို သူကိုယ်တိုင် ဆင်တယ်။ ပြီးတော့ အခြားလုပ်စရာ မရှိတာနဲ့ ရုပ်ရှင်ထိုင်ကြည့်ကြတယ်လေ။ သူက ဒီဗွီဒီ တစ်ချို့ ထုတ်လာတယ်။ ကြိုစီစဉ်ထားတယ် ဆိုတာက ဘီဘိစီက ရိုက်တဲ့ လိင်ပညာပေး အစီအစဉ် တစ်ခုနဲ့ အပြာရုပ်ရှင်တွေချည့်ပဲ။ သူကလည်း  အပြာရုပ်ရှင်တွေချည့်ပဲ ဆိုတာပြောတယ်။ ကျွန်မ အတွက်တော့ ပထမဆုံး အပြာရုပ်ရှင်ကို ကြည့်ဖူးတာပါပဲ။ နှစ်ယောက် အတူတူ ကြည့်ကြ တော့ အရင်ကလောက် မရှက်တော့ဘူး။ ဒေါ့ဂီဆိုရင် ဘယ်လိုနေ ဆိုပြီး ကျွန်မကိုလုပ်ခိုင်းသေးတယ်။ ပထမတော့ ငြင်းသေးတယ်။ နောက် တော့ အစမ်း လေးဘက်ထောက်ပြတော့ အချိုး မကျဘူး တဲ့လေ။ 

သူပြောသလို ခါးကို ချိုးပြီး တင်ကို ပေါင်ကိုကား ပြစ် ထားရတယ်။  လုပ်တုန်း ထမိန်က ကျွတ်၊ လက်နှစ်ဘက်က ရှေ့ကို ထောက်ထား တော့ ချက်ချင်း ပြန်ဝတ်လို့မရ။ သူက ထမီန်ဆွဲချပြီး  ဖင်ကြားထဲ လက်ညှိုးနဲ့ ပွတ်လိုက်သေး။ လက်ကလည်း မြန်ပါ့။ ပင်တီ ဝတ်ထား ပေမယ့် ယားတာပေါ့။ သူက ပင်တီကိုပါ ဆတ်ခနဲ ဆွဲချလိုက်ပြီး ကျွန်မဟာကို လျှာနဲ့ ဖမ်းလျက်တယ်။ ကျွန်မက ချက်ချင်း လှည့်လိုက်ပြီး မရွံဘူးလား ရေမဆေးရသေးဘူး လို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ စိတ်ထဲမှာလည်း သူ့ကို အဲ့ဒိလို မလုပ်စေချင်ဘူးလေ။

အဲ့ဒိနေ့က သူ့ဟာကို လက်နဲ့ ပထမဆုံး ကိုင်မိတာပဲ။ ဘီဘီစီ အစီအစဉ်ပြီးတော့ အပြာကား ကြည့်ကြတယ်။ အဝတ်အစာ မချွတ်ပေမယ့် သူ့ဟာကိုယ်ကိုင် ကိုယ့်ဟာ သူကိုင်ပေါ့။ အဲ့ဒိမှာ သူ့အမွေးတွေကို ရိတ်ထားတာကို တွေ့ရတယ်။ ဘာလို့လဲ လို့ မေးတော့ အမွေးခံ နေတဲ့ အခါ သိပ်အရသာ မရှိဘူးတဲ့လေ။ ဘယ်လို အရသာမရှိတာလဲ တော့ မပြောတတ်ဘူး။ နောက် သူ့ဟာက ထိပ်ဖူး အရည်ပြားကို ဖြတ်ထားတာတဲ့။ ခဲအို ဟာလို ထိပ်မှာ အရည်ပြား အုပ်မနေဘူး။ အတွင်းက ပြောင်နေတဲ့ ထိပ်ဖူးကို မြင်ရတယ်။ 

ယောက်ျား တန်ဆာက မှိုပွင့်ခေါင်းနဲ့ တူတယ် လို့ ပြောတာ ဒါ့ကြောင့်ကိုး..လို့ တွေးမိတယ်။ သူ့ဟာက ထောင်မတ် နေတာပဲ။ လက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့ လက်ခလယ် နဲ့ လက်မ ထိမိရုံပဲ။ ဒီလောက် ဟာကြီး အတွက် ငါ့ အပေါက် ကျယ်ပါ့မလား ဆိုပြီး နာ မှာ ကြောက်မိသေးတယ်။ 

လက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်ရင်း လက်မလေးထောင်ပြီး တိုင်းကြည့်တော့ သူ့ဟာ ကျွန်မ တစ်မိုက် မက ရှည်တာပဲ။ ကိုင်ပွတ် နေရင်းနဲ့ ထိပ်က အရည်ကြည်ကြည်တွေ ထွက်ကျလာတယ်။ သူ့လက်ကလည်း ကျွန်မဟာကို ပွတ်နေတော့ ကျွန်မဟာလည်း အရည်ရွဲ လို့ပေါ့။ အမှန်ကို ဝန်ခံရရင် သူံရဲ့ ဟာကြီးကို ကိုင်ရတာကိုက စိတ်ထဲ သဘောကျမိသလိုပဲ။ ရုပ်ရှင် ထဲကလို သူဟာကြီးကို ကျွန်မက ပါးစပ်နဲ့ ပါ စုပ်ပေးရ မှာပါလား လို့ တွေးမိတယ်။ ရွံစိတ် ဖြစ်မိတာတော့ အမှန်ပဲ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူလည်း ငါ့ဟာကို မရွံမရှာ လျက် သေးတာပဲလေ လို့ သဘာဝ ပါပဲ လို့ တွေးရတာပေါ့။ အမွှေးမဲမဲ တွေနဲ့တုန်းကလောက် ရွံစရာ မကောင်းတာတော့ အမှန်ပါ။

သူက အမွှေးရိတ်ထားတော့ ကျွန်မကလည်း အမွေးရိတ်ရမလားလို့ မေးလိုက်တယ်။ မရိတ်နဲ့ တဲ့။ ကျွန်မ ဆီးဖုံးအမွှေးက ပါးပြီး အနေတော်ပဲ တဲ့။ မိန်းမ ပစ္စည်းက အမွှေးမရှိရင် အကြည့်ရ ဆိုးသတဲ့လေ။ ထူလွန်းရင်လည်း ရွံဖို့ ကောင်းသတဲ့။ ရိတ်လိုက်ရင် ထူလာလိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်။

အဲ့ဒီနေ့က လိင်ဆက်ဆံတဲ့ ပုံစံတွေ အကြောင်း အပြင် ဖင်ထဲကို ထည့်တာကို ပါသိရတယ်။ ကျန်မက ဒါတော့လက်မခံဘူး လို့ ပြောတော့ သူကလည်း မလုပ်ပါဘူးလို့ ပြောတယ်။ လက်မခံ နိုင်လောက်အောင် မသဒီတာ တော့ အမှန်ပါ။

နောက်နေ့အတွက် ပြင်ဆင်စရာ ရှိတာနဲ့ စောစော ပြန်ခဲ့ ကြတယ်။ လမ်းတစ်လျောက် ထွေရာလေးပါး ပြောဖြစ်ကြပေမယ့် အိမ်ပြန်ရောက်ချိန် ကျွန်မပင်တီဟာ အတော့ကို စိုနေ တာကိုတွေ့ရတယ်။ အဲ့ဒိ နေ့ညက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး တော်တော်နဲ့ အိပ်မပျော်ဘူး။

~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဖဲမွေ့ယာထက်ဝယ်

နောက်ရက် မှာ ဗဟို တရားရုံးမှာ လက်မှတ်ထိုးပါတယ်။ မနက်ပိုင်း မိန်းကလေး တစ်ယောက်အတွက် မင်္ဂလာ ဆောင်တဲ့ နေ့ဟာ ဘဝ တစ်သက်သာ အတွက် တန်ဘိုးကြီးပြီး အရေးပါတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပါပဲ။ မနက်ပိုင်း လက်မှတ် ထိုးပြီးတဲ့ နောက် Oriental House မှာ နှစ်ဘက် ဆွေမျိုးအချို့နဲ့ မိတ်ဆွေအချို့ကို နေ့လည်စာ နဲ့ ဧည့်ခံ ပါတယ်။ ပြီးတော့ အိမ်ကို ပြန်လာပြီး ဖေဖေနဲ့ မေမေကို ကန်တော့ ကြပါတယ်။ ခဏတစ်ဖြုတ်နား စကားစမြည်ပြောကြပေါ့။ ကျွန်မကတော့ အင်္ကျီအိတ်ပြင်ရတာပေါ့လေ။ ယောင်နောက် ဆံထုံး ပါတော့မှာကိုး။ ပြင်ဆင်နေတုန်း အခန်းထဲကို အစ်မရောက်လာတယ်။ ကူလုပ်ကိုင်ပေးရင်း မေးတယ်။ 

“ ဟဲ့ နင်တို့ ကလေး ချက်ချင်း..ယူမှာလား” တဲ့။ 

ချက်ချင်းတော့ မယူချင်သေးဘူးလို့ ကျွန်မက ပြန်ပြောတာ့ သူကလည်း အဲ့ဒါကောင်းတယ်တဲ့။ နင်တို့ အတူနေတဲ့ အခါ ကလေးမရအောင်လည်း နေအုံးလို့ ပြောတယ်။ သူကတော့ ကွန်ဒုံးသုံးခိုင်းပေါ့ဟာ လို့ပြောတယ်။ ပြီးတော့ ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သေးတယ်။ 

“ နင့်ယောက်ျားကို ဖြည်ဖြည်း လုပ်ခိုင်းနော်” တဲ့။ 

ကျွန်မခပ်မဆိတ်ပဲ နေမိတယ်။ စိတ်ထဲမှာတော့ ရာသီလာရက်ဟာ နောက်လေးငါး ရက်လောက မှန်းထားတော့ လွတ်မှာပါလို့ တွက်ထားတယ်လေ။ ညနေပိုင်းမှာ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက် ရဲ့ အိမ်ခန်းဆီကို ထွက်လာခဲ့ ကြတယ်။ ခရီးဆောင်အဝတ်အိပ်ကို ဆွဲပြီး အိမ်ကနေထွက်တော့ စိတ်ထဲ လွမ်းမောသလိုလို။ လျောင်နောက် ဆံထုံးပါပြီပေါ့လေ။

အိမ်ခန်းကို ရောက်တော့ ညနေ ၄ နာရီထိုးပါပြီ။ အဝတ်အစားလဲ ပြီးအနားက စားသောက်ဆိုင်မှာ ညနေစာ ထွက်စားကြပါတယ်။ ပြီးတော့ စီးတီးမတ်မှာ အအေး တစ်ရှူး စသည်ဖြင့် လိုအပ်မယ့် အသုံးအဆောင်လေးတွေ ဈေးဝယ်ပြီး ပြန်ခဲ့ ကြတယ်။ အခန်းကို ရောက်တော့ ည ၇ နာရီခွဲ နေပါပြီ။ အဖြူရောင် အိပ်ယာခင်းနဲ့ ကုတင်ကြီးက ကျွန်မတို့ကိုဆီးကြိုလို့ပေါ့။

အိမ်ခန်းထဲ ရောက်တော့ နှစ်ဦးသား အဝတ်အစား လဲကြပါတယ်။ ကုတင်ပေါ်လှဲ ခဏ တဖြုတ်နားရင်း နေ့လယ်က အကြောင်းတွေကို ပြန်ပြောကြတယ်။ ခဏနေတော့ သူက သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရအောင် ဆိုပြီး စကားစတယ်။ သူ့ အဝတ်အစား တွေကို ချွတ်ပြီး တန်းပေါ်တင်ပါတယ်။ ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ ရေချိုးခန်းဘက် ထွက်သွားယ်။ ကျွန်မလည်း အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပြီးသူ့နောက် လိုက်သွားတာပေါ့။

ပြတင်းပေါက်တွေအကုန် ခန်းစီးထူတွေ ချထားတဲ့ အတွက် ကျွန်မတို့ကို ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေ မမြင်နိုင်ပါဘူး။ အခန်းထဲမှာ လင်မယား အသစ်စက်စက်က ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ပေါ့။ ရေချိုးခန်းမှာ သွားတိုက်မျက်နှာသစ် ခြေလက်ဆေးကြတာပေါ့။ ပြီးတော့ သူက သူ့ဟာကို ရေဆေးပါတယ်။ ခပ်တန်းတန်း လေး တောင် နေတဲ့သူ့ ဟာကြီးက စိတ်လှုပ်ရှားစရာပါပဲ။ ကျွန်မလည်း ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ကျွန်မဟာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရတာပေါ့။  ပထမဆုံး အကြိမ် မဟုတ်ပေမယ့်လည်း ရင်ထဲ တော့ လှိုက်ဖိုနေတယ်။  အခန်းထဲ ပြန်ရောက်တော့ ရေတွေ ဘာတွေသုတ်ပေါ့။ ပြီးတော့ ဘာဆက်လုပ်ရမယ်မှန်း မသိတာနဲ့ ကုတင်ရှေ့မှာ ရပ်နေမိတယ်။ 

သူက ကုတင်ပေါ်ထိုင်ပြီး ခေါင်းအုံးတစ်လုံးကို ကုတင်ရင်း အလယ်မှာ နေရာချလိုက်ပါတယ်။ နောက်တစ်လုံးကို တော့ ကုတင် အလယ်မှာ နေရာချတယ်။ ပြီးတော့ ရပ်နေတဲ့ ကျွန်မကို လက်ဆွဲပြီး လာလေ ဆိုပြီးခေါ်တယ်။ အလယ် ခေါင်းအုံးပေါ် တင်ပါးကို တင်ထိုင်ခိုင်းပြီးပ်ကလက်လှဲ ချခိုင်းတယ်။ နောက်ခေါင်းအုံးက ခေါင်းအောက် အဆင်သင့်ပေါ့။ တင်ပါးကို အပေါ်ကို မြှင့်တင်ထားသလို ဖြစ်ပြီး ခြေတွေကို ကွေးချ ထားတဲ့ အတွက်  လူက ကော့ကော့လေး ဖြစ်နေတယ်။ မရှက်တော့ပေမယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အတွက် ကတုန်ကယီ ဖြစ်နေသလိုပါပဲ။ သူက တော့ ဟန်မပျက် ကျွန်မဘေးမှာ တင်ပါးလွှဲထိုင်ပြီး နှာဖူးကို စနမ်းပါတော့တယ်။

သူ့အနမ်းတွေက မျက်နှာပြင်တစ်လျောက် မိုးရွာရွာသလို ရွာကျလာတယ်။ နောက်နှုတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်တယ် လျှာချင်း တို့ထိ ကစားတယ်။ ကျွန်မကလည်း အလိုက်သင့် ပြန်ကစားပေးလိုက်တယ်။ လက်ကလည်း ရင်သားတွေကို ကိုင်ပြီးကစားနေတယ်။ ပြီးတော့ သူက ရင်ဘတ်နဲ့ ရင်သားတွေကို စနမ်းပါတယ်။ နောက် နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို စပြီး ငုံစို့ လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ရင်သားတွေက တင်းခနဲ့ ဖြစ်လာတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြည့်မိတော့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေက ထောင်မတ် နေသလိုပဲ။ ညာလက်က ဘယ်ဘက် ရင်သားကို အုပ်ကိုင်ပြီး ဆုပ်နယ်လိုက် နို့သီးခေါင်းလေးကိုကစားလိုက် လုပ်နေချိန်မှာ သူ့ပါးစပ်ကတော့ ညာဘက် ရင်သားကို စိတ်ကြိုက် စုပ်နမ်းလို့ပေါ့။

နို့သီးခေါင်းကို ငုံပြီးလျှာနဲ့ ဖိညှစ် လိုက်တိုင်း ကျွန်မ ရင်တွေဖိုရပါတယ်။ ဘယ်လို ကောင်းမှန်းမသိ တဲ့ ကောင်းတဲ့ အထိအတွေ့မျိုးခံစားရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အောက်က ဟာကလည်း စိုလာတယ် ဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ သူက ငုံပြီး နှုတ်ခမ်းနဲ့ ဆွဲ တယ် ပြီးတော့ လွတ်လိုက်တယ်။  ဘယ်လို့ ခံစားလို့ ကောင်းမှန်းမသိပါဘူး။ သူလုပ်လိုက်တိုင်း ဗိုက်ကချပ်ချပ် သွားတယ်။ ညာဘက်ပြီးတော့ ဘယ်ဘက်ပေါ့။ အောက်ကဟာလည်း ရွစိ ရွစိဖြစ်လာသလိုပဲ။

အတော်လေး ကြာတဲ့ အခါမှ ဗိုက်နဲ့ ချက်တွေကို နမ်းပြီး ဆီးစပ်ကို ဆက်နမ်းပါတယ်။ နောင် ကျွန် မ ခြေထာက်တွေကြား ၀င် နေရာယူလိုက်ပါတယ်။ အရင်တစ်ခေါက် ကလို ပေါင်ရင်းကို အောက်က ပင့်ကိုင်ပြီး ကားလိုက်တယ်။ ကျွန်မက အလိုက်သင့် ကားပေးလိုက်တော့ မိန်းမကိုယ် နှုတ်ခမ်းသားတွေကို အသာ ဖြဲကြည့်တယ်။ “ စိတ်လျော့ထားနော်” လို့ပြောတယ်။ ပြီးတော့ စပြီး ငုံ့နမ်းတော့တာပါပဲ။

သူ့ရဲ့ လုပ်ရှားမှုတွေ ကအရင်တစ်ခေါက်က ထက်ပို ကြမ်းပါတယ်။ လူလည်း ထွန့်ထွန့်လူးပေါ့။ ပါးစပ်ကလည်း ညည်းသံ ပေါင်းစုံက ထိန်းမရ သိမ်းမရထွက်မိတယ်။ သူတစ်ချက် တစ်ချက် ကြမ်းလိုက်တိုင်း ကျွန်မ အော်မိသလို မောဟိုက်လို့ နားပြီး ထပ်ပြီး ကြမ်းပြန်ပါတယ်။ တစ်ချက် တစ်ချက် မိန်းမကိုယ်ကို ကော့ ကော့ ပေးလိုက်မိတယ်။ မကော့ပေးမိအောင် ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူး။ နောက်ဆုံး ကျွန်မ ရဲ့မိန်းမကိုယ်ဟာ ကိုယ့် ဆီကထွက်တဲ့ အရည်တွေရာ သူ့တံတွေးတွေနဲ့ ပါ ရွဲရွဲစို ချွဲ နေပါပြီ။

သူက ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး ကျွန်မကို ကြည်တယ်။ သူ့မျက်နှာဟာ ခက်ထန် နေသလိုပဲ။ နောက် ကျွန်မမျက်နှာကို ကုန်းပြီး နမ်းပါတယ်။ ကိုယ့် အဖုတ်နံ့ကို ကိုယ်ပြန်ရတယ်။ ပြီးတော့အဲ့ဒိပါးစပ်နဲ့ပဲ ကျွန်မနှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်ပါတယ်။ နောက် တော့ နားနား ကပ်ပြီး 

“ ထည့်တော့မယ်” 

လို့ ပြောတယ်။ ကျွန်မကလည်း 

“ အင်း” 

လို့ အလိုလို ပြန်ပြောမိတယ်။ မျက်စေ့ကို မှိတ်ပြီး စိတ်ကိုလည်း လျော့ထား လိုက်တယ်။ 

~~~~~~~~~~~~~~~~

သူက ကျွန်မ ကျွန်မပေါင်လယ်ကနေ ကိုင်ပြီး ခြေထောက်တွေကို ကွေးပြီး ကားလိုက်တယ်။ ကျွန်မပုံစံက ပလက်ကြီး ဆောင့်ကြောင့်  ထိုင်နေ သလိုကြီး ဖြစ်သွား တောတာပေါ့။ အကာအကွယ်မဲ့ ဟင်းလင်း ဖြဲထားတဲ့ မိန်းမကိုယ်ကို လက်နဲ့ ပွတ်လိုက်ပြီး 

“ ဟား... ညီမ စောက်ပတ်က ပြူး နေတာပဲ” 

လို့ တစ်တစ်ခွခွ ပြောတယ်။ ရုတ်တရက် ရှက်သွားသလို စိတ်ထဲမှာလည်း ကြွလာသလိုပဲ။ 

“ ရှက်တယ် မပြောနဲ့ “ 

လို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ ပေါင်ရင်းတွေနဲ့ ကျွန်မတင်ပါးကို အပေါ်ကနေ ဖိညှပ်ပြီးထိုင်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လက်တစ်ဘက်နဲ့ သူ့ဟာကြီးကို ကိုင်ပြီး ကျွန်မဟာကို ထက်အောက်စုန်ဆန် ပွတ်ပါတော့တယ်။

အပွတ်ခံရတဲ့ အရသာကလည်း ပြောပြ မတတ်အောင် ကောင်းတယ်။ လက်နဲ့ ပွတ်တာနဲ့ မတူပါဘူး။ ပိုထိ သလိုပါပဲ။ ကျွန်မလည်း ခေါင်းကို မော့ပြီး မျက်စေ့မှိတ် ခံစားနေမိတယ်။ ရုတ်တရက် သူကိုယ်နေဟန် အနည်းငယ် ပြောင်းသွားပြီး ကျွန်မဟာထဲ သူဟာကြီး တိုး၀င်လာပါတော့တယ်။

တောင့်တင်း ပူနွေးတဲ့ ထပ်တုံးတုံး အရာတစ်ခုဟာ ကျွန်မရဲ့ မိန်းမကိုယ်ထဲ စိခနဲတိုး၀င်လာပါတယ်။ မိန်းမကိုယ်က ဆစ်ခနဲ တစ်ချက်ဖြစ်သွားပြီး ခြေထောက်တွေကို ရုန်းကန် ဆန့်ထုတ် လိုက်မိတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ လှုပ်လို့မရဘူး။ သူက သူ့ ခြေထောက်တွေ နဲ့ လက်နှစ်ဘက် နဲ့ ပြန်ဖိပြီး ထားတယ်လေ။ အဲ့ဒီဟာကြီးဟာ ကျွန်မ အထဲ တဖြည်းဖြည်းချင်း တစ်ချောင်းလုံး တိုးဝင်သွားသလိုပဲ။ သူ့ ရဲ့ ဆီးစပ်သားဟာ ကျွန်မမိန်းမကိုယ် နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ထိလာသလို သူ့ရဲ့ ဂွေးဥ နှစ်လုံးကလည်း တင်ပါးကို လာရိုက်တယ်။

စပ်သွားပေမယ့် ဆိုးဆိုးရွားရွားကြီး နာကျဉ်တာမျိုး မခံစားရပါဘူး။ သူ့ ဆီးစပ်နဲ့ အပေါက်၀ ထိနေတာ ရယ်၊ ဥနှစ်လုံးက တင်းပါးရင်းကို လာထိနေတာရယ် က စိတ်ထဲမှာ သာယာတဲ့ ခံစားမှုမျိုးကို ပေးပါတယ်။ သူက မလှုပ်ရှားပဲ ကျွန်မကို စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။ မျက်လုံးချင်းစုံမိတော့ 

“ အထဲကို ဝင်သွားပြီ သိလား” 

လို့ ပြောတယ်။ ကျွန်မ ဘာမှ ပြန်မပြောမိဘူး။ သူက အောက်ကို စိုက်ကြည့်တယ်။ ပြီးတော့ လက်တစ်ဘက်နဲ့ ကျွန်မခေါင်းကို ပင့်ပြီး ကျွန်မဟာထဲ သူ့ဟာကြီး စပ်ယှက် နေတာကို ပြတယ်။ 

“ တွေ့လား ညီမဟာထဲ အစ်ကို့ဟာကြီး ဝင်နေတာ” 

ဆိုပြီးတော့။ ကျွန်မကတော့ ဆီးစပ် နှစ်ခု ထိပ်ကပ်နေတာပဲ တွေ့ရယ်။ ဝင်နေတယ် ဆိုတာတော့ ခံစားပြီးတော့ပဲ သိနိုင်တယ်။

“ တွေ့လား” 

လို့ ထပ်မေးတော့ ကျွန်မလဲ 

“ အင်း” 

ဆိုပြီး ဖြေလိုက်မိတယ်။ ကိုယ့်အသံမှာ ဟိုက်သံလေး ပါနေတယ်။ သူ့ဟာကို အနည်းငယ်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ပြန်ထည့်လိုက်ပါတယ်။ နောက်လက် နှစ်ဘက်နဲ့ ကျွန်မပေါင်တွေကို ဖိပြီး ဆက်ခါ ဆက်ခါ ထုတ်လိုက် သွင်းလိုက် လုပ် ပါတော့တယ်။သူ့ဟာကြီး ထုတ်လိုက် သွင်းလိုက်တိုင်း အတွင်းသားတွေကို ပွတ်ပွတ်တိုက်သွားပြီး မီးပွင့်မတတ် ခံစားရတယ်။ 

ထုတ်လိုက်ချိန်မှာ လွတ်သွားသလိုဖြစ်ပြီး ပြန်ထည့်စေချင်တယ်။ ဆောင့် ထည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ကျေနပ်သွားသလိုပဲ။ သူ့ဆောင့်ထည့်လိုက်တိုင်း ဆီးစပ် နှစ်ခု ထိတဲ့ တဖတ်ဖတ် မည်တဲ့ အသံဟာ အတော်ကျယ်ပါတယ်။ ကျွန်မလည်း ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် ဘယ်လို တုန့်ပြန်နေမိမှန်း မမှတ်မိတော့ဘူး။ သူ့ လှုပ်ရှားမှု့တွေ မြန်လာလေ ခံစားရတာ ပြင်းထန်လာလေ ပါပဲ။ စပ်တဲ့ နာကျဉ်မှု့ဟာ အထိအတွေ့ သာယာမှု့အောက်မှာ ပျောက်ဆုံးသွးပါတယ်။ သူ့ဆီကလည်း 

“ ဟား” 

“ ဟား” 

ဆိုတဲ့ အော်သံကြားရတယ်။ 

နောက်ဆုံး ဆောင့်ခနဲ့ ထိုးထည့်ပြီး ဖိကပ် ထားပါတယ်။ ထည့်လျက် နဲ့ သူ့ဟာကို ဝိုက်ပြီး လှည့်တယ်။ အထဲမှာ ကန့်လန့် အမွှေခံ လိုက်ရတဲ့ အဲ့ဒိ ရသာက အထွဋ် ထိပ်လိုပဲ။  ဖိထားတဲ့ သူ့လက်တွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ထား လိုက်မိတယ်။ သူ ဆတ်ခနဲ ဆတ်ခနဲ ဖြစ်သွားတာကို သိလိုက်သလို   သူ့ဟာကြီးက ကျွန်မ့ အထဲမှာ ပြည့်ကျပ်သွားသလိုပါပဲ။ ကျွန်မကလည်း သူ့ဟာကြီးကို မလွတ်တမ်း ထည့်ထား စေချင်မိတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မဟာထဲ ရောက်နေတဲ့ သူ့ဟာ ကြီးကို 

“ အား” 

ခနဲ အော်လိုက်မိပြီး အားကုန် ညှစ် ညှစ် လိုက်မိတယ်။ သူကဆတ်ခနဲ ဖြစ်သွားတိုင်း ကျွန်မကလည်း ညှစ်လိုက်မိတိုင်းပါ။ မျက်စေ့တွေလည်း မှိတ်ထားလိုက်မိတယ်။ ပါးစပ် နဲ့ အသက်ရှူနေရပြီး လူလည်း ဘယ်လိုပုံ ဖြစ်နေသလဲ မမိတော့ပါဘူး။ 

“ ဟား” 

ခနဲ့ သူက တစ်ချက် အော်ပြီး 

“ အချစ်ရည်တွေ ထည့်လိုက်ပြီ”

လို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ ထည့်လျက်နဲ့ ကျွန်မ ပေါ်ကုန်းလိုက်ပြီး ပါးတွေကို နမ်းပါတယ်။ နောက် အပေါ်က နေ မိုးပြီး လှဲတယ်။ နားနားကပ်ပြီး ညစ်တီး ညစ်ပတ် စကားတွေ ပြောပါတော့တယ်။ 

“ ပါကင် ပေါက်သွားပြီ” တဲ့၊ 

“ ကောင်းလားတဲ့” ၊ 

“ ညီမ စောက်ပတ်က လိုးလို့ အရမ်းကောင်းတာပဲ” တဲ့၊

“ စေးကြပ်နေတာပဲ” တဲ့လေ။ 

“ မပြောနဲ့” 

လို ကျွန်မ အော်လိုက်မိတယ်။နောက် တော့ သူက ထလိုက်ပြီး သူ့ဟာကို နှုတ်လိုက်တယ်။ ပွတ်တိုက်ပြီး အထဲကနေထွက်သွားတဲ့ အရသာကလည်း တစ်မျိုးပါပဲ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ် မမြင်ရပေမယ့် ပူပူနွေးနွေး ခပ်စေးစေး အရည်တွေဟာ အထဲက ထွက် ပြီး ဖင်ကြားထဲ ကိုစီးသွားတာကို ခံစား လိုက်ရတယ်။ မွေ့ယာပေကုန်မှာပဲ ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ထပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်မယ် လုပ်တော့ သူက ကျွန်မကို တားတယ်။ သဘာဝအတိုင်းထားလိုက်တဲ့။ သူက တင်ပါးအောက်က ခေါင်းအုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျွန်မဘေးမှာ လှဲအိပ်တတယ်။ ကျွန်မကို ဆွဲဖက်လိုက်ပြီးတော့ပေါ့။ 

ပြီးတော့ ခြေတစ်ဘက်ကို သူ့အပေါ် ဆွဲတင် ပြီးခွ ခိုင်းတယ်၊ သူ့ပုခုံးသားကို ခေါင်းအုံးရင်း သူ့ကို ပြန်ခွဖက် ထားလိုက်ထားလိုက်တယ်။  တစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးခုန်သံကို တစ်ယောက် ကြားနိုင်လောက်အောင် နစ်ယောက်စလုံး မောဟိုက်နေတာပေါ့၊ အရည်တွေစို နေတဲ့ သူဟာကို ကျွန်မပေါင်နဲ့ ဖိထားမိသလို ကျွန်မဟာထဲက ထွက်ကျလာတဲ့ အရည်တွေကလည်း သူ့ပေါင်ကို စိုကုန်ပါတယ်။ မင်္ဂလာဆောင်တွေ မှာ ဖွင့်တတ်တဲ့ သီချင်းထဲက 

“ ဖဲမွေ့ယာ ထက်ဝယ် ချစ်သူနှစ်ဦး ချစ်ရည်လူးတယ်” 

ဆိုတဲ့ သီချင်းကို ကြားယောင်လိုက်မိပြီး မှေးခနဲ အိပ်ပျော်သွားတော့တယ်။

~~~~~~~~~~~~~~

တရေးနိုးတော့ အခန်းမီးက ဖွင့်လျက် ရှိနေပါသေးတယ်။ သူ့ကိုဖက်လျက်ပဲ။ နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ စောင်ပါးလေးပဲ ခြုံထားကြတယ်။ 

“ နိုးပြီလားလို့” 

သူက မေးတယ် သူလည်း တရေးနိုးပုံပဲ။ 

“ ထ ရှူးပေါက်ရ အောင်” 

ဆိုပြီး ပြောတော့ ကိုယ်လည်း ဆီးသွားချင်သလို ရှိတာနဲ့ ထထိုင်လိုက်တယ်။ သုတ်ရည်တွေနဲ့ ပေပွ ထားတဲ့ ပေါင်ရင်းတွေက ကော်သုတ်ပြီး ခြောက်သွားသလိုပဲ။ အရည်ပြားက ခပ်တောင့်တောင့်ဖြစ်နေတယ်။ ဒါတွေကိုလည်း ဆေးအုံးမှလို့ တွေးလိုက်တယ်။ နှစ်ယောက်သားထ ပြီးရေချိုးခန်း ၀င်ကြတယ်။ ရူးပေါက်တော့ အပေါက်ဝက စပ်ခနဲ စပ်ခနဲ ဖြစ်သွားတယ်။ ရေဆေးတဲ့ အခါကျတော့ ဆီးစပ် တစ်ခုလုံးက ချွဲကျိကျိဖြစ်နေတယ်။ ဒါနဲ့ ရေချိုးခန်း ထဲဝင်တော့ သူက သူ့ဟာကို ရေဆေးနေတယ်။ ကျွန်မလည်း သူ့ဘေးမှာ အသာဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ကိုယ့်ဟာကို ရေဆေးလိုက်တယ်။

အခန်းထဲ ပြန်ရောက် လို့ ကုတင်ပေါ်ဝေ့ကြည့်လိုက်တော့ စွန်းထင်းနေတဲ့ အကွက်လေးတွေကို တွေ့ရတယ်။ သွေးစလေးတွေနဲ့။ တစ်သက်လုံး ထိမ်းသိမ်းခဲ့တဲ့ အပျိုစင်ဘဝ ရဲ့ နောက်ဆုံးအမှတ်အသားပါပဲ။ ရင်ထဲမှာ အနည်းငယ် လစ်ဟာ သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

တဘက်နဲ့ ရေကုန်းသုတ်နေတုန်း သူက နောက်ကနေ လာထိတယ်။ သူဟာကြီက တင်ပါးနှစ်ခုကြားလာထောက်တာပေါ့။ ကျွန်မက ကိုယ်ကို မတ်လိုက်တော့ လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ဖက်ပြီး နို့တွေကို အုပ်ကိုင်ပါတော့တယ်။ ကျွန်မလည်ဂုတ်သား ကို တပြွတ်ပြွတ် နမ်းရင်း နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို လက်နဲ့ ဖိလိုက် ညှပ်လိုက်လုပ်ပြီး ကစားတယ်လေ။ တကယ်တော့ နို့သီးခေါင်း လေးတွေဟာ မိန်းကလေး တစ်ယောက် လိင်စိတ်ရဲ့ သော့ချက်တွေပါပဲ။ ရင်သားဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို တင်းခနဲ ဖြစ်လာပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတွေက ထောင်မတ်လာပါတော့တယ်။ ပြီးတော့ အောက်ကလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ရွစိ ရွစိနဲ့။ ရွစိ ရွစိ ဆိုတာ တစ်ခုခု နဲ့ ပွတ်တိုက်ပစ်ချင် စိတ် ပေါ်လာတာမျိုး။

သူက ကျွန်မကို ကုတင်ပေါ ဆွဲတင်လိုက်ပြီး လေးဘက် ထောက်ခိုင်းတယ်။ သူ နောက်က နေ ခွေးပုံစံလို လုပ်တော့မယ် ဆိုတာ သိလိုက်တယ်လေ။ ဒါနဲ့ မနေ့က ပုံစံအတိုင်း ခါးကိုညွတ် တင်ကိုပစ် ပေါင်ကို အလိုက်သင့် ကားပေးလိုက်တတယ်။ သူက ကျွန်မခါးကို နဲနဲဖိချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ကျွန်မဟာကို သူ့လက်နဲ့ ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်တော့တာပါပဲ။ သနောက် အောက်ကို တွဲကျနေတဲ့ နို့တွေကို လည်း ကစားတယ်။ ပြီးတော့ နားနားကပ်ပြီး ပြောတယ်။ 

“ ညီမဟာ လေးက နောက်မှာ ပြူ နေတာပဲ” တဲ့လေ။ 

ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မ မရှက်မိတဲ့ အပြင် စိတ် ပိုကြွလာမိသလိုပဲ။ နောက် ကျွန်မ နောက်မှ ထိုင်ပြီး မိန်းမကိုယ်ကို စနမ်းပါတော့တယ်။ ဒီတစ်ခါ တော့ တင်ပါးတွေကို လက်နဲ့စုပ်ကိုင်ပြး သူ့မျက်နှာနဲ့ ပွတ်တာ ရှင့်။ နောက် ကျွန်ဟာကို လက်နဲ့ဖြဲလိုက်တာကို သိလိုက်ပြီး သူ့ ပါးစပ် နဲ့ ထိတွေ့ တာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မ ပါးစပ်က ညည်းသံ ပေါင်းစုံ ထွက်သွားမိလောက်အောင်ပါပဲ။ တစ်ချက် တစ်ချက် ခြေတွေ လက်တွေ ချည့်သွားသလိုပဲ။ အစေ့ကို နှုတ်ခမ်းနဲ့ ညှပ် ခြေတယ်။ ယောနိ နုတ်ခမ်းသားတွေကို နှုတ်ခမ်းနဲ့ ညှပ်ပြီး ဆွဲတယ်။ အပြင်းထန် ဆုံးကတော့ နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ဖြဲပြီး အတွင်းသားကို လျှာနဲ့ လျက်တာပဲ။

“ အား” 

ခနဲ အော်လိုက်မိပြီး

 “ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ” 

လို့ မေးလိုက်မိသည် အထိပါပဲ။သူကလည်း စိတ်တိုင်းကျ လုပ် ကျွန်မမှာလည်း စိတ်လွတ်ကိုယ် လွတ် ခံစား ပေါ့။ အခန်းထဲမှာ ကျွန်မရဲ့ညည်းသူ သံတွေ၊ သူ့ရဲ့ အသက်ရှုသံနဲ့ နမ်းရှံ့သံတွေ နဲ့ လျှာနဲ့ လျက်တဲ့ အသံတွေ ကြီးစိုးနေတာ ပေါ့လေ။

အဲ့ဒီလို သူစိတ်တိုင်းကျ လုပ်တာ အတော်ကြာမှ ရပ်လိုက်တယ်။ ကျွန်မက သူ့ကို ကျောပေးပြီး ကုန်းထားတော့ ဘာလုပ်တယ် ဆိုတာ မမြင်ရဘူး။ ရုတ်တရက် “ဖြန်း” ခနဲ ကျွန်မတင်ပါးတွေကို ရိုက်ပါတယ်။ နာတာထက် ပူခနဲ ဖြစ်သွားတယ် ဆိုရင်ပိုမှန်မယ်။ ပြီးတော့ တင်ပါး နှစ်ဘက်ကို လက်နဲ့ ကိုင်လိုက်ပြီး မရှေး မနှောင်းမှာပဲ သူ့ဟာကြီး က ကျွန်မဟာထဲ ဇွတ်ခနဲ တိုးဝင်လာ ပါတော့တယ်။

အဲ့ဒီလို စပြီး တိုး၀င်တဲ့ ဆောင့်ချက်ဟာ အကောင်းဆုံးခံစားမှု့ တစ်ခုပါ။ “အ” ခနဲ အသံထွက်သွားမိ ပါတယ်။ တစ်ခဏလောက် ငြိမ်နေပြီးတဲ့နောက် သူက ထိုးလိုက်သွင်းလိုက် အဆက်မပြတ် လုပ်ပါတော့တယ်။ အဲ့ဒီခံစားမှု့ဟာလည်း သာယာ ဖွယ် ဖြစ်ပေမယ့် ပထမဆုံးထိုးချက်နဲ့ တော့ ခံစားရမှု့ ကွာပါတယ်။ မပြောပြတတ်တဲ့ ခံစားမှု့ပါပဲ။

ခဏနားလိုက်ပြီး ကျွန်မ တင်ပါးတွေကို လက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း စည်းချက် မှန်မှန် ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက် လုပ်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် နောက်ကနေ လုပ်တာက ပထမ အခေါက်တုန်းကထက်  ခံစားရတာ ပိုကောင်းတယ် လို့ ထင်ပါရဲ့။ ဒါပေမယ့် တစ်ချက် တစ်ချက် မိန်းမကိုယ် အဝက စပ်ခနဲ စပ်ခနဲ ဖြစ်သွားတာကတော့ အနှောင့် အယှက် တစ်ခုပါပဲ။ သူ့ဟာ ကြီးက ကျွန်မရဲ့ ယောနိ အရှေ့ နံရံ ကို ထိုးထိုးပြီး ပွတ်သွားတဲ့ ခံစားမှု့ဟာ ပြောမပြ တတ်အောင်ပါပဲ။

