မင်းကိုပဲ အပြစ်တင်တော့မယ် (စ/ဆုံး)

မင်းကိုပဲ အပြစ်တင်တော့မယ် (စ/ဆုံး)

ရေးသားသူ - ဂျူနီယာ ဝင်းထိန်

( ၂၁ ) ရာစုမှာ မိန်းမတွေဟာ ယောင်္ကျားတွေနဲ့အတူ ရင်ဘောင်တန်းပြီး အလုပ်လုပ်လာကြပါပြီ။ ဘယ်အလုပ်တွေမှာပဲကြည့်ကြည့် မိန်းမဝန်ထမ်းတွေက တောင်ပုံရာပုံပါပဲ။ Company ၊ အရောင်းဆိုင် ၊ စက်ရုံ စတဲ့နေရာတွေမှာ အဓိကဝန်ထမ်းအဖြစ်လုပ်ကိုင်နေကြသူတွေက မိန်းမသားတွေချည်းပါပဲ ။ အဲလို မိန်းမတွေချည်း နေရာယူလုပ်ကိုင်နေကြတော့ ယောင်္ကျားတွေက ဘာအလုပ်လုပ်လို့ရကြသလဲ … ။

ဟုတ်ကဲ့ … ။ ရှိပါတယ် … ။ ယောင်္ကျားတွေက အထွေထွေလုပ်သားတို့ ၊ ရုံးပြာတာတို့ ၊ ဒရိုက်ဘာတို့ ၊ လုံ ခြုံရေးဝန်ထမ်းတို့ အဲလိုနေရာတွေမှာ အလုပ်လုပ်နေကြရပါတယ် ။ မိန်းမတွေထက် အဆင့်နိမ့်တဲ့ နေရာဌာနတွေမှာ လုပ်နေကြရတာပါ ။ အလုပ်ရှင်တွေကလည်း အလုပ်ခေါ်ရင် အမျိုးသမီးဝန်းထမ်း အလိုရှိသည် ဆိုတဲ့ဆိုင်းဘုတ်ပဲ တင်ကြတာလည်း ပါပေသည် ။

မိန်းမတွေအများဆုံး ဦးဆောင်နေတဲ့လက်အောက်မှာ ယောင်္ကျားတွေက သူတို့ ခိုင်ထားတဲ့ ကိစ္စအဝဝကို မငြီးမငြူလိုက်လုပ်ပေးနေရတဲ့ ခေတ်ကြီးမှာပေါ့ဗျာ … ။

“ ရွှေအလင်း” 

Company က ခရီးသွား အေဂျင်စီလုပ်ငန်းစု တစ်ခုဖြစ်သည် ။ ရန်ကင်းရှိ ကွန်ဒိုမီယံတိုက်ခန်းတစ်ခု၌ ရုံခန်းဖွင့်လှစ်ထားပြီး ရုံးဝန်ထမ်းလူအင်အား( ၁၀ )ယောက်ခန့်ဖြင့် လည်ပတ်လုပ်ကိုင်နေသည့် လုပ်ငန်းတစ်ခုပင်ဖြစ်သည် ။ ထို company ရှိ ဝန်ထမ်းအများစုက မိန်းမသားတွေ ဖြစ်ပြီး လူနည်းစုသာ ယောကျာ်းများဖြစ်ကြသည် ။

ပိုင်ရှင်က မြန်မာပြည်ဖွား တရုတ်မတစ်ယောက်ဖြစ်သည် ။ နံမည်က ဒေါ်လျှံဝေ … ။ ဒါပေမယ့် သူမက ထိုလုပ်ငန်းကို အစစအရာရာ ယုံကြည်စိတ်ချရသည့် လူတစ်ယောက်နှင့်လွှဲထားပြီး ကျန်းမားရေးအရ အနားယူနေလေသည် ။ ထိုသူမှာ စုစုလဲ့ဆိုသည့် အသက် ( ၃၀ ) အရွယ် အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည် ။ စုစုလဲ့က တစ်ကယ်လည်း တော်ပါသည် ။ သူမပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဘွဲ့လက်မှတ် ၊ သင်တန်း လက်မှတ်တွေက ဖိုင်တစ်ဖိုင်နှင့် အပြည့် တစ်ထပ်ကြီးရှိသည် ။ ဒါကြောင့်လည်း သူဌေးကိုယ်တိုင်က ယုံယုံကြည်ကြည်နှင့် လုပ်ငန်းတစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ရာထူးကြီးကြီးပေးထားတာ ဖြစ်သည် ။

လုပ်ငန်းတစ်ခုကို ဦးစီးလုပ်ကိုင်ဖို့ဆိုတာ လွယ်သည့်ကိစ္စတော့မဟုတ် ။ ခရီးသွား အေဂျင်စီလုပ်ငန်းဆိုတာမျိုးက ရုံးခန်းမှာထိုင်ပြီး ဖုန်းလေးနဲ့ အချိတ်အဆက်လုပ်ပြီး လက်မှတ်ဖြတ် ၊ ကုန်အတင်အပို့ ချိတ်ဆက်ခြင်းများ လုပ်ပေးရလို့ မပင်ပန်းဘူး ထင်ရပေမယ့် အတော်တော့ ခေါင်းစားသည့် အလုပ် ။ ဒီတော့ စုစုလဲ့မှာလည်း အမြဲလိုလို အလုပ်တွေနဲ့ လုံးထွေးနေတတ်လေသည် ။

စုစုလဲ့က အိမ်ထောင်သည်တစ်ယောက်ဖြစ်သည် ။ လင်ဖြစ်သူက အဝေးပြေး Express ကားကို ကိုယ်တိုင်ထောင်ပြီး မောင်းနေသူဖြစ်တော့ အိမ်းကို သိပ်မကပ်ဖြစ်သည့် လူမျိုး ။ လင်မယား နှစ်ယောက်စလုံး အလုပ်ကိုယ်စီနဲ့ လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေရခြင်းကြောင့် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် သိပ်ပြီး လက်ပွန်းတတီးမရှိလှ ။ အလွမ်းသည်လို့မရကြသည်မှာပင် အချိန်တွေ အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည် ။

တစ်ကယ့်တစ်ကယ် ဘဝမှာ လင်မယားတွေဖြစ်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ အတူမနေဖြစ်ကြ ၊ လိင်ဆက်ဆံမှု မပြုလုပ်ဖြစ်ကြသည့် လင်မယားစုံတွဲတွေ ဒုနဲ့ဒေးပင် ။ ထိုအထဲတွင် စုစုလဲ့တို့ လင်မယားလည်း အပါအဝင်ပေါ့ ။

သွေးသားဆန္ဒ ၊ လိင်မှုကိစ္စတွေကိုမေ့ဖျောက်ပြီး အလုပ်ထဲအာရုံစူနစ်ပြီး နေလာခဲ့သည့်စုစုလဲ့တစ်ယောက် ဒီနေ့လည်း ထုံးစံအတိုင်း သူများတွေရုံးဆင်းပြီးကြတာတောင် သူမမှာ အလုပ်မပြီးနိုင်သေး ။ လကုန်ရက်မို့ ဝန်ထမ်းလစာ ၊ ဝင်ငွေ ၊ ထွက်ငွေစာရင်းတွေ လုပ်နေရသည် ။ သူမက ဒီ Company ရဲ့ အမြင့်ဆုံး ရာထူးရထားတာမို့ စာရင်းတွေစစ်ပြီး သူဌေးထံပို့ပေးရဖို့ ရှိနေ၏ ။ ထို့ကြောင့်လည်း အလုပ်က မပြတ်သေးတာ ဖြစ်တော့သည် ။

“ အစ်မ … ဒီနေ့လည်း နောက်ကျမယ်ထင်တယ် … အဆာပြေစားဖို့ တစ်ခုခုသွားဝယ်ပေးရမလား …. ”

ရုံးအကူလည်းဖြစ် ၊ ရုံးမှာညစောင့်အိပ်သည့် နေလင်းက အလိုက်သိစွားမေးလာတာမို့ ။

“ အေးကွယ် … အစ်မနဲနဲနောက်ကျအုံးမှာ … ဒီလိုလုပ် အိမ်ပြန်ရင်လည်း ထမင်းစားဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ ကြေးအိုးပဲသောက်တော့မယ် … အစ်မကို ကြေးအိုးတစ်ပွဲဝယ်ခဲ့ပေး … မင်းလည်း စားချင်တာ ဝယ်စားခဲ့လေ … ရောပိုက်ဆံ”

နေလင်းထွက်သွားတော့ စုစုလဲ့ တစ်ယောက် အလုပ်ထဲပြန်ပြီး အာရုံရောက်သွားပြန်သည် ။ သူမဘယ်လောက်တောင် အလုပ်ထဲ နစ်မြောသွားမိသည် မသိ ။ အချိန်ဘယ်လောက် ကုန်သွားမှန်လည်း မသိ။

“ ဟာ … အစ်မ … မပြန်ရသေးဘူးလား … ဆောရီးပဲ အစ်မရာ … သူငယ်ချင်းနဲ့တွေ့နေလို့ အစ်မပြန်သွားပြီတောင် ထင်နေတာ … ”

“ အို … ဟုတ်ပါရဲ့ … ရှစ်နာရီတောင် ထိုးနေပြီ … အလုပ်ကလည်း မပြတ်သေးဘူး … မနက်ဖြန် သူဌေးကို ပို့ပေးရမှာ … ကျွတ် … ဒုက္ခပဲ … ”

စုစုလဲ့ တစ်ကယ်စိတ်ပျက်သွားသည် ။ ယခင် လုပ်နေကျ စာရင်းအတိုင်းဆို ဒီလောက်အချိန်ကြာမှာ မဟုတ်ပေမယ့် ကားလိုင်းနှစ်လိုင်း အသစ်ဝင်လာခြင်းကြောင့် စာရင်းဇယားတွေ ပိုပြီးများလာကာ အခုလို အလုပ်ရှုပ်နေရခြင်းပင် ၊ အချိန်လည်း အတော်စောင်းနေပြီမို့ စိတ်ပျက်မိသွားခြင်းလည်း ဖြစ်၏ ။ သူမက အင်းစိန်ထိ ပြန်ရမှာဖြင့်သဖြင့် အပြန်ခရီးအတွက် တွေးပြီးပူနေရခြင်းဖြစ်သည် ။

“ အစ်မ … ဒီလိုလုပ်ပါ့လား … ဒီမှာပဲ စာရင်းတွေပြတ်အောင် လုပ်သွားလိုက်ပေါ့ … အပြန်ကျနော် လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ် … ”

“ ဖြစ်ပါ့မလား … မင်းပြန်တော့ တအားမိုးချုပ်နေမှာပေါ့ … ”

“ ဖြစ်ပါတယ် … အင်းစိန်ဘက်မှာ ကျနော့်သူငယ်ချင်း ရှိတယ် … အဲ့ဒီမှာ ဝင်အိပ်လည်းရတယ် …. ကဲပါ … အခု ဝယ်လာတဲ့ ကြေးအိုးတွေ အရင်စားလိုက် … ကျနော် ထည့်ပေးမယ် … ”

နေလင်းက သူ့ဘာသာ အကြံပေး ၊ သူ့ဘာသာ စီမံခန့်ခွဲပြောဆိုပြီး ရုံးအနောက်ရှိ စတိုခန်းလေးထဲ ဝင်သွားသည် ။ စုစုလဲ့မှာ နေလင်းပြောသည့် အကြံအတိုင်း လိုက်လုပ်လိုက်တာပဲ ကောင်းမည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည် ။ အလုပ်ကို အိမ်ယူသွားပြီး လုပ်မည်ဆိုလျှင် သူမပြန်ရောက်မည့်အချိန်နဲ့ တစ်နေကုန်လည်း ရုံးမှာ လုပ်နေရသည့် ပင်ပန်းမှုများကြောင့် အိမ်ရောက်တာနဲ့ ဖလက်ပြသွားမည်ဆိုတာ သေချာတာမို့ နေလင်းပြောသည့် အကြံကို လက်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည် ။

“ အစ်မ … ဒီမှာရပြီ … စားလိုက်အုံး … ပြီးမှ အလုပ်ဆက်လုပ်ပေါ့ …. အစ်မလုပ်ပြီးရင် အသံပေးလိုက်လေ … ကျနော် အခန်းထဲမှာ ရှိမယ် … ”

“ မင်းကော … ဘာမှ မစားဘူးလား …”

“ ကျနော်က ကြေးအိုးသွားဝယ်ရင်းနဲ့ သူငယ်ချင်းနဲ့တွေ့ပြီး ဘီယာနဲနဲသောက်လာတယ် အစ်မရဲ့ ဟဲဟဲ … စားလည်း စားပြီးပြီ … အစ်မပြီးရင်သာ အသံပြုလိုက် … ကျနော် အခန်းထဲမှာ ခဏနှပ်လိုက် အုံးမယ် …”

နေလင်းက ကြေးအိုးပန်းကန်ကို စားပွဲပေါ်ချပေးပြီး ရုံးခန်းအနောက်ဘက်ရှိ သူအိပ်သော စတိုခန်းလေးထဲသို့ ဝင်သွားလေသည် ။

အလုပ်ချိန်ကျော်လွန်သွားပြီးသည့်တိုင်အောင် သူမကို လေးစားမှု ၊ ဂရုစိုက်မှုများဖြင့် တလေးတစား ဆက်ဆံတတ်သော နေလင်းကို အမှတ်ပေးလိုက်မိသည် ။ နေလင်း၏ ကျောပြင်ကိုကြည့်ရင်း စုစုလဲ့မှာ စိတ်ထဲ

“ ဒီကောင်လေး  အလိုက်လဲသိတယ် … ခိုင်းလည်းကောင်းတယ် … သူဌေးကိုပြောပြီး ရာထူးလေး တိုးပေးဦးမှပဲ …” 

ဟုမှတ်ချက်ချလိုက်မိသည် ။ စုစုလဲ့တစ်ယောက် ကြေးအိုးလေးသောက်လိုက် ၊ စာရင်းလုပ်လိုက်ဖြင့်ပင် အလုပ်ကပြီးသွားသည် ။ အလုပ်လည်းပြီး ဗိုက်လည်းပြည့်သွားသည်မို့ စိတ်ထဲပေါ့ပါးသွားရသည် ။

“ အင်း … ကျွတ် … ကျွတ် … အကြောတွေတောင် တော်တော်တက်သွားတယ် … ဟင်း … ကိုးနာရီတောင် ထိုးပြီးပြီ … ”

နာရီကြည့်မိတော့မှ စုစုလဲ့ မျက်လုံးပြူးသွားသည် ။ ဒီအချိန်တိုင်းဆို ကားငှားသွားတောင် ( ၁၀ ) နာရီကျော်လောက်မှ အိမ်ရောက်ပေတော့မည် ။ စုစုလဲ့ သူမ၏ ပစ္စည်းတွေကို လျင်မြန်စွာသိမ်းဆည်းလိုက်သည် ။ အပြန် နေလင်း လိုက်ပို့မည်ဟု ပြောပေမယ့် ကားပဲငှားသွားတော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ နေလင်းကို မခေါ်တော့ဖို့ စိတ်ကူးလိုက်သည် ။ နေလင်း လိုက်ပို့မည်ဆိုလျှင်လည်း သူမအိမ်ပြန်ရောက်ချိန် နေလင်းပြန်ဖို့ အခက်အခဲရှိမှာကိုလည်း ကိုယ်ချင်းစာမိလို့ အဖော်အဖြစ်မခေါ်တော့ခြင်း ဖြစ်သည် ။

စုစုလဲ့ပြန်တော့မည်ဆိုပေမယ့် ဒီအတိုင်းထပြန် ၍ မဖြစ်သေး ။ ရုံးခန်းတံခါး ပိတ်ရအုံးမည် ။ နေလင်းကို တံခါးလိုက်ပိတ်ပေးဖို့ နှိုးရအုံးမည် ၊ နေလင်းအိပ်သည့် အခန်းဘက်သို့ စုစုလဲ့ လျှောက်လာခဲ့သည် ။

“ နေလင်း … နေလင်း … ”

အခန်းရှေ့မှ စုစုလဲ့အော်ခေါ်သည် ။ ပြန်ထူးသံ မကြားရ ။

“ ဒီကောင်လေး … ဘီယာသောက်လာတာ မူးပြီးအိပ်ပျော်သွား ပြီလား မသိဘူး … ”

စုစုလဲ့ ရေရွတ်လိုက်ရင်း အခန်းတံခါးကို အသာတွန်း ကြည့်တော့ ပွင့်ဟသွားသည် ။ အခန်းတွင်း ထောင့်တစ်နေရာ ၌ နေလင်းခွေခွေလေး အိပ်ပျော်နေ၏

နေလင်းက အသက် ( ၂၂ ) နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး လူငယ်လည်းဖြစ် ၊ တစ်ကိုယ်ရည် တစ်ကာယသမားမို့ အနေအထိုင် စည်းစနစ်မရှိ ။ စတိုခန်းထဲရှိ ကတ္တူစက္ကူပုံး တွေကိုဖြတ်ပြီး သမံတလင်းပေါ်ခင်းကာ အပေါ်က ယိုးဒရာဖျာတစ်ချပ်ခင်းပြီး ခေါင်းအုံးတစ်လုံး ၊ စောင်တစ်ထည်ဖြင့်ပင် ဖြစ်သလို အိပ်တက်သူ ။ ထိုအိပ်ယာဘေး၌ ဟမ်းဘက်အိတ်ကြီး တစ်လုံးဖြင့် သူ၏အသုံးအဆောင်များ ထည့်ထားသည် ။ သူ၏ အဆောင်အယောင်က ထိုမျှပင် ။

“ ဒီကောင်လေး ဖြစ်သလိုအိပ်တာပဲ … ”

ကြမ်းပြင်တွင်ဖျာခင်းပြီး ဖြစ်သလို အိပ်နေသော နေလင်းကိုကြည့်ပြီး စုစုလဲ့ စိတ်ထဲ သနားသွားသည် ။ နေလင်းက ဒီရုံးမှာ အငယ်ဆုံးလည်းဖြစ် ၊ ရုံးအကူအဆင့်ဆိုတော့ အားလုံးခိုင်းဖက်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည် ။ ဒါပေမယ့် မငြိုမငြင် မျက်နာမပျက် လုပ်ပေးတတ်သည့် နေလင်းကို စုစုလဲ့ သတိထားနေတာ ကြာပြီဖြစ်သည် ။ ထို့ကြောင့်လည်း ရာထူးတိုးပေးဖို့ သူမစိတ်ကူးထားခြင်းဖြစ်၏ ။

“ နေလင်း … နေလင်း … အစ်မပြန်တော့မယ် … ခဏ ထအုံး …”

စုစုလဲ့က နှုတ်မှလည်းပြော ၊ အခန်းဝမှ နေလင်းအိပ်နေရာသို့လည်း လျှောက်သွားပြီး နေလင်းကို နှိုးသည် ၊ ဒါပေမယ့် ဘသားချောက အိပ်ပျော်နေဆဲ … ။နေလင်း၏ အနားရောက်သွားတော့ စုစုလဲ့က နေလင်း၏ လက်မောင်းကို ကိုင်လှုပ်နှိုးဖို့ ဟန်ပြင်လိုက်သည် ။

“ ဟင် … ”

စုစုလဲ့ လက်က နေလင်း၏ လက်မောင်ပေါ်မရောက်ဘဲ တန့်သွားသည် ။ ထိုမှ နေလင်း၏ ခေါင်းအုံးဘေးမှ ရှုပ်ပွနေသော စာအုပ်များနှင့် MP-4 လေးဆီသို့ အကြည့်နှင့်အတူ လက်ကပါ ရောက်သွားခဲ့သည် ။ MP-4 လေးက ပါဝါပွင့်နေပြီး Screen ပေါ်မှ အရုပ်တွေက လှုပ်ရှားနေကြသည် ။ ထို MP-4 လေးကြောင့်လည်း စုစုလဲ့ တစ်ယောက် နေလင်းကို နှိုဖို့ တုန့်ဆိုင်းသွားရခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။

MP-4 က နားကျပ်နှင့်တွဲလျက် ဖြစ်နေပြီး နားကျပ်တစ်ဖက်က နေလင်း၏ နားမှာ တပ်လျှက်သား ။ နေလင်းကတော့ တရှုးရှုးနဲ့ အိပ်ပျော်နေဆဲပင် ။

စုစုလဲ့ အသက်ကို မရှုမိအောင် သတိထားပြီး နေလင်း၏ နားမှကျန်နေသည့် နားကျပ်တစ်ဖက်ကို ဖြုတ်လိုက်သည် ။ ပြီးနောက် နားကျပ်ကို သူမနားမှာတပ်ပြီး MP-4 လေးပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေသည့် ရုပ်ပုံများကို အသံနှင့်အတူ တွဲဖက်ခံစားကာ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုလိုက်မိတော့သည် ။ အိမ်ပြန်နောက်ကျမှာ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့သည့် စုစုလဲ့ တစ်ယောက် အိမ်ပြန်ဖို့မေ့ကာ စိတ်ဝင်တစားဖြစ်စေခဲ့ရသည့် MP-4 လေးပေါ်မှ လှုပ်ရှားနေသည့် ပုံရိပ်တွေကတော့ ….. ။

ကျမ နေလင်းကို နှိုဖို့အခန်းထဲရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ထင်မှတ်မထားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ကြုံ တွေ့လိုက်ရပါတယ် ။ ကောင်လေးက အပြင်မှာ သောက်စားလာပြီး အနည်းငယ်မူးလာကာ အခန်းမှာ ကျမ အလုပ်လုပ်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်ရင်း MP-4 ထဲသွင်းထားတဲ့ အပြာကားခေါ် ကားမဆက်ဆံမှု သရုပ်ပြကားတွေကြည့်ပြီး အိပ်ပျော်လို့ နေသည် ။ ဘေးမှာလည်း လက်တစ်ဝါးလောက် ရှိသည့် စာအုပ်သေးသေးလေးတွေ သုံးလေးအုပ်လည်း ရှိနေပြန်သည် ။

ကျမကို အထူးစိတ်ဝင်စားသွားစေသည့် အရာကတော့ MP-4 လေးပင်ဖြစ်သည် ။ အပြာကားကြည့်ပြီး မူးမူးနဲ့ အိပ်ပျော်သွားခြင်းကြောင့် နေလင်းက MP-4 လေးကို မပိတ်ထားနိုင်ခဲ့ ။ ထို့ကြောင့် ကျမမှာ MP-4 ထဲမှာ အဲဒီ အပြာကားကို အမှတ်တမဲ့ မြင်မိပြီး စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့ရခြင်းပင်ဖြစ်သည် ။

ကျမက လိင်ဆက်ဆံမှုအတွေ့အကြုံရှိသည့် အိမ်ထောင်သည် မိန်းမတစ်ယောက်ပါ ။ ယောကျာ်းတစ်ယောက်နဲ့ အတူ လိင်ဆက်ဆံမှု အကြိမ်ကြိမ်လုပ်ခဲ့ဖူးသူပါ ။ ဒါပေမယ့် အခုလို အပြာကားခေါ်တဲ့ မိန်းမနဲ့ ယောင်္ကျား လိုးပြနေကြပုံကို ရိုက်ကူးထားသည့် video ကိုတော့ တစ်ခါမှ မကြည့်ခဲ့ဖူးတာကြောင့် နေလင်းရဲ့ MP-4 လေးပေါ်က လှုပ်ရှားနေတဲ့ ပုံရိပ်တွေကို စိတ်ဝင်စားသွား ခဲ့ရခြင်းပင်ဖြစ်၏ ။

ကျမကြည့်လိုက်မိတဲ့ အချိန်မှာ ဂျပန်လား ၊ တရုတ်လား ကိုးရီယားလား မသိတဲ့ မိန်းခလေးတစ်ယောက်ကို အမေရိကန် ယောကျာ်းကြီး တစ်ယောက်က စက်ရုံတစ်ရုံရဲ့ အခန်းအတွင်းရှိ ခုံပေါ်မှာ ပယ်ပယ်နှယ်နှယ် လိုးနေမှုကို ရိုက်ပြထားတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ် ။ မြင်လိုက်ရတဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုတွေက တကယ့်ကို ရမက်ထန်စရာပါပဲ ရှင် ။ ယောကျာ်းကြီးက ကောင်မလေးကို ဖင်ကုန်းခိုင်းထားပြီး လိုးနေရင်းမှ ဘာတွေပြောနေသလဲ မသိပါဘူး ။ ကောင်မလေးကလည်း ဖင်ကုန်း အလိုးခံနေရင်း နောက်သို့ လှည့်လှည့် ပြီး စကားပြန်ပြောရင်း အလိုးခံနေပါတော့တယ် ။

ရမက်ထန်ပြင်းစွာနဲ့ လိုးနေကြတဲ့ သူတို့ကိုကြည့်ရင်း အသံတွေကိုပါ နားထောင်ချင်လာပါတယ် ။ ဒါ့ကြောင့် MP-4 မှာ တွဲလျက်ရှိနေပြီး တစ်ဖက်က ကြမ်းပြင်ပေါ်ကျ၍ တစ်ဖက်က နေလင်း၏ နားမှာပင် တပ်ထားဆဲဖြစ်သည့် နားကျပ်ကို ဖြုတ်ပြီး ကျမနားမှာ တပ်ကာ အဲ့ဒီအပြာကားကို ဆက်ကြည့်နေမိပါ တော့တယ် ။

လိုးနေခံနေကြတဲ့ ပုံရိပ်တွေနဲ့ သူတို့ဆီမှ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ အသံကို ပီပီပြင်ပြင်မြင်ရကြားရတော့ ကျမမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ပူနွေးထူပူသွားပြီး စိတ်ထဲမှာ ရမက်စိတ်တွေ ပေါ်ပေါက်လာမိပါတယ် ။ အပြာကားက နောက်ဆုံးအခန်းမို့လို့လား တော့မသိ ။ ပိုမိုကြမ်းတမ်းလာပြီး ပို၍လည်း ရမက်သွေးကြွစရာ ကောင်းလောက်အောင် သရုပ်ဆောင်မှုတွေ ပီပြင်လာတယ် ။

“ အိုး … ရက်စ် …. ရက်စ် … fuck me … အိုး … ရက်စ် … ”

ကောင်မလေးက သူမကို လိုးပါဟု တစာစာပြောရင်း ဖင်ကုန်းအလိုးခံရင်း အော်ဟစ်နေသံ ၊ အရသာတွေ့ ဖီလ်းတက်နေသံက ကျမနားထဲ ပီသသဲကွဲစွာ ကြားနေရသည် ။ ထိုအသံက ကျမကို စိတ်ထကြွစေရသည် ။

ခဏကြာတော့ ယောင်္ကျားကြီးက ကောင်မလေးရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးထဲမှ သူ၏လီးတန် ရှည်ရှည်တုတ်တုတ်ကြီး ကို ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ဖြင့်ဂွင်းတိုက်ကာ လရည်ပျစ်ပျစ်ခဲခဲ တွေကို ကောင်မလေးရဲ့ ဖင်သားဖွေးဖွေးကြီး အပေါ် ပက်ဖြန်းပေးလိုက်တော့သည် ။

ကျမတစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွှေးညင်းထသွားရပြီး စောက်ဖုတ်ထဲမှလည်း စစ်ကနဲဖြစ်ကာ မရိုးမရွခံစာလာရသည် ။ ယောကျာ်းလီးရဲ့ အရသာ ၊ အလိုးခံရသည့် အရသာကို ကောင်းကောင်းခံစာဖူးသည့် ကျမအဖို့ ဒီအပြာကားကို ကြည့်ပြီး ရမက်သွေးတွေ ပိုမိုဆူပွက်လာစေရသည် ။

