ခြွေလှဲ့တော့ တံချူ (စ/ဆုံး)

ခြွေလှဲ့တော့ တံချူ (စ/ဆုံး)

ရေးသားသူ - အမည်မသိ

အောင်ကိုနိုင်နှင့် ဒေါ်ခင်ခင်သူတို့၏ ဝတ်လစ်စလစ် ခန္ဒာကိုယ်နှစ်ခုသည် သိမ့်သိမ့်တုန်၍သွား၏။ သူတို့ နှစ်ဦးသည် တယောက်ကိုတယောက် သိမ်းကြုံးကာ တင်းကြပ်စွာဖြင့် ဖက်ထားကြ၏။

ခဏမျှအကြာတွင်တော့ သူတို့၏ ကိုယ်နှစ်ခုသည် တဖြေးဖြေးငြိမ်ကျသွားရတော့သည်။ အောင်ကိုနိုင်၏ဦးခေါင်းသည် မျက်လုံးနှစ်လုံးပိတ်၍ ပက်လက်လေး မှိန်းနေသော ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် မှောက်လျှက်သားဖြစ်ကာ ပါးချင်းအပ်လျှက်ရှိ၏။

(၅)မိနစ်မျှ ကြာသွားသောအခါတွင် အောင်ကိုနိုင်၏ကျောပြင်ကို ဖက်ထားသော ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏လက်နှစ်ဖက်မှာ ဖြေးဖြေးချင်း လှုပ်ရှားလာလျှက် အောင်ကိုနိုင်၏ ကျောပြင်ကျယ်ကြီးကို သူမ၏လက်ဖဝါးလေးဖြင့် ပွတ်သပ်၍ပေးလာ၏။

ပြီးတော့ သူမနှင့် ပါးချင်းကပ်လျှက် မှောက်လျက်သားလေးရှိနေသော အောင်ကိုနိုင်၏မျက်နှာဘက်သို့ ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် သူမ၏ပက်လက်လှန်၍ထားသော မျက်နှာလေးကို လှည့်ကာ အောင်ကိုနိုင်၏ ပါးပြင်သို့ သူမ၏နှာသီးဖျားလေးဖိသွင်းလျှက် ရှိုက်ကာရှိုက်ကာဖြင့် အားပါးတရနမ်းလိုက်လေသည်။ထိုအခါတွင်တော့ သူမ၏မျက်နှာလေးဘေးမှ မှောက်လျက်သားရှိနေသော အောင်ကိုနိုင်၏ဦးခေါင်းသည် ခေါင်းထောင်၍ ထာလာလေသည်။

အောင်ကိုနိုင်သည် သူ၏ဦးခေါင်းကိုထောင်လိုက်ပြီးသည်နှင့် ပက်လက်လေးပြန်ဖြစ်၍သွားသော ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏မျက်နှာလေးကို ကြည်ကြည်နူးနူးဖြင့် တစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ပြီးတော့ သူမ၏မျက်နှာလေးအနှံ့ကို သူ၏နှာခေါင်းဖြင့် တစ်ချက်ချင်းနမ်း၍နေ၏။ဒေါ်ခင်ခင်သူကလည်း သူမ၏မျက်လုံးလေးနှစ်ဖက်ကို မှေးမှိတ်လျက် ကျေနပ်ပြုံးလေးပြုံးယောင်သမ်းကာ သူမ၏မျက်နှာလေးကို မော့မော့လေးပေးကာ အနမ်းခံ၍နေသည်။

ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏မျက်နှာလေးအနှံ့ကို အားရအောင်နမ်းပြီးသည်နှင့် အောင်ကိုနိုင်သည် ဖူးဖူးလုံး၍ထနေသော သူမ၏နှုတ်ခမ်းလေးကို သူ၏နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာဖြင့် ငုံ၍စုပ်ယူကာ နမ်းလိုက်တော့ ဒေါ်ခင်ခင်သူကလည်း အောင်ကိုနိုင်၏ နှုတ်ခမ်းများကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကာ နမ်းပေးသည်။ပြီးတော့ သူမ၏လျှာဖျားလေးဖြင့် အောင်ကိုနိုင်၏နှုတ်ခမ်းလေးများကို ပွတ်သပ်၍ပေးသည်။

အောင်ကိုနိုင်၏ လီးကြီးကတော့ ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏စောက်ပတ်ထဲတွင်သာ တဆုံးသွင်း၍ ထားလျှက်ပင်ရှိသေး၏။သူမ၏စောက်ပတ်ထဲရှိ အောင်ကိုနိုင်၏ လီးကြီးမှာ တစ်ချီပြီးသွားခဲ့သော်လည်း လုံးဝ လုံးဝပင်ကျ၍မသွားဘဲ လီးကြီးမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားသန်မာလာသည်ဟု ထင်ရ၏။သံချောင်းကြီးသဖွယ် မာ၍တောင်နေသဖြင့် ဒေါ်ခင်ခင်သူမှာ ကြိတ်၍ကြေနပ်နေမိတော့လေသည်။

အောင်ကိုနိုင်သည် သူ၏လီးတန်ကြီးကို ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏စောက်ပတ်ကြီးအတွင်းမှ မချွတ်ရသေးသည့်အတွက် သူ၏ကိုယ်လုံးသည် ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ထောင်၍ထားသော ပေါင်နှစ်လုံးကြားတွင် ရှိ၍နေသေး၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဖက်လျှက်နှုတ်ခမ်းချင်းများတေ့လျှက် စုပ်၍နမ်းနေကြစဉ်မှာပင် ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ပေါင်တံကြီးများသည် သူမ၏ပေါင်နှစ်လုံးကြားတွင် ရှိနေသေးသော အောင်ကိုနိုင်၏ ဝတ်လစ်စလစ်ကိုယ်လုံးကို သူမ၏ဝတ်လစ်စလစ် ပေါင်သားနုနုလေးများဖြင့် ပွတ်သပ်၍ပေးလာ၏။

အတန်ငယ်မျှ ကြာသွားပြီးသောအခါတွင် အောင်ကိုနိုင်သည် ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏နှုတ်ခမ်းသားများဆီမှ သူ၏နှုတ်ခမ်းများကို ဆွဲ၍ဖြုတ်လိုက်ကာ သူမ၏ဦးခေါင်းကိုထောင်၍ ထလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို သူမ၏ကိုယ်လုံးဘေးနှစ်ဖက်တွင် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ ထောက်၍ဆန့်တန်းလိုက်လေသည်။ပြီးသည်နှင့် ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏စောက်ပတ်ထဲမှ သူ၏လီးကြီးကို ဆွဲ၍ဖြေးဖြေးချင်း ထုတ်လိုက်သဖြင့် ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် အောင်ကိုနိုင်၏ခါးကို သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်း၍ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ပြန်ချပြီးသည်နည်းတူ သူမ၏ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ဖင်သားကြီးများကိုလည်း မြောက်ကြွ၍ သူမ၏ စောက်ပတ်ကြီးကို ကော့၍ ကေ့ာ၍ပေးလိုက်သည်။

ထိုအခါတွင် သဘောပေါက်နားလည်လွယ်သော အောင်ကိုနိုင်က ထိပ်ဖူးနားအထိ ဆွဲထုတ်ထားပြီးသောသူ၏လီးကြီးကို ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ စောက်ပတ်ကြီးထဲသို့ ခပ်ဆတ်ဆတ်ပင်ပြန်၍ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီးသည်နှင့် ခပ်သွက်သွက်ပင်ဆောင့်၍ ဖိကာဖိကာ လိုးတော့သည်။တစ်ချီပြီးသွားခဲ့သော အရည်များမှာ သန့်စင်ရခြင်းမရှိသေးသည့်အတွက် ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏စောက်ပတ်ထဲတွင် ပြည့်လျှံ၍နေသည်။

" ဖွတ်........ပလပ်......"

" ဖွတ်.....ပလပ်..."           

" ဖွတ်.......ပလပ်........."

အောင်ကိုနိုင်၏လီးကြီးမှာ ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ စောက်ပတ်ထဲသို့ ဆောင့်၍သွင်းလိုက်တိုင်း သူမ၏ စောက်ပတ်ထဲမှ အရည်များသည် အန်၍ထွက်လာသကဲ့သို့ အောင်ကိုနိုင်၏လီးကြီးသည် သူမ၏စောက်ပတ်ကြီး ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါတွင်လည်း စောက်ပတ်အတွင်းမှ အရည်များသည် လီးကြီးနှင့်အတူ ကပ်ညှိ၍ပါလာကာ အပြင်ဖက်သို့ ပွက်ကနဲ ပွက်ကနဲ ထွက်၍ကျလာတော့၏။

" ဖွတ်.....ပလပ်...."    "...ဖွတ်.....ပလပ်...."

အချက်(၃၀)မျှဆောင့်၍ လိုးပြီးသောအခါတွင် နောက်ထပ်ဆောင့်၍လိုးရန် အောင်ကိုနိုင်သည် သူ၏လီးကြီးကို ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏စောက်ပတ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင် ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် ရုတ်တရက်ကွေး၍ ထောင်ထားသော သူမ၏ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို အမြန်ပင်ဆန့်၍ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို စင်းလိုက်ပြီးသည်နှင့် သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကို စောင်းကာဘေးသို့ လှိမ့်ထွက်လိုက်သဖြင့် သူမ၏စောက်ပတ်အတွင်းမှ အောင်ကိုနိုင်၏ လီးကြီးမှာ ကျွတ်၍ထွက်သွားရတော့၏။

ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထ၍ထိုင်လိုက်ပြီး ကုတင်ဘေးကြမ်းပြင်တွင် ကွင်းလုံးကျွတ်၍ချထားသော အောင်ကိုနိုင်၏ပုဆိုးကို ငုံ့၍ကောက်လိုက်၏။ပြီးတော့ သူမ၏ဘေးတွင် ဒူးထောက်ရပ်သားဖြစ်၍နေသော အောင်ကိုနိုင်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်လေ၏။