ကျွန်ခါးကို သူ့လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ကိုင်လုပ်ရင်း တင်ပါးကိုလည်း တစ်ချက်တစ်ချက် ရိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ 

“ ကောင်းလိုက်တာ ကွာ” 

ဆိုပြီးလည်း ပြောတယ်။ အဲ့ဒီလို လုပ်နေရာက တစ်ချက်တစ်ချက်  စည်းချက် မှန်လုပ်နေရာက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရှိန်မြန်လာတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ခံစားရမှု့ကလည်း စိတ်လာပြီး ခေါင်းအုံးတွေကို လက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင် ပစ်လိုက်မိပါတယ်။ ပါးစပ်ကလည်း တစ်ချက်တစ်ချက် အား ခနဲ အော်လိုက်မိတယ်။ လက်တွေဟာ တွန်းကန်ထားနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ခေါင်းဟာ ၡေ့ကို ငိုက်ကျသွားတယ်။ အဲ့ဒီ အချိန်မှာပဲ သူက တင်ပါးကို ဖိကိုင်ပြီး ဆောင့်ခနဲ ဆောင့် ခနဲ ထိုးထိုးထည့် ပါတော့တယ်။ ဆောင့်ချက်တိုင်းဟာ အသည်း ပေါက်မတတ်ပဲ။  အကြိမ်တော်တော်များ များ ဆောင့်လိုက်ပြီး သူ့ဟာကို ရုတ်တရဲ ဆွဲထုတ်ပစ်လိုက်တယ်။ အပေါက်ထဲ မှာ ဟာ ခနဲ ဖြစ်သွားတဲ့ အရသာဟာလည်း တစ်မျိုးပါပဲ။

ပြီးတော့သူက ကျွန်မကို ဆွဲလှဲချလိုက်ပြီး ပက်လက်ပုံစံဖြစ်အောင်လုပ်ပါတယ်။ ကျွန်မလည်း ပေါင်တွေကို ကားပြီး ခြေထောက်ကို ကွေးပေးလိုက်တယ်။ သူက ပုခုံးနဲ့ ကျွန်မ ခြေသားလုံးတိုက်ကို ထမ်းပင့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ဟာကြီး ကို ကျွန်မဟာထဲ ပြန်ထိုးထည့်လိုက်တယ်။ စိတ်ထဲမှာ သူ့ဟာက အရမ်းကို ကြီးမားတုတ်ခိုင် နေသလို ခံစားရတတယ်။ သူ့ပေါင်ရင်းနဲ့ ကျွန်မ တင်းပါး ရိုက်သံ တစ်ဖတ်ဖတ် ထွက်အောင် ထုတ်လိုက် သွင်းလိုက် တရစပ် လုပ်ပါတော့ တယ်။ သူ့ ပါးစပ်ကလည်း တအင်းတင်း တအားအား ညည်းသံ တွေထွက် ကျွန်မ မှာလည်း ဖြတ်ဖြတ်ကိုလူးပေါ့။

ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ခနဲ ဆောင့်ခနဲ သုံးခါလောက် အလုပ်ခံလုက်ရတဲ့ အခါမှာ သူ့ ခြေထောက်တွေကို လက်နဲ့ ဖမ်းဆွဲလိုက်မိပြီး တင်ပါးကို ပင့်ပေးလိုက်မိတယ်။ သူ့ဟာကြီး တစ်ခုလုံး ထိုးထည့်ထားတာမျိုးကို အရမ်းခံချင်တယ်။ သူကလည်း အတင်းဖိ ပြီးထိုးထည့်ထားတယ်။ ကျွန်မဟာထဲ သူ့ဟာကြီး တစ်ခုလုံး ပြည့်ကျပ်နေသလို ဖြစ်သွားပြီး ဆက်ခါဆက်ခါ ညှစ် ညှစ်လိုက်မိတယ်။ ယောနိ ကြွက်သားတွေဟာ တုန်ခါ ကုန်သလိုပါပဲ။ သူကလည်း ဖိထည့်လိုက် ဖိထည့်လိုက်နဲ့ သုတ်ရည်တွေ ထွက်နေတာကို သိနေပါတယ်။ သူ့ပန်းထုတ်လိုက်တိုင်း  ယောနိထဲ မှာ နွေးခနဲ ဖျစ်ခနဲ ဖြစ်သွားသလို ခံစားရတယ်။ နောက် ကျွန်မ ခြေသလုံးတွေကို ပုခုံးနဲ့ ပင့်လျက်ပုံစံနဲ့ပဲ ကျွန်မကိုယ်ပေါ် သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပြိုကျလာပါတော့တယ်။

သူ့ရဲ့ ထွက်သက် ဟာ ကျွန်မ လည်ပင်းကို လာရိုက်ခတ် နေပြီး နှစ်ယောက်စလုံး မော ဟိုက် နေပါတယ်။ ပခုံးနဲ့ ပင့်တင်ထားတဲ့ ကျွန်မ ခြေထောက်တွေ လွတ်ကျ သွားပြီး ခြေပစ်လက်ပစ် ကားပေးထားတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားတယ်။ သူက ကြားမှာ မှောက်လျက်ကြီး ဆိုတော့ စုလို့ မရဘူးလေ။ စိတ်ကိုလျော့ လိုက်ပြီး ခြေပစ်လက်ပစ် နေလိုက်တယ်။ ခဏကြာတော့ သူ့ဟာက ကျွန်မ ဟာ ထဲက ပြွတ် ခနဲ ထွက်သွားတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ သုတ်ရည် နွေးနွေး တွေကလည်း ထွက်ကျ ပြီး  ဖင်ကြားထဲ စီးကုန်ပါတယ်။

အမောပြေတော့သူက 

“ အအေး မမိအောင် အင်္ကျီ ဝတ်ကြရအောင်” 

လို့ ပြောပြီး ဘီရိုထဲက တီရှပ်အဖြူ တစ်ထည်ကို ထပြီး ထုတ်ဝတ်တယ်။ ကျွန်မလည်း အိတ်ထဲက ဘလောက်စ် တစ်ထည်ထုတ်ဝတ်လိုက်တယ်။ ထမီ ဝတ်ဖို့ ထုတ်တော့ သူက မဝတ်နဲ့တော့တဲ့။ ဘလောက်စ် အင်္ကျီက တိုတော့ ဆီးစပ်လောက်ပဲ ဖုံးနေတယ်လေ။ သူ့အောက်ပိုင်းကလည်း တန်းလန်း ကျွန်မအောက်ပိုင်းကလည်း ဟောင်းလောင်းပေါ့။ ကုတင်ပေါ်မှာ စောင်ခြုံရင်း နှစ်ယောက်သား လှဲအိပ်လိုက်ကြတယ်။ သူလက်တစ်ဘက်က ကျွန်မပုခုံးအောက်ကိုလျှိုလာပြီး သူ့ ဘက်ကို ဆွဲလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ပုခုံးသားကို ခေါင်းအုံးရင်း ဘေးတစောင်း နဲ့ သူ့ကို ပြန်ဖက်လိုက်မိတယ်။ 

ခြေထာက်ကို သူ့အပေါ်ခွလိုကတဲ့ သူ့ဟာကြီးကို ပေါင်နဲ့ ထိမိတယ်။ တစ်ခါ မှ မနေဖူး တဲ့ ကိုယ်အောက်ပိုင်း ဟာလာဟင်းလင်း ပုံစံနဲ့ ဖြစ်နေပြီး အခြားသူတစ်ယောက်နဲ့ အတူနေရပေမယ့် ထူးထူးဆန်းဆန်းပဲ ကျွန်မစိတ်ထဲ မလုံမခြုံ မဖြစ်မိဘူး။ တစ်ကြိမ်တစ်ခါ မှ မရဖူးတဲ့ လုံခြုံစိတ်ချ မှု့ တစ်မျိုးကို ကျွန်မခံစားရတယ်။ သူက ကျွန်မရဲ့ အားကိုးရာ ဖြစ်နေပြီလေ။ ကျွန်မတစ်ခဏ အတွင်း စိတ်ချလက်ချနဲ့ အိပ်မောကျသွားတာပါပဲ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကျွန်မနိုးလာတော့ နံနက် အလင်းရောင်ကို မြင်နေရပြီ။ ခန်းစီးအရောင်နုနု ကာထားတဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေက ခပ်လင်းလင်းပေါ့။ ရုတ်တရက်

 “ ငါ ဘယ်မှာရောက်နေပါလိမ့်” 

လို့ တွေးမိပြီး ရင်ထဲမှာ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားတယ်။ တစ်ဆက်တည်း ခံစားမိလိုက်တာက ပေါင်ခွကြား တစ်ခုလုံး ကြိမ်းနေတာပါပဲ။ အိပ်ရေးဝလို့လား မသိ လူက လန်းဆန်းနေတယ်။ ဘေးကို လှည့်ကြည်လိုက်တော့ သူက နိုးနေပြီ။

“ နိုးပြီလား” 

လို့မေးတော့ 

“ အင်း” 

လို့ပဲ ပြန်ဖြေလိုက်မိတယ်။ သူက ကျွန်မကို လှမ်ဖက်လိုက်ပြီး နှဖူးနဲ့ ပါးနှစ်ဘက်ကို နမ်းတယ်။ 

“ ညက အဆင်ပြေလား” တဲ့ 

“ အင်း” 

လို့ ဖြေလိုက်တော့ 

“ ကောင်းလား.. “ 

လို့ထပ်မေးတယ်။ 

“မသိဘူး .. ကွာ” 

လို့ ပြောပြီး ရှက်တာနဲ့ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်မျက်နှာနဲ့ အုပ်လိုက်တာပေါ့။ သူကတော့ နားနား မှာ စကားတတွတ်တွတ် ပြောတော့တာပဲ။

“ကို တော့ ညက အရမ်း ကောင်းတာပဲ သိလား” တဲ့။ 

“ ညီမ ဟာလေးဟယက စေး နေတာပဲ” တဲ့ ။

“ မပြောနဲ့ ” လို့ ပြောတော့ 

“ ပြောမှာပဲ  “ 

ဆိုပြီး အနားကပ်ပြီး ဆက်ပြောတယ်။ 

“ လင်မယား ဖြစ်နေပြီပဲ၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပေါ့” တဲ့။ 

လက်တစ်ဘက်ကလည်း အင်္ကျီအောက်ကနေ လျှိုပြီး ရင်သားတွေကို ကလိနေတယ်လေ။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို အထိခံရ အပွတ်ခံရတာ သာယာမှု့တစ်မျိုးပါပဲ။ ချက်ချင်း ဆိုသလို ရင်သားတွေတင်းပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတွေ ထောင်လာသလိုပဲ။

“ ညီမ ဟာလေးက အရမ်းလှတာကွ။ ဖင်ကုန်းထားတုန်းက နောက်ကို ပြူး နေတာလေးက ချစ်စရာလေးတဲ့..” 

“ ဟာ .. ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ.. ဒါကြီးက ဘယ်လိုလုပ် လှမှာလဲ”

လို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မဟာကို ကျွန်မ လှတယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်မိပါဘူး။ ဘယ်မိန်းမ ဟာကိုမှ လည်းလှတယ်လို့ မထင်ဘူးလေ။ ဒါပေမယ့် လှတယ် လို့ အပြောခံလိုက်ရတာ ကိုတော့ ကြေနပ်မိတယ်။ မိန်းကလေးပဲ ဘာမဆိုလှတယ်လို့ အပြောခံချင်တာကိုး။

“ လူကိုတော့လှတယ် မပြောဖူးဘူး။ ဒါကြီးတော့လှတယ်တဲ့ လား “ 

လို့ စကားနာ ထိုးလိုက်တော့။ 

“ လူက လှပြီးသားမို့ ပြောစရာမလိုဘူး” တဲ့လေ။ 

သူက ထပ်ပြောတယ် ။

“ တကယ်ကွ.. အဲ့ဒါလေးကိုတော့စွဲသွားပြီ” တဲ့။ 

ပြီးတော့ 

“ ညီမကို မြင်ကတည်းက ခါးကို ကိုင်ပြီး နောက်ကနေ လိုးချင်တာ သိလား” တဲ့။

ကျွန်မလဲ ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်ပြီး အော်လိုက်မိတယ်။ 

“ ဟယ် .. ဘယ်တုန်းကတည်းက လူကို စော်ကားဖို့ ကြံနေတာလဲ” လို့။ 

သူက တဟားဟား ရယ်တယ်။ ပြီးတော့ ဆက်ပြောတယ်။ 

“ ညီမတို့အိမ် ပထမဆုံးလာလည်တုန်းက ဧည့်ခန်းထဲမှာ ထိုင်နေတဲ့ အစ်ကို့ရှေ့က ဖြတ်သွား တုန်းကလေ” တဲ့။ 

“ အစိမ်းရောင် ပါတိတ် ဝမ်းဆက်နဲ့ ခပ်ကားကား ဖင်လေးကို တွေ့လိုက်ကတည်းက။ သိပြီလား” တဲ့။ 

ကျွန်မ မျက်နှာ ပူထူသွားသလိုပဲ။ 

“ ညက အဲ့ဒီဖင်လေးကို ကိုင်ပြီး စိတ်တိုင်းကျ လုပ်လိုက်ရတာ ကျေနပ်သွားတာပဲ” တဲ့။ 

စပ်ဖြဲဖြဲ ပြီတီတီ မျက်နှာပေးနဲ့ ပြောနေတဲ့ သူ့ကို မျက်နှာလွှဲ လိုက်မိတယ်။ ဒီတော့ သူ့ပေါင်ကြားထဲက ဟာ ကြီးက မျက်စေ့အောက် ရောက်လာတာပေါ့။ထောင်မတ်နေတဲ့ ဟာကြီးကို မြင်တော့ လှမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်မိပြီး 

“ ဒါကြီး က ဖြစ်နေပြန်ပြီလား” 

လို့ မေးလိုက်မိတယ်။ 

“ ဟုတ်တယ်လေ မနက်ဆို ဒီအတိုင်းပဲ။ ရယ်ဒီ ပဲ” တဲ့။ 

ထိပ်ဖူးကြီးက အရည်ကြည်ကြည်တွေ သီးလို့။ အဲ့ဒါကြီးကိုတော့ လှတယ် လို့ ကျွန်မ မခံစားရပါ။ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်အတွက် လိုအပ်တဲ့ အရာတစ်ခု လို့ တော့ ခံစားရတယ်။ ခုဏက ကြားထားတဲ့ စကားလုံးရိုင်းတွေ၊ နို့သီးခေါင်းကို ကလိခံထားရတဲ့ အရှိန် နဲ့ အတူ ပွင့်လင်းလွတ်လပ် မှု့ကြောင့် ကျွန်မရဲ့ဟာ လည်း ရွဲစိုနေတယ်လေ။

နေ့စဉ်လူမှု့ဘဝမှာ ကျွန်မတို့ဟာ ထိမ်းသိမ်းရတဲ့ အရှက်တရားတွေ ကိုယ်စီ ရှိကြတယ်။ မကောင်းမှု့ တစ်ခု မဟုတ်သော်ငြားလည်း စိတ်ရဲ့စေရာကို အလိုမလိုက်ကြရပါဘူး။ အဲ့ဒီလူမှု့ဘဝရဲ့ အလွန် ကိုယ်ပိုင်ဘဝ မှာတော့ တစ်ကိုယ်တည်း ပေါက်ကွဲ ဖြေသိမ့် ပိုင်ခွင့် ရှိကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တိတ်ဆိတ် အထီးကျန်ပြီး ခြောက်ခြားလွန်းပါတယ်။ တစ်ပါးသူ မသိစေလိုတဲ့ အရှက်တရားအတွက် ဖုံးကွယ် သိုဝှက်ရတာကိုက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခုပါ။

အခုတော့ ကျွန်မဟာ ကိုယ်ယုံကြည် စိတ်ချတဲ့ ဘဝ ကြင်ဖေါ်တစ်ယောက်နဲ့ အတူ လွတ်လပ် ပေါက်ကွဲခွင့်ကို တရားဝင် ရခဲ့ပါပြီ။ ရှက်ရွံ့မှု့တွေ စိုးရိမ်မှု့တွေဟာ လွင့်စင် လွတ်ကျကုန်ပါတယ်။ လွတ်လပ်မှု၊ ဆိတ်ငြိမ်မှု့၊ ပွင့်လင်းမှု့ နဲ့ သွေးသားဆန္ဒဟာ ထပ်တူကျသွားတယ် ထင်ပါရဲ့။ ခပ်မဆိုင်းပဲ သူ့ အပေါ်ခွထိုင်လိုက်မိတယ်။ 

ပြီးတော့ သူဟာကို ကိုင်ပြီး ကျွန်မဟာနဲ့ သူ့ထိပ်နဲ့ ပွတ်ကြည့်လိုက်မိ တယ်။ နှစ်ခုရဲ့ ထိတွေ့မှု့ဟာ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် လက်နဲ့ ထိတွေ့တာ ထက်တောင် နူးညံ့ ပြီး ခံစားမှု့ကောင်းပါရဲ့။ ပါးစပ်က ညည်းညူသံ ခပ်တိုးတိုးလေး ပြုလိုက်မိတယ်။ သူ့အသက်ရှုသံ ရော ကျွန်မရဲ့ အသက်ရှူသံပါ ကြားနေရတယ်။  သူလက်တွေက ကျွန်မရဲ့ ဒူးကောင်းတွေကို လာကိုင်တယ်။ ပြီးတော့ 

“ အင်္ကျီကို လှန်တင်လိုက် .. နို့တွေ မြင်ရမှ မိုက်တာ” 

လို့လှမ်းပြောတယ်။ စိတ်ရိုင်းတွေဟာ ကျွန်မရင်ထဲမှာ ဗလောင်ဆူ ထကြွကုန်ပါပြီ။ ကျွန်မ ဘလောက်စ် အင်္ကျီကို ဆွဲချွတ် ပြီးလွှင့်ပစ် လိုက်မိတယ်။ မျက်စ့ကို မှိတ်၊ သူ့ဟာကို ဆုပ်ကိုင် ပြီး ကျွန်မဟာရဲ့ အဝ မှာ သေသေ ချာချာ တေ့လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အသာအယာလေး ထိုင်ချ လိုက်မိပါတော့တယ်။


The End



...........................................⭐⭐⭐⭐⭐........................................

ပြီးပါပြီ ။



ဘဝခန်းမ၏ အခြားတစ်ဘက်၌ အပိုင်း ( ၁ )

 ဘဝခန်းမ၏ အခြားတစ်ဘက်၌  အပိုင်း ( ၁ )

phoebe ရေးသား၍ မြကျွန်းညို ဖိုရမ်တွင် အစအဆုံး တင်ဆက်သည်။ 

မိန်းကလေးတွေဟာ လိင်မှု့ရေးရာ နဲ့ ပတ်သက်လာရင် သူတို့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ဖေါ်ထုတ်လေ့ မရှိပါဘူး။ ချစ်သူ အိမ်ထောင်ဘက် ကိုတောင် အသိပေးလေ့ မရှိသလို အချို့ အကြောင်းအရာတွေကို မိန်းမချင်းတောင် အသိပေးလေ့ မရှိပါဘူး။ ဒီတော့ သာမန် မိန်းကလေး တစ်ယောက် ကနေ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာတဲ့ အထိ သူတို့ ဘဝရဲ့ အမှောင်ခန်းထဲက အဖြစ်အပျက် နဲ့ စိတ်ခံစားမှု့တွေ ကို အတွင်းကျကျ သိနိုင်တဲ့သူ နည်းပါတယ်။ တကယ်လို့ ကာယကံရှင် တစ်ယောက်ယောက်က ဖွင့်ဟ ပြောဆိုမှသာ… ။

~~~~~~~~~~~~

ကျွန်မ

ကျွန်မ အိမ်ထောင် မကျခင် အထိ အပျိုစစ်စစ် ပါ။ ကျွန်မ မှာ အစ်မ ၁ ယောက် နဲ့ အစ်ကို နှစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ အစ်မ တွေ ရော အစ်ကိုပါ အိမ်ထောင် ကျပြီးပါပြီ။

လင်မယားတွေ အတူနေကြတာကို ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာ ကျွန်မ အသက် ၁၅ နှစ်မှာပါ။ အစ်မအစ်ကြီးဆုံးက သူ့ အသက် ၂၅ နှစ်မှာ အိမ်ထောင် ကျပါတယ်။ သူ့မင်္ဂလာ ဆွမ်းကျွေးကို အိမ်မှာပဲ လုပ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က အိမ်မှာပဲ ဆက်နေပါတယ်။ ကျွန်မခဲအိုက အခြားမြို့ကပါ။

သူတို့ လင်မယားအတွက် ကျွန်မတို့ အိပ်တဲ့ အခန်းကို ပေးပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ကျွန်မက စာကျက်တဲ့ အခန်းမှာ ပြောင်းအိပ်ရပြီး အဲ့ဒီအခန်းမှာ အိပ်တဲ့ အစ်ကိုကတော့ ဘုရားခန်းမှာ ထွက်အိပ် ရပါတယ်။ အစ်မရဲ့ အခန်းမှာ ကုတင်အသစ် မွေ့ယာ အသစ် တွေနဲ့ ပြင်ဆင်ပေးထားပါတယ်။ ကျွန်မကတော့ ကြမ်းမှာပဲ အိပ်ယာခင်းပြီး အိပ်ပါတယ်။

ဆွမ်းကျွေးပွဲ ပြီးတော့ ပင်ပန်းပြီ ဆိုပြီး စောစော အိပ်ယာ၀င်ကြပါတယ်။ ကျွန်မကတော့ လက်ဖွဲ့စာရင်း ပြီးသည်အထိလုပ်ပြီးအိပ်ယာ၀င်ပါတယ်။ အဲ့ဒိ အချိန်အထိ လင်မယား အတူအိပ်တာ လိင်ဆက်ဆံတယ် ဆိုတာ မသိပါဘူး။ အတူအိပ်ရင် ကလေးရတယ်လို့ပဲ မှတ်နေတာပါ။ ခြေလက်ဆေးမျက်နှာ သစ်ပြီး အစ်မတို့ အခန်းရှေ့ဖြတ်လျောက်တော့ သူတို့ အခန်း မီးမပိတ် သေးတာ သတိထားမိပါတယ်။ ကျွန်မ အိပ်ယာ၀င်တော့ သူတို့အခန်းက တီးတိုးစကားသံ ကြားရတဲ့ အပြင် လှုပ်ရှားသံတွေပါ ကြားရတဲ့ အတွက် ဘာလို့ မအိပ်ကြသေးတာလဲ လို့ တွေးမိပါတယ်။

တစ်ဆက်တည်း အခန်းပြင်ပေးတုံးက ကျွန်မတို့  အခန်းနံရံက ပိုးဖေါက်ထားတဲ့ အပါက်ကလေး တစ်ခုရှိတာကို သတိရမိပါတယ်။ သေးသေးလေးပါ။ မှောင်ထဲမှာ အဲ့ဒိအပေါက်ကလေးကို ထပြီးရှာတော့ အလင်းရောင် မြင်ရတာမို့ သိပ်မရှာလိုက်ရပါဘူး။ ဒါနဲ့ပဲ အစ်မတို့ အခန်းဘက်ကို ချောင်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။

အစ်မတို့ ကုတင်က အခန်း ရဲ့ အခြားဘက် နံရံကိုကပ်ပြီး ပြင်ပေးထားတာပါ။ ကျွန်မဘက်က ကြည့်တော့ ကုတင်ကို ကောင်းကောင်းမြင်ရပါတယ်။ အခန်းထဲက ၄၀ ၀ပ်အားမီးရောင် အောက်မှာ အစ်မနဲ့ ခဲအိုတို့ လှုပ်ရှားနေတာကို မြင်ရပါတယ်။ ခြင်ထောင်ကို ချ မထားသေးကြပါဘူး။ အစ်မရဲ့ ကိုယ် ပေါ်မှာ အဝတ် အစားလုံးဝ မရှိပါဘူး။ ခဲအိုကတော့ အပေါ်ပိုင်းမှာ စွပ်ကြယ်အဖြူ ၀တ်ထားပြီး ပုဆိုးကို မ၀တ်ထားပါဘူး။

အစ်မက ကုတင်ပေါ် မှာ ခပ်ဆန့်ဆန့် လှဲနေပြီး ခဲအိုက်တော့ အစ်မဘေးမှာ ထိုင်နေပါတယ်။ သူ့ ညာဘက် ခြေထောက်က ကုတင်ပေါ်မှာ ကွေးထားပြီး ဘယ်ဘက် ခြေထောက် ကတော့ ကုတင်အောက်ကိုတွဲလောင်းချထားပါတယ်။ အစ်မရဲ့ ပေါင်က သူနဲ့ ကွယ်နေပြီး ခဲအိုရဲ့ တင်အပါး ပြောင်ပြောင်ကိုပဲ မြင်ရတာပေါ့။

ကျွန်မရင်ထဲ ထိတ်ခနဲဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပူထူသွားပါတယ်။ သူစိမ်းယောက်ကျား တစ်ယောက်က ကိုယ့်ရှေ့မှာ ကိုယ်တုံးလုံး ဖြစ်နေတာကိုး။ ရှက်ရွံ့မိပေမယ့် ကိုယ်ကြည့်နေတယ် ဆိုတာကို သူတို့ မသိနိုင်တာ သေချာတာက တစ်ကြောင်း၊ သူတို့ ဘာတွေလုပ် နေကြသလဲ ဆိုတာကို စိတ်ဝင်စား တာက တစ်ကြောင်းဆက်ပြီး ချောင်းကြည့်နေ လိုက်ပါတယ်။

ခဲအိုက အစ်မရဲ့ နို့တွေကို ကိုင်ပြီး နမ်းနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ သေသေချာချာ ကြည့်တော့ နို့သီးခေါင်းကို သူ့ ပါးစပ်နဲ့ စို့ နေတာပါ၊ အစ်မက လက်တွေနဲ့ ခဲအိုက်ကို ပွတ်သပ်လိုက် သူ့ ဗိုက်ကို ပွတ်လိုက် နဲ့ လူးလွန့် နေတာ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ အတန်ကြာတော့ ခဲအိုက ထလာပြီး အစ်မရဲ့ ပေါင်တွေကို ကွေးပြီး ကားလိုက်တာကို တွေ့ရပါတယ်။ သူတို့ နှစ်ယောက် စကားကလည်း တီးတိုးပြောနေကြပါတယ်၊ ဘာပြောတယ်ဆိုတာတော့ သဲသဲ ကွဲကွဲ မကြားရပါဘူး၊ ခဲအိုကကားလိုက်တဲ့ ပေါက်နှစ်ခုကြား အစ်မရဲ့ ဆီးစပ် နေရာကိုကြည့်နေပြီး သူ့ လက်ကလည်း ပေါင်ကြားမှာ လှပ်ရှားနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ကျွန်မစိတ်ထဲမှာ အစ်မရဲ့ မိန်းမကိုယ်ကို ခဲကိုက ကြည်ရှု့ ကိုင်တွယ်နေ တယ် ဆိုတာ သဘောပေါက်လိုက်ပါပြီ။

အဲ့ဒီမှာ တင် ကျွန်မရဲ့ မိန်းမကိုယ်က ကျုံ့ခနဲဖြစ်သွားပါတယ်။ အသက်ရှူသံလည်း ပြင်းလာပြီး နို့သီးလေးတွေကို လက်နဲ့ကိုင်လိုက်မိပါတယ်။ အဲ့ဒိမှာ ကျွန်မရဲ့ ရင်သားသေးသေးတွေက တင်းနေပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတွေက ထောင်နေတာကို သတိပြုလိုက်မိပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့လို ထိမိတာ စိတ်ထဲ တစ်မျိုး သဘောကျမိပါတယ်၊ ယားတာလည်း မဟုတ် သာယာသလိုလိုပါပဲ။

ခဏနေတော့ အစ်မက သူ့ ပေါင်ကိုကွေးလိုက်တယ်။ ပက်လက်ကြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသလို ဖြစ်သွားတာပေါ့၊ ခဲအိုက အစ်မရဲ့ တင်ပါးနောက်မှာခွထိုင်လိုက် တာတွေ့ရတယ်။ ဘေးတိုက် အနေအထားမြင်ရတာမှာ သူ့ ရဲ့လိင်တံကို မပီ မသ တစ်ချက်လောက် တွေ့လိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ ဆီးစပ်နဲ့ အစ်မရဲ့ တင်ပါး ထိကပ်လိုက်ပါတယ်။ အစ်မရဲ့ မိန်းမကိုယ်ထဲကို သူ့ရဲ့ လိင်တံကြီး ထည့်လိုက်တာပဲ ဆိုတာ မှန်းမိတယ်။ အစ်မ နာမလား တော့ မသိ။ သူ့ မျက်နှာက ရှုံ့ မဲ့ နေတယ်။ ခဏ နေတော့ ခဲအိုရဲ့ ခါးက ကော့လိုက် ကွေးလိုက်နဲ့ သူ့ တင်ပါးတွေကို လှုပ်လှုပ်ပြီး ထည့်နေတာကို မြင်ရတယ်။

ကျွန်မစိတ်ထဲ ဘယ်လိုဖြစ်မိတယ် မသိဘူး။ ဝတ်ထားတဲ့ ထမီကို ချွတ်ချလိုက်ပြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်မိတယ်။ သူတို့လှုပ်ရှားနေတာကို ကြည့်ရင်း ကိုယ့်မိန်းမကိုယ်ကို ကိုယ်လက်နဲ့ ပွတ်မိတယ်။ ထိလို့ ကောင်းသလိုပဲ။ စိုရွဲရွဲ အရည်တွေစမ်းမိတော့ ရုတ်တရက် လန့်သွားတယ်။ ရာသီများ ဆင်းသလားပေ့ါ။ ရုတ်တရက် ထိတ်သွားပြီး ပြတင်းပေါက်ကြားက ၀င်နေတဲ့လရောင်နောက်မှာ ကြည့်လိုက်မိတယ်။ သွေးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ခုဏက သာယာနေတာတောင် ပျောက်သွားတယ်။ ဒါနဲ့ ဆက်ပြီး ချောင်းကြည့်တော့ သူတို့ နှစ်ယောက်က အိပ်သွားကြပြီ။

~~~~~~~~~~~~~~

နောက်တစ်နေ့ မနက် မနက်စာ စားနေတုန်း ခဲအိုအဲ့ အစ်မတို့ လင်မယား အိပ်ယာထပြီး သူတို့အခန်းက ထွက်လာတယ်။ ဘာမှ မထူးခြားပေမယ့် ညက ငါ့အစ်မရဲ့ မိန်းမကိုယ်ထဲ ခဲအိုက သူ့ ဟာကြီးကို ထည့်ခဲ့တယ် ဆိုတာကို တွေးမိတယ်၊ ချက်ချင်းဆိုသလို နိုးသီးခေါင်းလေးတွ တင်းသွားပြီး မိန်းမကိုယ်က ကျုံ့သွားသလိုပဲ။ ဒါနဲ့ ဟန်မပျက်ထ ပြီး အိမ်သာထဲ ဆီးသွား ချင်လို့ ၀င်တဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ ဝင်လိုက်တယ်။ အိမ်သာခွက်ပေါ် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရင်း ကိုယ့်ဟာကိုယ် ငုံ့ ကြည့်မိတယ်။ အမွေးမဲမဲပဲ မြင်ရတာပေါ့၊ လက်နဲ့ အသာပွတ်ကြည့်တော့ ခပ်ချွဲချွဲ အရည်ကြည်လေးတွေ စမ်းမိတယ်။ ဒီအရေတွေနဲ့ပဲ ကွဲကြားကိုပွတ်ကြည့်တော့ ချောကျိကျိနဲ့ ပြောမပြတတ်တဲ့ အထိအတွေ့မျိုးကို ရတာပါပဲ။ 

နောက် အစေ့နေရာကိုလည်း ပွတ်လို့အရမ်းကောင်းတယ်။ မျက်စေ့ အသာမှိတ်ပြီး ပွတ်ကြည့် အရသာ ခံတာပေ့ါ၊ နောက် စိတ်ထဲမှာ ငါယောင်္ကျားရတဲ့ အခါမှာလည်း ငါ့ယောက်ျားက သူ့ဟာကြီးကို ငါ့ အပေါက်ထဲ ထည့်မှာပါပဲလား ဆိုတာကို တွေးမိတယ်။ ယောက်ျား တစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဆာ ဘယ်လိုရှိမလဲ ဆိုတာကို စိတ်ကူးကြည့် တယ်။ ကလေး ချိုးတန်းလန်းနဲ့ မြင်ဖူးတော့ အဲ့ချိုး ပုံစံ အရွယ်ကြီးကြီးပဲ နေမှာပေါ့လို့ တွေးမိတာပေါ့။

အဲ့ဒီနေ့ာက် နောက်ည တွေမှာလည်း အစ်မတို့ လင်မယားကို ချောင်းကြည့်မိတတယ်။ ညတိုင်းလိုလိုပါပဲ။ သူတို့က တစ်ပါတ်ကို ၃ ခါ ၄ ခါလောက် လုပ်ကြတယ်လေ။ အပြာရုပ်ရှင် ဆိုတာ ကြည့်ဖို့ မလွယ်တဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်မက အရှင်လတ်လတ် အပြာကားကြည့် ခွင့်ရနေတာပါပဲ။ အတတ်မျိုးစုံကို သင်ခဲ့ရတယ် ဆိုရင်လည်း မမှားပါဘူး။

အစောပိုင်းတွေမှာ အစ်မက ပက်လက် ခဲအိုက အပေါ်ကနေ လုပ်တဲ့ပုံစံမျိုးပဲ တွေ့ရတယ်။ သတိထားမိတာက ခဲအိုက ထည့်လိုက်ပြီဆိုရင် အစ်မရဲ့ က ပေါင်တွေ နဲ့ဒူးကို ကွေးလိုက်တာပဲ။ (ကျွန်မအိမ်ထောင်ကျတော့လည်း အဲ့ဒီလိုပုံစံ ကိုအလိုလို လုပ်ပေးမိတယ်လေ။) နောက် သူတို့ လုပ်ကြတာ အချိန် ကြာလာပါတယ်။ တော်တော်နဲ့ မပြီးဘူး။ ကျွန်မမှာလည်း မိန်းမကိုယ်က ထွက်လာတဲ့ အရည်နဲ့ အစေ့နဲ့ မိန်းမကိုယ် နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ပွတ်ပြီး အရသာခံတတ်လာတယ်။ သူတို့လုပ်ကြပြီ ဆိုရင် ဒီဘက်ခန်းမှာကျွန်မလည်း ကိုယ်တုံးလုံး ချွတ်ပလိုက်တာပါပဲ။ ပိုလွတ်လပ်တယ်လေ။ အရည်ထွက်လာတဲ့ အချိန်မှာ နို့သီးခေါင်း လေးတွေကလည်း တင်းလာတယ်။

အဲ့ဒီ အချိန် ပွတ်ကြည့်ရင် အရမ်းခံလို့ ကောင်းတာပဲ။ တကယ်တော့ အဲ့ဒီ အရွယ်အထိ ကိုယ့်မိန်းမကိုယ်ကို ကိုယ် သေသေချာချာ မမြင်ဖူးဘူး ဆိုရင် ယုံမလား။ ရေချိုးချိန် သန့်ရှင်းရေးလုပ်တဲ့အခါ နောက် ဆီးသွားတဲ့ အချိန် သန့်ရှင်းရေးလုပ်တဲ့အခါ ရေလောင်းပြီး လက်နဲ့ မှန်းပွတ်လိုက်တာပါပဲ။ ရာသီ လာတော့လည်း ဒီလိုပဲလေ။ လက်နဲ့ပဲ ပွတ်ဆေးတာလောက်ပဲ လုပ်ပြီး သေသေချာချာ မကြည့်မိဘူး။

အဲ့ဒါကို မြင်ပြီးမှ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ကို ပြန် ကြည့်ချင်မိတယ်။ အိမ်မှာ လူရှင်းတဲ့ နေ့ အခန်းထဲ တံခါးပိတ်ပြီး ကြည့် ရတာလေ။ ပြတင်းပေါက်က ကျနေတဲ့ အလင်းရောင် အောက် အခန်းနံရံကိုမှီပြီး ကြမ်းပေါ်မှာ ထိုင်။ ထမီကို ဗိုက်ပေါ်လိပ်တင်ပြီး ကြည့်ရတာ။ နေမထိ လေမထိ တဲ့ ပေါင်ရင်းသားက ဖွေးဖွေးဖြူလို့နေပေမယ့် အမွှေးကြမ်းတွေကြား က အကွဲရာက အတော်ကို မည်းတယ်။ အမွှေးကြမ်းတွေကို ဖယ်ပြီး ငုံ့ကြည့်တော့ သူငယ်ချင်းတွေပြောတဲ့ စောက်စေ့ ဆိုတဲ့ အစေ့ကို မမြင်ရဘူး။ သူ့ အပေါ်က အဖတ်ကလေး (အစေ့အိမ်) လေးက ဖုံးနေတယ်။ အောက်မှာ တော့ ထူထဲတွန့် ခေါက်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းသားလေး နှစ်ခုက ကွဲကြောင်းကြားကနေ ခပ်ပါးပါးလေးပြူ ထွက်နေတယ်။ ဘေး အသားစိုင်တွေကို ဖြဲကြည့်တော့ အတွင်းကပန်းနုရောင် အသားပြင်လေးကို ခပ်ရေးရေးမြင်ရတယ်။ 

ငုံ့ကြည့်နေရတာ ဇက်ညောင်းလာတဲ့ အပြင် ဘာမှ ပီပီသသ မမြင်ရဘူး။ ဒါနဲ့ ကြည့်မှန်လေး တစ်ချပ်ယူပြီး ထောင်ကြည့်ရတယ်။ မှန်ထဲမှာမှ အတွင်းကို ပီပီသသ မြင်ရတော့တယ်။ သိပ်ဖြဲလို့ မရဘူး။ အောက်က အပိုင်းက နာတယ်။ ဆီးသွားပေါက် သေးသေးလေးနဲ့ သူ့ အောက်မှာ မိန်းမကိုယ် အ၀ကို မြင်ရတယ်။ အသားစိုင်တွေနဲ့ အုပ်နေပြီး အပေါက်ကလေးက သေးသေးလေးရယ်။ ဒီဟာလေး ထဲ သူတို့ ဟာကြီးတွေနဲ့ ထိုးထည့်မှာပါလား ဆိုပြီးတွေးမိတော့ ကျုံ့တောင် ကျုံ့မိသွားတယ်။ မျက်စေ့ထဲ ခဲအိုရဲ့ဟာကြီးကို ပြေး မြင်လိုက်မိတာကိုး။ သူ့ ဟာကြီးကကလေး တွေလို မဟုတ်တော့ဘူး။ ထိပ်ကပိုကြီးပြီး အထစ်နဲ့။

တစ်ရက်တော့ သူတို့ လုပ်ပုံကထူးထူးခြားခြားပဲ။ ခါတိုင်း ကုတင်ပေါ်မှာ အလျားလိုက် လှဲပြီးလုပ်ကြတော့ ကျွန်မဘက်က ကြည့်ရင် ဘေးတိုက် အနေအထားနဲ့ မြင်ရတယ်ရတယ်လေ။ အဲ့ဒိအခေါက်က အမက ကုတင်ဘောင်မှာထိုင်ရင်း အ၀တ်တွေချွတ်တယ်။ ပြီးတော့ ကုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်တယ်လေ။ ခြေထောက်တွကို ကုတင်အောက် တွဲလောင်း ချလျက်ပေါ့။ ခဲအိုကအဲ့ဒိ ခြေထောက်တွေကို မလိုက်ပြီးဖြဲလိုက်တယ်။ အစ်မရဲ့ပုံစံက ပေါင်ကွေးပြီးကားထားသလိုဖြစ်သွားပြီး သူ့ဟာကို ပီပီသသမြင်ရတယ်။ ခဲအိုက အဲ့ဒါကိုလက်နဲ့ ပွတ်သတ်တယ်။ အဲ့ဒိမှာ လုံး၀မထင်မှတ်တဲ့ အလုပ်ကို သူလုပ်လိုက်တယ်လေ။ အစ်မရဲ့ဟာကို ငုံ့ပြီးနမ်းတာ။ 