ယောင်္ကျားနဲ့ မဆက်ဆံဖြစ်သည့် အချိန်တွေက ကြာနေပြီမို့ ရမက်စိတ်တွေကို ချိုးနှိမ်ထားခဲ့ရသည့် ကျမမှာ အခုတော့ အပြာကားကို ကြည့်မိပြီး စိတ်တွေ ထိန်းမရအောင် ထကြွလာရသည် ။

ကျမ နေလင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည် ။ အခုအချိန် နေလင်း ရုတ်တရုတ်ထလာပြီး ကျမကို ဆွဲလိုးလိုက်မယ် ဆိုရင် ကျမ ကျေကျေနပ်နပ်နဲ့ အလိုးခံလိုက်မိမှာ သေချာပါတယ် ။ ဒါပေမယ့် ငတိက အိပ်ပျော်နေဆဲ ။ သူ့ကို နှိုးပြီး လိုးပေးဖို့ တောင်းဆို ၊ ခံပစ်လိုက်ချင်သည့် အတွေးပင် တွေးလိုက်မိသေးတယ် ။ 

ဒါပေမယ့် မဖြစ် ၊ ကျမက ဒီ company မှာ သူဌေးပြီးရင် ရာထူးအကြီးဆုံး မိန်းမ တစ်ယောက် ၊ နေလင်းက company ရဲ့ ပြာတာ အဆင့်သာရှိသူ ။ ကျမ အဲဒီလောက်ထိတော့ သိက္ခာမမဲ့ချင် ။ ထို့ကြောင့် ရမက်စိတ်ရိုင်း တွေကို ချွန်းအုပ်ပြီး လက်ထဲမှ MP-4 လေးကို အောက်သို့ချရန် ပြင်လိုက်တော့သည် ။

ကျမလက်က တုန့်ဆိုင်းသွားရပြန်သည် ။ ခုန ကောင်မလေးနဲ့ ယောင်္ကျားကြီးတို့ လိုးကြတဲ့ အခန်းပြီးသွားတော့ နောက်ထပ်ဇာတ်လမ်း တစ်ခုပေါ်လာပြန်သည် ။ ကျမ စိတ်ဝင်စားသွားမိပြန်ပါတယ် ။ နေလင်းရဲ့ MP-4 ထဲမှာ အပြာကားတွေ ဘယ်လောက်များထည့်ထားသလဲ မသိ ။ အဲ့ဒီ အပြာကားတွေကို ကျမ ကြည့်ချင်နေမိသည် ။ ကျမ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ချလိုက်မိပါတယ် ရှင် ။ အဲဒါကတော့ နေလင်းရဲ့ MP-4 လေးကို ကျမ အပိုင်သိမ်းလိုက်ဖို့ပါပဲ ။ ဒီည အဖို့တော့ အဲဒီ့ MP-4 လေးထဲက အပြာဇာတ်လမ်းတွေကို ကြည့်ပြီး စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်ထဲ လွင့်မျောမယ်လို့ ကျမစိတ်ကူးလိုက်ရင်း … ။

စုစုလဲ့ ထိုနေ့ညက တက္ကစီငှားကာ အိမ်ပြန်ခဲ့သည် ။ တံခါးကိုတော့ အတွင်းမှလောခ်ချ၍သာ ပိတ်ပြီး နေလင်းကို မနှိုးဘဲ ထားခဲ့ပစ်လိုက်မိသည် ။ ထုံးစံအတိုင်း ဆိုလျှင် ရုံးခန်းအဝင်ဝ သံဘာဂျာတံခါးကို သော့ခတ် ၊ အတွင်းကျွန်း တံခါးကို လောခ်ချပြီး အိပ်ရပေမည် ။ အခုတော့ company တစ်ခုလုံး၏ လုံခြုံရေးကိုတောင် သတိမထားနိုင်ခဲ့ပဲ စုစုလဲ့ တစ်ယောက် ရမက်စိတ်ကို ဦးစားပေးခဲ့ပြီး အသိမဲ့ခဲ့လေသည် ။

အိမ်ရောက်တော့လည်း အိပ်ခန်းထဲတန်းဝင်ပြီး နေလင်းရဲ့ MP-4 လေးထဲက အပြာကားတွေကို ကြည့်ရင်း ကိုယ့်စောက်ဖုတ်ကို ကိုယ့်ဘာသာပွတ်သပ်နှိုက်ဆွ အာသာ ဖြေကာ တစ်ညလုံး မိုးလင်းပေါက်နီးပါး ရမက်သွေးတွေ ထကြွနေခဲ့၏ ။ ဘယ်နှစ်ချီမြောက်မှန်း မသိ ဖီးလင်တွေတက် ပြီး ပြီးသွားကာ မောမောနဲ့ အိပ်ပျော်သွားတော့ မနက် ငါးနာရီပင် ထိုးတော့မည် ။

စုစုလဲ့ အရမ်းကို ဏှာထန်သည့် မိန်းမမျိုးတော့ မဟုတ် ။ ဒါပေမယ့် လင်ယောကျာ်းနဲ့ ကင်းကွာနေရတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် စိတ်မထိန်းနိုင်လောက်အောင် ကာမ စိတ်လှုံဆော်ခြင်းခံရသည့် အခါ၌ ထိုသို့ပင်ဖြစ် သွားရခြင်း ပင်ဖြစ်သည် ။

နောက်တစ်နေ့ မနက် ရုံးရောက်တော့ စုစုလဲ့ တစ်ယောက် နေလင်းကို မသိမသာ အကဲခတ်လိုက်သည် ။ နေလင်းတစ်ယောက် ရုံးကလူတွေ ခိုင်းသည့်ကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေသည် ။ အလုပ်ပါးသွားတော့မှ နေလင်း စုစုလဲ့ အနားသို့ရောက်လာသည် ။

“ အစ်မ … ကျနော် ညက အိပ်ပျော်သွားတယ် … အစ်မ ဘယ်လိုပြန်သွားတာလဲ … အဆင်ပြေရဲ့လား … ”

“ အင်း … ပြေပါတယ် … မင်းကိုခေါ်ကြည့်တော့ အသံမကြားတာနဲ့ ကားငှားပြီးပဲ ပြန်သွားတာ … ”

“ ဆောရီးပါ … အစ်မရယ် … ကျနော် ညက နဲနဲကောင်းသွားလို့ … ဟဲဟဲ … ”

နေလင်း အမေးကို စုစုလဲ့က ဟန်ဆောင်ကောင်းစွာဖြေသည် ။ နေလင်းက သူ၏ MP-4 ကို စုစုလဲ့ ယူသွားတာ သိပုံမပေါ်သောကြောင့် စုစုလဲ့ ရင်ထဲပေါ့သွား ရသည် ။ ထို MP-4 ကို စုစုလဲ့ ရုံးသို့ပြန်မယူလာခဲ့ ။ သူမမှာ ထိုအထဲမှ အပြာဇာတ်ကားတွေ ကိုကြည့်လို့ မဝနိုင်သေး ။ လောလောဆယ် နေလင်းရဲ့ MP-4 ကို မသိမသာ ပြန်ထားဖို့ စိတ်ကူးပင်မရှိ ။

“ နေလင်းရေ … အန်တီနွဲ့ကို ကားအချိန် ဇယားတွေ မိတ္တူကူးပေးအုံး … ”

“ ဟုတ်ကဲ့ … အန်တီနွဲ့ … ”

နေလင်း အပြေးလေးထွက်သွားတော့ မှ စုစုလဲ့ သက်ပြင်းချနိုင်သည် ။ MP-4 ကို နေလင်း မသိအောင် သူအိပ်သည့် အခန်းထဲ ပြန်ထားသင့်တယ်ဆိုတာ စုစုလဲ့ သိပေမယ့် သူမရဲ့ ရမက်စိတ်လှုံဆော်မှုကြောင့် လောလောဆယ် အပိုင်သိမ်းထားဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်နေမိသည် ။

ဒီလိုနဲ့ အချိန်က ရက်သတ္တပတ် တစ်ပတ်ကျော် လောက်ဖြစ်သွားခဲ့သည် ။ ထိုကာလ အတွင်း လင်ဖြစ်သူ ပြန်ရောက်လာသဖြင့် စုစုလဲ့ တစ်ယောက် ပျော်ရွင်သွားခဲ့ရသည် ။ ဒါပေမယ့် လင်ဖြစ်သူက မနက်အစောကြီး ကားထွက်ရအုံးမည် ဆိုသည့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သူမဆန္ဒတွေကို ပြည့်ဝအောင် စွမ်းဆောင်ပေးခြင်းမရှိခဲ့ ။ စုစုလဲ့မှာ ထိုတစ်ပတ်အတွင်း ညစဉ်တိုင်း နေလင်း၏ MP-4 လေးထဲမှ အပြာကားတွေကို စေ့စေ့ကြည့်ပြီး ရမက်စိတ်တွေကို ဖြေဖျောက်နေခဲ့ရလေသည် ။

လင်ဖြစ်သူက တစ်ညသာအိပ်ပြီး ခရီးပြန်ထွက်သွားခြင်းကြောင့် သူမရဲ့ လိုအင်ရမက်တွေကို သူမဘာသာ ဖြေဖျောက်နေခဲ့ရခြင်းဖြစ်၏ ။ ထို့အပြင် အိမ်ထောင်သက်က လည်း ငါးနှစ်ကျော်ပြီမို့ လင်ရောမယားပါ တစ်ယောက်အပေါ် တစ်ယောက် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့ပါးလာရခြင်းဖြစ်သည် ။

ယောင်္ကျားနှင့် မိန်းမ ကွဲပြားချက်မှာ ယောကျာ်းတွေက ကိုယ့်ရဲ့ မိန်းမအပေါ် အိမ်ထောင်သက် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လိင်ဆက်ဆံချင်စိတ် လျော့ပါးလာတတ်ကြသည် ။ အချို့ယောင်္ကျားများဆိုလျှင် ကိုယ့်မိန်းမနဲ့ နောက်ဆုံးဘယ်နေ့က အတူဆက်ဆံခဲ့သည်ကိုပင် မေ့နေတတ်ကြ၏ ။ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်မိန်းမ မဟုတ်သည့် မိန်းမ တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့ရမည်ဆိုလျှင်တော့ ထိုယောကျာ်း၏ ရမက်စိတ်က သာမာန်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်တတ်ကြသည် ။

မိန်းမတွေကျတော့ ထိုသို့မဟုတ် ။ မိမိယောင်္ကျား အပေါ် လိင်စိတ်လျော့ပါးနေသည် ဆိုသော်လည်း ထိတွေ့ ဆက်ဆံမိကြချိန်တွင် စိတ်ပါလက်ပါဖြင့် ကာမ စည်းစိမ်ကို ခံစားတတ်ကြသည် ။ ယောင်္ကျားတွေလို ကိုယ့်မိန်းမနဲ့ ဆက်ဆံနေရတယ်ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ပွတ်းသပ်နူးဆွခြင်း ၊ နမ်းရှုပ်ခြင်း များပင် မပြုလုပ်ပဲ တက်ခွ လိုးပစ်တတ်ကြသည် မဟုတ် ။ အလိုးခံရသည့် ဖီလင်အပေါ် တကယ့်ကို အရသာခံစားတတ်ကြသည့် အမျိုးပင် ဖြစ်သည် ။

စုစုလဲ့၏ ယောင်္ကျားမှာ အဝေးပြေးကားမောင်းရင်း လမ်းခရီးရှိ မြို့တစ်မြို့မှ ထမင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှိ တစ်ခုလပ် မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ ဖြစ်နေသည့်အတွက် စုစုလဲ့အပေါ် ဆက်ဆံချင်စိတ် လျော့ပါးနေသည် ဆိုတာကို စုစုလဲ့ ခမျှ မသိရှာပေ ။

စုစုလဲ့မှာ လင်ဖြစ်သူနှင့် ကာမဆက်ဆံချင်စိတ် ၊ လိင်စိတ်လျော့ပါးနေခဲ့ပြီမှန်သော်လည်း တစ်ကယ့်တစ်ကယ် အလိုးခံသည့်အခါတွင်မတော့ ကာမအရသာကို ပြည့်ပြည့်ဝဝ ခံစားချင်သည် ။ ဒါပေမယ့် သူမဆန္ဒတွေကို ပြည့်ဝအောင် လင်ဖြစ်သူက မစွမ်းဆောင်ပေးသည့်အခါ နေလင်း၏ အပြာဇာတ်ကားများကိုသာ ကြည့်၍ အသာဆန္ဒ ဖြေဖျောက်မိခြင်းဖြစ်သည် ။

အပြာဇာတ်ကားများထဲမှ သူမ မမြင်ဖူး မတွေ့ဖူးသည့် ကာမဆက်ဆံခြင်းနည်းသစ်များ ၊ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အလိုးခံသည့် ပုံစံသစ်များကို တွေ့မြင်သိရှိနားလည် လာခဲ့ရတော့သည် ။ ထိုနားလည် သိရှိမှုနှင့်အတူ ထိုသို့သော ပုံစံမျိုးများနှင့် အလိုးခံကြည့်ချင်စိတ်များလည်း ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ရ၏ ။

သူမ အသွေးအသားတွေထဲ ရမက်သွေးတွေ ဆူပွက်နေချိန်၌ လင်ဖြစ်သူက အနားမှာမရှိ ။ ဒီတော့ စုစုလဲ့မှာ ညဘက် အပြာကားတွေကြည့် ဖီလင်တွေတက်ပြီး မရိုးမရွ ဖြစ်ခဲ့ရသည့် ညတွေများလာခဲ့သည် ။ မနက်ရုံးရောက်တော့ အလုပ်ထဲ စိတ်ကိုနှစ်ထားပေမယ့် တစ်ခါတစ်ခါ ရမက်သွေးတွေ လှုပ်ရှားနေမှုကို ခံစားရကာ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ကို တောင့်တမိသည် ။

ဒါပေမယ့် သူမတို့ရုံမှာက ယောင်္ကျားသား သိပ်မရှိ ။ ဝန်ထမ်းအင်အား ( ၁၀ ) ယောက်မှာ ( ၇ )ယောက်က မိန်းမတွေဖြစ်သည် ။ ကျန် ( ၃ ) ယောက်က ဖယ်ရီမောင်းသည့် အသက် ( ၅၅ ) နှစ်လောက်ရှိပြီ ဖြစ်သော ဦးစောသာ ဆိုသည့် အဖိုးကြီး ။ ကျန်တစ်ယောက်က အဝေးပြေးဝင်းတွေ သွားပြီးကားကွက်ချ ၊ ကုန်တွေစစ်ပြီး အော်ဒါတင်ပို့ပေးရသည့် အသက် ( ၃၈ ) နှစ်ခန့် ကိုညီနိုင်ဆိုသည့် လူတစ်ယောက် ။ ကျန်တစ်ယောက်ကတော့ နေလင်းတို့ပင်ဖြစ်သည် ။ ထို့ကြောင့် စုစုလဲ့ အများဆုံးတွေ့မြင်နေရသူက နေလင်းသာ ရှိသည် ။

နေလင်းအပေါ်တော့ စုစုလဲ့ စိတ်ထဲ တပ်မက်စိတ် သိပ်ပြီးဖြစ်ပေါ်ခြင်းမရှိ ။ အသက်ငယ်ပြီး အားလုံးရဲ့ခိုင်းဖက်လို ဖြစ်နေသည့် နေလင်းကို တဏှာစိတ်ဖြင့် သိပ်ပြီး စိတ်ကူးယာဉ်လို့ မရ ။ စုစုလဲ့မှ ကာမသွေးဆိုးတွေ ခန္ဓာကိုယ် ထဲစီးဆင်နေပေမယ့် အဆင့်အတန်း မာနလေးက ရှိနေသေးသည် ။

ကိုညီနိုင်ဆိုသည့် လူကျတော့လည်း မနက်ရုံးလာပြီး စာရွက်စာတမ်းယူကာ ထွက်သွားလိုက်သည်မှ ညနေရုံးဆင်းချိန်အထိတောင် ပြန်မရောက်တတ် ။ ထို့ကြောင့် စုစုလဲ့၏ စိတ်တွင် ထင်ထင်ပေါ်ပေါ် သိပ်မဖြစ် ။ ဒါပေမယ့် တစ်နေ့တော့ စုစုလဲ့အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ အခြေအနေတစ်ခုကို ကြုံလိုက်ရသည် ။

“ ဟေ့ကောင်  နေလင်း … မင်းဟာ အခုထိ ပြန်မတွေ့သေးဘူးလားကွ … ငါ့ကိုပြန်ပေးအုံး … ”

“ ဟုတ်ကဲ့ပါ ကိုညီရာ … ဘယ်လိုပျောက်သွားသလဲ မသိဘူး … ကျနော်လည်း စဉ်းစားလို့ကိုမရတာ … အဲ့ဒီညက ကျနော်ဖွင့်ကြည့်နေသေးတယ် … နောက်တစ်နေ့ ည ကြည့်မလို့ လိုက်ရှာတော့မှ မတွေ့တော့တာ …”

စတိုခန်းရှေ့မှဖြတ်၍ သန့်စင်ခန်းဘက်သို့ သွားမည့် စုစုလဲ့တစ်ယောက် အခန်းထဲမှ စကားသံများကြောင့် ခြေလှမ်းတွေ တုန့်ဆိုင်းသွားရသည် ။ အထဲက စကားအသွားအလာကို နားထောင်မိလိုက်တာနဲ့ ဘာအကြောင်းပြောတယ်ဆိုတာ ဒက်ကနဲ သိလိုက်ရသည် ။ သူမက ထိုအကြောင်းအရာရဲ့ အဓိက တရားခံကိုး ။

“ ရုံးမှာလည်း မိန်းမတွေချည်းပဲ … ဒီအခန်းထဲလည်း တော်ရုံလူ ဝင်တာမဟုတ်ဘူး … နောက်ပြီး မင်း MP-4 ကို ညအိပ်ချိန်ပဲ ထုတ်ကြည့်တာ မဟုတ်လား …”

“ အင်း … ဟုတ်တယ် ကိုညီရ … ကျနော်တော့ အထားမမှားတာ သေချာတယ် … အဲဒီညက မူးလာတယ် ဆိုပေမယ့် ကျနော်ကြည့်ဖြစ်သေးတယ် … အောစာအုပ်တွေလည်း ရှိတာပဲ … စာအုပ်တွေတော့ မပျောက်ဘူး … ”

“ အဲ့ဒီညက ရုံးမှာ ဘယ်သူရှိလဲ … ”

“ အင်း … အစ်မပဲရှိတာ … အလုပ်မပြီးလို့ လုပ်နေတာ သူပြန်ရင်တောင် လိုက်ပို့ပေးမယ်ဆိုပြီး လုပ်နေသေးတယ် ကျနော်အိပ်ပျော်သွားလို့ အစ်မဘာသာပြန်သွားတာ … ”

စုစုလဲ့မှာ အခန်းအပြင်က ခိုးနားထောင်နေရင်း အဲ့ဒီညက အဖြစ်အပျက်ကို နေလင်းကပြန်ပြောပြရင်း သူမအကြောင်းပါလာသည်မို့ ရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်လာသည် ။

“ ဟင် … ငါယူသွားမှန်း သိများသိသွားမလား … အဲ့ဒါကို ပြန်ထားလိုက်ရင်ကောင်းမယ် … အခုတော့ … ”

စုစုလဲ့စိတ်ထဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ကျိန်ဆဲရင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာမိသည် ။ MP-4 ကို သူမ ယူသွားမှန်း သိသွားရင် အရှက်တကွဲနဲ့ သိက္ခာကျမှာကို တွေးမိပြီး စိုးရိမ်လာရခြင်းဖြစ်သည် ။

“ မလဲ့တစ်ယောက်ပဲ အဲဒီနေ့က နောက်ကျတာပေါ့ ဟုတ်လာနေလင်း …”

“ ဟုတ်တယ် ကိုညီ … ဒါပေမယ့် အစ်မတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးဗျာ … ”

“ အင်း … မင်းသေချာတော့ ပြန်ရှာကြည့်လိုက်အုံး … ငါ အောင်မင်္ဂလာ အဝေးပြေးဝင်းထဲ ခဏပြေးလိုက်အုံးမယ် … ”

စုစုလဲ့ အခန်းအပြင်မှ ကသုတ်ကရိုက်ဖြင့်ပင် သူမရုံးခန်းထဲသို့ ပြန်ပြေးလိုက်ရသည် ။ ရင်တွေလည်း တဒိန်းဒိန်းခုန်နေရသည် ။

“ မဖြစ်ဘူး … မဖြစ်ဘူး … ငါ အဲ့ဒီ MP-4 ကိုပြန်ယူလာပြီး နေလင်းမသိအောင် သူ့အခန်းထဲပြန်ထည့်ထားမှ ဖြစ်တော့မယ် … အဲ့ဒီ MP-4 က ကိုညီနိုင် ဟာများလား မသိဘူး … ”

စုစုလဲ့ တစ်ဦးထဲ ရေရွတ်ရင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက် တော့သည် ။ နောက် တစ်နေ့ရုံးတက်တော့ စုစုလဲ့ တစ်ယောက် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေရသည် ။ တစ်နေ့ခင်းလုံး MP-4 လေးကို ဘယ်လိုပြန်ထားရမလဲ ဆိုတာပဲ တွေးနေမိ၏ ။ နောက်ဆုံး ညနေ အများတွေရုံးဆင်းသွားတော့မှ စတိုခန်းထဲဝင်ပြီး မသိမသာထားခဲ့လိုက် မည်ဟု စိတ်ကူးရမိတော့သည် ။

ညနေရောက်ချိန်မှာတော့ …

“ နေလင်းရေ … ”

“ ဗျာ အစ်မ … ဘာခိုင်းမလို့လဲ … ”

ရုံးဆင်းချိန်ကျော်သွားတဲ့ အထိ စုစုလဲ့ မပြန်သေးဘဲ အလုပ်များချင်ယောင်ဆောင်ကာ ရုံးထဲ နေလင်းတစ်ယောက်တည်း ရှိနေသည့် အချိန်ကျမှ လှမ်းခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည် ။

“ အစ်မကို အပြင်မှာ စားစရာတစ်ခုခု သွားဝယ်ပေးစမ်းကွယ် … အဆာပြေပေါ့ … ဒါနဲ့ အကုန်ပြန်သွားကြပြီလား …”

“ ပြန်သွားကြပြီအစ်မ … ကိုညီနိုင်ကတော့ အောင်မင်္ဂလာဝင်းထဲမှာ … အလုပ်စောပြီးရင် ဝင်ခဲ့မယ်လို့တော့ ပြောတာပဲ … အခုချိန်မှတော့ မလာလောက်တော့ဘူး ထင်တယ် … ”

“ အော် … အေး … အေး … ကဲကဲ … အစ်မဖို့ တစ်ခုခု သွားဝယ်ပေးပါအုံး … ”

အမှန်တော့ ထွက်သွားသည်နှင့် စုစုလဲ့တစ်ယောက် သူမ စလင်းဘက်အိတ်ထဲမှ MP-4 ကို ထုတ်ယူကာ စတိုခန်းထဲ အမြန်ပြေးတော့သည် ။ ထို့နောက် ချောင်ကောင်းကောင်းတစ်ခုကို အသဲအသန် ရှာဖွေသည် ။ ဒါမှ နေလင်း တစ်ယောက် ရှာရင်းဖွေရင်းနဲ့ MP-4 လေးကို ပြန်တွေ့ပြီး သူအထားမှားသွားသည်ဟု အထင်ရောက်စေရန် ဖြစ်သည် ။

နေလင်းအိပ်ယာဘေးရှိ ကတ္တူစက္ကူပုံးတွေကြားထဲသို့ သင့်တော်သည့် နေရာအဖြစ်သတ်မှတ်ကာ MP-4 ကိုချထားခဲ့လိုက်သည် ။ ထိုအခါမှပင် စုစုလဲ့တစ်ယောက် စိတ်ပေါ့ပါးသွားကာ စတိုခန်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့တော့သည် ။ သူမရုံးခန်းထဲပြန်ရောက်တော့ နေလင်းပြန်ရောက်လာလျှင် အဆင်သင့် ပြန်နိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည် ။ စလင်းဘက်အိတ်ထဲမှ ရုံးဆင်းပြန်ချိန်တိုင်း ကြည့်လေ့ရှိသည့် မှန် အဝိုင်းလေးကို ထုတ်ယူဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာတော့ …

“ ဟင် … ”

စုစုလဲ့ ပြာသွားရပြန်သည် ။ MP-4 ကို သူမယူခဲ့စဉ်က နားကျပ်ပါ တွဲလျက်ပါလာခဲ့သည် ။ ခု ထိုနားကျပ်က သူမအိတ်ထဲ ကျန်နေသေး၏ ။ စုစုလဲ့ ထိုနားကျပ်ကို ပြန်သွားထားဖို့ ပြင်ရပြန်သည် ။ အမှန်ဆို နားကျပ်ကို ပြန်မထားလည်း ရသည် ။ ဒါပေမယ့် စုစုလဲ့က အမှားတစ်ခုပြုလုပ်ထားပြီး မလုံမလဲ ဖြစ်နေသူမို့ နားကျပ်ကို MP-4 နှင့်အတူ တွဲပြန်ထားဖို့ လုပ်ဆောင်နေမိခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည် ။

စတိုခန်းထဲသို့ စုစုလဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရပြန်သည် ။ ခုန သူမထားခဲ့သည့် နေရာမှ MP-4 ကိုပြန်ရှာပြီး နားကျပ်ပေါက်ထဲသို့ ပြန်တပ်လိုက်သည် ။ ထိုစဉ်မှာပင် …

“ အဲဒီ MP-4 က ဘယ်လိုမှ ပျောက်စရာမရှိပဲ ပျောက်သွားတာ တစ်ယောက်ယောက်လက်ချက်လို့ ကျုပ်ထင်တော့ ထင်သားပဲ … ဒါပေမယ့် မလဲ့ လို့တော့ မထင်ခဲ့မိဘူး ဖယ်ရီကား မောင်းတဲ့ ဦးစောသာကြီးနဲ့ အပျိုကြီး မနုလို့ ထင်ခဲ့တာ … အခုတော့ … ”

“ ကို … ကိုညီနိုင် … ”

“ ဟဲဟဲ … လန့်သွားတာလား … မစိုးရိမ်ပါနဲ့ … ကျနော် ဘယ်သူ့မှ ပြန်မပြောပါဘူး … ”

စုစုလဲ့ တစ်ယောက် ခိုးထုပ်ခိုးထည်နဲ့ကို မိနေခဲ့ပေပြီ ။ သူမအဖို့တော့ ကျားရှေ့မှောက်လျက်လဲကျမိ သလိုပင် ဖြစ်နေချေသည် ။ ညီနိုင်ဆိုသည့် ယောင်္ကျားတစ်ယောက်ရှေ့မှာ မိန်းမတစ်ယောက် မကြည့်အပ်တဲ့ အပြာကားတွေပါသည့် MP-4 တစ်ခုကို ကိုင်လျက်သားရှိလို့နေသည် ။ နောက်ပြီး ထို MP-4 က သူမခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ယူထားသည့် အရာ ။

စုစုလဲ့ ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေရတော့သည် ။ သူမအဖြစ်က ရှက်စရာကောင်းလှသလို မိမိထက် အဆင့်နိမ့်သည့် လက်အောက်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ရှေ့မှာ အပြစ်ရှိသူလို သိမ်ငယ်စွာ ရပ်နေရသည့် အဖြစ် ။

“ ပြောပါအုံး မလဲ့ရဲ့ … အဲ့ဒီထဲက ဘယ်အခန်းကို မလဲ့ ကြိုက်လဲ … အဲ့ဒီကားတွေကြည့်ပြီး အလဲ့ယောကျာ်းနဲ့အတူ လုပ်ကြည့်ကြသေးလား … ”

အမြဲတမ်း သူမကို တရိုတသေပြောဆိုဆက်ဆံရသည့် သူမ၏ လက်အောက်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ရင့်ရင့်သီးသီး မေးလာသည့် အမေးစကားကို စုစုလဲ့ ပြန်မဖြေနိုင်သလို ရာထူးအရှိန်အဝါလည်း ပြလို့မရနိုင် ဖြစ်နေရသည် ။