အောင်ကိုနိုင်၏ လီးကြီးမှာ အရည်များပေပွလျက်ပြောင်၍တင်းနေကာ အသဲယားဖွယ်ကောင်းလှ၏။ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် အောက်ကိုနိုင်၏လီးကြီးကို တစ်ချက်မျှတွေကာ ကြည့်လိုက်ပြီးမှ သူမ၏လက်အတွင်းမှ ပုဆိုးဖြင့် အောင်ကိုနိုင်၏လီးတန်ကြီးကို သုတ်ကာသန့်စင်ပေးသည်။ပြီးတော့ အောင်ကိုနိုင်၏ လမွှေးအုံနှင့် ပေါင်ခြံများကို ပုဆိုးဖြင့် သုတ်လျှက် စိတ်တိုင်းကျ သန့်စင်ပေးရ၏။

~~~~~~~

ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် အသက်(၃၆)နှစ်ရှိပြီး သူမ၏အရပ်မှာ (၅)ပေ(၇) လက်မလောက် ရှိ၏။သူမ၏ ကိုယ်လုံးအချိုးအစားမှာ လုံးကြီးပေါက်လှဖြစ်ပြီး အသားအရည်မှာ ဖြူဝင်း၍နေသည်။ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် အသက် (၁၈) နှစ်ရှိ ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသူ မေသူဟန် မိခင်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ခင်ပွန်း ဦးကျော်သီဟသည် လွန်ခဲ့သော (၅)နှစ်ခန့်ကပင် ဆုံးပါးသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ခင်ပွန်းသည် မရှိသည့်နောက်တွင် ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် Company လုပ်ငန်းများကို သူမကိုယ်တိုင် ဦးစီး၍ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။လုပ်ငန်းများသည် သူမ၏လက်ထက်တွင်ပို၍ အောင်မြင်ကာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။Company မှနယ်တွင် ဆောင်ရွက်၍နေသည့် လုပ်ငန်းခွင်သို့ ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် သွားရောက်ခဲ့ရင်း နယ်ရှိလုပ်ငန်းခွင်တွင် အလုပ်လုပ်လျှက်ရှိသော အောင်ကိုနိုင်ကိုတွေ့ခဲ့ရလေသည်။

အောင်ကိုနိုင်၏လုပ်ရည်ကိုင်ရည်များကြောင့် နယ်ရှိလုပ်ငန်းများကို ကြီးကြပ်နေသူများကလည်း သူ့ကိုသဘာကျ၏။ဒေါ်ခင်ခင်သူကလည်း အောင်ကိုနိုင်ကို မြင်မြင်ချင်းပင် ခင်မင်မိ၍ ရန်ကုန်ရှိ company ရုံးချုပ်တွင် တာဝန်ပေးရန် ခေါ်ဆောင်လာသည်။

အောင်ကိုနိုင် ရန်ကုန်သို့ရောက်ပြီးသောအခါတွင် သူမ၏ နေအိမ်တွင် လာရောက်နေထိုင်စေပြီး ကွန်ပျူတာသင်တန်းနှင့် စာရင်းကိုင်သင်တန်းတို့ကို (၁၀)တန်းအောင်မြင်ပြီးဖြစ်သော အောင်ကိုနိုင်ကို တက်ရောက်စေခဲ့သည်။

ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် အောင်ကိုနိုင်၏ နေရေးစားရေါ်အားလုံးကို လိုအပ်သည်ထက်ပို၍ပင် ပေးကမ်းကျွေးမွေး ထောက်ပံ့၍ ထားခဲ့သည်။ သဒါ္ဒလွန်တော့ တဏှာကျွန်ဖြစ် ဆိုတာမျိုးလို ယောကျ်ားနှင့် (၅)နှစ်ကျော်ကင်းကွာနေခဲ့ရသော ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် သူမနှင့် လက်ပွန်းတနီးနေထိုင်ခဲ့သည့် အောင်ကိုနိုင်၏အပေါ်တွင် တိမ်းညွတ်၍ လာခဲ့ရသည်။

အောင်ကိုနိုင်က သူမအပေါ်တွင်စိတ်ဝင်စားလာအောင် အမျိုးမျိုးသော သိမ်မွေ့သော နည်းလမ်းများဖြင့် စွမ်းဆောင်ခဲ့ရာတွင် အသက်(၂၃)နှစ်သာရှိပြီး မိန်းမများနှင့် ရောရောထွေးထွေး မနေခဲ့ဘူးသည့် အောင်ကိုနိုင်သည် သူမ၏ကွန်ယက်အတွင်းမလှုပ်နိုင်အောင်ဖြစ်ခဲ့ရလေသည်။

အောင်ကိုနိုင်သည် အရပ်(၅)ပေ (၈)လက်မ လောက်ရှိပြီး သူ၏ကိုယ်လုံးမှာ အရပ်နှင့်လျှော်ညီစွာတောင့်တင်းသန်စွမ်း၏။ယောကျ်ားပီသသော ရုပ်ရည်ရှိပြီး ခင်မင်စရာကောင်းလှ၏။ဒေါ်ခင်ခင်သူလည်း ကလေးတစ်ယောက် မွေးဖူးသော အသက်(၃၆)နှစ်ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကောင်းနေ ကောင်းကောင်းစားပြီး နေ့စဉ်ပင် မအားလပ်သည့်ကြားမှ မှန်မှန်ပင် လေ့ကျင့်ခန်း ယူခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်၍ မသိသူများက ဒေါ်ခင်ခင်သူကို အသက်(၃၀)လောက်ပင် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် သူ၏သမီးဖြစ်သူ မေသူဟန်နှင့်အတူ ယှဉ်တွဲ၍ပါလာပါက သူမတို့နှစ်ယောက်ကို ညီအစ်မဟုပင် ထင်မှတ်ရလေအောင် ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် နုပျိုလှသည်။

အောင်ကိုနိုင်၏လီးကြီးကို ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် သန့်စင်သွားပြီးသောအခါတွင် သေချာစွာကိုင်၍ကြည့်လိုက်လေသည်။အောင်ကိုနိုင်၏လီးကြီးသည် အရှည်(၇)လက်မနှင့်လုံးပတ်မှာ ကျပ်လုံးသာသာခန့် ရှိလေသည်။ညိုမဲ၍နေသော လီးတန်ကြီးပတ်လည်တွင် အကြောများဖုထစ်၍အပြိုင်းပြိုင်းထနေသည်။လီးတန်ကြီးထိပ်တွင် ထိပ်ဖူးလေးမှာလည်း အဖျားလေးပေါ်ရုံလောက်သာ ပြဲလျှက်ရှိသည်။လီးတန်ကြီး၏အရင်းတွင် အမွှေးနက်နက်လေးများမှာ ခပ်စိတ်စိတ်လေး ပေါက်လျှက်ရှိသည်။လီးတန်ကြီး၏အောက်ဖက်တွင်တော့ ဂွေးဥကြီးများမှာ လုံးတစ်၍မဲတာနေသည်။

သူ၏လီးကြီးကို သေချာစွာဂရုစိုက်၍ကြည့်နေသော ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် သူမ၏ခြောက်သွေ့၍လာသော နှုတ်ခမ်းလေးများကို သူမ၏လျှာဖျားလေးကိုထုတ်၍ တစ်ချက်နှစ်ချက်ပွတ်လိုက်သည်။ပြီးသည်နှင့် လက်တဖက်ဖြင့် အောင်ကိုနိုင်၏လီးတန်ကြီးကို ဆွဲကိုင်ကာ ဆုတ်နယ်ဖြစ်ညှစ်ပေး၏။ပုဆိုးလေးဖြင့် သူမ၏စောက်ပတ်နှင့်ပေါင်ခြံများကို သုတ်ကာသန့်စင်ပေးနေ၏။

သူမ၏ စောက်ပတ်အုံတစ်ခုလုံးနှင့် ပေါင်ခြံနှစ်ဖက်တို့တစ်ဝိုက်တွင် အရည်များ သန့်စင်သွားပြီဆိုသောအခါတွင်မှ သူမသည် လက်အတွင်းမှပုဆိုးကို ကုတင်ခြေရင်းဘက်တွင် ထားလိုက်သည်။ပြီးတော့ အောင်ကိုနိုင်၏ဂွေးဥကြီးကို သူမလက်ဖဝါးအတွင်းထည့်၍ ဖွဖွလေးဆုတ်နယ်ပေး၍နေသည်။ကျန်လက်တဖက်ကလည်း အောင်ကိုနိုင်၏လီးတန်ကြီးကို ကိုင်လျှက် ပွတ်၍နေ၏။

ခဏမျှအကြာတွင် ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် အောင်ကိုနိုင်၏ လီးတန်ကြီးဆီသို့ သူမ၏ မျက်နှာကိုအပ်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးများဖြင့် တဆတ်ဆတ်ဖြစ်၍နေသော လီးတန်ကြီး၏ထိပ်ဖူးကြီးကို ဖိကပ်၍ တစ်ချက်နမ်းလိုက်သည်။လီးတန်ကြီးကို ဆုတ်ကိုင်ထားသော သူမ၏လက်ကလည်း အောင်ကိုနိုင်၏လီးတန်ကြီးကို အားပါးတရ တစ်ချက်မျှဖိကာ ဖျစ်ညှစ်ပြီး ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် သူမ၏ ဝတ်လစ်စလစ်ကိုယ်လုံးကို နောက်သိုလှည့်ကာ အောင်ကိုနိုင်အား ကျောခိုင်းလျှက် ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။ပြီးတော့ သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ဆန့်တန်းကာ သူမ၏ဖင်သားကြီးများကို မြောက်ကြွလျက် ခါးကိုညွတ်ပြီး ဆန့်တန်းထားသော သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ကို အိပ်ယာပေါ်သို့ ထောင်လိုက်ကာ အောင်ကိုနိုင်၏ ရှေ့နားတွင် ဖင်ကုန်းပေးလိုက်တော့သည်။

နဂိုကထဲမှ လုံးတစ်ကားစွင့်၍နေသော သူမ၏ဖင်သားကြီးများမှာ ကုန်းလိုက်သဖြင့် ပို၍ကားစွင့်သွားကာ ဖင်သားကြီးများမှာ ဖြူဖြူဖွေးဖွေးဖြင့် အားရစရာကောင်းလှ၏။

ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ဖင်သားကြီးနှစ်ခု၏ အလယ်တည့်တည့်အောက်တွင်တော့ ဒေါ်ခင်ခင်သူ စောက်ပတ်ကြီး၏ နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုမှာ လက်တလုံးသာသာ လက်နှစ်လုံးနီးပါးမျှ ညိုမဲကာ နောက်သိုပ ထွက်၍နေသည်။သူမ၏ စောက်မွှေးတွန့်လိမ်လိမ် သုံးလေးပင်သည်လည်း မဲနက်ကောက်ကွေးလျှက် နောက်ဖက်သို့ထွက်၍နေသည်။

အောင်ကိုနိုင်သည် ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ဖင်ကြီးနားသို့တိုးကပ်သွားပြီး သူမ၏ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ဖင်သားကြီးနှစ်ခုကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်၏။ပြီးတော့ သူ၏မျက်နှာကို ဖင်သားဖြူဖြူဖွေးဖွေးကြီးများ တွင် အပ်ကာသူ၏နှာခေါင်းဖြင့် ဖင်သားကြီးများကို ဖိကာဖိကာဖြင့် မက်မောစွာနမ်းလိုက်လေသည်။

ပြီးသည်နှင့် အောင်ကိုနိုင်သည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီးလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏လီးတန်ကြီးကို ကိုင်ကာ ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏နောက်ဘက်တွင် စူ၍ထွက်နေသော စောက်ပတ်ကြီး၏နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခုကြားသို့ လီးတန်ကြီးထိပ်ဖျားကို လက်တဆစ်မျှဝင်အောင် ဖိသွင်းလိုက်၏။ပြီးသည်နှင့် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ခါးလေးကို ဆွဲ၍ကိုင်ကာ လီးကြီးကိုဖိ၍ သူမ၏စောက်ပတ်ကြီးထဲသို့ ဆောင့်၍သွင်းလိုက်တော့သည်။

" ဗြီ.....ဗြီ.....ဗြိ....ဖွတ်....."

" အ....အင်.....အား.....အ......ကျွတ်......ကျွတ်....."

ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ခေါင်းမှာနောက်သို့ လန်သွားပြီး သူမ၏မျက်တောင်များမှာ စင်း၍ကျသွားတော့၏။အောင်ကိုနိုင်ကတော့ စောက်ပတ်ကြီးထဲသို့ သူ၏လီးကြီးတဆုံးဝင်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ခပ်သွက်သွက်ပင် ပြန်၍ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ခါပြန်၍ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ခါပြန်၍ ဆောင့်သွင်းလိုက်ရင်း အားမနာတမ်း ဆောင့်၍ ဆောင့်၍ လိုးတော့လေသည်။

" ဖွတ်.....ပလွတ်....."

" အား ......အ ....အင့်...."

" အင့်.....ကျွတ်......ကျွတ်......"

" မမ......နာလားဟင်......ဖြေးဖြေးလုပ်ရမလား....."

" အ.....ရ.....ရ.....ရတယ်.....လုပ်သာလုပ်......အင့်..."

" ဖွတ်......ပလွတ်......"

" ဖွတ်......ပလွတ်......ဗြွတ်....."

အောင်ကိုနိုင်သည် နောက်မှဆောင့်၍လိုးလိုက်တိုင်း ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ကြီးမားလုံးတစ်၍နေသော ဖင်သားကြီးများမှာ တုန်ကနဲ တုန်ကနဲ ဖြစ်၍သွားရသည်။ထို့ပြင် သူမ၏ဦးခေါင်းလေးမှာလည်း နောက်သို့လန်၍ လန်၍ သွားရသည်။

" ဖွတ်........ပလွတ်....."

အောင်ကိုနိုင်၏ဆောင့်ချက်များသည် လေးဘက်ထောက်ကာ ဖင်ကုန်း၍အလိုးခံနေသော ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ ကိုယ်လုံးကို တုန်၍တုန်၍သွားစေခဲ့ပြီး သူမ၏အောက်တွင်တွဲလောင်းဖြစ်နေသည့် နို့ကြီးများမှာ ခါရမ်း၍နေတော့၏။

ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် သူမ၏နောက်မှနေ၍လိုးပေးနေသော အောင်ကိုနိုင်၏ဆောင့်ချက်များအတိုင်း သူမ၏ ဖြူဖြူဖွေးဖွေးဖင်သားကြီးများကို နောက်ပြန်ကော့၍ကော့၍ ပေးကာ အားပါးတရ အလိုးခံနေတော့သည်။

" ဖွတ်....ပလွတ်....."

" အ......မောင်.....မောင်လေး.......လီး ....လီးကို အပေါ်ကို ကော်ပြီး ဆောင့်စမ်းပါ.....အ...."

အလိုးမကျွမ်းကျင်သေးသော အောင်ကိုနိုင်ကို ဒေါ်ခင်ခင်သူက သူမ၏စောက်ပတ်အတွင်းသားများနှင့် လီးကြီးကို ထိထိမိမိဖြစ်စေရန် သင်ပြပေးရင်း အလိုးခံနေ၏။

" ဖွတ်......ပလပ်...."

" ဖွတ်.....ပလပ်..."

" မမ......ကောင်းလားဟင်....."

" အ.....အား......ကောင်း.....ကောင်း..တယ်......အင့်..."

" ဖွတ်.....ပလပ်...."

" အင့်..........လီးကို အောက်ကို စိုက်ဆောင့်ပေးပါ......အင့်......အ ....."

" ဖွတ်......ပလပ်....."

" ဖွတ်....ပလပ်...."

ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် သူမ၏ဖင်ကြီးများကို နောက်ပြန်ကော့ပေး၍ အောင်ကိုနိုင်ကို အမျိုးမျိုး လိုးခိုင်းနေသည့်အပြင် တစ်ချက် တစ်ချက်မှာလည်း သူမ၏ဖင်ကြီးကို လှုပ်ရှား၍ စကောဝိုင်းလေးလုပ်ပေး နေသေး၏။သူမပြောသလိုပင် အောင်ကိုနိုင်ကလည်း လိုးပေးနေသဖြင့် ထိထိမိမိဖြစ်ကာ နှစ်ယောက်စလုံး အရသာတွေ့နေကြ၏။

" ဖွတ်.......ပလပ်..."

" ဖွတ်.....ပလပ်..."

အောင်ကိုနိုင်သည် ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ နောက်မှဆောင့်၍လိုးနေရင်း သူမ၏လုံးတစ်ဖြူဖွေး၍နေသော ဖင်သားကြီးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားမလိုအားမရ ဆုတ်နယ်ကာ ပေးလိုက်သေး၏။

 အကင်းပါးသော အောင်ကိုနိုင်သည် သူ၏လီးကြီးကို ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏စောက်ပတ်ထဲသို့ တည့်တည့်လိုးလိုက်၊အပေါ်သို့လီးကို ကော်၍လိုးလိုက်၊အောက်သို့စိုက်ကာ ဖိဆောင့်၍ လိုးလိုက်ဖြင့် အားမာန်နှင့် ပြစ်လိုးဆောင့်၍နေသည်။

" ဖွတ်....ပလပ်...."

" ဖွတ်......ပလပ်......"

အောင်ကိုနိုင်၏တတ်ကျွမ်းလာသော လိုးဆောင့်ချက်များကြောင့် ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ စောက်ပတ်ထဲတွင်အရသာများ ကောင်းသထက် ကောင်းလာပြီးဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ဆန့်တန်းထားသော လက်နှစ်ဖက်ကို တစ်တောင်ဆစ်မှနေ၍ ကွေး၍ချကာ တံတောင်ဆစ်နှစ်ဖက်ကို အားပြု၍ ထောက်ထားလိုက်တော့သည်။

ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် သူမ၏ကိုယ်အရှေ့ပိုင်းကို နိမ့်ချ၍ တံတောင်ဆစ်ကို ထောက်ကာအားြ့ပုလိုက်သဖြင့် သူမ၏ဖင်သားကြီးများကို ပို၍အယ်ကာ လုံးတစ်၍လာခဲ့ရပြီး သူမသည် ဖင်ဗူးထောင်း ထောင်ပေးသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ သူမ၏စောက်ပတ်ကြီးမှာလည်း ကော့၍တက်လာတော့၏။

" ဖွတ်.....ပလပ်...."

" ဖွတ်.....ဗြွတ်...ပလပ်...."

ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ ကော့၍တက်လာသော စောက်ပတ်ကြီးနှင့်အတူ ကုန်း၍ထားသဖြင့် စောက်ပတ်ကြီးထိပ်မှ စောက်စေ့လေးသည်လည်း တစ်ပါတည်းနောက်သို့ထွက်ကာ မော့၍ကော့တက်လာသော စောက်ပတ်ထဲသို့ ဆောင့်၍လိုးနေသော အောင်ကိုနိုင်၏လီးကြီးသည် အောက်ဖက်နှင့် တစ်ချက်တစ်ချက်ဖိ၍ ပွတ်၍ပွတ်၍သွားခဲ့ရသဖြင့် ဒေါ်ခင်ခင်သူမှာ အရသာများရှိလွန်းမက ရှိလာ၍ သူမ၏အောက် နှုတ်ခမ်းလေးကိုပင် အားတင်းကာ ကိုက်ထားရသည်အထိဖြစ်ရသည်။

" ဖွတ်......ဗြွတ်......ဗြွတ်......"

အောင်ကိုနိုင်မှာလည်း ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ရက်ရောစွာအပေးကောင်းမှုကြောင့် သူ၏လီးကြီးမှာ ထိထိမိမိဖြင့်ရှိလာကာ အရသာများရှိသထက်ရှိလာပြီဖြစ်၍ အောင်ကိုနိုင်သည် ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ ခါးကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်ကာ အားကုန်ထုတ်၍ ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် လိုး၍နေတော့သည်။

" ဖွတ်.......ပလွတ်.......ဗြွတ်......."

" ဇွပ်.....ဖွတ်.....ဗြွတ်......ပလွတ်......."

" အင်း......ဟင်း......ကျွတ်......ကောင်းလိုက်တာနော်......ဆောင့်.....ဆောင့်.....အ.......အင်း...."

" ဖွတ်.......ပလွတ်......ဗြွတ်......."

" အ......အင်း......မောင်.....မောင်လေး.....မ..မ....ပြီးချင်လာပြီ......အ......အား....အ ......ဆောင့်ပေးပါ......."

" အ.......အင်း.....ဆောင့်ပေးမယ်...မ.....မ......အား..."

ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ ဝတ်လစ်စလစ်ကိုယ်လုံးမှာ တသိမ့်သိမ့်တုန်၍သွားပြီး သူမ၏ဖင်သားကြီးများမှာလည်း နောက်သို့ ကော့ကနဲ ကော့ကနဲ ဖြစ်၍သွားသည်။အောင်ကိုနိုင်မှာလည်း သူ၏ကိုယ်လုံးမှာ ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ တွန့်၍သွားတော့၏။ပြီးသည်နှင့် ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် ကုတင်ပေါ်ရှိ အိပ်ယာပေါ်သို့ မှောက်ကျသွားရသကဲ့သို့ အောင်ကိုနိုင်သည်လည်း ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ကိုယ်လုံးကိုလှမ်း၍ ဖက်လိုက်ရင်း ဒေါ်ခင်ခင်သူနှင့်အတူ သူမ၏ကျောမှာကပ်လျက်သားပင် မှောက်ရက်သားလေးလိုက်ပါကာ ကျသွားရတော့၏။

ဒီတစ်ညတော့ ဒေါ်ခင်ခင်သူသည် အောင်ကိုနိုင်၏ကုတင်တွင်ပင် အိပ်ဖြစ်ခဲ့၏။နောက်ညများတွင်တော့ အောင်ကိုနိုင်ကို သူမ၏အခန်းသို့ ခေါ်၍အိပ်စက်ခဲ့၏။

သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏သမီးဖြစ်သူ မေသူဟန်မသိအောင် အတန်တန်သတိထား၍နေခဲ့ကြရ၏။မေသူဟန်ကလည်း အောင်ကိုနိုင်ကို ကြည့်၍မရ။အကြောင်းကတော့ မေသူဟန်သည် သူမလိုလှပသော သူကို အောင်ကိုနိုင်က ဒီအိမ်စရောက်လာကတည်းက မသိကျေးကျွန်ပြုနေသဖြင့် မကြေနပ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခုလဲကြည့် မေသူဟန် တစ်ယောက်အိမ်ရှေ့ထွက်လာတော့ အောင်ကိုနိုင်က ဆက်တီကုလားထိုင်တွင်ထိုင်ကာ အမိန့်သား သတင်းစာဖတ်၍နေသည်။

အင်း...အိမ်တွင်လည်း မာမီမရှိ၍ အတော်ဖြစ်၍နေ၏။မေသူ၏အမေ ဒေါ်ခင်ခင်သူမှာ နယ်ရှိလုပ်ငန်းခွင်များသို့ ခရီးထွက်သွားခဲ့သည်မှာ ဒီနေ့ဆိုလျှင်(၃)ရက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်လည်း (၃-၄) ရက်ခန့်ကြာမှ ပြန်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။မေသူသည် အောင်ကိုနိုင်ထိုင်၍နေသော ဆိုဖာဆက်တီကုလားထိုင်ဘေးသို့ ရောက်အောင်သွားလိုက်သည်။ ပြီးတော့ အောင်ကိုနိုင်၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ဆက်တီစားပွဲအောက်မှ သတင်းစာနှင့်မဂ္ဂဇင်းများကို ဟိုရွှေ့ဒီရွှေ့ လုပ်ပြီး တစ်ခုခုရှာသလိုလုပ်နေသည်။ပြီးတော့ သူမသည်အောင်ကိုနိုင် ထိုင်နေသော ဆိုဖာဆက်တီ ကုလားထိုင်နှင့် စားပွဲအကြားသို့ သူမ၏ခြေထောက်လေးတစ်ဖက်ကို လှမ်း၍တင်လိုက်သည်။ထိုအခါတွင် အောင်ကိုနိုင်၏ခြေထောက်တစ်ဖက်နှင့် သူမ၏ ခြေထောက်လေးတို့မှာ ထိကပ်မိကြ၏။

ပြီးသည်နှင့် မေသူသည် အောင်ကိုနိုင် ရှေ့ရှိစားပွဲလေး၏ အောက်ဖက်သို့ သူမ၏ခါးကိုကုန်းကာ ငုံ့၍ ကြည့်လိုက်သည်။သူမ၏စွင့်ကားလှသော ဖင်သားလုံးလုံးတစ်တစ်ကြီးမှာ အောင်ကိုနိုင်၏ မျက်နှာရှေ့တွင် (၆) လက်မလောက်ပင် မကွာချင်တော့ပါ။သူမ၏ ဖင်သားကြီးတစ်ဖက်၏ ဘေးစောင်းက သတင်းစာကို ကိုင်၍ထားသော အောင်ကိုနိုင်၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖိ၍ထိနေသေး၏။

အောင်ကိုနိုင်သည် သူ၏လက်ကို မရုတ်သိမ်းသည့်အပြင် မေသူ၏ဖင်သားကြီးကို မသိမသာပင် ဖိကပ်ပေးလိုက်သေးသည်။ဒေါ်ခင်ခင်သူ၏ သင်ပြစည်းရုံးမှုကြောင့် ရဲတင်းနေသော အောင်ကိုနိုင်သည် မိန်းမတို့၏အရသာကိုလည်း သိနေသည့်အပြင် ဒေါ်ခင်ခင်သူမှာလည်း ခရီးထွက်သွားသည်မှာ (၃)ရက်ခန့်ကြာပြီဖြစ်၍ သူ၏သွေးသားများမှာ သစ်လွင်လန်းဆန်း၍ နေပြီးတက်ကြွနေ၏။ယခုသည်ပင် သူ၏ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးကြီးမှာ မာတောင်၍လာနေပြီဖြစ်သည်။

မေသူသည် သူမ၏ခါးလေးကို ကုန်း၍ဆက်တီစားပွဲအောက်ဆင့်တွင် ဟိုရှာဒီရှာဖြင့် ခပ်ကြာကြာလေးလုပ်နေပြီးမှ သူ၏ခါးကိုပြန်ဆန့်လိုက်သည်။မခံချင်စိတ်နှင့်သာ မူယာမာယာဖြင့် ထင်ရာလုပ်နေခဲ့ရပေမယ့် မေသူ၏အသဲနုနလေးကတော့ တလှပ်လှပ်ခံစားရကာ သူမ၏လက်ဖျားလေးများပင် အေးစက်၍နေရ၏။