ကျွန်မ လန့်တောင်သွားတယ်။ ဘုန်းတွေဘာတွေ နိမ့်ကုန်မှဖြင့်ပေါ့။ နောက်တော့ နမ်းရုံတင်ဘယ်ကမလဲ ပါးစပ်နဲ့ပါ လျက်နေ စုပ်နေတာကို မြင်ရတယ်။ အစ်မက ခေါင်းလေး ထောင်ကြည့်လိုက် နဲ့ ခဲအိုဆံပင်တွေကို ပွတ်လိုက်နဲ့ ပေါ့။ လက်နဲ့ ပွတ်တာ တောင် ဒီလောက် ကောင်းတာ လျာနဲ့ လျက်တယ်ဆိုရင် ပိုကောင်းမှာပေါ့လို့ တွေးမိတယ်။

တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ ရပ်ကွက်ထဲက ညစ်တီးညစ်ပတ်တွေ ပြောတတ်တဲ့ ကာလသမီးတွေ ပြောတဲ့ "မှုတ်" ပေးတယ် ဆိုတာကို သွားသတိရမိတယ်။ မိန်းမ အင်္ဂါကို လေနဲ့ မှုတ်ပေးတယ်လို့ ပဲ ထင်မိတာ။ အခုတော့ မှုတ်ရုံတင်မက အားပါးတရ စုပ်နမ်းနေတာကို မျက်မြင်ကြုံနေရပါပြီ။

သူတို့ အဲဒီလိုလုပ်နေကြတာ အတော်ကြာပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ မြင်ကွင်းမှာ ပေါင်ကို ကွေးထားတဲ့ အစ်မရယ်၊ အဲ့ဒိပေါင်တွေကို ဖိကိုင်ထားတဲ့ ခဲအိုရဲ့ လက်အစုံရယ်၊ သူ့ ပေါင်ကြားမှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ခဲ့အိုရဲ့ ဦးခေါင်း နဲ့ ကိုယ်တုံးလုံး ကျောပြင်ရယ်ကို ကောင်းကောင်းမြင်နေရပါတယ်။ 

အဲ့ဒီမြင်ကွင်းဟာ ရက်အတော်ကြာသည် အထိ ကျွန်မ မျက်စေ့ထဲက မထွက်ပါဘူး။ အစ်မဆီက တစ်ချက် တစ်ချက် ညည်းသံ ကြားရပြီး ခဲအိုစုပ်နမ်းလိုက်တဲ့ ပြွတ် ခနဲ အသံ ကိုတစ်ချက် တစ်ချက် ကြားရပါတယ်။ အစ်မရဲ ခြေသလုံးတွေက တစ်ချက်တစ်ချက် ဆန့်လိုက်ကွေးလိုက်ဖြစ်ပြီး ခြေဖျားလေးတွေက ကုပ်ကုပ် သွားတာလည်းတွေ့ရတယ်။ တစ်ခါတစ်ခါ တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားတာလည်း မြင်ရတယ်။ 

အဲ့ဒီနောက် ခဲအိုက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ညာဘက် ခြေထောက်ကို ကုတင်ပေါ်ခွ တင်လိုက် ပါတော့တယ်။ ပြီးတော့ အစ်မကိုယ်ပေါ် မှောက်လိုက်ပါတယ်။ အစ်မကို နမ်းတာ လို့ ထင်တာပါပဲ။ တကယ်တော့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ နို့တွေကို စိတ်တိုင်းကျ ဆုပ်နယ် ခံရ အနမ်းခံရတယ် ဆိုတာ ကို နောက်မှ သိပါတယ်။ ခဲအိုရဲ့ အောက်က အစ်မရဲ ပေါင်ကြား က ယောနိဟာ ပြူးခနဲ ပေါ်လာပြီး စိုရွဲနေတာကို တွေ့ရတယ်။  ခုဏ က တွေ့ရသလို စေ့မနေပဲ ခပ်ပက်ပက် ဖြစ်နေတယ်။ ပြီးတော့ ခဲအိုရဲ့ တင်ပါးနှစ်ခု အောက် သူ့ရဲ့ ကပ်နေတဲ့ ဥနှစ်လုံးရယ် တန်းလန်းကျပြီး ရမ်းနေတဲ့ လိင်တံ တုတ်တုတ်ရယ်ကို ပီပီသသ မြင်နေရပါတယ်။ အဲ့ဒါကို လက်နဲ့ ကိုင်ပြီး သူ့ထိပ်ဖျားနဲ့ အစ်မဟာကို အထက်အောက် ပွတ်ပါတော့တယ်။

~~~~~~~~~~~~~

သူတို့ တတွေ အလုပ်ကိုယ်စီ ရှုပ်နေကြသလို ဒီဘက်ခန်းက ကျွန်မ မှာလည်း ဇတ်ရှိန်တက်နေပါပြီ။ မလွတ်မလပ် ဖြစ်လို့ ထမီကို ကွင်းလုံးကျွတ် ချွတ်ထားလိုက်တယ်။ ညာလက်နဲ့ကိုယ့် ရင်သာကို ကိုယ်ပြန်ပွတ် ဘယ်လက်နဲ့ ကိုယ့် မိန်းမကိုယ်ကို ကိုယ်ပြန်ပွတ် ပေါ့။ ပွတ်လိုက်တိုင်း သာသာမိသလို မိန်းမကိုယ် ကလည်း စိုရွှဲလာပါတယ်။ အရည်ရွဲ နေတဲ့ လက်နဲ့ အစေ့အိမ်နှင့် အဖတ်ကလေးတွေကို ပွတ်လိုက်ရင် ဘယ်လို ကောင်းမှန်း မသိပါဘူး။ ကောင်းလေ အားနဲ့ ဖိပြီးပွတ်မိလေပဲ။ ခဲအိုက အစ်မဟာကို ပွတ်နေသလို ကျွန်မကလည်း ကိုယ့်ဟာကို ကိုယ်ပြန်ပွတ်မိနေတာ ပါပဲ။ မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ စိတ်ကို ပိုပြီး ထန်လာ စေပါတယ်။ အဲ့ဒိမှာ ခဲအိုက ဟူ့ ဟာကို အစ်မဟာထဲ ပြွတ်ခနဲ ဖိထည့် လိုက်ပါတယ်။ အစ်မရဲ့ ခြေထောက်တွေ တစ်ချက်ဆန့်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားတာ ကိုသတိ ပြုမိ လိုက်တယ်။

ခဲအိုရဲ့ကျောပြင်ဟာ ဖားခုံညှင်းတစ်ကောင်လို လှုပ်ရှားနေပြီး သူ့ ဟာ ကလည်း အစ်မဟာထဲ ခပ်သွက်သွက် ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက်လုပ် နေတယ်။ အင်္ဂါနှစ်ခု စပ်ယှက် နေတာကို ကောင်းကောင်းမြင်နေရပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျွန်မလည်း လက်နဲ့ ကိုယ့် မိန်းမကိုယ်၀ ကို ကိုယ်စမ်းကြည့် မိတယ်။ အစိအသားစိုင် လေးတွကို လက်နဲ့ ပွတ်မိတော့ မနေ့ကလို နာတာ ပြုတာမဖြစ်တော့ဘဲ အတော့ကို ခံစားရလို့ ကောင်းပါတယ်။ စိတ်ထဲမှာ အဲ့ဒိ အပေါက်ထဲ ထိုးထည့်ချင်စိတ် ဖြစ်လာတယ်။ 

အစ်မဟာထဲ ခဲအိုဟာ ကြီး ၀င်နေ ထွက်နေ တာကိုကြည့်မိလေလေ ကိုယ့်မှာလဲ အဲ့ဒီလို ဖြစ်ချင်စိတ်ပြင်းပြလေလေပါပဲ။ ဒါပေမယ့် မထည့်ရဲဘူး။ မတော်တဆ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် အရှက်ရစရာ ဖြစ်နိုင်သလို ကိုယ့် ယူမယ့် ယောက်ျားကလည်း အပျိုမဟုတ်ဘူးဆို ပြီး ပြဿနာရှာ တာ ကြောက်မိတာပါ။

ခဲအိုက သူ့ဟာကို ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်နေရာက တဖြည်းဖြည်း မြန်လာပါတယ်။ တစ်ချက် တစ်ချက် အစ်မရဲ့ ညည်းသံ သဲ့သဲ့ ကို ကြားရပါတယ်။ နောက် အရှိန်နဲ့ ခပ်ပြင်းပြင်းအထုတ် အသွင်းလုပ် ရာက ဆောင့်ဆောင့် ပြီးလုပ်တာ မှာ ဖေါင်းခနဲ ဖက်ခနဲ အသံ မျိုးကြားရတယ်။ အစ်မ နာနေမလားလို့ တောင် တွေးမိသေးတယ်။ နောက် အစ်မကို ဖိသွင်းထားပြီး အစ်မပေါ်မိုးအုပ်ပြီး ငြိမ်သွားပါတယ်။ ခဲအိုရဲ့  အမွေးကြမ်းတွေ ဖုံးနေတဲ့ ဥ နှစ်လုံးပဲ မြင်ရပြီး နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ပြင်းပြင်းရှူ နေကြဟန်ပါပဲ။ အစ်မရဲ့ ဖင်လေးက ကျုံ့ကျုံ့ သွားတာ မြင်ရပါတယ်။ ခဏနေတော့ ခဲ့အိုရဲ့ လိင်တံက ပျော့ခွေပြီးထွက်ကျလာပါတယ်။ 

အဖြူရောင် ခပ်ပြစ်ပြစ် အရည်တွေ တောက်ခနဲ ထွက်ကျလာတယ်။ သူက လူချင်းခွာပြီး ထပ်ရပ်လိုက် ချိန်မှာ အစ်မ ကတော့ ခြေထောက်တွေကို ကွေးဖြဲထားလျက်ပုံစံ ကျန်ခဲ့ပါသေးတယ်။ အဲ့ဒိမှာ အစ်မရဲ့ ယောနိထဲက အဖြူရောင် အရည်တွေ ပွက်ခနဲ ထွက်ကျလာတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ အို.. ယောက်ျားတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ဟာကို ထည့်ရုံမက ထွက်တဲ့ သုတ်ရည်တွေကို ငါတို့ရဲ့ ဟာထဲ မှာ ထည့်ထားခဲ့ပါလား လို့ ရုတ်တရက် တွေးမိတဲ့ အချိန်မှာ စိတ်ထဲ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်း မသိပါဘူး။ ရွံသလို၊ မချင့်မရဲ ဖြစ်သလို၊ မကျေနပ်မိသလိုလိုပါပဲ။ ငါ့ဟာလေးလည်း ငါ့ယောက်ျား ထည့်တာတွေနဲ့ ပြည့်ကုန်မှာပဲ လို့လည်း တွေးမိပါတယ်။

ဒီအကြောင်းတွေကို ဘယ်သူ့ကို မှ မပြောပြရဲပါဘူး။ သူငယ်ချင်း မိန်းကလေးတွေအထဲမှာလည်း ဒီအကြောင်းကို စကား ဟ ဖြစ်တဲ့သူကလည်း မရှိ။ တစ်ခါ တလေတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုင်ပင်ချင်သား။ မိန်းမ နှာဘူးလို့ ထင်သွားမှာလည်း စိုးရိမ်မိပါသေးတယ်။ မိန်းမချင်း တည့်နေကြရင် ညီအစ်မလိုဖြစ်ကြပေ မယ့် မတည့်ကြတော့ ဘူးဆိုရင် ပယ်ပယ် နယ်နယ် အပြစ် ပြောတတ်ကြတာကလား။

အစ်မတို့ လုပ်ကြတိုင်း ချောင်းကြည့် မိသလို အားတဲ့ အချိန်မှာလည်း ကိုယ့်ဖာသာကိုယ်လည်း စိတ်ကူးနဲ့ ဖြေသိမ့်မိပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ဖက်ခေါင်းအုံး မာမာလေးဟာ စိတ်ဖြေရာ ပါပဲ။ စိတ်ဖြစ်လာချိန်မှာ သူ့ကို ခွဖက်ထားပြီး ယောနိနဲ့ ပွတ် မိတာပါပဲ။ ထွက်လာတဲ့ အရည်က ဖက်ခေါင်းအုံးမှာစိုပေ့ါ။ အများကြီး မဟုတ်တော့ သိပ်မသိသာပါဘူး။

တခါတလေ ကိုယ် ကြိုက်တဲ့ ရုပ်ရှင်မင်းသားနဲ့ ဖြစ်တယ်လို့ စိတ်ထဲ မှန်းမိပါတယ်။ သူတို့ဟာ ကြီးတွေကို မှန်းပေ့ါ။ ပြီးတော့ကိုယ့်ကို လုပ်တယ်ပေ့ါ။ စိတ်ထဲ မောလာ ပင်ပန်းသလိုဖြစ်လာရင် ပြီးသွားတာပါပဲ။ ပြောသာပြောရ ခဲ့အိုရဲ့ ဟာကိုပဲ မြင်ခဲ့ဖူးတာပါ။

တစ်ခါ တော့ အစ်မက ခဲအို အပေါ်က တက်ထိုင်တယ်။ ခဲအိုက ခေါင်းအုံးတွေ ကျောမှာ ခုပြီးပက်လက် ပေ့ါ။ သူ့ဟာ ကြီးက လန်းလန်း လန်းလန်းနဲ့ မတ်နေတာ မြင်ရတယ်။  အစ်မက ခွထိုင်ပြီး သူ့ဟာနဲ့ စွပ်။ အစောပိုင်းတုန်းက သူတို့ သိပ်အဆင်ပြေကြဟန် မတူဘူး။ ဟိုရွေ့လိုက် ဒီရွေ့လိုက်နဲ့ အလုပ်တွေရှုပ် နေတာပဲ။ နောက်ပိုင်းတော့ အဆင်ပြေပြေပါပဲ။ စမြင်ဖူးခါစက အပေါ်ကနေ စောင့်ကြောင့် ထိုင်ပြီး ထောင်နေတဲ့ ဟာကြီးကို ထိုင်လိုက်ထလိုက်ပဲ လုပ်ရမှာပဲ လို့ ထင်ခဲ့တာ။ 

နောက်ပိုင်းတော့ အစ်မက အသာလေးခွထိုင် ပြီး သူ့ ခါးကိုလှုပ် ပြီးတင်ပါးကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်တာပါပဲ။ နှစ်ယောက်စလုံး မျက်စေ့တွေမှိတ် ပါးစပ်တွေဟာ အသံတွေထွက်ပြီး ဖီလင် တက်နေတာ မြင်ရတယ်။ ခဲအိုက အစ်မ နို့တွေကို လှမ်းကိုင်ညှစ်ပေ့ါ၊ ပါးစပ်နဲ့ လှမ်း စို့ပေ့ါ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~

သွယ်သွယ်

တက္ကသိုလ် ဒုတိယ နှစ် ရောက်တော့ သွယ်သွယ် ဆိုတဲ့ အုတ်ကျင်းဘက်မှာ နေတဲ့ အတန်းဖေါ်တစ်ယောက်နဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်တယ်။ သွယ်သွယ် က သွက်လက်တယ် ရဲတင်းတယ်။ စကားပြောလည်း ပွင့်လင်းသလို ရည်မွန်တယ်လေ။ တစ်ခါ တလေ သူ့ အိမ်ကို သွားပြီးစာ အတူကျက်ဖြစ်တယ်။ စာကျက်တာ နည်းနည်း စကား ပြောတာ များများရယ်ပါ။ သူ့ မိဘတွေက ပိတ်ရက်လည်း စျေးမှာ ဆိုင်ထွက်ကြရတော့ နေ့လည်နေ့ခင်း ဆို သူ့အိမ်မှာ သူ့တစ်ယောက်တည်း ရှိတာကိုး။ 

ဒီလိုနဲ့ ၃ လေးလ လောက် အတူ တွဲလာတော့ သူ့အကြောင်းကို တဖြည်းဖြည်းသိလာတယ်။ သူက ရည်းစားလည်းများတယ်။ ကိုးတန်းကတည်းက ရည်းစားစထား ဖူးတာတဲ့။ တစ်ရက် အတန်းထဲက ကောင်မလေး တစ်ယောက် ကိုယ်၀န်ရှိသွားတဲ့ အကြောင်း အတင်းပြောရာကနေ အဲ့ဒိ ကိစ္စဘက် ရောက်သွားတယ်။ ရည်းစား ထားလို့ အတူချိန်းတွေ့ရင် လူပြတ်တဲ့ နေရာမှာ မတွေ့နဲ့ အနှိုက်ခံရမယ် ဆိုတာက နေစတာပါပဲ။ “အဖုတ်” ဆိုတဲ့ စကားလုံးက သူပြောတာပေါ့။

သူ ၉ တန်းတက်တော့ အခြားအခန်းက ရွယ်တူ ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ရည်းစား ဖြစ်သတဲ့။ ကောင်လေးနဲ့ ကျူရှင်အတူတက် သွားပြန် တူရာကနေ စိတ်ကစားပြီးတော့ပေ့ါ။ ၉ တန်းစာ အောင်စာရင်း ထွက်တဲ့ နေ့ ကျတော့ ကောင်လေးနဲ့ လျောက်လည်သတဲ့၊  မင်္ဂလာဒုံ ပန်းခြံထဲပေ့ါ။ အိမ်ကိုတော့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ လျောက်လည်တယ် လို့ ပြောထားတာပေ့ါ။ ပန်းခြံက လည်း ပန်းခြံရယ်လို့ မဟုတ်နော့ဘဲ အတွဲတွေချည်းပဲတဲ့။ လူရှင်းတဲ့ နေရာ မှာထိုင်ပြီးစကား ပြောကြတာပေ့ါ။ ခြုံတွေဝိုင်းနေတဲ့ သစ်ပင်အောက်မှာထိုင်ပြီး စကားပြောရင်ကနေ ကောင်လေးက သူ့ခါးကိုဖက်ထားသတဲ့။ 

အဲ့ဒီကနေ အင်္ကျီ အောက်ကို လက်ထည့်ပြီးခါးအတွင်းသားကို ပွတ်သတဲ့။ ပြီးတော့ ရုတ်တရက် သူ့ပါးစပ်ကို ဖက်နမ်းသတဲ့။ သူလည်း စတတော့ ကြောင်သွားတာပေ့ါ။ ဒါနဲ့ အတင်းရုန်းကန်ပြီး ဘာညာ လှမ်းဆူတော့။ သူ့ကို တောင်းပန်သတဲ့။ သူစိတ်မထိမ်းနိုင်လို့ပါပေ့ါ။ ကောင်လေးက ဆက်မလုပ်ဘူးပေ့ါ။ သူလည်း သနားသလိုဖြစ်သွားပြီး နမ်းချင် နမ်းလိုပြီး ခွင့်ပေးလိုက်သတဲ့။ အဲ့ဒိမှာ ဖက်ပြီး နမ်းတော့တာပဲ တဲ့။ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေဆို နာ ကျန်ရစ်ခဲ့သတဲ့။

ကောင်လေးက သူ့ကိုပိုက်ပြီး နမ်းရာက လက်က ရင်သားတွေကို ညှစ်သတဲ့။ အညှစ်ခံရရင် ကြီးလာတယ် ဆိုတာ ကြားဖူးတော့ ကြောက်ပြီး မညှစ်ဖို့ ပြော တော့ နမ်းချင်တယ်တဲ့။ သူ့ကြည့်ရတာ ကတုန်ကရီနဲ့ တဲ့။ ဒါနဲ့ ဒီထက် ပိုအဆင့်မတက်ရဘူး ဆိုပြောပြီး ပါလာတဲ့ ထီးကို ဖွင့် ရှေ့ကနေကာ၊ အင်္ကျီ  နဲ့ ဘရာဆီရာကို ပင့်ပြီး နို့ပေးစို့ လိုက်သတဲ့လေ။  ငုံပြီးနို့သီးခေါင်းတွေကိုစို့တာ အတော်ကြာသလဲ။ သူလည်း အတော့ကို သ ဘောကျသွားတယ်။ 

“ နင်လေ ဘယ်လိုကောင်းမှန်းမသိဘူး သိလား”

တဲ့။ ကျွန်မလည်းသူပြောသမျှကို နားထောင်နေမိတယ်။ မျက်နှာတွေလည်းပူ နားတွေလည်းပူပေါ့။ ဒါပေမယ့်စပ်စုချင်စိတ် ကပိုပြီးအလေးသာနေတဲ့ အတွက် မဟန့်မိတဲ့ အပြင် အလိုက်သင့်ပါ ပြောနေလိုက်မိတယ်။ သူတို့ ဇာတ်လမ်းက အဲ့ဒါနဲ့တင်မပြီးသေးဘူး။ စို့ပြီး ပြန် ဟန်မပျက် ပြင်ကြတော့ သူ့ကောင်လေးက ပုဆိုးပြင်၀တ်တာ ဟိုဟာ တောင်နေသတဲ့။ ဘာဖြစ်လို့လဲ လို့မေးတော့။ ချစ်လို့ လို့ပြန် ဖြေသတဲ့။ အပိုတွေမပြောနဲ့ ဆိုပြီး ပြန် ငြိမ်ခိုင်းသတဲ့။ ငြိမ်လို့ မရတော့ဘူး အထဲက ဟာတွေထွက်သွားမှ ဆိုပြီး ပြောသတဲ့။ သူကလည်း ငပါးပဲဟာ ။  ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် ထွက်အောင်လုပ် ဆိုပြီး ပြောလိုက်ရော။ 

“ သူတို့ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် ကွင်းတိုက်ကြတယ်ဆိုတာ ငါသိနေတယ်လေ” တဲ့။

“ ဘာလဲ ကွင်းတိုက်တာ” 

လို့ မေးတော့ 

“ နင်ကလည်းဟာ ပိန်းလိုက်တာ.. သူတို့ဟာကို သူတို့ဖာသာ ပွတ်ပြီး အရည်ထုတ်ပစ်တာလေ” 

လို့ ပြောတယ်။ 

“ သြော်..” 

လို့ပဲ ကျွန်မပြောလိုက်မိတယ်။ သူလည်း အပြန်လမ်းမှာ သူ့ဟာကြီးထောင်နေရင် အတူသွားတဲ့ သူပါ ရှက်ရမယ် ဆိုပြီး ကွင်းတိုက်ထုတ်ပလိုက် လို့ ပြောလိုက်တော့ ကောင်လေးက အံ့သြသွားသတဲ့။ ဘယ်လိုသိသလဲပေ့ါ။ ဒါနဲ့ပဲ သူလည်း ဆရာမကြီးပုံစံ ဆက်ဖမ်းလိုက်သတဲ့။ ကောင်လေးလည်း သူ့ရှေ့မှာ ကွင်းတိုက်သတဲ့။ ကျွန်မလည်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ဘယ်လို တိုက်သလဲ လို့ မေးမိတော့.. 

“ လက်နဲ့ပေ့ါ..ဟဲ့” 

တဲ့။သူ့ဘေးမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ပြီး ပုဆိုးကိုလှန် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီချွတ်သတဲ့။ အဲ့ဒိမှာ သူလည်း ယောက်ျားပစ္စည်းကို အရှင်လတ်လတ် မြင်ဖူးတော့တာပဲတဲ့။ 

“ နင်သိလား ..ရှေ့ က အရည်ပြားက ပွင့်ပြီး အထဲက ထိပ်ဖူးကြီးက ထွက်လာတယ်” 

တဲ့။ ကျွန်မမျက်လုံးထဲ ခဲအိုရဲ့ ဟာကြီးကို ရုတ်တရက် မြင်ယောင်လိုက်မိတတယ်။ 

“ အဲ့ဒါကို လက်နဲ့ ဆုပ်ပြီး တိုက်တော့ ခဏ နေတော့ သုတ်ရည်တွေ ထွက်ကုန်ပြီး ပြန်ငြှိုးသွားရော” 

တဲ့။ မထွက်လို့ မရဘူးလေ။ 

“ သူက ငါ့ကို လုပ်ချင်နေတာလေ “ 

ဆိုပြီး ပြောတယ်။ 

“ နင် သိလှချည့်လား..” 

ဆိုတော့ သူအပြာကားတွေ ကြည့်ဖူးသတဲ့လေ။ 

“ ဘယ်လိုလုပ် ကြည့်ဖူးသလဲ ” 

ဆိုတော့ 

“ တောင်ကြီး က သူ့ အမျိုးတွေ အိမ်သွားနေတုန်းက သူ့အကိုတွေ ခိုးကြည့်တာ ကို သူတို့ချောင်းကြည့်တာတဲ့။ သူတို့က သန်းခေါင်ကျော် ငါတို့ အိပ်ချိန်မှ ကြည့်တာ ဟ၊ ငါကလည်း ရှူးထွက်ပေါက်ရင်းစပ်စုရာက တွေ့သွားတာပေ့ါ” တဲ့။

အဲ့ဒီ အကြောင်းတွေပြောပြီးတော့ ကျွန်မ ရေချိုးခန်းဝင်ရတယ်။ ဟန်မပျက်ပေါ့။ စကားပြောနေရင်း ဟိုနေရာက စိမ့်ခနဲ စိမ့်ခနဲ ဖြစ်ဖြစ်သွားလို့ ပြန်ကြည်ရတာ။ ပင်တီဟာ အတော်လေးကို စိုရွှဲနေ တာကိုတွေ့ရတယ်။ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေက ပွတ်လိုက်မိတိုင်း မိန်းမောစရာ။ စိတ်ထဲ အတော်အောင့်အီးထားပြီး ညရောက်မှ စိတ်တိုင်းကျ ပွတ်ပစ်လိုက်ရတယ်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဆယ်တန်း ကျောင်းတက်တော့ သူတို့ သိပ်လွတ်လွတ်လပ်လပ် မတွေ့ဖြစ်ဘူး။ သူကလည်း အတွေ့ မခံ ရဲဘူးလေ။ မတော် တဆ သူလည်း မထိန်းနိုင်ဘဲ လွန်သွားရင် ပြဿနာ ဖြစ်မှာကိုး။ သူ့ကောင်လေး ခမျာ လက်ကလေးပဲ ကိုင်ရရှာတယ်ပေါ့။ ဆယ်တန်း ဖြေပြီး ၃ ရက် လောက်နေတော့ ကောင်လေးက တွေ့ချင်တယ် ဆိုပြီး ဖုန်းဆက်တယ်။ ဖုန်းက တော့ လူကြီးတွေ မရှိရင် မရှိသလို ပြောဖြစ်ကြ အီစီကလီ ရိုက်ကြတာကိုး။ သူကလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သတဲ့။ ဒီတော့ ကောင်လေးက မလွန်ကျူးရပါစေဘူးလို့ ကတိပေးသတဲ့။ ဒါနဲ့ပဲ နောက်ရက် ချိန်းလိုက်တယ်။ ဒီတစ်ခေါက်လည်း အဲ့ဒိ ပန်းခြံဘက်ပဲ။

ချိန်းတွေ့ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို နှစ်ယောက်စလုံးသိနေကြ တော့ သွက်သွက်လက်လက်ပဲတဲ့။ ကောင်လေးက အခင်းတွေဘာတွေယူလာသတဲ့။ မုန့်တွေဘာတွေ ဝယ်လာသတဲ့။ ထီးနဲ့ကာပြီး နို့လှန်ပေးတယ်ပေ့ါ။ ကောင်လေးက စိတ်တိုင်းကျ စို့တော့တာပဲတဲ့။ 

“ ငါ့မှာ ကလေးအမေ...ကျ နေတာပဲ” 

လို့ ပြောတယ်။ နောက် ဗိုက်ကို နမ်းသတဲ့။ သူ့လျှာနဲ့ ငါ့ချက်ကို ကလိတာများ ယားလိုက်တာ တဲ့။ အဲပြီးတော့ ဗိုက်အောက်ကို နမ်းတော့တာပေ့ါ။ 

“ နင်သိလား .. ငါ့ဟာကလည်း စိုနေပြီ” 

တဲ့။ ပြီးတော့ ကောင်လေးက ထမီကို ခိုးဖြည်တယ်တဲ့။ သူက သတိ မလွတ်တော့ ဆက်ဖြည်လို့ မရဘူး။ သူ့ရင်ဘတ်ကို မျက်နှာကြီးကပ်ပြီး....

“ သွယ့်ဟာကို ကြည့်ချင်တယ်” 

ဆိုပြီး ပြောသတဲ့။ ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်ရမယ်နော်...လို့ ပြောတော့ ခေါင်းငြိမ့်တာနဲ့ ပြလိုက်သတဲ့။ 

“ ဟဲ့ ဘယ်လို ပြလိုက်သလဲ” 

လို့ မေးတော့ 

“ လှန်ပြတာပေါ့ဟ..” 

လို့တုံးတိတိ ဖြေတယ်။ နောက်တော့မှ ဆက်ပြောတယ်။ 

“ ဘောင်းဘီကို အရင် ချွတ်ပြီး သစ်ပင်ကို မှီထိုင်ပေါ့... ပြီးတော့ပေါင်ကို ကားပြီး ထမီကို ဗိုက်ပေါ် လှန်တင်လိုက်တာတော့… “

ကြည့်ရာကနေ လက်နဲ့ ကိုင်ကြည့်သတဲ့။ ကောင်လေး လက်တွက တုန်နေသတဲ့။ သူ့လက်နဲ့ ငါ့ဟာကို ထိတော့ အတော် ကောင်းတာဟာ လို့ လုံးစေ့ပတ်စေ့ ပြောတယ်။ သူပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိနေတယ်လေ။ နောက် ရုတ်တရက်ကြီး သူ့ဟာကို ငုံနမ်းသတဲ့။ သူလည်းလန်းဖြန့်သွားပြီး ထမီပြန်ချ လူချင်းခွာပေ့ါ။ ပြီးတော့ ကောင်လေးကို ကွင်းတိုက်ပြီး သူ့ဟာတွေကို ထုတ်ခိုင်းရသတဲ့။ သွေး အေးသွား မှ ပုံမှန် အာလပသလာပတွေ ပြောကြပေါ့။ အဲ့ဒိမှာ သူရှူးပေါက်ချင်လာသတဲ့။ အိမ်သာကလည်း အဝေးကြီး သွားလိုက်ပြန်လိုက်နဲ့ ဆိုတော့ ကောင်လေးက ..

“ အနားမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး ဒီမှာပဲ ပေါက်လိုက်ပေါ့..” 

ဆိုပြီးပြောတယ်။ အစတော့ သည်းခံနေသေးပေမယ့် အအေးသောက်ထားခဲ့တာ များတော့ သူလဲ မအောင့်နိုင်။ ဒီအချိန်ကျ မှ အိမ်သာသွားလည်း ဝေးလွန်းလို့ လမ်းမှ ထွက်ကုန်မှာ လည်းစိုးတယ်။ မနေနိုင်အောင် ပေါက်ချင်လာတယ်။ 

ဒါနဲ့ပဲ ခပ်လှမ်းလှမ်းက ခြုံနား တိုးပြီး သူ့ရှေ့တင်ပဲ ပေါက်သတဲ့။ 

“ နင်ကလည်း ဟယ်..” 

လို့ ပြောလိုက်တော့ သူက 

“ နို့လည်းအစို့ ခံရပြီးပြီ အဖုတ်လည်း အကြည့်ခံရပြီးပြီ ဆိုတော့ မထူးတော့ပါဘူး ..ဆိုပြီး ဘေးခြုံဘက် လှည့်ပြီးရှူးပေါက်တာပေါ့” 

တဲ့။ တင်ပါးကို မမြင်ရအောင် ထမီကို လုံအောင်ချပြီး ပေါက်တာကို နောက်ကနေ ထမီလှန်ပြီး တင်ပါးကို ပွတ်သတဲ့လေ။ 

“ သေးတောင် ဖြောင့်ဖြောင့် မထွက်ဘူး” 

လို့ ပြောတယ်။ နောက်တော့ ကောင်လေးက ဆယ်တန်းအောင်နဲ့တင် သင်္ဘော လိုက်သွားတယ်တဲ့။ အဲ့ဒီ အခေါက် ကသူတို့လွတ်လွတ် လပ်လပ် နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့ရတာပဲတဲ့။ သူက ပြောတယ်။ နောက်လထဲ သင်္ဘောက ပြန်လာတော့ မှာ တဲ့။ သူ့ပုံစံက အတော့ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပါပဲ။ ချစ်ကြရတော့မှာပေါ့လို့ ကျွန်မစိတ်ထဲ တွေးမိတယ်။

နောက်လ သူ့ကောင်လေး ပြန်လာတော့ ကျွန်မနဲ့ မြို့ထဲမှာ ချိန်းပြီး မိတ်ဆက်ပေးတယ်။ ရည်ရည်မွန်မွန် နဲ့ လူရည်သန့်လေးပုံပါပဲ။ သည့်နောက်ပိုင်း သွယ်သွယ်နဲ့ ကျွန်မ ပုံမှန်စာ ချိန်း မကျက်ဖြစ်တော့ဘူး။ သူ့ ရည်းစား နဲ့ အချိန် ပေးရတာကိုး။ နောက်ဆုံးနှစ်စာမေးပွဲ ဖြေခါနီးမှာ သူ့ကောင်လေး သင်္ဘော တက်သွားတယ်။ ကျွန်မ နဲ့  သက်သက် ပြန် တွေ့ဖြစ်ကြတယ်။ နှစ်ယောက်စလုံး အောင်စာရင်း မထွက်သေး အလုပ်မရှိသေး တော့ လှည်းတန်းမှာ အင်္ဂလိပ်စာ သင်တန်း အတူ တက်ကြရင်းနဲ့ပေ့ါ။

“ ဟဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက် လက်ထပ်တော့မယ်” 

တဲ့။ မိဘချင်းလည်း စကားပြောပြီးပြီ တဲ့။ သူ့ အတော် ပျော်နေပုံပဲ။ စမ်းချောင်း ကျွန်းတော ဘက်မှာ တိုက်ခန်း တစ်ခန်း ဝယ်ထားတယ်တဲ့။ သူတို့ လက်ထပ်ပြီး နေဖို့ တဲ့လေ။ ဒါနဲ့ ..

“ နင် ဒီတစ်ခေါက် နို့ ဘယ်နှ ခေါက် တိုက်လိုက် ရသလဲ” 

လို့ နောက်လိုက်တော့ သူအတော်လေး ရှက်သွားပုံပဲ။ နောက်မှ ခပ်တိုးတိုးလေး ပြောတယ်။ 

“ ငါ ရရစ်နဲ့ ပြိုလိုက်ပြီ ဟ ..” 

တဲ့။ ကျွန်မ သိပ်တော့ မထူးဆန်းမိဘူး။ သူတို့ က လက်ထပ်တော့မှာကိုး။ ကောင်လေး ရှိနေတုန်း နှစ်ဘက် မိဘကို သူတို့ တွေ့ကြတယ်။ ပြီးတော့ တိုက်ခန်း ၀ယ်ဖို့ သူတို့ အတူ သွားကြည့်ကြတယ်။ စိတ်ကြိုက် အခန်းလေး တွေ့တာနဲ့ ၀ယ်လိုက် ကြတယ်ပဲ ဆိုပါစို့။ အဲ့ဒိ အခန်း က သူတို့ရဲ့ ချစ်ဗိမာန် ဖြစ်လာပါလေရော။ ပန်းခြံတွေ ဘာတွေ မှာ ချိန်းတွေ့စရာ မလိုဘဲ အခန်းမှာပဲ ချိန်းတွေ့ကြတာပေ့ါ။ အစောပိုင်းက တော့ ချိန်းတွေ့ရင် ထုံးစံအတိုင်း နမ်းကြ နို့လှန်တိုက် နဲ့ ကိုင်ကြ ပြုကြပေါ့။ အစောပိုင်း ရက်တွေမှာ အ၀တ် အစားတွေနဲ့ မကြေမမွအောင် ကရုစိုက်ကြပေမယ့် အတွ့ အကြုံရလာတော့ အခန်းထဲ ရောက်တာနဲ့ အ၀တ်အစား တန်းချွတ် ကြတော့တာပဲ။ နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ ။ 

“ နင်သိလား ပထမတော့ ရှက်တယ်ဟ နောက်တော့ မထူးဆန်း တော့ဘူး.... ပြီးတော့ လွတ်လပ် ပြီး သာယာ ဖို့ ကောင်းတယ်ဟ” တဲ့။

“ သူက ကွင်းတိုက်တဲ့ အခါ ငါ့ ဟာကို ကြည့်ပြီး တိုက်ချင်တယ်တဲ့ .. ငါလည်း နံရံကို မှီထိုင်ပြီး လှန်ပြရတာပေ့ါ. အဲ့ဒါ သူ့ ဟာ တွေက ထမီကို စိုကုန်တယ်လေ” 

လို့ စီကာပတ်ကုံး ပြောပြတယ်။ နောက်ပိုင်း အဲ့ဒိလို ပေမကုန်အောင် ထမီကို ချွတ်ပေး လိုက်ရာက အကုန်ကျွတ်ကုန်တာပဲ လို့ ပြောတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ယုံကြည်ရဲ တင်းလာ ကြတဲ့ ပုံပါပဲ။

နောက် ပိုင်းကျတော့

“ သူ့ ဟာကို ငါ့ အ၀ကို ချိန်ပြီးလုပ်တယ်… “ တဲ့။ 

“ နင့် ဟာကို အရည်တွေပေကုန်မှာပေ့ါ” 

လို့ ပြောတော့

“ ပေကုန်တာပေ့ါ.... ငါ့ဟာ တင်မကဘူး ဗိုက်တွေရော ဆီးစပ် တွေရော အကုန်ပဲ” တဲ့။ 

“ သူတို့ဟာက ပန်းထုတ်ရင် အကုန်ပေကုန်တာပဲ” တဲ့။ 

“ နင်သိလားသူတို့ ဟာ က အဖြူရောင်သက်သက် မဟုတ်ဘူး.. ခပ်ပြစ်ပြစ်နဲ့ ထမင်းရည် လိုပဲ” တဲ့။ 

အဲ့ဒီလောက် အထိတော့ ကျွန်မအသေးစိတ် မသိသေးပါ။ မျက်စေ့ထဲ တော့ ထမင်းရည် ဖြူဖြူ တွေကို ပြေးမြင်မိလိုက်တယ်။

“ အဲ့လိုပြီးကြ ရင် ရေချိုးခန်းထဲ ၀င် ရေဆေးကြ သူ့ဟာကိုယ့်ဟာ ဆေးပေးကြ တာပေ့ါ” တဲ့။ 

“ ဟယ်… နင်တို့ ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ် နေကြတာပေ့ါ” 

လို့  ပြောတော့ .. သူက ရယ်တယ်။ ကိုယ်၀န်ရမှာ မကြောက်ဘူးလား လို့ မေးလိုက်တော့ 

“ စိုးတော့ စိုးရိမ်တယ်...အပြင် မှာ ပေရုံလောက်နဲ့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ဟာ.. “ 

လို့ သူက ပြောတယ်။

“ ပြီးတော့လေ.. “ 

ဆိုပြီး သူက စကားဆက် မလိုလုပ်ပြီး မှ ဆက်မပြောတော့ဘူး။ ကျွန်မက ထပ်မေးမှ… 

“ ပြီးတော့လေ.. သူက ငါ့ ဟာကို နမ်းတယ် သိလား.. .” တဲ့။

ရေချိုးခန်းထဲ သွား ပြီး ဆေးကြော သန့်စင်ပေးရတယ်။ ပထမ စနမ်းတော့ ဘယ်နေရာက ဘယ်လို ဖြစ်မှန်းမသိဘူး တဲ့။ ပထမ နမ်းတယ် နောက်တော့ လျှာနဲ့ လျက်တယ်။ ပြီးတော့ 

“ ငါ့အစေ့ကို စုတ် တယ် ..” 

လို့ သူပြောလိုက်တော့ ကျွန်မ ဟာကို ကျွန်မ ကျုံ့လိုက် မိတယ်။ 

“သူလျက်ရင် ငါ့ ဘယ်လိုမှ မနေနိုင် ဘူး...အသံထွက် အော်မိတာပဲ “ 

လို့ပြောတယ်။ ကျွန်မ မျက်စေ့ထဲ အစ်မနဲ့ ခဲအိုတို့ လုပ်နေကြတဲ့ ပုံကို ပြေးမြင်မိတယ်။ နောက်ရက်တွေကျတော့ သူပါ အလိုတူ အလိုပါ ဖြစ်ရာက ကောင်လေးရဲ့ ဟာကို သူကပြန် စုပ်ပေး တာတွေဖြစ်ကုန်တယ်တဲ့။ 

“ ပထမတော့ ရွံသလို စိတ်ထဲ ဖြစ်ပေမယ့် အဲ့ဒိ အချိန် မှာ အဲ့ဒါကို ပါ ကိုင်ချင် တာ၊ ညှစ်ချင်တာ၊ ပွတ်သပ် ကစားချင်တာမျိုး စိတ်ထဲ ဖြစ်လာတာဟ…” 

လို့ ပြောတယ်။ ကျွန်မစိတ်ထဲ တော့ သိပ် မသထီ ဖြစ်မိပေမယ့် သူကို ဘာမှ ပြန်မပြော ဖြစ်လိုက်ဘူး။ လူကြီးတွေနဲ့ တွေ့ လက်ထပ် ဖို့ စီစဉ်ပြီး နောက်ပိုင်း သူ့ ကောင်လေးက တကယ် လုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောလာတယ်တဲ့။ သူက လက်မထပ်ခင် ကိုယ်၀န်ကပ်မယ် လို့ပြောတော့ ကောင်လေးက ကွန်ဒုံးလည်း မစွပ်ချင်သလို သူ့ အထဲ မှာပဲ ထည့်ချင်တယ် ဆိုပြီးပြောသတဲ့လေ။ ဒါနဲ့ ရက်တွက် ပြီး ရွေးရသတဲ့။ ဘာရက်တွက်တာလဲ လို့ မေးတော့ 

“ ကိုယ်၀န် မရနိင်တဲ့ရက်လေ ဟာ နင်မသိဘူး လား” 

လို့ ပြန်မေးတယ်။ ကျွန်မ မသိတာ အမှန်ပါပဲ။ ဒါနဲ့ ပဲ ရာသီ စက်၀န်းကို အခြေခံပြီး ကိုယ်၀န် မရနိုင်တဲ့ ရက်တွက်တာကို သူက ပြောပြတယ်လေ။ နင်က ဘယ်လို သိတာလဲ ဆိုတော့.. ဖိုမ ပညာပေး စာအုပ် တွေဘာတွေမှာ ပါတယ်တဲ့လေ။ နင်ဖတ်သင့်တယ် ဆိုပြီး အဲ့ဒီနေ့က ဒေါက်တာမောင်မောင်ညို ရဲ့ ဖိုမ ဆက်ဆံရေး စာအုပ်ကြီးပေးလိုက်တယ်။ အိမ်ကို အဲ့ဒိစာအုပ်ကြီး သယ်လာတာ ကျွန်မအတွက် ဗြဟ္မာ့ ဦးခေါင်း ကြီး သယ်လာရသလိုပါပဲ။

ဒါနဲ့ပဲ သူတို့ ရက်တွက် သတ်မှတ်လိုက်သတဲ့။ စိတ်ထဲမှာ နေ့ကောင်းရက်သာ ရွေးသလိုပါပဲ လားလို့ တွေးမိပါတယ်။ အဲ့ဒိရက်မှာ သူ့ အပျိုဘ၀ ဆုံးတာပါပဲ။ 

“ နင်သိလား ခပ်တုံးတုံးကြီးတစ်ခုနဲ့ ထိုးသလိုပဲ အစပိုင်းမှာ စပ် တယ် နာတယ် ဟ..” တဲ့။ 

“ သွေးစလေးတွေ ထွက်တယ် ပြီးတော့ မိန်းမကိုယ် အောက် က အသားစွန်းကွဲ ပြတ်သွားတာ …” 

လို့ ပြောတယ်။ အိမ်အပြန် ကားပေါ်မှာ ထိုင်မစီးနိုင်လို့ မတ်တပ်ရပ် စီးရ တယ် တဲ့။ 

“ နင့် ဟာ ကျယ်သွား မှာ ပေါ့” 

လို့ ပြောတော့၊ 

“ ကျယ်သွားတာပေါ့ဟ .. သိပ်တော့ သိသိသာသာ မဟုတ်ဘူး “ 

လို့ ပြောတယ်။ သူပြောတာကို သိပ်တော့ နားမရှင်းလှဘူး။ လက်သန်း လုံးလောက်ပဲ ရှိတဲ့ ကျွန်မှာ ဟာလေးထဲ ဒါကြီး ၀င် ရင် သိသိ သာသာ ကြီး ကျယ် သွားရမှာ ပေ့ါလို့ စိတ်ထဲ ထင်ထားတာပါ။  ပြီးတော့ 

“ သူတို့ဟာ တွေက ပြန်ထွက်ကျတာပဲ .. “ တဲ့။

သူ့ကောင်လေး သင်္ဘော ပြန်မထွက်ခင် သုံးရက်ဆက်တိုက်ဆိုသလို လုပ်ကြတယ်တဲ့။ တစ်ရက်တည်း ၂ ကြိမ် လောက်တောင် လုပ်ဖြစ်ကြတယ်လို့ ပြောတယ်။

“ သူစိတ်တိုင်းကျ ငါ့ ကို....လုပ်သွားတာ” 

လို့ ပြောတော့ ဘယ်လို စိတ်တိုင်းကျတာလဲ လို့ မေးမိတယ်။ 

“ ငါ့ ပေါင်ကို ဖိဖြဲ သူ့ပခုံးနဲ့ဖိထားပြီး အပေါ်က နေ လုပ်တာဟာ… ပြီးတော့ နို့တွေကို ဆွဲဆွဲပြီး လုပ်တာ .. ဆောင့်ဆောင့် ပြီးချတာ ဟ .. ပေါင်ရင်းနဲ့တင်ပါးချင်းရိုက်တဲ့ အသံတွေတောင် ထွက် တယ်...” တဲ့။ 

မနာဘူးလား...ဆိုတော့ သူက.. ခပ်ပြုံးပြုံးရယ်။ 

“ နာမနာ နင့်ဘဲက နင့်ကို လုပ်တဲ့အခါ သိလိမ့်မယ်” 

လို့ ပြန်ပြောတယ်။ 

“ လေးဘက်ရော ထောက်လိုက် ရသေးလား” 

ဆိုတော့ 

“ ဟင့်အင်း” 

လို့ ဖြေတယ်။ ပြီးတော့ သူက ရုတ်တရက်

 “ နင်လဲ အသင့်ပြင်ထားပေါ့” 

လို့ ပြောတော့ 

“ ကောင်မ .. “ 

လို့ပဲ ကျွန်မ ပြန်ပြောမိလိုက်တယ်။ ကျွန်မ မျက်နှာ ရှိန်းခနဲ ဖြစ်သွားတယ်။ သွယ်သွယ် အိမ်ထောင်ကျပြီး သွားတဲ့ နောက်ပိုင်း အဆက်အသွယ် ပြတ်သလောက်ဖြစ်သွားတယ်။ ကျွန်မလည်း ကုမ္ပဏီ တစ်ခု မှာ စာရင်းကိုင် အလုပ်ရတယ်။ ရည်းစား မရသေးဘူး။ ကိုယ့်ရုပ်ရည်က ရွက်ကြမ်းရည် ကြိုမို့လား၊ ဒါမှ မဟုတ် ဘယ်လို အကြောင်းကြောင့်လား ဆိုတာတော့ မပြောတတ်ဘူး။ ရည်းစား စကား ပြောမယ့်သူ မရှိ။

အလုပ်လုပ်ပြီး ၆ လလောက် ကြာတော့ အိမ်ကို အမျိုးသား တစ်ယောက် အ၀င် အထွက် ရှိလာတယ်။ ကျွန်မ ခဲအိုရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ။ နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်တယ်လေ။ သူ့ကုမ္ပဏီက ရန်ကုန်မှာ လုပ်ငန်းခွဲ လုပ်ဖို့ အတွက် ရောက်လာတာလို့ သိရတယ်။ အသားလတ်လတ် နဲ့ အရပ်အမောင်းပုံမှန် ပဲ ရှိတဲ့သူက သပ်သပ်ရပ်ရပ် နေတတ်ပုံပဲ။ စကားပြော လေးနက်ပြီး ဘာသာရေး နိုင်ငံရေး ဗဟုသုတစုံပုံရတယ်။ အိမ်ကို ရောက်တိုင်း ဖေဖေနဲ့ ဘာသာရေး အကြောင်းပြော ခဲအိုနဲ့ နိုင်ငံရေးနဲ့ သူ့အလုပ် အကြာင်းပြော ကြတာပေါ့။ စနေ တနင်္ဂနွေတိုင်း အိမ်ကိုလာလာ လည်တယ်လေ။ သူ့အိမ်ကကျွန်မတို့နဲ့ သိပ်မဝေးတာလည်း ပါတာပေ့ါ။ အဓိက က အစ်မတို့ လင်မယားဆီကိုပေ့ါ။ မေမေကလည်း သားသား.. နဲ့။

တစ်ရက် စနေမှာ သူရောက်လာတယ်။ ဖေဖေနဲ့ မေမေက အလှူ သွားပြီး အစ်မတို့ လင်မယားက သူတို့ကလေး ကျောင်း ကပွဲ သွားစရာ ရှိသတဲ့။ အဲ့ဒိနေ့ အိမ်မှာ သူနဲ့ ကျွန်မနဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပေ့ါ။ သူ့အတွက် ကော်ဖီဖျော်ပေးပြီး ဧည့်ခံတော့ သူက ကျွန်မနဲ့စကားပြောချင် တယ်တဲ့လေ။ ခပ်တိုတိုပါပဲ။ ရည်းစားရှိသလား ရည်ရွယ်ထားတဲ့သူရှိသလားတဲ့။ စိတ်ထဲတော့ အတော်လေး ဒေါသဖြစ်မိတယ်။ သူမေးစရာ စကားမဟုတ်ဘူးလေ။ 

“ အခုအထိ မရှိသေးဘူး နောက်တော့ ပြောတတ်ဘူးနော်” 

လို့ ဖြေလိုက်တော့ သူက ကျွန်မကို လက်ထပ် ချင်ပါသတဲ့။ ရုတ်တရက် ဆိုတော့ ပူထူသွားတယ်။ ထွက်ပြေးရင်ကောင်းမလားတောင် တွေးမိတယ်။ အိမ်မှာကလည်း နှစ်ယောက်တည်း။ သူ့ ပုံစံကလည်း အေးအေး ဆေးဆေးပဲ။ ဒါနဲ့ ကျွန်မကလည်း မယုတ်မလွန် ဖေဖေ မေမေ တို့က သဘောတူရင် မငြင်းပါဘူး လို့ ဖြေလိုက်တယ်။ တကယ်တော့ သူ့ကို ကျွန်မ ငြင်းလည်း မငြင်းချင်ဘူး။ စိတ်ထဲမှာ သဘော ကျမိသလိုပဲ။

သူကလည်း စိတ်မြန်ပါ့။ နေ့လည် ဖေဖေနဲ့ မေမေတို့ ပြန်လာတော့ ကျွန်မကို လက်ထပ်ချင်ပါတယ် ဆိုပြီး ပြောသတဲ့လေ။ ညကျတော့ မေမေက ကျွန်မကို မေးတယ်။ အမလေး သူ့ သဘောကျတဲ့သူ ဆိုတော့ အမွှမ်းလေးနဲ့ နိဒါန်း ပျိုးပြီး မေးတာ။ ကျွန်မကလည်း 

“ မေမေတို့သဘော တူရင် မငြင်းပါဘူး” လို့ ပြောလိုက် တယ်လေ။