ညီနိုင်က စုစုလဲ့ အနီးသို့ အေးဆေးစွာပင် တစ်လှမ်းချင်းလျှောက်လာသည် ။ သး၏ မျက်လုံးတွေက ဖမ်းမိထားသော သားကောင်ကို စားသောက်ဖို့လာနေတဲ့ ကျားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေလို အထက်စီးဆန်လွန်းနေသည် ။

“ မလဲ့ … ”

“ ရှင် … ရှင် ကိုညီနိုင် ”

“ အခုအဖြစ်အပျက်တွေကို ရုံးကလူတွေ သိသွားရင် မလဲ့ သိက္ခာကျသွားမှာနော် … သူတို့တွေကို ပြောပြလိုက် ရမလား … ”

“ အို … အဲလို မလုပ်ပါနဲ့ ကိုညီနိုင်ရယ် … ကျမ တောင်းပန်ပါတယ် … ”

“ ဒါဆို … ”

ညီနိုင်က စကားကို ဆက်မပြောတော့ ။ ယုန်သူငယ်လေးလို မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ်နဲ့ ထိတ်လန့်သည့် အသွင်ဖြစ်နေသော စုစုလဲ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲဖက်လိုက်ပြီး တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည့် နူတ်ခမ်းတွေကို ဆွဲစုပ်၍ နမ်းလိုက်တော့သည် ။

“ ပြွတ် … ပြွတ် … အွန်း … ဟွန်း … မလုပ် … မလုပ်ပါနဲ့ ကိုညီနိုင်ရယ် … ကျမတောင်းပန်ပါတယ် … ”

“ ကျုပ်လုပ်ချင်တာကို လုပ်လို့မရရင် ရုံးထဲမှာ ခင်ဗျားအကြောင်းကို ဖွလိုက်မယ်နော် … ခု ကျုပ် ခင်ဗျားကို လိုးမယ် … ကောင်းကောင်းမခံရင် ခင်ဗျား အရှက်ကွဲပြီသာမှတ် … ဘယ်လိုလဲ … ”

အတင်းရုန်းကန်ပြီး အကြောက်အကန် ငြင်းဆန်တောင်ပန်နေသည့် စုစုလဲ့ကို ညီနိုင်က အပိုင်အနိုင် ခြိမ်း ခြောက် အကျပ်ကိုင်ပစ်လိုက်သည် ။ စုစုလဲ့ တစ်ယောက် အပြင်းအထန် စဉ်းစားရပေပြီ ။ ခု ညီနိုင်၏ ဆန္ဒကို ငြင်းဆန်လိုက်လျှင် သူမမှာ ရုံးထဲ၌ ရာထူးအကြီးဆုံးမိန်းမတစ်ယောက်အဖြစ် ရပ်တည်နေရမှုမှ လျော့ပါးသွားနိုင်သည် ။ 

အခြားစိတ်ခံစားမှုအရလည်း ညီနိုင်၏ သဘောဆန္ဒကို လိုက်လျောချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေပြန်သည် ။ တစ်ပတ်နီးပါး အချိန်ကာလမှာ အပြာဇာတ်ကားတွေနဲ့ ရင်းနှီးနေခဲ့သည်ကြောင့်လည်း ထိုသို့သောစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းဖြစ်သည် ။ ညီနိုင်အလိုကို လိုက်မိပြန်လျှင်လည်း ညီနိုင်၏ ကြိုးဆွဲရာ ကရမည့် ကာမရုပ်သေးတစ်ရုပ် ဖြစ်သွားနိုင်ကြောင်းလည်း စဉ်းစားမိနေ၏ ။

“ ကဲ … အချိန်မရှိဘူးဗျာ … ကျုပ် ရုံးထဲမှာ ဖွလိုက်ရ မှာလား ”

“ အဲလိုတော့ မလုပ်ပါနဲ့ရှင် … ကျမ … ကျမ ရှင့် ဆန္ဒ … ”

“ ကျုပ်လိုးတာကို ခံမယ်ပေါ့ … ဟုတ်လား …. ”

“ ဟုတ် … ဟုတ်ကဲ့ … ”

ညီနိုင်က စုစုလဲ့ကို ကိုယ့်အထက်အရာရှိ လူကြီးတစ်ယောက်လို့ မမြင်တော့ပဲ သူလိုးရတော့မည့် မိန်းမ တစ်ယောက် အဖြစ်အထက်ဆီးမှ ပြောဆိုဆက်ဆံလိုက်သည် ။

“ ကဲ … ဒါဆိုလည်း … လာ ”

ညီနိုင်က စုစုလဲ့ကို လက်ဆွဲပြီး အခန်းထောင့်သို့ ခေါ်သွားသည် ။ ထိုနေရာက နေလင်းအိပ်သည့် နေရာဖြစ်၏ ။

“ အဲ့ဒီဖျာကို ခင်းလိုက် … အပေါ်က စောင်ပါဖြန့်ခင်း … အဲ့ဒီ ယိုးဒယားဖျာတွေက ဒူးထောက်လိုက်ရင် နာတယ် … ”

ညီနိုင်က ရင့်သည် ။ ကိုယ်လိုးရမည့် မိန်းမကို လိုးဖို့နေရာပြင်ခိုင်းနေ၏ ။ ဒါပေမယ့် စုစုလဲ့ စောဒက မတက်ရဲ ။ သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း အခုလို အဖြစ်အပျက်ကို ကြုံတွေ့နေရသည့် အချိန်၌ မသိစိတ်မှ ရမက်စိတ်များကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရလေသည် ။

စုစုလဲ့ ဖျာခင်းပြီး ကုန်းကုန်းကွကွဖြင့်ပင် ယိုးဒယားဖျာချပ်ပေါ်သို့ စောင်ကို ဖြန့်ခင်းသည် ။ စုစုလဲ့ ဖင်ကုန်းပြီး အိပ်ယာခင်းနေသည့် ပုံကို ညီနိုင်က မက်တပ်ရပ်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ဘောင်းဘီဇစ်ကို ဆွဲဖြုတ်ကာ တောင်မတ်နေပြီဖြစ်သည့် လီးကို ကိုင်ပြီး ဂွင်းတိုက်နေ၏ ။

စုစုလဲ့မှာ အိမ်ဖော်မလေးအသွင် လေးဘက်ထောက်ကာ အညာစောက်လေးကို ဖျာပေါ်ဖြန့်ခင်းနေသည် ။ စုစုလဲ့ ဝတ်ထားသည့် ရုံးယူနီဖောင်း ထမီစကပ်အောက်မှ တင်းကားထွက်နေသည့် ဖင်အိုးကြီးကို ကြည့်ပြီး ညီနိုင် စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ ။

“ အစကတော့ ခင်ဗျားကို ကောင်းကောင်းကိုင်ပြီးမှ လိုးမလို့ပဲ … အခုတော့ ခင်ဗျား ဖင်အိုးကြီး တင်းကားထွက်နေတာကို ကြည့်ပြီး မနေနိုင်တော့ဘူးဗျာ … အဲ့ဒီ့အတိုင်း ဖင်ကုန်းနေလိုက် … ”

ညီနိုင်က ပြောပြောဆိုဆို စုစုလဲ့ဖင်နောက်သို့ ကပ်သွားပြီး ထမီစကပ်ကို မရရအောင် အတင်းဆွဲလှန်တင်ပစ် လိုက်သည် ။ စုစုလဲ့ကလည်း ကမူးရှုးထိုးလုပ်နေသည့် ညီနိုင်၏ ဆန္ဒအတိုင်း ကူညီကာဖြင့် သူမ၏ ထမီစကပ်ကို ခါးဆီသို့ရောက်အောင် လှန်တင်ပေး၏ ။

ထမီစကပ်လေး စုစုလဲ့ခါးဆီသို့ စုပုံသွားတော့ ညီနိုင်က စုစုလဲ့၏ အောက်ခံဘောင်းဘီကို ဖင်သားတစ်ဖက်သို့ ဆွဲယူကာ စောက်ဖုတ်ကိုလှပ်လိုက်သည် ။ စုစုလဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီက နောက်သို့ ပြူးထွက်နေကာ ဘောင်းဘီကို တစ်ခြမ်း ဆွဲဖယ်ထားခြင်းကြောင့် နှုတ်ခမ်းသားတွေက ပူးကပ်နေကြသည် ။ ထိုစောက်ဖုတ်ကြီးဆီသို့ ညီနိုင်က သူ့လီးတန်ကြီးကို တေ့ထားထောက်လိုက်သည် ။

ဖင်ထောင်ကုန်းထားသည့် အနေအထားကြောင့် စုစုလဲ့ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားကြီး နှစ်ခုက နောက်သို့ အစွမ်းကုန် ပြူးထွက်နေသည် ။ လီးတန်ကြီးက ထိုအပေါ်သို့ မေးတင်လို့ထား၏ ။

“ ဟင့် … ကိုညီနိုင် ဖြေးဖြေးလုပ်နော် … ”

မိန်းမတွေရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အလိုးခံဖို့ လီးသွင်းခါနီးပြောနေကျ စကားကို စုစုလဲ့က ပြောလိုက်သည် ။

ညီနိုင်က လီးတန်ကြီးကို အသာဖိကြည့်သည် ။ မဝင်သေး ၊ စုစုလဲ့ စိတ်ထနေပြီမှန်းသိသော်လည်း တဏှာရှေ့ပြေးအရည်ကြည်များက စောက်ခေါင်းထဲမှပင် စိမ့်ထွက်နေပြီး အပြင်သို့ ထွက်ကျမလာသေးတာကြောင့် သူ၏လီးကို လိုးသွင်းရာ၌ အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့နေသေး၏ ။ သူ၏ လီးတန်ကြီးက တုတ်ခိုင်လွန်းခြင်းကြောင့် လည်းပါပေသည် ။

ညီနိုင်က စောက်ခေါင်းဝမှာ လီးကို ဖိတေ့ထားပြီး သူ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စုစုလဲ့၏ ဖင်သားနှစ်ခြမ်းကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည် ။ စုစုလဲ့ ခါးလေးယမ်းထွက်သွား၏ ။ ညီနိုင်က ထိုဖင်ကြားထဲမှာ ညပ်နေသည့် ဘောင်းဘီမှာ ပို၍ တင်းရင်းသွားပြီး စောက်ဖုတ် အရှေ့ပိုင်းမှ စောက်စေ့လေးကို ဘောင်းဘီက သွား၍ဖိမိထား၏ ။

ညီနိုင်က ဖင်ကိုပိုဖြဲလိုက်သဖြင့် ပေါ်လာသော စအိုဝလေးအောက်ဖက် လက်နှစ်လုံးလောက်သာ ခြာသော စောက်ခေါင်းဝမှာ တေ့ထားသည့် သူ့လီးဒစ်ကြီးကို အနောက်သို့အသာဆုတ် ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဖင်ကြားထဲသို့ တံတွေးထွေးချလိုက်သည် ။

“ အင့် … ဟင့် … ဘာလို့ တံတွေးတွေ ထွေးချတာလဲလို့ … ”

“ ဖင်ချမလို့ပေါ့ဗျ … ခင်ဗျာဖင်ကြီးကို ကြည့်ပြီး မနေနိုင်တော့လို့ … ”

“ ဖင် … ဖင်က ချလို့ရပါ့မလား ကိုညီနိုင်ရယ် … စောက်ဖုတ်ကိုပဲ လုပ်ပါနော် … ”

“ ဟာ … ဘာလဲ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကိုငြင်းချင်သေးတာလား … ”

“ မဟုတ် … မဟုတ်ပါဘူးရှင် …. ကျမ တစ်ခါမှ မခံဘူးသေးလို့ပါ … ”

“ ခင်ဗျား … ယူသွားတဲ့ MP-4 ထဲမှာ ဖင်ချတဲ့ကားတွေမှ ပုံလို့ … မကြည့်ရသေးဘူးလား … ”

“ ကြည့် … ကြည့်ပြီးပါပြီ … ဟို .. ဟို ..နာမှာကြောက်လို့ … ”

“ ဘာမှ … မနာဘူး …. နာရင်လည်း အောင့်ခံ … ငြိမ်ငြိမ်လေးသာနေ … ဟုတ်လား … ”

ထွေချလိုက်သည့် တံတွေးတွေက ဖင်စအိုဝ တည့်တည့်ပေါ်သွားကျပြီး အောက်သို့တဖြည်းဖြည်း စီးကျလာကာ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းမှ တစ်ဆင့် အောက်က ခင်းထားသည့် စောင်ပေါ်အထိကျသွားသည် ။ ထိုအခါမှ ညီနိုင်က သူလီကို ဖင်ဝမှာတေ့ပြီး အတင်းဖိသွင်းလိုက် တော့သည် ။

“ ဗြစ် … ပြွတ် …ပလစ် … ပျစ် …ပြွတ် ..ဖွတ် … ”

“ အား … အမလေး … ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ .. ကိုညီနိုင်ရဲ့ …. အ … အ… ဟင့် .. ”

စုစုလဲ့ ဖင်ကြီး ခါယမ်းသွားသည် ။ လီးက စအိုဝရှိ ကြွက်သားတွေကို အတင်းထိုးခွဲပြီး အဆုံးထိ တရှိန်ထိုး ဆောင့်ဝင်သွားခြင်းကြောင့် စုစုလဲ့ ခမျှ ဖင်ဝက အရမ်းနာသွာတာမို့ အတင်းရုန်းပြီး ထွက်ပြေး သွားလိုက်ချင်ပေမယ့် ညီနိုင်က ခါးကို အတင်းခြုပ်ပြီး  ကိုင်ထား တာမို့ ရုန်းထွက်ပြေးဖို့ကလည်း အခွင့်မသာ ဖြစ်သွားရသည် ။

ဒါကြောင့် ရုန်းမရမဲ့ အတူတူ ဖြေးဖြေးသက်သာ လုပ်ဖို့သာ တောင်းပန်ပြီး ပြောလိုက်ရတာ ဖြစ်တော့သည် ။ စုစုလဲ့ စုပ်သပ်ညီးတွားခြင်းကို ညီနိုင် ဂရုမထား ။ ဖွေးဥနေတဲ့ ဖင်သားကြီးတွေကို ကြည့်ပြီး ခါးသေးသေးလေးကို လက်ဖြင့် စုံကိုင်ကာ စက်သေနတ်ပစ်သလို တရစပ် ဆောင့်လိုးလေတော့သည် ။

“ ပြွတ် … ပြွတ် … ပလွတ် … ဘွပ် … ဗြစ် … ပလွတ် … ဘွပ် … ဖတ် … ဘွပ် … ဖတ် … ဖတ် … ”

“ အ … အီး … အ … ကျွတ် … ကျွတ် … အ … အား … ရှီး … အင်း … ဟင်း … ”

အိမ်ထောင်သက် ငါးနှစ်လောက်ရှိပြီဖြစ်သော အိမ်ထောင်သည် မိန်းမတစ်ယောက်မို့ အလိုးခံရသည့် သဘော ၊ သဘာဝကို အတော်အသင့် နားလည်နေတာကြောင့် စသွင်းသွင်းခြင်းမှာ အရမ်းကို မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် နာသွားပေမယ့်လို ညီနိုင်က စက်သေနတ်ပစ်သလို တစ်ရစပ် ဆောင့်လိုးလာသော အခါ စအိုဝရှိ ကြွက်သားတွေကို ဖြေလျှော့ကြည့်မိရင်းက အနာသက်သာလာသည် ။ 

စောက်ဖုတ်ကို အလိုးခံချင်စိတ် ပြင်းပြနေခဲ့ပေမယ်လို့ အသစ်ကြုံတွေ့နေရသော ဖင်လိုးခံ အရသာကိုလည်း စွဲမက်စ ပြုလာရတော့သည် ။ ညီနိုင်ကလည်း မလိုးဖူးသေးသည့် ဖင်ပေါက်မို့ သဲသဲမဲမဲ လိုးသည် ။ ထို့ကြောင့် အသံတွေက ဆူညံစွာပင် ထွက်ပေါ်လို့နေတော့သည် ။

“ ဘွပ် … ဖတ် … ဖတ် … ”

“ အ … အင်း … ဟင်း … အင်း ... အိုး … အ … ”

စုစုလဲ့ ဖင်သားကြီးတွေက တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ဆောင့်လိုးခံလိုက်ရတိုင်း တုန်ခနဲ့ တုန်ခနဲ့ ခါနေတော့သည် ။ လီးအသွင်း အထုတ်များလာခြင်းကြောင့် အဝင်အထွက်ကလည်း အတန်သင့် ချောမွှေနေသည် ။ ညီးနိုင်က လိုးနေရင်းမှ အားမရတော့ဟန်ဖြင့် ကုန်းပေးထားသော ဖင်သားကြီးတွေ အပေါ်အတင်းတက်ခွရင်း အပေါ်ဆီမှနေ၍ အတင်းဆောင့်သွင်းလိုးချနေသလို စုစုလဲ့ ကလည်း ထောက်ထားတဲ့ ဒူနှစ်လုံး အပေါ်မှာ အားပြုရင်း ဖင်ကြီးကို အပေါ်သို အတင်းကော့ကော့တင်ကာ ပက်ပက်စက်စက်ကို ဖင်လိုးခံပစ်နေသည် ။

ဖင်လိုးပေးနေသူနဲ့ အလိုးခံနေသူက ရမက်စိတ်ထန်ပြင်းစွာဖြင့် တက်ညီလက်ညီလိုးဆော်နေကြသည် ။ လိုးပွဲကလည်း မြိုင်ဆိုင်ပြင်းထန်လွန်းလှသည် ။ ထိုစဉ် …

“ ကိုညီ … ကြမ်းလှချည်လားဗျ … ”

“ အို … နေလင်း … ”

စတိုခန်းအဝမှာရပ်ပြီး ရမက်ခိုးဝေနေတဲ့ မျက်လုံးအစုံနဲ့ ကြည့်နေတဲ့ နေလင်းက လှမ်းပြောပြီး အခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသည် ။

စုစုလဲ့မှာ ဖင်လိုးခံနေရင်းတန်းလန်း နေလင်းကို မြင်တော့ ရှက်အား ၊ ကြောက်အားဖြင့် ထပြေးဖို့ပြင်းသည် ။ ဒီအခြေအနေကို ရိပ်မိသော ညီနိုင်က ကိုင်ထားလက်စ စုစုလဲ့ခါးသေးသေးလေးကို အတင်းသိုင်းဖက်ချုပ်ထားလိုက်ခြင်းကြောင့် စုစုလဲ့မှာ ဖင်ထဲ လီးတန်းလန်းကြီးနှင့် ကုန်းကုန်း ကွကွ ဖြစ်သွားရ သည် ။

“ MP-4 လေးက ဖန်ပေးတဲ့ ဂွင်ပဲ နေလင်းရေ … မင်း ဆော်ချင်ရင် ငါပြီးတော့ ဆက်ဆော်ပေါ့ …  ငါလည်းပြီးတော့မယ် … ”

“ အိုကေ … ကျနော်လည်း အစ်မရဲ့ ဖင်အိုးကြီးတွေကို ကြည့်ပြီး မှန်းမှန်းထုနေရတာ … အခုမှပဲ အပီကိုင်ရတော့မယ် … ကိုညီ မြန်မြန်လုပ်ဗျာ … ”

စုစုလဲ့ နားထင်နားရင်းတွေ ထူပူသွားမတတ် ရှက်သွားရသည် ။ ယောင်္ကျားသားနှစ်ယောက် ပြောနေကြသည့် စကားတွေက ပက်စက်လွန်းလှသည် ။ စုစုလဲ့ အပေါ် ကိုယ့်ရဲ့အထက်အရာရှိ တစ်ယောက်လို့ မမြင်တော့ပဲ ပိုက်ဆံပေးရသော ကြေးစားဖာသည်မ တစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီးလိုးနေကြသလို ပြောဆိုနေကြသည်မှာ သိသာလှပေသည် ။

ဒါပေမယ့် စုစုလဲ့၏ စိတ်ထဲမှာတော့ ယောကျာ်းသားနှစ်ယောက်ပြောနေကြတဲ့ စကားတွေကို ကြားပြီး သူမကြည့်ခဲ့မိသည့် MP-4 ထဲက အပြာဇာတ်ကွက်တွေထဲမှ ယောကျာ်းနှစ်ယောက် မိန်းမတစ်ယောက်ကို  ဝိုင်းလိုးနေကြသည့် မြင်ကွင်းများကို ပြန်လည်မြင်ယောင်လာသည် ။ 

ထို့ကြောင့်လည်း ရမက်သွေးက ပိုမိုတက်ကြွလို့လာသည် ။  ညီနိုင်ကလည်း သူမခါးကို ဆွဲဖက်ပြီး ကုန်းကုန်းကွကွ အနေအထားဖြင့်ပင် ဖင်ကို ဆက်ပြီးဆောင့်လိုးနေခြင်းကြောင့် စုစုလဲ့မှ မထူးတော့ဟု စိတ်ထဲသတ်မှတ်လိုက်ရင်း အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်ပြီး လီးအတောင်သားနှင့် သူမကိုလိုးဖို့ ရပ်စောင့်နေသည့် နေလင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်ကာ သူ့လီးကို ပါးစပ်နဲ့ စုပ်ပေးလိုက်တော့သည် ။

“ အာ .. ပါး .. ပါး .. ကောင်းလိုက်တာ … အစ်မရာ … အ .. ကျနော် … ပြီးသွားလိမ့်မယ် … အ … ကိုညီ မပြီးသေးဘူးလားဗျ …. ကျနော်လည်း … အစ်မကို … လိုးချင်လာပြီး … ”

“ ဟာ … မင်းဒီလောက်တောင် လိုးချင်ရင်လည်း …. သူ့စောက်ဖုတ်အားနေတာပဲ … လာချလေကွာ … ”

“ ဟင် … ကိုညီက … အနောက်ကနေ လိုးနေတာ… ကျနော်က … ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလည်း … ”

“ ဟာ .. မင်းကလည်း … ဒီမှာကြည့်လေကွာ … ဒီလိုလိုးလို့ ရတာပဲ … မဟုတ်ဘူးလား .. ”

ကိုညီနိုင်က MP-4 လေးကို နေလင်းကို ဖွင့်ပြရင်း စုစုလဲ့ကိုလည်း ပြလိုက်သည် ။ MP-4 လေးထဲမှာတော့ မိန်းမ တစ်ယောက်က ဖင်ဗူးတောင်ထောင် ကုန်းပေးထားရပြီး ယောင်္ကျားတစ်ယောက်က အပေါ်ဆီးမှနေပြီး ထိုမိန်းမရဲ့ ဖင်ကို လိုးနေသလို ၊ နောက်ယောကျာ်း တစ်ယောက်ကလည်း အနောက်ကနေပြီး စောက်ဖုတ်ကို လိုးပေးနေတဲ့ ဇာတ်ကွက်ပဲ ဖြစ်တော့သည် ။

“ ကဲ … မလဲ့ … ကိုယ်အရှေ့ပိုင်းကို အောက်နှိမ့်ပြီး … ဖင်ကြီးတွေ ထောင်လာအောင် ကုန်းလိုက် … ”

စုစုလဲ့ မှာလည်း ညီနိုင်ပြောသည့်အတိုင်း ကိုယ်အရှေ့ပိုင်းကို အိပ်ယာပေါ် အသာဝပ်ပြီး ဖင်ကြီးတွေ ကော့ထောင်နေရလေအောင် ဖင်ဗူးတောင်ထောင် ပေးလိုက်ရပါတော့သည် ။ အဲ့ဒီ အခါမှာတော့ စုစုလဲ့ရဲ့ ဖင်လုံးကြီးတွေကြားမှ အပေါ်တည့်တည့်မှာရှိနေတဲ့ ဖင်ပေါက်လေးကို ညီနိုင်က သူ့လီးကြီးနဲ့ ကျားစီးဖားစီး တက်ခွလိုးနေရင်း ၊ နေလင်းကလည်း သူမ တစ်ချက်နှစ်ချက်စုပ်ပေးလိုက်လို့ တံတွေးတွေရွဲနေတဲ့ သူ့လီးနဲ့ စုစုလဲ့ရဲ့ အနောက်ကို ပြူးထွက်နေတဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို ထိုးသွင်းပြီး လိုးပါတော့တယ် ။

လိုးချက်တွေကလည်း ပြင်းထန်လွန်းလှသည် ။ ညီနိုင်ကလည်း အပေါ်ကနေ သူမရဲ့ ဖင်ပေါက်ကို ဆောင့်ဆောင့်ချပြီး လိုးပေးနေသလို ၊ နေလင်းကလည်း အနောက်ကနေ စောက်ဖုတ်ကို ပြင်ထန်ကြမ်းတမ်းတဲ့ လိုးချက်တွေနဲ့ အားပါးတရ လိုးဆော်နေကြသည် ။ စုစုလဲ့မှာလည်း ထောက်ထားတဲ့ ဒူးကို အားပြုရင်း မနဲ အားတင်းပြီး တောင့်ခံနေရပါတော့သည် ။

သာမန်မိန်းမ တစ်ယောက်အဖို့ ဘယ်လိုမှ စဉ်းစာဖို့တောင်မပြောနဲ့ အိပ်မက်တောင် မမက်ဝံတဲ့ ပုံစံတွေနဲ့ ယောင်္ကျား နှစ်ယောက်ရဲ့ ဝိုင်းဖိပြီး ဖင်ရော စောက်ဖုတ်ကိုပါ လိုးပေးတာကို အားပါးတရ အလိုးခံလိုက်ရတဲ့ စုစုလဲ့ အဖို့မှာတော့ MP-4  လေးကြည့်မိကတည်းက တက်ကြွသောင်းကျန်းနေတဲ့ ရမက်စိတ်တွေဟာ ပီပီပြင်ပြင်ကို အားရ ကျေနပ် သွားတယ် ဆိုရပေမယ်လို့ အရှက်နဲ့ သိက္ခာတရားတို့ကတော့ သုညမှတ်အောက် ရောက်လို့ သွားရပါတော့သည် ။

ဒီအခြေ ဒီအနေထိ ဖြစ်လာရတဲ့ ကိစ္စတွေက MP-4 လေး ဖွင့်ကြည့်ရင်း အိပ်ပျော်နေခဲ့တဲ့ နေလင်းကိုလား ၊ နောက်ပြီး MP-4 လေးကို နေလင်း မသိအောင် ယူကြည့်မိခဲ့တဲ့ သူမကြောင့်ပဲလား ၊ ဒါမှ မဟုတ် MP-4 ကို သွားထားတုန်း အမိဖမ်း အကျပ်ကိုင်ခဲ့တဲ့ ကိုညီနိုင်ကိုလား အဖြေရှာ မရတဲ့ အဆုံး ၊ ဒီအဖြစ်ရဲ့ တရားခံကိုတော့ MP-4  လေးရယ် မင်းကိုပဲ အပြစ်တင်တော့ မယ်ကွယ် ။

The End

........................................⭐⭐⭐⭐⭐........................................ 