မေသူသည် သူမ၏ခါးလေးကို ပြန်ဆန့်ကာ သူမ၏ခြေထောက်လေးကို လှမ်း၍လှည့်အထွက်တွင် အယောင်ယောင် အမှားမှားဖြင့် သူမ၏ခြေထောက်လေးသည် ဘာကိုသွား၍တိုက်သည်မသိ။ သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးမှာ အတော်လေးယိုင်အသွားတွင် သူမ၏နောက်ဘက်တွင်ထိုင်၍နေသော အောင်ကိုနိုင်က သူ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကို လှမ်း၍ဆွဲကာ ထိန်းလိုက်သဖြင့် အတော်လေးယိုင်နဲ့သွားသော မေသူ၏ကိုယ်လုံးလေးသည် အောင်ကိုနိုင်၏ပေါင်နှစ်ဖက်ပေါ်သို့ 'ဘုန်း" ဆိုလဲပြိုကျသွားတော့သည်။

အောင်ကိုနိုင်ကသူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ လဲပြို၍ကျလာသော မေသူ၏ကိုယ်လုံးလေးကို သူ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သိမ်းကြုံး၍ဖက်ထားလိုက်သည်။နွေးထွေးအိစက်ညက်ညောသော မေသူ့ကိုယ်လုံးလေး၏ အထိအတွေ့က အောင်ကိုနိုင်၏ကိုယ်ပေါ်မှသည် အသွေးအသားထဲထိ စိမ့်၍ဝင်သွားတော့လေသည်။

မေသူသည်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး ရှိန်းဖိန်း၍သွားခဲ့ရပြီး သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးသည် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်နေ၏။သို့ရာတွင် အောင်ကိုနိုင်၏ရင်ခွင်အတွင်းမှ ရုန်း၍မထွက်မီခဲ့ပါ။

" မေသူ....."

" ရှင်......"

" ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ....ဟင်...."

" ဟင့်.....အင်း......"

" လန့်သွားမှာပေါ့နော်......."

" အင်း.......ဟုတ်......"

အောင်ကိုနိုင်က သူမ၏နားလေးနားသို့ သူ၏နှုတ်ခမ်းလေးကိုကပ်ကာ မေသူ၏နားဖျားလေးကို သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားလေးဖြင့် မထိတထိလေးလုပ်လျှက် နှစ်ကိုယ်ကြားလေသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။မေသူကလည်း သူမ၏ဦးခေါင်းလေးကို ခပ်ငုံ့ငုံ့လေးလုပ်ကာ လေသံသဲ့သဲ့လေးဖြင့်ပြန်ပြောသည်။

စကားပြောရင်းဖြင့် မေသူသည် သတိပြုမိတာကတော့ သူမ၏ဖင်သားကြီးနှစ်ခု အလယ်လောက်ကိုအောက်ဖက်မှလာ၍ ထောက်မိနေသော မာတောင်နေသည့်ရှည်မျောမျောအရာတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ထိုအရာမှာ မေသူ၏ဖင်သားကြီးများ၏ဖိအားကြောင့် တဒိတ်ဒိတ်ပင်ဖြစ်နေကြောင်း သူမ၏ဖင်သားကြီးများက ထိတွေ့သိရှိလိုက်ရသည်။

စောစောက ပန်းနုရောင်ပြေးနေသည့် သူမ၏မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်း၍သွားရတော့သည်။မေသူသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ကြုံး၍ထသဖြင့် အောင်ကိုနိုင်က သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကို ဖက်၍ထားသော လက်နှစ်ဖက်ကို ဖယ်၍ပေးလိုက်သည်။

မေသူသည် အောင်ကိုနိုင်၏ရင်ခွင်အတွင်းမှ ထကာအိမ်ရှေ့တံခါးဝသို့ ထွက်၍သွားသည်။ပြီးလျှင် သူမသည် အိမ်အပြင်သို့ထွက်ရန် ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

" မေသူ......"

" ရှင်......."

အောင်ကိုနိုင်မှာ ထိုင်ရာမှထကာ အိမ်ရှေ့တံခါးဝသို့လျှောက်လာပြီး တံခါးဝအရောက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။မေသူကလည်း သူမ၏ဦးခေါင်းလေးကိုငုံ့လျှက် တံခါးဝ၏ရှေ့ဖက်နားတွင် ခပ်ပေပေလေးရပ်၍နေသည်။သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာတော့ နီရောင်လေးဖြစ်နေသေးသည်။

" မေသူ.......ဟိုဘက်အိမ်သွားမလို့လား....."

" အင်း.......ယဉ်မျိုးခင်ဆီသွားမလို့လေ......"

" သိပ်ပြီး မိုးမချုပ်စေနဲ့နော်......"

" အင်း...ပါ......"

" ကို.....အိမ်ရှေ့မှာထိုင်ပြီး......စောင့်ပေးနေပါမယ့်......"

ငုံ့၍ထားသော မေသူ၏ဦးခေါင်းလေးမှာ မော့၍လာပြီး သူမ၏အရည်လေးများလဲ့နေသော မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများဖြင့် ဝင့်ကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ပြီးတော့ သူမ၏ ဦးခေါင်းလေးကို တစ်ချက်ဆတ်ပြပြီး ခေါင်းလေးကိုပြန်၍ငုံ့ကာ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။ခြံဝသို့ရောက်သောအခါတွင်တော့ မေသူသည်ခြံတံခါးကိုဖွင့်၍ ထွက်လာလိုက်ပြီး သူမကိုယ်လုံးလေးကို နောက်ဖက်သို့ပြန်လှည့်ကာ ခြံတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ထိုအခါတွင် အိမ်ရှေ့တံခါးဝမှရပ်၍ သူမကိုကြည့်နေသော အောင်ကိုနိုင်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၍ သူမသည်ခပ်တွေတွေလေးရပ်ကာ ခေတ္တမျှကြည့်နေလိုက်ပြီး ဆက်၍ထွက်ခဲ့တော့၏။

အိမ်ရှေ့တံခါးတွင် ရပ်၍ကြည့်နေသောအောင်ကိုနိုင်သည်လည်း သူ၏မြင်ကွင်းထဲမှ မေသူပျောက်ကွယ်သွားတော့မှ အိမ်ရှေ့တံခါးကိုပိတ်လိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းအတွင်းသို့ ပြန်၍လျှောက်လာကာ မူလထိုင်ခဲ့သည့် ဆက်တီဆိုဖာကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ခြေပစ်လက်ပစ်ချလိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်၍ထုတ်လိုက်တော့သည်။

မေသူတစ်ယောက် ယဉ်မျိုးခင်တို့၏ အိမ်သို့ရောက်တော့ အိမ်တွင် ယဉ်မျိုးခင်တစ်ယောက်တည်းသာရှိပြီး သူမသည်ဆင်ဆာမဲ့တင်သွင်းထားသည့် စီဒီဇာတ်လမ်းကို ကြည့်၍နေသည်။မေသူ ရောက်လာသဖြင့် သူမတို့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်သည် ဆက်၍ဇာတ်ကားကိုကြည့်ကြသည်။ဇာတ်ကားမှာ ပြီးဆုံးကာနီးပြီဖြစ်၍ ဇာတ်ဝင်ခန်းများမှာ ခပ်ကြမ်းကြမ်းဖြစ်၍လာ၏။

စောစောကတည်းက တစ်ကိုယ်လုံး ဖိန်းရှိန်းကာ ကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးသားများ ထကြွဆူပွက်ခဲ့ရသော မေသူသည် ဘလူးဇာတ်ဝင်ခန်းများကို ကြည့်ရင်းဖြင့်သူမ၏သွေးသားတို့သည် ပွက်ပွက်ဆူကာထလာခဲ့ရတော့၏။ဇာတ်လမ်းပြီးဆုံးသွားချိန်မှာတော့ မေသူ၏သွေးသားတို့သည် ပေါက်ကွဲခဲ့ရချေပြီ။

ဇာတ်လမ်းပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် မေသူသည်နာရီကိုကြည့်လိုက်တော့ ည(၉)နာရီပင် ရှိပြီဖြစ်၍သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ယဉ်မျိုးခင်ကို နှုတ်ဆက်၍ အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။အိမ်ရှေ့တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်၍နေသော အောင်ကိုနိုင်မှာ ထလာ၍ တံခါးဖွင့်ပေး၏။

" မေသူ.......ပြန်လာပြီလား....."

" ဟုတ်ကဲ့......."

 မေသူသည် အိမ်ရှေ့တံခါးကို ပိတ်၍နေသော အောင်ကိုနိုင်ကို ရပ်၍စောင့်နေ၏။အောင်ကိုနိုင်က တံခါးပိတ်ပြီး လှဲ့၍လာသောအခါတွင်မှ သူမလည်း အောင်ကိုနိုင်နှင့်အတူ အိမ်အတွင်းသို့ ဝင်၍လာခဲ့၏။

" အစ်ကို......"

" ဟင်......"

" မာမီဆီက......ဖုန်းလာသေးလား....."

" လာတယ်.....မေသူ......နောက်(၃)ရက်လောက်နေမှ ပြန်လာဖြစ်မယ်တဲ့......"

" အော်.......အင်း.......အင်း......."

မေသူ၏အသံလေးများမှာ အက်တက်တက်လေးဖြစ်နေ၍ သူမ၏အာခေါင်လေးများ ခြောက်သွေ့နေသည်ကို အောင်ကိုနိုင်က သတိပြုမိလိုက်သည်။

" အအေးသောက်ဦးမလား......မေသူ......."

" ဟင့်အင်း......အိပ်တော့မယ်......"

ပြောပြောဆိုဆို မေသူသည် အိပ်ခန်းအတွင်းဖက်သို့ဝင်ကာ သူမ၏အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်၍ သွားတော့၏။မေသူသည် သူမ၏အိပ်ခန်းရှေ့သို့ရောက်လျှင် စေ့၍ထားသော သူမ၏အိပ်ခန်းတံခါးကိုဖွင့်၍ ဝင်လိုက်သည်။ပြီးသည်နှင့် သူမသည် သူမအိပ်စက်ရာ ကုတင်ဆီသို့သွားပြီး ကုတင်ထက်ရှိမွေ့ယာပေါ်သို့ ခြေပစ်လက်ပစ် လှဲချ၍အိပ်လိုက်သည်။

သူမသည် အိပ်ယာထက်တွင် ပက်လက်ကလေးလှန်ကာ မျက်လုံးလေးများ ပိတ်ာထားသော်လည်း ယဉ်မျိုးခင်တို့အိမ်တွင် စောစောက ကြည့်ခဲ့ရသောဇာတ်ကားထဲမှ ဇာတ်ဝင်ခန်းများမှာ သူမ၏အာရုံထဲတွင် တဝဲ လည်လည်ဖြစ်၍နေသည်။

အထူးသဖြင့် ဇာတ်လမ်းထဲမှ မင်းသားဖြစ်သူ၏ကြီးမားတုတ်ခိုင်၍ ပြဲလန်နေသော လီးကြီးမှာ သူမ၏အာရုံထဲမှ ဖျောက်၍မရ။ထိုလီးကြီးသည် မင်းသမီး၏စောက်ပတ်ကြီးထဲသို့ အရည်တရွှဲရွှဲဖြင့် ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြစ်နေပုံနှင့် ထိုလီးကြီးမှ သုတ်ရည်များ ပြွတ်ကနဲပြွတ်ကနဲ ထွက်နေပုံတို့မှာ မေသူ့ကို ဒုက္ခအပေးဆုံးဖြစ်၏။

မေသူသည် အိပ်ယာထက်တွင် ဘယ်လူးညာလှိမ့်ဖြင့် အမျိုးအမည်မသိသော ဝေဒနာကို ပြင်းထန်စွာဖြင့် မချိတင်ကဲ ခံစားနေရ၏။(၁၅)မိနစ်လောက်ကြာမှ မေသူသည် အိပ်ယာပေါ်မှ လူးလဲထလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှဆင်းလိုက်၏။ပြီးတော့ သူမ၏အင်္ကျီနှင့်ဘရာစီယာတို့ကိုချွတ်လိုက်ပြီး တန်းပေါ်သို့တင်လိုက်ကာ သူမ၏ခါးမှ ထဘီလေးကိုရင်လျားလိုက်သည်။ပြီးလျှင် အိပ်ခန်းအတွင်းတွင် ဖွင့်၍ထားသော မီးချောင်းကိုပိတ်၍ ညအိပ်မီးလုံးလေးကိုဖွင့်ကာ ညဝတ်အင်္ကျီကိုပင် မဝတ်တော့ဘဲ ထဘီရင်လျားလေးနှင့် သူမ၏အိပ်ယာထက်သို့ ပက်လက်လေး ပြန်လှဲချလိုက်တော့သည်။

အိပ်ယာထက်တွင် မေသူသည် လူးကာလှိမ့်ကာဖြင့် (၅)မိနစ်လောက်နေပြီးသောအခါတွင်မှ သူမသည်ပက်လက်ကလေးလှန်ကာ သူမ၏လက်ကလေးတစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏စောက်ဖုတ်လေးကို ထဘီပေါ်မှ စမ်းလိုက်၏။သူမ၏စောက်ဖုတ်လေးမှာ ဖောင်းကားတင်း၍နေသည်။ခံစားနေရသော ဝေဒနာကို သက်သာလိုသက်သာငြားဖြင့် သူမသည် သူမ၏စောက်ဖုတ်လေးကို ထဘီပေါ်မှပင် ပွတ်၍ပေးနေသည်။

ခဏအကြာတွင်တော့ သူမခံစားနေရသော ဝေဒနာမှာ သက်သာ၍ မသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင်ဆိုးလာသဖြင့် မေသူသည် သူမ၏ထဘီလေးကို ခါးဆီသို့လှန်၍တင်လိုက်ရာ သူမ၏ဖြူဖွေးညက်ညော နေသည့်သူမ၏ ကိုယ်အောက်ပိုင်းလေးနှင့်အတူ ဖြူဖွေးမို့ဖောင်း၍အမွှေးနက်တိုတိုလေးများ ခပ်စိတ်စိတ်ပေါက်နေသည့် သူမ၏စောက်ဖုတ်လေးသည် ထမီအောက်မှထွက်ပေါ်၍ လာခဲ့ရတော့၏။

ပြီးသည်နှင့် သူမသည် စောက်ဖုတ်လေးကို သူမ၏လက်ဖြင့် ပွတ်၍ပေးနေမိသည်။နီနီရဲရဲလေးဖြစ်နေသော သူမ၏စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေး နှစ်ခုတို့ ဆုံဆည်းရာ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးတွင် သူမ၏စောက်ရည်လေးများမှာ စိမ့်ထွက်နေကြပြီး နီတာရဲစောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးများကို ရီးလေးခိုလျှက် ရှိတော့၏။

မေသူသည် သူမ၏စောက်ပတ်လေးကို ပွတ်ပေးနေရာမှ သူမခံစားနေရသော ဝေဒနာကိုဆက်၍ မခံစားနိုင်တော့သဖြင့် လက်လေးတစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးနှစ်ခုကို အသာလေးဖြဲကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်၏ စောက်ပတ်ဝကို ကလိပေးနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းထဲမှ သူ၏အိပ်ခန်းဆီသို့ ဝင်၍လာသော အောင်ကိုနိုင်သည် မေသူဟန်၏ အိပ်ခန်းရှေ့သို့အရောက်တွင် သူမ၏အိပ်ခန်းတံခါးမှာ ခပ်ဟဟလေးဖြစ်နေသဖြင့် အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ချောင်း၍ကြည့်လိုက်မိသည်။

အိပ်ခန်းတံခါးဝနှင့် ခြောက်ပေမျှသာဝေးသောကုတင်ပေါ်ရှိ မေသူ၏အဖြစ်ကို သူသည်တွေ့မြင်လိုက်ရတော့သည်။အောင်ကိုနိုင်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် မေသူသည် သူ၏လက်ညှိုးထိပ်လေးဖြင့် သူမ၏စောက်ပတ်ဝကို ကလိပေးနေရာမှ စောက်ပတ်ထဲသို့ သူ၏လက်ညှိုးကို ဖြေးဖြေးချင်းသွင်း၍ နေသည်။သူမ၏ပေါင်နှစ်ဖက်လုံးမှာ ခပ်ကားကားလေး ထောင်ထားပြီး သူမ၏ ခါးလေးကိုလည်း နဲနဲကော့ထားသည်။

အိပ်ခန်းဝတွင် ရပ်လျှက် ကြည့်၍နေသော အောင်ကိုနိုင်၏ ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးကြီးသည်လည်း မာတောင်၍ လာခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ ခဏမျှအကြာတွင် မေသူသည် သူမ၏စောက်ပတ်အတွင်းမှ လက်နှစ်ဆစ် လောက်သွင်းကာ ဖြေးဖြေးချင်း ပြုလုပ်ပေးနေရာမှ သူမ၏လက်ညိုးကို စောက်ပတ်အတွင်းသို့ ခပ်သွက်သွက်ပင် ထုတ်ချီသွင်းချီ ပြုလုပ်၍လာ၏။သူမ၏ မျက်လုံးလေးများကတော့ မှိတ်ထားလျှက်ရှိကြ၏။

" မေသူ....."

" မေသူ....."

အောင်ကိုနိုင်သည် အိပ်ခန်းတံခါးနားကပ်၍ အသံခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

" မေသူ...."

" အင်......ရှင်....."

" ကိုယ်ပါ.......တံခါးဖွင့်ပေးပါဦး......."

" အော်......အင်း......လာ.......လာပြီ......."

ခဏအကြာတွင်တော့ မေသူ၏အိပ်ခန်းတံခါးမှာ ပွင့်၍လာပြီး မေသူသည် ထမီရင်လျားလေးဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လျက်လေး တွေ့လိုက်ရ၏။အိပ်ခန်းတံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် အောင်ကိုနိုင်သည် အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ဖြတ်ကနဲ လှမ်း၍ဝင်လိုက်ပြီး အခန်းတံခါးကို နောက်ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး ကြောင်၍ကြည့်နေသော မေသူ၏လက်ဖျားလေးကို သူ၏လက်ဖြင့် လှမ်း၍ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူမ၏ လက်ညိုးလေးတွင် ကပ်စေးစေးလေးဖြစ်နေသည်ကို အောင်ကိုနိုင်၏ လက်မှတဆင့်တွေ့ထိခံစားလိုက်ရ၏။ပြီးသည်နှင့် အောင်ကိုနိုသည် မေသူ၏ကိုယ်လုံးလေးကို ဆွဲ၍ဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏နှုတ်ခမ်းလေးကို သူ၏နှုတ်ခမ်းဇြင့် ဖိကပ်စုပ်နမ်းလိုက်ရာ မေသူသည် သူမ၏ရင်ဘတ်လေးကို ကော့၍ သူမ၏မျက်နှာလေးမှာ မော့၍တက်လာသည်။

ပြီးသည်နှင့် အောင်ကိုနိုင်သည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်လျှက်ကပင် မေသူ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို စွေ့ကနဲပွေ့ကာ ကုတင်ရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကို ကုတင်ပေါ်သို့ ပက်လက်ကလေးတင်လိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများကို သူမ၏နှုတ်ခမ်းများမှခွာကာ ခါးဆန့်လိုက်ပြီး အောင်ကိုနိုင်သည် သူ၏အင်္ကျီနှင့်ပုဆိုးတို့ကို ချွတ်ချလိုက်တော့သည်။ပြီးလျှင် အိပ်ယာပေါ်တွင် မျက်လုံးလေးမှိတ်ကာ ပက်လက်ကလေးဖြစ်နေသော မေသူ၏ကိုယ်လုံးလေးပေါ်မှ ရင်လျား၍ထားသော ထမီလေးကို သူမ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်သို့ ဆွဲ၍ချွတ်လိုက်ရာ မေသူကလည်း သူမ၏ဖင်သားကြီး များကို ကြွ၍ပေးလိုက်သဖြင့် ထမီလေးမှာ ကွင်းလုံးကျွတ်၍ ထွက်သွားတော့သည်။

ထိုအခါတွင် ဖြူဖွေးနုနယ်၍ ညက်ညောနေသည့် သူမ၏ဝတ်လစ်စလစ်ကိုယ်လုံးလေးမှာ မက်မောဖွယ်ရာထွက်ပေါ်လာသဖြင့် အောင်ကိုနိုင်သည် ကုတင်ပေါ်သို့တက်လိုက်ပြီး သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကို ဖက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မေသူ၏ဝင်းမှည့်နေသော နို့လေးများကိုငုံ့၍စို့ပေးလိုက်သည်။မေသူ့ရင်ဘတ်လေးမှာ ကြွတက်လာသည်။အောင်ကိုနိုင်သည် မေသူ့နို့လေးများကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်စို့ပေးနေရင်းမှ လက်တစ်ဖက်ကို မေသူ၏ စောက်ဖုတ်ပေါ်သို့ အုပ်၍ပွတ်ပေးနေသည်။အောင်ကိုနိုင်သည် မေသူ၏နို့လေးများကို စို့ပေးနေရင်းမှ သူ၏နို့သီးခေါင်းလေးများကို လျှာဖျားလေးဖြင့်ယက်ကာကလိပေး၏။

စောက်ပတ်လေးကို ပွတ်ပေးနေသော သူ၏လက်ညိုးထိပ်ကလေးသည် မေသူ၏စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးအတွင်းသို့ တိုး၍ဝင်သွားပြီး သူမ၏စောက်စေ့ကလေးကို ကလိပေးနေလိုက်သေးသည်။

အောင်ကိုနိုင်၏လီးကြီးသည်လည်း တဆတ်ဆတ်ဖြစ်နေပြီး လီးကြီးထိပ်တွင်တော့ အရည်များမှာစိုရွှဲနေပြီဖြစ်သည်။မေသူသည် အိပ်ယာထက်တွင် ပက်လက်ကလေးနေကာ သူမ၏မျက်လုံးလေး များကိုမှိတ်၍ထားပြီး သူမ၏လက်ကလေးနှစ်ဖက်ကတော့ သူမ၏ဦးခေါင်းဝဲယာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီသို့ တံတောင်ဆစ်မှ ကွေးကာတင်ထားပြီး သူမ၏လက်ဖဝါးလေးနှစ်ခုကတော့ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုတ်၍ထားကြ၏။

ခဏအကြာတွင် အောင်ကိုနိုင်သည် မေသူရင်ဘတ်ကလေးပေါ်မှ သူ၏မျက်နှာကိုခွာလိုက်တော့ သူမ၏ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ပြီးသည်နှင့် မေသူထောင်ထားသော ပေါင်နှစ်ချောင်းရှေ့သို့ ူသူ့ကိုယ်လုံးကိုပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီး သူမ၏ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ကားကာဒူးထောက်၍ဝင်ကာထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏လီးကြီးကို မေသူ၏စောက်ပတ်ဝတွင်တေ့ကာ ဖြေးဖြေးပင်ဖိ၍ သူမ၏စောက်ပတ်ထဲသို့ လီးကြီးကို ဖိ၍သွင်းလိုက်သည်။

" ဗြစ်.....ဗြစ်....."

" အင့်.....အ......"

" ဗျစ်.....ဗျစ်......"

" အင့်......အား......ကျွတ်....ကျွတ်......"

" ဗြစ်.....ဗြွတ်........ဗြျွတ်......."

" အ.....ဟင့်.....အား......အင်း......"

မေသူ၏ ခါးလေးကော့တက်လာပြီး သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်၍နေသည်။ မေသူသည် သူ့အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်ကာမာန်တင်းထားလေသည်။မေသူ၏စောက်ပတ်ထဲသို့ လီးကြီးတစ်ဝက်နီးပါးမျှဝင်သွားပြီးသောအချိန်တွင် လီးကြီး၏ထိပ်တွင်စောက်ပတ်ထဲမှ အရာတစ်ခုက ခပ်တင်းတင်းလေးကာဆီးထားနေသည်ကို အောင်ကိုနိုင်သည် ခံစားသိရှိလိုက်သည်။

ထိုအခါတွင် အောင်ကိုနိုင်သည် သူ၏လီးကြီးကို မေသူ၏စောက်ပတ်ထဲသို့ဆက်၍ မသွင်းသေးဘဲ သူ၏ခါးကို ညွတ်ကာ မေသူ၏နို့လေးများကို ငုံ့၍ဘယ်ပြန်ညာပြန် စို့ပေးနေလိုက်သည်။ခဏနေတော့မှ စောက်ပတ်ထဲသို့ ဝင်၍သွားသော လီးတန်ကြီးတစ်ဝက်မျှကို ဖြေးဖြေးချင်းဆွဲ၍ထုတ်ကာ ဖြေးဖြေးချင်းပင်ပြန်၍ စောက်ပတ်အတွင်းသို့ ဖိ၍သွင်းလိုက်ပြီး နို့စို့လျှက်ကပင် အောင်ကိုနိုင်သည် လီးတန်ကြီး တစ်ဝက်မျှနှင့်ပင် ဖြေးဖြေးချင်းလိုး၍ ပေးနေတော့၏။

" ပလွတ်......ပလွတ်......"

" ပလွတ်........ပလွတ်......"

စောက်ပတ်ထဲသို့ တစ်ဝက်မျှပင် လိုး၍ပေးနေသော သူ၏လီးကြီးကို ထိပ်ဖူးကြီးအဖျားနားထိဆွဲ၍ထုတ်လိုက်ပြီး တရှိန်ထိုးပင် သူ၏လီးကြီးကို မေသူ၏စောက်ပတ်ထဲသို့ လီးတန်ကြီးကို တဆုံးဝင်အောင် ဆောင့်၍ လိုးသွင်းလိုက်ပါတော့သည်။

" ဗြစ်......ဗြစ်.......ဘွတ်.....ပလွတ်....."

" အ.....အား.......အမလေး.....အ......ကျွတ်.....ကျွတ်.....အမလေး......နာတယ်......ဟင့်....အ....."

" မေသူ...."

" အရမ်းနာလို့လားဟင်......"

" အင်း.....ဖြေးဖြေးလုပ်....."

" အင်း.....ဒါဆို....ကိုယ်ဖြေးဖြေးလိုးပေးမယ်နော်......"

မေသူက မျက်လုံးလေးမှိတ်ထားလျက်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