~~~~~~~~~~~~~~~~

အိပ်မက်အိမ်

အဲ့ဒီနေ့က စပြီး သူ့ကားနဲ့ ကျွန်မကို အလုပ် အကြိုအပို့လုပ်တယ်။ သူက ဆင်မလိုက်မှာ သင်တန်းတက်နေရ တယ်တဲ့။ သင်တန်း အဆင်းကျွန်မကို ဝင်ကြိုတာပေါ့။ ပထမတော့ ခပ်ရွံ့ရွံ့ တစ်ပတ်လောက် ကြာ တော့ ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ရင်းနီးလာတယ်။ သူ့အကြောင်း ကိုယ့်အကြောင်း၊ သူ့အလုပ်အကြောင်း ကိုယ့်အလုပ် အကြောင်း၊ သူ့အမြင် ကိုယ့် အမြင် စတာတွေ ပေါ့။

တစ်ရက် ရုံးစောစော ဆင်းတာနဲ့ သူက အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောချင်တယ် ..ဆိုပြီးလှည်းတန်း ဘက်က တိုက်ခန်းကျယ်တစ်ခုကို ခေါ်သွားတယ်။ လေးလွှာမှာ ရှိတဲ့ အဲ့ဒိတိုက်ခန်းက သူအိမ်ထောင် ပြုရင် နေဖို့ဝယ်ထားတာ ဆိုပြီးပြောတယ်။ 

“ ဒါက ကျွန်တော့..လုပ်အားနဲ့ ၀ယ်ထားတာဗျ” 

ဆိုတဲ့ စကားပြောဟန်ကို သဘောကျမိတာပါပဲ။ သူ့မိဘတွေကိုလည်း သူတို့ နေတဲ့ တာမွေဘက်မှာ အလားတူတိုက်ခန်းတစ်ခန်း ဝယ်ထား ပေးပြီးပြီတဲ့လေ။ တိုက်ခန်းက အခန်း မဖွဲ့ရသေးဘူး။ ကြမ်းကိုပါကေးခင်းထား တာပဲ ရှိသလို ဘာပရိဘောဂ ဘာပစ္စည်းမှ မရှိသေးဘူးလေ။ ကွာလတီ ကောင်းပြီး ကျယ်ဝန်းတယ်။ သူက အခန်းကို ဘယ်လိုဖွဲ့မယ်ဆိုပြီး အိမ်ပုံစံနဲ့ ချပြတယ်။ ကျွန်မအမြင်နဲ့ စိတ်ကူးကိုလည်း မေးတယ်လေ။ 

ကျွန်မလည်း အရင်ကတည်းက ရှိတဲံစိတ်ကူးလေးကို ပြောတာပေ့ါ။ ဘုရားခန်း ကိုသီးခြားထားမယ် အိပ်ခန်းကို နှစ်ခန်းဖွဲ့မယ်။ အခန်းကြည့်ပြီး လက်ဆေးမယ်..လုပ်တော့ ဆပ်ပြာတောင် ဘာဆိုဘာမှ မရှိ။ ဖုန်အလိမ်းလိမ်း တက်နေတဲ့ ကြမ်းပြင်ကို နင်းလိုက်တိုင်း ခြေရာတွေ ကျန်ရစ်တာကို ကြည့်ပြီး အခန်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ စကားစမိတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ လာမယ့် ပိတ်ရက်မှာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကြဖို့ တိုင်ပင်မိကြတာပေ့ါ။

နောက်တပါတ် စနေပိတ်ရက်ကျတော့ ကျွန်မတို့လိုတဲ့ ပစ္စည့်အချို့ အရင်ဝင်ဝယ်ကြတယ်။ ဆပ်ပြာ တစ်ရှုး တံမြတ်စည်း စသဖြင့်ပေါ့။ အခန်းက ဖုန်အလိမ်းလိမ်းနဲ့ ဖြစ်နေတာကိုး။ အဝတ်အပိုတစ်စုံစီ ယူလာကြတယ်။ သန့်ရှင့်ရေးလုပ်မှာကိုး။ အခန်းရှင်းကြတော့ အရင်ဆုံး အဝတ်လဲရတော့မယ်။ အဲဒီမှာ အခက်တွေ့တော့တာပဲ။ အခန်းမှ မဖွဲ့ရသေးတာ။ သူက ရေချိုးခန်းထဲ့ ဝင်လဲခိုင်းတယ်။ အဝတ်လဲပြီး ထွက်လာတော့ သူလဲ လဲပြီးနေပြီ။ ပုဆိုးဟောင်း တီရှပ်အဖြူနဲ့။

အဲဒီနေ့က ဖုန်တွေကို အတော်ရှင်းလိုက်ရတယ်။ ရှင်းလင်းသွားတော့ စိတ်ထဲပျော်သွားတာပဲ။ ဒီအခန်းက ကျွန်မပိုင် အခန်းဖြစ်တော့မှာကိုး။ ရှင်းပြီးတော့ သူစားစရာ ထွက်ဝယ်တယ်။  ပြန်လာတော့ စားစရာ အပြင် ရေချိုးဆပ်ပြာ ခေါင်းလျှော်ရည်နဲ့ မျက်နှာသုတ်ပုဝါ နှစ်ထည်ပါဝယ်လာတယ်။ နှစ်ယောက်လုံး ချွေးတွေနဲ့မို့ မစားခင် ရေအရင်ချိုးဖို့တဲ့။ရေချိုးဖို့မပါဘူးဆိုတော့ သူကရယ်တယ်။ တိုက်ခန်းထဲမှာ ရေချိုးခန်းထဲ ကိုယ်တုံးလုံးချွတ်ချိုးလိုက်လေတဲ့။ ကျွန်မလည်းရှက်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဟုတ်တာပဲလေ။ ရေချိုးခန်းထဲ ကိုယ်တုံးလုံး ချိုးကြတာပဲဟာ။ သူက ကျွန်မကို အရင်ချိုးခိုင်းတယ်။

ရေချိုးခန်းထဲ ၀င်ပြီး အဝတ်အစားတွေ ချွတ် ရေလောင်းပြီးမှ သတိရတယ်။ လဲဖို့အ၀တ် ယူမလာမိဘူး။ ဒါနဲ့ ထမီ ရင်လျားပြန်၀တ် ထွက်ပြီး တန်းမှာ လွားထားတဲ့ အဝတ်တွေကို ပြန်ယူရသေးတယ်။ ရေချိုးရင်း ပေါင်ကြားထဲက ဟာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်တော့ တွးမိတယ်။ ဒီတိုက်ခန်းမှာ ငါ့ အပျိုဘ၀ ဆုံးတော့မှာပါလားလို့။ ဒီလူကြီး လုပ်တာ ငါခံရတော့မှာပဲ ပေါ့လေ။ အဲ့ဒိလို တွေးမိတော့ စိုးရွံ့ သလိုလို ယားလာသလိုလို ခံစားရတတယ်။

ရေချိုးပြီးတော့ အဝတ်တွေဝတ်ဖို့ ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ အတွင်းခံကရေစိုသွားပြီ ။ ပြန်ဝတ်ဖို့ရာ အဆင်မပြေဘူး၊ ရေစင်အောင်သုတ်ပြီး ထမီပဲဝတ်လိုက်တယ်။ ပြန်ထွက်လာတော့သူက မီးဖိုခန်းထဲမှာ ကြိုးတန်းနှစ်တန်း တန်းထားတယ်။ အမြင့်ကြိုးတန်က အင်္ကျီအနိမ့်က အတွင်းခံနဲ့ ပုဆိုးထမိန်တွေ အတွက်တဲ့၊ ကျွန်မအဝတ်တွေကို လွှားရင်း အတွင်းခံကို လွှားဖို့မဝံ့မရဲဖြစ်နေတုန်း သူက လှမ်းမှာသာ လှမ်းလိုက်ပါ အဝတ်အစားပဲဟာ ဆိုပြီး ပြောတယ်။ သူ့အတွင်းခံဘောင်းဘီတိုကိုလည်း လွှားထားတယ်လေ။

သူရေချိုးနေတုန်း ကျွန်မက ထမင်းစားဖို့ပြင်ရတယ်။ ကြမ်းပေါ်မှာပဲ ဖေါ့ဗူးလေးတွကို စီပေ့ါ။ ခင်းစရာသတင်း စာကလည်းမရှိ။ ထမင်းစား ကြရင်း စကားတွေ ပြောဖြစ်ကြတယ်။ သူ့ အလုပ်အကြောင်း ပြော ကျွန်မအလုပ် အကြောင်းမေးပါ့။ ဆရာကြီးတော့ တော်တော် လုပ်မယ့်ပုံပါပဲ။

စားပြီးတော့ အမှိုက်ပြစ်ရင် အပြင်ထွက်ကြတယ်။ လှည်းတန်းထိပ်မှာ ခေါက်မွေ့ယာ တစ်ခုနဲ့ ခေါင်းအုံးနှစ်လုံး၀င် ၀ယ်တယ်လေ။ စိတ်ထဲ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်ကို အသိထဲက တစ်ယောက်ယောက် တွေ့သွားမှာ တော့စိုးရိမ်မိတယ်။ တိုက်ခန်းပေါ် ပြန်ရောက်တော့ အခန်းထောင့်မှာ ခေါက်မွေ့ယာကို ခင်းပြီး ခေါင်းအုံးတွေကို ချလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မကို နားနားနေနေ လှဲလိုက်အုံးတဲ့။ ယောက်ျားတစ်ယောက် ရှေ့မှာ အလွဲတကူ ဘယ်လှဲ အိပ်ရဲပါ့မလဲ။ ပြီးတော့ အတွင်းခံကလည်း ၀တ်မထားဘူးလေ။ 

အခန်းရှင်းထားလို့ပင်ပန်း ထားတာရယ် ထမင်းစားပြီးလို့ ဗိုက်လေးတာရယ်နဲ့ လူကလည်း အိပ်ငိုက်နေတာရယ်ကြောင့် သိပ် မခံနိုင်ဘူး။ လှဲအိပ်လိုက်မိတယ်။ သူကတော့ ကျွန်မဘေးမှာ နံရံကို မှီရင်းစကားတွေ ပြောပေ့ါ။ နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ အိမ်တွေကို ဆောက်တာ ဘယ်လို စံနစ်တကျ ရှိကြောင်း အခု တိုက်ခန်းကို လည်း အဲ့ဒီလို စံနစ်တကျ လုပ်ချင်ကြောင်း၊ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပွမနေဘဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းထားချင် ကြောင်းတွေပေါ့။ သူပြောတာကို နားထောင်ရင် ကျွန်မ အိပ်ပျော်သွားတယ်။

ရုတ်တရက် လန့် နိုးလာလို့ ကြည့်လိုက်တော့ သူက ကျွန်မဘေး ကြမ်းပေါ်မှာ အိပ်နေတယ်။ စိတ်ထဲ မှာ အတော်လေး အားနာ သွားမိတယ်။ ကိုယ်က သာ သံသယ ရှိတာ သူက ကိုယ့်ကို ဘာမှ အခွင့်အရေးယူ မကြံစည်ဘူးပေ့ါ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


အပိုင်း ( ၂ ) ဆက်ရန် >>>>>


Saturday, June 20, 2020

ဆူးခင်းလမ်း အပိုင်း ( ၂ )

ဆူးခင်းလမ်း အပိုင်း ( ၂ )

နတ်ဆေး ရေးသည်။

(09)

ထားမေသည် အမှုရင်ဆိုင်ရန်အတွက် တရားရေးရှေ့နေတစ်ယောက်လိုအပ်နေ၏. သူကြီးအိမ်မှရှေ့နေအများစုသည်လည်း သူကြီးလူတွေကြီးသားဖြစ်၏ ထိုအတွက်အခက်တွေ့နေခြင်းဖြစ်သည်.ထိုစဉ်၌ ကြည်ပြာရောက်လာလေ၏.။

" မမထားမေ.."

" ဟော ကြည်ပြာလာ..ထိုင်..မမလည်း ကြည်ပြာကိုမျှော်နေတာ.."

" ဟုတ်ကဲ့ မမ..နေ့ခင်းက ကိစ္စက ပေါ့သေးသေးတော့မဟုတ်ဖူးနော်မမ "

" မမ သိပါတယ် ညီမရယ် အဲဒီတွက်လည်း ရင်ဆိုင်ဖို့အသင့်ပါ ."

" မမရဲ့ သတ္တိကို လေးစားပါတယ်ရှင်.. အဲဒီလို အမှူခင်းနဲ့တွေ့ရင် ညီမတို့ ကျွန်းသူကျွန်းသားတွေပဲ ခံကြရတာလေ. မမ ကူညီလိုက်တော့ ရွာထဲ ချို့လူတွေတောင် ရွာကိုကယ်တင်မဲ့ ကယ်တင်ရှင် သူရဲကောင်မလေး ပေါ်လာပီလို့တောင်ပြောနေကြပီမမရယ်..."

" မမလည်းအစက ဧည့်သည်လို နေမလို့ပါပဲ ဒါမဲ့ ညီမတို့ ကျွန်းသူကျွန်းသားတွေရဲ့ ရိုးသားမှု နဲ့ သူကြီးရဲ့ လူလည်ကျမှူတွေကို မခံနိုင်တဲ့အဆုံး အခုလို ရင်ဆိုင်လိုက်တာပဲ ညီမရယ်..."

" အော် ..ဒါနဲ့..မုတာ ကောမမ..."

" သူ့ခင်ဗျာ ပင်းပန်းပီး အိပ်နေရှာတယ် ဒါထက်ဆိုးတာက ခလေးမလေးက အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင် စိတ်ခံစားမှူ ပြင်းထန်သွားမှာကိုစိုးတယ်.."

." မုတာ က သနားဖို့ကောင်းတယ်မမ သူလည်းညီမလို ကျောင်းတတ်ပီးပြန်လာသူတစ်ယောက်ပဲ သူအဖေက ပင်လယ်ထဲမှာ သင်္ဘောမှောက်ပီးဆုံးတယ် အမေကတော့ သူကြီးရဲ့ တူတစ်ယောက် က သိမ်းပိုက်လိုက်တယ်လေ အဲဒီ လူက မယားကြီး ရှိသေးတယ်..."

" ဟယ်...မိုက်ရိုင်းလိုက်တာနော်..."

" ဟုတ်တယ် မမရယ် သူ့ခင်ဗျာလည်း ပညာတတ်ဘွဲ့ရတစ်ယောက်ဖြစ်ပီး ဒီကျွန်းမှာ ဒုက္ခခံနေရရှာတယ်.."

" ဒါဆို ဒီကျွန်းမှာ ဘွဲ့ရပညာတတ်တွေ ရှိသေးတယ်ပေါ့.."

" ဟုတ်တယ်မမ ရှိတာမှ လူပျိုအပျို တိုင်း ပညာတတ်ကြတယ် တစ်ခုခက်တာက သူတို့ရရှိထားတဲ့ ပညာတွေက သူကြီးတို့မိသားစုတစ်စုတည်းတွက်ပဲ အလုပ် လုပ်နေကြရတာ ရင်နာဖို့အရမ်းကောင်းတယ်မမရယ်..."

" ေဩာ် .....ဖြစ်မှ ဖြစ်ရလေ..."

" မမ ခုမနက်ဖန် တွက် ဘာတွေပြင်ဆင်ပီးသွားပီလဲ ..ညီမသိထားတာတော့ အဲဒီ တရားရုံးက ရှေ့နေတွေ တရားသူကြီးတွေအားလုံးက သူကြီးလက်အောက်ကလူတွေကြီးပဲ မမ ..."

" အဲဒီတွက် မမ အခုစဉ်းစားနေတာ ဥပဒေအကြောင်းနားလည်တဲ့ ရှေ့နေတစ်ယောက်လိုအပ်တယိ ညီမ..."

ကြည်ပြာသည့်ခတ္တမျှ ငြိမ်၍ စဉ်းစားလိုက်၏. ထိုနောက် တစ်စုံတစ်ခုအားသတိရသွားဟန်ဖြင့် ထားမေအား ဝမ်းသာအာရပြောလိုက်လေ၏.။

" သိပီ မမ ကြည်ပြာမှာ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိတယ် သူနာမည်က ဂျူအာ တဲ့ ကျွန်းသားတစ်ယောက်ပဲ သူက ပုသိမ်မှာ law ဘွဲ့ရပီး ငွေဆောင်မှာပဲ နေတယ် အပြင်ရှေ့နေသဘောပဲလိုက်တယ် သူဆိုရင်တော့ ဥပဒေနဲ့ပက်သက်တာတွေ တော်တော်နားလည်လိမ့်မယ်.."

" ဟုတ်ပီ..မမ လိုချင်တာလည်း အခု လိုအပြင်ရှေ့နေ အဌားလိုက်သူကိုပဲလိုချင်တာ ..ဒါနဲ့သူက ကျွန်းကိုခေါ်ရင်လာပါ့မလား.."

" အဲဒီတွက်မပူနဲ့မမ ဒီနေ့ညနေကျရင် သူကျွန်းကိုရောက်လာမှာ .."

" ဟင် ဟုတ်လား ..သူကြီးဆီကိုလာတာလည်း...ဒါဆိုရင်တော့မဖြစ်ဖူးထင်တယ်နော်.."

" မဟုတ်ဖူးမမ ပြောရရင် ရှက်ပါတယ် မမရယ် ညီမဆီကိုလာတာပါ သူနဲ့ညီမက ချစ်သူတွေလေ.."

" ေဩာ်..ဒီလိုလား ဒါဆို သူ့အနေနဲ့ ညီမဆီကို ခိုးလာရမယ်ထင်တယ်.."

" ခိုးလားစရာတော့မလိုပါဘူး ဒါမဲ့သူကြီးမသိအောင်တော့ လုပ်ရမှာပေါ့ သူ့ကို ကမ်းစပ်ကနေ သွားဆောင့်နေကြယုံပေါ့ .."..

" သူကြီးရဲ့ စည်းကမ်းဥပဒေအရ ညီမအိမ်ကို သူ့ကိုခေါ်သွားလို့မရဘူး လေ.."

" ဟုတ်တယ် မမ အဲဒါ ကြောင့် ဒီ ညမမ အိမ်မှာ ညီမတို့ တစ်ည လာနေမလို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်..ခွင့်ပြုပါနော်.."

" ခွင့်ပြုပါတယ် ညီမရယ်...မမလည်း ဥပဒေနဲ့ ပက်သက်ပီး ညီမချစ်သူကို ဌားရမ်းရအုံးမှာမဟုတ်လား .."

" ဟုတ်ကဲ့..ကျေးဇူပါမမရယ်.."

ကြည်ပြာသည်ခလေးတစ်ယောက်လို ကြည်နူးပြုံးပျော်နေ၏.။ညနေ နေဝင်ချိန်၌ ကမ်းစပ်သို့ က်လှေတစ်စင်းဆိုက်ကပ်လာ၏. ထိုစက်လှေပေါ်မှ လက်ဆွဲအိတ်အနက်တစ်လုံးအားကိုင်၍ အသက် ၂၀ကျော်အရွယ် ရှိ ယောငျာၤးပျိုတစ်ယောက် ဆင်းလာလေ၏.။ထားမေနှင့်ကြည်ပြာတို့သည် ထိုလူအားကမ်းစပ်၌ သွားရောက် ခရီးဦး ကြိုကြလေသည်.။

" ကြည်ပြာ..."

" ကိုကို...."

တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တွေ့တွေ့ခြင်းပင် တင်းကြပ်စွာ သိုင်းဖက်ထားလိုက်ကြ၏ .။ခဏအကြာ ၌ ထားမေရှိသည်ကို သတိထား မိလိုက်ကြပီး ကိုယ်စီကိုယ်စီ အရှိန်သက်လိုက်ကြလေ၏.။

" ကြည်ပြာ နေကောင်းတယ်နော်.."

" ကောင်းပါတယ် ကို ...အော် ဒါနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရအုံးမယ်..ဟောဒါ..မမ ထားမေတဲ့ ကြည်ပြာတို့ ရွာကို အလည်အပတ်ရောက်နေတဲ့ ဧည့်သည်လေ.."

ကြည်ပြာမှ ထားမေအား ဂျူအာ နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏. ထားမေမှ ဂျူအာ အား ကြည့်၍ အပြုံးဖြင့်ပြန်၍ ဆီးကြို နှုတ်ဆက်လေ၏.။

" ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မထားမေပါ..ကိုဂျူအာ..အကြောင်းကိုတော့ ညီမလေးကြည်ပြာပြောပြထားလို့ သိပီးပါပီ.."

" အော် ဟုတ်ကဲ့ပါ မထားမေ..ကျွန်တော်လည်း တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်..."

ထိုနောက် ထားမေ၏ အိမ်သို့သုံးယောက်သားပြန်လာကြ၏ .။

ကျွန်းသူမိန်းခလေး မုတာ သည် ထားမေတို့ စက်လှေအားသွားမကြိုခင် ၌ ပင် ကြည်ပြာ၏ အိမ်၌ သွားရောက်နေထိုင်ရန် ပြောဆိုထားပီဖြစ်သည်. ကြည်ပြာတို့အိမ်သည်လုံခြုံ၏ သူကြီး၏ ခြံဝန်းဘေးကပ်ရပ်ဖြစ်၍ လုံခြုံရေး အပြည့်ရှိ၏. ထိုပြင် ကျွန်းသူမိန်ခလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျွန်းသူ အချင်းခြင်းအိမ်၌ သွားရောက်နေထိုင်ခွင့်လည်း ရှိထားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်.။ထိုကြောင့် အိမ်၌ ထားမေအပါဝင် သုံးဦးသာရှိ၏.။

ထားမေသည် သူမ၏ အမှူကိစ္စအား ကူညီပုံနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့်အခက်ခဲအား ရှေ့နေ ဂျူအာ အား လုံးစေ့ပတ်စေ့ ရှင်းပြလေ၏.

" အင်း..မထားမေ..ပြောပုံဆိုရင် ဒါဟာ မိန်းခလေးတစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်ပဲဗျ ..အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ခုလိုအလိုမတူပဲ အကြမ်းဖက်ရင် အမျိုးသမီးဘက်က ပြန်လည်ခုခံပိုင်ခွင့် ရှိတယ် နောက်ဆုံး သေသွားစေအုံးတော့ အမျိုးသမီးဘက်က မှန်ကန်တယ်ဆိုရင် အရှက်နဲ့အသက်တွက် ပြန်လည်ခုခံကာကွယ်ခွင့်ဥပဒေပြုထားပီးသားပါ .."

ထိုစကားကြားချိန်၌ ထားမေအနေဖြင့် ရန်ကုန်မှ အမှူကိစ္စအား သွားရောက်သတိရလေ၏ ယခုအချိန်ဆိုလျှင် ဦးဒေဝ သေဆုံးမှုအတွက် ရဲ စုံထောက်တို့ မိမိဟာ ရှာဖွေနေမည်ဖြစ်သည် သို့သော် ယခု ဂျူအာ ပြောသော ဥပဒေ အရ အရှက်နှင့်အသက်ကို အမျိုးသမီးတစ်ယောင်အနေဖြင့်ကာကွယ် ပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဆိုသည်အချက်သည် မိမိရင်တွင်းရှိအပူမီးအား တစ်ဝက်ငြိမ်းစေနိုင်မည်ဖြစ်၏။

" ဒါကြောင့် ရုံးတော်ရောက်တဲ့အခါ ကျရင် ဒီအချက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ မိန်းခလေးဘက် ပြန်လည်ချေပရမယ် မထားမေ.."

" ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂျူအာ..ကျွန်မလည်း ဥပဒေအကြောင်း ဘာမှ နားမလည်တော့ အမှူရင်ဆိုင်တဲ့အခါ ချေပပြောဆိုနိုင်မဲ့ အချက်လက်တွေ မပြည့်စုံတော့ အခက်ခဲဖြစ်နေတာပါ ခု ကိုဂျူအာ ရှင်းပြ ပုံအရဆိုရင်တော့ ကျွန်မတို့ ဒီအမှူကို နိုင်အောင် လုပ်နိုင်မှာ ပါ ကျွန်မ မုတာ ကို ယုံတယ် ဒီကောင်မလေး ပုံက လိမ်ပြောမဲ့ပုံမဟုတ်ဖူး.."

" တရားရုံးမှာ ဦးတိုက်လျှောက်ထားတဲ့အခါ တရားခံ တရားလို သက်သေတွေ ကို ခေါ်ထုတ်ပီး နှစ်ဖက်ရှေ့နေတွေက မေးမြန်းကြလိမ့်မယ် ဒီတွက် မုတာ ဘက်မှာ မျက်မြင်သက်သေတစ်ယောက်ရှိဖို့လိုတယ်.."

" အဲဒါ ကျွန်မမေးပီးသွားပီ မုတာ ရဲ့ သူငယ်ချင်း အူလာ ရှိတယ် သူလည်း မနက်ကျရင် မုတာ ဘက်က သက်သေလိုက်ပေးမှာပါ.."

" ဒါဆို ပီးပီပေါ့ ..ဒီမှူမှာ ကျုပ်တို့ ဖိုးစည်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ကိုတား ကို အဓမ္မမှူနဲ့ ထောင်ထဲ ထည့်နိုင်ပီ.."

ထိုအခါ ထားမေမှ ဤ ကျွန်းပေါ် ၌ ထောင်ဆိုသည်ကို မတွေ့မမြင်ဖူး၍ ပြန်၍မေးလိုက်၏.။

" ဟို..ဒီကျွန်းမှာ ထောင်ရှိသေးလို့လား.."

ထိုအခါကြည်ပြာမှ ကြားဝင်၍ပြောပြလေ၏.။

" ဒီကျွန်းမှာ ထောင်ရှိပါတယ် ဒါမဲ့ တရားဝင်ထောင်တစ်ခုဟုတ်မဟုတ်တော့ ကြည်ပြာမသိဘူး အဲဒီထောင်ထဲ ရောက်သွားသူကတော့ အသက်ရှင်လျက်ပြန်ထွက်ဖို့ကတော့ အလွန်နည်းပါးပါတယ်.."

" အင်း. ."

." ဒါမဲ့ ဒီတစ်ချီတော့ သူကြီးနဲ့ပက်သက်ရာပက်သက်ကြောင်း မျက်နှာကြီး အသိုင်းဝိုင်းက ကောင်ကို ညီမတို့ ထောင်ထဲ ထည့်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်..ကျွန်းသားတွေကို နိုပ်စက်ထားတဲ့ ဒဏ်တွေ သူတို့ ပြန်ခံရမှာပါ ဘုရားသခင်က ဒီတိုင်းကြည့်နေမှာမဟုတ်ဘူး..."

" ဟင်း........"