ပြီးပါပြီ။

ချစ်ကန္တာရလမ်းဝယ် (စ/ဆုံး)

ချစ်ကန္တာရလမ်းဝယ် (စ/ဆုံး)

ရေးသားသူ - အမည်မသိ။

လူတွေက မိန်းကလေးတွေ၏ အပျိုစင်ဘဝပေါ်တွင် အတော်လေး တန်ဖိုးထားကြ၏။ သည်တော့ကာ ကျမ အနေနဲ့ မေးချင်တာက အပျိုဆိုတာ ဘယ်လိုပါလဲ၊ ဘယ်လိုများ ထူးခြားချက် ရှိသလဲ လို့ပေါ့။ တကယ်တော့ ကျမတို့ မိန်းကလေးတွေရဲ့ စောက်ပတ်ကြားမှ နှစ်လက်မခွဲခန့်ရှိတဲ့ အကွဲကြောင်းရဲ့ ကွာခြားချက်၊  မကွာခြားချက် ဆိုတဲ့ အခြေအနေတရပ်ရဲ့ ထူးခြားချက်ပါပဲ။ သည်အကွဲကြောင်းလေးက ကျယ်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျဉ်းသည်ဖြစ်စေ ဘယ်လိုများ ခြားနားသလဲ၊ အမှန်တော့ အကွဲကြောင်းလေး တခုပါ။ သည့်ထက် ရှင်းအောင်ပြောရမယ် ဆိုရင်တော့ သည်စောက်ဖုတ်ပါပဲ။ စောက်ဖုတ် ဆိုတာက လိုးဖို့ပဲ ဖြစ်ပါသည်။

အကယ်၍ ရှင့်လီးကို စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ပထမဦးဆုံး ထည့်ရရင်ကော ရှင့်အဖို့ ဘာအကျိုးအမြတ်ထူး ရှိမလဲ၊ ရှင်မလိုးခင် အခြားသူ တဦးတယောက်က  ဈေးဦးဖောက်သွားခဲ့သည် ရှိသော် ရှင့်အဖို့ ဘယ်လိုများ ပိုထူးခြားလာမလဲ၊ မိန်းမတယောက်ဟာ ယောင်္ကျားတယောက်ရဲ့ ကာမဆန္ဒကို အပြည့်အ၀ ဖြည့်စွမ်းနိုင်သရွေ့ အားလုံးသော စောက်ဖုတ်တွေဟာ အတူတူပါပဲ။

ကျမတို့ရဲ့ တောရွာမှာဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော အချစ်ကိစ္စမျိုးတို့၌ ပွင့်လင်းသည်။ တောရွာမှာ ဆိုလျှင် ချစ်သူနှစ်ဦးအဖို့ မြစ်ထဲဆင်း ရေချိုးတာ၊ ကောက်ရိုးပုံမှာ ချစ်ဗျူဟာ ခင်းကြတာတို့ ဆိုတာတွေဟာ မဆန်းတော့ဘူး။ 

ကျမဟာဆိုလျှင် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ရှိ ကျိုက်လတ်၊ ဒေးဒရဲ တို့အနီးက အမည်မဖော်လိုသော မြို့မှာမွေးဖွားခဲ့ရသည်။ ကျမ (၁၆) နှစ် မရှိတရှိမှာ ကျမနှင့် ကစားဖက် မိန်းကလေးက သူမ၏ ရည်းစားနှင့် ချိန်းထား၍ ရွာအပြင်ဘက် တောစပ်သို့ လိုက်ခဲ့ရန်နှင့် သူမ၏ ရည်းစားဖြစ်သူနှင့်အတူ အခြားယောင်္ကျားလေးအား သူမ၏နည်းတူ ကျမကလည်း  အပြုစု ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ပိုက်ဆံချမ်းသာကြောင်းနှင့် ဘာမျှမကြောက်ရန် ပြောလေသည်။

သည်အချိန်က ကျမနှင့် ကျမသူငယ်ချင်းပါ အပျိုစင် အစစ်ဖြစ်ကြောင်းကို စာဖတ်သူတို့ အနေနှင့် နားလည်မှုရှိစေချင်သည်။ သိထားပြီး ဖြစ်စေချင်သည်။

နောက်နေ့ညနေတွင် ကျမ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူနှင့်အတူ ရွာပြင်သို့ထွက်ခဲ့ရာ ရွာပြင်တောစပ်၌ သူတို့နှစ်ဦး ရပ်စောင့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သား ဆက်လျှောက်သွားကြရာ ရွာနှင့်အတော်ဝေးသော နေရာရောက်မှ သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ 

သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်၍ သူတို့နှစ်ယောက်က ကျမတို့နှစ်ယောက်အား တပ်မက်သည့်စိတ်နှင့် စူးစိုက်ကာကြည့်နေသည်။ ကျမ သူငယ်ချင်း ရည်းစားနှင့် အဖော်လိုက်လာသည့် အမျိုးသားက ကျမ၏ ကိုယ်ကို စိုက်၍ ကြည့်နေရင်းက သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံတို့သည် တပ်မက်စိတ်တို့ကြောင့် တလှုပ်လှုပ်တရွရွ ဖြစ်နေသည်။

ကျမဟာ ဆိုလျှင် အချိုးအစား ပြေပြစ်သည့် ကိုယ်လုံးပိုင်ရှင် ဖြစ်သည်။ ကျမ၏ နို့နှစ်လုံးသည် ဘော်လီအင်္ကျီထဲမှ ငွားငွားစွင့်စွင့်နှင့် ခုန်ထွက်တော့မည့် အလားပင်။ ကျမ၏ နို့သီးခေါင်းကလေး နှစ်လုံးကလည်း မီးခြစ်ဆံ ခေါင်းပမာ ချွန်ထွက်၍ နေလေသည်။ တင်ပဆုံနှစ်ခုမှာလည်း ဝိုင်းစက်ကြီးမားပြီး အသားအရည်မှာ ဖြူဝင်းပေ၏။

သူသည် ကျမ အနီးသို့ တိုးကပ်လာပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင် ကျမအား သိုင်းဖက်လိုက်လေသည်။ ကျမ ကလည်း ရုန်းကန်ခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ သည့်အတွက် သူက ကျမအား အသာအယာ တွန်းလှဲလိုက်ပြီး သူ၏ရင်အုပ်က ကျမ ကိုယ်ပေါ် မိုးထားလေသည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်နှာကို ကျမ၏ မျက်နှာနှင့် နီးကပ်လာစေပြီး ကျမ၏ ပါးကို သူ၏ နှာခေါင်းနှင့် အသာအယာ နမ်းရှုံ့လိုက်ကာ ကျမ၏ ပါးစပ်တွင်းသို့ သူ၏ စိုနေသည့် လျှာကို ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံနှင့် ကျမ နှုတ်ခမ်းကို ဖိစုပ်လိုက်လေသည်။ သည်အခါ ကျမကိုယ်ထဲ၌ အရသာ တမျိုးကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ကျမ အနေနဲ့ ဒီလိုအရသာမျိုးကို တခါမျှ မခံစားဘူးချေ။ သည်လို နမ်းနည်းမျိုးကိုလည်း တခါမျှ မခံရဘူးချေ။ 

ဤသို့ ယောင်္ကျားကလေးနှင့်တွေ့ဆုံခြင်းသည် ကျမ အဖို့ ပထမဦးဆုံး အကြိမ်ဖြစ်သည်။ ကျမ၏ နှုတ်ခမ်းကို အနမ်းခံရခြင်းသည်လည်း ပထမဦးဆုံး အကြိမ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ကျမ ဆိုလိုတာက အမေ၊အဖေနှင့်တကွ အခြားအသက်ကြီးသော သူများ နမ်းသောအခါ နဖူးနှင့်ပါးတို့ကိုသာ နမ်းလေ့ရှိသည်။ ဤသို့ နှုတ်ခမ်းကိုမူ နမ်းလေ့မရှိချေ။ 

သည်အနမ်းကြောင့် ကျမက သူ၏နှုတ်ခမ်းကို ပြန်လည်စုပ်ယူရန်အတွက် သူ၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ သူ့နည်းတူ ကျ၏ လျှာကို ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ယူလိုက်ရာ သူကလည်း ပြန်လည် စုပ်ယူသောကြောင့် ကျမ အဖို့ ပထမအကြိမ်က နမ်းသည်ထက် အရသာ ပိုရှိသည်ဟု ထင်မိသည်။  တကိုယ်လုံး ပူနွေးပြီး ယားသလိုလို ဖြစ်လာကာ အသက်ရှုကြပ်လာမိသည်။ ထိုသို့ စုပ်ယူနေရင်းက သူ၏ လက်နှစ်ဖက်က ကျမ၏ ကိုယ်ကို အတင်းဖျစ်ညှစ်ထားလေသည်။ ပြီးနောက် လက်တဖက်က ကျမ၏ တင်းမာနေသော နို့အုံအပေါ်သို့ ရောက်လာပြီး ဆိုပ်ကိုင်ကာ အသာအယာ ချေပေးလိုက်သည့် အတွက် ကျမ တကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားလေ၏။ မျက်လုံးအစုံကမူ ကျမအား စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။ ကျမ၏ နို့ကို နယ်ပေးနေရာမှ အင်္ကျီကြယ်သီးများကို တလုံးချင်းဖြုတ်နေလေ၏။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အင်္ကျီကြယ်သီးနှင့်ဘော်လီကြယ်သီးများ တလုံးပြီးတလုံးပြုတ်ကုန်ပြီး သူ၏လက်ကလည်း ကျမ၏ တင်းမာနေသည့် နို့အုံသားနှင့် သူ၏လက်တို့ထိတွေ့မိလေရာ  ရင်ထဲတွင် လှိုက်ဖိုပြီး အေးသွားရသလို အရသာတွေ့လာသဖြင့် ကျမလည်း စိတ်ဝင်စားစွာနှင့် ညိမ်ခံနေမိပါသည်။

သူက နို့သီးခေါင်းလေးကို လက်ညှိုးနှင့်လက်မ ညှပ်ကာ ဆွဲပြီး အသာအယာပွတ်သပ်ပေးလိုက် လုပ်နေရာ ကျမမှာ အနေရ အထိုင်ရ ကြပ်လာပြီး တကိုယ်လုံး တွန့်လိမ့်ကာ ကျမ၏ ကိုယ်က သူ၏ အနီးသို့ တိုးကပ်သွားလေသည်။ ကျမ၏ သူငယ်ချင်းမှာလည်း ကျမကဲ့သို့ပင် သူ့ရည်းစားနှင့်သူ အလုပ်ရှုပ်ကာ လုံးထွေးနေလေသည်။ 

ကျမမှာ ယခုတိုင် အရသာ ရှိလာသဖြင့် တွန့်လိမ်နေဆဲတွင် သူ၏ ကျန်လက်တဖက်က ကျမ၏ ခါးသို့ လျှောဆင်းသွားပြီး ထမီကို အသာအယာ ချွတ်နေလေသည်။  ထမီပြေသွားလျှင်ပင် ဒူးခေါင်းသို့တိုင် လျှောချလိုက်ကာ သူ၏လက်က ကျမ၏ စောက်ဖုတ်ကို ညင်သာစွာ အုပ်၍ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ သည်အခါကျမှ ကျမမှာ တုန်သွားပြီး ကျောထဲတွင် စိမ့်ကနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။ ဤသို့ ကျမ၏ နူးညံ့ဖြူဖွေးသော စောက်ဖုတ်ကို အုပ်ကိုင်ထားရာမှ လက်ကိုရွေ့လျားကာ ပွတ်ပေးလိုက် စောက်မွှေးနုနုလေးများကို အသာအယာဆွဲလိုက်နှင့် အတော်ကလေး အလုပ်များနေသည်။ ကျမမှာလည်း ရုန်းကန်ဖို့ပင် မဆိုထားနှင့် သူ့လက်ကလေး ရွေ့လျားနေရာမှ ရပ်သွားမှာကိုပင် စိုးရိမ်မိသည်ကို ရှက်ရှက်နှင့် ဝန်ခံရပေမည်။ သူ့လက်က စောက်မွှေးလေးကို ဆွဲလိုက်၊ စောက်ဖုတ်နှင့်ဆီးခုံကို ပါတ်ပေးလိုက် လုပ်နေရာမှ သူ၏ လက်ညှိုးက ကျမ၏ စေ့နေသည့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးများကို ပွတ်နေပြန်သည်။ တခါတရံတွင် ကျမ၏ တင်ပဆုံနှစ်လုံးကို ဆုပ်နယ်လိုက်သေး၏။ ပါးစပ်ကလည်း အငြိမ်မနေချေ။ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်လိုက် နို့သီးခေါင်းလေးကို လျှာနှင့် ကလိပေးလိုက်နှင့် လုပ်နေရာ ကျမ၏ တဏှာကို ထိန်းသိမ်းသည့် အနေနှင့် ပေါင်နှစ်ခုကို လှုပ်ရှားပေးနေမိသည်။ ကျမ၏ ဘဝတလျှောက်လုံးမှာ သည်လို အရသာမျိုး တခါမျှ မခံစားဘူးချေ။ 

ကျမ အနေနှင့် သည့်ထက်ကျော်လွန်၍ အရသာခံချင်လွန်းသောကြောင့် သည့်ထက်ကျော်လွန်စွာ လုပ်မည့်အရေး ပင်ပန်းကြီးစွာ စောင့်စားနေမိသည်။ သူကလည်း အလိုက်သိစွပင် လုံခြည်ကို ဖြည်ချလိုက်ရာ အသင့်အတင့် တောင်နေသော လီးက ကျမပေါင်ကို ထောက်မိရာ ပူနွေးသော အရသာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ 

သူ့ဒူးခေါင်းနှစ်လုံးက ကျမ၏ ပေါက်ကြားသို့ ဝင်လာပြီး ကျမ၏ စိနေသော စောက်ဖုတ်ကို ဟသွားစေရန် ပေါင်ကို အသာ ဖြဲဟပေးလိုက်သောအခါ သူ့၏ လီးကို အပေါက်တည့်တည့်သို့ ထိုးချိန်လိုက်ပြီး ထည့်ရာမဝင်ချေ။ ထိုကြောင့် သူသည် ပေါင်ကို ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ကားနိုင်သမျှ ကားပေးရန် ပြောသောကြောင့် ကျမကလည်း အစွမ်းကုန် ကားပေးလိုက်သည်။ သို့နှင့်လည်း သူ့မှာ ကြိုးစားရသေးသည်။ နောက်ဆုံး သူ၏ လက်ဖြင့် ကျမ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခုကို ဖြဲ၍ လီးဒစ်ကို သွင်းသောအခါမှသာ ဒစ်မြုပ်သွားရုံလေးသာ ဝင်၏။ ဒစ်မြုပ်သွားသောကြောင့် ကျမမှာ နာသလိုလို ကောင်းသလိုလိုနှင့် နာသော ကောင်းသော အရသာနှစ်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရပါသည်။ သူက ဒစ်မြုပ်ရုံသာ သွင်းထားပြီး ဝင်နေသည့် လီးဒစ်နှင့် ကျမစောက်ဖုတ်ကို ကလိလိုက်သောကြောင့် ကျမမှာ ဖင်နှစ်လုံးကြွသည်အထိ ကော့တက်သွားမိ၏။ မကြာမီ ကျမ၏ စောက်ဖုတ်အတွင်းမှ အရည်များ စိမ့်ထွက်လာရာ ကျမမှာ သေချင်လောက်အောင် စိတ်ညစ်မိပါသည်။ နာကျင်မှုကို အောင့်အီး၍ ခံနိုင်သော်လည်း ဤသို့သော ယားယံမှုကို သူအား ကျမအနေနှင့်  မခံတက် မခံနိုင်အောင် ဖြစ်နေပါသည်။ ကျမ အနေနှင့် ဖင်ကြွကြွပေးနေရုံမှ တပါး အခြားဘာမျှ မတက်နိုင်ချေ။ မကြာမီ သူသည် ဖြည်းဖြည်း ဆောင့်ပါတော့သည်။ သူ့လီးမှာ တိုလှသဖြင့် ကျမမှာ သိပ်ဇိမ်မတွေ့လှပါ။ သို့သေည်လည်း ကျမမှာ အပျိုစစ်စစ် ဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ်မျှသာ နာကျင်မှုကို ခံစားရပါသည်။ 

သူကလည်း အပေါ်မှ ဆောင့်နေရင်းက ကျမ၏ နို့နှစ်လုံးကို ကိုင်၍ ကစားပေးနေသည်။ မကြာမီပင် ကျမ၏ စောင်ဖုတ်တွင်းသို့ အရည်များ ကျဆင်းလာရာ ကျမစောက်ဖုတ်ကလေးမှာ ပူနွေး၍ အရသာ အတော်လေး ရှိသွားပါသည်။ သူ၏ ကြပ်နေသော လီးကလည်း ချောင်ပြီး ပျော့သွားရာ ကျမမှာ ကောင်းတုန်း ရှိလေ၏။ ခဏမျှ ဆက်နေပြီးနောက် လီးကို စောက်ဖုတ်အတွင်းမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ မတ်တပ်ရပ်၍ လုံခြည်ကို ဝတ်နေရာ ကျမသူငယ်ချင်း၏ ရည်းစားကလည်း ထိုနည်းတူ လုံခြည်ကို ပြင်ဝတ်နေဆဲပင်။ ထို့ကြောင့် ကျမ၏ စိတ်ထဲတွင် အားမလို အားမရနှင့် ဒေါသဖြစ်လာသောကြောင့်

“ ဒါပဲလား..လုပ်လေ..ဘာဖြစ်လို့လဲ..ကျမဟာ အပျိုအစစ်ပါရှင့်..”

“ မဟုတ်ဘူး..ကိုယ်အနေနဲ့ အပျို မစစ်လို့ မဟုတ်ပါဘူး...မှောင်လဲ မှောင်လာပြီ..တော်ကြာ လူကြီးတွေက ပျောက်လို့ လိုက်ရှာမှာ စိုးလို့ပါကွယ်..နောက် ကိုယ့်အနေနဲ မင်းကို လုပ်လို့မရတော့ဘူး....”

“ ဘာဖြစ်လို့ လုပ်လို့ မရရမှာလဲ..” ထိုအခါ သူက ရီလိုက်ပြီး

“ ဒီမှာကြည့်လေ...လီးက သေနေပြီပဲ..ဟဲဟဲ .. လူကလုပ်ချင်ပေမယ့် လီးကမှ မလုပ်နိုင်တော့တာ....”

ဟု ပြောရင်း သူ၏ လုံခြည်ကို လှန်၍ သူ၏ ပျော့ခွေနေသော လီးကို ပြလေသည်။ သူ၏ လီးမှာ တိုတိုနှင့်သေးသေးလေး ဖြစ်နေသည်။ ကျမက သူ၏ ပျော့ခွေနေသော လီးချောင်းကို ကိုင်ကြည့်ရင်း ပြန်၍ မာလာအောင် ပွတ်သပ်ပေးနေမိသည်။ သို့သော်လည်း ဘာမျှ အကြောင်းမထူးချေ။ ထို့ကြောင့် ကျမမှာ ရှက်လည်းရှက် ဒေါသလည်း ဖြစ်မိပါသည်။ အဆုံးမတော့ ရွာသို့ ပြန်လာခဲ့ရသည်။ အိမ်သို့ရောက်သည်တွင် ကျမမှာ ညနေက အဖြစ်အပျက်အတွက် ရင်တွင်း၌ မခံချိမခံသာ ဖြစ်နေမိသည်။ သို့နှင့် ညအိပ်ယာဝင်၍ အိပ်ယာထက်တွင် ဟိုစောင်းလိုက် သည်လှည့်လိုက်နှင့် ညနေက အဖြစ်အပျက်နှင့် ညနေက ခံစားရသည့် အရသာတို့ကို ပြန်လည်စဉ်းစား စားမြုံ့ပြန်ရင်းက ကံကိုပါ အပြစ်တင်မိသည်။

ထို့ကြောင့် ကျမ၏ ကာမစိတ်ဆန္ဒ အလိုကို ဖြည့်တင်း ပြေပျောက်ရန်အတွက် ကြံစည်ရ၏။ သူလုပ်သည့်နည်းအတိုင်း ကျမ၏ လက်ညှိုးနှင့် ကျမစောက်ဖုတ်ကို ထိုးရန်အကြံရ၍ အင်္ကျီလုံခြည်တို့ကို ချွတ်လိုက်ပြီး အလှပြင်သည့် မှန်ရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်၏။ ထို့နောက် ကျမ၏ ဖြူဖွေးဖောင်းအိနေသော စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေး အတွင်းသို့ လက်ညှိုးကို အဆုံးထိ ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။ လက်ညှိုးက တိုသဖြင့် ကျမ ဝင်စေချင်သလောက် မဝင်ချေ။ ထို့ပြင် လက်ညှိုးမှာ ပိန်၍ သေးသောကြောင့် ကျမ၏ ဆန္ဒကိုကျေနပ်မှု ရှိလောက်အောင် မဖြေဖျောက်ပေးနိုင်၊ ထို့ကြောင့် ကျမသည် ထိုင်နေရာမှ အသာထလိုက်ပြီး ကျမစောက်ဖုတ်နှင့် သင့်တော်မည့် ပစ္စည်းတခုခုကို ရှာလေသည်။ ရှည်ရမည်။ တုတ်ရမည်။ ချောမွတ်ရမည့် အရာဝတ္ထုကို ရှာနေဆဲတွင်ပင် ကျမ အိပ်ခန်းတံခါးကို ခေါက်သံကြားလိုက်ရသည်။ 

“ ဘယ်သူလဲ..”

ဟု မေးရင်း ကျမ၏ လုံခြည် အင်္ကျီတို့ကို ကပျာကယာ ကောက်ဝတ်နေလိုက်ရသည်။ 

“ ငါပဲ..”

ကျမ ပထွေး၏ အသံဖြစ်သည်။ သည်နေရာမှာ ကျမအနေနှင့် အနည်းငယ် ရှင်းပြလိုပါသည်။ ကျမ မွေးပြီး၍ မကြာမီကာလမှာ ဖခင်ဆုံးပါးခဲ့ရ၏။ ထို့ကြောင် ကျမ အမေသည် နောက်အိမ်ထောင် ပြုရလေသည်။ 

ကျမ ပထွေးသည် အမြဲတမ်း မူးနေပြီး ဘာအလုပ်မျှလည်း မလုပ်ချေ။ ကျမ အဖေချန်ခဲ့သည့် ပိုက်ဆံတွေနှင့် အရင်းအနှီးများပေါ်တွင် ကျမတို့တတွေ မှီခိုစားသောက်နေရသည်။ ကျမ အမေသည် ကျမအပေါ်တွင် ဂရုတစိုက် မရှိလှသည့် အတွက် ကျမမှာ ပညာလည်း ကောင်းစွာ မသင်ရပေ။ 

ပထွေးဖြစ်သူကို ကျမအနေနှင့် ကြောက်ရသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နေ့ကဆိုလျှင် ကျမအပေါ် အခွင့်ကောင်းယူ၍ သူ့ပေါင်ပေါ်တွင် အထိုင်ခိုင်းပြီး အနမ်းခိုင်းသည်။ အဖေတယောက်အနေနှင့် ပါးကို နမ်းရမည့်အစား ကျမနှုတ်ခမ်းကို အတင်းအဓမ္မ စုပ်ယူကာ ကျမနို့နှစ်လုံးကိုလည်း ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားသေးသည်။ 

နောက်တခါလည်း ကျမနောက်သို့ အသာအယာ လျှောက်လာပြီး နောက်မှနေ၍ ကျမရင်ကို တင်းကြပ်စွာ သိုင်းဖက်လိုက်လေသည်။ သူ့လီးဖြင့်လည်း ကျမ တင်ပဆုံကို ထောက်ထားလိုက်လေသည်။ ထိုသို့သော အကြောင်းတို့ကြောင့် သူ့ကို တံခါးဖွင့်ပေးရန် ကျမမှာ စဉ်းစားနေမိသည်။

“ ဟဲ့ ..ကောင်မလေး ဖွင့်စမ်း..နင့်အမေ သိပ်နေမကောင်းဘူး..မြန်မြန်ဖွင့်ပြီး ထွက်ခဲ့စမ်း..”

ဟု အော်ပြောနေသည့်အတွက် ကျမမှာ နောက်ထပ် မစဉ်းစားနိုင်တော့ဘဲ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်ထဲ ကျမ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဖမ်းကိုင်ပြီး ရယ်နေလေသည်။ 

“ လွှတ်ပါ..ကျမ သွားပါရစေ..”

ကျမက ထိုသို့အော်ပြောလိုက်သသည့်တိုင် သူက မလွှတ်သေးပေ။ 

“ မင်းကြိုက်သလို အော်နိုင်တယ်..ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှတော့ မင်းကိ လာကယ်မယ် မဟုတ်ဘူး..မင်းအမေလဲ အိမ်မှာ မရှိဘူး...ဒီည ငါ့ဆန္ဒကို မင်းနဲ့ပဲ ဖြည့်တင်းရမှာပဲ.....”

ဟု ပြောရင်း ကျမကို ပွေ့ချီပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပစ်ချလိုက်လေသည်။ ထိုအခါ ကျမသည် တံခါးပေါက်သို့ ထပြေးရန် ကြိုးစားသေးသည်။ သို့သော် သူက အကြံကိုသိပြီးဖြစ်နေ၍ တံခါးပိတ် သော့ခတ်လိုက်ရင်းက သဘောကျစွာ ရယ်မောနေလေ၏။ ထို့နောက်သော့ကို မှန်တင်ခုံပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး ကျမရှိရာ ကုတင်ဆီသို့ တလှမ်းချင်း လျှောက်လာကာ သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာလည်း မီးဝင်းဝင်းတောက်မျှ စိုက်ကြည့်နေလေရာ ကျမမှာ အတော်ပင် ကြောက်လာမိသည်။ 

ကျမ အိပ်ယာနားသို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုက်နက် ကျမအင်္ကျီကို လှမ်း၍ ဆွဲလိုက်ရာ ကျမကလည်း အရုန်း သူကလည်း အဆွဲနှင့် ကြုံကြိုက်သွားသောကြောင့် အင်္ကျီမှာ ဗြန်းကနဲ စုတ်ပြဲသွားလေသည်။ ဒါကိုပင် သူက သဘောကျသည့်အလား တဟဲဟဲနှင့် ရယ်မောနေရာမှ ကျမကိုယ်ကို အတင်းလှမ်းဖက်လိုက်ပြီး ကြယ်သီး အစုံအစေ့ တပ်မထားသည့် ဘော်လီအင်္ကျီကို ချွတ်နေပါတော့သည်။ ဘောလီအင်္ကျီ ကျွတ်သွားလျှင်ပင် ကျမ၏ ဗလာကျင်းနေသော ရင်အမွှာကို သူမမြင်နိုင်အောင် လက်နှင့် ကာထားစဉ် သူက သူ့လုံခြည်ကို ချွတ်ချလိုက်ပါတော့သည်။ ထိုအခါ မဲနက်သော အမွှေးများနှင့်အတူ သူ၏ ရှည်သောလီးကြီးမှာလည်း ဘွားကနဲ ပေါ်လာတော့သည်။ သူ၏ ရှည်သော လီးချောင်းကြီး အောက်တွင်မူ ကပ်ပယ်အိတ် (ဂွေးဥ) ကြီးက တွဲလွဲခို၍ လှုပ်ရမ်းနေပါတော့သည်။ ထိုအခါ ကျမသည် တံခါးပေါက်သို့ ပြေးထွက်လိုက်ရာ သူက ကျမ၏နောက်မှ လှမ်းဆွဲ၍ ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်ပြန်ရာ ကျမကလည်း ပြန်ပြေးရန် ကြိုးစားသေး၏ ။ သို့သော် ကျမ လက်ကောက်ဝတ် နှစ်ဖက်ကို သူ၏ လက်ကြီးနှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ချုပ်ကိုင်ထားပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်လေသည်။ အခုအချိန်ထိ ကျမ ဒုက္ခကို ကယ်မည့်သူ တဦးတယောက်မျှ မပေါ်လာချေ။ သူက ကျမကိုယ်ပေါ်သို့ သူ၏ လေးလံသည့်ကိုယ်ကြီးနှင့် ဖိထားလိုက်ရာမှ သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်ကြီးနှစ်ဖက်က ကျမ၏ နို့အစုံပေါ်တွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ချေပေးလိုက်၊ နို့သီးခေါင်းလေးကို ဆွဲလိုက် ပွတ်လိုက် လုပ်နေပြန်ပါသည်။ သို့ လုပ်နေရင်းက 

“ ဟင်း..နို့လေးနှစ်လုံးက ချစ်စရာလေး..နူးညံ့ပြီး တင်းအိနေတာပဲ..နင့် ဒီနို့ကို ငါခုလို ချေပေးနေတာ ယားမလာပါလား..အရသာကော ရှိရဲ့လားဟင်....”