" ဖွတ်....ဘွတ်.....ပလွတ်....."

" ဖွတ်......ဘွတ်.....ပလွတ်....."

မေသူ၏ လက်ကလေးနှစ်ဖက်မှာ နို့စို့ရင်းလိုးပေးနေသော အောင်ကိုနိုင်၏ကျောပြင်သို့ ဖက်တွယ်လာခဲ့ပြီး သူမ၏လက်ဖဝါးလေးဖြင့်ပင် ခပ်ဖြေးဖြေး အောင်ကိုနိုင်၏ကျောပြင်ကိုပွတ်၍နေသေး၏။

အောင်ကိုနိုင်က အားဖြင့်ဖိ၍ ဆောင့်ကာလိုးလာသည်ဆိုလျှင်ပဲ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အရသာများရှိလာကြပြီဖြစ်သည်။အောင်ကိုနိုင်က မေသူ၏စောက်ပတ်ထဲသို့ ဆောင့်၍လိုးလိုက်တိုင်း သူမ၏စောက်စေ့လေးကိုပါ ဖိ၍ဖိ၍ ထိသွားရသဖြင့် မေသူမှာ အလိုးခံနေရင်းအရသာများမွန်ထူလာကာ သူမ၏နှုတ်ခမ်းလေးများပင် တဆတ်ဆတ်ဖြစ်၍လာရသည်။

" ဖွတ်....ဘွတ်.....ပလွတ်....."

" မေသူ.....ကောင်းလားဟင်....."

" အင်း......"

" ကိုရော....ဟင်...."

" ဖွတ်.....ပလွတ်......"

" သိပ်ကောင်းတာဘဲ.....မေသူရယ်.....အ....အား...."

အောင်ကိုနိုင်သည် အချက်(၄၀)ခန့်ဆောင့်ချလိုးပြီးသည်နှင့် သူ၏လီးကြီးမှာ အီဆိမ့်၍လာပြီးဖြစ်၍ နို့စို့ပေးလျက်ကပင် အားကုန်ထုတ်၍ အချက်(၂၀)မျှဆောင့်ကာလိုးလိုက်ပါတော့၏။

" ဖွတ်......ပလွတ်....."

" ဖွတ်......ပလွတ်.....ဖတ်..."

" အား......အမလေး......ကိုရယ်.......အင်း....ဟင်း....."

" ဇျွတ်......ဗြွတ်....ဖွတ်......"

မေသူမှာ အောက်ကနေပြီး ဖင်ကြီးကိုကော့တက်လျက် လက်များက အောင်ကိုနိုင်၏ လက်မောင်းများကို ဆုတ်တင်းလိုက်သည်။အကင်းပါးသော အောင်ကိုနိုင်သည် လီးကြီးကိုအဆုံးထိ ထုတ်လိုက်ပြီး ပြန်၍အားကုန်ဆောင့်ပေးနေသည်။ဂွေးဥကြီးမှ မေသူ၏ဖင်သားကြီးများကို တဖတ်ဖတ်ရိုက်သံပင် အခန်းထဲမှာ ပျံ့လွင့်နေပေတော့သည်။

" ဖွတ်.....ဘွတ်....ဖတ်....ဖတ်......ပလွတ်......."

" ဗြွတ်......ဖတ်...ဖတ်.....ဘွတ်......"

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထွေးအောင်ဖက်ထားကြပြီး အောင်ကိုနိုင်၏လီးကြီးထိပ်မှ ပြစ်ခဲသော သုတ်ရည်တို့သည် မေသူ၏အပျိုစင်သားအိမ်လေးဆီသို့ တရှိန်ထိုးပန်းသွင်းလိုက်လေတော့သည်။

The End 

ပြီးပါပြီ။

............................................⭐⭐⭐⭐⭐..........................................

ကံကြမ္မာ မျက်လှည့် (စ/ဆုံး)

ကံကြမ္မာ မျက်လှည့် (စ/ဆုံး)

ရေးသားသူ - မန္တလာမောင်မောင်တုတ်

အောင်အောင်သည် ဆောက်လုပ်ရေး အင်ဂျင်နီယာ ကျောင်းဆင်းခါစ အလုပ်မရှိသေးသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး နွေးနွေးသည် Eco ကျောင်းပြီးခါစ ဖြစ်သည်။ ချစ်သူနှစ်ဦးမှာ အလုပ်မရှိသေးခင် အိမ်မှ သဘောမတူသဖြင့် ခိုးပြေးကြသည်။ ဘယ်သွား၍ ဘယ်လာရမှန်း မသိကြ။ နှစ်ဦးသား ပါလာသော လက်ဝတ်ရတနာများအား ထုခွဲရောင်းချကာ အောင်အောင်၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ဝင်းနိုင်အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သပ်ရပ်သော နှစ်ထပ်အိမ်လေးသို့ ရောက်သော်

“ ဝင်းနိုင်ရေ ဝင်းနိုင်”

“ ဟာ အောင်အောင် အကြောင်းမကြား ဘာမကြားနဲ့”

“ အေး ငါ မိန်းမ ခိုးပြေးလာလို့။ အဲဒါ ဘယ်သွားရမှန်း မသိတာနဲ့ မင်းဆီမှာ ခဏနေမလို့ကွ။ ဒါ ငါ့ချစ်သူ နွေးနွေးတဲ့”

“ ဟားးး လန်းလှချည်လား အောင်အောင်ရ။ လာလာ အပေါ်တက်။ ခဏမဟုတ်ဘူး မင်းတို့ ပျော်သလောက်နေ ဟုတ်ပြီလား။ ငါက တစ်ကိုယ်ရည်သမားဆိုတော့ ဘာမှ အားနာစရာ မလိုပါဘူးကွာ”

ဝင်းနိုင်သည် နွေးနွေး၏ တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အား မျက်လုံးကျွတ်မတက် ကြည့်ရင်း အောင်အောင်တို့ကို အိမ်ပေါ်သို့ ခေါ်သွားသည်။

“ ငါတို့ ဒီနေ့ တရားရုံးမှာ လက်မှတ်ထိုးမလို့ အဲ့ဒါ မင်းကူညီပေးကွာ”

“ ok ok ငါ စီစဉ်လိုက်မယ်။ လောလောဆယ် မင်းတို့နှစ်ယောက် ရေချိုးပြီး အရံသင့်စောင့်နေ။ ငါ အခုဘဲ စာချုပ်သွားလုပ်လိုက်မယ်”

အောင်အောင်တို့ တရားရုံးတွင် လက်မှတ်ထိုးပြီး ဝင်းနိုင်၏ အိမ်တွင် Beer ပုလင်းနှင့် အမြည်းများ ဝယ်ကာ ဘက်ချလာနိုက် ကျင်းပကြသည်။

“ Cheer ငါ့ကောင်ကြီး လင်မယား အိုအောင်မင်းအောင် ပေါင်းနိုင်ပါစေ”

“ ပေးတဲ့ဆုနဲ့ ပြည့်ပါစေဗျားးး cheers”

သောက်ရင်း စားရင်းနှင့်

“ ဝင်းနိုင်ရေ ငါ့ကို အလုပ်တစ်ခု ရှာပေးကွာ”

“ မင်းက ဘယ်လိုအလုပ်မျိုး လိုချင်တာလဲကွ”

“ လောလောဆယ် ဘာဖြစ်ဖြစ်ကွာ ပိုက်ဆံရရင် ပြီးရော။ ပင်ပန်းလည်း လုပ်မှာဘဲ”

“ Ok Ok ဒါ ငါ့ကိစ္စထားလိုက် ဟုတ်ပြီလား။ ကဲ သောက်ကြစို့ Cheer”

စားသောက်ပြီးသွားသော် အောင်အောင်တို့လင်မယား ဝင်းနိုင် စီစဉ်ပေးသော အခန်းတွင် အိပ်ယာဝင်ကြသည်။

************************

“ နွေး”

“ ရှင် ကိုအောင်”

“ ကိုအောင်လေ နွေးကို သနားမိတယ်ကွယ်။ နွေးကို ခမ်းခမ်းနားနား မင်္ဂလာမဆောင်ပေးနိုင်လို့”

“ ဒါတွေ မပြောရဘူးလေ ကိုအောင်ရဲ့။ နွေးက ကိုအောင့်ကို ချစ်လို့ လိုက်လာခဲ့ပြီးပြီဘဲဟာ”

“ ချစ်လိုက်တာ နွေးရယ်”

“ ပြွတ် ပြွတ်”

အောင်အောင် နွေးနွေးကိုယ်လုံးလေးကို ထွေးပွေ့ကာ နှုတ်ခမ်းခြင်း စုပ်နမ်းလိုက်သည်။

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်”

“ အင်းး ဟင်းးး ဟင်းးးး”

နွေးနွေးပါးစပ်ထဲ လျှာဖြင့် ထိုးကလိရင်း နွေးနွေးလျှာကို စုပ်လိုက်ရာ နွေးနွေး တဟင်းဟင်းဖြင့် မျက်လုံးလေး မှေးစင်းသွားသည်။ လျှာခြင်းကလိနေရင်း နွေးနွေး၏ အင်္ကျီလေးကို ပင့်တင်ကာ နို့အုံလေး နှစ်ဖက်ကို ဘရာဇီယာအပေါ်မှ အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ချေပေးသည်။ နွေးနွေးက အောင်အောင်ရဲ့ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ထားရင်း အောင်အောင့်လျှာကို စုပ်ပေးသည်။

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်”

နွေးနွေး၏ ဘရာဇီယာအား ပင့်တင်လိုက်ရာ လုံးဝန်းမို့မောက်သော ရင်သားအစုံ ပေါ်လာသည်။

“ အိုး နို့လေးတွေက လှလိုက်တာ”

“ ကိုအောင်နော်”

“ ပြွတ် ပြွတ်”

“ အင်းးး ဟင်းးး ဟင်းးး”

နို့သီးခေါင်းလေးကို နှုတ်ခမ်းဖြင့်စုပ်ကာ ကျန်နို့သီးခေါင်း တစ်ဖက်ကို လက်ဖြင့် ချေပေးလိုက်သည်။

“ အင်းး ဟင်းး ဟင်းး ဟင်းးး”

ငါးမိနစ်ခန့် နို့စို့ပြီးသွားသောအခါ နွေးနွေး၏ထဘီကို ဆွဲချွတ်လိုက်ရာ ပန်းနုရောင် အောက်ခံဘောင်းဘီအောက်တွင် ဖောင်းကြွနေသော စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေး ပေါ်လာသည်။ အောက်ခံဘောင်းဘီ အပေါ်မှနေ၍ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးကို လက်ညှိုးဖြင့် ပွတ်ဆွဲ ကလိပေးရာ အရည်ကြည်လေးများ စိမ့်ထွက်လာပြီး ဘောင်းဘီလေးတွင် စိုလာသည်။ အောင်အောင် နွေးနွေးနှုတ်ခမ်းလေးအား စုပ်လိုက်ရင်း လက်ကို အောက်ခံဘောင်းဘီထဲ လျှိုကာ စောက်စိလေးကို လက်ညှိုးဖြင့် ပွတ်ပေးလိုက်တော့

“ အိ အိ အင်းးးး ဟင်းးးး ဟင်းးး ဟင်းးးး”

နွေးနွေး၏ ဖင်လေး ကော့ကော့လာသည်။ အောင်အောင် နွေးနွေး၏ ပင်တီလေးကို ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ နွေးနွေး အလိုက်သင့် အိပ်ရာပေါ် လှဲအိပ်ကာ ပေါင်ကားပေးလိုက်သည်။ အောင်အောင် အဝတ်အစားများ ချွတ်၍ နွေးနွေးပေါင်ကြားတွင် နေရာယူလိုက်ကာ သူ၏ တောင်မက်နေသော လီး ဒစ်ဖြင့် စောက်ပတ် အကွဲကြောင်းလေးတစ်လျှောက် အထက်အောက် ပွတ်ပေးလိုက်သည်။

“ အို အဟင့်ဟင့် ကိုအောင်ရယ်”

တစ်ချက် တစ်ချက် လီးဒစ်က စောက်စိလေးကို ထိမိရာ နွေးနွေးကိုယ်လေး တွန့်တွန့်သွားသည်။ လီးကို လက်ဖြင့်ကိုင်၍ စောက်ပတ်လေးထဲ ဒစ်မြုပ်ရုံ ထည့်လိုက်သည်။ စောက်ပတ်ထဲက အရည်များ စိမ့်ထွက်နေ၍ ဒစ်မှာ လျှောလျှောလျှူလျှူ ဝင်သွားသည်။

“ အ… ဖြေးဖြေးလုပ်နော် ကိုအောင် နွေး နာမှာကြောက်တယ်”

“ စိတ်ချပါ နွေးရယ်။ ကိုအောင် ဖြေးဖြေး လုပ်မှာပါ”

“ ဇွိ ဇွိ ဗျိ အ ကို ကိုအောင်”

နွေးနွေး အောင်အောင်၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“ နာလို့လား နွေး”

“ အင်း နည်းနည်းနာတယ်”

“ ဇွိ ဇွိ ပြွတ် ပြွတ် အ အ အ”

အောင်အောင် လီးဝင်သလောက်သာ ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက် လုပ်နေသည်။ နွေးနွေး စောက်ပတ်လေးက တစ်ခါမှ အလိုးမခံဖူးသော အပျိုစင် ပါကင်လေး ဖြစ်သဖြင့် အရမ်းလိုးလိုက်လျှင် နာကျင်သည့်ဒဏ်ကို မခံနိုင်မှာ စိုးရသည်။

“ ပြွတ် ပြွတ် ဇွိ ဇွိ အ အ အင်းးဟင်းးဟင်းးးးး”

အချက် ၂၀ ခန့် လုပ်ပြီးသော် နွေးနွေးဖင်လေး အောက်မှ ကော့ကော့လာသဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိလာမှန်း သိ၍

“ အင့် ဗျိ ဗျိ ဒုတ် အားးး အမလေးး ကိုအောင်ရဲ့ ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် နာလိုက်တာ အရမ်းဘဲ အီးး ဟီးးဟီးးး”

အောင်အောင် အားပြင်းပြင်းနှင့် ဆောင့်ထည့်လိုက်ရာ လီးဒစ်က အပျိုမှေးကို ထိုးခွဲကာ သားအိမ်ခေါင်းထိ ရောက်သွား၍ နွေးနွေး အတော်နာသွားသည်။ အောင်အောင် လီးကို စောက်ပတ်ထဲ စိမ်ထားကာ နွေးနွေးနို့လေးများကို စို့ပေးနေသည်။ ၅ မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် အင်း ဟင်းး ဟင်းး”

နွေးနွေး နာကျင်မှု သက်သာလာသည်။ အောင်အောင် လီးကို အဆုံးထိထုတ်ကာ ခပ်စပ်စပ်လေး ပြန်ဆောင့်လိုက်သည်။

“ ပလွတ် ဗျွတ် အင့် ဗျိ ဗျိ ဗျိ အားးးး”

အောင်အောင် ၁၀ ချက်ခန့် အဆုံးထိ ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက် လုပ်နေရာ နွေးနွေးဖင်လေး ပြန်ကော့ပေးလာသဖြင့် ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ပုခုံးပေါ် ထမ်းတင်ကာ အားကုန် ကျုံးတော့သည်။

“ ဗျိ ဗျိ ဗျွတ် အ အ အ ဗလွတ် ဗလွတ် ဗျွတ် အ အ ဆောင့် ကိုအောင် အ အ နာနာလေးဆောင့် အ အ အ အားးးးရှီးးးးး”

အောင်အောင့် သုတ်ရည်များ နွေးနွေးစောက်ပတ်လေးထဲ ပန်းထည့်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် နွေးနွေး စောက်ပတ်လေးထဲမှလည်း အရည်များ တစစ်စစ် ထွက်လာကာ နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြီးသွားတော့သည်။ အောင်အောင်တို့ နှစ်ယောက်သား အိပ်မောကျသွားမှ တစ်ဖက်ခန်းတွင် ချောင်းကြည့်နေသော ဝင်းနိုင် အိပ်ဖြစ်သွားသည်။

——————————————

“ အောင်အောင်ရေ လောလောဆယ် ငါ လုပ်နေတဲ့ site မှာ တာဝန်ခံအနေနဲ့ လုပ်မလား”

“ ရတယ် ဝင်းနိုင် ဘာအလုပ်ဖြစ်ဖြစ် ပန်းရံဆိုလည်း လုပ်မှာဘဲကွာ”

“ အေး ဒါဆို မင်း မနက်ဖြန် အလုပ်စဆင်းပေါ့ ဟုတ်ပြီလား”

“ ကျေးဇူးပါ ဝင်းနိုင်ရာ။ နွေးနွေးအတွက်တော့ နောက်မှ အလုပ်ရှာတော့မယ်။ လောလောဆယ် အိမ်မှာ ထမင်းချက်ပေါ့”

“ အင်းပါ ကိုအောင်ရယ်။ ကိုအောင် အလုပ်ရတာကိုဘဲ နွေး ဝမ်းသာပါတယ်”

ဝင်းနိုင်၏အလုပ်တွင် အောင်အောင် အလုပ်စဆင်းဖြစ်သည်။ အလုပ်သမားများ၏ လစာများ ပစ္စည်း အဝယ်စာရင်း အသုံးစားရိတ်များကို ကိုင်တွယ်ပေးရသည်။ ဝင်းနိုင်မှာလည်း အောင်အောင်တို့လင်မယား ရောက်လာကတည်းက ညပိုင်း သူတို့လိုးနေသည်ကို ချောင်းကြည့်ခြင်း၊ နေ့လည်ဘက် နွေးနွေး ရေချိုးသည့်အချိန်ကို ခန့်မှန်း၍ အိမ်ပြန်ကာ ချောင်းကြည့်ခြင်း၊ တစ်ခါ တစ်ခါ ရိသဲ့သဲ့ စကားများပြောကာ နွေးနွေးကိုယ်လုံးအား ရမက်ထန်သော အကြည့်များနှင့် ကြည့်ခြင်း စသည့် အလုပ်များ တိုးလာသည်။ သူငယ်ချင်း၏ မိန်းမဖြစ်သော်လည်း တောင့်တင်းလှပသော နွေးနွေးအား သူ လိုးချင်နေသည်။ ထို့အတွက် အခွင့်ကောင်းကို စောင့်နေသည်။

နွေးနွေးမှာလည်း ဝင်းနိုင်၏ အပြော အကြည့်များကို မကြိုက်ပေမယ့် ကျေးဇူးရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သလို အောင်အောင်၏သူငယ်ချင်း ဖြစ်သဖြင့် အောင်အောင့်ကိုပင် ဖွင့်မပြောဘဲ ကြည့်ရှောင်နေရသည်။

အောင်အောင်တို့လင်မယား ဝင်းနိုင်အိမ် ရောက်နေသည်မှာ တစ်လကျော်သွားပြီ။ ဝင်းနိုင် နွေးနွေး ကို တွယ်ချင်သည့် စိတ်ကလည်း တနေ့တခြား တိုးတိုးလာသည်။ ထို့ကြောင့် အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ရင်း တစ်နေ့တွင်

“ အောင်အောင်ရေ site အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ထပ်ဝယ်ဖို့ရယ်၊ အရင်ယူထားတဲ့ ပစ္စည်းဖိုးတွေ ရှင်းဖို့ မင်း မနက်ဖြန် မန္တလေးကို သွားရမယ်”

“ ကိုအောင် ကြာမှာလားဟင်”

“ တစ်ညအိပ်ပါ။ ဘာလဲ ညည်းယောက်ျားကို စိတ်မချလို့လား ညည်းလည်း လိုက်သွားလေ”

“ တစ်ညအိပ်ဆိုရင်တော့ မလိုက်တော့ပါဘူး။ ကိုအောင့် အလုပ်မှာ နွေး လိုက်နှောင့်ယှက်သလို ဖြစ်နေပါ့မယ်”

“ နွေးရယ် ကိုအောင်လည်း ပြီးတာနဲ့ တန်းပြန်လာမှာပေါ့ ဟုတ်ပြီလား”

_________________________

ဝင်းနိုင် အောင်အောင့်ကို ကားဂိတ်လိုက်ပို့ပြီး site ထဲ ခဏဝင်ကာ အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။ အိမ်ရောက်သော် နွေးနွေး ရေချိုးခန်းမှ ထမိန်ရင်လျားဖြင့် ထွက်လာသည်။

“ ဟင် ကိုဝင်းနိုင် ဒီနေ့ site ထဲ မသွားဘူးလား”

“ ဒီနေ့ လုပ်စရာလေးရှိလို့ ပြန်လာတာ ဟဲဟဲဟဲ”

ဝင်းနိုင်ကပြောရင်း နွေးနွေးရဲ့ မလုံ့တလုံ ဖြစ်နေသော ရင်သားလေးများကို တဏှာခိုးဝေနေသော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်နေသည်။ နွေးနွေး စိတ်မလုံစွာ ရင်ဘက်ကို လက်ဖြင့်အုပ်၍ ဝင်းနိုင်ကို ရှောင်လိုက်ပြီး အခန်းထဲ အပြေးတပိုင်း ဝင်လိုက်သည်။ အခန်း တံခါး ပိတ်လိုက်စဉ် ဝင်းနိုင်မှာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အခန်းတံခါးကို လှမ်းဆွဲပြီး အခန်းထဲ လိုက်ဝင်လာလိုက်သည်။

“ ကို ကိုဝင်းနိုင် အခန်းထဲ ဘာ ဘာလုပ်မလို့လဲ”

“ ငါ လုပ်စရာရှိလို့ ပြန်လာတာလို့ ပြောပြီးပြီလေ”

“ အဲ့ဒါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့ အခန်းထဲ ဝင်လာတာလဲ။ အခု ထွက်ပေးပါ”

“ အေး ငါလုပ်စရာရှိတာက နင့်ကိုလေ”

ဝင်းနိုင် ပြောပြောဆိုဆို နွေးနွေးရဲ့ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ကာ ကုတင်ပေါ် ဆောင့်တွန်းလိုက်သည်။

“ ဝုန်း အ”

နွေးနွေး ကုတင်ပေါ် ပတ်လက်လှန်ကျသွားရာ ဝင်းနိုင် နွေးနွေးအပေါ် ခုန်အုပ်၍ တက်ခွလိုက်သည်။

“ ရှင် ရှင် မယုတ်မာနဲ့နော် လွှတ် လွှတ်”

နွေးနွေး ရုန်းကန်ရင်း ဝင်းနိုင်ရင်ဘတ်အား လက်သီးနှင့်ထု မျက်နှာအား လက်သဲများနှင့် ကုတ်ခြစ်သည်။ ဝင်းနိုင် နွေးနွေး၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖိထားကာ

“ မင်း ငြိမ်ငြိမ်လေးနေရင် ကောင်းမယ် နွေးနွေး။ မဟုတ်ရင် အသားနာလိမ့်မယ်”

“ ဘာ ရှင် ကျွန်မကို မတရားကျင့်တာ ငြိမ်ခံရမယ် ဟုတ်လား။ လူယုတ်မာကြီး လွှတ် လွှတ် အု အု ဝု”

နွေးနွေးပါးစပ်ထဲ အသင့်ယူလာသော လက်ကိုင်ပုဝါကို လုံးထွေး၍ ဆို့လိုက်သည်။ ပြီးနောက် နွေးနွေး၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဒူးဖြင့် ဖိထားကာ ခါးပတ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ကုတင်တိုင်တွင် ပူးချည်လိုက်သည်။ လှုပ်ရှား၍ မရတော့သော အခြေအနေတွင် ဝင်းနိုင် နွေးနွေးကိုယ်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ထဘီကို ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ နွေးနွေးကိုယ်‌ ကိုယ်တုံးလုံး ဖြစ်သွားတော့သည်။

“ ဝု ဝု ဝု ဝူးးး”

ဝင်းနိုင် သူ၏ ဘောင်းဘီကိုချွတ်ကာ နွေးနွေး၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ပုခုံးပေါ်ထမ်း၍ လီးဒစ်ကို စောက်ပတ်အဝတွင် တေ့လိုက်သည်။ နှူးနှပ်ပြီးမှ လိုးချင်သော်လည်း လီးအရင်ဝင်ထားမှ စိတ်ချရမည်လေ။

“ အင့် ဗျိ ဗျိ ဗျစ် အူးးဟူးဟူးးးးဟူးးးး”

အားပြင်းပြင်းဖြင့် တစ်ချက်တည်း ဆောင့်ထည့်လိုက်ရာ လီးမှာ စောက်ပတ်အတွင်းသားများအား ပွတ်တိုက်ကာ သားအိမ်ခေါင်းထိ ဝင်ဆောင့်သည်။ နွေးနွေး သားအိမ်အောင့်သွား၍ ခေါင်း ဘယ်ညာ ရမ်းကာ မျက်ရည်များပင် ကျလာသည်။ ဝင်းနိုင်က လီးကို တစ်ဆုံးထုတ်ကာ အားကုန် ပြန်ဆောင့်ချလိုက်သည်။

“ ဗလွတ် ဗျွတ် အင့် ဗျိ ဗျိ ဇွိ ဒုတ် အူးး ဟူးးဟူးးဟူးးး”

တစ်ချက်ခြင်း အားရပါးရ လိုးဆောင့်ပြီး နွေးနွေးရဲ့ စောက်ပတ်လေး ဝင်းနိုင်လီးကို ခံနိုင်ရည်ရှိလာသဖြင့် ဝင်းနိုင် အဆက်မပြတ် ဆောင့်တော့သည်။ နွေးနွေး စိတ်က မနှစ်မြို့သော်လည်း မသိစိတ်က ဖင်ကြီးကို ကော့ကော့ပေးသည်။

“ ဗျိ ဗျိ ဇွိ ဇွိ အု အု အု ဗျွတ် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗျွတ် အု အု အိ အားးးရှီးးးးးးးး”

ဝင်းနိုင် ဆောင့်ချက်တွေ ပြင်းလာကာ နွေးနွေး စောက်ပတ်ထဲ သုတ်ရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ နွေးနွေးလည်း ခါးကော့ ဖင်ကြွကာ ပြီးသွားသည်။ ဝင်းနိုင် နွေးနွေးပါးစပ်ထဲမှ လက်ကိုင်ပုဝါကို ထုတ်လိုက်ပြီး ခါးပတ်ကြိုးကို ဖြည်ပေးလိုက်သည်။

“ ကောင်းလား နွေးနွေး”

“ ဘာ ကောင်းလားလဲ လူယုတ်မာကြီး။ အီးဟီးဟီးဟီး ကိုအောင် သိသွားရင် ကျွန်မ ဘဝပျက်ပြီရှင့် အီးဟီးဟီးဟီး”

“ မင်းမပြောရင် အောင်အောင် မသိပါဘူးကွာ။ ငိုမနေစမ်းနဲ့ တိတ်တော့။ ခဏနားပြီးရင် နောက်တစ်ချီ ဆွဲမယ် ဟုတ်ပြီလား။ ငါ မင်းကို အောင်အောင်လိုးတာထက် ကောင်းအောင် လိုးပေးမှာပါကွ”

ဝင်းနိုင် ပြောရင်း အဝတ်မဝတ်ဘဲ အခန်းအပြင်ဘက် ထွက်သွားသည်။ ပြီးနောက် Beer ပုလင်း ယူလာကာ beer သောက်ရင်း ကုတင်ပေါ် တစ်သိမ့်သိမ့် ရှိုက်ငိုနေသော နွေးနွေးအား မျက်စိအရသာခံနေသည်။ Beer တစ်လုံး ကုန်သွားသော် ကုတင်ပေါ် တက်လာသည်။

“ ကဲ နွေးနွေး နောက်တစ်ချီ စလိုက်ကြစို့ ပေါင်ကားလိုက်”

နွေးနွေးလည်း မထူးတော့ပြီမို့ မျက်နှာလွှဲ၍ ပေါင်ဖြဲပေးလိုက်သည်။ ဝင်းနိုင် နွေးနွေးပေါင်ကြားထဲ ခေါင်းဝင်ကာ စောက်ပတ်ကို snow tower ဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် စောက်ပတ်အား လက်ဖြင့်ဖြဲ၍ အကွဲကြောင်းလေးထဲ လျှာဖြင့် ထိုးမွှေလိုက်သည်။

“ အားးး ရှီးး အဟင့် ဟင့် ဟင့်”

ပါးစပ်ကို စောက်ပတ်တွင် ဖိထားကာ လျှာဖြင့် အားရပါးရ ထိုးမွှေလိုက်၊ စောက်ပတ်အတွင်းသားများအား စုပ်ယူလိုက်၊ စောက်စိလေးကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိစုပ်လိုက် လုပ်ပေးနေရာ

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် အားးးရှီးးးး အဟင့် ဟင့် ဟင် အိုးးးးးးး”

နွေးနွေး အောင်အောင့်ကိုပင် သတိမရနိုင်တော့ပေ။ ဝင်းနိုင် စောက်စိလေးကို ဖိစုပ်ပေးရင်း လက်ညှိုးကို စောက်ပတ်ထဲ ထိုးထည့်ကာ G-sport နေရာအား လက်ညှိုးဖြင့် ဖိပွတ်ပေးနေသည်။ နွေးနွေး ဝင်းနိုင်၏ခေါင်းကို လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ စောက်ပတ်နှင့် ဖိကပ်ရင်း ဖင်ကြီးကို ကော့ကော့ပေးသည်။