ထားမေ သက်ပြင်းရှည်ကြီးအားလေးလေးတွဲတွဲချလိုက်လေ၏. ထိုသက်ပြင်းအရှည်ကြီးထဲတွင် ကျွန်းသူကျွန်းသားတို့၏ လွတ်မြောက်ရေးမတွက် သူမ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာကွယ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်လည်းပါဝင်ပီးသာဖြစ်ပေသည်.။ညသည် တဖြေးဖြေးနက်၍ လာခဲ့၏. လသာသော ညတစ်ညဖြစ်၍ ပတ်ဝန်းကျင်သည် မှုန်ဝါးဝါးအလင်းရောင်ရှိ၏ .။

ပြတင်းပေါက်မှ ကျလာသော လ ၏ အလင်းရောင်ဖြင့် အိပ်ထဲတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးတင်းကြပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားကြသည့် ချစ်သူနှစ်ဦး ရှိ၏.။ယောင်္ကျားပျို၏ ဝတ်ထားသော စွပ်ကျယ် ချိုင်းပြတ် အတွင်းသို့ နူးညံ့သော လက်ဖဝါးတစ်စုံမှ ကျယ်ပြန့်သောရင်အုက်ပေါ်ရှိ အမွှေးနုလေးများကို ကျီစယ်ဆော့ကစားနေ၏။

ယောင်္ကျားပျိုသည် သနပ်ခါး ရနံ့သင်းကြိုင်နေသည့် မိန်းမပျို၏ ပါးပြင် မို့မို့လေးသို့ အနမ်းပန်းများ ချိုင့်ဝင်သွားမတတ်ခြွေလိုက်၏ . အရည်လဲ့သော မျက်ဝန်းတစ်စုံပေါ်သို့ ယောကျာၤးပျို၏ ပိရိသေသပ်လှသော နှုတ်ထူထူကြီးများ ကျရောက်လာ၏. ဝင်းမွတ်သည့်အသားရည်သည် လ ရောင်ဖြင့် ဝင်းလက်လျက် င်းဆီဖူးနှုတ်ခမ်းလေးမှ ခပ်ဟဟ လေးဖြစ်၍ နေ၏. အာကာပြင်ကျယ်ရှိလမင်းကြီးကို ကြည့်လျှက်ချစ်သူဆွဲခေါ်ယာ ချောက် နက်ထဲသို့ အေးခနဲကျသွားလိုက် မောကြီးပန်းကြီး ပြန်တတ်လိုက်နှင့် မို့မောက်သော ရွှေရင်စုံတို့သည် လှိုက်ဖိုမောပန်းနေ၏ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခပ်စိမ်းစိမ်း ကြည့်၍ ပါးစပ်ဖြင့်လေကိုရူသွင်းကာ ချစ်ညည်းသံတို့ ချစ်ခွန်းခြွေလျှက် ပန်းဝတ်ရည်တို့ စွတ်ခူး ပျော်ရွင်စွာ ပျားပုတုံးများဝဲပြန်နေတော့၏. အချစ်၏ ပန်းတိုင်သို့ သူနိုင်ငါနိုင်မောကြီးပန်းကြီး အပြိုင်တတ်လှမ်းနေကြ၏.။

ထားမေသည် နားထဲသို့ ရင်ခုန်သံ ဖြင့်ဖော်ကျူးထားသည့် တေးသံသာအချို ဝင်ရောက်လာသဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်လျက် နားစွန့်ကြည့်မိ၏.။ထိုနောက် အခန်းတံခါး ခပ်ဟဟ တွန်း၍ အတွင်းသို့ အမှတ်တမှတ်ကြည့်အိလိုက်လေ၏ .။

" အို......."

မိမိအသံကြားသွားမည်စိုးသဖြင့် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်ပိတ်ခါ ရင်ခုန်နှုန်းကို ထိန်းလျက် ကြောင်၍ ကြည့်နေမိသည်. ချစ်ရေယဉ်ကြောဝယ်စီးမျှောနေကြသူတို့အဖို့ ထားမေအား သတိမပြုမိကြချေ...။

ထားမေသည် သတိချက်ခြင်းဝင်လာ၍ မိမိအိပ်ခန်းဆီသို့ပြန်လာပီး ခုတင်ပေါ် ၌ ပက်လက်လဲလျောင်းလိုက်၏.။သူမ၏ ရွေရင်စုံသည် လ ရောင်၌ မြင်တွေ့ရသောမြင်ကွင်းကြောင့် ဖားဖိုကြီးတစ်ခုလို ရင်ခွင်လှိုင်းတံပိုးတတ်၍ လာလေသည်.။

တဖြေးဖြေး လှိုင်းများငြိမ်သက်သွားသောအခါ ကို သည် ထားမေအား သူ၏ လက်ကြမ်းကြီးများဖြစ် တစ်ကိုယ်လုံးအား ကိုင်တွယ် ပွတ်သပ်နေသည်ဟု မြင်မိလာ၏ ထိုနောက် ကို ၏ အနမ်းကြမ်းကြမ်း များ ထားမေ ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ ကူးချည် သန်းချည် ဖြင့်အလုပ်ရူပ်နေ၏. ထားမေ သည်လည်း ရင်တဖိုဖိုဖြင့် အေးသွားလိုက်ပူသွားလိုက်ဖြစ်၍နေစဉ်.သတိဝင်လာပီ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ရာ ကို မဟုတ်သော အခြားသူတစ်ယေညက်ဖြစ်နေသဖြင့် ကြောက်လန့်စွာဖြင့် ခြေထောက်နှင့် ကန်ချလိုက်၏.။

" ဘုန်း..."

" အု..."

" ဟိတ် ..ဘယ်သူငါအိမ်ထဲ..ဝင်လာတာလည်း...."

ပြောလည်းပြော ဖယောင်းတိုင်ကိုလည်းကောက်၍ ထွန်းလိုက်၏. သို့သော် နောက်ကျသွားချေပီ မဒိန်းကောင်သည် ဖွင့်ထားသော တံခါး ဝမှ အပြင်သို့ ခုန်ချထွက်ပြေးသွားလေ၏.။ထိုစဉ် အခန်းတွင်းသို့ ဂျူအာ တို့ စုံတွဲ ရောက်ရှိလာလေ၏.။

" မထားမေ ဘာဖြစ်တာလည်း.."

" ကျွန်မအခန်းထဲကို လူဝင်လို့ ကို ဂျူအာ..."

" ဟင်..ဟုတ်လား..မမ .."

" မထားမေ ..ဘာဖြစ်သွားသေးလည်း.."

" ဘာမှတော့မဖြစ်ပါဘူး ဒီလူက ကျွန်မကို တသ်ခုခုလုပ်မလို့လာတဲ့ပုံပဲ ကျွန်မ သတိရှိလို့တော်သေးတယ် ဆိုရမယ်.."

" ကဲ ဒါဆိုလည်း ကျုပ်တို့ ဆောင့်ပေးမယ်...မထားမေ စိတ်ချလက်ချအိပ်ပါ .."

" အို..နေပါစေ..ကျွန်မ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ရပါတယ်.."

" မထားမေအဆင်ပြေတယ်ဆိုလည်း ပီးတာပါပဲ ကဲကျုပ်တို့ သွားအိပ်တော့မယ်..."

" ကောင်းပါပီရှင်..."

ထားမေရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရ၏။.ဂျူအာနှင့်ကြည်ပြာတို့သည် အရေးတကြီးထွက်လာခဲ့သောကြောင့် ပုဆိုးနှင့်ထမိန်မှားဝတ်လာကြသည်ကို ထားမေမြင်သွားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်.။ထိုညတစ်ညလုံးထားမေ အိပ်၍ မပျော်တော့ပေ ....။

~~~~~~~~~~~

(10)

နောက်တစ်နေ့ နံနက် ၌ ထားမေသည် မုတာအား ခေါ်လိုက်၏.။ထိုနောက် ထားမေ၏ အိမ် ၌ မုတာ . ထားမေ. ရှေ့နေဂျူအာ ကြည်ပြာ တို့ လေးဦး အိမ်၏ဧည့်ခန်း ၌ ခေါင်းချင်းဆိုင် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြ၏.။ဂျူအာသည် မုတာ အား စေ့စေ့ကြည့်၍ ၎င်း သိလိုသည်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းမေးလေ၏.။

" မုတာ..."

" ရှင်.."

" ဒို့က မုတာ ဘက်ကရပ်တည်ပေးမဲ့ ရှေ့နေတစ်ယောက်ပါ အဲဒီတော့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဒို့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြပါ အကြောင်းစုံသိမှ ဒို့ ဘက်ဘယ်လို ပြန်ချေပနိုင်မလည်းဆိုတာ စဉ်းစားလို့ရမှာပါ.."

မုတာ ဆိုသော မိန်းမငယ်သည် ဂျူအာ အားကြည့်၍ ရှက်ကြောက်နေဟန်ရှိ၏.ထိုအချင်းရာကိုမြင်သော ထားမေသည် ကြားမှ ဝင်၍ မုတာအား ချော့မော့ ပြောဆိုလေ၏.။

" ဘာမှမရှက်နဲ့ ညီမလေး ကြောက်စရာလဲမလိုဘူး ညီမလေးဘက်မှာ မမတို့ရှိတယ် ဖြစ်ပုံဖြစ်နည်းကိုသာ ရှေ့နေကြီးကို သေချာ ပြောပြလိုက် ပါ.."

ထိုအခါ မုတာမှ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များစီးကျလာပီး တိုးလျသော အသံဖြင့် သူမ အနိုင်ကျင့်ခံရပုံကို ပြောပြလေ၏.။

" အဲနေ့က မုတာ တောထဲ ထင်းခုတ်သွားသယ် အဲဒီမှာ လူသုံးယောက် ရောက်လာသယ် တစ်ယောက်ကိုတော့ သိသယ် ကျန်သူနှစ်ယောက် မုတာ သိဖူး..မုတာ သိတာကလည်း ကိုတား ဖြစ်နေလိုဖဲ ..ကိုတား က ခြုံစပ်ထဲ တွန်းချပီး ဟိုဟာ လုပ်သယ် မုတာ ရှက်လယ် ခု မုတာ ကြောက်သယ်..."

ထိုအခါ ရှေ့နေဂျူအာ က ကြားဖြတ်၍ မေးလိုက်၏.

" မုတာ အမေ ဒီကိစ္စသိလား.."

" သိသယ် နို့ ..သူပြောရဲဖူး .."

" ဘာကြောင့်လဲ.."

" သူ ယောင်္ကျားး သူကြီးတူကိုကြောက်လို့ .."

" အင်း..ဟုတ်ပီ အဲဒီမှာ မျက်မြင်သက်သေ ဘယ်သူတွေ့သေးလဲ.."

မုတာသည် ခတ္တမျှစဉ်းစားပီး ၌ တစ်ခုခုအားသတိရသွားဟန်ဖြင့် ဂျူအား အား ပြောလေ၏.။

" ရှိသယ်...ရှိသယ်..မုန်းကူး..ရှိသယ် ..."

" မုန်းကူး..ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ.."

ထိုအခါ ကြည်ပြာမှ ဝင်၍ ဂျူအာ ကိုရှင်းပြလိုက်၏.။

" မုန်းကူ ဆိုတာ အနောက်ဘက်မှာနေတဲ့ မုတာ အကိုတစ်ဝမ်းကွဲပါ သူမြင်တွေ့ခဲ့တယ်ဆိုရင် သက်သေရပီကို ..မုန်းကူကို အခေါ်လွတ်လိုက်မယ် ..."

" အဲဒါကောင်းတယ် ကြည်ပြာ ခုအချက် မုန်းကူး ကို သွားခေါ်လိုက်ပါ.."

ထိုနောက် ရွာထဲရှိ ရွာသားတစ်ယောက် အား အနောက်ဘက်ကျွန်းတော၌ နေထိုင်သော မုတာ ၏ အကို မုန်းကူး အား အခေါ်လွတ်လိုက်လေသည်. တိတ်တဆိတ်ခေါ်ဆောင်လာရန်လည်း မှာကြားခဲ့၏.။မုန်းကူး ရောက်လာချိန် ၌ နှမဖြစ်သူ မုတာ အားမြင့်တွေ့သောအခါ အံ့အားသင့်၍နေ၏.။

" မုတာ...နင် ဘယ်လိုလုပ်ဒီရောက်..."

မုတာ မှ အကိုဖြစ်သူ မုန်းကူး အား အားကိုးတကြီးဖြင့် ဝမ်းသာအာရပြန်၍ပြော၏.။

" ငါ ကိုတားကို တရားစွဲတော့မယ်..."

" ဘယ်လို ကိုတား ကို တရားစွဲမယ်ဟုတ်လား..မဖြစ်နိုင်တာ..ကိုတား တို့က ကျွန်းသူကြီးနဲ့ ဆွေမျိုးမကင်းဘူး ပီးသော့ သူရဲ့မိဘတွေကလည်း ကျွန်းသူဌေးတွေရယ် စဉ်းစဉ်းစားစားလဲ လုပ်ပါညီမလေးရယ်.."

ထိုအခါ ထားမေမှ..မုန်းကူးအား စေ့စေ့ကြည့်၍ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ပြန်၍ပြောလိုက်သည်.။

" ငါ့ မောင် စိုးရိမ်တာကို မမ မပြောလိုပါဘူး စိုးရိမ်မယ်ဆိုလည်း စိုးရိမ်ချင်စရာအခြေနေကို ဒါမဲ့ မမ ကိုယ်တိုင် ဒီအမှူကို ရင်ဆိုင်ပေးမှာပါကွယ် ငါ့မောင်အနေနဲ့လည်း မမတို့ကို ကူညီပေးစေချင်သယ်..."

ထိုအခါ ရှေ့နေဂျူအာ ကပါ မုန်းကူးအား ဝင်ရောက်ရှင်းပြလေ၏.။

" ဟုတ်ပါတယ် ငါ့ညီ ဒီအမှုကို ဟောဒီက မုတာ ဘက်ကနေ အကို ကိုယ်တိုင် ရှေ့နေလိုက်ပေးမှာပါ မပူပါနဲ့ အကို အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပေမယ် နောက်ပီး အကို အနေနဲ့ အခကြေးငွေမယူပဲ စေတနာ အရှေ့ထားပီး ကူညီမှာပါ .."

ထိုအခါ မုန်းကူးမှ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်များပင်စို့၍တတ်လာလေ၏. ထားမေ နှင့် ဂျူအာ တို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာကိုလည်း အားကိုတကြီး ကြည့်လေ၏.။

" ကျေးဇူး တင်ပါတယ် ဆရာတို့ရယ် ဆရာတို့ရယ်ကျေးဇူးကို ကျုပ်မမေ့ပါဘူးဗျာ မုတာ ဟာ မိဘမေတ္တာ မဲ့သူတစ်ဦးပါ ကံတိုးချင်တော့ခုလိုအဖြစ်မျိုးနဲ့မှ ဘုရားသခင်က ရက်စက်လိုက်တယ်ဗျာ ..အဲဒီနေ့က ကျုပ်ညီမလေးကို ကျုပ်မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး ဆရာတို့ရယ်.ဟင့်..ဟင့်.."

ပြောရင်း မုန်းကူး မျိုသိပ်မထားနိုင်စွာ ငိုချလိုက်လေသည်.။ထိုနောက် ဂျူအာမှ မုန်းကူး၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်ဖြင့် ဖြေးဖြေးပုတ်၍ အားပေးနှစ်သိပ်လေ၏.။

" ဒီလိုပါပဲ ငါညီရာ ကဲအခု ငါညီငါညီမတွေအနေနဲ့ ဘာမှအားမငယ်နဲ့တော့ အားလုံးကိုဒို့ ကျော်ဖြတ်ကြမယ် ငါညီအနေနဲ့က အကို ကို တစ်ခုပဲ ကူညီ.အဲဒါက အခင်းဖြစ်ပွားချိန်မှာ မျက်မြင်သက်သ အနေနဲ့ ကိုယ်မြင်တဲ့အတိုင်း တရားရုံးမှာ လျှောက်လွဲချက်တင်ပေးဖို့ပဲ လုပ်နိုင်မလား.."

" သိပ်လုပ်နိုင်တာပေါ့ ဆရာ ဒါဟာ ဘုရားသခင်က ကျုပ်ညီမလေးကို နောက်ဆုံးအခွင့်ရေးပေးတာပဲ ကျုပ် ဒီအခွင့်ရေးကို အရယူပြမယ် ဆရာ..."

ထိုနောက် ချိန်းဆိုထားသော နေ့လည်မွန်းတည့်ချိန်သို့ရောက်ရှိလာကြလေ၏. ထားမေတို့အိမ် ၌ ပင် အားလုံး ထမင်းစားပီး တရားရုံးရှိရာ သူကြီး၏ ခြံဝန်း ဘက်သို့ တက်ကြွသောခြေလှမ်းများဖြင့် ထွင်လာကြလေ၏. အာလုံး၏ရင်တွင်း ၌ တရားရေး ရင်ဆိုင်ဖို့ ကိုယ်စီ ကိုယ်စီ အဆင့်သင့်ဖြစ်နေကြပီဖြစ်သည်.။

သူကြီး၏ ခြံဝန်းသို့ ရောက်ခါနီးအလို ၌ မုတာ ၏ အမေ မူခေါ ဆိုသည့် အသက် ၆၀ အရွယ်အမယ်အိုတစ်ဦးသည် တောင်မွှေးတစ်ချောင်းအား လက်မှကိုင်လျက် မုတာတို့လာရာလမ်းမှဖြတ်၍ တားလေ၏.။

" မုတာ.."

" ဟင် အမား..."

" နင်သိပ်မိုက်တယ်...ကိုတား ကို ဒီလိုလုပ်လို့မရဘူးဆိုတာ နင်မသိဘူးလား...ခုသူကြီးခြံထဲမှာ ရဲတွေကော ရှေ့နေတွေပါ ရောက်နေကြပီး ဒီကိစ္စ သူကြီးကိုအသနားခံပီး ကိုတား ဆီ က လျော်ကြေးတောင်းရင် ရတဲ့ကိစ္စ ခုတော့ ရုံးရောက် ဂတ်ရောက်ဖြစ်တော့မယ် နင်သိပ်မိုက်တယ် မုတာ..."

ထိုအခါ ထားမေမှ ကြားဝင်၍ ပြောလိုက်၏.။

" အမေကြီး ရဲ့သမီးဟာ အဓမ္မကျင့် ခံရတာပါ ခုလိုလျော်ကြေးရယုံလောက်နဲ့ ဒီမိန်းခလေးရဲ့ ဘဝ နဂိုတိုင်းပြန်မဖြစ်သွားနိုင်ပါဘူး အမေ ဒါပြင် တရားဥပဒေဆိုနာ ရှိပါတယ် အပြစ်ရှိတဲ့သူကို ဒဏ်ပေးရမှာ သဘာဝပါ အမေ.."

" ဒီ ကိစ္စ နင်ဝင်ပါလို့ ငါ ဘိန်းမရူရတော့တာ တကယ်ဆိုရင် ကိုတားဆီက ရောကြေးရရင် ငါ ဆေးရူ နိုင်ပီ "

ဟုပြောကာ ထားမေတို့အား ကျောခိုင်း၍ ပြန်ထွက်သွားလေ၏. ထားမေသည် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် အမေအိုကြီးအား ကြည့်နေမိသည် သူကြီးဦးမော်သည် ကျွန်းသားများအား သူ၏ အာဏာတည်မြဲ ရန်အတွက် မည်မျှပင် ဖျက်ဆီးထားလေသနည်း....။

သူကြီးခြံဝန်းတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရဲတပ်သား အချို့နှင့် ရှေ့နေသုံးယောက် သူကြီးအိမ်ရှေ့ ကွတ်ပစ်ပေါ်၌ ဝိုင်းဖွဲ့ ၍ ထိုင်နေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရ၏. ထိုပြင် ဂိုဒေါင် ထဲ ရှိ တရားရုံး ထိုင်ခုံများတွင်လည်း ကျွန်းသူကျွန်းသားများစွာ ထိုင်လျှက်ရောရှိနေကြပီဖြစ်သည်..၎င်းရွာ၌ ဤသို့သော တရားယဉ်ဆိုင်ပွဲများသည် ကြည့်ရခဲ၏ ထိုပြင် ထားမေ၏ သတ္တိကိုလည်း လေးစားကြည်ညိုနေကြပီဖြစ်သည်.။

ထားမေ တို့သည် တရားရုံးရှိရာ ဂိုဒေါင်ဘက်သို့ ဦးနည်၍ လျှောက်သွားလေသည်.။

ထားမေတို့၏ နောင်မှ သူကြီး ဦးမော် နှင့် သူ၏ ကတော် ဒေါ်မြင့် အပါဝင် သူ၏သားဖြစ်သူ ဖိုးမောင် ဇနီး ဒေါ် ခင်ထား နှင့် တကွ မြေးဖြစ်သူ ဖိုးစည် နှင့် သူ၏ ဆွေမကင်းမျိုးမကင်းသူငယ်ချင်းဟုဆိုသူ တရားခံ ကိုတား အပါဝင် ကိုတား၏ မိဘ နှစ်ပါးလည်း ပါလေ၏. ထိုပြင် ခေါ်ဆောင်ထားသာ အနောက်ဘက်ကျွန်းမှ ရှေ့နေ စံပ ရှေ့နေ မင်းခ တရားသူကြီး ဒေါ်ဆွေမြင့် စသည့် ရှေ့နေများလည်း ပါလေ၏ . ၎င်းတို့၏နောက်မှ မိန်းခလေးအား ကိုယ်ထိလက်ရောက်ဖမ်းဆီးစော်ကားသူ ရဲ နှစ်ဦးလည်း ရှေ့နောက်ဆိုသလိုပင် တရားရုံးခန်းမတွင်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်.။

တရားသူကြီး သည် အမှူအားစစ်ဆေးရန်နေရာပေးထားသည့် အလယ်ဗဟို ရှိ ထိုင်ခုံ ၌ ထိုင်လိုက်၏ . ထိုထိုင်ခုံသည် ဧည်ပရိတ်သတ် အရှေ့မှောက်သို့ လှည့်ထိုင်ရသောခုံဖြစ်၏. ရှေ့၌ တရားရေး စားပွဲနီခုံကြီးတစ်ခုရှိ၏ ထိုစားပွဲပေါ်၌ ချိန်ခွင် တစ်ခုအား တရားရေးစောင့်နတ်သမီးပျိုမှာ ကိုင်ထားဟန်ပြုသည့် ပန်းပုရုပ်ထုတစ်ခုရှိလေသည်. ထိုပြင် စားပွဲပေါ်၌ လျှောက်လွဲချက်ရေးထားသည် စာစောင်များ နှင့် အမိန့်ချချိန် နှင့် အငြင်းပွားချိန်တွင် ထု ရသည့် သစ်သားတုတစ်ခု ရှိသေးသည်.။

တရားခံ ရှေ့နေ နှစ်ဦးသည် တရားသူကြီး ၏ လက်ဝဲဘက် ရှိထိုင်ခုံ ၌ ထိုင်ရ၏ သူတို့၏ ဘေးတွင် လက်နိုပ်စက်ဆရာတစ်ဦးလည်းရှိလေ၏ .တရားလို ရှေ့နေ ဂျူအာ သည် တရားသူကြီး၏ လက်ယာဘက်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ရလေ၏.။ထိုပြင် တရားခံ သက်သေ တရားလိုသက်သေ များကို စစ်မေးခေါ်ယူ ရန်တွက် သစ်သားဖြင့်ကာရံထားသော နေရာတစ်ခုလည်းရှိသည် ရှေ့နေမှ စစ်မေးလျှင် ထိုနေရာမှ မက်တတ်ရပ်ဖြေဆိုရလေ၏.။

သူကြီးဦးမော တို့မိသားစုနှင့်တရားခံ မိသားစုတို့သည် အရှေ့ဘက်ရှိ လက်ဝဲဘက်ထိုင်ခုံများ ၌ ထိုင်ရပီး ထားမေတို့ တရာလို အုပ်စုသည် အရှေ့ဘက်ရှိ လက်ယာဘက် ထိုင်ခုံများ၌ ထိုင်ရလေ၏.။တရားစီရင်ရေး စတင်ပီဖြစ်သည်..။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(11)

တရားစီရင်ရေး စတင်ချိန် ၌ တရားသူကြီးမှ ရှေ့နေ သုံးဦးအားရှေ့သို့ ထွက်ခိုင်းပီ အနီရောင် သစ်သားချပ်တစ်ခုအား လက်မှ ကိုင်၍ ကျမ်းကျိန် ခိုင်းလေ၏.။

ထိုသို့ပြုလုပ်ပီးသောအခါ တရားသူကြီးများ ကိုယ့်နေရာကိုယ်ပြန်၍ထိုင်စေ၏. ထိုနောက် တရားခံအား ခေါ်ထုတ်လေ၏. တရားခံဖြစ်သူ ကိုတားသည် မတ်တပ်ရပ်လျှက် လျှောက်တင်ရသောနေရာ ၌ ရပ် ရလေသည်.။ထိုနောက် တရားလိုရှေ့နေ ဂျူအာ မှ တရားခံအား ကျမ်းကျိန် ခိုင်းလေ၏. ၎င်းမှ အရှေ့ကတိုင်ပေးခြင်းဖြစ်သည်. ပီးနောက်တရားခံ အား စတင် စစ်ဆေးလေတော့၏.

" တရားသူကြီးမင်းခင်ဗျာ ဟောဒီက တရားခံ မောင်ကိုတား အား စတင် စစ်ဆေးပါတော့မယ် ခင်ဗျာ.."

ဟုဆိုကာ တရားသူကြီးအား အရိုသေပေး၍ ကိုတားဘက်သို့လှည့်ကာ စတင်စစ်ဆေးလေတော့၏.။

" မောင်ကိုတား ဟာ တရားလိုဖြစ်သူ မမုတာ ကို တောထဲ ထင်းခုတ်သွားချိန်မှာ အဓမ္မပြုကျင့်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား..."

ကိုတား သည် အေးဆေးတည်ကြည်စွာပင်ပြန်၍ဖြေ၏.။

" အဓမ္မကျင့်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေ့က အထမမြောက်ခဲ့ပါဘူး..."

" ကောင်းပီ မောင်ကိုတား အနေနဲ့ ဒီလိုဘာကြောင့်ပြောနိုင်ပါသလဲ ..."

" အဲဒီနေ့က ကျုပ်ချစ်သူ မိပေါ အမှတ်နဲ့ နောက်ကနေ သိုင်းဖက်ခဲ့ပါတယ် ဒါပေမဲ့ မိပေါ မဟုတ်ပဲ မုတာဖြစ်နေတာကိုသိသိချင်းမှာ ပြန်လွတ်ပေးခဲ့ပါတယ် အဲဒီလိုပြန်လွတ်ပီးပီးချင်း မုတာက သူသယ်ဆောင်လာတဲ့ ထင်းချောင်းနဲ့ ကျုပ်ကိုရိုက်ခဲ့ပါတယ်.."

ကိုတား ၏ ခေါင်းတွင် ပတ်တီး တန်းလန်းဖြင့်ဖြေဆိုနေခြင်းဖြစ်၏.။

" ကောင်းပီ ဒါဆို တစ်ခုထပ်မေးမယ် မောင်ကိုတား အဲဒီနေ့က တောထဲက အရက်ဆိုင်မှာ အရက်ဝင်သောက်သွားတယ်လို့ အရက်ဆိုင်ရှင် ဦးကာလိ က သက်သေဆိုထားတာရှိပါတယ် အဲဒါ ဟုတ်ပါသလား. "

" ဟုတ်ပါတယ် ကျုပ်အဲဒီနေ့က အရက်သောက်ခဲ့ပါတယ် ဒါမဲ့ လူစိတ်ပျောက်အောင်မသောက်ခဲ့ပါဘူး ..."

" ကောင်းပါပီ တရားသူကြီးမင်းခင်ဗျာ ဒီလူငယ်ဟာ အရက် သောက်ပီး တောထဲ လာတဲ့အခါ အရက်ဆိုတာမျိုးက သိပ်ကိုကြောက်စရာကောင်းပါတယ် လူ ရဲ့စိတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းလည်းသူ့မှာ ရှိပါတယ် အရက်သောက်ပီးတဲ့သူဟာ အရက်အမူးပြေတဲ့အခါမှာ မိမိလုပ်ခဲ့သမျှကို မှတ်မိနိုင်စွမ်းအလွန်တရားမှနည်းပါးပါတယ် သို့ဖြစ်ပါ၍ အရက်မူးနေသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မိန်းခလေးတစ်ယောက်ရဲ့အပေါ်မှ ပြစ်မှူကျူးလွန်ခြင်းအထမမြောက်ခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ဟာ ခိုင်လုံမှုနည်းပါးနေတာတွေ့ရပါတယ် ခင်ဗျာ သို့ဖြစ်ပါ၍ တရားခံ မောင်ကိုတား ဟာ ပြစ်မှူတစ်စုံတစ်ရာ အထမြောက်ကျူးလွန်ခြင်းမရှိဘူးဆိုတာ မှန်ကန်မှူ့မရှိကြောင်း ထွက်ဆိုပါရစေ...."

ထိုနောက် တရားခံ ရှေ့နေ စံပ အား တရားကို မေးမြန်းစစ်ဆေးခွင့်ပြုပြန်၏.။

" လေးစားအပ်ပါသော တရားသူကြီးမင်းခင်ဗျာ တရားခံ မောင်ကိုတားအပေါ် ထွက်ဆိုထားတဲ့ ရှေ့နေကြီး ရဲ့ စကားကို အရင်ဆုံး ကန့်ကွက်ပါတယ် ခင်ဗျာ.."

" မောင်ကိုတား....ဟာ မိဘဆွေမျိုး အသိုင်းဝိုင်းကြီးထဲကငွေကြေးအင်းအားတောင့်တင်းသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပါတယ် ဒါပြင် ဂုဏ်သရေရှိအသိုင်းဝိုင်းမှ တင်းသက်လာသူ ဖြစ်တဲ့တွက်ကြောင့် ဤ သို့သော ပြစ်မှူမျိုးကို ကျူးလွန်ဖို့ဆိုတာ အင်မတန်မှ ခဲယင်းပါတယ် ဒါပြင် လူငယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သောက်စားပျော်ပါးတယ်တိုတာလည်း သင့်တင့်လျောက်ပက်စွာ လူကျင့်ဝတ်နဲ့အညီ ပြုမူဆောင်ရွက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ် ခုန က ရှေ့နေကြီးပြောသွားတဲ့ အရက်မူးရင် ဘာမဆိုဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ စွတ်စွဲချက်ဟာ ခိုင်လုံမှုမရှိဘူးလို့ ဆိုချင်ပါတယ်..တရားသူကြီးမင်းခင်ဗျာ အရက်သောက်တိုင်း မိန်းခလေးမှန်သမျှ ကို ပြစ်မှူကျူးလွန်နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်မိန်းခလေးမှ အပျို ဖြစ်မှာမဟုတ်ကြပါဘူး အရက်သောက်တိုင်း လည်း ပြစ်မှူကျူးလွန်ပါတယ်လို့ တရားသေ သက်မှတ်ခွင့်မရှိပါဘူး ဒါကြောင့် ရှေ့နေကြီးရဲ့ လျှောက်လဲချက်အား အမှူအကြောင်းအရင်း တစ်စုံတစ်ရာကို ဃဂနက မသိနိုင်ဘူးလို့ ဆိုရပါလိမ့်မယ်."

ထိုနောက် တရားခံ ကိုတားအား ပြန်၍ ထိုင်စေပီး တရားလိုဖြစ်သူ မုတာ အားခေါ်ဆိုလိုက်၏. ထိုနောက် တရားလိုဖြစ်သူမိန်းခလေးအား စစ်ဆေးရန်အတွက် တရားခံရှေ့နေ မင်းခ မှ မိန်းခလေးအား ဦးစွာ ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုစေ၏. ပီးနောက် ၎င်း မှ တရားသူကြီးအား အရိုသေပြုကာ မုတာဘက်သို့လှည့်၍ စတင်စစ်တေးလေ၏.။

" အခင်းဖြစ်ပွားရာ ညနေပိုင်းအချိန်က မမုတာ အနေနဲ့ အခင်းမဖြစ်ပွားမှီတောထဲ ကိုတစ်ယောက်ထဲ လာခဲ့တယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား .."

" ဟုတ်ပါတယ်.."

" ကောင်းပီ ဒါဆိုကြောင့် တောထဲကို တစ်ယောင်ထဲ လာပါသလဲ အဖော်ကောခေါ်မလာဘူးလား..."

" အဲဒီနေ့က အမား ခုတ်ခိုင်းတဲ့ သနပ်ခါးပင်ဆေးမြစ်တူးဖို့သွားပါတယ် ပီးတော့ နေဝင်ခါနီး နေ့လည်ပိုင်းကလှမ်းထားတဲ့ ထင်းတွေကို ရုပ်သိမ်းပါတယ်...အဖော်မခေါ်ပါဘူး ကျွန်မတစ်ယောက်ထဲ လာခဲ့တာပါ..."

" ဒါဆို ထင်းတွေက အစောထဲက ခုတ်ပီးသားတွေပေါ့ ဟုတ်ပါသလား..."

" ဟုတ်ပါတယ် မွန့်တည့်ချိန်က ခုတ်ထားတာပါ.."

" ဘယ်သူခုတ်တာလည်း.."

." ကျွန်မ ခုတ်တာပါ.."

." ကောင်းပီ အဲဒီထင်းတွေက စိုက်ဖို့ပြုဖို့ထက် ရောင်းဖို့ ခုတ်လာတယ်ဆိုတာကော ဟုတ်ပါသလား..."

" ဟုတ်ပါတယ်.."

" ဘာတွက်ရောင်းချင်တာလည်း...."

" ဟို..ဟို...ကျွန်မ အကြွေး ဆပ်ဖို့တွက်ပါ ."

" ကောင်းပါပီ တရားသူကြီးမင်းခင်ဗျာ ...မမုတာ ဟာတောထဲကို အချိန်မရှိ မှ တစ်ယောက်ထဲ သွား ခဲ့ပါတယ် နောက်ပီး မမုတာရဲ့ထွက်ဆိုချက်မှာ တရားခံမောင်ကိုတားပင်မရောက်ရှိချိန်မွန်းတည့်ချိန်ထဲက ထင်းတွေကို ခုတ်ထားတာဖြစ်တယ်လို့ ထွက်ဆိုပါတယ် နောက်ဆုံးအချက်ကတော့ မမုတာ တင်တဲ့အကြွေးတွေဟာ တရားခံဖြစ်သူ မောင်ကိုတားအပေါ်မှာ တင်ရှိတဲ့ အကြွေးတွေဖြစ်တယ်လို့ စုံစမ်းသိရှိထားပါတယ် ဒါကြောင့် မမုတာ ဟာ တရားခံမောင်ကိုတား ကို အကြွေးမတပ်ချင်လို့ ယခုလို လီဆယ်တိုင်းတယ်လို့ မှတ်ချက်ပြုလျှောက်တင် ပါတယ်..".

" အို...မ...မ.မဟုတ်ရပါဘူး...တရားသူကြီးမင်းရှင်..."

" ဒုန်း..ဒုန်း...တရားရုံးမှာ ဆူညံ့ မှု ခွင့်မပြုပါဘူး..... "

ထိုနောက် တရားလို ရှေ့နေ ဂျူအာ အား စစ်မေးခွင့်ပြုလေ၏.။

" မမုတာ ဟာ တောထဲကို နေ့လည်ပိုင်းအချိန် သွားတယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား"

" ဟုတ်...ဟုတ်ပါတယ်.."

" မမုတာ အိပ်ပြန်ချိန် ထင်းစည်း ထမ်းပြန်လာတော့ ကိုတား အပါအဝင် လူသုံးယောက်အနားကို ရောက်လာတဲ့အခါ အရက်နံ့ ရရှိပါသလား.."

" ဟုတ် ရပါတယ်..."

" လူသုံးယောက်အနက် တရားခံ ကိုတား ဟာ မမုတာမှန်း သိပါသလား..."

" သိပါတယ် သူကိုယ်တိုင်ပဲ ကျွန်မနာမည်ကို ခေါ်ပီး ချစ်ရေးဆိုခဲ့ပါတယ်..."

" တရားသူကြီးမင်း ခင်ဗျား တရားခံဟာ မမုတာမှန်း သိတယ်ဆိုထဲက အရမ်းကြီးလူစိတ်ပျောက်အောင်မူးခြင်းမရှိပါဘူး ဒါ့ပြင် ချစ်ရေးဆိုခဲ့ တယ်ဆိုတဲ့အချက်ကိုထာက်ကြည့်ရင် မမုတာကို တစ်ဖက်သတ်ကြိုက်နေသူ ဆိုလျှင်မှားမည်မထင်ပါ."

" မမုတာ အနေနဲ့ကကော ကိုတားကို ပြန်ကြိုက်ခဲ့ပါသလား...".

" မကြိုက်ပါဘူး သူနဲ့ကသူငယ်ချင်းလိုပင်မနေခဲ့ပါဘူး. "

." ကောင်းပါပီ တရားသူကြီးမင်း ခင်ဗျာ တရားခံနဲ့ မမုတာ ဟာ သူငယ်ချင်းပင်မဟုတ် ပဲ သူစိမ်းအဆင့်ပဲရှိခဲ့ပါတယ် မောင်ကိုတား ကပဲ တစ်ဖက်သတ်ကြိတ်ကြိုက်နေသူဖြစ်ပီး အကြွေး ကိစ္စကြောင့်လီဆယ်ပြောဆိုခြင်းဆိုတာထက် အချစ်ရေးကိစ္စကြောင့် အလိုမတူပဲ အဓမ္မသိမ်းပိုက်တာ ဖြစ်တယ်လို့ လျှောက်တင်ပါရစေ."

ထိုနောက်တရားသူကြီးမင်းမှ ထမင်းစား နားရန်အတွက် ခတ္တ နားချိန်ပေးကာ ရုံးဆင်းခွင့်ပြုလိုက်၏.။သူကြီးဦးမော်သည် တရားစီရင်ရေးအား ယနေ့နေ့လည်၌ အပီးသတ်စီရင်ချက် ချရန် အမိန့်ထုတ်ထားပုံရ၏.။

ထိုနောက် ဒုတိယပိုင်း ၌ သက်သေဖြစ်သူ ကိုတား၏ သူငယ်ချင်းများ အားမေးမြန်းလေ၏ . ဖြေဆိုမှုများသည်လည်း သူဘက်ကိုယ့်ဘက် အသာစီးသာပြောနေကြ၏. ထိုစဉ်အချိန် ၌ ထားမေ အားမေအားမေးမြန်းလေ၏ . ထားမေ၏ လျှောက်တင်ချက်များတွင် ရဲ စည်းကမ်းနှင့်မကိုက်ညီသော အပြုမှုများကိုလည်း ထောက်ပြပြောဆိုချေပသွားခဲ့၏ .။

တရားခံ ရှေ့နေများသည် မျက်မြင်သက်သေ မုန်းကူးအား စစ်မေးပြန်၏ မုန်းကူးမှ ၎င်း တွေ့မြင်နေရသည်များအား အမြင်တိုင်း တရားရုံးသို့လျှောက်တင်၏ သို့သော် ခိုင်လုံသော အထောက်ထားမရှိဟုဆိုကာ တရားခံရှေ့နေများက ကန့်ကွက် ပြောဆိုချေပလေ၏. အကိုတစ်ဝမ်းကွဲဖြစ်သည့်အပြင် ယောကျာၤးသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် မိမိနှမ အားဝင်ရောက်မကယ်ဆယ်နိုင်ခြင်းသည် တရားခံများနှင့်အလိုတူအလိုပါ ပူးပေါင်းကြံစည်လိုသောကြောင့်ဟု၍ ကန့်ကွက်လေ၏.။

နောက်ဆုံး ၌ ထားမေ သည် တရားသူကြီးအား မိမိတို့ဘက်မှ သက်သေတစ်ခြားတစ်ယောက်အား ထပ်မံလျှောင်တင်ခွင့် ပြုရန် အသနားခံလျှောက်တင်စာပြု၏. တရားသူကြီးမင်း က လည်း ခွင့်ပြုလေ၏.။

ထိုကြောင့် အမိန့်မချမှီ နောက်ဆုံးအချိန် ၌ မည်သူမျ ထင်မှတ်မထားသည့် သက်သေတစ်ယောက်အား ခေါ်ထုတ်လိုက်လေ၏. ထိုသူဝင်ရောက်လာသောအခါ သူကြီးမင်းအပါဝင် တရားခံ ဘက်မှရှေ့နေများ ပါ အံ့အားသင့်ကုန်ကြလေ၏. ၎င်းသည်အခြားလူမဟုတ်ပေ ကိုတား ထွက်ဆိုခဲ့စဉ် ၌ တောထဲတွင် သူ၏ချစ်သူ မိပေါနှင့် ချိန်းဆိုထားသည့် အချက် ပါဝင်လေ၏ .ထိုကြောင့် ထမင်းစားချိန် ၌ မိပေါအား ထားမေမှ အခေါ်လွတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်. သူကြီးမင်းတို့လူစုသည် မိပေါ ခရီးထွက်သွားသည့်ဟု ထင်မှတ်ထား၍ လိမ်လည်ပြောစိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် . သို့သော် မိပေါမှာ ခရီးထွက်မည့်စဲစဲ မှ ယင်းအမှူကိစ္စအား ကြား ၍ မထွက်သေးပဲ အခြေနေအားတိတ်တဆိတ်စောင့်ကြည့်နေသူဖြစ်သည်.။

ဂျူအာ မှ မိပေါအား စစစ်လေ၏.။

" ကဲ မိပေါ..မိပေါဟာ ကိုတား နဲ့ ချစ်သူတွေ ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား.."

" ဟုတ်ပါတယ်..."

" ကောင်းပီ ဒါဆို အခင်းဖြစ်တဲ့ လဆန်း ၅ ရက်နေ့ ညနေ့က ကိုတားနဲ့တောထဲမှာ ချိန်းဆိုထားတယ်ဆိုတာကော ဟုတ်ပါသလား.."

" ကျွန်မတို့ ဟာ ချစ်သူ ဖြစ်ပေမဲ့ အခု ချိန်းဆိုခြင်းတစ်စုံတစ်ရာ လုံးဝ မရှိခဲ့ပါဘူး..."

" သူညာနေတာ..."

တရားခံ ကိုတားမှ ဒေါသတကြီးလှမ်းပြောလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်.။

" ဒုန်း. ဒုန်း...တရားရုံးမှာ ဆူညံ့မှု့ခွင့်မပြုပါဘူး..."

ထိုနောက် ရှေ့နေဂျူအာ မှ ထပ်၍မေးမြန်းလေ၏.။

" ကောင်းပီ ဒါဆိုရင် အဲဒီနေ့က တောထဲမှာ ချိန်းဆိုထားခြင်းမရှိ ဘူးဆိုတာ အမှန်ပေါ့.."

" အမှန်ပါ...ကျွန်မက မိကောင်းဖခင်သားသမီးတစ်ယောက်ပါ အခုလိုမျိုး နှစ်ကိုယ်ကြားတွေ့ဖို့တွက် အများကြီးစဉ်းစားရပါတယ် ဒါကြောင့် မလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်.."

" တရားသူကြီးမင်းခင်ဗျာ..မိပေါရဲ့ လျှောက်တင်ချက်မှာ တရားခံ ကိုတား ရဲ့ လျှောက်တင်ချက်နဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားနေပါတယ် ဒီ တွက်ကြောင့် တရားခံ ကိုတား ဟာ မုတာ လာမဲ့လမ်းကို အစောကြီးထဲကြိုသိနေသူတစ်ဦးဆိုတာ ငြင်း၍မရနိုင်ပါ မုတာအနေနဲ့လည်း အမျိုးသမီးတို့အပေါ်အလိုမတူပဲအကြမ်းဖက်ခံရင်အသက်နဲ့အရှက်တွက် ကာကွယ်ပိုင်ခွင့်ပြုထားပီးသားဖြစ်ပါတယ် ထိုတွက်ကြောင့် မျက်မြင်သက်သေများ၏ ထွက်ဆိုချက်များနှင့်အညီ တစားခံကိုတားဟာ ပုဒမ ၃၇၆ အရ အဓမ္မမှူ မြောက်ကြောင်းလေးစားစွာ လျှောက်တင်အပ်ပါသည်."

ထိုနောက်တရားသူကြီးမင်းသည် အမိန့်ချရန်အတွက် အချက်လက်ပုဒ်မပုဒ်ခွဲရေးသားသည့် များကိုထောက်ရူ့၍ အပီးသတ်အမိန့်အားချမှတ်လေ၏.။

" အမိန့်...."

အားလုံးမတ်တပ်ရပ် ကုန်ကြပီဖြစ်သည်.။

"ကျွန်းတော ရွာ နေ အဖ ဦးတာခရို ၏ သား တရားခံ မောင်ကိုတားသည် ပုဒ်မ ၁/ ဃ . ပုဒ်မ ၃၇၆ အရ ပြစ်မှူကျူးလွန်ကြောင်း ထင်ရှားပါသဖြင့် ထောင်ဒဏ် တစ်နှစ်ကျခံစေရန် ရုံးတော်မှ အမိန့်ချလိုက်သည်.."

သူကြီးမင်းတို့၏ မျက်နှာသည် ပြုံးယောင်သမ်းသွားကြ၏.။

" အို..."

" ဟင်..."

" ဟာ...."

တရားရုံးမှ ပြန်၍ထွက်လာကြပီး ထားမေ၏ အိမ်သို့ အားလုံးသွားကြလေ၏။ထားမေသည် တရားရုံးမှ ချမှတ်သည့် ပြစ်ဒဏ်အား ကျေနပ်မှုမရှိဖြစ်နေလေ၏.။

" တရားသူကြီး ရဲ့ အမိန့် ဟာ အရမ်းကို ပျော့ပြောင်းလွန်းတယ် ဒီလိုမျိုးအမှုဆိုတာ အလုပ်ကြမ်းနဲ့ထောင်ဒဏ် ၇ နှစ်က နေ ၁၀ နှစ်ထိ ချပိုင်ခွင့်ရှိ ကိုဂျူအာ..."

" ဟုတ်ပါတယ် ထားမေ ဒါမဲ့ ဒါ သူကြီးရဲ့ကျွန်း သူ့ရဲ့အာဏာသက်ရောက်တဲ့နေရာ ပီးတော့ တရားဥပဒေ စိုးမိုးမှုအရမ်းအားနည်းတဲ့ဒေသ ပီးတော့ တရားသူကြီးဆိုတာလည်း သူရဲ့လက်အောက်ကလူတွေပဲလေ ..."

ထိုအခါကြည်ပြာမှ ဝင်၍ပြောလိုက်၏။

" ဟုတ်တယ် မမ ကိုတား ကို ကျွန်းသားတွေအရှေ့မှာမို့ ထောင်ချလိုက်ပေမဲ့ တစ် ပတ်လောက်နဲ့ ပြန်လွတ်ချင်လွတ်လာလိမ့်မယ် မမ "

" ဟယ် လူပါးဝ လိုက်တာ တရားဥပဒေ ကို လက်တစ်လုံးခြားလုပ်တာပဲ ဒီလိုသာဆို ဒီကျွန်းပေါ်က ပြည်သူတွေ မိန်းခလေးတွေရဲ့ ဘဝ လုံခြုံမှုအာမခံ ချက်ဆိုတာ ဘယ်ရှိတော့မလည်း.."

ထိုစဉ် ထားမေ၏ အိမ်ဘက်သို့ သူကြီးမြေး ဖိုးစည်နှင့် လက်နက်ကိုင် လူတစ်စုရောက်လာလေ၏။

ကြည်ပြာ မုတာ မုန်းကူး တို့ သုံးဦးသည် သူကြီးမြေးဖိုးစည်ကိုမြင်သောအခါ ပြာပြာသလဲ ဖျားခင်းသူခင်း နေရာပေးသူပေး ခြေထောက်သုတ် ခြေသုတ် လုပ်ပေးသူပေး ပြုလုပ်ကြ၏။ထားမေသည် သူကြီးမြေး ဖိုးစည် လာသည်ကို ယခုလို ပြုလုပ်ပေးနေသော ကြည်ပြာတို့အား ကြည့်၍ သနားမိလေ၏.။ထိုနောက် ဖိုးစည်သည် အိမ်ပေါ်သို့ ဖိနပ် မချွတ်ပဲ ဝင်လာသည်ကို ထားမေမြင်သောအခါ အိမ်အဝ ၌ ရပ်၍ တားလိုက်၏။ကျန်သူများမှာလည်း ဘာဖြစ်လဲဟု တွေးကာ ထားမေအစား ရင်လေးနေမိကြ၏.။

" ကျွန်မ အိမ်ထဲကို ဝင်ရင် ဖိနပ်ချွတ်ပီးမှ ဝင်ပါ ကိုဖိုးစည်. "

ဖိုးစာ်သည် အံ့ဩသွား၏ ဒီရွာတွင် သူ့အား ဤ သို့ ပြောဆိုသူမရှိကြပေ. ယခုအခါ ထားမေ မှ ဤသို့ ပြောသောအခါ မအီမသာ ဖြစ်၍သွား၏.။

" ကျုပ်က သူကြီးမြေး ပါ ရွာထဲမှာရှိတဲ့ ဘယ်အိမ်ကိုမဆို ကျုပ်က ဖိနပ်စီးပီး ဝင်ထွက်နိုင်တယ် ဘယ်သူမှလည်းမတားရဲကြပါဘူး .."

" ဘယ်သူမှ မတားပေမဲ့ ခု ကျွန်မတားတယ် ကျွန်မ အိမ်ပေါ်မှာတော့ သဲ ပေမခံနိုင်ပါဘူး အဲဒီတော့ ကိုဖိုးစည်အနေနဲ့ ဖိနပ်ချွတ်ပီးမှ အိမ်ထဲဝင်မလား ဒါမှမဟုတ် လာရာလမ်းပြန်မလား ကြိုက်တဲ့လမ်းကို ရွေးနိုင်ပါတယ်.."

ဖိုးသည်သည် တရားရုံး၌ ပင် ထားမေ၏ အစည်းချင်းကို သိရှိပီသူဖြစ်သဖြင့် အတွန့်မတတ်တော့ပဲ ဖိနပ်ချွတ် အိမ်ထဲရှိ ဧည့်ခန်း၌ ထိုင်လေ၏. သူ့၏ တပည့်များမှာ အပြင်မှ လုံခြုံရေးပုံစံဖြင့် ရပ်လျှက်စောင့်နေရလေ၏.။

" လာရင်း ကိစ္စက ဘာများလည်းမသိဘူး.."

" ေဩာ် ဘာရယ်တော့မဟုတ်ပါဘူး ကျုပ်တို့ ကျွန်းကို လာလည်တဲ့ ဧည်သည်ဆိုတော့ ကျုက်တို့အနေနဲ့က ဧည်ဝတ်ကျေပွန်ချင်တယ်လေ ဒါကြောင့် မထားမေ အနေနဲ့ အချိန် ရတယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ ကျွန်းရဲ့ သာယာလှပပုံကို လိုက်လံပြသချင်ပါတယ် ."

" ကျွန်မ ကျွန်း ကို ရောက်တာ မကြာသေးပေမဲ့ ဒီကျွန်းရဲ့ သာယာလှပပုံကို ခံစားမိပီးပါပီ ကျွန်းကြီးက သာယာသလောက် ကျွန်းသူကျွန်းသား တွေက ဒုက္ခဆင်းရဲတွေနဲ့ ကြုံတွေ့နေရတာကို ကြည့်ပီး ကျွန်မ စိတ်မကောင်းပါဘူး .."

" ဒါကြောင့်လည်း ကျုပ်အဖိုးက ကျွန်းသားတွေ နေရေးထိုင်ရေးနဲ့ သောက်သုံးရေ ရရှိရေး တွေကို ဒီအပတ်တွေမှာ အထူးအလေးပေးဆောင်ရွက်နေပါတယ် မကြာခင်မှားလည်း ကျွန်းပေါ်ကို မီးရရှိဖို့တွက် ဆိုလာ ပြားတွေရောင်းချသွားဖို့ရှိပါတယ်."

" ဘယ်သူကဝယ်နိုင်မှာလည်း ကိုဖိုးစည် အလကားပေးရင်တောင် ဒီရွာတွက် နည်းပညာမရှိလို့အခက်ခဲဖြစ်နေကြအုံးပဲမဟုတ်လား.."

" အဲဒါတွေကိုလည်း ကျုပ်အဖိုးက ကြိုတင်ပီးသိလို့ ကျုပ်တို့ခြံထဲက လျှပ်စစ်မီးပညာရှင်တွေကို ဆိုလာပြားတွေရောက်တဲ့အခါ ကျုပ်တို့အိမ် ကနေပဲ တိုက်ရိုက် အိမ်တိုင်းကို မီးလွတ်ပေးဖို့ ရှိပါတယ်."

" မီတာ ဘုန်းနဲ့လား အဲဒီမီတာခကကော ရှင်တို့ မိသားစု တစ်စုထဲတွက် ပဲ ယူမှာမလား..."

" ဒီလိုအမြင်မမှားပါနဲ့ မထားမေ ကျုပ်တို့ ခြံဝန်းထဲမှာ မထားမေလည်းမြင်ပီးသားဖြစ်မှာပါ မြို့က ပြန်လာတဲ့ ဘွဲ့ရပညာတတ်တွေ သူခြံနဲ့သူရှိတယ်ဆိုတာ အကုန်လုံးက ဘွဲ့ရပညာတတ်တွေကြီးပါပဲ ပီးတော့ သူတို့တွေအားလုံးဟာ ဒီကျွန်းပေါ်က ရွာသူရွာသားတွေပါ သူတို့ရဲ့ မြို့မှာသွားပီးပညာသင်စားရိတ်တွေကို ကျုပ်အဖိုးက စိုက်ထုတ်ပေးရတာပါ ဒီတွက်ကြောင့် ကျသင့်တဲ့ မီတာကို ကျုပ်တို့အနေနဲ့ ဒီလူငယ်တွေ ပညာသင်ကြားနိုင်အောင် လို့ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝနိုင်အောင်လို့ စုဆောင်းထားရပါတယ်.."

" အဟွန်း...အဲဒီ ရှင်ပြောတဲ့ ပညာတတ်တွေက ဘယ်သူ့တွက်အလုပ် လုပ်နေကြတာလည်း ဥပမာ . ရွာကလူငယ်တစ်ယောက်က ဆရာဝန်ဆိုရင် ဒီရွာမှာ ဆေးခန်းတစ်ခုတော့ ရှိရမယ်..အင်ဂျင်နီယာ ဆိုလည်း လမ်းတွေကောင်းနေရမယ် တိုက်တာအဆောက်ဦးတွေ ဖြစ်နေရမယ် ကဲ ဘယ်မလဲ အဲဒါတွေ ..."

" ဒါက တော့ အဖိုးက အမျှော်မြင်ရှိစွာနဲ့ ကျုပ်တို့ခြံဝန်းထဲမှာပဲ ဆေးခန်းတွေ ဆေးရုံခန်းတွေ ကိုပြုလုပ်ထားပါတယ် ."

" ဘာလည်း မရှိဆင်းရဲတဲ့ ရွာသားတွေအပေါ်မှာ အမြတ်ကြီးစားခေါင်းပုံဖြတ်မှာမလား ပိုက်ဆံမပေးနိုင်တဲ့သူတွေဟာ ရှင်တို့ဆေးခန်းကို လာဖို့ထက် အိမ်မှာပဲအသေခံကြတဲ့သူတွေတွက်ကော ရှင်တို့ဘာလုပ်ပေးမလည်း ရှင်အဖိုးကို ပြန်မေးကြည့်ပါ ဒီကျွန်းသားတွေရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခဟာ သူ့ရဲ့ပယောဂကောကင်းရဲ့လားလို့..."

" အဟမ်း...မထားမေ ရဲ့ စကားတွေက အရမ်းကို ကြီးထွားလွန်းတော့ အချို့ နေရာတွေ ကျုပ်လိုက်မမှီနိုင်ပါဘူး..ဒါကြောင့် ရပ်ရေးရွာရေး ကိစ္စတွေက ကျုပ်နဲ့သိပ်ပီး မသက်ဆိုင်ဘူးလို့တောင်ပြောလို့ရပါတယ် အဲဒါတွေအားလုံး ကောင်းမယ်ထင်လို့အဖိုးစီစဉ်တဲ့အရာတွေပါ..."

" အမှန်တိုင်း ကျွန်မအနေနဲ့ကတော့ ရွာရဲ့ အခြေနေကို အားရကျေနပ်မှုမရှိပါဘူး...ကိုဖိုးစည် လာရင်းကိစ္စက ဧည့်ခံဧည့်ဝတ်ပြုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အဖြေက ကျွန်မ မလိုက်နိုင်ပါဘူး ကျွန်မ အနေနဲ့ အိမ်ထဲမှာ နေပါရစေ..."

" ေဩာ် ..ဟုတ်ကဲ့...ဒါဆိုရင်လည်း ကျုပ်ကို ခွင့်ပြုပါအုံး အခက်ခဲတစ်စုံတစ်ရာရှိခဲ့မယ်ဆို ရင် ကျုပ်ကိုပြောပါ မထားမေတွက်ဆိုရင် ကျုပ်ကူညီဖို့အသင့်ပါ..."

ထိုနောက်ဖိုးစည်နှင့်သူတပည့်များ ထားမေ၏ အိမ်မှ ပြန်၍ ထွက်သွားလေတော့သည်.။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(12)

ညဦးပိုင်းအချိန်၌ ဖြစ်၏. ။ အိမ်လေးအတွင်း ၌ ထားမေ မုန်းကူ ဂျူအာ ကြည်ပြာ မုတာ တို့ငါးဦးသည် လက်ဖက်ဝိုင်း ၌ ထိုင်ကာ ရွာ၏ ရှေ့ရေးအား တိတ်တဆိတ် ခေါင်းချင်းဆိုင်တိုင်ပင်နေကြလေ၏.။ထားမေ မှ ဦးဆောင်၍ ကျန်သူများအား သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက် သူမ၏ ရန်ကုန် ၌ ဖြစ်ခဲ့သော အကြောင်းအရာ အပါဝင် ရွာ သူကြီးဦးမော် ၏ တရားမဝင် အုပ်ချုပ် ချယ်လှယ်နေမှူအား ဆန့်ကျင့်ရန် စသည့်အကြောင်းရာများ ကို အတည်တကျပြောဆိုလေ၏. ထိုထဲတွင် ရတနာသေတ္တာကိစ္စနှင့် ဦးဒေဝ ၏ အကြောင်းလဲ ပါလေ၏.။

" တကယ်တော့ ကျွန်မ ဟာ ဝါးရမ်းပြေးတစ်ယောက်ပါ...ကျွန်မ မိဘတွေက အသင့်တင့်နေထိုင်သူတွေဖြစ်ကြပါတယ် မထင်မှတ်ပဲ ကံကြမ္မာက ကျွန်မကိုရက်စက်ခဲ့တယ် ခုနကပြောသလိုပဲ ဦးဒေဝ ဟာ ကျွန်မနောက်ကို ရတနာသေတ္တာနဲ့ ပက်သက်ပီး လောဘရမ္မက်ကြီးစွာနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ အပိုင်သိမ်းဖို့ ကြံတဲ့ လူယုတ်မာကြီးတစ်ဦးပဲ..."

" အော်..မမရယ် ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ.."

" နေစမ်းပါအုံး မထားမေက ဘာကြောင့် ကိုယ့်ကို ကိုယ် ဝရမ်းပြေးလို့ ယူစရတာလည်း .."

ထိုမေးခွန်းအား ဂျူအာ မှမေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်.။

" ကျွန်မ လူသတ်ခဲ့တယ်လေ ကို ဂျူအာ..ဒီချိန်ဆို ရဲ တွေ ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ထားပီးလောက်ပီ.."

" ကောင်းပီ ဒါဆို ကျွန်တော်မေးမယ် မထားမေ ပစ်တဲ့သေနတ်က ပြင်းအား ၅.၂ ပဲရှိတယ်နော် အဲဒီလိုသေနတ်မျိုးက အနီးကပ်ပစ်ရင်သေနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့လို့ မထားမေ အနေနဲ့ သေဆုံးသူဦးဒေဝ ရဲ့ ဘယ်နေရာကို ကျည်မှန်သွားလဲဆိုတာ ကော သိပါရဲ့လား.."

" ဟင့်အင်း ကျွန်မအဲဒီလောက်မရိပ်မိခဲ့ဘူး..အဲဒီအချိန်မှာ ကြောက်တာရော ရှက်တာရောဆိုတော့.."

" အဲဒါပြောတာပေါ့ တကယ်လို့ ကျည်ဆန်က ပခုံးဖြစ်ဖြစ် လက်မောင်းဖြစ်ဖြစ်ဝင်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် ဒီလူသေဖို့ အင်မတန်မှ နည်းပါးတယ်ဗျ ဒါကလည်း ကျုပ်တပည့် ရဲသားတစ်ယေညက်ပြောပြလို့ ကျုပ်ကြားဖူးတာပါ..."

" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မဒီကျွန်းလေးကို ချစ်တယ် သံယောဇဉ်ရှိတယ် ဒါကြောင့် ကျွန်မအနေနဲ့ ကျွန်းသူကျွန်းသားတွေရဲ့ ဆင်းရဲ ဒုက္ခကို ကူညီချင်တယ် ဒါ့ပြင်သူကြီးရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ကျွန်မအနေနဲ့ ဘဝင်မကျဘူး ဒါကြောင့် ကျွန်မ တို့ တစ်ခုခု လုပ်မှ ဖြစ်တော့မယ်.."

ထိုအခါ ကြည်ပြာမှ အားတတ်သရောပြောလိုက်၏.။

" မမထားမေသာ အရှေ့ကနေဦးဆောင်ရင် ကြည်ပြာတို့ အနေနဲ့ကလည်း နောက်ကနေ လိုက်ပါဖို့အသင့်ပါ ကြည်ပြာလည်း ကိုယ့်ရပ်ရွာကို ကောင်းစားစေချင်ပီ.."

" ဖြစ်ရမှာပေါ့ကြည်ပြာရယ် မမတို့ စည်းစည်းလုံးလုံးနဲ့ ကျ်န်းပေါ်က လူထုကို မမတို့ဘက်ပါလာအောင်လုပ်ရမယ်...ဒီတွက်လည်း လူထုတွေ့စုံပွဲတွေလုပ်ပီး ပညာရေး ကျန်းမားရေး စာပေ ဗဟုသုတ ဟောပြောပွဲတွေ အသိပညာပေးပွဲတွေလုပ်ရလိမ့်မယ်.."

ထိုအခါ ဘာမျှမပြောပဲ ငြိမ်၍ နားထောင်လာသော မုန်းကူးမှ ဝင်၍ ပြောလိုက်၏.။

" မဖြစ်နိုင်ဘူ မမထားမေ ဘာကြောင့်လဲ ဆို ရပ်ရွာက သက်ကြီးပိုင်းတွေအတော်များများက ရပ်ရေးရွာရေးထက် ဆေးရူဖို့လောက်ကိုပဲ အာရုံထားကြတာ ခုလို တွေ့ဆုံတဲ့အခါ အောင်မြင်မှူနည်းပါးလိမ့်မယ်.."

" ဒီတွက်လည်း..မမ ကြိုစဉ်းစားထားပီးသားပါ အရင်ဆုံးသူကြီး ခြံထဲက ကျန်းမာရေး နဲ့ပက်သက်တဲ့ ဆရာဝန်တွေနဲ့ ဆရာဝန်မတွေ ကို စည်းရုံးရမှာပေါ့.."

ဂျူအာ သည် ထားမေအားကြည့်၍ မည်သို့စည်းရုံးမည်နည်းဟုမေးလိုက်၏.။

" အဲတွက်မပူပါနဲ့ ဒီနေ့ မိပေါကိုအခေါ်လွတ်တော့ မိပေါရဲ့ အမ က သူကြီးအိမ်က ဒေါက်တာမလေးမှန်းသိတော့တယ် သူနာမည်က ခယ်မူး တဲ့ သူက မြို့မှာကေငေ်းသွားတတ်ပီး ပြန်လာတာမကြာသေးဘူး ပြောရရင် သူကြီးခြံထဲမှာ အလုပ်မဝင်ရသေးဘူးလို့ ဆိုရမယ် သူနဲ့အတူ မြို့ပေါ်က ကျန်းမားရေဌာနဆိုင်ရာတွေကိုဆက်သွယ်ပီး လူကြီးတွေနဲ့သီသန့်တွေ့ဆုံပွဲလုပ်ရမယ်.."

ထိုအခါ မုတား.မုန်းကူး..ဂျူအာ..ကြည်ပြာ..တို့ကပါ ထားမေ၏ တင်ပြချက်များကိုသဘောတူညီစွာ ထောက်ခံခဲ့ကြ၏.။

" ဒါဟာ ကျွန်မတို့ ရွာတွက် ပထမ ဆုံးခြေလှမ်းပဲ ...."

နောက်တနေ့နံနက်၌ ထားမေ၏ အိမ်ဘေးတွင် ရွက်ဖျင်တဲ အကြီးစားတစ်ခုအား တာလဘက်ထိုး၍ အမိုးကာ ခါ ဘေးဝါးတိုင်များထောင်၍ အလှူပွဲတစ်ပုံစံလုပ်ခါ ရွာထဲမှ လူကြီး လူငယ် လူလတ်မရွေး အား လာရောက်သုံးဆောင်ကြရန် ဟန်ပြုခေါ်လိုက်၏.။

ရွာ ၌ အလှူပွဲ ဆိုလျှင် လာကြသူများ၏ လာရောက်သူများအား ဝက်သားဟင်းဖြင့် ထမင်းကျွေး ၏. ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးအား ထားမေတို့ စုပေါင်း ၍ ရွာ၌ တိတ်တဆိတ် စည်းရုံးကာ တစ်အိမ် တစ်ယောက် ဆန်တစ်ပြည် ဆိုလျှင်တစ်ပြည်ကျ တစ်လုံးဆိုလျှင်တစ်လုံး အလှူခံ၍ ပြန်လည် ကေေးမွေးခြင်းဖြစ်သည် .စုပေါင်းအလှူတစ်ခုဆိုမှာမည်မဟုတ်ပေ.။

ထိုနောက် လူစုံလောက်သည့်အချိန် ၌ ပင် ကျန်းမာရေး ဟောပြောပွဲ အား ထားမေ မှ ရွာသူရွာသားများအား စားရင်းသောက်ရင်းနားထောင်ပေးကြရန် မှာကြား၍ အဖွင့်မှာစကားပြောကြားခဲ့လေ၏.။

ပီးနောက် ဆရာဝန် ဆရာမများမှ တစ်ယောက်တစ်လှည့်စီဖြင့် ကျန်းမာရေး ဗဟုသုတများဝေမျှပေးလေ၏.။ရွာသူရွာသားများသည် ၎င်း တို့မသိသေးသော ပညာပေး ဟောပြောချက်များအား အာရုံစိုက်နားထောင်ကြပီး ဆရာမများ၏ ဟောပြောချက်များကို အများစုက ထောက်ခံကြလေ၏ ဘိန်းစွဲနေသူအချို့ မှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံး သည် ကျန်းမာရေး ဗဟုသုတများကို လက်ခံကျင့်သုံးကြလေ၏.။

ဆရာမ လေးများမှ တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှု အကြောင်း ဆေးလိပ်သောက်ခြင်း၏ ကျန်းမာရေး ဆိုးရွားစွာထိခိုက်ပုံ ဆေးခြောက်သုံးစွဲခြင်း၏ ဆိုးကျိုးများ စသဖြင့် အဆင့်ဆင့်ဟောပြောလေ၏.။

ရိုး အ ကြသော ရွာသူရွာသားများအဖို့ ကျန်းမာရေး ဗဟုသုတများသည် အသစ်အဆန်းဖြစ်၍နေကြလေ၏.ထိုကြောင့်လည်း ထောက်ခံအားပေးသူ များပြားလာကြ၏. အိမ်ပြန်ချိန်၌ လည်း ကျန်းမရေးကောင်းမွန်သည့် အားဆေးများ ဗီတာမင်ပြည့်ဝါစွာပါဝင်သည့် လက်ဆက်သည့်သီးနှံများကိုလည်း တစ်အိမ်တစ်ယောက် လှူတန်းလေ၏. ထိုပြင် ရွာထဲရှိနာမကျန်းသူများ ကိုလည်းအခ မဲ့ ဆေးကုသပေးလေ၏.။ထိုအချိန်တွင် သူကြီး ၏ လူယုံနှစ်ယောက်သည် ထားမေတို့အိမ်ဘက်သို့မယောင်မလည်ကြည့်၍ ကျန်းမာရေးနှင့်အသိပညာပေး ဟောပြောပွဲအားကြားလိုက်ရပီး ၎င်းတို့၏ သူကြီးဖြစ်သူဦးမော် ဆီသို့သွားကာ အကျိုးအကြောင်းပြောပြလေသည်.။

" ဘာ..ဟောပြောပွဲလုပ်တယ်..ဟုတ်လား..ဟာ..ဒီမိန်းခလေးဟာ..တော်တော်လွန်တာပဲ ငါအုပ်ချုပ်တဲ့နေရာကိုလည်းလာသေးတယ် ငါ့ရဲ့ အာဏာကိုလည်း ယူချင်နေသေးတယ် ထင်တယ်...ဒါဟာ ငါ့တွက်ကောင်းတဲ့လက္ခာမဟုတ်ဖူး ..ရွာသားတွေအနေနဲ့ အသိပညာတွေ ဗဟုသုတတွေ ကြွယ်ဝလာရင် ငါကို ဆန့်ကျင့်တော့မယ်.."

" ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ခုပဲ အဲဒီဟောပြောပွဲကိုဖြတ်သိမ်းခိုင်းလိုက်ရမလား သူကြီး.."

" လွန်သွားပီကွ...ဒီလိုလုပ်မရတော့ဘူး ခုဆို ရွာသားတွေက သူတို့ဘက်ကိုတစ်ဖြေးဖြေးရောက်လာနေကြပီ..အင်း....ငါဒီမိန်းခလေးအကြောင်းကို စုံစမ်းချင်တယ် အဲဒီတော့ ဖိုးစည်ကိုခေါ်လိုက်စမ်း.."

ဖိုးစည်သည် အဖိုးဖြစ်သူခေါ်သဖြင့် ပြာပြာသလဲရောက်ရှိလာ၏.ပါးစပ်မှလည်း အရက်နံတစ်ထောင်းထောင်းထွက်နေ၏.။

" အရေးထဲမင်း ကို စောက်ရည်ကိုသောက်လာပြန်ပီ..ဒီမှာငါ့မြေး မင်းကိုငါတစ်ခုခိုင်းစရာရှိလို့ခေါ်လိုက်တာ.."

" ဘာများလည်းအဖိုး.."

" မင်းရန်ကုန်သွားရမယ်.."

" အာ..အဖိုးကလဲ ကျုပ်က ရွာမှာပျော်နေတဲ့ဟာကို မသွားချင်ပါဘူးဗျာ.."

" ဒီမှာဟိတ်ကောင် မင်း ကို အကြောင်းရှိလို့သွားခိုင်းတာပေါ့ ဟ..ခုမင်းထားမေ ကိုသိတယ်မလား.."

" သိတယ်လေ အဲဒါဘာဖြစ်လည်း.."

" အေး မင်းထားမေအကြောင်းကို စုံစမ်းပီးရင် ရန်ကုန်သူဘယ်မှာနေခဲ့လည်းဆိုတာကို မှာ စုံစမ်း သူဘာကြောင့်ဒီကိုရောက်လာသလဲဆိုတာကအစ မင်းစုံစမ်းပေတော့.."

ဖိုးစည်သည် စိတ် ဓာတ်ငြီးငြူစွာဖြင့် အရက်ဝိုင်းသို့ရောက်ရှိလာခဲ့၏.။ထိုစဉ် ယမန်နေ့က အမှူခင်းဖြစ်ထားသော ကိုတား သည် ဖိုးစည်ရှိရာ အရက်ဝိုင်းသို့ ရောင်လည်လည်ရောက်ရှိလာလေ၏.။

" ဟာ..ကိုတား..လွတ်လာပီလား.."

" အေး. ..လွတ်လာပီကွ..."

" ဘယ်လိုလဲ မင်းအထဲမှာ အဆင်ပြေရဲ့လား .."

" အေးပြေတယ် ...ငါ့ ကိုအရက်တစ်ခွက်လောက်ပေးပါ.."

ထိုနောက်နှစ်ယောက်သားအရက်သောက်ရင်း ဟိုအကြောင်းဒီအကြောင်းပြောကာ အဖိုးဖြစ်သူ ခိုင်းထားသောကိစ္စအကြောင်း ရောက်ရှိလာလေ၏.။

" အေ. ထားမေအကြောင်းလား...ငါတော့ မသိဘူး..အဲ..မိပေါကတော့..ကောင်းကောင်းသိမယ် သူတို့က တစ်ဖွဲ့ထဲလေကွာ..."

" သူဘယ်မှာနေလဲဆိုတာ ငါစုံစမ်းမလို့ကွ..."

" အေး..မင်းသိချင်တယ်ဆို ရင် ငါမိပေါ ကိုခေါ်ပီး မေးကြည့်မယ်ကွာ.."

" မင်းမေးတိုင်းသူဖြေမှာတဲ့လားကွ ခုတောင်မင်းကို စကားပြောမှာမဟုတ်ဖူး..ဒီတော့..ငါခေါ်တယ်လို့ပြောလိုက် အဲဒါဆို ဒီကောင်မလေးရောက်လာလိမ့်မယ်."

ညပိုင်းသို့ရောက်သော် မိပေါသည် သူကြီးမြေးဖိုးစည်ခေါ်သည်ဆိုသဖြင့် ကြောက်လှန့်စွာဖြင့် သူကြီးခြံသို့ ရောက်လာလေ၏.။ခြံဝန်းတွင်း ၌ လက်ဖက်ရည် ဝိုင်းတွင်ထိုင်နေသောဖိုးစည်မှ မိပေါအား ခေါ်လိုက်၏.။

" ဟေ့ မိပေါ လာ အုံး..."

" ဟုတ်...ဟုတ်ကဲ့..."

" ရော့ ဒီ မှာ ကြက်သားသုတ် စား ရေနွေးသောက်..."

" ဟုတ်ကဲ့ မစားတော့ပါဘူး ကိုဖိုးစည်ခေါ်တယ်ဆိုလို့ ဘာကိစ္စများလည်း ဟင်..."

" တခြားတော့မဟုတ်ပါဘူး ထားမေအကြောင်းသိချင်လို့ပါ ငါက သူ့ကို ကြိုက်နေတဲ့သူလေ.."

" ရှင်...."

" ကဲပြောထားမေအကြောင်း ငါသူအကြောင်းသိချင်လို့နင့်ကိုခေါ်လိုက်တာ.."

" မမထားမေ က ရန်ကုန်ကပါ..."

" အေးပြော ရန်ကုန် ကဆိုတာသိတယ် ရန်ကုန်ဘယ်မှာနေတာလည်း.."

" ကိုဖိုးစည် ဘာကြောင့်မေးတာလဲဟင်.."

" နင်ကလည်း အမေးမြန်းကိုထူတယ် ပြောမှာသာပြောစမ်းပါ ငါက သူအကြောင်းစိတ်ဝင်းစားလို့ပါ.."

" ဟို...ဟို...ကြည်ပြာတို့ကိုတော့ ပြန်မပြောပါနဲ့နော်..."

" အေးပါ..မပြောပါဘူး..ဒါက ငါ့နှလုံးသားကိစ္စပဲ ဟာ.."

" မမထားမေက ရန်ကုန် (.....) မှာနေတာပါ သူ့မှာ အဒေါ်တစ်ယောက်ရှိပါသေးတယ် သူက မြင်းခြံမှာနေတာပါ .."

" အော် အဆောင်မှာနေတာပေါ့...ဟုတ်ပီ..ဟုတ်ပီ...ကဲကဲ ပြန်တော့ရပီ..."

မိပေါကြောက်လန့်စွာဖြင့် ခြံဝန်အတွင်းမှ ပြန်ထွက်လာ၏ လမ်း၌ သူမ မှားသွားပီဟု နောင်တရနေ၏ သို့သော် ဘာမျှမတတ်နိုင်ပေ.ထိုစဉ် ကြမ်းတမ်းသောလက်တစ်စုံမှ သူမအားနောက်မှ သိုင်းဖက်ခြင်းခံလိုက်ရလေ၏.

" အို...အမေ့."

" ဟဲဟဲ...ငါပါမိပေါရဲ့.."

" ဟင်. .ကိုတား...ရှင်ရှင်..ပြန်လွတ်လာပီပေါ့..."

ကိုတားသည် အရက်နံ့များကြိုင်၍ မူးနေသူဖြစ်၏.။

" ရှင်ကျွန်မကို ဘာလုပ်မလို့လဲ ...လွတ်အခုလွတ်...."

" ကို ချစ်သူကို ကို ဖက်တာပဲ...ဘာလို့လွတ်ရမှာလဲ..."

" လွတ်ပါရှင် လမ်းမကြီးမှာ မကောင်းပါဘူး.."

" ဒါဆိုလည်းရတယ်လေ.."

ဟုဆိုကာ မိပေါအားပခုံးပေါ်သို့ထမ်း၍ ကမ်းခြေရှိတဲတစ်ခုအားခေါ်သွားလေ၏. မိပေါရုန်းကန်သော်လည်းအားခြင်းမမျှပေ အော်လည်းမအော်ရဲပေ အော်လျှင် တစ်ရှက်မှ နှစ်ရှက်ဖြစ်မည်.။

ထိုနောက်တဲ့အတွင်းသို့ရောက်သောအခါ ကိုတားမှ မိပေါအားတွန်းလှဲ၍ အင်္ကျီကြယ်သီးများအား ဆွဲချွတ်လိုက်၏.ဖြူဖြူညိုညို အသာဆိုင်များကို ကြည့်၍ ကိုတား ရမ္မက်စိတ်များ ထောင်းခနဲဖြစ်သွားပီ ထမိန်အားတွဲချွတ်ခါ မိပေါအား အလိုမတူပဲ အဓမ္မကျင့်လေတော့သည်.။မိပေါသည် ကိုတားပြုသမျှ နုနေရရှာပီ ကမ္ဘာကြီးနှင့်လည်း ခဏ ခဏ အဆက်သွယ်ပျက်ခဲ့လေ၏ . အပျိုရည်လည်း ပျက်ခဲ့လေပီဖြစ်သည် ။ညသည်လည်း မှောင်၍ မှောင်၍သွားခဲ့လေပီဖြစ်သည်.။

~~~~~~~~~~~~~

(13)

နောက်တစ်နေ့ နံနက် ၌ သူကြီးဦးမော်သည် ရွာထဲ ၌ လူစုလူဝေး မပြုလုပ်ကျရန်နှင့် ပြုလုပ်လျှင်ထိရောက်စွာ အရေးယူဆောင်ရွက်မည်ဟု တရားဝင်ကျေညာချက်ထုတ်လိုက်လေ၏.

" ဘာ သူကြီးက စည်းကမ်းထပ်ပီးတင်းကြပ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား .."

ထားမေ ထင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပီဖြစ်သဖြင့် သူကြီး၏ အမိန့်အား ဘာဆိုသည်ကို သူမ အနေဖြင့် ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်လေ၏. သူကြီးသည် သူအား ဆန့်ကျင့်မည့် မည်သည့်လုပ်ရပ်ကိုမဆို ကြောက်ရွံ့နေသူဖြစ်၏. သူ့အာဏာတည်မြဲချင်၏. သို့သော် သူကြီးသည် ၎င်း ရွာ၏ တရားဝင် လူကြီး မဟုတ်သည့်အတွက် ထားမေအနေဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေမည်မဟုတ်သလို နောက်ဆုတ်မည်လည်းမဟုတ်ပေ ထိုကြောင့် ထားမေသည် လူထုဟောပြောပွဲအား အရိပ်အာဝသကောင်းသော ကျွန်းတော စပ် ၌ စင်ထိုး၍ အသိပညာဟောပြောပွဲပြုလုပ်မည့်အကြောင်း ကြည်ပြာမှ တဆင့် ရွာထဲသို့ လှူံ့ဆော်မှုပြုလိုက်လေ၏.။

တစ်နေ့ထဲ ၌ ဆန့်ကျင်ဘက် နှစ်ခု အပြိုင် အဆိုင် ကြေညာချက်ထွက်ပေါ်နေ၍ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေ၏ .။ထိုနောက် ထားမေသည် မြို့မှ ကြည်ပြာ ဌားလာသော အသံချဲ့စက်ဖြင့် ရွာတွင်းသို့လှည့်ကာ မိတ်ခေါ် စည်းရုံးဟောပြောလေ၏.။

" ကျွန်မတို့ ရွာသူရွာသားတွေ အနေနဲ့ ဒီနေ့ ဥပဒေပညာရေး ဆိုင် အချက်လက်တွေကို တစ်ဦးချင်းစီးနဲ့ ဆွေးနွေးမှာဖြစ်ပါတယ် ဒါပြင် လိုအပ်တဲ့ စီးပွားရေးလူမှူရေးအကြောင်းအရာတွေကို ဆွေးနွေးဖ့်တွက် ကျွန်မ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ် ကျွန်မအားလုံး စည်းစည်းလုံးလုံးတက်ညီလက်ညီ အရှေ့ကိုချီရင် ဘာမဆိုဖြစ်နိုင်ပါတယ် ကြောက်ရွံ့မှုတွေဘေးဖယ်ထားကြပါ ..."