ကျမသည် သူ၏ ကိုယ်အောက်မှ လွတ်မြောက်ရန် အတန်တန် ရုန်းထွက်သော်လည်း အချီးနှီးပင်။ သူ၏ ဒူးခေါင်းနှစ်လုံးက ကျမ၏ ပေါင်ကြားသို့ ဝင်လာပြီး ကျမ၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ သူ၏ ရှည်လျားသော လီးချောင်းကြီးကို ထိုးသွင်းရန် ကြိုးစားသည်။ ထို့ကြောင့် ကျမကလည်း ရှိသမျှအားနှင့် ရုန်းကန်ရင်း ကျမ၏ စောက်ဖုတ်ကို ပေါင်နှစ်လုံးကြားနှင့် ညှပ်၍ထားသည်။ သို့သော် သူက ကျမ ပူး၍ ထားသည့် ပေါင်နှစ်လုံးကို အတင်း မရမက ဖြဲသည့်အခါတွင် ကျမ၏ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေး နှစ်ခုမှာ ပြဲဟသွားလေသည်။ 

သူ၏ လီးကြီးကို ကျမစောက်ဖုတ်ထဲသွင်းရန် ကြိုးစားနေစဉ် သူ၏တွဲနေသည့် ဂွေးဥကြီးက ကျမ၏ နူးညံ့သည့် စောက်ဖုတ်ကို တဖက်ဖက်နှင့် လာရောက်ရိုက်ခတ်နေလေတော့သည်။ ကျမက ရုန်းကန်နေသည့်အတွက် နို့ကိုကလိပေးနေသော သူ၏ လက်တဖက်ကို  အသာအယာ နားလိုက်ပြီး လီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကျမ၏ စောက်ဖုတ် အပေါက်တည့်တည့်ကို ချိန်၍ ထိုးသွင်းရန် ကြိုးစားနေလေ၏။ သို့သော် အပေါက်က သိပ်ကျဉ်းနေ၍ တကြိမ်သွင်းသော်လည်း မဝင်၊ နှစ်ကြိမ်သွင်းသော်လည်း မဝင် ဖြစ်နေရာ

“ နင့် စောက်ပေါက်က ကျဉ်းလဲကျဉ်းပြန် ဒီကြားထဲ ခြောက်လဲ ခြောက်သွေ့နေပြန်တော့ ဘယ်ဝင်မလဲ..ဒါပေမယ့် ကိစ္စမရှိပါဘူး..ဝင်အောင် ဆီလေးဘာလေး ဆွတ်သွင်းတာပေါ့..ဆီသွားယူဖို့ကလဲ မဖြစ်ဘူး..တံတွေးဆွတ် လုပ်ဖို့ရာလဲ မကောင်းဘူး..အာ..အကြံတော့ ရပြီ....”

ဟု ပြောပြောဆိုဆို ကျမ၏ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား အကြားသို့ သူ၏လီးထဲမှ အရည်များဖြင့် ပန်းလိုက်လေသည်။ သည်အချိန်တွင် စောက်ဖုတ်ဝမှာ အရည်များ စိုရွှဲနေ၍ သူကြိုးစားသွင်းလိုက်သောအခါ ကြီးမားသည့် ဒစ်ကြီး ကျမစောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ တင်းကြပ်စွာ ဝင်ရောက်သွားပါသည်။ စောက်ဖုတ်မှာလည်း ကွဲသွားမတက် ပြဲဟ၍ သွားလေသည်။ သို့သော်လည်း ဒစ်မှာ တစ်နေသေးသဖြင့် သူက ဆောင့်သွင်းလိုက်ပြန်ရာ လီးမှာတဝက်ခန့်ဝင်သွားသောကြောင့်  ကျမမှာ မျက်လုံးအစုံကို မှိတ်ရင်း အံကြိတ်ထားမိသည့် အထိပင် ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ကျမ၏ နို့ကို အပေါ်ကနေ ဆွဲလိုက် စို့လိုက် လုပ်နေရာ ကျမမှာအောက်မှနေ၍ တွန့်လိမ်နေမိ၏။ ထပ်၍ ဆောင့်ချလိုက်ပြန်ရာ သူ၏ လီးသည် ကျမ၏ စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ အဆုံးထိ ဝင်သွား၍ 

“ ကျွတ်..ကျွတ်..ကျွတ်..”

ဟူ၍ မျက်လုံးအစုံကို မှိတ်ရင်း ပါးစပ်မှ ငြီးတွားမိသည်အထိပင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်မက ကျမ နို့သီးကို ညှပ်ပြီး ခပ်ရွရွလေး ညှစ်လိုက်ရာ ကျမမှာ အောက်မှနေ၍ တရွရွ တကြွကြွ ဖြစ်လာပါတော့သည်။ ကျမ၏ စောက်ဖုတ်တွင်းသို့ သူ၏ လီးကြီး ကြပ်ကြပ်တပ်တပ်နှင့် ဝင်သွားရာ အရသာထူးလှသည်ဟု ကျမ ထင်မိ၏။ ထို့နောက် လီးကြီးကို အသာအယာ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တအားထိုးသွင်းလိုက်ပြန်ရာ အမေ့ ဟု အော်၍ သူ၏ ခါးကို တအားဖက်ထားမိလေသည်။ 

သူက ကျမ၏ ပါးကို နမ်းရင်းက တဖန် သူ၏ လီးတန်ကြီးကို ကျွတ်လုမတက်ပြန်ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး တအား ဖိသွင်းလိုက်ပြန်သည်။ ကျမသည် သူ၏ ရင်ဘက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းထားလိုက်လေသည်။

ထိုအခါ သူသည် လီးကို အဆုံးထိ တအား မထိုးသွင်းတော့ဘဲ တဝက်လောက်သာ သွင်းထားပြီး အပေါ်မှ အသာအယာ ညှောင့်ပေးရာ အတော်ကလေး ခံလို့ကောင်းလာ၍ ကျမ၏ စောက်ဖုတ်အတွင်းမှ အရည် ချွဲကျိကျိလေးများ စိမ့်ထွက်လာပါသည်။ အရသာ ရှိလှသဖြင့် စောက်ဖုတ်ကိုလည်း ပြဲသထက်ပြဲအောင် ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဖြဲကားပေးမိ၏။ အရည်ကြည်ကလေးများ ထွက်လာသောကြောင့် သူသည် အဆုံးသို့တိုင် ဝင်အောင် ဆောင့်ချလိုက်ရာ လီးတချောင်းလုံး ကျမ၏ စောက်ဖုတ်တွင်းဝယ် နစ်မြုပ်သွားပြီး တွဲလောင်းလေးဖြစ်နေသည့် သူ၏ ဂွေးဥနှစ်လုံးကမူ အပြင်မှာ ကျန်ခဲ့ကာ အနိုင်ရရှိသွားကာ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် လီးချောင်းကြီး၏ အစောင့်အဖြစ် ကျမ၏ စောက်ဖုတ်အဝတွင် ရှိနေပါတော့သည်။ 

ယခုမှ သူသည် အသေအချာ လိုးတော့မည့် ဟန်နှင့် ဖင်ကြီးနှစ်လုံးကို မြှောက်လိုက်နိမ့်လိုက်နှင့် လုပ်နေရာ လီးချောင်းကြီးမှာလည်း ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နှင့် ဖင်ကိုကြွလိုက်သည့်အခါ အထွက် ဖင်ကိုချလိုက်သည့်အခါ အဝင်  ဤသို့ မှန်မှန်ကြီး လုပ်နေပါတော့သည်။ ဤသို့လုပ်နေသည်ကို ကျမ မုန်းလှပါသည်။ သို့သော် ကျမ၏ ဖင်နှစ်လုံးကမူ သူ့အားမုန်းရန် ငြင်းဆန့်သည့်အလား ကော့ကော့ပေးနေလေသည်။ စောက်ဖုတ်ကလည်း စကောဝိုင်းသလို ဝိုင်းပေးနေ၍ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေး နှစ်ခုကလည်း ဖွင့်လိုက် ပိတ်လိုက်နှင့် ဖြစ်နေကာ တချက်တချက်တွင် ညှပ်၍ ဆွဲနေပါတော့သည်။

သူက တအားဖိသွင်းလိုက်သောအခါ ကျမ၏ ဖင်ကြီးကို ကြွပေးလိုက်ပြီး သူ၏ပုခုန်းကို လက်နှစ်ဖက်နှင့် အတင်းဖက်ထားမိပါတော့သည်။ သူကမူ အဆုံးဝင်သွားသည့် လီးကြီးကို ကျမစောက်ဖုတ်တွင်း၌ မြုပ်၍ထားပြီး ဇိမ်ယူနေလိုက်သေး၏။ ကျမမှာ အောက်ကနေ အားမလို အားမရ ဖြစ်လာသောကြောင့် ဖင်ကြီးနှစ်လုံးကို ကြွကြွပေးပြီး စောက်ဖုတ်လည်း ရွစိရွစိနှင့် တကြွကြွတရွရွ ဖြစ်နေ၍ သူလည်းအငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ တကြွကြွတရွရွ ဖြစ်နေသော ကျမ၏ စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ တအား ဖိ၍ဖိ၍ အချက်နှစ်ဆယ်ခန့် ဆက်တိုက်ဆောင့်ပေးရာ ကျမမှာ အရသာ ရှိလွန်းသောကြောင့် အသက်ရှုပြင်းလာပြီး ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကိုလည်း သူ၏လီး အစွမ်းကုန် ဝင်နိုင်ရန် ကားသည်ထက်ကားပေးရင်း ခါးကိုလည်း တအားဖက်ထားမိပါတော့သည်။

သူကလည်း အဆက်မပြတ် အားသွန်၍ လိုးနေပေပြီ။ လချောင်းကြီးကလည်း အဝင်အထွက် ပို၍ ပို၍ မြန်လာပါတော့သည်။ သူ၏ အလိုးကောင်းမှုကြောင့် လီးကြီးမှာ အဆုံးထိ ဝင်ဝင်သွားလေရာ ကျမမှာကောင်းလွန်းသောကြောင့် ဟန်ဆောင်၍ မနေနိုင်တော့ဘဲ အတင်းပင် ပြန်ဖက်ထားကာ ဖင်ကြီးနှစ်လုံးကို ကြွကာကြွကာ ဆီးစပ်ကလေးကို ကော့ကာကော့ကာဖြင့် ဖိ၍ဖိ၍ ဆောင့်ဆောင့်ချနေသော သူ၏ လီးတန်ကြီးကို ဆီးကြိုနေမိပါတော့သည်။ ကျမမှာ ကာမအရသာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အရှက်ဟူ၍ မရှိနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ လီးကြီးကို ကျမ၏ စောက်ပတ်နှှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခုနှင့် အတင်းညှစ်၍ဆွဲမိပါသည်။

သူကလည်း ကျမ၏ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခု သူ၏ လီးကြီးကိုညှပ်၍ ဆွဲလိုက်သောကြောင့် ဇိမ်အလို ရှိသွားကာ အားကုန်လေးငါးချက်ခန့် ဆင့်ဆောင့်ချလိုက်သောအခါ ကျမ၏ စောက်ပတ်အတွင်းသို့ ပူနွေးသည့် သုတ်ရည်များ ပန်းထည့်တာ ခံလိုက်ရပါတော့သည်။ ထိုအခါတွင် ကျမ၏ စောက်ပတ်အတွင်းမှလည်း သုတ်ရည် (စောက်ရည်) များ ထွက်လာပါတော့သည်။

သူသည် ကျမ၏ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းပြီး အင်္ကျီလုံခြည်တို့ကို ဝတ်ကာ အပြင်သို့ထွက်သွားလေသည်။ ထိုအခါကျမှ ကျမကိုယ်ကျမ ဆင်ခြင်နိုင်ပါတော့သည်။ ထို့ကြောင့် ကုတင်ထက်မှ လူးလဲထကာ မှန်တင်ခုံရှေ့၍ ရပ်ပြီး စောက်ပတ်ကိုကြည့်ရာ စောက်မွှေးလေးများပေါ်တွင် သွေးစသွေးနများနှင့် သုတ်ရည်များ ပေကျံနေသောကြောင့် အိမ်သာသို့ သွားရောက်ဆေးကြောရာ ရေးအေးနှင့် စောက်ပတ် ထိတွေ့မိ၍ အလွန် နာကြင်သော ဝေဒနာကို ခံစားရပါသည်။

သည်အခါကျမှ သည်အိမ်၌ ကြာကြာနေလျှင် ကျမပထွေး၏ အကျင့်ခံရဦးမည်ကို စဉ်းစားမိပြီး အင်္ကျီ အဝတ်အစား အနည်းငယ်ကို ယူကာ မအူပင် မြို့၌နေသော ဦးလေး ဦးဘဆီသို့ ထွက်ပြေးမိခဲ့ပါသည်။ ကျမ ဦးလေးကဆိုလျှင် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်ပြီး အေးအေးလူလူနေသူ တယောက်ဖြစ်ကာ ကျမကို ဝမ်းသာစွာနှင့် ဆီးကြိုပါသည်။

သူ၌ အရွယ်ရေက်ပြီ ဖြစ်သော သားတယောက် ရှိလေသည်။ သူ့အမည်မှာ ဖိုးလုံးဟု ခေါ်သည်။ အရပ်ရှည်ရှည် ရုပ်ချောချောဖြစ်၏။ သူက ကျမအား ကြင်နာသည့် အကြည့်မျိုးနှင့် စိုက်ကြည့်နေရာ ကျမက မျက်လွှာအသာချနေလိုက်ပြီး သူနှင့်ကျမကြား၌ တနေ့နေ့ အချစ်ရေးကိစ္စ ရှုပ်ထွေးလာဦးမည် ဟု တွက်လိုက်မိလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကိုလည်း ကျမက စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ချစ်သူအဖြစ်ကို ခံယူချင်လာပါသည်။ သူရဲ့ပိုင်ဆိုင်ခံရမှုကို လိုလားမိပါ၏။ 

သည်လိုနှင့် သည်အိမ်၌နေရာ သုံးရက်ပြည့်သည့်နေ့၌ ဖိုးလုံးက ကျမကို စကားပြောချင်၍ သူ၏ အခန်းတွင်းသို့ ညကျလျှင် လာရန် ပြောရာ ကျမကလည်း သူဘယ်လို အကြောင်းအရာကို ပြောမည်ကို သိလျှက်နှင့် လိုလားစွာပင် သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်၏။

သူ၏ ကုတင်ထက်၌ ထိုင်ကာ တယောက်လက်ကို တယောက်ကိုင်၍ စကားပြောနေရင်းက သူသည် ကျမကိုယ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်၊ နို့ကိုင်လိုက်၊ စောက်ဖုတ်ကို နှိုက်လိုက်နှင့် လုပ်နေရာမှ ကျမကို ကုတင်ပေါ်သို့ အသာအယာ လှဲချလိုက်ပြီး သူ၏အင်္ကျီလုံခြည်တို့ကို ချွတ်နေလေရာ ကျမကလည်း ထမီ၊အင်္ကျီတို့ကို ချွတ်လိုက်ပါသည်။ 

သူသည် ကုတင်အနီးသို့ ရောက်လာရင်း သူ၏မျက်လုံးအစုံကမူ ကျမ၏နို့နှစ်လုံးကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေစဉ် ကျမကလည်း သူ့လီးကို အသေအချာ ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏လီးမှာ ရှည်၍တန်းနေပြီး အလုံးအထည်မှာလည်း ချစ်စရာကောင်းလောက်အောင် တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင်နှင့် အတော့်ကိုလှလေသည်။

ကျမက စောက်ဖုတ်အနီး ရောက်ရှိလာကာ သူ့အလိုးကိုး စောင့်နေမိသည်။ သို့သော် သူက ကျမအား မှောက်ပေးရန် ပြော၍ ကျမကလည်း သူပြောသည့်အတိုင်း မှောက်ပေးလိုက်ပါသည်။ ထို့နောက် ဖင်နှစ်လုံးကို ကြွပေးလိုစေရန် လေးဘက်ထောက်ခိုင်းပြန်သည်။  လေးဘက်ထောက်လိုက်ပြီး သူ၏လီးကို ကျမ၏ ဖင်ဝ၌ တေ့လိုက်ရာ

“ အို..ဒီအပေါက် မဟုတ်ဘူး..”

“ ငါသိပါတယ်ဟာ..”

“ နင့်..ငါ့ကိုချစ်ရင် ဒါတော့ မလုပ်ပါနဲ့ဟယ်..ဒီအပေါက်က ကျဉ်းလဲကျဉ်း ကြပ်လဲကြပ်တယ်ဟဲ့..”

“ နင့် ငါ့ကို ခွင့်ပေးရင် ဒီဖင်ပေါက်ထဲကို ခဏလေးပဲ ထည့်ပါ့မယ့်ဟာ .. လုပ်ပါဟာ..နို့မို့ရှိရင် ငါ ဘာမှ မလုပ်ဘဲ နေလိမ့်မယ်..”

“ အေး..ကောင်းပြီ..ဒါပေမယ့် ဖြေးဖြေးလုပ်နော်..”

ဟု ပြောရင်း နောက်ဆုံး၌ ကျမကပင် လက်လျှော့လိုက်ရသည်။ ထိုအခါ သူသည် ခေါင်းအုံးအေက်မှ ဘယ်စလင်းဗူးကို ယူလိုက်ပြီး ကျမ၏ ဖင်ပေါက်ကို သုတ်လိမ်းပေးပြီး သူ၏ လီးကိုလည်း သုတ်လိမ်းလိုက်ကာ လီးကို ကျမ ဖင်ပေါက်တည့်တည့်သို့ ပြန်ချိန်တေ့လိုက်၏။ အားရှိပါးရှိ ဆောင့်နိုင်ရန် အတွက် ကျမ၏ ပုခုန်းနှစ်ဖက်ကို သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ထိုးသွင်းပါတော့သည်။ လီး၏စင် ဝင်သွားသောအခါ စောက်ဖုတ် အလိုးခံရစဉ်ကဲ့သို့ပင် နာကျင်သော ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရပါသည်။

“ နာလားဟင်..”

နာပင်နာငြားသော်လည်း ကျမက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါပြလိုက်ရင်း နာကြင်မှုသက်သာရန် အလို့ငှာ လျှာကို သွားနှင့် ဖိကိုက်ထားလိုက်၏ ။ သူက လီးကို ထပ်အသာအယာ ထိုးသွင်းပြန်ရာ ဆီသုတ်ထားသည့် လီးကြီး ဝင်နေသည်မှာ ကြာသည်ဟု ထင်ရပြီး အဆုံးထိ တော်တော်နှင့် မဝင်သေးချေ။ 

နောက်ဆုံး၌ သူ၏ ဂွေးဥ နှစ်လုံးက ကျမဖင်ကို လာထိမှပင် သူ၏ တအိအိ တိုးဝင်နေသော လီးကလည်း ရပ်သွားတော့၏။ ကျမ ထင်ထားသည်မှာ သူကျမဖင်ကိုပဲ ချမည် ဟု ။ သိုသော် သူ၏လီးကို ဖင်ပေါက်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော အခါ ကျမမှာ အတော်လေး အံ့သြသွားမိ၏။ 

သူ၏ လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးသောအခါ ကျမကို သူက ပက်လက်လှန်အိပ်ရန် ပြောရာ ကျမကလည်း အခုမှ စောက်ဖုတ်ကို သူလိုးတော့မည်ကို သိသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာပင် သူပြောသည့်အတိုင်း ပက်လက်လှန်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် ကျမပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ လိုးရန်အတွက် ဝင်လိုက်ရာ သူ၏ လီးဒစ်၌ ချီးတွေ ပေနေသည်ကို တွေ့ရလေသည်။ ကျမက သူ၏ ချီးပေနေသည့် လီးဒစ်ကြီးကို ဆေးကြောပစ်ရန် ပြောရာ သူက

“ ဟင့်အင်း..မဆေးချင်ဘူး..နင့်ဖင်ထဲကို ငါ့လီးထည့်တာ အလကားထည့်တာ မဟုတ်ဘူး..ဒီချီးကို လိုခြင်လို့ပဲ..”

ဟု ပြောရင်း ကျမ၏ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ယူရင်း အကြောစိမ်းလေးများနှင့် ဝင်းဝါ တင်းမာနေသည့် နို့လုံးကြီးကို နယ်လိုက်၊ နီတျာတျာ ရဲနေသည့် ကျမ၏ နို့သီးခေါင်းလေးကို စုပ်ယူလိုက် လုပ်နေ၍ ကျမက 

“ ကိုင် ..ရေမဆေးချင်လဲ မြန်မြန်လုပ်ပါဟယ်..ငါ ယားလှပြီ..နေလို့ မတက်တော့ဘူး..”

သူသည် ကျမအား အဖြေမပေးသေးဘဲ ကျမ၏ နူးညံ့သည့် နို့နှစ်လုံးကို အားရပါးရ စုပ်ယူလိုက်ပြန်ရာ 

“ အို..ယားပါတယ် ဟယ်..ငါ မနေတက်တော့ဘူး..”

ဟု ကျမက မောဟိုက်သံလေးများနှင့် အတူ ပြောလိုက်ပါသည်။ သူကမူ တခွန်းမှစကားပြန် မပေးဘဲ နို့သီးကလေးကို စုပ်နေရာမှ နှာခေါင်းထိပ်ကလေးနှင့် နို့ကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် ပွတ်သပ်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ဖိကပ်၍ စုပ်လိုက်ရာ 

“ အလုံးရယ် နင်လုပ်တာ ငါ အသက်ရှုုကြပ်တယ် ဟယ်..”

သူ၌ ဘာမျှ ပြန်ပြောချင်သည့် ဆန္ဒရှိဟန် မတူချေ။ ကျမ၏ အပေါ်ပိုင်း တခုလုံးကိုသာ နမ်းရှုတ်နေလေတော့၏။ ကျမမှာ ကော့ကော့လာမိပြီး တဟင်းဟင်း နှင့် ဖြစ်နေမိပါသည်။ ထိုအခါကျမှ ကျမ၏ တင်ပါးလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ကျမ၏ နီကြန့်ကြန့် အမွှေးလေးများ ဝန်းရံလျှက် ရှိသော ဖြူဝင်းသည့် စောက်ဖုတ်ကလေးကို အသာအယာ အုပ်၍ ကိုင်လိုက်ပါသည်။ ကျမ၏ စောက်ဖုတ်ကလေးမှာ ခံချင်လွန်းသောကြောင့် တင်းနေကာ စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားကလေးများကလည်း ရွစိရွစိနှင့် လှုပ်ရှားနေလေ၏။ သူက အုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ ကျမမှာ တလွန့်လွန့်လူးနေရာမှ 

“ အလုံးရယ် ..င် အသက်ရှုကြပ်လာပြီး မောလာပြီ လုပ်မှာသာ မြန်မြန် လုပ်ပါတော့ဟယ်..”

သူကမူ ကျမ၏ စောက်ဖုတ်လေးကို လက်တဖက်နှင့် ပွတ်သပ်ကစားနေရာမှ ကျန်လက်တဖက်ကလည်း ကျမ၏ အပေါ်ပိုင်း တခုလုံးကို အညှင်သာဆုံး ကလိပေးနေ၏။  ကျမ၏ နို့သီးခေါင်း ချွန်ချွန်လေးမှာ သူ၏ အာခေါင်ထဲတွင် သူလျှာကစားသမျှကို ခံနေရပါသည်။ တချက်တချက် ပါးစပ်နှင့် နို့သီးခေါင်းကို စုပ်ယူလိုက်သောကြောင့် နို့ကလေးမှာ မာတောင် တင်းကျစ်နေလေသည်။

အောက်ပိုင်းကို စမ်းနေသည့် လက်ကလည်း စောက်ဖုတ်ကလေးကို အသာအယာဖြဲ၍ လက်သန်းကလေးကို ထိုးထည့်ကာ လှည့်ပေးလိုက်သောကြောင့် ကျမမှာ တဟင်းဟင်းနှင့် ကော့လန်လပြီး အတင်းပင် သူ့အား တွယ်ဖက်မိပါသည်။

“ အလုံး..ငါမနေတက်တော့ဘူး..ငိုချင်သလိုလို ရယ်ချင်သလိုလို ဖြစ်လာပြီ..”

ထိုအခါကျမှ ကျမ၏ ဖြူဖွေးသည့် ပေါင်နှစ်ချောင်းကို အသာအယာ ကားထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လီးဒစ်ကြီးနှင့် ကျမ၏ စောက်စိလေးကို ကလိပေးလိုက်ကာ လီးဒစ်မြုပ်ရုံမျှ ကျမ၏ စောက်ဖုတ်ကလေးထဲသို့ ဖိသွင်းလိုက်သောကြောင့် လီးကြီးမှာ စောက်ဖုတ်လေး၏ အတွင်းသို့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဝင်သွားလေသည်။ 

ထို့ကြောင့် ကျွတ်..ကျွတ်..ကျွတ်..ဟုပင် ပါးစပ်ကပါ ညီးတွားမိပါသည်။ ကျမ၏ ညီးတွားသံများ တိတ်ဆိတ်သွားစေရန် ကျမ၏ နှုတ်ခမ်းကို အတင်းစုပ်ယူလိုက်၏။ ကျမ၏ အသက်ရှုသံများက ပိုပြင်းလာလေသည်။ ကျဉ်းမြောင်းသည့် ကျမ၏ စောက်ပတ်ကြီး အတွင်းသို့ သူ၏ လီးကြီးကို တဝက်ခန့် သွင်းထားရာမှ ခပ်ရွရွလေး ညှောင့်နေရာကထပ်၍ ဖိကပ်လိုက်ပြန်ရာ

“ အမေ့..ကျွတ်..ကျွတ်....”

ဟု အော်ပြီး ညီးတွားလိုက်မိ၍ သူသည် ကျမပါးကို ကြင်နာစွာ နမ်းလိုက်သည်။ ကျမမူကား သူ၏ လှုပ်ရှားမှုအောက်တွင် နစ်မျောနေမိ၏။ သူသည် လီးကို အသာအယာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြန်ပြီး (၁၅) ချက်ခန့်မျှ ခပ်ဖြေးဖြေး လုပ်ပေးပြန်ရာ ကျမ၏ တကိုယ်လုံး တုန်တုန်ရင်ရင်နှင့် ဖြစ်လာကာ တအင်းအင်း နှင့် ညီးတွားမိပါသည်။ 

သူသည် နောက်ထပ် အချက် နှစ်ဆယ်ခန့် ဆွဲထုတ်လိုက် ထိုးသွင်းလိုက် လုပ်ပေး၍ အရည်ကြည်များ ကျမစောက်ဖုတ်မှာ စိုရွှဲလာပါ၏။ အရည်ကြည်များ ထွက်လာသောကြောင့် သူက အပေါ်မှ ဆောင့်ချလိုက်သောအခါ ယခင်ကလောက် နာကျင်မှု မရှိတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ကျမမှာ တဟင်းဟင်းနှင့် အရသာ အလွန်တွေ့နေမိပါသည်။ သူ့လီးကြီးကို ထိုးသွင်းလိုက်တိုင်း လီးကြီးနှင်အတူ ကျမ၏ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးများကပါ ရော၍ ကျမ၏ စောက်ပတ်အတွင်းသို့ စုဝင်သွားလေသည်။ သူသည် ကျမကိုယ်ပေါ်တွင် အသာ မှိန်းနေလိုက်ပြီး ကျမ၏ နို့သီးကို စုပ်ယူနေရင်းက ကျန်လက်တဖက်နှင့် နို့အုံကြီးကို အသာအယာ ပွတ်နယ်ပေးနေ၏။ ခဏမျှ နားနေရာမှ ဒစ်ဝင်နေသော လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက် ထိုးသွင်းလိုက်လုပ်နေသောကြောင့် သူ့လီးကြီးမှာကြပ်ကြပ်တည်းတည်းနှင့် ကျမ၏ စောက်ဖုတ်သို့ အိကနဲအိကနဲ တိုးဝင်လာပါတော့သည်။ သူက လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ ကျမကပါ အလိုက်သင့် ဖင်ကို ကော့ပေးလိုက်၏ ။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး အဖို့ ဇိမ်တွေ့နေ၏။ 

တဖန် အချက်နှစ်ဆယ်ခန့် ခပ်ဖြေးဖြေးမှန်မှန် ဆောင့်သောအခါတွင် ကျမမှာ ယားလွန်း၍ သူ့အား

“ ဖိုးလုံး ..ငါ့တော့ ..ယားလှပြီ..မနေတက်တော့ဘူး..အော်ဟစ်လိုက်ချင်ပြီ....”