“ ပြွတ် ပြွတ် စိ စိ အားး ရှီးးး ကောင်းလိုက်တာ ဟားးးး ထွက်ကုန်ပြီ ထွက်ကုန်ပြီ အားးးးးးးးးးးး”

နွေးနွေးခါးလေး ဆန့်ငင်ဆန့်ငင် ဖြစ်ကာ တစ်ချီပြီးသွားသည်။ ဝင်းနိုင် ချက်ခြင်း နွေးနွေးဖင်အောက် ခေါင်းအုံးခုကာ ဖောင်းကြွလာသော စောက်ပတ်ကြီးထဲ လီးကို ထိုးထည့်လိုက်သည်။

“ ဗျိ ဗျိ ဗွတ် ဗွတ် အားးးးးးးး”

နွေးနွေးကလည်း ဝင်းနိုင်ရဲ့ လက်မောင်းများကို လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ

“ ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် ဆောင့် ဆောင့် အားရပါးရ ဆောင့် အားးးးးးး”

ထိုနေ့တွင် ဝင်းနိုင် နွေးနွေးအား တစ်နေကုန် တစ်ညလုံး နားလိုက် လိုးလိုက်ဖြင့် နံနက်လင်းမှ လိုးပွဲရပ်သွားသည်။

နောက်ရက်တွင် အောင်အောင် site ထဲ ရှိနေချိန် ဝင်းနိုင်မှာ အိမ်သို့ပြန်လာကာ နွေးနွေးကို လိုးသည်။ နွေးနွေးမှာလည်း နေ့ဘက် ဝင်းနိုင်ရဲ့ အလိုးကိုခံလိုက်၊ ညဘက် အောင်အောင်လိုးတာကို ခံလိုက်ဖြင့် ကာမအရသာကို ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားဇိမ်တွေ့နေတော့သည်။ နှစ်ယောက်သား အနေအထိုင် ပိရိသဖြင့် အောင်အောင် လုံးဝ မရိတ်မိပေ။ ဝင်းနိုင်၏ သွန်သင်မှုကြောင့် နွေးနွေး လီးကိုပင် ကောင်းကောင်း စုပ်တက်နေပြီ။ အလုပ်အကိုင် အဆင်ပြေမှ ကလေးယူမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထား၍ တားဆေးထိုးထားသဖြင့် နွေးနွေးမှာ ကိုယ်ဝန် မရှိသေးပေ။

တစ်နေ့တွင် အောင်အောင် site ထဲ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူ စာရင်းရှင်းနေရင်း ပစ္စည်းဝယ်သည့် ကုမ္မဏီမန်နေဂျာနှင့် ရင်းနှီးကာ သူ့ထံတွင် ငွေလွှဲ ငွေကောက် ကားမောင်းတက်သည့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် စာရင်းကိုင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လိုအပ်ကြောင်း စကားစပ်မိသည်။ မိမိတို့လင်မယား နှစ်ယောက်လုံး အလုပ်ရနိုင်သော်လည်း အိမ်ထောင် မရှိသူကို ဦးစားပေးခေါ်သဖြင့် စိတ်ဓါတ်ကျကာ ပြန်လာသည်။

“ ကိုအောင် မျက်နှာလည်း မကောင်းပါလား။ ဘာဖြစ်လာလို့လဲ”

“ ဒီလို နွေးရေ %&$#@*-=………….”

“ သြော် အဲ့ဒါများ လွယ်လွယ်လေး။ ကိုအောင်နဲ့ နွေးနဲ့ မောင်နှမလို့ ပြောပြီး အလုပ်လျှောက်ကြည့်မယ်လေ။ မရတော့လည်း အရှုံးမရှိပါဘူး။ ရတော့လည်း အမြတ်ပေါ့”

“ ဟား အဲ့ဒီအကြံ မဆိုးဘူး ဒါပေမယ့်”

“ ဘာမှ ဒါပေမယ့်မနေနဲ့၊ နောက်ကိစ္စ နောက်ရှင်း၊ အခုဘဲ အလုပ်လျှောက်ဖို့ လုပ်တော့။ နွေးလည်း ကိုအောင်တစ်ယောက်တည်း အလုပ်လုပ်နေတာ မကြည့်ရက်ဘူး”

“ ok ဒါဆို အခုဘဲ သွားလျှောက်လိုက်မယ်။ နွေး မှတ်ပုံတင်ရယ် ပတ်စ်ပို့ပုံရယ် ပေးလိုက်။ ကိုအောင် ဝင်းနိုင်ကိုပြောပြီး မန္တလေးအထိ သွားလျှောက်ရမှာ”

အောင်အောင် ဝင်းနိုင်ကိုပြောကာ မန္တလေးသို့ ဆင်းသွားသည်။ ဝင်းနိုင်လည်း ချက်ခြင်း အိမ်သို့ပြန်လာကာ

“ နွေးရယ် အလုပ်ရရင် နွေးလည်း မန္တလေးကို လိုက်သွားမှာပေါ့နော်။ ကိုယ်တော့ လွမ်းနေရတော့မှာပေါ့”

“ အော် ကိုဝင်းနိုင်ရယ် ကျွန်မတို့ တစ်သက်လုံး ဒီလိုနေသွားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ ဘဝအတွက် တိုးတက်ရာ တိုးတက်ကြောင်း ရှာရမှာပေ့ါ။ ကဲ လွမ်းရမဲ့ကိစ္စ ခဏထားလိုက်။ ကိုအောင် မန္တလေးသွားတဲ့ တစ်ညလုံး နွေးတို့ အတူတူနေမယ်လေ”

“ ဟားးး ဒါ ဟုတ်တာပေါ့ ကဲလာ အခန်းထဲသွားကြစို့”

“ ဒါမျိုးကြ နှစ်ခါမပြောရဘူး လူဆိုး”

“ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ”

ဝင်းနိုင် နွေးနွေးပုခုံးလေးအား ဖက်ကာ အခန်းထဲဝင်၍ အခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

“ ဂျိတ်”

အောင်အောင်တို့လင်မယား နှစ်ယောက်စလုံး အလုပ်ရသဖြင့် မန္တလေးတွင် ကုမ္ပဏီမှ စီစဉ်ပေးသော တိုက်ခန်းတွင် နေရသည်။ မန်နေဂျာနှင့်လည်း ရင်းနှီးသဖြင့် အစစအရာရာ အဆင်ပြေသည်။ Interview စဉ်က သူဌေးကိုယ်တိုင် ဗျူးကာ အောင်အောင်က ငွေလွှဲ ငွေထုပ် နေရာတွင် အလုပ်ရပြီး နွေးနွေးက စာရင်းကိုင် အလုပ်ရသည်။ မောင်နှမ အတူနေခြင်သည်ဟု ပြောထားသဖြင့် တိုက်ခန်းတစ်ခုတွင် ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်မယားနှစ်ယောက်လုံး ပျော်လိုက်သည် ဖြစ်ခြင်း။

သူဌေးမှာ အသက် ၃၅ နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး အိမ်ထောင်ကွဲနေသူဖြစ်ကြောင်း၊ သူ၏ အမျိုးသမီးမှာလည်း ကုမ္ပဏီတစ်ခု ထောင်ထားကြောင်း၊ သူဌေးက သဘောကောင်းသော်လည်း လုပ်ငန်းတွင် တိကျမှကြိုက်ကြောင်း မန်နေဂျာကိုမိုး ပြောသဖြင့် သိထားသည်။ လင်မယားနှစ်ယောက်လုံး အလုပ်တွင် မောင်နှမပုံစံ ပိပိရိရိနေကာ အလုပ်ကို တာဝန်ကျေအောင် လုပ်ပြီး ညနေ အလုပ်ဆင်းချိန်မှ အတိုးချ အလွမ်းသယ်ရသည်။

“ လွမ်းလိုက်ရတာ နွေးရယ်၊ ကိုအောင်တို့ဘဝက နီးလျက်နဲ့ ဝေးနေရတဲ့ ဘဝကွာ”

“ အော် ကိုအောင်ရယ် နေ့ခင်းသာ စကားကောင်းကောင်း မပြောရတာ။ ညဘက် အတူတူနေလို့ရတာဘဲဟာ။ တစ်ခြား အလုပ်မရသေးခင်လေး အောင့်အီးပြီး နေကြတာပေါ့။ အခု အလုပ်က မပင်ပန်းတဲ့အပြင် လစာလည်း မက်လောက်စရာ၊ နေရာထိုင်ခင်းလည်း ပေးထားတော့ နွေးတို့အတွက် ဘယ်လောက် အဆင်ပြေလဲ၊ ရတာလေး စုကြတာပေါ့။ ဒီအတိုင်း တစ်သက်လုံး နေသွားမှာမှ မဟုတ်တာ”

“ အင်းပါ နွေးရယ်။ ဒါပေမယ့် သူဌေးကိုစိုးခိုင် နွေးကို ကြည့်တဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လွန်းတော့ ကိုအောင် စိတ်မချဘူးကွယ်”

“ သူက နွေးကို အပျိုမှတ်လို့ ကြည့်တာ နေမှာပါ ကိုအောင်ရယ်။ စိတ်ချပါ နွေး ရှောင်တတ်ပါတယ်။ နွေးလေ ကိုအောင့်ကို အရမ်းချစ်တယ် သိလား”

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်”

နွေးနွေး အောင်အောင့်နှုတ်ခမ်းကို နမ်းစုပ်လိုက်သည်။ အောင်အောင် နွေးနွေးအား သိုင်းဖက်ကာ အငမ်းမရ ပြန်လည်နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ နွေးနွေး အောင်အောင့်ရင်ဘက်ကို တွန်းလှဲရာ အောင်အောင် ကုတင်ပေါ် ပတ်လက်လှန်ကျသွားသည်။ နွေးနွေး အောင်အောင့်အပေါ်မှ တက်ခွကာ အောင်အောင့်အင်္ကျီအား ချွတ်လိုက်သည်။ အောင်အောင့်နို့အုံနှင့် ရင်ဘက် တစ်လျှောက် လက်သည်းချွန်များနှင့် အသာကုတ်ခြစ်ရင်း နို့သီးခေါင်းလေးများကို စုပ်လိုက်သည်။

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် အိုးးးး ရှီးးးး”

အောင်အောင် ခေါင်းမော့ကာ ဇိမ်တွေ့သွားသည်။ နွေးနွေးလျှာလေးဖြင့် အောင်အောင့်ချက်ကို ကလိရင်း ဘောင်းဘီဇစ်ကို ဖွင့်ကာ အထဲမှ မာန်ဖီနေသော လီးကို လက်ဖြင့် ဖွဖွလေး ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“ အိုး ကိုအောင့်ဟာကြီးက တင်းမာနေတာဘဲ”

“ နွေးက အဲ့လောက်ဆွနေမှတော့ ဒီကောင်ကြီး ထနေပြီပေါ့ ဟားဟားဟားဟားး”

“ ကဲ ဒီနေ့ နွေး ကိုအောင့်ကို အစွမ်းကုန် ပြုစုပေးမယ်နော်”

နွေးနွေး အောင်အောင့်ဘောင်းဘီအား ဆွဲချွတ်ကာ ကုတင်ခြေရင်းတွင် ပုံလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ထောင်မက်နေသော လီးကြီးကို လက်ဖြင့် ဖွဖွလေး ကိုင်ကာ အရည်ပြားကို ဆွဲချလိုက်သည်။ နီရဲစိုစွတ်နေသော လီးဒစ်ကြီးပေါ်လာရာ နွေးနွေး နှုတ်ခမ်းအားစုပြီး လီးဒစ်ကို ငုံစုပ်လိုက်သည်။

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် အားးး ရှီးးး နွေးရယ်”

အောင်အောင် နွေးနွေးခေါင်းကို ကိုင်ကာ လက်ချောင်းများဖြင့် ဆံပင်ကို ထိုးဆွရင်း မှိန်းနေသည်။ နွေးနွေး အောင်အောင့်ဂွေးဥနှစ်လုံးကို လက်ဖြင့် ဖွဖွလေး ပွတ်ချေနေရင်း လီးဒစ်ကို လျှာဖြင့် ဝိုက်လိုက်၊ လီးကို အာခေါင်ထိအောင် ငုံစုပ်လိုက် လုပ်ပေးနေရာ

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် အိုးးးး ဟိုးး ဟိုးး ကောင်းလိုက်တာ နွေးရယ် ရှီးးးးး”

ဆယ်မိနစ်ခန့် အောင်အောင့်လီးကို စိတ်ကြိုက် စုပ်ပေးလိုက်ရာ အောင်အောင့်တစ်ကိုယ်လုံး ကုတင် ထက်တွင် ကော့လှန်နေတော့သည်။

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် အားးးဟားးးဟားးး”

“ နွေး အပေါ်က တက်ဆောင့်ပေးမယ်နော်”

နွေးနွေး အောင်အောင့်နားနား တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်ရာ အောင်အောင် မျက်လုံးမှေးစင်းကြည့်ရင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ နွေးနွေး အဝတ်များ ချွတ်ကာ အောင်အောင့်အပေါ် တက်ခွလိုက်သည်။ လီးကို လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ စောက်ပတ်အပေါက်တွင် တေ့လိုက်ပြီး ဖင်ကို ဖြေးဖြေးခြင်း ဖိထိုင်လိုက်သည်။

“ ပြွတ် ဗလွတ် ဗျိ အားဟားးဟားးး”

တင်းမာနေသော လီးကြီးမှာ နွေးထွေးနူးညံ့သော စောက်ပတ် အတွင်းသားများအား ပွတ်တိုက်ကာ အဆုံးထိ ဝင်သွားသည်။ နွေးနွေး ဖင်ကြီးကို ကြွလိုက် ဖိလိုက်ဖြင့် လုပ်ပေးလိုက်ရာ

“ ပြွတ် ပြွတ် ဗလွတ် ဗျွတ် အိုးးး ရှီးးး”

အောင်အောင် ဇိမ်တွေ့နေသည်။ အချက် ၂၀ ခန့် အပေါ်မှ လိုးပြီးသော် နွေးနွေး စောက်ပတ်အား အောင်အောင့် ဆီးခုံဖြင့် ဖိကပ်ကာ ဖင်ကြီးအား စကောဝိုင်း ဝိုင်းပေးလိုက်သည်။

“ အားးး ဟားး ဟားး ဟားး နွေးရယ် ကောင်းလိုက်တာကွာ”

အောင်အောင် နွေးနွေး၏ နို့အုံနှစ်ဖက်ကို လက်များဖြင့် ဖိညှစ်ပေးလိုက်ရာ နွေးနွေး ပိုမိုသွက်လာသည်။ ဆယ်မိနစ်ခန့် စကောဝိုင်းပြီးသော် နွေးနွေးလက်နှစ်ဖက်က အောင်အောင့်ပုခုံးပေါ် ထောက်လိုက်သည်။ ဆံပင်များ အောင်အောင့် မျက်နှာပေါ် အုံကျလာသည်။

“ နွေး အားရပါးရ ဆောင့်တော့မယ်နော်”

“ အင်း”

ဆံပင်များကြားမှ ရမက်ထန်နေသော နွေးရဲ့ မျက်နှာလေး ကြည့်ကောင်းနေသည်။

“ ဗျွတ် ဗျွတ် ဖတ် ဖတ် အင့် အင့် အင့် ပလွတ် ပလွတ် ဗျွတ် ဗျွတ် အ အ အ ”

အောင်အောင်လည်း နွေးနွေးခါးကို လက်ဖြင်ကိုင်ကာ အောက်မှ စည်းချက်ညီညီ ပင့်ပေးသည်။ နွေးနွေး ဆောင့်အချ အောင်အောင် ပင့်အတင် ကွက်တိ ကျနေရာ နှစ်ယောက်စလုံး ကောင်းနေတော့သည်။ နွေးနွေး၏ ဆောင့်ချက်များ သွက်လာသည်။

“ ဗျွတ် ဗျွတ် ဖက် ဖက် ဖက် အ အ အ ဖောက် ဖောက် ဗလွတ် ဗျွတ် အင့် အင့် အင့် ဘွတ် ဘွတ် ဗျွတ် ဗျွတ် အ အ အ ကို ကိုအောင့် အ အ အ ပြီးတော့မယ် ပြီးတော့မယ် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗျွတ် အားးး အားးး ရှီးးးးး အိုးးဟိုးးဟိုးးးး ဟားးး”

နွေးနွေးကိုယ်လုံးလေး အောင်အောင့်အပေါ် အရုပ်ကြိုးပျက် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ အောင်အောင်လည်း တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။

“ အင်းးးဟင်းးဟင်းးဟင်းး ကိုအောင်ရယ် ချစ်လိုက်တာကွယ်”

“ နွေး မောသွားပြီလား”

နွေးနွေး ချစ်စဖွယ် ပြုံးပြရင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

“ နွေး ဒီပညာတွေ ဘယ်လိုတတ်တာလဲ ဟင်”

“ အော် ကိုအောင်ရယ်။ နွေးလည်း ဒီဘက်ခေတ်က လူငယ်တစ်ယောက်လေ။ ကိုယ့်ယောက်ျားကို ပြုစုဖို့ရာ 18+ တွေ ကြည့်တာပေါ့ အဟီးးး”

အောင်အောင် နွေးနွေးရဲ့ နဖူးလေးအား နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ နွေးနွေး စိတ်ထဲမှာသာ **ကိုအောင်ရယ် အဲ့ပညာတွေက ကိုအောင့်သူငယ်ချင်း ကိုဝင်းနိုင် သင်ပေးလိုက်တာတွေလေ၊ နွေးလေ ကိုဝင်းနိုင်နဲ့ ဖောက်ပြန်မိပေမယ့် ကိုအောင့်ကိုဘဲ ချစ်တာပါ၊ နွေးရဲ့ စိတ်ဆန္ဒအရ မှားခဲ့တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါနော်၊ နွေး ကိုအောင့်ကို အရမ်းချစ်တယ်ကွယ်***။ နွေးနွေး ရင်ထဲက စကားတွေကို ကိုအောင် မကြားနိုင်ဘဲ နွေးနွေးကိုယ်လုံးလေးအား ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဖတ်ထားရင်း အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

————————————————

အလုပ်မှ အိမ်သို့ ဖယ်ရီကားဖြင့် အတူတူ ပြန်ရသော်လည်း တစ်ခါတစ်ခါ နွေးနွေး စာရင်းများ မပြီးလျှင် နောက်ကျတတ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အောင်အောင်က အရင်ပြန်ရသည်။ မောင်နှမဟု ပြောထားသဖြင့် ထိုအချိန်ကြီးအထိ စောင့်ရန် မသင့်ပေ။ ထိုသို့ နောက်ကျသည့်အခါမျိုးတွင် မန်နေဂျာကိုမိုးက နွေးနွေးအား ကားဖြင့် လိုက်ပို့ပေးတက်သည်။ ကိုမိုး လိုက်ပို့ပေးလျင် သိပ်မိုးမချုပ်သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ကိုစိုးခိုင် လိုက်ပို့လျှင် ဆိုင်တစ်ဆိုင်၌ ညစာ စားပြီးမှ ပြန်ပို့သည်။ ထိုညမျိုးတွင် အောင်အောင် အူတိုရသည်။

ဒီရက်ပိုင်း ညစာစားပွဲ ရှိသည့်အခါတွင်လည်း ကိုစိုးခိုင် နွေးနွေးကို ခေါ်သွားလေ့ရှိသည်။ ယခုညလည်း နွေးနွေးအား ကုမ္ပဏီမိတ်ဆုံစားပွဲတွင် သူနှင့်အတူ လိုက်ရန် ခေါ်သဖြင့် မငြင်းသာ၍ နွေးနွေး လိုက်သွားရသည်။ အောင်အောင်လည်း မန်နေဂျာကိုမိုး ခေါ်သဖြင့် နှစ်ယောက်သား Beer ဆိုင် ထိုင်ဖြစ်ကြသည်။

“ အောင်အောင်ရေ မင်းညီမကိုတော့ သူဌေးက မျက်စိကျနေပုံ ရတယ်”

“ ဘာဗျ”

“ အာ မင်းကလည်း ဖြေးဖြေးလုပ်ပါဟ”

“ Sorry ကိုမိုးရာ”

“ ငါက ဖြစ်နိုင်တာကို ပြောတာပါကွ။ မင်းကလည်း အဲ့လောက်တောင် နှမျောသလား”

***နှမျောတာပေါ့ဗျာ။ အဲ့ဒါ ကျုပ်မိန်းမဗျ ကျုပ်မိန်းမ***။ အောင်အောင် ရင်ထဲကသာ ပြောဖြစ်ကာ Beer တွေ လှိမ့်သောက်နေတော့သည်။ အိမ်ပြန်ရောက်သော် နွေးနွေး ရောက်နှင့်နေပြီ။

“ ကိုအောင် ဘယ်သွားနေတာလည်းကွယ်။ နွေး စောင့်နေတာ ကြာပေါ့”

“ နွေးရယ် ကိုအောင်လေ နွေးကို စိတ်မချတော့ဘူးကွယ်။ ဒါနဲ့ နွေးမျက်နှာလည်း မကောင်းပါလား”

“ ဟုတ်တယ် ကိုအောင်။ ဒီနေ့ ကိုစိုးခိုင် နွေးကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းတယ်”

“ ဟာ ဘယ်ဖြစ်မလဲ၊ နွေး ဘယ်လို ပြောလိုက်လဲ”

“ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးလို့ ငြင်းလိုက်တာပေါ့ ကိုအောင်ရယ်။ နွေးမှာ ရည်ရွယ်ထားတဲ့သူ ရှိတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်”

“ ဟူးးး ဒီအတိုင်းနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး နွေး။ ဒီလကုန်ရင် ကိုအောင် သူဌေးကို အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ပြောမယ်။ အလုပ်က ထွက်ရင် ထွက်ရပါစေကွာ”

“ ကဲပါ ဒါတွေထားတော့ လာ အိပ်ကြစို့”

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်”

—————————————–

ဒီနေ့ ကိုအောင် ရုံးသို့ပြန်ရောက်တာ နောက်ကျသည်။ ရောက်လာတော့လည်း မျက်နှာမကောင်း။ မန်နေဂျာရုံးခန်းထဲ အလောတကြီး ဝင်သွားသည်။ တစ်နာရီခန့်ကြာသော် ကိုစိုးခိုင် ရောက်လာသည်။ ဘာတွေဖြစ်လို့ ဘာတွေ ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို နွေး မသိ။ ရုံးဆင်းချိန် ရောက်လာသဖြင့် နွေး အရင်ပြန်လာခဲ့သည်။ ည တော်တော်လေး ဉာည့်နက်မှ ကိုအောင် ပြန်ရောက်လာသည်။

“ ကိုအောင် မျက်နှာလည်း မကောင်းပါလား။ ဘာတွေဖြစ်လို့လဲ ဟင်”

အောင်အောင် နွေးနွေးအား ထွေးပွေ့လိုက်ရင်း

“ နွေးရယ် ကိုအောင်တော့ ဘဝပျက်ပြီကွာ အီးဟီးဟီးဟီး”

“ အို ကိုအောင် နွေးကို အကျိုးအကြောင်းလေး ပြောပြပါဦး”

“ နေ့လည်က ကိုအောင် site တစ်ခုက ပစ္စည်းဖိုး သိန်းသုံးရာ သွားယူပြီးအပြန် လမ်းမှာ အဖိုးကြီး တစ်ယောက် လမ်းလျှောက်ရင်း မူးလဲလို့ ကားနဲ့ တင်လာပြီး ဆေးရုံကို လိုက်ပို့ပေးခဲ့တယ်။ ဆေးရုံရောက်တော့ သူ့ phone ထဲက contact list ကိုကြည့်ပြီး သူ့မိသားစုကို အကြောင်းကြားတယ်။ ပြီးတော့ ကားဆီပြန်လာရော ကားနောက်ခန်းထဲက ပိုက်ဆံတွေ မရှိတော့ဘူးကွာ။ အီး ဟီး ဟီး ဟီး”

“ ဘုရား ဘုရား ကိုအောင်ရယ်၊ ကိုစိုးခိုင်က ဘာပြောလဲ ဟင်”

“ ကိုအောင့် တာဝန်တဲ့။ သူပြောတာလည်း ဟုတ်ပါတယ်။ ကိုအောင် ဒီငွေကို မဆပ်နိုင်ရင် တရားဥပဒေအရ ရင်ဆိုင်ရမှာ။ အဲ့ဒီတော့ နွေး အိမ်ကိုပြန်တော့။ ကိုအောင် ထောင်ကထွက်လာမှ နွေးကို လာခေါ်လှည့်မယ်နော်”

နွေးနွေး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ

“ ကဲ တော်ပြီ ကိုအောင်။ နွေး မနက်ဖြန် ကိုစိုးခိုင်နဲ့ ဆွေးနွေးကြည့်မယ်။ ကိုအောင့်ကို နွေး ထောင်အကျ မခံနိုင်ဘူး”

နွေးနွေးပုံစံက ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သကဲ့သို့ ပါးပြင်ပေါ်လည်း မျက်ရည်စတွေ ကျဆင်းလာသည်။

“ နွေး ဘာလုပ်မလို့လဲ”

“ ကိုစိုးခိုင် နွေးကို လက်ထပ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းထားတယ် ကိုအောင်”

“ ဟာ မဖြစ်ဘူး နွေး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

“ ကိုအောင်ရယ်၊ နွေး ကိုအောင့်ကို ထောင် လုံးဝ အကျမခံနိုင်ဘူး။ နွေး ကိုအောင့်ကို ကယ်တင်ခွင့် ပေးပါ။ နွေးလေ ဘယ်ဘဝရောက်ရောက် ကိုအောင့်ကို ချစ်နေမှာပါ။ အဟင့် ဟင့် ဟင်”

“ နွေးရယ် ကိုအောင် ရင်ကွဲပါပြီကွာ”

အောင်အောင်နှင့် နွေးနွေး တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်ကြသည်။

——————————————

ကုတင်ထက်တွင် တစ်ဖက်လှည့်ကာ ဘေးတစ်စောင်း လှဲနေသော နွေးနွေး၏ ပေါင်အတွင်းသားလေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ကိုစိုးခိုင် ပြုံးမိသည်။ နွေးနွေးခင်မျာ နှစ်ချီဆတ်တိုက် အလိုးခံထားရ၍ မှိန်းနေသည်။ ဦးစိုးခိုင်ရဲ့ လိုးချက်တွေက ကြမ်းလွန်းသည်။ ဆောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်လွန်း၍ ပေါင်ခွဆုံ အောင့်ကာ စောက်ပတ်တစ်ခုလုံး ပူထူနေသည်။ မုဒိန်းကျင့်ကာ အညှိုးနှင့် လိုးခံရသကဲ့သို့ ခံလိုက်ရသည်။ အောင်အောင် ထောင်ကျမည့် အရေး အတွက် ဒီကနေ့ ဦးစိုးခိုင်ကို နွေးနွေး လက်ထပ်ခဲ့သည်။

ညပိုင်း အိပ်ခန်းထဲရောက်သည်နှင့် နှူးနှပ်ခြင်း မပြုဘဲ နွားသိုးကြိုးပျက် အလိုးခံလိုက်ရသဖြင့် နွေးနွေးမှာ ရမ္မက်စိတ်ထက် နာကျင်မှုက ပိုနေသည်။ ဦးစိုးခိုင်သည် တဏှာစိတ် ပြင်းထန်သူဖြစ်ကာ ကာမဆက်ဆံရာတွင် ကြမ်းတမ်းသည့် နည်းလမ်းများ အသုံးပြုမှ အာသာပြေသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ့မိန်းမဒေါ်မီမီ သူမရှိခင် နောက်မီးလင်းသဖြင့် ကွဲခဲ့ရသည်။ ဦးစိုးခိုင်၏ ဆက်ဆံမှုမှာ ဖာသည်မပင် မခံနိုင်ပေ။ ဒေါ်မီမီလည်း ချစ်၍ ယူထားသော ယောက်ျား ဖြစ်လင့်ကစား ကာမဆက်ဆံမှုတွင် တစ်ကြိမ်မျှ ကျေနပ်မှု မရခဲ့သဖြင့် နောက်မီးလင်းရင်း လင်မယား ကွာရှင်းခဲ့သည်။ ဦးစိုးခိုင် အရက်ခွက်ကို တစ်ကျိုက်မော့ကာ စီးကရက် ခဲရင်း

“ နွေးနွေး ”

“ ရှင် အစ်ကိုကြီး”

“ မင်းတို့ လင်မယား နှစ်ယောက်လုံး ငါ့ကို ညာခဲ့တယ်”

“ ရှင်!!!!!!!!!!!!”

ဦးစိုးခိုင် ကုတင်ထက် တက်လာကာ နွေးနွေးဆံပင်အား လက်ဖြင့် ဆွဲဆုပ်ကိုင်လိုက်သဖြင့် နွေးနွေး ခေါင်းမော့သွားသည်။ နွေးနွေးနားနား ကပ်၍