ထိုသို့ အသံချဲ့စက်ဖြင့် ရွာသားများအား ကြေညာလိုက်ချိန်တွင် အိမ်တိုင်း အိမ်တိုင်း မှ ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု တစ်ယောက်စ နှစ်ယောက် စသဖြင့် ထွက်လာကြပီး ကျွန်းတောအစပ်ရှိ အရိပ်အာဝသကောင်းမွန်သော သစ်ရိပ်ဝါးရိပ်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏.။

ထိုနောက်ထားမေမှ ရွာ၏ကောင်းကျိုးတွက် စည်းစည်းလုံးလုံးဖြင့် ဝိုင်းဝန်းဆောင်ရွက်ကြရန်၎င်း ရှေ့နေဂျူအာ မှ လုံခြုံရေးနှင်ပက်သက်သည့် အခန်းကဏ္ဍများနှင့်နိုင်ငံတော်မှ ချမှတ်ထားသည့် အခြေခံဥပဒေ သဘောတရားများအား၎င်း မိပေါ့၏ အမ ဒေါက်တာ ခယ်မူး မှ ကျန်းမာရေးနှင့်တကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှု ဖြစ်တတ်သောရောဂါများနှင့် သောက်သုံးရေ သန့်ရင်မှုအား ၎င်း ထားမေမှ ကျွန်းပေါ်ရှိ ရေချိုထွက်နိုင်မည့် နေရာများ၌ သောက်သုံးရေ ရရှိရန် ရေကန်တူးဖော်မည့် အချက်အားဝိုင်းဝန်းသယ်ဖို့ကြရန်နှင့် အိမ်တိုင်း အိမ်တိုင်း သောက်သုံးရေ ရရှိရန်အတွက် ကျန်းမာရေဌာနမှ ရေသန့်စစ် ရေအိုးမျာအား လိုက်ဝေမည့်အစီစဉ်များအား ၎င်း အသီးသီး မှာကြားပြောဆိုခဲ့ကြလေ၏.။

ဟောပြောပွဲ ပီး၍ ညနေပိုင်းအချိန်၌ ရွာရှိ သောက်ရေကန်တူးဖော်ရေးအတွက် ထားမေတို့ လူစု တိတ်တဆိတ်တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြလေ၏.။ထားမေမှ ဂျူအားတို့အား သောက်သုံးရေကိစ္စပြောကြားလေ၏.။

" ခုဆို ရွာမှာ သောက်သုံးရေရရှိဖို့တွက် မြေတိုင်းစာရေးနဲ့ တူးဖော်မဲ့ ရေချိုရေငန် ခွဲ တတ်ဖို့ လူလိုတယ် ကို ဂျူအာ.."

" အဲဒီတွက်တော့ မပူပါနဲ့ ငွေဆောင်ဘက်မှာ ကျွန်တော်မိတ်ဆွေ မြေတိုင်းအရှိတွေရှိပါတယ် သူတို့ကိုခေါ်ပီး ကျွန်းရဲ့ အခြေနေကို လေ့လာလို့ရပါတယ်.."

" ဟုတ်ပီ နောက်တစ်ခုက ရေသန့် သီးသန့် ရေစင်တွေ ဝေဖို့တွက် ကျွန်မတို့ တွေ ကြိုးစားရအုံးမယ်.."

" အဲဒီတွက်လည်းမပူပါနဲ့ မထားမေ ရေသန့်စင် တွေ လှူဖို့ ပုသိမ်က ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ တွေ ရှိပါတယ် သူတို့က ပရဟိတ လုပ်နေသူတွေပါ သူတို့ကိုခေါ်ပြပီး အိမ်ရှေအရေတွက်လိုက် လုပ်တောင်ရင် အဆင်ပြေမှာပါ..."

" အခုလို ရပ်ရွာအကျိုးကိုကြည့်ပေးတဲ့ ကိုဂျူအာ ရဲ့စိတ် ထားကိုကျွန်မ လေးစားပါတယ်.."

" ရပါတယ်ဗျာ တကယ်ဆို ကျုပ်တို့အားလုံးက မထားမေကိုကျေးဇူတင်ရမှာ မထားဖောင်လမ်းဟာ ဆူးခင်းလမ်း ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပေမဲ့ မထားမေရဲ့ မေတ္တာကြောင့် အရာရာ ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာပါဗျာ ."

နောက်တနေ့ နေ့လည်ချိန်၌ မြို့မှမြေတိုင်း အရာရှိများရောက်လာ၏. ထိုအရာရှိများမှ ကျွန်းပေါ်ရှိ ရေချိုထွက်ရှိသောနေရာများ၌ မြေ ကွက်များအားတိုင်းတာကာ ကန်တူးရန်အတွက် လုပ်ကွက်များဖော်ဆောင်ကြလေ၏. ပီးနောက် ကျွန်းသူကျွန်းသားများသည်လည်း မထားမေတို့ ဘက်မှ အားတတ်သရောပါဝင်ကူညီကြလေသည်.။

ယခုဆိုလျှင် ကျွန်းပေါ်၌ ဘိန်း.ဆေးခြောက် သုံးစွဲသူများ တစတစ နည်းပါးလာပီဖြစ်၏ . ထိုပြင် ကျန်းမာရေဌာနများမှလည်း တစ်လ တစ်ခါ လာ၍ ရေလုံအိမ်သာများ ဆောက်လုပ်လှူတန်းပေးကြ၏. မသန့်ရှင်းသော အမှိုက်များအား စနစ်တကျစွန့်ပစ်နိုင်ရန်အတွက်လည်း အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်း အမှိုက်ပုံးကိုယ်စီရှိကြလေ၏. ထိုအမှိုက်များအား မြို့သို့သယ်ဆောင်ရန် အမှိုက်သိမ်းစက်လှေ များ လည်းအဆင့်သင့်ပြုလုပ်ထားကြသေးသည် .ထိုစက်လှေများမှ မြို့ရှိအမှိုက်ပုံများ၌ သွားရောက်စွန့်ပစ်ရပီး မြို့နေစည်ပင်မှ သိမ်းဆည်းရလေ၏.။

ကျေးရွာသန့်ရှင်းရေးနှင့် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးကာင်းမွန်ရန်အတွက်လည်း ရွာ၏ လမ်း ဧရိယာအတိုင်း ကိုယ်ထူကိုယ်ထစနစ်ဖြင့် ကျောက်ခင်းလမ်းများ ပြုလုပ်လာကြ၏ .ထိုမှတဖန် ရွာသားများအား ငွေဆောင် ချောင်းသာ နှင့် ကျွန်းပေါ်သို့ အသွားအပြန် စက်လှေများ ပြုလုပ်၍ ခရီးသွားလုပ်ငန်းတစ်ခုအား တိုးချဲ့စေ၏. ထိုအခါ အလုပ်လက်မဲ့ လုပ်သားဦးရေ နည်းပါးလာပီး တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှလည်း ကုန်စီဆင်းမှုကောင်းမွန်လာခဲ့ပီဖြစ်သည်.ထိုကြောင့် ရွာသားများမှ ရပ်ရွာဖွင့်ဖြိုးတိုးတတ်မှုတွက် အခွန်ငွေများ ထည့်ဝင်လာနိုင်ကြသည် ထိုကြောင့် ရွာ၌ ရွာသားများ၏အခွန်ဖြင့် ရွာလမ်းများအား ကျာက်ခင်းလမ်းမှ ကတ္တရာလမ်းမဖြစ်အောင်ထိ မထားမေ ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပီဖြစ်သည်.။

ထိုပြင်လယ်ယာကိုင်းကျွန်း လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက်လည်း သီးနှံစိုက်ပျိုးရေး ဗဟုသုတများဝေမျှနိုင်ခဲ့၏. ထိုသို့ဝေမျှနိုင်သဖြင့် ရွာ၌ ခြံထွက်သီမှံများစိုင်ပျိုးလာကြျလ၏. ထိုအခါ ဘိန်းစိုက်ပျိုးမှု သည်လည်း လျော့ကျလာခဲ့ပီဖြစ်သည်.။

ထိုနောက် ရေလုပ်ငန်းဦးစီးဌာနများဖြင့်ပူးပေါင်းကာ ရေလုပ်ငန်းများလုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ငါးဒိုင်များ ဂဏန်းဒိုင်များ အပါဝင် ငါးပိငါးခြောက်လုပ်ငန်းများပင်တွင်ကျယ်လာခဲ့ကြ၏. ထိုမျှဖြင့်မပီးသေး ဆား ထွက်သော နေရာများ၌ ဆားလုပ်ငန်းများလည်းလုပ်ဆောင်လာကြလေသည်.ထိုပြင် ရပ်ရွာကောင်းကျိုးသယ်ဖိုးရန်အတွက် ဘဏ္ဍာငွေများ ( ပြည်သူ့ ဘဏ္ဍာငွေများ ) သိမ်းဆည်းရန် ဘဏ္ဍာတိုက်တစ်ခုဆောက်လုပ်ထားပီဖြစ်သည်. ထိုတိုက်အားလုံခုံရေးအနေဖြင့် မုန်းကူး အပါဝင် အနောက်ဘင်ကျွန်းသားတစ်စုကတာဝန်ယူ စောင့်ရှာက်ရ၏.။

ထိုအရာများအားလုံးကို ရှေ့နေဂျူအာမှ တာဝန်ယူရပီး ထားမေသည် နောက်ကွယ် မှ ညွန်ကြားချင်းဖြစ်သည်.။သူကြီးဦးမောအနေဖြင့်လည်း မြို့ပေါ်မှ အစိုးရဌာနများနှင့်ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်နေသော မထားမ အား တစတစ မျက်မုန်းကျိုးကာ မုန်းတီးလာလေတော့သည်.။

တစ်နေ့သ၌ သူကြီး၏ မြေးဖြစ်သူ ဖိုးစည် ရန်ကုန်မှ ပြန်ရောက်လာခဲ့၏ မျက်နှာမှာလည်း ပြုံးရွင်မနေပဲ ညိုးငယ်နေ၏.။

" ဟာ ငါမြေးကြီးပြန်လာပီ လာ လာ အိမ်ထဲဝင်...ရော့အမောပြေ သံပုရာရည်သောက်လိုက်အုံး..."

သူကြီးဦးမော်သည် မြေးဖြစ်သူဖိုးစည်အား ဝမ်းသာအားရခရီဦးကြိုဆိုလိုက်၏.

" ကဲ ဘာတွေအကြောင်းထူးလည်း ဆိုစမ်းပါအုံး ငါ့မြေးရဲ့.."

" အကြောင်းကတော့အရမ်းကို အံ့ဩဖို့ကောင်တယ် အဘရာ..."

" အေ ဟုတ်လား..ကဲ ပြောစမ်းပါအုံး..."

" ကျုပ်ထင်တောင်မထင်ထားဘူးအဘရယ် ကျုပ်ရန်ကုန်က မထားမေနေခဲ့တဲ့အဆောင်ကို စုံစမ်းပီးသွားခဲ့တယ်.အဲဒီမှာအကြောင်းဆုံ သိရတာပဲ တကယ်တော့ မထားမေဟာ လူသတ်မှုကျူးလွန်လာတာလို့ ကျုပ်သိခဲ့ရတယ်.."

" အေ....ဒါအမှန်ပဲလား. ဟာ....ဟား...ဟား...ဟား.. ဒါဟာ အဘတွက် နိုင်ကွက်ပဲကွ..."

" ဘနိုင်ကွက်လည်းအဘရဲ့ ကျုပ်အရမ်းချစ်ရတဲ့ မထားမေကိုတော့ ဒီလိုမဖြစ်စေချင်ဘူးဗျာ..."

" ဒီမှာငါ့မြေး မိန်းမဆိုတာ ...ငါမြေး အဘလို အာဏာရလာတဲ့အချိန်ကျရင် ဟောတစ်ယောက် ဟောတစ်ယောက်ခေါင်းခေါက်ယူလို့ရတယ်ကွ အဲဒါမင်းမှတ်ထား.."

" အဘကလည်းဗျာ အဲဒါ က အချစ်မှမဟုတ်တာဗျာ ကျုပ်ကမထားမေကိုရင်ထဲအသဲထဲကကိုချစ်တာဗျ အဘအနေနဲ့ မထားမေကိုတော့ တစ်ခုခုလုပ်မယ်မကျန်ပါနဲ့ ကျုပ်ကသည်းခံနေမှာမဟုတ်ဘူးဗျ..."

" ဘာကွ...တောက် ...မင်းကမိန်းတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ကိုယ့်အဖိုးကို ကိုယ်ပြန်ခြိမ်းခြောက်နေတာလား ဒီမှာဟိတ်ကောင်ခုမင်းဟာမက ငါရဲ့ အာဏာကိုလုနေပီကွမင်းအဲဒါ သိရဲ့လား ...မင်းစိတ်တွေဘာဖြစ်နေတာလည်းဖိုးစည်..မင်းဟာအဘအရမ်းချစ်ရတဲ့မြေးလေးပါကွာ မင်းအခုပြောနေတာတွေက အဘတို့ မိသားစုရှေ့ရေးတွက် မင်းနည်းနည်းလေးမှထည့်မစဉ်းစားတော့ဘူးလား ငါ့မြေး...ဟင်...ဒီမှာ ငါ့မြေး လူဆိုတာ သေမျိုးကြီးပဲကွ အဘက အသက်ကြီးပီး အဘရဲ့နေရာကို ငါ့မြေးက တက်လင်ထိန်းသိမ်းရမှာ ဒါဟာ အဘတို့မျိုးဆက်ရဲ့သမိုင်းပေးတာဝန်ပဲ မင်းအနေနဲ့ဒါကိုသဘောပေါက်စမ်းပါ မိန်းမတစ်ယောက်တွက်နဲ့ မိသားစု အာဏာကို မင်းမျက်ကွယ်ပြုတော့မှာလား ငါ့မြေး...မင်းဦးနှောက်ပါရင် အသိတရားရှိစမ်းပါမြေးလေးရယ်..."

ဖိုးစည်သည် မျက်ရည်များကျလာပီး နီရဲနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဦးမော်အား စေ့စေ့ကြည့်ကာ မျက်နှာများနီမြန်းလာပီ ဒေါသသံဖြင့်ပြောလိုက်၏.။

" ဟုတ်တယ်အဘ ကျုပ် ကျုပ် တောင်းပန်ပါတယ် ကျုပ်စိတ်တွေဒီလိုမဖြစ်သင့်ဘူး ကျုပ် ဘာလုပ်ရမလည်း ကျုပ်အဲဒီကောင်မကိုသတ်ရမလား.. သူတို့အဖွဲ့ကို မြစ်လှန်ပစ်ရမလား ရှင်းပစ်ရမလားပြောပါ အဘ ...."

ထိုအခါ သူကြီးဦးမော်မှ မြေးဖြစ်သူဖိုးစည်၏ ပခုံးအား ညင်သာစွာ ပတ်သပ်ကိုင်တွယ်၍ ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြစ် ပြန်၍ပြောလေ၏.။

" အဘ လိုချင်တာ မင်းရဲ့အဲဒီစိတ် ဓာတ် အာဏာကိုလိုချင်တဲ့စိတ် ဓာတ် ကို လိုချင်တာ အဲဒီလိုစိတ်မျိုးများများမွေးပါငါ့မြေး .. . မင်းလုပ်စရာမလိုပါဘူး ငါ့မြေးရယ် ဒါတွေ အဘ တာဝန်ထားပါ ..မင်းအခုလုပ်ရမှာက ကျွန်းပေါ်ကလူထုကို အဘ တို့ဘက်ပြန်ပါလာအောင် မင်းပြန်ပီးဆွဲဆောင်ရမယ်...မင်း ပြန်ပီးကြိုးစားရမယ် အဲဒါ အခုချိန်မှာလုပ်ရမဲ့အရေးကြီးဆုံးအချက်ပဲ ငါမြေး.... "

သူကြီးဦးမော်၏ ကောက်ကျစ်သော ဉာဏ်ဖြင့် မကြာထားမေအား ဤ ကျွန်းမှ အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားရန် မီးမုန်တိုင်းကြီး လောင်ကျွမ်းဖို့ အစတည်လေတော့သည်.။

~~~~~~~~~~~~~~

(14)

ထားမေတို့၏ ဆောင်ရွက်ချက်များကြောင့် ရပ်ရွာလူကြီးအချို့ပင် ရပ်ရေးရွာရေးအကြောင်းများ နှင့် သူကြီး၏ မှားယွင်းနေသော အုပ်ရေးစနစ်များအကြောင်းကို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်လာကြလေ၏.။

ထားမေ ၏ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်နှင့် ရပ်ရွာအပေါ် ကျွန်းသူကျွန်းသားများအပေါ် မေတ္တာအပြည့်နှင့်စေတနာအရှေ့ထား လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပုံများကိုလည်း ရွာသူရွာသားများက ချီးမွန်းဩဘာပေးကုန်ကြ၏. ထိုပြင် ထားမေ ကို ရပ်ရေးရွာရေး ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ကျွန်းအား အုပ်ချုပ်စေချုပ်စေချင်သည့် ဆန္ဒ များလည်း လူထု၏ ရင်ထဲ ၌ အလိုလျှောက်ဖြစ်ပေါ်လာကြလေ၏.။ထိုကြောင့် ရပ်ရွာဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုတွင် ရွာသားတစ်ယောက်မှ ရပ်မိရပ်ဖများကိုယ်စား ထားမေ ကို ရွာ၏ ခေါင်းဆောင် အဖြစ်တင်မြောက်ချင်ကြောင်း ဖွင့်ဟပြောဆိုလာလေသည်.။

" ကျုပ် တို့ရွာရဲ့ ကောင်းကျိုး ကို အခု သယ်ပိုးဆောင်ရွက်ပေးတဲ့ မထားမေ ဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့ အရှေ့က မားမား ရပ်ပေးမဲ့ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက်ကို ဘုရားသခင်က လက်ဆောင်ပေးလိုက်သလိုပါပဲ ကျုပ်တို့ အားလုံး မထားမေကို ဝန်းရံပါတယ် ..."

ညဘက်၌ မထားမေ၏ အိမ်၌ ရပ်ရွာလူကြီး နှစ်ယောက် နှင့် အတူ မထားမေ .ရှေ့နေဂျူအာ.ကြည်ပြာ .ဂျူအာ ၏ သူငယ်ချင်း ပုသိမ်မှ ပရဟိတ လုပ်ငန်းလုပ်နေသူ ကိုဌေးဝင်း တို့ လူတစ်စုသည် အလွတ်သဘောအစည်းဝေးကျင်းပကြလေ၏.။

ရွာသားများက မထားမေအား ရပ်ရွာ၏ ခေါင်းတစ်ယောက်အနေဖြင့်တင်မြှောက်လိုကြောင်း ရပ်ရွာကောင်းကျိုးကိုကြည့်၍ စဉ်းစားပေးစေလိုကြောင်း အသီးသီးတင်ပြကြသည်.။

ထားမေသည် မိမိ ကိုယ်ကို ဝရမ်းပြေး လူသတ်သမား တစ်ယောက်ဟု ခံယူထားသူ ဖြစ်၏. ထိုကြောင့် သူမအနေဖြင့် နောက်ကွယ်မှ ညွန်ကြားနိုင်ခြင်းသာဖြစ်ပီး ယခုကဲ့သို့ ရပ်ရွာလူကြီးခန့် အပ်ရေးသည် နိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ ချမှတ်ထားသည့် ဥပဒေတိုင်း လိုက်နာဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်၍ ပြည်ဆန္ဒခံယူပွဲ ကျင်းပနိုင်ရန် စီစဉ်ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်. သို့ဖြစ်ပါ၍ မဲ ဆန္ဒ ခံ ယူပွဲ ကျင်းပနိုင်ရန် အစိုးရပိုင်း ဌာနဆိုင်ရာများကိုအသိပေးပြောကြားရမည်ဖြစ်၏.။

" ဒီရွာအနေနဲ့ လူထု က ယုံကြည်လို့ တင်မြှောက်မဲ့ ရပ်ရွာအုပ်ချုပ်ရေး မှူးကို ဆန္ဒခံယူပွဲ လုပ်ပီး ရွေးကောက်တင်မြှောက်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ် ဒီတော့ ကျွန်မအနေနဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း လက်ရှိ အာဏာ သက်ရောက်နေသေးတဲ့ သူကြီးရဲ့ ဩဇာ ကလည်းရှိသေးတယ်မလား ဒီတော့ ဆန္ဒခံယူပွဲ လုပ်ဖို့တွက် သူကြီးမင်းနဲ့ ကျွန်မတို့အရင် ညှိနှိုင်းရမယ် ပီးရင် အစိုးရချမှတ်ထားတဲ့ ဥပဒေတိုင်း ကျွန်မတို့လုပ်ဆောင်သွားဖို့ ကြိုးစားရပါ့မယ်..."

နောက်တစ်နေ့ နံနက် ၌ သူကြီးမင်း ဦးမော် ၏ အိမ်သို့ ရပ်ရွာ ထားမေ ဦးဆောင်၍ ရပ်ရွာလူကြီးနှစ်ယောက် ဂျူအာ ကြည်ပြာ တို့ အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏.။သူကြီးမင်း ဦးမော် နှင့် သူ၏ မိသားစုများသည် မထားမေတို့ အား နံနက်စာဖြင့် ဧည့်ခံကြရင်း ရပ်ရွာတွက် ပြည်သူ့ဆန္ဒခံယူပွဲ ကျင်းပရန် ထားမေမှ သူကြီးဦးမော်အားတင်ပြဆွေးနွေးလေ၏.။

" ကျွန်မတို့ အနေနဲ့ သူကြီးမင်း ကို ဆွေးနွေးချင်တာလည်း ပါ ပါတယ် အရပ်ဒေသတိုင်း ခေါတ်စနစ်တွေ ပြောင်းလဲနေကြပီဆိုတာ သူကြီးလည်းကြားမိမယ်ထင်ပါတယ် ခုဆို နိုင်ငံတော်အစိုးရ ပိုင်းတွေမှာတောင် ဌာနဆိုင်ရာတွေအများစုအား ပြည်သူက ရွေးကောက်တင်မြှောက် တဲ့ ဒီမိုကရေစီ စနစ် ကို ကျင့်သုံးနေကြပါပီ .."

" ကျုပ်လဲ အဲဒါတွေ ကြားမိတန်သလောက်တော့ရှိပါတယ် မိန်းခလေး နောက်ပီးတော့ ကျုပ် တို့ရွာကို ဘက်ဘက်က ဖွင့်ဖြိုးတိုးတက်အောင်ကြံဆောင်ပေးနေတဲ့ မထားမေကိုလည်း ဒီရွာရဲ့ သူကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါတယ် ...မထားမေပြော တဲ့ ဆန္ဒခံယူပွဲ ကျင်းပဖို့တွက်လည်း ကျုပ် လွန်ခဲ့တဲ့တစ်လလောက်ထဲက ကြိုပီးစဉ်းစားထားပါတယ်.."

" ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူကြီးမင်း တကယ်လို့ရွေးကောက်ပွဲ ဖြစ်မြှောက်မယ်ဆိုရင် သူကြီးမင်းတို့အနေနဲ့လည်း ရွေးကောက်ခံ ပါတီတစ်ခုအနေနဲ့ ဝင်ရောက်ယဉ်ပြိုင်စေချင်ပါတယ် .."

" ဟုတ်ကဲ့ ခုလိုဖိတ်ခေါ်တဲ့တွက်လည်း ကျုပ်အနေနဲ့ ဝမ်းမြှောက်ဂုဏ်ယူမိပါတယ် ဒါမဲ့ မထားမေလည်းအသိပဲ ကျုပ်က အသက်ကြီးပီလေ ရှေ့ရောက် ရပ်ကျိုးရွားကျိုးတွေ သယ်ပိုးဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့က အင်မတန်မှ ခက်ခဲသွားပါပီ ဒါကြောင့် မဲဆန္ဒခံယူပွဲကို ကျုပ်ကိုယ်တိုင်ဝင်ပြိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး ဒါပေမဲ့လို့ ကျုပ် ရဲ့ ဟောဒီက မြေးလေး ဖိုးစည် ကတော့ ရပ်ရွာအရေးကို ရှေးရူပီး ဝင်ရောက်ယဉ်ပြိုင်ပါလိမ့်မယ်.."

" ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မတို့အနေနဲ့လည်း ဆန္ဒခံယူပွဲကို နိုင်ငံတော်က ချမှတ်ထား လမ်းစဉ်အတိုင်း ရွေးကောက်ခံကော်မရှင်တွေဖွဲ့စည်းသွားပါ့မယ် ဒီအဖွဲ့စည်းမှာ သူကြီးမင်းတို့ဘက်ကလည်း မည်မဆို ရပ်ရွာအကျိုးသယ်ပိုးချင်သူ နှစ်ဦး ပါဝင်ခွင့်ရရှိပါ့မယ် ဒီတွက် မဲဆွယ်ပွဲကာလ ကို ကျွန်မအနေနဲ့ပြောရရင် အချိန် ၃ လ ကြာ ပြုလုပ် ပါ့မယ် ..သူကြီးမင်းရဲ့ သဘောဆန္ဒကိုလည်း သိပါရစေ.."

" အင်း.. လောက်ပါတယ် ပြင်ဆင်ချိန်လဲ လုံလောက်သလို မဲဆွယ်ရေး တွက်လည်း အရမ်းကို လုံလောက်ပါတယ်."

ထိုနောက် သူကြီးမင်းဦးမော်မှ ထားမေ နှင့် နှစ်ကိုယ်ကြားဆွေးနွေးအပီး ၌ လိုအပ်သည့် လုံခြုံရေး ဆောင်ရွက်မှုများကို တာဝန်ယူ ရန်အတွက် ထပ်၍ ဆွေးနွေး ကြပြန်၏.ပီးနောက်ထားမေတို့အား နေ့လည်စာ ဖြင့် တည်ခင်းဧည့်ခံကျွေးမွေးကြလေ၏.။

ညဦးပိုင်အချိန် ၌ ထားမေသည် ဂျူအာ နှင့် ကြည်ပြာတို့ နှစ်ဦးအား ဤသို့ခေါ်၍ပြောလေ၏.။

" ကိုဂျူအာ ကျွန်မ ဒီရွာလေးကို ချစ်တယ် ကျွန်မ အနေနဲ့ ဒီရွာလေးကို ကောင်းစားစေချင်တယ် ဖွင့်ဖြိုးတိုးတတ်စေချင်တယိ ဒါကြောင့် ကျွန်မအနေနဲ့ ဒီရွာကို သူကြီးလက်ကနေ အာဏာကိုပြန်ယူပီး ရွာသူရွာသားတွေ ရဲ့ လက်ထဲကို ပြန်ထည့်ခဲ့ဖို့ ကျွန်မ တွေးထားပီးသားဖြစ်တယ်..."..

" ဟင်..ဒါဆို ရွေးကောက်ပွဲမှာ မထားမေ ဝင်မပြိုင်တော့ဘူးလား ..."

" ဒီနေ့ သူကြီးနဲ့ကျွန်မဆွေးနွေးတဲ့အထဲမှာ အဲဒီအချက်တစ်ခုပါတယ် ရွေးကောက်ခံ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အမတ်လောင်း ဟာ ဒီရွာက ရွာသား ဒီရွာမှာကြီး ဒီရွာမှာမွေးတဲ့ ဒီရွာသားပဲ ဖြစ်ရမယ်ဆိုတဲ့အချက်တစ်ခုကို ကျွန်မနဲ့သူကြီးဦးမော် သဘောတူညီမှူရရှိထားပီဖြစ်ပါတယ် ကျွန်မသဘောအနေနဲ့လည်း ဒီရွာလေး ဟာ ပြည်သူလက်ထဲကို ပြန်ရောက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်မကျေနပ်တယ်..။

ဒါကြောင့် ကျွန်မအနေနဲ့ ဒီရွာမှာကြီး ဒီရွာသားဖြစ်တဲ့ ကိုဂျူအာလို ဥပဒေပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ရွေးကောက်ခံအမတ်လောင်းအဖြစ် တင်မြှောက်ပါတယ် ကိုဂျူအာ အနေနဲ့ ကြိုးစားပါ တစ်ဖက်က သူကြီးမြေးနဲ့ ပြိုင်ရလိမ့်မယ် လက်ရှိအာဏာ ရသူနဲ့ ပြိုင်ရမှာဖြစ်တဲ့တွက်ကြောင့် ရွေးကောက်ပွဲနီးလေ အာဏာလိုချင်သူက သူအာဏာရဖို့တွက် သူကြိုးစားလေပဲ တစ်ဖက်ကလဲ ရပ်ရွာကို နည်းအမျိုးမျိုးနဲ့နှောက်ယှက်ကြလိမ့်မယ် ဒီတော့ကျွန်မတို့အားလုံး သတိဝိရိယနဲ့ သွားလာနေထိုင်ဖို့တော့လိုအပ်တယ်."

ထိုနောက်ထားမေသည် ဂျူအာ နှင့် ကြည်ပြာ တို့အား မှာစရာရှိသည်များကိုမှာကြားပီး အိမ်ထဲသို့ဝင်ခဲ့လေတော့သည်.။ထိုစဉ်အချ်န်၌ သူကြီးအိမ်တွင် သူကြီး ဦးမော် နှင့် သူ၏ချစ်လှစွာသောမြေးလေး ဖိုးစည်တို့နှစ်ဦးသည် ခေါင်းချင်းဆိုင်တိုင်ပင်ကြလေ၏.။

" မြေးကြီး ဖိုးစည်.."

" ဟုတ်ကဲ့ အဘ "

" ငါမြေး အနေနဲ့ အဘရဲ့ နေရာကို လွဲှပေးနိုင်ဖို့တွက် နည်းလမ်းတစ်ခုပဲရှိတော့တယ် .."

" ဘယ်လိုမျိုးလဲအဘ..."

" မနက်က ထားမေနဲ့အဘ ဆွေးနွေးသွားတဲ့အထဲမှာ မဲဆန္ဒခံယူပွဲကျင်းပဖို့ဆိုတာ ပါတယ် ခုချိန်မှာ လူထုက ထားမေတို့ဘက်မှာရှိနေတယ် အဲဒီတွက် အဘတို့ဘက်က လူထုပြန်ပါလာအောင်ကြိုးစားရမယ် မဲဆွယ်ပွဲကာလ က အချိန် ၃ လ ရတယ် ငါ့မြေး အဲဒီတောတွင်းမှာ ငါးမြေးဘက်ကို ပြန်ပါလာအောင် မြေးလေးကြိုးစားရမယ် ..."

" ကျုပ်သဘောပေါက်ပါပီ အဘ...ဒါဆို အဘ ကျုပ်တို့ ရွာထဲမှာ မဲဆွယ် ဖို့ အရင်ဆူံးလုပ်ရမယ် အဘ ပီးတော့ ကျုပ်တို့ ဒီ ချိန်မှာ ရွာသားတွေကို အလှူတန်းတွေ လုပ်ရလိမ့်မယ် ချေးငွေတွေ ချပေးသင့်ရင် ချပေးရမယ် ...ဒိုင်းလုပ်ငန်းရှင်တွေနဲ့အ ဓိက ပေါင်းပီး ကိုယ့်ဘက်ပါအောင် သူတို့ကို လုပ်ကွက်များများ ချပေးလိုက်မယ်အဘရယ် မကောင်းဘူးလား..."

" သိပ့်ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ ငါမြေး....ငါမြေးဟာ အဖိုးထက် လက်စောင်းထက်နေပီကွ. ဟား..ဟား .သိပ်ဟုတ်တာပေါ့ကွာ...ငါမြေးအနေနဲ့ ဒီလုပ်ငန်းရှင်တွေကို ပူးပေါင်းထားဖို့လိုအပ်တာပေါ့ ဒီလူတွေကို ငါမြေးရဲ့ သဘောတိုင်းဆောင်ရွက်ရမယ် ၃ လတောတွင်းမှာ အဘ ရဲ့ အာဏာ မှေးမှိန်နေလိမ့်မယ် ဒါမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ ငါမြေး ဟာ အဘ ကိုယ်စား အာဏာ ရှိနေရမယ် ကွ......"

နောက်တစ်နေ့ နံနက် ၌ ဒိုင် လုပ်ငန်းရှင်များနှင့် သူကြီးမြေးဖိုစည်တို့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲ ပြုလုပ်ကြလေ၏ ။

" ကျုပ်အနေနဲ့က ဟောဒီက လူကြီးမင်းတို့ အားလုံးရဲ့ လုပ်ကွက် ၁၀ရာခိုင်နှုန်း ကို အစုရှယ်ရာထည့်နိုင်မဲ့ မြို့ပေါ်က ရေလုပ်ငန်းကြီးတွေကိုနဲ့ စီးပွားရေးအကျိုးတူပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်အောင် ကျုပ်အနေနဲ့ စီစဉ်ပေးဖို့ရှိပါတယ် .အဲဒီလိုလုပ်ဆောင်တဲ့အခါမှာလည်း ကျွန်းပေါ်ရှိမြေနေရာအကွက်အကွင်း ကို လုပ်ကွက်ကောင်းအောင် ကျုပ်ဘက်နေ အတတ်နိုင်ဆူံးဆောင်ရွက်ပေးဖို့လည်း စီစဉ်ထားပါသေးတယ်.."

ထိုနောက် ဖိုးစည်မှ ရေလုပ်ငန်းရှင်များအသင်း အား ကျွန်းပေါ် ၌ ဖွဲ့စည်းရန် ထိုပြင် ရေလုပ်ငန်းဒိုင်များအား ရပ်ရွာမှ ချေးငွေထုတ်ပေးမည့် အကြောင်း များကို အပြန်လှန် ဆွေးနွေးပြောကြားခဲ့ကြ၏.။ပီးနောက် ရေလုပ်ငန်း ဒိုင် များအတွက် မြို့ပေါ် ရှိဒိုင်များကဲ့သို့ ကုန်စီးဆင်းမှုကောင်းစေရန်အတွက် လွယ်ကုးလျှင်မြန်သည် ငါးဖမ်း စက်ကရိယာများ အား အတိုးနှုန်းဖြင့် အကျွေးစနစ်အားကျင့်သုံးကာ ငွေပေးချေလေ၏.။

ဒိုင် များသည် ဖိုးစည် ၏ အကျွေးစနစ်အား လက်မခံချင်သော်လည်း လုပ်ကွက်နေရာကောင်း များနှင့် အကျ်ုးတူရှယ်ရာပူးပေါင်းဆောင်ရွက် နိုင်ရန် လုပ်ထားခြင်းကြောင့် မချစ်သော်လည်းအောင့်ကာနမ်းရသည့် ဘဝပင်ဖြစ်သည်.။

" မမထားမေ..."

." ကြည်ပြာလာလေထိုင်..."

" မနေ့က ကမ်းစပ်က ဒိုင် တွေဘက်မှာ ဖိုးစည် မဲဆွယ်နေတာ တွေ့တယ်မမ ..."

" ဒါလည်း ဒီကာလ မဲဆွယ်ကာလလေ သူဘက်ကလည်း မဲ အနိုင်ရရှိအောင် နည်းနည်းအမျိုးနဲ့ကြံဆောင်မှာပေါ့..."

"ရိုးရိုးသားသား မဲဆွယ်တာကို မပြောလိုပါဘူ မမရယ် ကြားမိသလောက်တော့ ဒိုင်တွေကို မြို့ကအစုရှယ်ယာတွေနဲ့ပေါင်းပီး လုပ်ကွက်ဖော်ပေးတယ် ချေးငွေထုတ်ပေးတယ် လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို အတိုးနဲ့ လုပ်ထားတယ်မမ "

" ဟင် အဲဒီလိုလုပ်နေတာလား ....ဒီလိုလုပ်လို့မရဘူးလေ မမ တို့အနေဲ့လည်း ကော်မရှင်ဖွဲ့ဖို့ အတော်လုပ်ယူရအုံးမှာ ဒီကော်မရှင်မှာ ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေတွေ ပါတယ် နိုင်ငံတော်ကချမှတ်ထားတဲ့ အရာတွေ လေ သူအခုလိုလုပ်တာ စည်းကမ်းချက်နဲ့ ညီညွတ်မှုမရှိဘူး ...ဒါနဲ့ ကိုဂျူအာ ကော ဘယ်နေ့ လောက် လူထုစည်းရုံးရေးဆင်းမှာလည်း..."

" မနက်ဖန် အနောက်ဘက်ကိုအရင်သွားပီး ဟောပြောပွဲလုပ်မယ်မမ"

ရှေ့နေဂျူအာသည် ရွေးကောက်ခံ အမတ်လောင်းအဖြစ် ကျွန်းတောအနောက်ဘက် ရွာ ၌ မဲဆွယ်ဟောပြောပွဲပြုလုပ်လေ၏.။

" ရွာသူရွာသား များအားလုံးမင်္ဂလာပါ ကျွန်တော် က တော့ ရွေးကောက်ခံ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အမတ်လောင်းနေရာကို ဝင်ပြိုင်မယ် ကျွန်းတောရှေ့ဘက်သား ဂျူအာဖြစ်ပါတယ် ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ အဓိက လိုအပ်ချက် ကကျန်းမာရေးပါ ကျန်းမာရေးကောင်းမှ အခြားလူမှူရေး စီးပွားရေး ပညာရေး ရပ်ရေးရွာရေး စတဲ့ ကိစ္စအဝအဝ ကိုဆောင်ရွက်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ် ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဟောဒ ကျွန်းတောရွာရှိ ရွာသူရွာသားများအတွက် ဆေးရုံဆေးခန်းနဲ့ ကျန်းမာရေး လုပ်ဆောင်ချက်တွေ တစ်စိုက်မတ်မတ်ဆောင်ရွက်သွားမှာဖြစ်တဲ့အကြောင်း ရွာသူရွာသားများအား ပြောကြားပါစေ..."

ထိုနောက် ဂျူအာ မှ မိမိ အနိုင်ရရှိပါက ကျေးရွာ လျှပ်စစ်မီးရရှိရေးနှင့် ကျွန်းပေါ်ရှိ ခလေးငယ်များ ပညာသင်ကြားနိုင်စေရန် အစိုးရ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် အခြေခံပညာမူလတန်း အလယ်တန်း နောက်ဆုံး အထက်တန်းကျောင်းကြီးများထိ ဆောက်လုပ်နိုင်ရန် ကြိုးစားဆောင်ရွက်မည့်အကြောင်း . ထိုပြင် ကျေးရွာလုံခြုံရေးနှင့်တရားဥပဒေစိုးမိုးရေ အတွက် အစိုးရလုံခြုံရေးတာဝန်ရှိသူများနှင့်ပူးပေါင်းကာ ရဲစခန်း များ အစိုးရုံများ စသည့် တရားဝင် လုံခြုံရေးအဖွဲ့စည်းများ အခြေစိုက် ရာ မြို့နယ်အဖြစ်အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲ ရမည့် ဖြစ်ကြောင်း အသီးသီးပြောကြားခဲ့လေ၏.။

~~~~~~~~~~~

(15)

ထားမေ မနက်ပိုင်း အိပ်ယာမှ ဆောဆောထဖြစ်၏. ထိုစဉ် ကြည်ပြာသည် သောင်စပ် မှ ထားမေတီသို့ ပြာပြာသလဲ ပြေး၍ လာလေ၏.။

" မမထားမေ...မမထားမေ......"