သူကလည်း ခပ်မြန်မြန် မဆောင့်သေးပဲ ငါးချက်ခန့် ခပ်မှန်မှန် ဆောင့်ပေးသောကြောင့် ကျမ စောက်ဖုတ်ထဲမှ စောက်ရည်ကြည်များ ရွှဲလာ၍ သူက တအားထိုးသွင်းလိုက်ရာ 

“ အို..အမလေး..”

ကျမမှာ ဤမျှသာ အော်နိုင်ပြီး သူ၏ဆီးစပ်နှင့် ကျမဆီးစပ် နှစ်ခု ထိမိကာ သူ့ဂွေးဥက ကျမဖင်ကို ရိုက်ခတ်မိလေသည်။ သူက လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သော အခါ ကျမပါ ကြွသွားပြီး ကျမ၏ စောက်ဖုတ်ကလေး ကျယ်လာရန် မွှေပေးလိုက်သေး၏။ ၎င်းနောက်တွင်မူကား ဆက်ကာဆက်ကာ ဆောင့်သွင်းနေရာ ကျမမှာ အလွန် အရသာ ရှိလှပါသည်။ ခပ်သွက်သွက်လေး ဆောင့်ချလိုက်သောအခါ ကျမမှာ ကော့လန်လာပြီး စောက်ရည်များကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ ပန်းလွှတ်လိုက်ပါတော့သည်။

ကျမ ပြီးသွားသောကြောင့် သူ့လီးကို ထပ်၍ ဆယ်ချက်ခန့် ခပ်မြန်မြန်ဆောင့်ရင်းက သူ၏ သုတ်ရည်များကို ကျမစောက်ဖုတ်တွင်းသို့ ပန်းလွှတ်လိုက်ရာ နွေးကနဲနှင့် အရသာတမျိုးကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ပြီးလျှင် သူရော ကျမပါ နှစ်ဦးစလုံး ကုတင်ထက်တွင် မှိန်းနေလေသည်။ 

{ မှတ်ချက်။     ။ ဤနေရာမှ စ၍ ဝတ္ထုရေးသူက အရင်သုံးနေကျ သူမ ဆိုတဲ့ နာမ်စားနေရာမှာ အေး ဆိုတဲ့ နာမ်းစား အသစ်ပြောင်း၍ ရေးသားပါလိမ့်မည်။ }

................................................

အတန်ကြာတော့မှ သူသည် အေး၏ နဖူးကို လက်ကလေးနှင့် အသာအယာ သပ်ပေးလိုက်၏။ ထိုအခါကျမှ နှစ်ဦးစလုံး လှုပ်ရှားလာပြီး တယောက်ကိုတယောက် နမ်းလိုက်၊ နှုတ်ခမ်းချင်း စုပ်လိုက် လုပ်နေရာမှ သူက နို့သီးခေါင်းကလေးကို လျှာဖျားလေးနှင့် လျှက်လိုက်ရာ အေးကလဲ အားကျမခံ သူ၏ ပါး၊ လည်ပင်း စသည်တို့ကို နမ်းမိပါသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး နောက်တကြိမ် ထပ်၍ လုပ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြန်ပါသည်။ 

သူ၏ လက်ဖဝါးနှင့် အေး၏ စွင့်စွင့်ကားနေသော တင်သားကြီး နှစ်လုံးကို ဆုပ်နယ်နေရာမှ စောက်ဖုတ်ကို အုပ်၍ ခပ်ရွရွလေး ပွတ်သပ်လိုက်ချေတော့၏။ ထို့ကြောင့် အေး က

“ နင်က သိပ် ဆိုးတာပဲ..”

“ ချစ်တာကိုးဟ ..”

ဟု ပြန်ပြောရင်း အေး၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းအား အထပ်သို့မြှောက်၍ သူ၏ ထောင်ထားသော ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ ဆွဲတင်လိုက်ပြီး သူ၏ မာတောင်နေသော လီးကြီးကို ကိုင်ကာ အေး၏ စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်းလေး အတိုင်း လီးဒစ်ကြီးနှင့် ပွတ်နေလေ၏။ ထို့နောက် အဝသို့ တေ့လိုက်ကာ တအား ဆောင့်သွင်းလိုက်သောကြောင့် အေး ၏ ရင်တခုလုံး သိမ့်ကနဲ တုန်သွားပြီးလျှင် ကော့တက်သွားပါတော့သည်။ ပြီးတော့

“ ချစ်လိုက်တာဟယ်...”

ဟု ပြောရင်း အေး ၏ နို့နှစ်လုံးကို စုပ်ယူနေပြန်သည်။ ထိုသို့ စုပ်ယူနေရာက သူ၏ လီးချောင်းကြီးကိုလည်း အအားမပေးဘဲ တအားကုန်ပင် သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ လီးချောင်းကြီးက လျှောကနဲ ဝင်သွားရာ အေးသည် သူ၏ ခါးကို တအားကုန် သိမ်းဖက်ထားလိုက်မိသည်။

အေး သိပ်ဇောကြီးနေမှန်းသိ၍ သူက အေး ၏ နှုတ်ခမ်းနှင့် နို့တို့ကို တပြွတ်ပြွတ်နှင့် စုပ်ယူနေရာမှ အောက်ကလည်း မှန်မှန်ဆောင့်လိုးပေးနေသည်။ အေး ကလည်း အလိုက်သင့် ဖင်လုံးကြီး နှစ်လုံးကို ကြွကာကြွကာနှင့် စည်းချက်လိုက်ပေးနေ၏။ ထို့နောက်တွင်ကား သူသည် တရှုးရှုးတရှဲရှဲနှင့် ဖြစ်လာကာ  အေး ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ခဏအနားယူ မှိန်းနေလိုက်ပြီး တဖန်ပြန်၍ တအား ဆောင့်ဆောင့် သွင်းနေ၏။ 

အေး ကလည်း သူ၏ လချောင်းကြီးကို အဆုံးထိ ဝင်နိုင်ရန် ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ကားလိုက် စုလိုက် လုပ်ပေးနေလေသည်။ အေး ၏ စောက်ဖုတ်ကြီး အတွင်းသို့ သူ့လီးကြီးဝင်နေသည်မှာ စောက်ဖုတ်တခုလုံး ပြည့်ကြပ်ပြီး ကွဲထွက်လုမတက်ပင် ။ သူသည် အဆုံးဝင်သွားသော လီးကြီးကို တဖန် ဆွဲ နှုတ်ယူလိုက်ပါသည်။ တဝက်ကျော်ကျော်ထွက်လာသော အခါ ရပ်တန့်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းကို စုပ်လိုက်၊ ပါးကို နမ်းလိုက် ၊ ဖက်ထားသော လက်နှစ်ဖက်နှင့် နို့နှစ်လုံးကို ရွရွလေး ပွတ်သပ်လိုက် လုပ်နေသည်။ ထိုမှ တဖန် တဝက်ကျောကျော် ဝင်နေသည့် လီးကြီးကိုလည်း ညှောင့်ပေးကာ သွင်းလိုက် ထုတ်လိုက် လုပ်ပေးနေ၏။ 

နောက်ဆုံးတွင်မူကား တချက်ချင်း မှန်မှန်လေးလေးနှင့်  လိုးပေးနေရာက ခင်ပြင်းပြင်းလေး လေး ဆောင့်လိုးပေးလိုက်တော့သည်။ လီးထိပ်မှ ယားယံလာပြီး သုတ်ရည်များကို ပန်းထုတ်လိုက်သော အခါ အေး ကလည်း စောက်ခေါင်းတွင်းမှ စောက်ရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်ပါသည်။ 

ဤကဲ့သို့ သူနှင့် ခံပြီးသည့်နောက် အေး အနေနှင့် ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည်မှာ ဒီလီးမျိုးနှင့်သာ ကြာကြာခံရလျှင် အေးအဖို့ ရေရှည် ခံနိုင်ရည် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း တွေးမိ၏။ ထို့ကြောင့် ဒီအိမ်မှ ထွက်ပြေးရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် အေး အနေနှင့် ဒီအိမ်မှလွဲ၍ အခြား အဘယ်ကို သွားရအံ့နည်း ၊ အိမ်ပြန်လျှင်လည်း ယုတ်မာသည့် ပထွေးရန်က တမှောင့် ၊ ဒီမှာ ဆက်နေပြန်ကလည်း ဖိုးလုံး၏ လီး ဒဏ်ကို ကြောက်ရသေး၏။ ဒီလိုနှင့် သုံးရက် ဆက်နေပြီး စတုတ္ထနေ့ ညအရောက်တွင် အေး အား ဒီအိမ်မှ ထွက်ပြေးရန် အကြောင်းအရာ တခုက ဖန်လာတော့သည်။ ဖိုးလုံး အလိုးကို ခံပြီး အေး အခန်းသို့ ပြန်အလာတွင် အခန်းတခုလုံး မှောင်နေကာ အေးမှာလည်း အိပ်ချင် မူးတူးနှင့် ဖြစ်နေသောကြောင့် အခန်းအတွင်းသို့ အဝင်၌ ကောင်းစွာ သတိမထားမိချေ။ အခန်းအတွင်းသို့ ရောက်၍ တံခါးမင်းတုန်းကို ထိုးပြီး ကုတင်ထက်သို့ အလှဲလိုက်တွင်

“ မိန်းကလေး ပြန်လာပြီလား..”

ဘယ်အချိန်က ရောက်နေမှန်း မသိသော ဦးလေး၏ အသံဖြစ်၏။ 

“ သားလုပ်တဲ့ သူတော့ ခံပြီး အဖေလုပ်တဲ့သူကိုတော့ ငြင်းပယ်ဖို့ရာ မကြိုးစားပါနဲ့ကွယ်..”

အငိုက်မိ ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၍ အေး မှာ မငြင်းပယ်နိုင်တော့ဘဲ အဖိုးကြီး၏ အလိုကိုလိုက်ကာ အေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ့အား အသုံးချခွင့် ပြုလိုက်ရပါသည်။ အဖိုးကြီးက လီးကို ကိုင်၍ ဂွင်းတိုက်ခိုင်းပါသည်။ အေး ကလည်း သူကျေနပ်စေရန်နှင့် ကိစ္စမြန်မြန်ပြီးမြောက်စေရန် သူပြောသည့်အတိုင်း ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်ပါသည်။ အဖိုးကြီး လီးမှာ ပျော့ခွေ၍ ပိန်ပိန်ရှည်ရှည်ဖြစ်၏။ ဂွင်းတိုက်ပေးသည့်တိုင်အောင် တော်တော်နှင့် မမာလာသေးချေ။ သုံးမိနစ်ခန့် ရှေ့တိုးနောက်ငင်နှင့် ဂွင်းတိုက်ပေးနေရာ တဖြေးဖြေးနှင့် မာတောင်လာတော့၏။ သူက အေး စောက်ဖုတ် အပေါက်တည့်တည့်တွင် တေ့ပေးရန် ပြော၍ တေ့ပေးလိုက်ရာ နှေးကွေးစွာနှင့် တချက်ချင်း ခပ်မှန်မှန် ဆောင့်နေပါတော့သည်။ အချက် သုံးဆယ်ခန့် ဆက်တိုက် သွင်းနေရာမှ 

“ ငါ့ အနေနဲ့ ကြာကြာမလုပ်နိုင်ဘူး..ဒီတော့ နင်က အပေါ်ကနေ ဆောင့်ပေး ..”

ဟု ပြောလေသည်။ ထို့ကြောင့် အေး လည်း သူ့ကိုယ်ပေါ် တက်ခွလိုက်ပြီး အေး၏ တင်ပဆုံကြီး နှစ်လုံးကို နှိမ့်လိုက်မြှင့်လိုက်နှင့် အဖိုးကြီး လီးကို တက်လိုးပေးနေရပါသည်။ သူကမူကား မှိန်း၍ ခံနေလေသည်။ အေး မှာ အိပ်ကလည်း အိပ်ချင်နေ၍ ဒေါသဖြစ်ဖြစ်နှင့် အရမ်းဆောင့်ချလိုက်ရာ

“ အင်း..ကျွတ်..ကျွတ်.. အသဲခိုက်အောင်ကို ကောင်းပါလားကွယ်..ဘယ်လိုများ လုပ်လိုက်ပါလိမ့်..”

ဟု ပြောရင်း အောက်ကနေ ကော့ပေးနေသည်။ ထို့ကြောင့် အေး က ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ပုခုံးကို မြဲမြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်၍ ဖင်ကိုလည်း သူ၏လီး ကျွတ်လုမတက် မြှောက်လိုက်ပြီး စောစောကထက် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ချနေရာ သူ့လီးကြီးမှာ အရေပြားများ လန်သွားသဖြင့်

“ ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ ..ကလေးမရယ်..သေရောပေါ့..”

သူက ဤသို့ပြောလိုက်ရင်းက တွဲကျနေသော အေး ၏ နို့နှစ်လုံးကို ဆုပ်နယ်လေသည်။ 

“ အေး..အဲဒီလို ဖြေးဖြေးလုပ်မှပေါ့...အခုမှ  ပိုကောင်းလာသကွယ်..”

ဆောင့်နေရင်းက မောလာသဖြင့် ခေတ္တခဏမျှ နားနေရာ တဏှာအို (ဇရာအို မဟုတ်) ကြီးမှာ အောက်ကနေ ဆန့်တငန့်ငန့်ဖြစ်နေလေသည်။ ထို့ကြောင့်

“ ဆောင့်စမ်းပါဦး..ကလေးမရယ်..”

“ ဒါနဲ့ စောစောကတော့ သေရောပေါ့ ဆို..”

“ ဒါကတော့ကွာ မိန်းကလေးက ကြမ်းလွန်းတာကိုး..ဖြေးဖြေးမှန်မှန်နဲ့ လီးကို အဆုံးထိ ဝင်သွားအောင်သာ ချပါ....”

အေး လည်း သည်လောက်တောင် ဖြစ်လှတဲ့ ဟာကြီးတော့ သိရောပေါ့..ဟူသည့် အနေနှင့် တမင်တကာ အားကုန် ပြင်းပြင်းကြီး ဆောင့်ချလိုက်ရာ သူက အောက်ကနေ

“ အောက်မလေးဗျ..ဟာ..ဒီကောင်မလေးတော့လေ ..ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ....”

“ ခပ်လေးလေး မှန်မှန်နဲ့ လီးကို အဆုံးထိ ဝင်အောင် ဆောင့်ဆို...”  ဟု အေးက ပြောရင်း သူမ၏ အသက်ရှုသံများမှာ တရှုးရှုးတရှဲရှဲနှင့် အတော်လေး မောလာပါသည်။ ဆယ်ချက်ခန့် ဆက်တိုက်ဆောင့်ပေးလိုက်ရင်း နားနေမိ၏။

“ အေးအေးကလဲကွယ်...ဆောင့်တာက နဲနဲရယ်..နားနေတာနဲ့ အချိန်ကုန်တာပဲ..ဆောင့်ပေးစမ်းပါ...နင် ဆောင့်ရသက်သာအောင် ငါ ..အောက်ကနေ ဖင်ကြွကြွပေးပါ့မယ်...” 

သူကတကြွကြွတရွရွနှင့် ကော့ကော့ပေးနေသောကြောင့် သူ့ကိုကြည့်ကာ အေးစိတ်လည်း ထကြွလာသောကြောင့် အရိုးငေါထွက်နေသည့် သူ့ခါးကို ကိုင်၍ ဆောင့်ပေးလိုက်ရာ မျက်စိကို မှိတ်၍ ဖင်ကိုကြွကြွပေးနေလေသည်။

“ အေး...ခပ်မြန်မြန်လေးသာ ဆောင့်စမ်းပါကွယ်......” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။ 

အေးက သူပြောသည့် အတိုင်းပင် ခပ်သွက်သွက်ကလေး ဆောင့်ပေး၍ သူကလည်း အားကျမခံ ဖင်ကို စကောဝိုင်း ဝိုင်းပေးနေ၏။ အေး ကလည်း ဒီလောက်တောင် ဖြစ်လှသည့် ဟာကြီးကို စွဲသွားစေရန် မခံချင်စိတ်နှင့် သူ့လီးကို စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခုနှင့် ညှစ်ခါ ဆွဲလိုက်ရာ ကော့တက်လာပြီး 

“ မြန်မြန်ဆောင်ပေးစမ်းပါကွယ်...ငါပြီးခါနီးပြီ...” 

အေး က သူ့ခါးကို ဆွဲတည့်ပြီး တအားကုန် ကုန်းဆောင့်ပေးလိုက်ရာ တလူးလူးတလွန့်လွန့်နှင့် သုတ်ရည်များ အေး၏ စောက်ခေါင်း အတွင်းသို့ ပန်းထွက်လာလေသည်။ သူပြီးသွားပြီး ဖြစ်သဖြင့် အေးလည်း ခဏနားလိုက်လေသည်။ အဖိုးကြီးမူကား အိပ်ယာထက်တွင် မတုန်မလှုပ်နှင့် မှိန်းနေလေသည်။ အေး လည်း အနားယူနေရင်းက ပြီးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက် အကြောင်းအရ များနှင့်အတူ အေး ဘဝ၏ ရှေ့ရေးကို ဘယ်လို စခန်းသွားရမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။ 

အတန်ကြာလျှင် အဖိုးကြီးသည် အသက်ဝင် လှုပ်ရှားလာပြီး နောက်ထပ် တချီလောက် ကြုံးရန် ဆန္ဒ ပြင်းပြနေလေသည်။ သို့သော် သူ့လီးကမူ တော်တော်နှင့် ပြန်ထမလာသည့် အတွက် သူ၌ အတော်လေး အခက်တွေ့နေလေသည်။ စိတ်သွားတိုင်း ကိုယ်မပါ ဖြစ်နေလေသည်။ ထို့ကြောင့် အေးက သူ၏ ခေါင်းကို အသာအယာဆွဲ၍ အေး၏ နို့နှစ်လုံးကြားသို့ သွင်းကာ ကျောကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၏ ။ သူသည် အေး၏ နို့နှစ်လုံးကြားသို့ မျက်နှာကို ထိုးနှစ်ထားရင်းက လျှာနှင့်လျှက်လိုက် ပါးစပ်နှင့် စို့လိုက်လုပ်နေလေ၏။

ဤအချိန်ထိ လီးမှာ မတောင်သေးချေ။ သူကမူ အလျှော့ မပေးသေးဘဲ အေး၏ စောက်ဖုတ်ကို ပွတ်သပ်နေသေး၏။ ထို့ကြောင့် အေးမှာ စိတ်ကြွလာပြီး သူ၏ လီးကို ကိုင်၍ နှိုးဆွပေးနေမိသည်။ နို့အုံ့ကြီး နှစ်လုံးကို အငမ်းမရ လိုက်၍ လျှာနှင့်လျှက်လိုက် လုပ်နေရင်းက ဟပြဲကာနေသည့် အေး စောက်စိလေးကိုလည်း ကလိပေးနေပြန်၏။ 

အေးက သူ၏ လီးကို ပွတ်သပ်ပေးနေရာမှ လီးထိပ်ကလေးကို စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခုနှင့် ပွတ်ပေးနေသည့်တိုင် လီးမှာတောင်၍ မလာသေးပေ။ ထို့ကြောင့် အေးကိုယ်ကို အသာလျှောချလိုက်ပြီး ပါးစပ်နှင့် သူ့လီးကို နမ်းကာ လျှာကလေးနှင့် ကလိပေးလိုက်ပါသည်။

သူကလည်း အေး၏ ပေါင်ကြားအတွင်းသို့ လက်ညှိုးသွင်းပြီး မွှေနှောက်ေးနေလေသည်။ သူကလိပေးသောကြောင့် အေးမှာ ခံချင်စိတ်များ ဖြစ်လာပြီး စောက်ဖုတ်ကလေးမှာ ရွစိရွစိနှင့် အရည်ကြည်လေးများ စောက်ဖုတ်အတွင်းမှ စိမ့်ကျလာပါသည်။ သူကလည်း အေးရွလာမှန်းသိ၍ မွှေနှောက်ပေးနေသည့် လက်ညှိုးနှင့်လက်မကြားတွင် စောက်စိလေးကို ခပ်ရွရွလေး ပွတ်ကစားနေပါသည်။ အေး မှာ ခါးကလေးလွန့်ပြီး ပါးစပ်တွင် ငုံထားသည့် သူ၏လီးကိုလည်း အာခေါင်အား သန်သန်နှင့် စုပ်ဆွဲလိုက်ရာ သူ့မှာ တွန့်ကနဲ့ ကော့တက်လာပြီး လီးမှာလည်း အေး၏ အာငွေ့နှင့် စုပ်အားကြောင့် တကြောင်း၊ လျှာကလေးနှင့် လျှက်ပေးသည်က တကြောင်းတို့ကြောင့် လီးကြီးမှာ ပျော့ခွေနေရာမှ မာလာချေပြီ။

ထို့ကြောင်း အေး မှာ တအားတက်လာပြီး ပါးစပ်နှင့် အတင်းစုပ်လိုက်၊ သွားကလေးများနှင့် မနာတနာကိုက်လိုက် လုပ်နေရာ လီးမှာ မာသည်ထက်မာ၊ တောင်သည်ထက် တောင်လာလေသည်။ သူကလည်း တာဝန်သိသိနှင့် စောက်စိလေးကို ပွတ်နေရာ အေး သည် ခံချင်လွန်းလာသောကြောင့် သက်ပြင်းခဏခဏ ချနေမိပါ၏။ ကြာသောအခါ မလာနိုင်တော့ဘဲ ကော့ကော့ပေးလာပါသည်။ ထို့ကြောင့် သူကလည်း စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ လက်ညှိုးကလေးနှင့် သွင်းလိုက် ထုတ်လိုက် လုပ်နေပါသည်။ 

အေးမှာ ကြာကြာမနေနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ လီးကို ပါးစပ်တွင်းမှ ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ကလေးနှင့် ဆုပ်ကိုင်ပြီး စောက်ဖုတ်အဝတွင် တေ့သွင်းလိုက်ကာ သူ့ကိုယ်ပေါ် တက်မှောက်လိုက်၍ လီးမှာ အေး၏ စောက်ဖုတ်အတွင်း မြုပ်ဝင်သွားလေသည်။ ထို့နောက် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုနှင့် ညှစ်၍ လေးချက် ငါးချက်ခန့် ဆောင့်ချလိုက်ပါသည်။ သူကလည်း အေး၏ ခါးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ဆွဲ၍ ကော့ပေးလိုက်သောကြောင့် အေး စောက်ဖုတ်ကလေး အတွင်းမှ အရည်ကြည်များ စိမ့်ကျလပါတော့သည်။ 

ဤသို့ အေး အနေနှင့် အပေါ်မှ တက်ခွ၍ ဆောင့်ရသည်မှာ အရသာ ရှိလှပါ၏။ အဘယ်အတွက် ဟူမူ ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ရသည်က တကြောင်း သူအပေါ်ကနေ၍ လုပ်ရလျှင် ညှာမည် မဟုတ်သည်က တကြောင်းတို့ကြောင့်  ဖြစ်သည်။

အေးမှာ သူ၏ နှိုးဆွပေးမှုကြောင့် ကာမစိတ်များ တက်ကြွနေပြီဖြစ်ရာ သူ့ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆွဲကာဆွဲကာ အတင်းဆောင့်ကာနေ၍ သူကလည်း အောက်မှ နေကာ ဆီးပြီးတော့ ကော့ခံကော့ခံပေးနေရာ အတော်လေး ထိမိပြီး နှစ်ဦးစလုံး အရသာတွေ့နေပါတော့သည်။ ယင်းသို့ အေးက အပေါ်ကဆောင့်လိုက် သူက အောက်က ကော့ပေးလိုက် လုပ်နေရာမှ သူသည်

“ ကောင်းလိုက်တာကွယ်.. အဲဒီလိုမှပေါ့..ခပ်သွက်သွက်ကလေး ဆောင့်ပေးစမ်းပါ...” 

အေးက ငါးချက် ခြောက်ချက်ခန့် ဆက်တိုက် ခပ်သွက်သွက်ကြီး ဆောင့်လိုက်ပြီး ညောင်း၍နားနေရာ သူကလည်း အလိုက်သိစွာနှင့် အေး ကိုယ်ပေါ် တက်ခွလိုက်ပြီး သူ၏ လီးကို အေး၏ စောက်ဖုတ်တွင်းသို့ အဆုံးထိ ထိုးသွင်းလိုက်၏။ အေးက သူ့ခါးကို ဖက်ကာ မျက်စိကလေးကို မှေးပြီး  ဇိမ်ယူရင်းက အမောဖြေနေပါသည်။ သူ့မှာ အရှိန်ကောင်းတုန်း ရှိသေးရကား ခပ်လေးလေး မှန်မှန်ဆောင့်ရင်း အေး၏ နှုတ်ခမ်းအစုံကို စုပ်ယူကာ သူ၏ လျှာကြမ်းကြီးကို အေး ပါးစပ်တွင်းသို့ ထိုးသွင်း၍ ကလိပေးလိုက်ရာ အေးမှာ မှိန်း၍ ဇိမ်ယူမနေနိုင်တော့ဘဲ ဝင်လာသည့် သူ့လျှာကြီးကို အေးလျှာကလေးနှင့် ကလိပေးရင်း ဖင်ကိုလည်း ကြွကြွပေးလိုက်ပါသည်။ 

သူသည် ဆက်တိုက် ဆင့်ကဲဆင့်ကဲ အချက် သုံးဆယ်ခန့် ဆောင့်ချလိုက်ရာ အေး မှာ အငြိမ်မနေနိုင်ဘဲ ဖင်ကို ကော့ကော့ပေးပြီး စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခုနှင့် ညှပ်၍ဆွဲဆွဲပေးလိုက်သောကြောင့် ပိုသွက်လာလေသည်။ 

ထို့ကြောင့် သူသည် အချက် သုံးဆယ်ခန့် အတင်း ဆောင့်လိုးလိုက်၍ အေးလည်း နောက်ဆုံးအနေနှင့် ဖင်ကြီးနှစ်လုံးကို ပင့်ပြီးပေးနေရာ သူကလည်း မီးကုန်ယမ်းကုန် ခွန်အားရှိသမျှ ဆောင့်လိုးချနေသည်။ အတန်ကြာသော် အေးလည်း ကော့ရင်းကန်ရင်းနှင့်ပင် အေး စောက်ဖုတ်ထဲမှ စောက်ရည်များ စီးကျလာလေတော့သည်။ ဆယ်ချက်ခန့် ထပ်မံဆောင့်လိုက်လျှင် သူ၏ လီးထဲမှ သုတ်ရည်များက အေး စောက်ဖုတ်တွင်း ဝင်သွားရာ နွေးကနဲနှင့် နှစ်ဦးစလုံး ရှေ့ဆင့် နောက်ဆင့် ဆိုသလို ပြီးဆုံးသွား၏။

နောက်နေ့ နံနက်တွင် အေးဘဝ၏ ကံတရားကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း ကြေငြာစာ တခုကို ဖတ်ရလေသည်။ ထိုကြေငြာမှာ အခြားမဟုတ်၊ အေး တို့မြို့၌ မယ်ရွေးပဲ ပြုလုပ်မယ်ဖြစ်ပြီး မယ်ဘွဲ့ရလျှင် ရန်ကုန်သို့ မယ်ဗမာ အဖြစ် သွားယှဉ်ပြိုင်ရမည် ဖြစ်၏။ ထို့နောက်တွင် အေး ဝါသနာပါလှသည့် ရုပ်ရှင်လောာက်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ခဲယဉ်းတော့မည် မဟုတ်ချေ။

မယ်ရွေးပွဲသို့ ယှဉ်ပြိုင်ရန်အတွက် စားရင်းသွားရောက်ပေးသွင်းရာ လက်ခံသည့် လူကြီးတဦးက အေးကို သဘောကျစွာ စိုက်ကြည့်ရင်း

“ ခလေးမ ကိုယ်ဟန် ပြတက်လား...” 