“ မင်းတို့ အလုပ်လျှောက်ကတည်းက မှတ်ပုံတင်တွေကို ငါကြည့်ခဲ့တယ်။ မောင်နှမဆိုပြီး မိဘတွေ မတူကြဘူး။ အေး ကိုမိုးလည်း ရိပ်မိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အောင်အောင့်ကို ကိုမိုးက ခင်လို့ မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အလုပ်ခန့်ခဲ့တယ်။ မင်းတို့ကို ပေးနေတဲ့ တိုက်ခန်းက ငါ့တိုက်ခန်းကွ။ အဲ့ဒီမှာ ငါ cctv တပ်ထားတယ်လေ ဟားဟားဟားဟား”

“ ဒါ ဒါဆို ရှင်က ကျွန် ကျွန်မ အိမ်ထောင်သည်မှန်း သိလျက်နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တာပေါ့။ အ အ”

ဦးစိုးခိုင် နွေးနွေးဆံပင်ကို ဆွဲဆောင့်လိုက်သည်။

“ အေး ဟုတ်တယ်လေ။ မင်း ငါ့ကုမ္ပဏီကို ရောက်လာကတည်းက မင်းရဲ့ တက်မက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ ရချင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ မင်းက ငါ့လက်ခုပ်ထဲက ရေ ဖြစ်နေပြီကွ။ ဟားဟားဟားဟား။ အေး မင်းက ငါ့ဆီရောက်လာချိန် အပျို မဟုတ်ပေမယ့် အပျိုစစ်သေးတဲ့ တစ်နေရာကိုတော့ ငါ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါသေးတယ်ကွ။ ဟား ဟား ဟား ဟား”

“ ရှင် ရှင် ဘာလုပ်မလို့ အ”

“ အေး ဟုတ်တယ် အခု ငါ မင်းဖင်ကို လိုးမလို့ကွ”

“ အဲ့ဒါတော့ မလုပ် မလုပ်ပါနဲ့ အစ်ကိုကြီးရယ် အ”

ဦးစိုးခိုင် နွေးနွေးအား မှောက်လျက် အနေအထား ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ကာ အပေါ်မှ တက်ခွလိုက်သည်။ ပြီးနောက် တင်ပါးနှစ်ခုအား ဖြဲ၍ ဖင်ပေါက်ထဲ တံတွေးထွေးလိုက်ကာ လီးဒစ်ကို စအိုပေါက်တွင် တေ့ပြီး ဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။

“ အင့် ဗျိ ဗျိ ဇွိ”

“ အားးး နာတယ် နာတယ်”

လီးဒစ်ကြီး စအိုပေါက် ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲ ဝင်သွားသဖြင့် နွေးနွေး အတော်အီသွားသည်။

“ ဗျိ ဗျိ ဗျစ် ဗျစ်”

“ အားး အားး နာတယ် နာတယ် အီးဟီးဟီးဟီး”

လီးကြီး ဖင်ပေါက်ထဲ တစ်ဝက်ခန့် တိုးဝင်လာသဖြင့် နွေးနွေး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေရသည်။ ဦးစိုးခိုင် တစ်ဝက်ခန့် ဝင်နေသော လီးကို ဒစ်မြုပ်ရုံ ဆွဲထုတ်ကာ အဆုံးထိ ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။

“ အင့် ဗျိ ဗျိ ဇွိ ဗျွတ် အားးးးးး သေပါပြီ အမေရဲ့ အမလေးလေး ဖင်ကွဲပါပြီ အီး ဟီး ဟီး ဟီး”

လီးတစ်ဆုံး ဖင်ထဲ ဝင်သွားသည်။ ဦးစိုးခိုင် လီးကို အဆုံးထိထုတ်ကာ အားကုန် ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။

“ ဗျိ ဗျိ ဘု ဘု ဗျွတ် အူးးး ဟူးးး ဟူးးး အမလေးလေး နာတယ် နာတယ်”

နွေးနွေးရဲ့ အော်သံကို ကြားရလေ ဦးစိုးခိုင်ရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်လေဖြင့် အချက် ၃၀ ခန့် အားရပါးရ လိုးဆောင့်ပြီးသော်

“ ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အားး အားး အားး ဟားးးးရှီးးးးးး”

“ တောက်စ် ဖင်လေးကို စီးပိုင်နေတာဘဲ နွေးနွေးရယ် ဟားး ရှီးး”

ဦးစိုးခိုင်ကသာ ကောင်းနေသော်လည်း နွေးနွေးမှာ အသံပင် မထွက်နိုင်တော့။

—————————————–

ဦးစိုးခိုင်နှင့် ဒေါ်မီမီစိုးတို့သည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွင် အောင်မြင်ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ငယ်ရည်းစားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း စီးပွါးရေးကို အလေးထားကြသဖြင့် ဦးစိုးခိုင် အသက် ၃၀ ၊ ဒေါ်မီမီစိုး ၂၈ နှစ် အရွယ်မှ အိမ်ထောင်ပြုဖြစ်သည်။ ဦးစိုးခိုင်သည် ငယ်စဉ်ကပင် မိဘနှစ်ပါး အိမ်ထောင်ကွဲသွား၍ အိမ်ထောင်ရေးကို သိပ်မယုံ။ မိခင်က အဖေ ရှိလျှက်နှင့် မိမိရှေ့မှာတင် Driver ဦးလေးနှင့် ဖောက်ပြန်သည်။

Driver နှင့် မိခင် ဆက်ဆံတိုင်း Driver က ရိုက်နှက်နှိပ်စက်ကာ ဆက်ဆံသည်ကို မိခင်က ကျေနပ်နေသည်။ သူတို့ ဆက်ဆံတိုင်း ခိုးကြည့်ဖြစ်သည်။ မိခင် ဖောက်ပြန်သည်ကို ဖခင် သိသွားတော့ စကားများကြကာ မိခင် အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်။ ဖခင် လိုက်ခေါ်သော်လည်း ပြန်မလိုက်ဘဲ Driver ၏ နှိပ်စက်ခြင်း၌ ပျော်မွေ့နေသည်။ နောက်ပိုင်း ဖခင်လည်း အပျော်မယားများ ထား၍ ကာမဆက်ဆံမှုကို ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုသည်။ စိုးခိုင်ကိုလည်း

“ မိန်းမဆိုတာ အရိုးကွဲအောင် ဆော်မှ အသဲစွဲတတ်တဲ့ အမျိုးကွ”

ဟု သင်ကြားသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကိုစိုးခိုင်တစ်ယောက် ကာမဆက်ဆံရာတွင် စိတ်ရိုင်းများ ဝင်ခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်ကျခါစတော့ မီမီစိုးနှင့် ကာမကိစ္စ ပြုမူတိုင်း နူးညံ့စွာဆက်ဆံပြီး ၆ လ ကျော်လာတော့ စိတ်ရိုင်းများ စလာသည်။ BDSM ဇာတ်ကားများကြည့်၊ မီမီစိုးကိုလည်း ပြ၍ ထိုထဲကအတိုင်း ဆက်ဆံသည်။

မီးမီးစိုးလည်း ပထမပိုင်း အသစ်အဆန်းဟု သတ်မှတ်ကာ လိုက်လုပ်ပေးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကာမဆန္ဒ အထွဠ်အထိပ်ထိ ရောက်သော်လည်း သာယာမှုထက် နာကျင်မှုက ပိုလာသည်။ ထို့ကြောင့် ရုံးပိတ်ရက်များတွင် ကိုစိုးခိုင်နှင့် ကာမ ဆက်ဆံရမည်ကို ကြောက်လာသည်။ ထို့ကြောင့် အလုပ်အကြောင်းပြ၍ ထိုရက်မျိုးတွင် ခရီးထွက်ကာ ရှောင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုစိုးခိုင်ကို ချစ်လွန်း၍ တစ်လတစ်ကြိမ်သာ ဆက်ဆံဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် မီမီစိုးတို့ ဆက်ဆံရေးက တဖြေးဖြေး အေးလာသည်။ မီမီစိုးသည် ရမ္မက်ထန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ကာမကိစ္စ ပြုလုပ်လိုသော်လည်း ကိုစိုးခိုင်နှင့် ဆက်ဆံရမှာ ကြောက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် သဘောကောင်း၍ အပြောချိုသော မန်နေဂျာကိုမိုးနှင့် အလုပ်တွဲလုပ်ရင်း ရင်းနှီးကြရာက အရင်းနှီးလွန်သွားသည်။ အစပိုင်းတွင် ကိုမိုးက သူ့ဆရာကတော် ဖြစ်သဖြင့် စောင့်ထိန်းသော်လည်း နောက်ပိုင်း ဆရာကတော်က သူ့ခံစားချက်များကို ရင်ဖွင့်သဖြင့် ဆရာကတော်ကို သနားကာ ဆရာကတော် လိုအပ်နေသော ကွပ်လပ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရင်း ကိုမိုး၏တိုက်ခန်း ကုတင်ထက်တွင် မကြာခဏ သွေးသား ဖလှယ်ဖြစ်ကြသည်။

ကိုမိုး၏ ဆက်ဆံမှုက ကိုစိုးခိုင် ဆက်ဆံသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်။ ကိုစိုးခိုင်က ကြမ်းသလောက် ကိုမိုးက မီမီစိုးကို နုနုရွရွလေး ကိုင်တွယ်သည်။ တခါတရံ ကိုစိုးခိုင် အလုပ်ဖြင့် ခရီးသွားလျှင် မီမီစိုးက ကိုမိုးကို အိမ်သို့ခေါ်ကာ သူမတို့လင်မယား အိပ်ယာထက်တွင် နှစ်ပါးသွားတတ်သည်။ တစ်ရက်တွင်

“ မီမီရေ ကိုစိုး ဒီညနေ ခရီးထွက်ရမယ်။ တနင်္လာနေ့မှ ရောက်မှာ။ အပြန် နိုင်ငံခြားသားနှစ်ယောက် ပါလာမယ်။ လုပ်ငန်းကိစ္စ ဆွေးနွေးဖို့။ အဲ့ဒါ ကိုမိုးကို စာရွက်စာတန်းတွေ သေချာလုပ်ထားဖို့ ပြောလိုက်ဦး”

“ စိတ်ချပါ ယောက်ျားရယ်။ မီမီ ကိုမိုးနဲ့ အတူတူ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်”

“ အေးပါ ငါ့မိန်းမ ကိုမိုးနဲ့ လုပ်မယ်ဆိုတာ သိပါတယ်”

“ ရှင် ကိုစိုး”

“ အာ ချစ်ကလည်း ကိုစိုး စကားလောသွားလို့ပါကွ။ အလုပ်ကိစ္စကို ချစ်က ကြီးကြပ်ပြီး ကိုမိုးနဲ့လုပ်ရင် ကိုစိုး စိတ်ချပြီးသားပါကွ ဟားဟားဟားဟား”

“ ကိုစိုးနော် ဟွန်း ဘာတွေပြောမှန်း မသိဘူး။ ချစ် စိတ်ဆိုးတယ်”

“ မဆိုးပါနဲ့ ချစ်ရယ်။ ကိုစိုးက ချစ်လို့စတာ။ ကဲ ကိုစိုး သွားပြီ”

ကိုစိုးခိုင် နှုတ်ခမ်းဆူ၍ စိတ်ဆိုးနေသော မီမီ၏ ပါး ဖောင်းဖောင်းလေးကို လက်ဖြင့်ဖြစ်ကာ ထွက်သွားသည်။ မီမီစိုးရင်ထဲ ကုလားဘုရားပွဲ လှည့်နေသည်။

“ ကိုမိုးရေ အလုပ်သိမ်းပြီးရင် အိမ်လာခဲ့”

“ ဟုတ်ကဲ့ပါ မမမီ”

——————————————

မီမီစိုး ကိုမိုးရင်ခွင်ထဲ မှီထားသည်။

“ မမီ ကျွန်တော်တို့ ဒီလိုတွေ့နေတာ မကောင်းဘူး ထင်တယ်။ ကျွန်တော် ဆရာ့အပေါ် လိပ်ပြာမသန့်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ မမီရော ဆရာသိသွားမှာ မစိုးရိမ်ဘူးလား”

“ အွန်း မမီလည်း စိုးရိမ်တာပေါ့။ ကိုစိုး သိသွားပြီး မမီကို မုန်းသွားမှာ ကြောက်တယ်”

“ မမီ ဆရာ့ကို ဘယ်လောက်ချစ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ ဆက်ဆံတယ် ဆိုတာလည်း မမီရဲ့ ဆန္ဒဖြေဖျောက်ဖို့ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်ကလည်း မမီဆန္ဒ ပြေဖို့ နေပေးပေမယ့် ကျွန်တော့်အတွက်နဲ့ မမီတို့ အိမ်ထောင်ရေး မပျက်စေချင်ဘူး”

“ ကဲ ဒါတွေ ထားလိုက်တော့ ကိုမိုး။ အချိန်ရှိတုန်း မမီကို ပြုစုပေးကွာ”

“ ဟုတ်ကဲ့ပါ မမမီ”

ကိုမိုး မီမီစိုး၏ အဝတ်များကို ချွတ်လိုက်သည်။ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်သွားသော မီမီစိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဖုအထစ် ကောက်ကြောင်းမှန်စွာဖြင့် လှနေသည်။ အသားအရည်မှာ ဖြူသည်ဆိုခြင်းထက် နို့နှစ်ရောင် ဝင်းဝါနေသည်။ ပါးပြင်နှင့် နို့အုံပေါ်တွင် အကြောစိမ်းလေးများ သန်းနေသည်။

“ လှလိုက်တာ မမီရယ်။ ဆရာကလည်း ဒီလောက် ကိုင်ရက်စရာ မရှိအောင် လှနေတဲ့ မိန်းမကို ဘာလို့များ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဆက်ဆံရတာလည်း မသိ”

“ ကိုမိုးနော် တော်တော့ မမီ ရှက်တယ်”

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်”

ကိုမိုး မီမီစိုး၏ နှုတ်ခမ်းအား စုပ်နမ်းလိုက်သည်။ မီမီစိုးလည်း ကိုမိုးလည်ပင်းအား သိုင်းဖက်ရင်း ပြန်နမ်းသည်။ မီမီစိုး၏ နှုတ်ခမ်းများအား နမ်းရင်း ကိုမိုး လက်များက မီမီစိုး၏ နို့အစုံကို ပွတ်သပ်နေသည်။ မီမီစိုး မျက်လုံးများ မှေးစင်းသွားသည်။ ကိုမိုး မီမီရဲ့ရဲ့ လည်တိုင်အား နမ်းရှိုက်ရင်း ပါးစပ်ဖြင့် စုပ်နေသည်။

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် အင်းဟင်းဟင်းဟင်း”

တဖြေးဖြေးနှင့် နို့အုံကို ရောက်သွားသည်။ ကိုမိုး နို့အုံတစ်ဖက်ကို လက်ဖြင့် ဆုပ်နယ်ရင်း နို့သီးခေါင်းလေးအား ချေသည်။ ကျန်နို့အုံ တစ်ဖက်အား ပါးစပ်ဖြင့် စုပ်ကာ နို့သီးခေါင်းလေးအား လျှာဖြင့် ကလိလိုက်၊ နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိစုပ်လိုက် လုပ်နေလိုက်သည်။

“ ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် အင်းဟင်းဟင်းဟင်း”

မီမီစိုး အဖျားတက်သကဲ့သို့ ညည်းနေသည်။ ကိုမိုးတစ်ယောက် နို့များကို အားရအောင် စုပ်ပြီး မီမီစိုးအား ပက်လက် လှဲအိပ်စေကာ ဝမ်းဗိုက်တလျှောက် လျှာဖြင့် လျက်သည်။ ပြီးနောက် ချက်ပေါက်အား လျှာဖြင့် ကလိလိုက်သည်။

“ အဟင့် ယားတယ် ကိုမိုးရယ် လုပ်တော့ကွာ”

ကိုမိုး အဝတ်များ ချွတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ပေါင်ကားပေးထားသော မီမီစိုး ပေါင်ကြားထဲ ဝင်ကာ အရည်ရွှဲနေသည့် စောက်ပတ်ထဲ လီးဒစ်ကို တေ့ထည့်လိုက်သည်။

“ ဇွိ အ”

မီမီစိုး ကိုမိုးခါးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ တင်ပါးကြီး ကြွလာသည်။ ကိုမိုးခါးကို ကော့ထည့်လိုက်သည်။

“ ဗျိ ဗျိ ဇွိ အ ဟားးးး”

လီးတစ်ဝက်ခန့် ဝင်သွားသည်။ ခါးကို အားစိုက်ကာ ဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။

“ ဗျိ ဗျိ ဇွိ ဗွတ် အားး ဟားးး ဟားး ကောင်းလိုက်တာ ကိုမိုးရယ်”

လီးတစ်ဆုံး ဝင်သွားသည်။ လီးအား ပြန်ထုတ်လိုက် ထည့်လိုက်ဖြင့် ဖြေးညှင်းစွာ လိုးပေးနေရာ အချက် ၂၀ ခန့် ကြာသော်

“ ဗျိ ဗွတ် ဗျစ် ဗျစ် အိုးးးရှီးးး ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် ဆောင့်တော့ ကိုမိုး နာနာလေး ဆောင့်တော့”

“ ဗျိဗျိ ဇွိဗျစ် အင့်အင့်အင့်အင့် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ်ဗွတ် အိုးးးရှီးးးးးး”

မီမီစိုး ခေါင်းထောင်ကာ ကိုမိုးကျောဘက်ရှိ ကိုယ်လုံးပေါ် မှန်ကြီးမှတဆင့် စောက်ပတ်ထဲ လီးကြီး ဝင်ထွက်နေပုံကို ကြည့်၍ ဖင်ကြီး ကော့ကော့ပေးသည်။

“ ဗျွတ်ဗျွတ် ဗွတ်ဗွတ် အင့်အင့်အင့် ဗျိ ဗျိ ဗျစ်ဗျစ် အ အ အ ဆောင့်ဆောင့် ကိုမိုး ဆောင့် အ အ အ အားးး ဟားးးး ရှီးးးးး ဟားးးးးးးးးး”

ကိုမိုး သုတ်ရည်များ မီမီစိုးရဲ့ သားအိမ်ခေါင်းထဲ ပန်းထုတ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် မီမီစိုးကိုယ်လုံးလေး တဆက်ဆက်တုန်ကာ ပြီးသွားတော့
သည်။ နှစ်ယောက်သား ဖက်လျှက် အနားယူနေကြသည်။

“ ကောင်းလား မမမီ”

“ အွန်း ကောင်းတာပေါ့ ကိုမိုးရယ်”

“ ကဲ ဒါဆို နောက်တစ်ချီ စမယ်”

“ အာ ကိုမိုးကလည်းကွာ”

“ လုပ်ချင်တော့ဘူးလား”

“ လုပ်မှာပေါ့လို့ အဟင့်ဟင့်ဟင့်”

နှစ်ယောက်သား တစ်ညလုံး မီးကုန်ယမ်းကုန် လိုးလိုက်တာ မနက်လင်းမှ အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်တွင် စိမ်းနေသော မီးစိမ်းလေးအား နှစ်ယောက်သား သတိမပြုမိကြ။

End 

........................................⭐⭐⭐⭐⭐........................................

ပြီးပါပြီ။

အဆုံးတက်ပေမယ့် အပြုံးမပျက်ပါ (စ/ဆုံး)

အဆုံးတက်ပေမယ့် အပြုံးမပျက်ပါ (စ/ဆုံး)

ရေးသားသူ - ကာမမင်းသား

(01)

ခင်မေချစ်ကို တစ်ဆွေလုံးတစ်မျိုးလုံးက ဝိုင်းပယ်ထားသည်။ ပြောဆိုဆက်ဆံခြင်း မလုပ်ကြဟုဆိုလျှင်ခင်မေချစ် ဘယ်လောက်ဆိုးသလဲဆိုတာ သိသာနိုင်သည်။ နောက် ခင်မေချစ် ဘာတွေမှားခဲ့သလဲ ဟုလည်း စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာရသည်။ မှန်သည်။ ခင်မေချစ်က အသိုင်းအဝိုင်း တစ်ခုလုံးက ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော အမှားကို ကျူးလွန်မိခဲ့သည်။ ဦးခင်ဝင်းနှင့် ဒေါ်မေသစ်တို့မှာ ဗိုလ်ချုပ်ဈေးထဲတွင် ရတနာဆိုင်ကြီးဖွင့်ထားသည့် ရတနာကုန်သည် တွေဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် တစ်ဦးတည်းသော သမီးလေး တစ်ယောက်ထဲရှိသည်။ သူကတော့ ခင်မေချစ်ပင် ဖြစ်သည်။

စီးပွားကလည်း ချမ်းသာ၊ မိသားစုသုံးယောက်စလုံးကလည်း ကျန်းမာဆိုတော့ သူတို့ မိသားစုလေးသည်ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စရာ ကောင်းလှသည်။ ဒါပေမယ့် ခင်မေချစ် အသက်(၁၈)နှစ် အရွယ်တွင်တော့ သူတို့ မိသားစုလေး ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခဲ့ရသည်။ ဒါကလည်း ခင်မေချစ် ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဖြစ်ပုံက ခင်မေချစ်က သူ့ထက်အသက် (၁၀) နှစ်လောက်ကြီးသော အရက်သမား တစ်ယောက်နှင့် လိုက်ပြေးသွားခြင်း ကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ကြည့်ဦး။ ခင်မေချစ်ယူလိုက်တာက လူပျိုလူ လွတ်မဟုတ်၊ ကလေးတစ်ယောက်အဖေ တစ်ခုလပ် ဖြစ်သည်။ ဒီတော့ ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးခင်ဝင်းခမျာ သမီးကို ရှာလည်းမရှာ၊ ပြန်လည်း လက်မခံတော့ဘဲ ပစ်ထားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ဆင်းရဲခြင်း ကြီးစွာဖြင့် အရက်၏ ကျေးကျွန်ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်မေသစ် ကတော့ သမီး ဖြစ်သူ ခင်မေချစ်အား တွေ့အောင်ရှာ၍ လင်ဖြစ်သူမသိအောင် ခိုးဝှက်၍ ထောက်ပံ့ခဲ့သည်။

နောက်သုံးနှစ်မျှကြာသောအချိန်တွင် ဦးခင်ဝင်းမှာ အရက်ကြောင့် ဘဝဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ဒေါ်မေသစ်ကသမီးဖြစ်သူကို အိမ်သို့ပြန်ခေါ်၍ ဗိုလ်ချုပ်ဈေးတွင် အထည်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ ကျန်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချထုခွဲလှူဒါန်းပြီး သူမကိုယ်တိုင် စစ်ကိုင်းချောင်တွင် ယောဂီဝတ်သွားတော့သည်။ ဝဋ်ကြွေးဆိုတာက မနေပါ။

အိမ်ထောင်သက် (၁၀)နှစ် အရောက်မှာပင် ခင်မေချစ် ယောင်္ကျား စံထူးမှာ အရက်ကြောင့်ပင် ဆုံးပါးသွားခဲ့ရသည်။

ဒီတော့ ခင်မေချစ်မှာ လင်ပါသမီး သဲအိဖြူနှင့်အတူ ဘဝကိုရင်ဆိုင်ရတော့သည်။ စံထူး ဆုံးသွားချိန်တွင် ခင်မေချစ်မှာ အသက်(၂၈)နှစ်ပင်ရှိသေးပြီး လင်ပါသမီးဖြစ်သူ သဲအိဖြူမှာ အသက် (၁၈)နှစ် ထဲရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ခင်မေချစ်မှာ စံထူးနှင့်သားသမီး မထွန်းကားလေတော့ သဲအိဖြူကို သမီးတစ်ယောက်လို၊ ညီမလေးတစ်ယောက်လို ချစ်ရှာသည်။ သူမနှင့်စံထူးတို့ညားချိန်တွင် သဲအိဖြူမှာ အသက် (၈) နှစ်သာရှိသေး၍ သဲအိဖြူမှာ ခင်မေချစ်လက်ပေါ်မှာပင် ပြုစုယုယမှုအောက်မှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည်။ သဲအိဖြူမှာမိခင်မေတ္တာကို ငတ်ခဲ့ရသူတစ်ယောက် ဖြစ်၍လည်း ခင်မေချစ်ကို မိခင်တစ်ယောက်လို ချစ်ရှာခင်ရှာပါသည်။

အခုဆိုလျှင် သဲအိဖြူမှာ တက္ကသိုလ်သို့ပင် ရောက်၍ နေပြီဖြစ်သည်။

မုဆိုးမလေး ခင်မေချစ်က အသက်(၂၈)နှစ်သာ ရှိသေးလေတော့ ကာမအာရုံညွှတ်ကွင်းက မကင်းလွတ်နိုင်ပါ။ ကြိုးချင်းထား ကြိုးချင်းငြိဆိုသလို အရောင်းအဝယ် ကိစ္စပတ်သက်နေသော ဆိုင်နီးနားချင်း မောင်မောင်ဦး ဆိုသော လူတစ်ယောက်နှင့် ငြိတော့သည်။ မောင်မောင်ဦးမှာ ခင်မေချစ်ထက် အသက်(၁၀) နှစ်လောက်ကြီးပြီး အသက် (၄၀)နီးပါးလောက် ရှိပြီဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင် မရှိသော လူပျိုကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် ခင်မေချစ်နှင့် ဆိုင်နီးနားချင်း ဆိုပေမယ့် မောင်မောင်ဦးမှာ ဆိုင်ပိုင်ရှင်တော့ မဟုတ်ပါ။ အမဖြစ်သူ၏ ဆိုင်တွင် ဝိုင်းဝန်းရောင်းချပေး နေသော သူသာဖြစ်လေသည်။

မောင်မောင်ဦးနှင့် ခင်မေချစ်တို့မှာ အပြင်တွင်တွဲ၍ အားမရနိုင်တော့ဘဲ ညဘက် ခင်မေချစ်၏ အိမ်သို့လာ၍ အိပ်သည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သမီးဖြစ်သူမှာ လင်ပါသမီးဖြစ်၍ ခင်မေချစ် စိတ်ထဲ သိပ်ပြီး အလေးမထားတာလည်းပါသည်။ မောင်မောင်ဦးလာအိပ်လျှင် သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းနှင့် သူ့ကိုသိပ်သည်။ ခင်မေချစ်က တစ်ခန်း၊ သဲအိဖြူက တစ်ခန်း သပ်သပ်စီအိပ်သည်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်နေပါ့မလဲ။ သဲအိဖြူဆိုတာက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူဖြစ်နေပြီ။

ရည်းစားပင် နှစ်ယောက် ပြောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဒီတော့ မောင်မောင်ဦးနှင့် ခင်မေချစ်တို့ အခြေအနေကို သဲအိဖြူ ကောင်းကောင်းသိသည်ပေါ့။