သူမ၏ပုံစံသည် တစ်ခုခု အားစိုးရိမ်တကြီးဖြစ်လာခဲ့ဟန်ရှိ၏.။ထားမေသည် အနားသို့ပြေး၍ အော်ဟစ်ခါ ရောက်လာသော ကြည်ပြာ အားကြည့်၍ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွား၏.။

" ဘာဖြစ်လာတာလဲ ကြည်ပြာ..."

ကြည်ပြာသည် မောပန်းသည့်အရှိန်ကောင့် လှိုက်ဖိုမို့မောက်နေသော ရင်ကို လက်ဖြင့်ဖိ၍ အမောဖြေ၏. ပီးနောက် အသက်အားဝအောင်ရူသွင်း၍ အားတင်းကာပြောလိုက်လေ၏.။

" ဟို...ဟို...သောက်ရေကန် မှာ....သောက်ရေကန်မှာ ..."

" သောက်ရေကန် မှာ ဘာဖြစ်သလဲ ကြည်ပြာ မြန်မြန် ပြောစမ်းပါ..."

" သောက်ရေကန်မှာ အဆိပ့် ချ လို့....ခု ခု...ရွာသက်ကြီးပိုင်းတစ်ယောက် မိန်းခလေးတစ်ယောက် ကို အျခြနေစိုးရိမ်ရလို့ မုန်းကူး စက်လှေနဲ့ ငွေဆောင်ကို ခေါ်သွားရတယ် ဟိုက ကိုဂျူအာရဲ့ မိတ်ဆွေတွေကိုလည်းအကြောင်းကြားထားရတယ် ပီးတော့ သက်ဆိုင်ရာ နယ်မြေ ရဲ စခန်းကပါ စစ်မေးဖို့တွက် ရွာကို ဒီမနက်ကရောက်နေပီ မမ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ဟင် ခု ဆို ရွာလူထုက မမ ကို အမြင်းစောင်းနေကြပီး. ဆန္ဒခံယူပွဲ နီးမှ ဖြစ်ရတယ်လို့မမရယ် အဲဒါဘယ်လိုလုပ်ငြမလဲ ဟင်..."

ထားမေ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်ခြင်း ဝမ်းနည်းခြင်း စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း စသည့် သောကမီးများ ဟုန်းခနဲတောက်လောင်သွားလေ၏.။

" ဒါ...သက်သက်ယုတ်မာကြတာပဲ ကြည်ပြာ..တော်တော်အောက်တန်းကျပါလား...အမ ဒီလိုလုပ်လိမ့်မယ်တောင်မထင်ထားဘူး...ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရဲ တွေ ရောက်တဲ့အခါ ကျ ဒီ အမှူပေါ်အောင် လုပ်ရမယ် ဘာမှသွေးပျက်နေစရာမလိုဘူး ညီမ မမ ရင်တိုင်မယ်..."

ထားမေသည် ရဲ များ ရောက်လာချိန် ၌ ကြည်ပြာ ဂျူအာ တို့ကိုခေါ်ကာ .ရေကန်အားလိုက်လံပြသ ၏ ပီးနောက် ရဲများအပါဝင် ကျန်းမာရေး ဆရာ ဆရာမများ ကိုလည်း သူမတို့အနေဖြင့် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပုံတို့အား အသေးစိပ်ရှင်းပြကြ၏. ရဲ များသည် ရွာသားများ ၏ သဘောထား အား မေးမြန်လေ၏. အချို့မှာ ထားမေတို့အားပြစ်တင်ဝေဖန်ကြ၏ အချို့ကမူ ကန်အသစ်ပြင်လည်တူဖော်ရန်နှင့် ယခု ကန်အား မြေပြန်ဖို့ရန်တွက်တောင်းဆိုကြလေ၏.။

ထိုနောက် ထားမေသည် ရွာသားများ၏ သဘောဆန္ဒအတိုင်း အမြန်ဆုံးပီးမြောက်အောင်ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလေ၏. ရဲ များကိုလည်း တရားခံ အား အမြန်ဆုံးဖမ်းဆီးပေးရန် ထားမေ မှ အကူညီတောင်းဆိုလေသည်.။

၂ ပတ်အခန့်အကြာတွင် ကန်တွင်းသို့ အဆိပ်ချသူများအား ချောင်းသာ ၌ လက်ရဖမ်းဆီးမိကြလေသည်. ထိုသူများသည်အခြားမဟုတ် သူကြီးဦးမော်၏ တပည့်များဖြစ်သည် တစ်ချိန်က တာမုအား သောင်စပ်၌ အဓမ္မပြုကျင့်ကြသူ တရားမဝင်ရဲသားနှစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း စုံစမ်းသိရှိလေတော့သည်.။

" သူကြီးဟာ...သူမြေးဖိုးစည် အာဏာ ဒီကျွန်းမှ တည်မြဲဖို့တွက် ခုလို မသမာတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ ကျွန်မတို့ကို ချောက်တွန်းလိုက်တာပဲ.."

ထိုအခါ ဂျူအာ မှ

" ဟုတ်တယ် မထားမေ ကျုပ်တို့ ကိုရွာကလူတွေအထင်လွဲကြရင် ဆန္ဒမဲ နည်းပါးမယ် ပြည်သူက ကန့်ကွက်မယ်ဒါဆိုရင် ဖိုးစည် နေရာရလာမယ် နောက်ပီးတစ်ဖက်မှာလည်း ဖိုးစည်က ရှယ်ရာအကြွေးချပေးထားသော သူ့ကိုပိုယုံကြည်လာမယ် ဒီလိုဆိုရင် သူကြီးမျိုးစပ်ဟာ အာဏာ ကို သူ့တို့လက်ထဲရောက်ရှိလာမယ်...ဒီလိုတွေကြံထားကြတယ် မထားမေ..."

" ကျွန်အတို့အားလုံးသတိဝီရိယရှိဖို့တော့လိုအပ်ပီထင်တယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရွေးပွဲက တစ်ပတ်တောင်မလိုတော့ဘူး ရှင်လည်းသတိထားပါ သူတို့က အာဏာ ရဖို့တွက်ဆို ဘာမဆိုလုပ်မယ်လူတွေ ..."

ထိုနောက် ထားမေ တို့ အိပ်ယာဝင်ကြ၏. စို့သော်ထားမေအိပ်မပျော်ပေ မျက်လုံးကြောင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်၏.ထိုစဉ် ထင်မှတ်မထားသော အာမေဋိ သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာလေ၏။

" မီး. .မီး...မီးဗျို့....မီး...မီး......မီးလောင်နေတယ်.....မီးလောင်နေပါတယ်ဗျို့..."

" တောင်....တောင်....တောင်...."

" ဟင်....."

ရွာမြောက်ဘက်မှ လူများ အော်သံဖြစ်၏. တစ်ဆက်တည်းဆိုသလိုပင် ရွာလုံခြုံရေးယူထားသော မုန်းကူးတို့ ကင်း တဲ မှလည်း သံချာင်းခေါက်သံ တပြိုင်ထဲထွက်ပေါ်လာလေ၏. မြောက်ဘက်မှ ရွာသားများ ပြေးလွှားအော်ဟစ်နေသံများကိုလည်းကြားရလေ၏.။ထားမေသည် အသံကြားသည်နှင့် အိပ်ယာမှလူးလဲ ထ ကာ အိမ်တံခါးမကြီးအား ဆွဲ၍ဖွင့်လိုက်၏.ထိုစဉ် မုန်းကူးသည် ထားမေဆီသို့ အူရားဖားရားပြေး၍လာပီး အကျိုးကြောင်းပြောလေ၏.။

" မမထားမေ..မမထားမေ...ကျပ်တို့တော့ ဒုက္ခရောက်ပီ...မမ အခု လောင်နေတဲ့မီးက မြောက်ဘက်ပိုင်းက ဘဏ္ဍာတိုက်လောင်နေတာတဲ့..."

" ဘာ...."

ထားမေခေါင်းသို့ မိုးကြိုးဆယ်စင်းပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ဆူညံသွားလေ၏.။ထိုနောက်ထားမေသည် စိတ်ကိုထိန်း၍ မုန်းကူး ကြည်ပြာ ဂျူအာတို့အားခေါ်ကာ ရွာမြောက်ဘက်ပိုင်သို့အလျင်အမြန်ပြေးလာကြ၏. မုန်းကူးပြောသည့်အတိုင်းပင် ရပ်ရွာ ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာတိုက်မီးလောင်နေပီဖြစ်သည်.အိမ်နှစ်လုံးပါ မီးကူးနေပီဖြစ်သည် .။

ထိုနောက်ထားမေသည် ရေစုပ်မောတာအား မုန်းကူးနှင့်အဖွဲ့ကို အားချင်းသွားယူစေပီး မီးငြိမ်းသက်ရန်တွက် လိုအပ်သည့် လူအင်အားကို အမြန်ဆုံး စုဆောင်းစေ၏.။

ထားမေ၏ ညွန်ကြားမှု မုန်းကူးတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအပါဝင် ရပ်ရွာကပါ ဝိုင်းဝန်းကူညီလုပ်တောင်မှု့တို့ကြောင့် မီးသည် ရွာတန်းရှည်မဖြစ်ပဲ အချိန်မှီငြိမ်းသက်နိုင်ခဲ့လေ၏ .သို့သော် အိမ်နှစ်လုံးအပါဝင် ဘဏ္ဍာတိုက်လည်းမီးလောင်သွားလေသည်.။

ရွာသားများသည် ထားမေ တို့အား လုံခြုံရေးအားနည်းခြင်းအတွက် အပြင်းအထန် ပစ်တင်ဝေဖန်ကြတော့သည်.။

ထားမေသည် မည်သည့်ဝေဖန်တိုက်မှုမျိုးကိုအဆို ကြံကြံခံ၍ မီး ကြောင့်ပျက်စီး ဆုံးရူံးသွားသော အိမ်ထောင်စုနှစ်ခုအတွက် မြို့မှ လက်သမားများခေါ်ကာ အားခြင်း ဆောက်လုပ်စေ၏. ထိုပြင် ပျက်ဆီးဆုံးရူံးမှုတန်ဖိုးအလိုက် မိမိတို့ဘက်မှ လျော်ကြေး ပေးစေခဲ့၏. မိမိတို့၏ လုံခြုံရေး အားနည်းမှူကိုလည်း ရပ်ရွာလူကြီးများ ရှေ့၌ ဝန်ခဲ့လေသည်.။

ထိုနောက် ဂျူအာ ဦးဆောင်၍ ဘဏ္ဍာတိုက် မီးလောင်ပြာကျသွားသည့်အတွက်အလွန်တရာမှ ယူကြုံးမရဖြစ်မိပါကြောင်း မိမိတို့အနေဖြင့် စေတနာအလှူရှင်များရှိသေးပါကြောင်း သို့ဖြစ်ပါ၍ ဘဏ္ဍာရေး စီမံခန့်ခွဲမှူ တွက် အစိုးရ၏ နည်းဥပဒေတိုင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်၍ မြို့ မှ လုံခြုံရေး ပိုင်းများဖြင့် တင်းကျပ်စွာ တာဝန်ယူကိုင်တွယ်မည်ဖြစ်ပါကြောင်း စသဖြင့် ရပ်ရွာလူထုအား ပြောဆို တင်ပြခဲ့လေသည်.။

" ကျွန်မတို့ ရွာမှာ အခုချိန်ထိ မီး မရသေးပါဘူး ဒါကြောင့် လျှပ်စစ်ဝါယာလျော့ ဖြစ်စရာအကြောင်းလဲမရှိဘူး သဘာဝကြောင့်ဖြစ်တဲ့ တောမီးလည်းဖြစ်နိုင်စရာမရှိဘူး အဲဒီတော့ ဒါ ဟာ လုကလုပ်တဲ့ ရူံ့မီးလို့ပြောလို့ရတယ်..."

" မထားမေပြောတာ မှန် တယ် ဒီကိစ္စတွက်လည်း ကျုပ် ရဲတိုင်ထားတယ် မကြာခင် ရဲတွေ အရံမီးသတ်တပ်ဖွဲ့ရောက်လာကြလိမ့်မယ်...သူတို့ရဲ့စစ်ဆေးချက်အရ မီး ဟာ ဘာကြောင့်လာင်တာလည်းဆိုတာ ကျုပ်တို့သိနိုင်ပါပီ..."

ထိုနောင်ရဲများ မီးသတ်တပ်ဖွဲ့များ နံနက်လင်းအားကြီးချိန်၌ တဖွဲဖွဲရောက်ရှိလာကြလေ၏. စစ်တေးချက်အရလည်း ရူံ့မီးဖြစ်ကြောင်း အားလုံးတညီတညွတ်ထဲ ကောက်ချက်ချလေ၏. ထိုနောက် ရဲ စုံထောက်များမှ သဲလွန်စ များအား လိုက်လဲစစ်ဆေးလေ၏. မီးသတ်တပ်ဖွဲ့များကလည်း မီးကြွင်းမီးကျန်များအား ဆက်လက်၍ ညိမ်းသတ်လေ၏.။

နောက်ဆုံးအဖြေသည် သူကြီး၏ သားဖိုးမောင်၏ လူမိုက်များ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း တစ်ရွာလုံးသိရှိစွားကြလေသည်. ထိုသို့သိရှသွားကြသောအခါ တစ်ရွာလုံးမှ သူကြီးအား ဒေါသ ထွက်ကြလေ၏. ချို့မှာမူ သူကြီးအား ယခုချက်ချင်းသူကြီးရာထူးမှ နှုတ်ထွက်ပေးရန် တောင်းဆို ဆန္ဒပြကြလေသည်.။

ထိုနောက်ထားမေသည် ရွေးကောက်ပွဲ သတ်မှတ်ထားသောရက်ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့်မဲလိမ်မဲခိုးမှုများ မသမာသောနည်းဖြင့် ရယူထားသောမဲများ မရှိစေရန် ရပ်ရွာ ကော်မရှင်အား အားခြင်းဖွဲ့စည်း၍ ရွေးကောက်ပွဲအား စောင့်ကြည့်စေ၏. မြို့မှ လူများနှင့်ရွာမှ လူကြီးပိုင်းများပါဝင်ကြသည်.။

ရွေးကောက်ပွဲနေ့၌ အမှားယွင်းတစ်စုံတစ်ရာမဖြစ်စေရန်အတွက် အစိုးရလုံခြုံရေး ပိုင်းများမှ ရဲ များ နှစ်ဆယ်လေးနာရီ ဆောင့်ကြည့်ကြလေ၏. မဲရုံများအား ရွာလယ်၌ ကျွန်းပျင်းကတိုးသားဖြင့်အခိုက်မာဆောက်လုပ်ထားကြပီးဖြစ်သည်.။

ဤသို့ဖြင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှုးရွေကောက်ပွဲနေ့သို့ရောက်ရှိလာပီဖြစ်လေသည်.။

~~~~~~~~~~~~~~

(16)

ဇာတ်သိမ်း

ရွေးကောက်ပွဲ မနက် ၌ ရှေ့နေဂျူအာ နှင့် မထားမေတို့ နံနက်ဆာ သုံးဆောင်နေကြစဉ် မိပေါ ရောက်ရှိလာလေ၏.။

" မမ ထားမေ .."

" ဟင်မိပေါ ပျောက်နေလိုက်တာ မမ မိပေါကို မြို့ ကိုသွားနေတယ် ထင်တာ.."

" မိပေါ ရွာမှာပဲ ရှိပါတယ် မမ ဒါမဲ့..."

မိပေါမှ ဆက်၍ မပြောသေးပဲ စိုးရိမ်နေဟန်ပြုနေ၏.

" ဒါမဲ့ ...ဘာဖြစ်လဲ မိပေါ...."

" ဒီလို ပျောက်နေတာ မိပေါ ရှက်တယ် ပီးတော့ ခု..ခုလေ မိပေါမှာ မိပေါမှာ...အဟင့်..ဟင့်...ကိုယ်ဝန်ရှိနေပီ..."

" ဟင်..."

" ဟာ..."

" ဒါဘယ်လိုဖြစ်တာလည်း မိပေါ...."

" မမ ထားမေကို မိပေါ အားကိုးတယ် လေးလည်းလေးစားတယ် ဒါကြောင့် ခုလိုအိမ်ထဲမှာ တစ်ယောက်ထဲ တွေးပူနေတာထက်စာရင် ဘာလုပ်သင့်ရင်ကောင်းမလဲ ဆိုတာကို မမထားမေနဲ့ အရင် လာတိုင်ပင်တာပါ..."

" ကောင်းပီ ဒါဆို ဒီကိုယ်ဝန်က ဘယ်သူနဲ့ရတာလည်း မမကိုအမှန်တိုင်းပြော ဒါမှ မမတို့က အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပေးလို့ရမှာ .."

" မိပေါလေ မမ ထားမေအပေါ် သစ္စာဖောက်ခဲ့ပါတယ် ဟင့်..ဟင့်.. မိပေါလေ မမထားမေရဲ့ရန်ကုန်က အိမ်လိပ်စာကို သူကြီးမြေးဖိုးစည်က မေးလို့ဖြေမိပါတယ်.."

" ဟင်..."

" အဲဒီကအပြန်မှာ မိပေါကို ကိုတား ဟိုဟာလုပ်လိုက်တယ်..ဟင့်..ဟင့်...အခု...အခု..သူ့ကြောင့် မိပေါ..မိပေါ ကိုယ်ဝန်ရ...ရ...ရ...."

မိပေါသည် ပြောရင်း ငိုရလွန်း၍ မောပန်းကာ အားနည်းသွားပီး မူးဝေလာကာ ထားမေ အားစကားရပ်ပြောနေရင်း လဲကျသွားလေတော့သည်..။

" ဟင်..မိပေါ....မိပေါ...ညီမလေး...."

ထိုနောက်မိပေါအား နီးစပ် မြို့ရှိဆေးခန်းသို့ ပို့ဆောင် ၍ ဆေးကုသစေတော့၏.။

ထိုနောက် ထားမေသည် ဂျူအာ နှင့် ကြည်ပြာတို့ အား ခေါ်၍ ရွေးကောက်ပွဲ အခြေနေ နှင့် သူကြီးမင်းတို့ ၏ သူမအကြောင်း အား သိရှိသွားပုံ ထိုပြင် ကိုတား အာ မိပေါ ၌ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပီဖြစ်ကြောင်း ယခု ကိုတားကြောင့် ဆေးရုံတင်ရှိထားပါကြောင့် သို့ဖြင့်ပါ၍ ကိုတား အနေဖြင့် မိပေါအား လက်ထပ်ပေါင်းသင်းရမည် တရားဝင်ပေါင်းသင်းရမည်ဖြစ်သည့်အကြောင်း စသဖြင့်ပြောကြားလေ၏.။

" ခုဆို ရင် သူကြီးတို့ဟာ ကျွန်မရဲ့ အကြောင်းကို သိသွားလောက်ပီ ဒီအခြေနေတွေကို ကျွန်မကြိုတွက်ပီးသားပါ အော် မဲရုံ အခြေနေကော ဘာထူးသေးလဲ ကိုဂျူအာ ..."

" ကျွန်းပေါ်က အိမ်ထောင်စု စုစုပေါင်း ၁၅၀၀ လောက်ရှိတယ် မဲပေးနိုင်သူအရေတွက်က အားလုံး ၂သိန်းခွဲလောက်မဲပေးနိုင်တယ်. .."။

" ဟို မဲ ပေးပုံပေးနည်း ကိုလည်း ရွာသူရွာသာတွေကို ပြသထားပီးသားမလား.."

" ဟုတ်ကဲ့ ဆန္ဒမဲ မလုပ်ခင် အကြိုပြင်ဆင်မှူတွေကို ကော်မရှင်က အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်း မဲပေးတတ်အောင် လက်တွေ့ပြသထားပါတယ်.."

" အင်းကောင်းပါတယ် အော် ကြည်ပြာ ခု မိပေါ ဆေးရုံတင်ရတယ် နောက်ပီး ခယ်မူး က ကိုတား ကို မိသားဖသားပီပီ သူညီမလေးကို လက်ထပ်ယူဖို့ ကျွန်မ ကိုတစ်ဆင့်ကမ်းလှမ်းခိုင်ထားတယ် ဒီတော့ ကျွန်မအနေနဲ့ သူကြီးဆီကို အကြောင်းကြားစာပို့ရလိမ့်မယ် သူကြီးအနေနဲ့ ဒီ ချိန်မှာ အမှူခင်းတစ်စုံတစ်ရာ အဖြစ်ခံမှာ မဟုတ်လောက်ဖူး ဒီနေ့က သူတိူ့တွက်အရေးကြီးတဲ့နေ့လေ..."

" မထားမေ လူထုကို သူကြီးက မထားမေအကြောင်း နောက်ကွယ်က နေ ဖွင့်ချနိုင်တယ် ..."

" အခု အမတ်လောင်းက ကျွန်မဝင်ရွေးတာမှာမဟုတ်ပဲရှင် ကိုဂျူအာ လို လူမျိုး ကို ကျွန်မ ပွဲထုတ်ထားတာလေ သူတို့ဘက်က သပုတ်လေလွင့် သီးတင်းဖြန့်လည်း လူထုက ကိုဂျူအာရဲ့ စေတနာကို သိရှိပီးသားပါ ပီးတော့ ကိုဂျူအာရဲ့ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်တွေကိုလည်း သဘောကျနှစ်ခြိုက်ပီးသားပါ..."

" ဒါတွေအားလုံးက မထားမေရဲ့ ရဲဝံ့ပြတ်သားတဲ့စိတ် ဓာတ်ကြောင့်ဖြစ်လာတာပါဗျာ..ဒီရွာအပေါ်မှာ မထားမေ ထားတဲ့စေတနာဟာ..အင်မတန်မှ မွန်မြတ်လှပါတယ် ကျေးဇူးကြီးလှပါတယ်....."

ထိုညနေပိုင်း ၌ မဲရုံကော်မရှင်မှ မဲများရေတွက်သောအခါ မဲပေးသူဦးရည် ၂သိန်းခွဲ ၌ ၂သိန်း၃သောင်းကျော်သည် ရှေ့နေ ဂျူအာ အား ရပ်ရွာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် မဲ ထည့် ရွေးချယ်ခဲ့ကြလေ၏. ကျန် လူဦးရည် ၂ သိန်းမှာ သူကြီး၏ ဆွေမျိုးများ တပည့်များ နှင့် ဖိုးစည်မဲဆွယ်ခဲ့သော ဒိုင် များပင်ဖြစ်ကြ၏.

ထိုကြောင့် ရှေ့နေဂျူအာသည် သူကြီးမြေး ဖိုးစည်ထက် မဲအရေတွက် သုံးဆများသဖြင့် အပြတ်သတ်အနိုင်ရှိသွားလေ၏.။

ထိုကြောင့် သူကြီးမြေး ဖိုးစည်တို့မှ ဂျူအာ ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ခါ လက်နက်အားကိုဖြင့် ဂျူအာ ဟောပြောနေစဉ်အတွင်း စင်ပေါ်သို့တတ်၍ အနိုင်ကျင့်လေသည်. ထိုအခါ လူအများရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ကုန်၏.။

" ကျုပ်တို့...မျိုးဆက်ကို နှောက်ယှက်ဖျက်ဆီးတဲ့အကောင်..ရော့ကွာ...ခွပ်..."

" အု..."

ကြည်ပြာသည် သူမ၏ ချစ်သူအား ထိုသို့ပြုလုပ်သည်ကို တွေ့သွားသောအခါ အနီးရှိ တုတ်ဖြင့် ဖိုးစည် နှင့်အ ဖွဲ့အား ဝင်ရိုက်လေ၏.။

" ဒုတ်..အင်...ဟာ ဒီကောင်မက တစ်မှောက် အပြတ်ရှင်းပစ်ကွာ တရားသည်ဖြစ်စေမတရားသည်ဖြစ်စေ ငါ့ရဲ့ အာဏာကိုငါရအောင်ပြန်ယူရမယ်..."

" ခွပ် ...အု...ဖုန်း....ဇွတ်...အား......"

ဖိုးစည်သည် ခါး ဓားမြှောင်ဖြင့် ဂျူအာ ကို ထိုးလိုက်စဉ် ကြည်ပြာမှ အလယ်မှ ဝင်ကာသဖြင့် ကြည်ပြာအား ဝမ်းဗိုက်သို့ ဓားဖြင့် ထိုးမိပီးသား ဖြစ်သွားလေ၏.

" ကြည်ပြာ..........."

" အ...အု...အ..."

ထိုအချိန်တွင်း မုန်းကူး မုတာ နှင့် ထားမေ အပါဝင် ဒုရဲအုပ်အချို့ ရောက်ရှိလာကာ ဖိုးစည် အား သေနတ်ဖြင့် ချိန် ၍ လက်ထိပ်ခတ်လိုက်လေသည်.။

" ကြည်ပြာ...ကြည်ပြာ.....ညီမလေး...ကြည်ပြာ....ဟာ....ကြည်..ကြည်ပြာ.... ဓားထိုးခံရတာလား....."

" ကြည်ပြာရယ်.....ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ......ညီမလေးရယ်..."

ထားမေ ရင်ထဲစို့နစ်စွာ ခံစားသွားရလေ၏.။ထိုသို့ ဖိုးစည်အား ရဲများမှ လက်ထိပ်ခတ်ပီးချိန် ၌ သူကြီးဦးမော်ရောက်ရှိလာပီး ရဲများအားတောင်းပန်လေ၏.။

" မလုပ်ကြပါနဲ့ ....မဖမ်းကြပါနဲ့ဗျာ....ကျုပ်မြေးလေးကို မဖမ်းကြပါနဲ့ ဗျာ...ကျုပ် ....ကျုပ်မြေးလေး...ကို မဖမ်းကြပါနဲ့....အား..အ.....အ....."

" ဟင်..အဘ...အဘ...အဘ......လုပ်ကြပါအုံး အဘကိုခေါ်လို့မရတော့ဘူး..."

သူကြီးဦးမော်သည် စိတ်ခံစားမှူအရမ်းပြင်းထန်လွန်း၍ နှလုံးအား ထိခိုက်ခါ အမောဖောက်၍ သေဆုံးသွားလေတော့သည်.။ထားမေသည် ကြည်ပြာ၏ နာရေးအား အပီးထိ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပေးလေ၏ ထိုပြင် ရွာသူရွာသားများ ၏ ကူငွေဖြင့် ကြည်ပြာ၏ ဖခင်အား ဘိန်းပြတ်စေရန်မြို့ရှိဆေးရုံပေါ်သို့ တက်ရောက်ကုသစေလေ၏.။

" အော် ...ကြည်ပြာရယ် မမတို့ စတွေ့တုန်းက ကြည်ပြာ ဟာ မမကို ခေါ်ဆောင်ပေးတဲ့ အရင်းနှီးဆုံး မမရဲ့ ညီမလေးပါကွယ်.. မမ ကြည်ပြာကို ဒီတစ်သက် လုံး သတိရနေမှာပါကွယ်. . နောက်နောင်ဘဝဆက်တိုင်းဆက်တိုင်း ဒီလိုအဖြစ်ဆိုးမျိုးနဲ့ ငါ့ညီမလေး ကင်းဝေးပါစေ..လို့မမဆုတောင်းပေးပါတယ်.. ."

" ကို အရမ်းချစ်တဲ့ ကြည်ပြာရယ်....ကြည်ပြာဟာ ကိုယ့်ဘဝမှာ မေ့လို့မရတဲ့ ချစ်သူတစ်ယောက်ပါ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ကောင်းစွာအိပ်ဆက်နိုင်ပါစေ..ကြည်ပြာ...ဘုရားသခင် ဆောင်မတော့မူပါ .."

ထိုနောက် နာရေးကိစ္စများ ပီးဆီးစွာဆောင်ရွက်ပီးသော် ကြည်ပြာရက်လည်ပီး ၃ ရက်အကြာ ၌ ထားမေသည် ယခုအခါ ကျေးရွာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူ ုဖြစ်သူ ဂျူအာ အား ဤ သို့ပြောဆို နှုတ်ဆက်စကားဆိုလေသည်။

" ကိုဂျူအာ..ကျွန်မ ဟောဒီ ရွာလေးကို အရမ်းချစ်ခဲ့ပါတယ် ပဌာန်းဆက်ရှိတယ်ဆိုရမလား မပြောတတ်ဖူး ဒီကျွန်းပေါ်က ကျွန်းတော ရွာလေးကို ကျွန်မ ဘယ်ဘဝကရေစက်ကြောင့်ခင်တွယ် နေလဲတော့မသိပါဘူး ခု ကျွန်မ ရဲ့ တာဝန်တွေ ပီးစွားပီ ရွာသူရွာသားတွေ ဆီကို အာဏာ ပြန်ရောက်သွားခဲ့ပီ ဒါကြောင့် ကျွန်မရဲ့ လုက်ငန်းတာဝန်ဟာ ဒီနေရာမှာ ပဲ အဆုံးသတ်သွားပါပီ ဒီတော့ ကျွန်မ အနေနဲ့ ပြန်ရမဲ့အချိန်ရောက်ပီ ကိုဂျူအာ ..."

" မပြန်ပါနဲ့လား...မထားမေရယ် ကျွန်တော့်အနေနဲ့ မထားမေကို ရွာရဲ့ ခေါင်းဆောင်နေရာ ယူစေချင်တာပါ မထားမေရဲ့ ပါးနပ်မှူတွေ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ကျွမ်းကျင်မှု့ ခေါင်းဆောင်နိုင်တဲ့ အရည်ချင်း ရှိမှုတွေ့က သက်သေပါ..."

" ကျွန်မ သိပါတယ် နားလည်း နားလည်ပါတယ် ဒါမဲ့ ကျွန်မက ဝရမ်းပြေးလေ ကျွန်မရွာကို စရောက်ထဲက ပြန်ပီးအဖမ်းခံဖို့ ဆုံးဖြတ်ပီးသားပါ ဒါမဲ့ ရွာလေးကိုသံယောဇဉ်ကတွယ်ပီး သူကြီးရဲ့ လူမဆန်မှူတွေကို မနှစ်မြို့လို့ အခုချိန်ထိ ကျွန်မ ကူညီခဲ့တာပါ ကျွန်မတွက် ကူသိုလ် ထူးတစ်ခုပါပဲ...."

" မထားမေရယ်....."

ထားမေသည် အားကမ်းစက်ရှိ စက်လှေပေါ်သို့ တစ်ရွာလုံးလိုက်ပို့ကြလေ၏. မိပေါ .မုတာ . ခယ်မူး.ကိုတား မုန်းကူး တို့သည်လည်း လာရောက်နှုတ်ဆက်ကြလေ၏.။

မိပေါနှင့်ကိုတား လည်း တရားဝင်ဇနီးမယား ဖြစ်သွားပီဖြစ်သည်။အားလုံးကိုယ်စီ မျက်နှာမကောင်းကြပေ ထိုနောက် မှမထားမေသည် သဘောၤပေါ်သို့ မတတ်မှီ ရွာသူရွာသားများဘက်သို့လှည့်၍ နှုတ်ဆက်စကားပြောကြားလေ၏.။

" အားလုံးပဲ ကျွန်မ ပြန်ခါနီး စကားနည်းနည်းပြောခဲ့ပါရစေ..ကျွန်မတို့ အားလုံးဟာ ဒီကျွန်းဒီရွာပေါ်မှာ သစ္စာရှိရပါ့မယ် တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး စည်းစည်းလုံးလုံး နဲ့ ရပ်ရွာကောင်းကျိုးကို ရှေးရူပီး ဟောဒီက အုပ်ရေးမှူးကိုဂျူအာရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှူအောက်မှာ ညီညီညာညာနဲ့ ရပ်ရွာအတွက် သယ်ပိုးဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင် ရွာလေးရဲ့ လူမှူရေးစီးပွားရေး ကျန်းမာရေးပညာရေးအဘက်ဘက်ကနေတိုးတတ်ကောင်းမွန်လာမယ်လို့ ကျွန်မယုံကြည်ပါတယ် ကျွန်မမရှိတော့ပေမဲ့လည်း ဟောဒီ က ကိုဂျူအာ က ကျွန်မထက်တောင်ပိုတော်ပါသေးတယ် သူ့ရဲ့ဦးဆောင်လမ်းပြမှူအောက်မှာ ရောက်ချင်တဲ့ပန်းတိုင်ကိုလျှောက်လှမ်းကြပါလို့ ကျွန်မဒီနေရာကပဲ ပြောဆိုမှာကြားလိုက်ပါရစေ.."

ထိုနောက် ရွာသားများမှ ထားမေတွက် လက်ဆောင်အသီးသီးပေးဝေခဲ့ကြလေ၏.။ထားမေသည် နောက်ဆုံးအကြိမ်ဖြင့် ဂျူအာ အား ခေါ်၍ ရီဝေသောမျက်ဝန်းညိုကြီးများဖြင့် ကြည့်ကာ နှုတ်ဆီဖူးနှုတ်ခမ်းလေးမှ အချိုသာဆုံး စကားတစ်ခု ထွက်လာခဲ့လေသည်.။

" ဂျူအာ...ကျွန်မ ရှင့်ကို ချစ်တယ်..."

ပြောပီးပီးချင်းမှာပင် သူမ စကားအားသူမ ချက်ချင်းပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေ၏.။

" sorry ဒါ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ပါ..."

ထိုနောက် ငွေဆောင်ကမ်းခြေသို့ ရောက်သောအခါ ထားမေသည် ငွေဆောင်ရဲစခန်းသို့ ကမ်းစပ်မှ တစ်ယောက်ထဲလမ်းလျှောက်လာလေသည်. ထိုစဉ် မိန်းမပျိုတစ်ဦးနှင့်ယောကျာၤးပျိုတစ်ဦးတို့သည် ကမ်းစပ်၌ ရေကူးဝတ်များဝတ်၍ တစ်ဦး၏ ခါးကိုတစ်ဦးဖက်လျှက် ထားမေ၏ အရှေ့မှ ဖြတ်လျှောက်သွားကြလေ၏.

" ဟင်...ဒါ..ဒါ...ကို..ပါလား.....ေဩာ်.....ကိုရယ်.....ထား..ကိုတောင်မမြင်တော့ပါလား.....သစ္စာတရားဟာ...ကို..အတွက်အလာကား...ဖြစ်သွားပီပေါ့....."

ဟုတွေးကာ..မျက်ရည်များဖြင့် ဆက်၍ လျှောက်လာစဉ် သစ္စာမဲ့သော ယောကျာၤးအား ရင်ထဲမှ အပီးပိုင်မောင်းထုတ်လိုက်လေတော့သည်.။

ရုတ်တရက် ..

" မထားမေ လား...."

" ဟင်.."

သူမတစ်ခါမျှမမြင်ဖူးသော ယောကျာၤးတစ်ဦးပင် ...ဖြစ်သည်။

" ဘာလဲဟင်..."

" ကျုပ်က CID က ဒုရဲအုပ်တစ်ယောက်ပါ ကျုပ်နာမည် မိုးဆွေ ပါ...မထားမေ ကို ကျုပ်သိတာကြာပါပီ..."

" ေဩာ်....ကျွန်မသဘောပေါက်ပီ အဲဒီတွက်လည်း ကျွန်မ အဖမ်းခံဖို့အသင့်ပါ..."

" အဟွန်း...ကျုပ်က မထားမေကို လာဖမ်းတာမဟုတ်ပါဘူး..ဦးဒေဝ သေဆုံးမှူရဲ့ အဓိက တရားခံကို ကျုပ်တို့တွေအားလုံးဖမ်းမိထားပီးသွားပါပီ .."

" ရှင်..."

" ဟုတ်ပါတယ် တကယ်တော့ ဦးဒေဝက မထားမေပစ်လိုက်တဲ့ ငါးလုံးပြူးသေနတ်ကြောင့်သေဆုံး ခြင်းမဟုတ်ပါဘူး အခြားပြင်းအား ၈.၅ ရှိတဲ့ ကျည်ဆန်တစ်ခုကြောင့် သေဆုံးရတာပါ တကယ်တော့ တရားခံ ဟာ ဦးဒေဝရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ ပြောရရင် ရတနာသေတ္တာကိစ္စကို ကြားပီး လောဘကြောင့် သူဆရာကိုသူပြန်ရှင်းလိုက်တဲ့သဘောပါ တကယ်လည်း ဒီ လူ မထားမေကို စောင့်ကြည့် ပီး အချိန်ပြည့်လှုပ်ရှားနေတဲ့လူ ဗျ သူ့ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်မှာ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်လည်းပါသေးတယ် အဲဒီလူက ပိုပီးကြောက်စရာကောင်းတယ် ပီးတော့ ရတနာသေတ္တာကို သူကိုယ်တိုင်ယူပြေးတာလို့ပြောတယ် သူ့ ကို လူတစ်ယောက်ကို သတ်ခိုင်းဖို့လဲ ပိုက်ဆံပေးပီး ခိုင်းထားတယ် အဲဒီ လူ လဲ အခု သူလက်ချက်နဲ့ သေသွားပီလို့ကြာတယ် သူက တော့ တရားမဝင်တဲ့ နိုင်ငံပိုင် မဟုတ်တဲ့ ကျွန်းမှာ ရောက်သွားတယ် ။

အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာက ပိုင်တဲ့ကျွန်းပေါ့ သူက မြန်မာပြည်နဲ့ပိုနီးတယ် ဒီလူကမြို့မှာ လူလိမ်တွေအတော်များများနဲ့သိတယ် မထားမေ အဲဒီ လူက အခြား ..မဟုတ်ဖူး...ရတနာသေတ္တာကို အပိုင်လိုချင်နေတဲ့ ပုသိမ်က ရှေ့နေ ဂျူအာပဲ.သေဆုံးသွားတဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ နာမည်ကလည်းကြည်ပြာတဲ့ သူတို့တွေအားလုံး သေဆုံးသွားကြပီဗျ ဒီလူကတော့ လူမနေတဲ့အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာကျွန်းမှာ အစာငတ်ပီးသေတယိလို့ပြောသံကြားတာပဲ အဲဒီကျွန်းကို ဒီငွေဆောင်ကလူတွေမသွားရဲကြဘူးဗျ သိပ်အခြောက်ကြမ်းတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးဆယ်လောက်က တရ်ရွာလုံး ဝမ်း ရောဂါကပ်ဆိုးနဲ့သေသွားကြတာလေ .သူကြီးခေါတ်က လို့ ဆိုပါတော့ဗျာ ကျွန်းနာမည်ကတော စူခလံကျွန်းလို့ခေါ်တယ် ကျုပ်တို့ ဗမာတွေက စူခလံ စူခလံခေါ်ရင်းကနေ ဆူးခင်းလမ်း ဖြစ်သွားတာပေါ့ဗျာ........."

" ရှင်........."

" ဒါနဲ့အခု မထားမေ ဘယ်ကလာတာလဲ "

ထားမေသည် ရဲအုပ် မိုးဆွေ၏ မေးခွန်းအား မိုးဆွေအား စေ့စေ့ကြည့်လိုက်၏. ထိုအကြည့်များတွင် အံ့ဩခြင်း.ထူးဆန်းခြင်း ကြောက်ရွံ့ခြင်း မယုံနိုင်အောင်ဖြစ်ရခြင်း ဝမ်းနည်းခြင်း များရော၍ ပြည့်နှက်နေလေသည်.ထိုနောက် ထားမေ၏ ပါးစပ်မှ စကားလုံးတစ်လုံးချင်း တစ်ခုချင်းထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်.။

" ..ဆူး......ခင်း.......လမ်း...."



စာချစ်သူ ပရိတ်သတ် သူငယ်ချင်အပေါင်း ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ရွင်လန်းချမ်းမြေ့ကြပါစေ...

နတ်ဆေး




........................................⭐⭐⭐⭐⭐........................................

ပြီးပါပြီ။