“ ဟင့် အင်း မပြတက်ဘူး...” 

“ ကောင်းပြီ ..ဒီညနေ ငါ့ဆီလာခဲ့ ငါသင်ပေးမယ်.....” 

ဟု ပြောပြီး သူ့အိမ်လိပ်စာကို ပေးလိုက်သည်။ ညသို့ရောက်သောအခါ သူနှင့်ချိန်းထားသည့် အတိုင်း သွားရောက်တွေ့ဆုံ၍ သူက အပေါ်ထပ်ရှိ အခန်းတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ

“ ခလေးမ မင်းကို သည်ပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရအောင် လုပ်ပေးမယ်..ငါ ဒိုင်လူကြီး တယောက်ဘဲ .. မင်းဝတ်ဖို့ အင်္ကျီ အဝတ်အစားကအစ ငါတာဝန်ယူတယ်...ဒါပေမယ့် ..မင်းကတော့ ငါ့ကို ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ ငါလိုချင်တာ ပေးရမယ်..နောက် ငါလိုချင်တဲ့ ဟာကလဲ ဘာဆိုတာ သိမှာပေါ့..မင်း သဘောတူမယ်ဆိုရင်တော့ သည်ပွဲမှာ မင်းကို ငါရွေးမယ်...” 

ထို့ကြောင့် အေးကလည်း သူနှင့် သဘောတူလိုက်သည်။ သဘောတူညီချက် ရသည်နှင့် တပြိုင်နက်ထဲ သူသည် အေးကို ပွေ့ချီ၍ ကုတင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်ရာ ခြေနှစ်ချောင်းက ကုတင်အောက်သို့ တွဲလွဲကျနေပြီး ကိုယအပေါ်ပိုင်းက ကုတင်ပေါ်ဝယ် အိပ်လျှက် ဖြစ်နေ၏။ အေး၏ နို့နှစ်လုံးမှာ ယောင်္ကျား သုံးလေးဦး၏ အကိုင်အတွယ်ကို ကိုင်ခဲ့ရသော်လည်း ပကတိ အပျိုနို့ကဲ့သို့ တင်တင်းရင်းရင်းနှင့် ထွားကြိုက်မို့မောက်နေလေသည်။

ထိုသို့ အေးအား ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲချလိုက်ပြီး သူသည် ထမိန်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်လေသည်။ ဖြူဖွေးဝင်းဝါနေသော ပေါင်တန်ရှည် နှစ်ချောင်းနှင့် ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုးနှင့် ချစ်စရာကောင်းအောင် ကြီးထွားလှသည့် တင်ပဆုံတို့အကြားတွင် မို့မို့ကလေး ဖောင်းနေသော အေး ၏ စောက်ဖုတ်ကလေးမှာ အမွှေးအမျှင်များ ဝန်းရံလျှက် ပဏာရနေလေသည်။ ခြေနှစ်ချောင်းကို အောက်သို့ချထား၍ ခါးအပေါ်ပိုင်းကိုမူ လှဲနေသောကြောင့် ခါးမှာကော့နေပြီး အေး၏ စောက်ဖုတ်ကလေးမှာ အထက်သို့ ခုန်ပေါက်ထွက်လာတော့မည့်အလား မို့မောက်၍ ပြူးထွက်နေသည်မှာ တဖက်လူအဖို့ အသက်ရှုမှား ရင်မောစရာပင်။

သူက အေးအားကြည့်လိုက်ရာ အေးမှာ အပြုံးကလေးနှင့် သူ့အား ပြန်ကြည့်လိုက်၏ ။ သူက အေးပေါင်ကို အသာရွရွလေး ကိုင်လိုက်သောအခါ အေးမှာ တွန့်သွား၏ တဖန်ဖောင်းမို့နေသော စောက်ဖုတ်ကလေးအား လက်ညှိုးလက်မ နှစ်ခုနှင့် အသာအယာခွဲလိုက်သော အခါ စေ့နေသော အကွဲကြောင်းလေးသည် ကွဲထွက်သွားလေသည်။ သို့ အသာအယာကိုင်တွယ်နေရာမှ အရှိန်ရလာသောကြောင့် အင်္ကျီကြယ်သီးများကို ခပ်သွက်သွက်ပြီး ဖြုတ်လိုက်ပြီး အတွင်းခံ အင်္ကျီကိုပါ တပါတည်း ချွတ်ချလိုက်လေသည်။ 

ထိုအခါ တင်းတင်းရင်းရင်းနှင့် လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကြီး မို့ဖောင်းနေသော နို့နှစ်လုံးအား ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ကိုင်၍ နယ်ကစားနေလိုက်ပါသည်။ အေးကလည်း သူ၏ တောင့်တင်းသန်မာနေသော လီးကြီးကို သူသဘောကျစေရန် အားပါတရ ဆုပ်ကိုင်ပေးနေတော့သည်။ အေး၏ အတင့်ရဲလှသော ဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်ပေးမှုကြောင့် အေးအား ကြည့်ရင်းက အေးနှုတ်ခမ်းအစုံကို ပြတ်လုမတက် ဆုတ်ဆွဲလိုက်ပြီး နို့နှစ်လုံးကို အနားမပေးတမ်း သဲသဲမဲမဲ ဆုပ်နယ်နေလေသည်။ 

အေးက သူ့လီးကို ကိုင်၍ တွဲလွဲကျနေသည့် ပေါင်ကို ကားပေးလိုက်ရာ စောက်ဖုတ်မို့မို့လေးက ပြဲအာသွာလာလေသည်။ ပြီးနောက် တင်းမာနေသော လီးကိုကိုင်၍ စောက်ဖုတ်အပေါက်ဝတွင် တေ့ပေးလိုက်သည်။

“ အကိုကြီး...” 

“ ဗျာ..ဗျာ...” 

“ ဟင့် လုပ်တော့လေ...” 

အေးက သူ့သဘောကျ ညုသံလေးနှင့် ချစ်စဖွယ် ပြောလိုက်ရာ အေးပြောသည့်အတိုင်း ဆောင့်သွင်းလိုက်သောကြောင့် အင့်ကနဲ မြည်သွားပြီး ကျမဆီးစပ်နှင့် သူ့ဆီးစပ် နှစ်ခုတို့ ထိကပ်သွားလေသည်။ သူ့လီးသည် အေး၏ စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ ကြပ်ကြပ်တည်းတည်း ဝင်သွားသည်ကို တွေ့ရ၏။ ထိုအခါ အေးက သူ့ကျောကုန်းကို လက်နှစ်ဖက်နှင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖက်ထားရင်း 

“ သိပ်ချစ်တာပဲ အကိုကြီးရယ်...” 

“ အကိုကြီးကလဲ ချစ်ပါတယ်ကွယ်...” 

“ ခပ်မြန်မြန်လေး ဖိလိုးလိုက်စမ်းပါ အကိုကြီးရယ်...”  ဟု အေးက အားမရသည့်လေသံလေးနှင့် ပြောလိုက်ပြီး ဆက်၍ 

“ ဘာလဲ မောလို့လား...” 

“ မမောပါဘူး..မင်းနာမှာ စိုးလို့ပါ.....” 

“ မနာပါဘူး..ဆောင့်သာဆောင့်ပါ...” 

အေး အပြောကြောင့် သူသည်အတော်လေး သဘောကျသွားကာ တအားကြုံးဆောင့်နေပါတော့သည်။ ဆောင့်ရင်းက 

“ ကောင်းရဲ့လား ညီမလေး...” 

“ ကောင်းပါတယ် အကိုကြီးရယ်..အသဲခိုက်အောင်ကို ကောင်းတယ်...” 

ယောင်္ကျားများသည် များသောအားဖြင့် သူတို့လုပ်တာကို ကောင်းသည်ဟု ပြောလျှင် အလွန်သဘောကျ၏။ လိုရင်းနှင့် အေးစောက်ဖုတ်ဆီးစပ်ကလေးမှာ မာတောင်နေလေသည်။ တချက်ချက်တွင် တအားဆောင့်လိုက် တခါတခါတွင် မှန်မှန်ဆောင့်လိုက်နှင့် ဆောင့်လိုးနေရာ သူ့ကို ဖက်ထားသည့် အေးလက်များကလည်း တင်းကြပ်သည်ထက်တင်းကြပ်အောင် ပြန်ဖက်ထာမိပြီး တွန့်လိမ်လာရာ အေး ပြီးတော့မည်ကို သိသောကြောင့် သူကလည်း အချက် နှစ်ဆယ်ခန့် ကြုံးလိုးလိုက်ရာ စောက်ဖုတ်တွင်းမှ သူ၏ လရည်ကြောင့် ပူကနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ့အားသိုင်းဖက်ထားသည့် လက်နှစ်ဖက်မှာ ပြေကျသွားကာ နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူပြီးသွားကြလေသည်။ သူကား လီးကို စောက်ဖုတ်ထဲမှ မထုတ်သေးဘဲ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ မြုပ်၍ အေး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှောက်လျှက် မှိန်းနေလေ၏။ 

(၁၅) မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ အရည်များပေကျံနေသော သူ့လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အေးက သူ၏ လီးကြီးကိုကြည့်၍ 

“ အကိုကြီး ဟာက အကြီးကြီးပဲနော်...” 

ဟု ပြောလိုက်ရာ သူသည် တဟဲဟဲ နှင့် သဘောကျစွာ ရယ်လိုက်သည်။ တချီဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်၍ ကုတင်အောက်သို့ တွဲလျောင်းကျနေသော ခြေထေက်ကို ကုတင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။ သူလည်း ကုလင်ပေါ်သို့ တက်လာ၍ နှစ်ယောက်သား ယှဉ်ဖက်ကာလှဲလိုက်သည်။ သူသည် အေးတကိုယ်လုံးကို မချင့်မရဲနှင့် သိမ်းကြုံးကာ ဖက်လိုက်သည်။ အေး က သူ၏ ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှ လီးကို ကိုင်တွယ် ပွတ်သပ်ပေးနေရာ တင်းမာ၍ အကြောပြိုင်းပြိုင်းထနေသော သူ၏လီးကြီးမှာ အေးလက်ထဲမှ အတင်းရုန်းကန်နေသည့် အလား တွန့်ကနဲ တွန့်ကနဲ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အေးအား ကြုံးဖက်ထားရာမှ တဖြေးဖြေးလျော့ကာ လက်ကို အသာပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး နို့သီးလေး နှစ်လုံးကို အသာအယာပွတ်လျှက် ပါးစပ်နှင့် စုပ်လိုက် လျှာနှင့်လျှက်လိုက် လုပ်နေသဖြင့် အေးမှာ ဖင်တကြွကြွဖြစ်လာပြီး ကြက်သီးဖုကလေးများ ထကာ ဓါတ်လိုက်သကဲ့သို့ တွန့်ကနဲ တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။ ထို့နောက်သူသည် အေး၏ ပေါင်ကြားအတွင်းသို့ လက်ကို သွင်းကာ စမ်းလိုက်၏။ 

အေး၏ ပေါင်နှစ်လုံးကြားရှိ စောက်ဖုတ်မို့မို့လေးကို ကိုင်၍ အသာအယာ လက်နှင့် ပွတ်ပေးနတော့သည်။ လက်ညှိုးနှင့် လက်မကလည်း တခါတခါ မာတောင်နေသည့် စောက်စိလေးကို အသာအယာ ဆွဲဆွဲပေးနေ၏။ ထိုအခါ အေးမှာ မနေနိုင် မထိုင်နိုင်ဖြစ်ကာ သူ၏ လီးကြီးကို ကိုင်၍ အားမလို အားမရနှင့် အတင်းဆုပ်ကစားနေ၏။ သူက အေး ကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိ၍ ကားယားခွတက်လိုက်သည်။ သူ့ရင်ဘက် အေး နို့အုံကြီး နှစ်လုံးကို ဖိမိ၍ ပြားသွားကာ ဘေးသို့လျှံကျနေလေသည်။ 

“ အကိုကြီး...” 

“ ညီမလေး...”  အာသာဆန္ဒပြင်းပြသော အသံနှင့် တယောက်ကို တယောက် ခေါ်ကြလေသည်။ 

“ ခဏနေဦး အကိုကြီး ပြောသလို လုပ်နော်...” 

ဟုပြောရင်း သူသည် အေး ကိုယ်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ အေးလည်း သူပြောသည့်အတိုင်း ကုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန် အိပ်နေရာမှ ဒူးနှစ်ချောင်းကို ထောင်လိုက်ပြီး အသာအယာခွဲလိုက်၏။ 

သူက အေး ပေါင်နှစ်ချောင်း အကြားတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး အေး၏ ခြေနှစ်ချောင်းကို သူ၏ ခါးသို့ချိတ်ဆွဲစေသောအခါ အေး၏ ပြူးထွက်နေသော စောက်ဖုတ်နှင့် သူ၏တန်းမတ်နေသော လီးတို့မှာ ချိန်သားကိုက်ထားသလို ဖြစ်နေသည်။ ပြီးတော့ အေးစောက်ဖုတ်ဝသို့ တေ့ပြီး တဖြေးဖြေး ထိုးသွင်းလိုက်ရာ အားပါးတရပင် လီးချောင်းကြီးမှာ စောက်ခေါင်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူက လီးကို သွင်းလိုက် ထုတ်လိုက် လုပ်နေရာမှ ခြေထောက်အနေအထားကို ပြင်လိုက်ပြီး အားပါးတရ ကုန်း၍ကုန်း၍ ဆောင့်လေတော့သည်။ စိတ်လိုက် မာန်ပါနှင့် ဆောင့်နေသောကြောင့် အေးမှာ လူးလွန့်နေမိသည်။

သူအလုပ်ကောင်းသလို အေးကလည်း အောက်ပေးကောင်းသည့် အနေနှင့် ဖင်ကို ကြွကြွပေးရင်းက စောက်ဖုတ် နှစ်ခမ်းသားနှစ်ခုနှင့် လီးကို ညှစ်ဆွဲလိုက်ရာ သူ့အဖို့ အလွန်တရာ ဇိမ်တွေ့သွားဟန် တူ၏။ သူလုပ်ပေးလိုက်တိုင်း သူသည် အပေါ်မှနေ၍ နင်းကန်ဆောင့်တော့သည်။ တချက်တချက်တွင် ချွန်နေသော နို့နှစ်လုံးကို လျှာနှင့်လျှက်လိုက်သေးသည်။

သူက မြန်မြန်ဆောင့်နေရာမှ ပြောင်း၍ မှန်မှန်ဆောင့်နေလေသည်။ ဆောင့်လိုက်တိုင်း ဆောင့်လိုက်တိုင်း ကုတင်မှာ သိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ တုန်တုန်သွားသည်။ အေးမှာ အရသာ အကောင်းဆုံး တွေ့နေသလို သူ့အဖို့မူကား ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။ သူသည် တခါတရံ အားကုန်ဆောင့်၏။ 

“ ညောင်းလား အကိုကြီး...” 

“ မညောင်းသေးပါဘူး...” 

သူသည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဆောင့်နေပြန်၏။ သည်အခါတွင်မူကား  အေးမှာ တွန့်လိမ်ရင်းက စောက်ရည်များ ထွက်သွားလေ၏။ သူကား မပြီးသေးချေ။ တရှုးရှုး တရှဲရှဲ ဆောင့်နေရာ အချက် နှစ်ဆယ်ခန့် ဆောင့်မိလျှင် သူ၏ လချောင်းထဲမှ သုတ်ရည်များ ထွက်လာ၍ ပြီးသွားလေသည်။ သို့တိုင် အေးပေါ်မှ မဆင်းသေးဘဲ မှောက်လျှက်သား ထပ်၍ မှိန်းနေလေသည်။ 

“ ညီမလေး ဘယ့်နှယ်နေသလဲဟင်...” 

“ ကောင်းတယ် အကိုကြီး ...”  ဟု ပြောရင်းက 

“ ကိုင် တော်ကြရင် ကောင်းမယ် ..တော်ကြာ အိမ်က စိတ်ပူနေဦးမယ်...” 

သူသည် အေးနှုတ်ခမ်းကို ပြွတ်ကနဲ နေအောင် စုပ်လိုက်ပြီး အေး တို့နှစ်ယောက်သား လမ်းခွဲလိုက်လေသည်။ 

သည်လိုနှင့် မယ်ရွေးပွဲရွေးသည့် နေ့ကို ရောက်ခဲ့ရသည်။ သည်နေ့တွင် အေးသည် ဖွေးဖွေးဖြူသည့် ရေကူးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားရာ အေး၏ ကိုယ်လုံးအလှကို ရေးကူးဝတ်စုံက ထင်းကနဲ ပေါ်လွင်စေပါသည်။ သို့နှင့် အေး ကိုယ်ဟန်ပြရန် အလှည့်ရောက်လာ၍ စင်မြင့် ရှေ့စွန်းဆီသို့ တလှမ်းချင်း ကြွကြွရွရွလေး လျှောက်လာရာ အေး၏ တောင့်တင်းသည့် ကိုယ်ထည်နှင့် အရပ်အမောင်းတို့အပြင် ရှည်လျားသည့် ပေါင်တန်တို့ကြောင့် ပရိတ်သတ်တို့ဆီမှ လက်ခုပ်လက်ဝါး တီးသံနှင့် လေချွန်သံ၊လက်ခေါက်မှုတ်သံများ ဆူညံစွာ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ဝိုင်းစက်နေပြီး ကြီးထွားလှသည့် တင်ပဆုံနှင့် ရင်သားနှစ်ခုကို အသားပေး၍ ဒိုင်လူကြီးများ ရှေ့မှောက် ရောက်လာရာ ဒိုင်လူကြီးများက သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်စေပြီး ကိုယ်ဟန်ပြခိုင်းရာ အေးက ပုံစံအမျိုးမျိုးနှင့် ပြ၍ ပြီးသေအခါ အဝတ်အစားလဲသော အခန်းတွင်း၌ ထိုင်နေလေသည်။ မကြာမီ ဒိုင်လုပ်သည့် လူကြီးတဦး ရောက်လာပြီး အေးအား ပထမရကြောင်း လာပြောလေသည်။

.............................

သည်လိုနှင့် အေး ရုပ်ရှင်လောကသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ရုပ်ရှင်လောကထဲသို့ ရောက်သောအခါ ထွန်းဝေ၊ ဝင်းဦး၊ မောင်သင် တို့နှင့် သိကျွမ်းခဲ့ရသည်။ 

ထိုအချိန်က ဇာတ်ကားတကားကို အေးအား ငှားသည့် ကုမ္မဏီက ရိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေလေသည်။ ထိုကားတွင် ဇာတ်လိုက်မင်းသား တဦးနှင့် မင်းသမီးတို့က ခေါင်းဆောင်ပါဝင်၍ အေးက အရန်မင်းသမီး အဖြစ် စတင်ပါဝင်ရမည့်ကား ဖြစ်၏။ ထိုကားတွင် ပါဝင်ရမည့် ခေါင်းဆောင်မင်းသီးက အေးအား သည်ကားတွင် ခေါင်ဆောင်းမင်းသမီး အဖြစ် ပါဝင်လိုသလားဟု မေးပါသည်။ အေးကလည်း ခေါင်းဆောင်မင်းသမီး ဖြစ်ချင်ကြောင်း ပြောရာ သူက အခု ရိုက်မည့်ကားတွင် ခေါင်းဆောင်မင်းသမီး ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးမည်ဟု ပြော၏။ အေးက

“ ဒါပေမယ့် .. ရှင့်အနေနဲ့ ဘယ်လို တက်နိုင်မလဲ ..ဟိုက မင်းသမီး တယောက်ကို ရွေးပြီးနေပြီပဲ ...” 

“ ဒါရိုက်တာကို ငါမီးသေပါတယ်..ဒါရိုက်တာနဲ့ ငါကလဲ သိပ်ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်း ပဲ...” 

ဟု ပြန်ပြောပါသည်။ ထို့နောက် အေးအား စတူဒီယို အတွင်းရှိ စတိုခန်း တခုသို့ ခေါ်သွားပြီး သူ့အလို ဆန္ဒဖြည့်ရန် ပြောပြရင်းက ဤကိစ္စမျိုးတို့တွင် ကျင်လည်ပြီး ဖြစ်ဟန်တူသော သူ့လက်က အေးကို ချုပ်ကိုင်ထားကာ ပါးစပ်ကမူ နှုတ်ခမ်းကို မလွတ်တမ်း စုပ်ယူရင်း လက်တဖက်က နို့ကို ကလိပေးနေ၏။ 

အေးက ရုန်းသော်လည်း သူက လက်ကမြင်းမြဲ ကမြင်းနေ၏။ တဖြေးဖြေးနှင့် အေး၏ နို့နှင့်စောက်ဖုတ်တို့မှာ တင်းမာ ဖောင်းကြွလာသည်။ သူက စောက်ဖုတ်ကို လက်ဝါးနှင့် အုပ်၍ ဆုပ်ဆွဲလိုက်ရာ အေးမှာ ရုန်းကန်ခြင်း တဖြေးဖြေး အားလျော့နည်းလာ၏။ 

“ လွှတ်ပါရှင် တော်ကြာ လူတွေ သိကုန်ရင် မကောင်းပါဘူး....” 

“ သိကုန်တော့လဲ ကိုယ်ကြည့်ရှင်းပါ့မယ်ကွာ...အေးကို ချစ်လွန်းလို့ပါ......” 

သူ့လက်များက သောင်းကျန်းလျှက် ဆီးခုံနှင့်ဆီးခုံအောက်မှ အမွှေးနုကလေးများကို အသာအယာ ဆွဲကိုင်ရင်းက စောက်ဖုတ်ကလေး ဆီသို့ လျှောကာပွတ်သပ်နေပါသည်။ ယင်းသို့ ပွတ်သပ်ရင်းက အင်္ကျီအဝတ်အစားတို့ကိုလည်း ချွတ်ချနေလေသည်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏ ကြီးထွားလှသည့် လီးထိပ်နှင့် အေး စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားလေးများကို ပွတ်ပေးသောကြောင့် အေး၏ အသားများ တဆတ်ဆတ် တုန်လာကာ  ကြက်သည်းများ တဖျင်းဖျင်းနှင့် စိတ်ညှို့ခံရသူပမာ အေးမှာ ငြိမ်သက်နေမိပါတော့သည်။ 

သူလည်း ရုပ်ရှင်ထဲမှ ဟန်မျိုးနှင့် သူ၏ ဒူးခေါင်းကို အေး၏ပေါင်ကြားသို့ ထိုးသွင်း ခွဲထုတ်လိုက်ရာ အေး၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းသည် ကွဲထွက်သွား၏။ သူလည်း တဆတ်ဆတ်တုန်နေသော အေး၏ ကိုယ်ကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလေသည်။ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်၊ ပါးကို နမ်း၊ နို့နှစ်လုံးကို စို့၊ စောက်ဖုတ်ကို နှိုက်၊ စောက်စိကို ပွတ်ပေး အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ ကလိပေးနေသောကြောင့် အေးမှာ ဘယ်လိုမှ ရုန်းကန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

သူလည်း အေးပေါင်ကြားကို ပို၍ ကားထွက်သွားစေရန် ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးမား ရှည်လျားလှသော လချောင်းကြီးကို တေ့၍ စောက်ဖုတ် အတွင်း နှုတ်ခမ်းသားများကို ထိုး၍ ကလိနေ၏။ ထိုအခါ အရည်ကြည်များ ချွဲကျိကျိနှင့် ဖြစ်နေသည့် အေးစောက်ဖုတ်အတွင်းသို ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး ထိုးသွင်းလိုက်ရာ အေးမှာ “ အမေ့” ဟု အော်လိုက်ကာ မျကိစိများကို မှိတ်ထားမိ၏။ သူ့လီးကြီး အတင်း တိုးဝင်လာပြီး စောက်ဖုတ်တခုလုံး ကွဲထွက်သွားလုမတက် ပြဲသွားပြီး စစ်ကနဲ နာကျင်သောကြောင့် အော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ သူ့လီးမှာ တွေ့ခဲ့ရသမျှသော လူထဲတွင် အကြီးဆုံး ဟု အေး ထင်သည်။ အခု ဒစ်ကလေး ဝင်ရုံနှင့် အေးမှာ ဒီလောက်ခံရလျှင် အဆုံးထိ ဆိုလျှင်ကား မတွေးတက်အောင် ဖြစ်မိပြီး ကြောက်လာမိ၏။ ဒစ်ဝင် ပြီးသည့်နောက် သူကလည်း အရမ်းဆက်မသွင်းတော့ဘဲ အသာလေး ဖိချလိုက်ပြန်ရာ 

“ အ ..နာတယ်ရှင့်...” 

“ ခဏလေးပါ အေးရယ်...တော်ကြာ မနာတော့ပါဘူး...” 

သူသည် အေးရဲ့ တင်ပဆုံ နှစ်လုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်နယ်ကာ ချော့၍ တဖြေးဖြေးချင်း သွင်းရာ သူက သွင်းလိုက် အေးက ရုန်းကန်လိုက်နှင့် တဖြေးဖြေးချင်း သွင်းနေရာ လီးကြီးမှာ သုံးပုံနှစ်ပုံ မရှိတရှိခန့် ဝင်မိသွားသောအခါ

“ အ..တော်ပါတော့ရှင်..နာလွန်းလို့ပါ..ရှီး..ကျွတ်စ်...” 

“ ခဏလေးပါ အေးရာ..နော်...” 

သုံးပုံနှစ်ပုံခန့် ဝင်နေသော လီးကို အတွင်းသို့ဆက်မသွင်းသေးဘဲ ခပ်ရွရွလေး ရှေ့တိုးနောက်ငင် လုပ်ပေးနေ၍ နည်းနည်း အနာသက်သာလာပြီး ယားကျိကျိ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက်တွင် အချက်ပိုင်ပိုင်နှင့် အေး ဖင်နှစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး တအားကုန် ဆောင့်ထိုးထည့်လိုက်ရာ

“ အမလေး..အမေရဲ့...” 

ဟု အော်ရင်း သူ၏ ရင်ဘက်ကို အေး လက်နှစ်ဖက်က အတင်းတွန်းထားမိပါသည်။ ရုတ်တရက်မို့ လန့်သွားရပြီးလျှင် နာကျင်လွန်းသောကြောင့် အေး၏ မျက်လုံးအိမ်အတွင်းမှ မျက်ရည်ဥကလေးများ ကျလာလေ၏။ အဆုံးဝင်သွားသည်နှင့် သူလည်း အသာကလေး ငြိမ်နေပြီး အေး၏ ရွှေရင်နှစ်မွှာကို စို့၍ နေသည်။ အတန်ကြာမှ အဆုံးထိ ဝင်နေသော လီးကြီးကို အသာအယာ ဆွဲထုတ်ပြီး ကျွတ်ခါနီးမှ အရှိန်သက်၍ ဖြေးဖြေးချင်း ပြန်ထိုးထည့်လိုက်၏။ ထိုအခါ အေးမှာ မြွေတကောင်အလား တွန့်လိမ်လူးရင်းက သူ၏ ရင်ဘက်ကို ဆီးတွန်းထားရင်း

“ အား...ကျွတ်..ကျွတ်.. ချွတ်လိုက်ပါတော့ရှင်...အေး စောက်ပတ်ထဲမှာ တမျိုးကြီးပဲ.....” 

“ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်စေရပါဘူးကွာ.... ငြိမ်ငြိမ်လေးသာ..နေပါ.....” 

သူသည် ချော့မော့လျှက် တဖြေးဖြေးချင်း ထိုးသွင်းလိုက်ရာ အဆုံးထိ ကြပ်ကြပ်တည်းတည်း ဝင်သွားပြန်သည်။ ဤသို့ လေးငါးဆယ်ခါမျှ လုပ်သောအခါ အရည်ကြည်လေးများ စိမ့်ထွက်လာပြီး အနာတဖြေးဖြေးပျောက်၍ အရသာ တဖြေးဖြေး ပေါ်လာလေသည်။

အဆုံးဝင်သွားသော လီးကြီးကို တဖန် ပြန်ဆွဲနှုတ်လိက်ပြန်သည်။ တဝက်ကျော်လာသော အခါ ရပ်တန့်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းကို တေ့စုပ်ကာ ပါးကို နမ်းလိုက်ပြီး ဖက်ထားသော လက်နှစ်ဖက်နှင့် နို့သီးခေါင်း ရဲရဲလေးကို ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ ထိုမှ တဖန် နို့အုံကြီးကို ပါးစပ်ဖြင့် ဘယ်ပြန်ညာပြန် ငုံ့စို့ပေး၏။ နီရဲသော နို့သီးခေါင်းလေးများကို လျှာဖြင့်ထိုး၍ လျှက်ပေးသည်။ တဝက်ကျော်ကျော်ထုတ်ထားသည့် လီးကြီးကိုလည်း ညှောင့်ပေးကာ သွင်းလိုက် ထုတ်လိုက် လုပ်ပေးနေ၏။ အေးမှာ တဖြေးဖြေး လွန့်လူးလာ၏။ စောစောက တွန်းထားသည့် လက်ချောင်းကလေးများသည် ယခု သူ၏ကျောကို သိုင်းဖက်ထားမိလေ၏။ သူကလည်း အသွင်းအထုတ် မှန်မှန် အနေအထားမှန်မှန်နှင့် တချက်ချင်း လိုးတော့သည်။ ဆောင့်ရင်း ဆောင့်ရင်းနှင့် နှစ်ဦးစလုံး ပြီးသွားလေသည်။သုတ်ရည်ထွက်သွားသည်နှင့် သူ၏ လီးကြီးမှာ ပျော့ခွေ၍ သွားလေ၏။ 

သည်လိုနှင့် ထိုဇာတ်ကားတွင် အေး ခေါင်းဆောင်မင်းသမီး ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ ဇတ်လမ်းတသက်ကျော်ကျော်မျှ ရိုက်ပြီးသောအခါ တနေ့တွင် ဒါရိုက်တာက တွေ့ခြင်သည် ဆို၍ သူ့ထံသို့ သွားရာ သူက အေးအား ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ရန် ညွှန်ပြရင်းက 

“ ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ စည်းကမ်းတွေဟာ ငါ့လက်ထဲမှာ.. ကုမ္ပဏီသဘော မဟုတ်ဘူး..ငါ့သဘောဆိုတာ မင်းသိတယ် မဟုတ်လား..ဒီတော့ကာ မင်းကိုလဲ ငါ့အနေနဲ့ အချိန်မရွေး ထုတ်ပစ်နိုင်တယ်...အကယ်၍ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ဆက်နေခြင်တယ် ဆိုရင်တော့ မင်း ..ငါ့ကို ဘာလုပ်ပေးရမယ် ဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်...” 

ထိုညလည်း စတူဒီယိုထဲတွင်ပင် စခမ်းသွားကြပါသည်။ သို့သော် မင်းသားနှင့်တော့ မဟုတ်ပါ။ ဒါရိုက်တာနှင့် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့နေက် ဒါရိုက်တာက စတူဒီယို ထဲသို့ ခေါ်သွားပြီးနောက် အေး အား အင်္ကျီအဝတ်အစားတို့ကို ချွတ်ပေးပါသည်။ အေး က အင်္ကျီထမီတို့ကို ချွတ်ပြီးသောအခါ သူက 

“ ဟာ မင်းနို့ကြီးတွေက အတော်ကြီးတာပဲ..ချစ်စရာကြီးတွေပဲ..လာစမ်းပါဦး..အနားကို.....” 

အေးက သူ့အနားကပ်သွားသော အခါ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို လက်နှင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၊ နှုတ်ခမ်းနှင့် ကုန်းစို့လိုက် လုပ်ပြီးနောက် အေးအား ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေစေပါသည်။ သူ့လုံချည်အင်္ကျီတို့ကို ချွတ်ပြီးသောအခါ အေး ရှိရာ ကုတင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး နို့နှစ်လုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းကာ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်လိုက်၏။ အေး ရင်ဘက်ပေါ်သို့ တက်ခွပြီးနောက် သူ၏လီးကို အေးနို့နှစ်လုံးကြားသို့ သွင်းကာ  နို့နှစ်လုံးကိုင်၍ စုလိုက်သောကြောင့် သူ့လီးသည် အေးနို့နှစ်လုံးကြားတွင် ရှိနေပြီး နို့နှစ်လုံးကမူ စောက်ဖုတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ 

ထို့နောက်တွင် သူသည် အေး နို့နှစ်လုံးကြားသို့ လိုးလေတော့သည်။ မကြာမီ သုတ်များ ပန်းထွက်လာရာ အေး နှုတ်ခမ်းနှင့် မျက်နှာတို့မှာ သုတ်ရည်များဖြင့် စိုရွှဲကုန်တော့သည်။ ပြီးလျှင် နောက် တချီတွင်မူ စောက်ဖုတ်ကို ချပါသည်။ စောက်ဖုတ်ကို ချသည့်နေရာတွင်လည်း နှစ်ချီဆက်တိုက် ချလေသည်။ ယောင်္ကျားတွေ၌ အကျင့်တခုရှိသည်။ သူတို့လုပ်သမျှ ငြိမ်ခံနေသည်ကို မကြိုက်ချေ။ ကိုယ်ကလည်း သူ့အကြိုက်သို့ လိုက်၍ ကလိပေးရင်း ကညုသည့်စကားလုံးများကို များများသုံးပေးနိုင်မှ သူတို့၌ လိုးအားရှိလေသည်။ တခါတည်း စွဲသွားတက်သည်။ 

...................... 

အေး အင်္ကျီထမီတို့ကား ကုတင်ခြေရင်းတွင် ပုံနေလေသည်။ အေး ကား ကုတင်ပေါ်တွင် ကိုယ်လုံးတီးနှင့် ရှိနေ၏။ အေး၏ တင်ကြီးနှစ်လုံးမှာ လုံးဝန်းလျှက်ရှိ၏။ ပေါင်နှစ်လုံးကို ကွေး၍ ရှေ့သို့ ပစ်ထားသောကြောင့်လည်း အေး၏ စောက်ဖုတ်ကလေးမှာ ပြူးပြူးကြီးပေါ်နေ၏။ သူသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်များ ထကြွလာပြန်သည်။ သူက အေး၏ နှုတ်ခမ်းအစုံကို ငုံ့ကာ စုပ်ဆွဲလိုက်ရာ အေးက ကိုယ်ကလေးကို အပေါ်သို့ အသာကော့ပေးရင်း

“ အကိုကြီး..ယားတယ်ရှင့်...” 

“ အို..အေးကလဲကွာ..လိမ္မာသားနဲ့နော်.....” 

ဟု သူက ညုပြောလေး ပြောရင်း အေး ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ကားထုတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို အားရပါးရ စုပ်ပြီး အေး၏ ချွန်နေသည့် နို့သီးခေါင်းကလေးကို စို့လိုက်ရာ အေး ကလည်း ရင်ကို အလိုက်သင့် ကော့ပေးလိုက်ရလေသည်။ 

သူ့လက်များကလည်း အငြိမ်မနေဘဲ အေး၏  ပေါင်နှစ်လုံးကို စုပ်နယ်ပေးရင်း မရိတ်ဘဲထားသော အမွှေးများ ဝန်းရံလျှက်ရှိသော စောက်ဖုတ်ကလေးကို လက်နှင့် ဆုတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ထိုအခါ အေး၏ ခန္ဓာကိုယ် တခုလုံး တုန်သွားလေ၏။ 

သူသည် အေး၏ နို့နှစ်လုံးနှင့်နို့သီးကလေးများကို တဖက်ပြီးတဖက် မနားတမ်း ဆုပ်နယ်ပေးနေရာမှ လက်တဖက်ကလည်း မို့မို့ဖောင်းနေသော စောက်ဖုတ်လေးကို ပွတ်ပေးလိုက်၊ စောက်စေ့လေးကို ချေပေးလိုက် လုပ်နေ၍ အေး၏ စောက်ဖုတ်လေးမှာ ပိုမိုတင်းမာ ဖောင်းကြွလာလေသည်။ အေး၏ စောက်စိထိပ်မှ အသာကလေး လျှော၍ အောက်နားက စောက်နားက စောက်ခေါင်းအတွင်းသို့ လက်ညှိုးကလေးကို ထိုးသွင်းလိုက်ရာ စောက်ခေါင်းအတွင်း၌ စောက်ရြည်ကည်ကလေးများ စို့ထွက်လာလေသည်။  သို့ လက်ညှိုးကလေး ထိုးထည့်လိုက်၊ ဆွဲထုတ်လိုက် လုပ်သောအခါ အေးမှာ မြွေတကောင်ကဲ့သို့ တွန့်လိမ်သွားလေသည်။ အေး၏ စောက်ဖုတ်အလည်မှ စောက်စေ့လေးသည် မာနေပြီး စောက်ဖုတ်ကလေးမှာ ရွစိရွစိ ဖြစ်နေ၏။ 

“ အေး နို့ကလေးက မာတင်းနေတာပဲ..ကိုင်လို့လဲ ကောင်းတယ်.....” 

“ ဒါကတော့ အပျိုကိုး အကိုကြီးရဲ့...” 

“ ဒါဖြင့် ကိုကြီး အဖို့ ကံကောင်းတာပေါ့နော်...” 

“ ဟင်း..ဟင်း..အကိုကြီးက သိပ်ကဲတာပဲ.....” 

ဟု ပြောရင်း အေး၏ လက်တဖက်နှင့် သူ့လီးကြီးကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါသည်။ သူ့လီးကြီးကလည်း အေး ကိုင်လိုက်သည့် အတွက် ပို၍ မာလာလေသည်။ အေးသည် လက်ကလေးများနှင့် သူ့လီးကြီး အကြိုက်တွေ့စေရန် ဆုပ်နယ်ရင်းက 

“ အကိုကြီး ဟာကလဲ အကြီးကြီးပဲနော်...” 

“ အေး ရဲ့ အဖုတ်ကလေးကလဲ ဆူဖြိုးပြီး သိပ်ချစ်စရာကောင်းတာပဲနော်...” 

သူက အေး စောက်ဖုတ်ကလေးကို လက်နှင့် ကလိရင်း ပြောလိုက်သည်။ ကာမ စပ်ယှက်သည့်နေရာတွင် စိပါသည်ထက်ပါလာရန် လီးအကြောင်း စောက်ဖုတ်အကြောင်းများ ပြောပေးရကြောင်းကို အေး ကြားဖူး၍ ယခုလည်း သူကျေနပ်မှု ရှိစေရန် ဤကဲ့သို့ ပြောနေရခြင်း ဖြစ်၏။

“ အကိုကြီးဟာကလဲ ကြာလေ ကြီးလာလေပဲ..ကြောက်စရာကြီး...” 

သည်အခါ သူက အေး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တက်မှောက်လိုက်ရာ သူ့လီးကြီးက တန်းတန်းမတ်မတ် စောက်ဖုတ်ကို ထာက်လျှက်သား ဖြစ်သွားလေသည်။ သူက ဆောင့်ချလိုက်ရာ အေး၏ လက်နှစ်ဖက်နှင့် သူ့ရင်ဘက်ကို တွန်းထားရင်းက 

“ ကြည့်စမ်း...ကြည့်စမ်း.. အရမ်းလုပ်ပြန်ပြီ...” 

“ ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ့မယ်ကွာ..အေး က အောက်ကနေ...” 

“ အေး ကို သနားပါဦး အကိုကြီးရယ်...” 

ဟု အသနားခံပြောမှ သူကလည်း လီးတန်ကြီးကို အသာအယာဆွဲထုတ်လိုက်ရာက တဖန် ဖြေးဖြေး ဖိသွင်းလိုက်ပြန်၏။ အေးကလည်း အလိုက်သိသည့် အနေနှင့် အောက်ကခါးကိုတွန့်ရင်း ဖင်ကိုကြွကြွပေးလိုက်ပါသည်။ သူက အေး ခါးကို အတင်းဖက်ကာ သူ၏ လီးကြီးကို အေး၏ စောက်ဖုတ်ထဲ နှစ်ထားလိုက်ပြီး မဆောင့်သေးဘဲ အေးနှုတ်ခမ်း အစုံကို သူ့နှုတ်ခမ်းအစုံနှင့် ဖိကပ်ပြီး တဖြေးဖြေး စုပ်ယူနေပါတော့သည်။ ပြီးနောက် ပါးစပ်တွင်းသို့ သူ့လျှာနှင့် ထိုးသွင်းကလိ ပေးနေ၍ အေးကလည်း အောက်ကနေ တလွန့်လွန့် ဖြစ်နေလေပြီ။ အေးက အောက်မှ နေ၍ ဖင်ကို ကြွကြွပေးရင်း ဆီးစပ်ကလေးက ကော့ကော့ပေးလိုက်ရာ 

“ ဘယ့်နှယ့်လဲ ...အေး..ကောင်းတယ် မဟုတ်လား...” 

အေးက သူ့အမေးကို မဖြေသေးဘဲ သူ့ပါးကို နှာခေါင်းနှင့် နမ်းလိုက်ပြီးမှ 

“ ကောင်းပါတယ်တဲ့ ရှင် ...” 

ဟု အဖြေပေးလိုက်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အေး ပုခုန်းလေးနှစ်ဖက်ကို အားယူဆုပ်ကိုင်ပြီး စောက်ဖုတ်ထဲသို့ သူ၏ လီးကြီးနှင့် တချက်ခြင်း ဆောင့်ပေးစ ပြုလိုက်ပါသည်။ သို့ ဆောင့်နေရာမှ ဖင်ကြီး အသာကြွလိုက်ရာ လီးတန်ကြီးမှာ ကျွတ်လုမတက် ဖြစ်သွားပြီး တဖန်ဆောင့်သွင်းလိုက်ရာ စောက်စိလေးကို ပွတ်ပြီး သူ၏ လီးတန်ကြီးက ဝင်သွား၏။ ယင်းသို့ ထိုးချီ ထုတ်ချီ လုပ်နေရာမှ အသာအယာချွတ်ပြီး တအား ထိုးသွင်းလိုက်ရာ 

“ ဟင့်..ဟင့်..အကိုကြီး...” 

အေးက လူးလွန့်ရင်းက ညှုလိုက်လေသည်။ ထိုအခါ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်က အေးပုခုန်းကို ကိုင်၍ စောက်ဖုတ် အတွင်းသို့ လီးကို ဆောင့်သွင်းလိုက်ရာ 

“ အ..သေရချည်ရဲ့ အကိုရယ်...” 

“ မသေပါဘူး အေးရယ်...အခု ခဏအတွင်း ဘယ်လောက်ကောင်းလာမလဲ ဆိုတာများ သည်းခံပြီး ကြည့်ပါဦး...” 

သူက ပြောပြောဆိုဆို အေး၏ ပါးလေးနှစ်ဖက်ကို နမ်းလိုက်၏။ ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ယူလိုက်သောအခါ အေး၏ ဖင်နှစ်လုံးက ကော့ကော့ပေးလာတော့သည်။ သူကလည်း အခြေအနေကောင်းကို လက်မလွှတ်ဘဲ အားပါးတရ ဆောင့်ချလိုက်ပါသည်။

“ အို..ဟင့်..အကိုရယ်...” 

“ အေး..ကောင်းတယ်နော်...” 

“ ကောင်းပါတယ်..နဲနဲလေက် ဖိပြီး ဆောင့်လိုက်စမ်းပါ အကိုရယ်...” 

အေးက အားမလို အားမရနှင့် ပြောလိုက်သောအခါ သူကလည်း အားရှိပါးရှိ ဆောင့်ချလိုက်ရာ အေးမှာ လူးလွန့်လာပြီး

“ ဟင်း..ဟင်း..ကျွတ်...ကျွတ်... ကျွတ်...” 

ဟု ညည်းရင်း သူ့ခါးကို တအားဖက်ထားပြီး ဖင်ကို ကော့ပေးရင်း အေး၏ စောက်ဖုတ်မှ အရည်များ ထွက်လာလေသည်။ သူကလည်း သူ၏ သုတ်ရည်များကို ပန်းထုတ်လွှတ်လိုက်ရင်း လေးငါးချက်ခန့် ဆောင့်လိုက်ကာ အေး၏ ကိုယ်ပါ်မှေး၍ အိပ်နေလိုက်သည်။ ၎င်းနောက် နှစ်ယောက်သား အသက်ပြင်းပြင်း ရှုရင်း အနားယူနေမိတော့သည်။

“ ကဲ..သွားမယ်...” 

“ နေပါဦး..အေးရယ်..အစောကြီး ရှိသေးတယ်.....” 

ပြောပြောဆိုဆို သူက အေး၏ ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုးကို ဆုပ်နယ်လိုက်ပြန်၏။ ၎င်းနောက် နှင်းဆီရောင်သန်းနေသည့် အေး၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို ခပ်ရွရွ စုပ်ယူလိုက်ပြန်၏။ တဖန် အေး၏ ပြည့်ဖြိုးသော နို့နှစ်လုံးကို ဆုပ်နယ် ကစားပြီးသော် ပေါင်လေးကို အသာအယာ ပွတ်ပေးလိုက်ပြန်ပါသည်။ 

“ တော်ပါတော့ ..အကိုရယ်...” 

“ အင်းပါ..အေးရယ်..တော်ပါပြီ ...ဒီတခါထဲပါ..လိမ္မာပါတယ်နော်...” 

“ ဟင့် ..ဟင့် ..အကိုက ကဲပြီ...” 

“ မကဲပါဘူးကွယ်..ချစ်လွန်းလို့ပါ.....” 

သူက ယင်းသို့ပြောပြီး လက်က အေး၏ စောက်ဖုတ်ကို ဖြဲပြီး ထောင်နေသည့် လီးကြီးနှင့် ချိန်လိုက်သည်။ ဤ တချီတွင်မူ အေး၏ ခါးအောက်သို့ ခေါင်းအုံးလေးကို ခုသွင်းလိုက်ရာ အေး၏ ခါးကလေးမှာ ကော့လာပြီး ဆီးခုံကလေး ဖောင်းထလာသည်မှာ ချစ်စရာလေးပင်။ ထို့နောက် အေး၏ နီတျာတျာ စောက်ခေါင်းအပေါက်ဝကလေးသို့ သူ၏လီးတေ့၍ ထိုးသွင်းလိုက်ရာ “အင့်” ကနဲ့ ဖြစ်သွားသည်။ သူက မှန်မှန်ကြီး ဆောင့်နေရာမှ လေးငါးချက်ခန့် ခပ်မြန်မြန်ဆောင့်လိုက်သော အခါ အေး၏ ကိုယ်ကလေးမှာ တွန်လိမ်လာလေသည်။ သူက ဆောင့်လိုက်တိုင်း ဆောင့်လိုက်တိုင်း အေးကလည်း ကော့ကာ ကော့ကာ ပေးလေသဖြင့် 

“ အေး ..ကောင်းတယ်နော်...” 

သူက ဆောင့်ရင်း မေးလိုက်ရာ အေးက မှေးထားသည့် မျက်လုံးကလေးကို ဖွင့်၍ 

“ ကောင်းပါတယ်တဲ့ ရှင်...” 

ထို့နောက် သူသည် အဆောင့် ခဏရပ်လိုက်ပြီး နိမ့်ချီမြင့်ချီ ဖြစ်နေသော အေး၏ ရွှေရင်နှစ်မွှာကို ဆုပ်နယ် ကစားနေလေသည်။ အေး အဖို့ သူလုပ်သမျှ ငြိမ်ခံနေရုံမျှ မတက်နိုင်ချေ။ 

“ ဒါပဲနော်..အကိုကြီး..တော်ကြာတော့တာ အကိုကြီး ဂတိကို မဖျက်ပါနဲ့...” 

“ အို...အေး ကလဲ မဖျက်ပါဘူးကွာ..ဒီ ဇာတ်ကားကို အေးနဲ့ ပြီးတဲ့အထိ ရိုက်မယ်...နောက်ကားတွေမှာလဲ အေးကိုပဲ သုံးမယ်...” 

“ တကယ်လား...” 

“ အင်း..မေးနေရသေးလား...” 

သို့ပြောရင်း သူ၏ စိတ်ဝယ် မရိုးမရွ ဖြစ်လာသောကြောင့် လုံးကျစ်မို့ဝန်းနေသည့် အေး၏ နို့နှစ်လုံးကို အတင်းဆုပ်ညှစ်လိုက်သောကြောင့်

“ အိုး..အင်း...ကျွတ်..ကျွတ်...ကျွတ်...” 

အေး အား သူ၏ အဆောင့်တွင် မိန့်မောသွားစေသည်။ သူကလည်း အားပါးတရပင် ဆောင့်နေပါတော့သည်။ အရှိန်ကောင်းတုန်းဖြစ်၍ ဘာမှ မဖြစ်သေးဘဲ ရှိနေရာ သူက ပိုကြမ်း၍ လာလေလေ အေးက ကော့ကာ ကော့ကာ ပေးလေလေနှင့် နှစ်ဦးသား သဲသဲမဲမဲ လိုးနေကြပါသည်။ ကုတင် တခုလုံးလည်း ကျီကနဲ ကျီကနဲ မြည်နေလေသည်။ သူလည်း စိတ်ရှိလက်ရှိ အရမ်း အားကုန် ဆောင့်ချလိုက်ရာ 

“ ကျွတ်..ကျွတ်...ကျွတ်...” 

အေး၏ နှုတ်ဖျားမှ ဤမျှသာ ထွက်လာပြီး ညိမ်သွားလေတော့သည်။ 

ဤသည်ကား ယနေ့ ရုပ်ရှင်လောကပင်။ ဤသည်ကား ယနေ့ရုပ်ရှင် လောကတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အဖြစ်အပျက်တို့ပင် ဖြစ်၏။ ဤသည်ကား အေး ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကား ရိုက်ရဖို့ အရေးအတွက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက် ဖြစ်သည်။ ဇာတ်ကား တကားရိုက်လျှင် အနည်းဆုံး ဒါရိုက်တာနှင့် မားသားတို့ကို ရိုက်ကူးပြီးစီသည်အထိ ကုန်းရမြဲပါ။ ဤလို ဘဝထဲမှ နေ၍ ကြိုးစား ရုန်းကန်ခဲ့ရာ ယနေ့ အဖို့ အေး နာမည်သည် ထိပ်တန်းသို့ ရောက်နေလေပြီ။ ခင်ခင်အေး ဆိုလျှင် မသိသူ ရှားသလောက်ပင်။

ယနေ့ ကားတကားရိုက်လျှင် ယခင်ကလို ဒါရိုက်တာနှင့် မင်းသားတို့ကို ကုန်းဖို့ မလိုတော့ချေ။ တလောကပင် မင်းသားတဦးက မထိမထိ လာလုပ်၍ ပါးရိုက်ခဲ့လေသည်။ ဤသို့ ပြန်လည်တုန့်ပြန်နိုင်သည့် ဘဝသို့ ရောက်ရန် မည်ကဲ့သို့ ဒုက္ခအန္တရာယ်နှင့် တိုးခဲ့ ကြုံခဲ့ရသည်ကို လူထု ပရိသတ်တို့ကို ပညာပေး တင်ပြရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ရုပ်ရှင်ကြည့် ပရိသတ်ကို လေးစားလျှက် 

သင်တို့ရဲ့ 

ပြာပုံမယ် ခင်ခင်အေး

...............................................................................

{ သည်စာမူ အဟောင်းလေးကို ယူနီကုဒ်နှင့် ပြန်စာစီနေရင်း ကိုဗစ်ကာလက အဖိုးဖြစ်သူနှင့် အိမ်မှာ စတေးဟုမ်းနေစဉ် ပြောခဲ့တာတွေကို ပြန်သတိရမိတယ်။ အဖိုးက ရုပ်ရှင်ခေတ်က ရှေ့မီ နောက်မီ စက်ကိုင်အဖွဲ့တခုမှာ အတော်ကြာတာဝန်ယူခဲ့တဲ့ သူပါ။ အခု သူ့အသက်က က (၈၀) ကျော်ပါပြီ။ ကျတော်က အဖိုးနား ပြုစုနေထိုင်းရင်း သက်ကြီးစကား သက်ငယ်ကြား စကားအရ လေ့လာစရာ သင်ယူစရာတွေ မေးမြန်းဆည်းပူးနေတာပေါ့။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ရုပ်ရှင် နှစ်တရာပြည့်ကလည်း နီးနေချိန်ဆိုတော့ ရှေးခေတ်က မင်းသားဟောင်း မင်းသမီးဟောင်းကြီးတွေ ဒါရိုက်တာဟောင်းကြီးတွေနဲ့ အင်တာဗျူးထားတဲ့ အစီစဉ်တွေ ထုတ်လွှင့်နေတဲ့ အချိန်ဖြစ်တယ်။

တရက်တော့ အဲဒီအစီအစဉ်လာနေချိန် ဒါရိုက်တာ၊ ရုပ်ရှင်မင်းသားကြီး တယောက်နဲ့ အင်တာဗျူးခန်းလာပါလေရော။  သူ့မြင်တော့ အဖိုးဖြစ်သူက “ ဟာ ဒီဖာခေါင်း ကြီး မသေသေးဘူးပဲ..” ဆိုပြီး တအံ့တသြ ထပြောပါလေးရော ၊ အဲဒီက စလို့ စကားစပ်မိပြီး သူ့တို့ခေတ်က မယ်ရွေးပွဲတွေ ၊ မင်းသမီး တလတ်ဖြစ်ဖို့ ရုန်းကန်ရတာတွေ၊ ဒါရိုက်တာ တချို့ကို ပန်းဦးဆက်ရတာတွေ..ကို တစွန်းတစ သိလိုက်ရပါတော့တယ်။ 

အဖိုးပြောနေတာတွေ နားထောင်ရင်း အဖိုးစာအုပ်စင်က ရှေးခတ် မဂ္ဂဇင်းဟောင်းထဲက ဆောင်းပါးတွေထဲက မယ်ရွေးပွဲဓါတ်ပုံတွေမှာ အတိုအပြတ်လေးတွေနဲ့ ဝတ်ပြပြီး ကိုယ်ဟန်ပြနေတာတွေ၊ ရှေ့ဆုံးတန်းက သက်ကြားအိုကြီးတွေ မှန်ပြောင်းကြီးတွေနဲ့ ငမ်းနေပုံတွေကို တရေးရေး မြင်ယောင်မိပါတော့တယ်။ အညှီနံ့တထောင်းထောင်းနဲ့ လောကပါလား လို့လည်း ခေါင်းထဲ အတွေးလည်း ရောက်လာပါတော့တယ်။}

End 

...........................................⭐⭐⭐⭐⭐........................................

ပြီးပါပြီ။