~~~~~~~~~~~~~~~

(02)

ဗိုလ်ချုပ်ဈေးက တစ်ပတ်တွင် တနင်္ဂနွေနေ့ တစ်ရက်ထဲသာ ပိတ်သည်။ ထိုပိတ်ရက်တွင် မောင်မောင်ဦးနှင့် ခင်မေချစ်တို့မှာ တစ်နေကုန် အပြင်တွင်တွဲပြီး ညကျ မောင်မောင်ဦးက အိမ်သို့ပါ၍ လာတတ်သည်။ များသောအားဖြင့် အိမ်တွင်က သဲအိဖြူ တစ်ယောက်ထဲသာ ရှိတာများသည်။ ခါတိုင်း တနင်္ဂနွေနေ့တွေဆိုလျှင် သဲအိဖြူ အပြင်ထွက်၍ လည်တတ်ပေမယ့် ဒီတနင်္ဂနွေတော့ သူငယ်ချင်း ချိုရီအေးတို့ အတွဲလာလည်မည်ဖြစ်သဖြင့် အပြင်သို့ မထွက်ဖြစ်ပေ။

“ တီ.....တီ.....တီ....”

ခြံဝမှ ဘဲလ်မြည်သံကြောင့် သဲအိဖြူ အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ခြံဝတွင် ဟို နှစ်ယောက် ရောက်နေပြီ။ ချိုရီအေးနှင့် သူ့အကောင် စိုးကျော်မိုး တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့မှာ သဲအိဖြူနှင့် တစ်တန်းထဲသားတွေဖြစ်သည်။

“ ဟဲ့ ကောင်တွေ....နောက်ကျလိုက်တာ...”

“ သူ့စောင့်နေရတာ....သူမလာလို့ နောက်ကျနေတာ....”

စိုးကျော်မိုးက ချိုရီအေးကို မေးငေါ့ပြ၍ ပြောသည်။

“ မိန်းကလေးဟ.....ထွက်ချင်တိုင်း ထွက်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး.....နောက်ကျမှာပေါ့.....”

ချိုရီအေးကလည်း ချက်ချင်းတုန့်ပြန်သည်။

“ ထွက်ချင်ရင် ပြောရောပေါ့....”

စိုးကျော်မိုးက မကြားတကြားလေးပြောသည်။

“ ဟဲ့.....ဘာတွေမှန်းလဲမသိဘူး....အိမ်ထဲသွားမယ်...”

သဲအိဖြူ မျက်နှာလေးရဲသွားသည်။ ရည်းစားနှစ်ယောက်ပြောင်းခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် သူတို့လောက် ကြီးတော့ စည်းလွတ်ဝါးလွတ် မနေခဲ့ဘူးပါ။ မျက်နှာကို နမ်းတာ၊ နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်တာ၊ အဝတ်အစားတွေ ပေါ်ကနေနို့လေးတွေတင်ပါးလေးတွေကို ဖွဖွလေးကိုင်တာလောက်ပဲခံဖူးခဲ့တာဖြစ်သည်။ ဒီနှစ်ယောက် ကတော့ လင်မယားတောင်ဖြစ်နေပြီလားမသိပေ။ ခုပဲကြည့် အိမ်ထဲရောက်သည်နှင့် သဲအိဖြူကိုမှ အားမနာတော့ဘဲ စိုးကျော်မိုးက ချိုရီအေးလက်ကိုဆွဲပြီး အခန်းတစ်ခန်းထဲ အတင်းဆွဲခေါ်သွားသည်။

“ ဟဲ့ ဟဲ့.....အဲ့ဒါ ဘွားတော်ကြီးအခန်း....ဟိုဖက်က ငါ့အခန်းထဲကိုဝင်....”

ဒီတော့မှ ခြေလှမ်းပြန်ဆုတ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် သဲအိဖြူအခန်းထဲ ဝင်သွားကြသည်။ သဲအိဖြူ အိမ်ရှေ့ခန်းမှ ဆက်တီပေါ်သို့ ခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်ချမိလိုက်ပြီး လေပူတစ်ချက်ဟူးကနဲ မှုတ်ထုတ်ပစ် လိုက်မိသည်။ ဒီကောင် နှစ်ကောင် မပြန်မချင်း ဘယ်ကိုသွားနေရလျှင် ကောင်းမလဲလို့ သဲအိဖြူ စဉ်းစားသည်။ ခဏအတွင်း အဖြေတစ်ခုကို သဲအိဖြူ စဉ်းစားမိလိုက်ပြီ။ ထိုင်ရာမှထကာ ချိုရီအေးနှင့် စိုးကျော်မိုးတို့ဝင်သွားသည့် သူမ၏အိပ်ခန်းဖက်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်လေသည်။

ချိုရီအေး ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းတွင် အင်္ကျီများ မရှိတော့ပေ။ ဖြူဝင်းသောအသားလေးများနှင့် နို့လေးများကပေါ်လွင် ထင်ရှားနေသည်။ စွင့်ကားသော တင်ပါးဖွေးဖွေးကြီးများမှာလည်း ထဘီက ခါးသို့လိပ်တင်၍ ညှပ်ထားသဖြင့် လွတ်လွတ်လပ် လပ်ကြီးပေါ်၍နေသည်။ စိုးကျော်မိုးက ပက်လက် အနေအထား၊ ပုဆိုးက ခါးသို့မ တင်ထားတော့ ကြီးမားနီရဲသော ဒစ်ပြဲပြဲကြီးက ချိုရီအေး၏ ဖင်ကြီးဘေးမှ ကပ်၍ထောင်နေသည်။ စိုးကျော်မိုး၏ လက်များက ချိုရီအေး၏ နို့လေးများကို ပွတ်သပ်၍ ပေးနေသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ သူတို့ပိတ်မထားခဲ့သည့် ဟနေသော တံခါးရွက်ကြားမှ ကြည့်နေသော သဲအိဖြူကို သတိမ ထားမိကြပေ။ ချိုရီအေးက စိုးကျော်မိုး၏ လီးကြီးကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ဖင်လေးကြွကာ သူမစောက်ပတ်ဝလေးထဲသို့ တေ့သွင်းကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

“ ဗြစ်....ဗြစ်....ဗြွတ်....အ.....အား....ကျင်တက်သွားတာပဲ.....သူ့ဟာကြီးက သံချောင်းကြီး ကျနေတာပဲ.....အဟင်း.....”

ချိုရီအေးက စိုးကျော်မိုး၏ လက်မောင်းကို ပုတ်၍ပြောသည်။ ချိုရီအေး ဖင်ကြီးကိုကြွကာ ချကာဖြင့် အပေါ်မှ တက်၍ လိုးပေးနေသည်။ သဲအိဖြူ ကြည့်ရင်း အာခေါင်တွေခြောက်၍လာသည်။ ရင်ထဲ၌ လှိုက်မော၍ ခံချင်စိတ်များ ပြင်းထန်၍လာသည်။ ချိုရီအေး ဆောင့်ချက်တွေက တဖြေးဖြေးသွက်သွက် လာသည်။

“ ရီအေး....”

“ ဟင်း...အ....အား....ဘာလဲ....အရေးထဲမှာ....”

ချိုရီအေး၏ တင်သားကြီးများက စိုးကျော်မိုး၏ ပေါင်နှစ်လုံးပေါ်ဖိချပြီး ထိုင်ချလိုက်တိုင်း ပြားပြားသွားသည်။

“ ကဲ....ဘာပြောမလို့လဲ....”

“ ကို...အားမရတော့ဘူး.....”

“ အ....အား.....ကျွတ်....ကျွတ်....ကို့ဟာကြီးကကွာ.....ဟင်း.....တစ်ချက် တစ်ချက် အထဲမှာ ကျင်တက် သွား တာပဲ.....”

“ ညောင်းပြီကွာ.....ကို လုပ်ပေးတော့....”

ပြောပြီး ချိုရီအေးက အပေါ်မှဆင်းကာ ဘေးတွင် တုံးလုံးလေးဝင်လှဲလိုက်သည်။ သူမလှဲပုံက စိုးကျော်မိုးဖက်သို့ စောင်း၍ ကွေးကွေးလေးဖြစ်နေသည်။ စိတ်ရှိသလို ဆောင့်ထားသောကြောင့် မောနေပုံလည်းရသည်။

စိုးကျော်မိုး ထ၍လာသည်။ ချိုရီအေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ ရီအေး....အဲဒီအတိုင်းနေ....”

စိုးကျော်မိုးက ချိုရီအေး၏ နောက်ဖက်သို့ ပြောင်းလိုက်သည်။ သဘောပေါက်သွားပုံရသော ချိုရီအေးကသူမ၏ကွေး ဒူးနှစ်ဖက်ကို ပိုကွေးပြီး ရင်ခွင်ထဲထိ ရင်ဘတ်နှင့်ထိအောင် ကွေး၍ တစောင်းလေး အိပ်ပေးသည်။

စိုးကျော်မိုးက ချိုရီအေး၏ ကျောနားတွင် ကပ်ပြီးအိပ်သည်။ ကွေးနိုင်သလောက် ကွေး၍ထားသော ချိုရီအေး၏ ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှ တင်းမာပြောင်လက်သော ပန်းနုရောင်စောက်ဖုတ်လေးက ပြူးပြီးထွက်နေသည်။ ဒစ်ပြဲကြီးက စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကို လျှောတိုက်ပွတ် ဆွဲနေရာ စောက်ဖုတ်လေးမှာ ရွစိရွစိဖြစ်ကာ ခံချင်စိတ်တွေက တားမရအောင်ဖြစ်၍ လာသည်။ ချိုရီအေးမှာ တင်ပါးလေးကို နောက်သို့တိုးတိုး ကော့ပစ်ပေးနေသည်။

“ လုပ်တော့ကွာ.....ကိုကလည်း ဘာမှန်းလဲမသိဘူး.....”

“ ခံချင်လာပြီလား....”

“ အင်းပေါ့....ကျွတ်.....လုပ်မယ့်ဟာပဲ....”

ချိုရီအေး စိတ်မရှည်နိုင်တော့ပေ။ အရေတွေကလည်း တားမနိုင်စီးမရ ထွက်လာကြပြီ။ စိုးကျော်မိုးက သူ့လီးဒစ်ပြဲကြီးကို ကိုင်ပြီး ချိုရီအေး၏ စောက်ပတ်အဝသို့ တေ့ပြီးသွင်းလိုက်သည်။

“ ဗြစ်....ဗြစ်....ပြွတ်....ဗြွတ်.....ဗြစ်.....အင်း....အား....လား..လား.... ကျွတ်.....ကျွတ်.... အင်း.....”

ချိုရီအေး၏ မျက်တောင်ကော့ကြီးများ မှေးစင်းကျသွားပြီး နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို တင်းတင်းစေ့ကာ အံလေးကြိတ်ပြီး ရှုံ့မဲ့ပြီးငြီးသည်။ လီးတုတ်တုတ်ကြီးက ချိုရီအေး၏ စောက်ပတ်လေးထဲ ပြည့်ကြပ် ပြွတ်သိပ်နေသည်။

သဲအိဖြူ၏ မြင်ကွင်းတွေကရှင်း၍နေသည်။ လီးအဝင်အထွက်၊ စောက်ပတ်လေး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ပြတ်သားစွာ မြင်နေရသည်။

“ ပြွတ်....ပြွတ်.....ဗြစ်....ပြွတ်....အင့်....အင့်....အင်း....အား.....အင့်.....”

လီးကြီးက မှန်မှန်ဝင်ထွက်နေရာမှ တခါတလေ သွက်သွက်ခါသွားအောင် ဆောင့်ဆောင့် ပစ်လိုက်သည်ကိုတွေ့ရသည်။

“ ပြွတ်....ဗြစ်....ဗြစ်....ဖွတ်....စွပ်....ဖွတ်....ဖွတ်.....”

“ အ....အ...အား...အီး...ဖြေးဖြေး ကိုရယ်...နာတယ်ကွာ... အဟင်း..... သူသိပ်ကြမ်းတာပဲကွာ”

ချိုရီအေး ရှုံ့မဲ့မဲ့လေး ပြောသည်။

“ ရီအေး မကောင်းဘူးလား.....”

“ ဟင်း...ဟင့်အင်း....ဖြေးဖြေးမှန်မှန်ပဲ ကောင်းတာ....အရသာရှိတာ....”

သူတို့နှစ်ယောက်မှာ လေသံမျှဖြင့်သာ ကြိတ်၍ ပြောဆိုနေကြသော်လည်း သဲအိဖြူ ရှင်းလင်းပပီသစွာ ကြားနေရသည်။ စောက်ရည်များစိုစိုစိစိလေးဖြင့် ယား၍ယား၍ လာသည်။ ချိုရီအေး၏ စောက်ပတ်မှာ အရည်တရွှဲရွှဲဖြင့် စောက်စိလေးမှာ ညိုညိုလေး၊ လီးကြီးအပြင်သို့ ထွက်လာတိုင်း ဒစ်ပြဲပြဲကြီးက နှုတ်ခမ်းသားလေးများကို ချိတ်ချိတ်ဖြဲလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး ရဲကနဲ ရဲကနဲ ပြဲပြဲသွားသည်မှာ မြင်နေရသော သဲအိဖြူ ဝင်ခံပစ်ချင်စိတ်တွေ ပေါက်လာသည်။

“ ပြွတ်....ပြွတ်....စွပ်....ပြွတ်....ဗြစ်....ဗြွတ်.....”

“ အူး....အင်း.....ထွက်.....ထွက်ကုန်ပြီ....အား.....အား....”

ပြောလည်းပြော ချိုရီအေးက အလောတကြီးဟန်ဖြင့် စိုးကျော်မိုး၏ ခါးကြီးကို လက်ပြန်ကိုင် လိုက်ပြီး ဖင်ကြီးကို နောက်သို့ဖိ၍ဖိ၍ ဆောင့်ပစ်လိုက်သည်။

“ အားရပါးရ....ဆောင့်စမ်းပါ ကိုရယ်....ရှီး....ကျွတ်....ကျွတ်....”

စိုးကျော်မိုးက ပုဇွန်တုတ်ကွေးပုံစံကနေ ရုတ်တရက် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တပေါင်ကျော် အနေအထား ပြင်ကာတအား ကြုံးဆောင့်တော့သည်။

“ ဗြစ်...ဖွတ်...ပြွတ်...ပြွတ်...ဗြစ်...ဗြွတ်...စွပ်...ဖွတ်...စွပ်....”

“ အား....အ....အား....”

လီးတုတ်တုတ်ကြီးက အဆုံးထိနစ်နစ်ဝင်သွားရုံမျှမက ဂွေးအုကြီးများပါ ဝင်သွားမလား ထင်ရလောက်သည်။

စိုးကျော်မိုး၏ ဆောင့်ချက်တွေက ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ ချိုရီအေး၏ ပေါင်နှစ်လုံးမှာ အပြဲဆုံး အကားဆုံး အနေအထားသို့ ရောက်၍နေရာ လီးကြီးမှာ အရင်းစိုက်သည် အထိ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကြီး ဝင်နိုင်နေသည်။

“ ပြွတ်....စွပ်....ဗြစ်....ဗြွတ်....ပြွတ်....ပြွတ်....”

“ အား....အ....အား....”

လီးကြီးကို ဆက်တိုက်ကြီးအစွမ်းကုန်လိုးထည့်နေရင်း စိုးကျော်မိုး၏ ကိုယ်လုံးကြီးမှာ ဆန့်ငင် ဆန့်ငင်နှင့်ဖြစ်သွားရ လေတော့သည်။ သူမချောင်းနေတာတွေ့မည်စိုးရိမ်သဖြင့် သဲအိဖြူ နီးရာအခန်းထဲဝင်၍ တံခါးပိတ်ထားလိုက်သည်။ သူဝင်လိုက်မိ သောအခန်းက မောင်မောင်ဦး အိမ်သို့လာသည့်အခါ အိပ်သည့်အခန်းဖြစ်နေသည်။

သဲအိဖြူ ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်လိုက်တိုင်း အရည်ကြည်တို့က ပေါင်တွင်းသားလေးများပေါ် စီးစီးကျပြီး စိုစိစိဖြစ်နေသည်။

မောင်မောင်ဦးလာတိုင်း အမြဲအိပ်သည့် ကုတင်ပေါ်ရှိ အိပ်ယာကိုကြည့်ရင်း သဲအိဖြူ စိတ်တွေတမျိုးဖြစ်လာသည်။ အိပ်ယာပေါ်ပြေးတက်ပြီး တကိုယ်လုံး လူးလိမ့်ပစ် လိုက်သည်။ သဲအိဖြူ စိတ်ထဲတွင် အတော်လေးကျေနပ်သလိုဖြစ်သွားသည်။ ဒီအိပ်ယာကယောင်္ကျားတစ်ယောက် အမြဲအိပ်ခဲ့သည့် အိပ်ယာဖြစ်ကာ ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်များဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံပစ်လိုက် သည်ဟု သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကာမစိတ်တွေထ၍နေစဉ် ကျေနပ်စွာ ခံစားမိနေသည်။

လူးလှိမ့်ပြီးသွားတော့ မောမောနှင့် အိပ်ယာပေါ်တွင် ပက်လက်လေးနေရင်း ခေါင်းအုံးဘေးတွင် ခေါက်၍ ထပ်ထားသော မောင်မောင်ဦးဝတ်သည့် ပုဆိုးဟောင်းလေး နှစ်ထည်ကို တွေ့လိုက်သည်။ တစ်ထည်ကိုယူလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်အုပ် တင်ကာ အားရပါးရနမ်းပစ်လိုက်သည်။ စိတ်ထဲတွင် အတော်အားရပါးရ ရှိသွားသည်။

ပြီးတော့ ထဘီကိုလှန်၍ သူမ၏ စောက်ပတ်လေးပေါ် လက်တစ်ဖက်တင်ပြီး တဖြေးဖြေးပွတ်နေမိသည်။ စောက်ပတ်ထဲမှ စောက်ရည်တွေကလည်း တစိမ့်စိမ့်နှင့် ထွက်ကျလာသည်။

သဲအိဖြူ မနေနိုင်လောက်အောင် ကာမစိတ်ဆန္ဒတွေ ပြင်းထန်လာရသည်။ စောက်ပတ်ပေါ်မှ တဖြေးဖြေးချင်း ပွတ်နေသောလက်မှာ မြန်ဆန်သွက်လက်လာသည်။ လက်တဖက်က မျက်နှာပေါ်အုပ်ထားသော ပုဆိုးကို ကိုင်၍ အားရပါးရ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ သဲအိဖြူ တစ်ယောက် စိတ်ကိုလွတ်လိုက်ကာ အခန်းထဲတွင် စိတ်ထင်တိုင်း ကျဲနေသည်။ စောက်ပတ် အတွင်းဘက်မှ ယားယားတက်လာပြီး စောက်ပတ်ပေါ်မှ ဖိပွတ်နေရတာကိုပင် အားမရ နိုင်တော့ပေ။

မျက်နှာပေါ်မှ ပုဆိုးကို ကိုင်ထားသော လက်တဖက်မှာ နို့အုံပေါ်သို့ရောက်လာပြီး နို့အုံတွေကို ဆုပ်ချေနေမိသည်။ စောက်ပတ်ထဲသို့ လက်ခလယ်ထိုးထည့်ကာ လက်ညှိုးလက်မတို့ဖြင့် စောက်စိကို ပွတ်ချေရင်း စောက်ခေါင်းထဲသို့ ထည့်ထားသော လက်ခလယ်ကို ထုတ်ချီသွင်းချီလုပ် နေမိသည်။

တဖြေးဖြေး ကာမဆန္ဒတို့ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လာကာ စောက်ပတ်ထဲသို့ ထုတ်ချီ သွင်းချီ လုပ်နေသော လက်ခလယ်ကို ခပ်သွက်သွက်လေး အချက်နှစ်ဆယ်လောက် ဆောင့်ကာ ဆောင့်ကာ အသွင်းအထုတ် လုပ်ပြီးနောက် သဲအိဖြူ တကိုယ်လုံးတုန်တက်လာကာ အိပ်ယာပေါ်မှ တင်ပါးကြီးတွေ ကော့တက်လာပြီး စောက်ပတ်ထဲမှ စောက်ရည်တွေ ပြစ်ခနဲ ပြစ်ခနဲ တရဟော ထွက်ကျလာကာ ဟင်းကနဲ သက်ပြင်းချသံနှင့်အတူ ငြိမ်ကျသွားသည်။

စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်အားရစွာ တစ်ချီပြီးသွားသည့်အတွက်လည်း မောသွားသလို ခံစားရသည်။ သူမ၏ စောက်ပတ်လေးအရှေ့ပိုင်း၊ ပေါင်ခြံနှင့် အိပ်ယာပေါ်တွင် ပေကျံကပ်ညိသွားသည့် စောက်ရည်တွေကို ပုဆိုးနှင့်ပွတ်၍ ဖြေးဖြေးချင်း သုတ်ရင်း အရသာခံကာ အမောဖြေနေမိသည်။ အတန်ငယ်ကြာတော့မှ စောက်ရည်တွေ ရွှဲနစ်၍ အရည်တွေ ကွက်နေသော ပုဆိုးကို ပြန်ခေါက်ပြီး မူလနေရာတွင် ပြန်၍ထားလိုက်သည်။ သဲအိဖြူ အခန်းထဲမှ ထွက်လာတော့ စိုးကျော်မိုးနှင့် ချိုရီအေးတို့ကို မတွေ့တော့ပေ။ အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်ထဲ စိတ်ထင်တိုင်း ကျဲနေမိတာမို့ ဘယ်အချိန်က ပြန်သွားသည်မသိပေ။

~~~~~~~~~~~~~~~

(03)

“ ကိုမောင်......မေချစ်ကို လက်ထပ်ပြီး ဒီမှာတစ်ခါထဲ လာနေလိုက်ပါလားဟင်....”

အခန်းချင်းကပ်ရက်က အသံခပ်သဲ့သဲ့ဖြင့် ကြားလိုက်ရသော သဲအိဖြူတစ်ယောက် ခေါင်းထောင်၍ သွားသည်။ ဦးမောင်မောင်ဦးဆိုသည့် လူကြီးက ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းနေလဲမသိဘူး။ မာမီလေးက အပိုင် ယူချင်နေပြီ။

“ လက်ထပ်မှာပေါ့ မေချစ်ရဲ့.....ဒါပေမယ့် ချက်ချင်းကြီးတော့ မဟုတ်သေးဘူး.....အိမ်က မမကြီးတို့ကိုလည်း နားချရအုံးမှာ.....”

“ အဟင့်....ကိုမောင့် လက်ကြီးကလည်းကွာ....နေ့ခင်းကလည်း တည်းခိုခန်းဝင်ပြီး နှစ်ချီတောင် လုပ်ထားတာ..... ခု လုပ်အုံးမလို့လား.....”

“ မေချစ်က အရမ်းကို လုပ်ချင်စရာကောင်းနေတာကိုး.....”

“ ဟင့်.... တော်ပြီကွာ..... ဒီညတော့ မေချစ်မခံနိုင်တော့ဘူး..... နေ့ခင်းက သူကနှစ်ချီဆိုပေမယ့် မေချစ်ကသုံးချီ တောင်ပြီးထားတာ..... အရမ်းအိပ်ချင်နေပြီကွာ.....”

သဲအိဖြူမှာ သူမသတိမထားလိုက်မိစဉ်မှာပင် ဖောင်းထ၍လာသော စောက်ဖုတ်လေးထဲမှ အရည်ကြည်လေးတွေ စိုစိ၍ထွက်လာသည်။

“ မေချစ်ကလည်းကွာ.....ခဏလေးပဲဟာ.....”

“ ဟင့်အင်းကွာ.....မရဘူး....သွားအိပ်တော့မယ်.....ဒါကြောင့် နေ့ခင်းကပြောတာ.....ညကျမှ လုပ်ပါလို့.....”

အမှန်တော့ မေချစ်မှာ စိတ်ထဲတွင် ခံချင်စိတ်က ရှိနေသော်လည်း နေ့လည်က တည်းခိုခန်းတွင် သုံးချီလောက်ပြီး ထားခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် တော်လောက်ပြီဟု သူမကိုယ်သူမ ယူဆထားသည်။ ဒီကိစ္စက လွန်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်အလှအပကို ထိခိုက် နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ယောက်ျားတွေဆိုတာက သူတို့လိုသမျှ ပေးနေလျှင် တန်ဘိုးမထားတတ်။ ဒါကြောင့် နည်းနည်းတော့ အစ်ထားရမည်။ ဒီလို အစ်ထား လိုက်တော့မှ သူတို့လိုးချင်စိတ်တွေက ပြင်းသထက်ပြင်းလာပြီး မိန်းမအပေါ် အလေးထားဂရုတစိုက် ရှိလာတတ်ကြသည်။

“ ဖယ်တော့ ကိုမောင်ရယ်.....မေချစ် အရမ်းကို အိပ်ချင်နေပြီကွာ.....”

“ ခဏလေး....”

“ အွန့်....”

အသံကြားလိုက်ရုံဖြင့် နှုတ်ခမ်းချင်း စုပ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သဲအိဖြူ အတတ်သိလိုက်သည်။ အတော်စုပ်နိုင်တဲ့ ဟာတွေပဲ ဆယ်မိနစ်နီးပါးလောက်ကို ငြိမ်၍ကျသွားကြသည်။

“ ပြွတ်...”

“ အင်း.... အိပ်တော့နော် ကိုမောင်..... အားမွေးထား တစ်ရက်နှစ်ရက်နေတော့ ကိုမောင်မနေနိုင်ရင် ဆိုင်ကနေ တည်းခိုခန်းသွားကြတာပေါ့.....”

“ အင်း....”

အခန်းထဲမှ လှုပ်ရှားသံများကြားလိုက်ရသည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် မာမီလေး၏ အိပ်ခန်းတံခါး ပိတ်သံကြားလိုက်ရသည်။ သဲအိဖြူ အိပ်မပျော်နိုင်တော့ပါ။ ဒီနေ့ တွေ့ရကြားရမြင်ရတာတွေက သဲအိဖြူ၏ သွေးသားတွေကို နှိပ်စက်၍နေသည်။ နေ့ခင်းကလည်း ဟိုစုံတွဲလုပ်ကြတာကို ကြည့်ပြီး စိတ်တွေထကြွလာကာ မနေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာတာမို့ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် အာသာဖြေရင်း တစ်ချီပြီးခဲ့ရပြီးပြီ။

နေ့ခင်းက မောင်မောင်ဦး အခန်းထဲမှာ စိတ်ထင်တိုင်းအာသာဖြေရင်း မောင်မောင်ဦး ဝတ်သည့် ပုဆိုးနှင့်စောက်ရည်တွေကို သုတ်ခဲ့မိသည့်အတွက် သဲအိဖြူ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မလုံမလဲ ဖြစ်နေသည်။ သူသုတ်ခဲ့လိုက်သည့်အချိန်မှာ အရည်တွေက မခြောက်သေးပဲ စိုရွှဲပြီး ပုဆိုးမှာကွက်နေသည်။ နေ့ခင်းကဖြစ်သည့်အတွက် အရည်တွေ ခြောက်သွားလောက်ပြီဖြစ်ပေမယ့် ပုဆိုးမှာ ညီစို့စို့အနံ့တွေ နံနေမှာသေချာသည်။

နေ့ခင်းက ကြည့်ခဲ့မိတာတွေ ကိုယ်ဟာကိုယ် စိတ်ဖြေခဲ့တာတွေ မောင်မောင်ဦး ပုဆိုးနဲ့ စောက်ရည်တွေသုတ်ခဲ့မိတာတွေ မောင်မောင်ဦး ရိပ်မိသွားမလား ဆိုတာတွေကို တွေးရင်း ရင်တွေခုန်လာကာ စိတ်တွေ ပြန်လည် ထကြွလာသည်။ တစ်အိမ်လုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ စိတ်တွေ ထလွန်းမက ထလာသဖြင့် သဲအိဖြူ စောက်ပတ်လေးကို ပွတ်လိုက် စောက်စေ့လေးကိုကလိလိုက်နှင့်လုပ်ပေးနေသည်။

အတန်ကြာအောင် လုပ်ပေးနေပေမယ့် သဲအိဖြူ၏စိတ်တွေက ငြိမ်၍မသွား။ ပို၍ပင် ဆိုးလာသေးသည်။သဲအိဖြူ စောက်ဖုတ်ပေါ်မှ လက်ကိုဖယ်ကာ ထဘီကိုပြန်၍အုပ်ကိုင်ပြီး ဘယ်လိုလုပ်ရင်ကောင်းမလဲဟု စဉ်းစားနေမိသည်။ အတန်ငယ်ကြာတော့ သဲအိဖြူ အိပ်ယာပေါ်မှ ထပြီးအခန်းအပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဦးမောင်မောင်ဦး အခန်းရှေ့အရောက် ကြည့်လိုက်တော့ တံခါးက အနည်းငယ် ဟနေတာ တွေ့လိုက်သဖြင့် တွန်းဖွင့်ပြီး အထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမနေ့ခင်းက လူးလှိမ့်ကာ စိတ်ဖြေဖျောက်ခဲ့သော ကုတင်ပေါ်ရှိ အိပ်ယာထက်တွင် ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ နေ့ခင်းက သူမ အရည်လေးတွေ သုတ်ခဲ့သည့် ပုဆိုးကိုဝတ်ပြီး ပိုးလိုးပက်လက်အိပ်ပျော်၍ နေသည်။

သူမကိုယ်သူမ သတိမထားမိဘဲ သဲအိဖြူမှာ ဦးမောင်မောင်ဦး၏ ဘေးသို့ ရောက်၍လာသည်။ သူမအကဲခတ်ကြည့် လိုက်တော့ ဦးမောင်မောင်ဦးအိပ်ပျော်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ခါးမှ ပြေကျနေသော ပုဆိုးကို တုန်ယင်နေသော လက်ဖျားလေးနှင့်ကိုင်၍ အောက်ဖက်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်။ ထူထဲကွေးကောက် နက်မှောင်နေသော လမွှေးများကြားမှ မတ်ထောင်နေသော လီးကြီးမှာ တစ်ထွာလောက်ပင် ရှိမလားမသိပေ။ ပြဲလန်နေသော ဒစ်ကြီးကလည်း ပြောင်လက်ကာ တဖိတ်ဖိတ် ဖြစ်နေသည်။

အကြောပြိုင်းပြိုင်းရစ်ပတ်ထားသော လီးလုံးပတ်ကြီးက မဲပြောင်၍နေသည်။ သဲအိဖြူ၏ စိတ်အတွေးထဲမှာလည်း နေ့ခင်းက ဒီပုဆိုးနဲ့ စောက်ရည်တွေ သုတ်ခဲ့မိတာတွေ ဒီလီးကြီးက မာမီလေးကို လိုးပေးနေတဲ့ လီးကြီးပါလားဆိုတာတွေကို တွေးရင်း စောက်ပတ်ထဲမှ စောက်ရည်တွေ စိမ့်ထွက်လာသည်။ သဲအိဖြူ အသိဉာဏ်တွေ ကင်းမဲ့ကုန်ပြီ။

စိတ်ဆန္ဒတွေ ပြင်းထန်ထကြွလာပြီး မနေနိုင်တော့တဲ့ အဆုံးမှာတော့ ခါးမှထဘီလေးကို ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ ကုတင်က ငြိမ့်ကနဲတစ်ချက်လှုပ်သွားသဖြင့် ခဏငြိမ်နေလိုက်ပြီးမှ ဦးမောင်မောင်ဦး၏ အပေါ်သို့ခွ၍ တက်လိုက်သည်။ ဖင်ကြီးကို တဖြေးဖြေးဖိချပြီး လီးထိပ်ကြီးနှင့် စောက်ပတ်ဝကို ထိကပ်ကြည့်မိသည်။

“ အင်....”

သူမ လည်ချောင်းထဲမှ အသံတစ်သံထွက်သွားသည်။ ဒစ်ကြီးက ဗြစ်ကနဲတိုးဝင်သွားသည်။ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ဦးမောင်မောင်ဦး အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဝင်လာသော လီးဒစ်ပြဲကြီးက စောက်ဖုတ်လေးထဲတွင် ပြည့်ကြပ်ပြွတ်သိပ်နေ သည်။ မကုန်းမကွနှင့် ငုံ့ကြည့်ကာ အသာလေး ဖိသွင်းချလိုက်ပြန်သည်။

“ ဗြစ်....ဗြစ်.....ပြွတ်.....”

“ အွန်း.....အွန်း....”

သဲအိဖြူ ပါးစပ်အဟောင်းသားလေးဖြင့် ခေါင်းလေးမော့သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးခါဆင်းသွားသည်။ ဧရာမလီးကြီးကို သဲအိဖြူ၏ စောက်ပတ်အသစ်စက်စက်လေးက တင်းကျပ်စွာညှစ်ပြီး မသိမသာလေး ထလိုက်၊ ထိုင်လိုက်၊လှုပ်ခါ၍ လိုးပေး နေမိသည်။ ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက်လိုးပေးနေမိရင်း လီးက အထဲသို့ တဝက်ကျော်ကျော်မှ ဝင်၍လာသည်။

“ ဗြစ်.....ဗြစ်.....ဒုတ်.....ဒုတ်.....”

တစ်ခါ တစ်ခါ စောက်ပတ်အုံလေးတစ်ခုလုံး ပြဲကွဲသွားပြီး နာကျင်လာသဖြင့် အသာငြိမ်၍ နေလိုက်ရပြန်သည်။ ပြီးမှ ဖြေးဖြေးချင်းလှုပ်ခါ၍ ပြန်လိုးနေမိသည်။ လီးကြီးကို တဆုံးမသွင်းရဲသေး။ စိတ်တွေကလည်း ဗရမ်းပတာ ယောက်ယက်ခတ်၍ လာသည်။ သဲအိဖြူ၏ ကားအယ်နေသော ဖင်ကြီး က ခပ်သွက်သွက် နိမ့်ချီမြင့်ချီဖြစ်လာသည်။

အရည်ကြည်တို့ကလည်း ထိန်း၍မရလောက်အောင် ရွှဲ၍ ထွက်လာကြသည်။

သဲအိဖြူ မျက်လုံးကိုစုံမှိတ်၍ အားပါးတရကြီး ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက် လိုးနေလိုက် မိသည်။ ကာမဆန္ဒတွေက တရိပ်ရိပ်တက်လာပြီး အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်ခါနီးဖြစ်လာသည်။ လီးတဝက်လောက်နှင့် အထုတ်အသွင်းလုပ်ကာ လိုးနေရသည်ကိုလည်း အားမရတော့။ တစ်ချီတွင် လီးကြီးကို တဆုံးနီးပါးထုတ်လိုက်ပြီး လီးတဆုံးဝင်အောင်အားနှင့် ဆောင့်လိုးလိုက်သည်။ လီးကြီးက သားအိမ်ကို ဒုတ်ကနဲ ပြေးဆောင့်သဖြင့် စောက်ပတ်ထဲတွင် ကျင်ခနဲ ခံစားလိုက်ရပြီး သဲအိဖြူ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားသည်။

“ ပြွတ်......ပြွတ်.....ဗြစ်.....ဖွတ်......ပြွတ်.....ဗြစ်.....ဗြစ်.....ဒုတ်.....အား.....ဟား......”

ပြီးချင်လာပြီမို့ စိတ်ကို လွတ်လိုက်ပြီး လီးအဆုံးထိ ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက်ဖြင့် အားရပါးရ ဆောင့် ဆောင့်ပြီး လိုးပေး နေမိသည်။ အချက်(၂၀)လောက် အားရပါးရဆောင့်လိုးပြီးတဲ့အခါမှာတော့ စောက်ပတ်ထဲမှ အီဆိမ့်နေအောင်ကောင်းတဲ့ အရသာကို မှိန်းမောခံစားရင်း သဲအိဖြူ တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ စောက်ခေါင်းထဲမှအရည်များ ပန်းထွက်ကုန်တော့သည်။ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းကို လီးအရင်းသို့ အတင်းဖိကပ်ပြီး ပွတ်လှည့်ပေးနေမိသည်။

ကောင်းတာမှ အတော့်ကို ကောင်းလှ အရသာ ရှိလှသည်။ ခဏအကြာထကြွနေသော သွေးသားတွေကငြိမ်၍အသွား၊ သူမ၏ စောက်ခေါင်းထဲမှ အရည်များ ဦးမောင်မောင်ဦး၏ ဆီးခုံတစ်ခုလုံးစိုရွှဲနေသည်ကို သတိထားလိုက်မိပြီး ကြောက်အား လန့်အားနှင့် လီးကို ပြွတ်ကနဲ ချွတ်ကာ ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကာ ကွင်းလုံးချွတ်ချထားသော ထဘီလေးကို ငုံ့၍ကောက်စွပ်မည်အလုပ် သန်မာသော လက်တစ်ဖက်က သူမကို လှမ်းဆွဲတာ ခံလိုက်ရသည်။

“ အမေ့....”

သဲအိဖြူ အလန့်တကြားလှည့်ကြည့်သည်။

“ နေအုံးလေ.....သဲအိ....ဦးမှ မပြီးသေးတာ.....”

ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းတွင် ထဘီမရှိဘဲ တင်ပါးဖွေးဖွေး ပြောင်ပြောင်ကြီးနှင့် ဖြစ်နေသော သူမကို ပြုံးပြုံးကြီး ကြည့်နေသော ဦးမောင်မောင်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ ဟင်....ဦး....ဦးမောင်.....ဟို.....ဟို.....”

“ သဲအိ ကုတင်ပေါ်တက်လိုက်ကတည်းက ဦးနိုးနေတာပါ.....”

“ ရှင်.....”

သဲအိဖြူ ငိုင်၍အသွား ဦးမောင်မောင်ဦးက သူမကို ဆွဲ၍ဖက်လိုက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲသွင်းကာ အိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်သည်။

“ ဟို....ဦး...မလုပ်ပါနဲ့...မာမီလေး သိသွားရင် မကောင်းဘူး...မတော်ပါဘူးဦးရယ်...နော်...နော် ”

တကယ့်နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ သဲအိဖြူ ကြောက်စိတ်တွေက ငယ်ထိပ်ရောက်နေသည်။

“ တော်ပါတယ် သဲအိရယ်..... ခုပဲ သဲအိက ဦးကို တစ်ချီပြီးအောင် လိုးပေးပြီးပြီမို့လား.....”

“ အင်း.....အင်.....ကြောက်တယ်.....ကြောက်တယ်.....”

“ ဦးကိုလည်း တစ်ချီလောက်တော့ လုပ်ခွင့်ပေးဦးမှပေါ့.... ဘာမှကြောက်စရာမရှိဘူး.... သဲအိ လိုးလို့ပဲ တစ်ချီပြီး သွားပြီဟာကို......”

ဒီလိုဆိုတော့လည်း အဟုတ်သား သဲအိဖြူငြိမ်၍ အသွား ဦးမောင်မောင်ဦးက သူမ၏ နှုတ်ခမ်း ပါးပါးလေးကို ဆွဲ၍ စုပ် နမ်းပစ်လိုက်သည်။ နမ်းရင်း လက်တစ်ဖက်က သဲအိဖြူ၏ အဝတ်တွေကို ချွတ်သည်။ သဲအိဖြူကိုယ်လုံးတီးဖြစ်သွားတော့မှ ဦးမောင်မောင်ဦးက သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို လွှတ်ပေး လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။

သဲအိဖြူမှာ ဦးမောင်မောင်ဦး၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို အသဲတအေးအေးဖြင့် ငေးငိုင်၍ကြည့်နေမိသည်။ နှစ်ယောက်လုံး ဝတ်လစ်စလစ် ဖြစ်သွားကြပြီး ဦးမောင်မောင်ဦးက သဲအိဖြူအား ကုတင်ပေါ်သို့ ပက်လက်လှန် လှဲချလိုက်သည်။ သဲအိဖြူ ဘာမှမပြော။ မျက်လုံးလေး ကလယ် ကလယ်ဖြင့် တစ်ချက် တစ်ချက် ဦးမောင်မောင်ဦး၏ လီးကြီးကို လှမ်း လှမ်းကြည့်ရင်း လာမည့် အရေးကို တွေး၍ ရင်တွေခုန်နေပြီး အသားလေးတွေပါ တုန်ချင်နေသည်။

“ သဲအိ.....ခြေထောက်တွေ ဦး ပုခုံးပေါ်တင်လိုက်.....”

သူ့လီးကြီးက စောစောကထက်ပိုပြီး သိသိသာသာကြီး ထွားကြိုင်းလာတာကို တွေ့ရသည်။ စောစောက သဲအိဖြူ တက်လိုးတော့ အိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်နေရပြီး သူ့စိတ်တွေကို ချိုးနှိမ်ထားရပုံရသည်။ အခုတော့ သူ့စိတ်ကြိုက်ပေါ်တင် လိုးရတော့မည်ဆိုတော့ စိတ်တွေက အတားအဆီးမရှိ။ လွတ်လပ်သွားပြီး လီးကြီးကလည်း ပိုပိုပြီး ကြီးထွားတောင့်တင်း ကြီးမားလာပုံရသည်။ တကယ်တော့ ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ သဲအိဖြူကို အရိပ်တကြည့်ကြည့်နှင့် လိုးချင်နေခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သဲအိဖြူမှာလည်း အသက် (၂၀) အရွယ် အလှသွေးကြွယ်နေသည့် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသူ အပျိုဖားဖားဖြစ်နေပြီ။ ဆူဖြိုးတင်းရင်းနေသည့် ရင်သားများ၊ တုတ်ခိုင်ဖြောင့်တန်းသော ပေါင်တန်များ၊ ခါးကျင်ကျင်အောက်မှ ဆူဖြိုးကားစွင့်ပြီး အယ်နေသော တင်သားများက မြင်ရသူ ယောကျ်ားတကာကို ရမ္မက်ကြွစေလောက်သည်။

တက္ကသိုလ်ကျောင်းမှာ ဆိုလျှင်လည်း ယောက်ျားလေးတွေရှေ့ သဲအိဖြူ လမ်းဖြတ်လျှောက် သွားပြီဆိုလျှင် ယောက်ျားလေးတွေမှာ သူ့ကိုလှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

သဲအိဖြူလို ယောက်ျားတကာရဲ့ ရမ္မက်စိတ်ကို နိုးကြွစေတတ်သော အလှတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ယောက်နှင့် တစ်အိမ်ထဲတွင် အနီးကပ်နေရသူ ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ သဲအိဖြူကို လိုးချင်နေခဲ့သည်မှာ မထူးဆန်းလှပေ။

ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ ခင်မေချစ်၏ လင်ပါသမီးဆိုသည့်အသိနှင့် သဲအိဖြူအပေါ် သမီးအရင်းလို ချစ်တတ်သည့် ခင်မေချစ်၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး လိုးချင်စိတ် ကို ချိုးနှိမ်မေ့ဖျောက်ထားခဲ့သည်။

ယခုတော့ ကိုယ်က မစရပါဘဲနဲ့ သူ့ကိုယ်၌က စလာသည် ဆိုတော့ ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ အနှစ်နှစ် အလလက လိုးချင်နေခဲ့သည့် သဲအိဖြူကို လိုးရတော့မည်ဆိုတော့ ရမ္မက်စိတ်များမှာ ထိန်းလို့မရလောက်အောင်ပင် ထကြွနေသည်။ ထကြွနေသည့် စိတ်အဟုန်နှင့် စောစောက သဲအိဖြူ တက်လိုးထားသည့် အရှိန်ကြောင့် လီးကြီးမှာ အကြောပြိုင်းပြိုင်းထကာ မတ်တောင်နေပြီး သာမာန်ထက် ပိုပြီး တုတ်ခိုင်ကြီးမား လာရခြင်းဖြစ်သည်။

သဲအိဖြူက ပြောသည့်အတိုင်း ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ပုခုံးပေါ်တင်လိုက်တော့ စောက်ပတ် အသစ်စက်စက်လေးနှင့် ဧရာမလီးကြီးတို့မှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့မိကြသည်။ ကုတင်ကို ကန့်လန့်ဖြတ်လှဲ၍ ပက်လက်လေး ဖြစ်နေသော သဲအိဖြူ၏ခြေထောက်နှစ်ချောင်းက ကုတင်အောက်မှမတ်တပ်ရပ်၍ နေသော ဦးမောင်မောင်ဦး၏ ပုခုံးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရှိနေ သည်။ လီးကိုကိုင်ပြီး စောက်ပတ် အကွဲကြောင်း တစ်လျှောက် လီးထိပ်ကြီးနှင့် အထက်အောက်ပွတ်ဆွဲပေးသည်။

“ အဟင့်.....ဟင့်.....ဦး.....ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ....လို့ ”

သဲအိဖြူ ခရာတာတာလေးဖြစ်လာသည်။ အရည်ကြည်တွေကလည်း စိုရွှဲနေပြီ။

“ လိုးတော့မယ်နော်.....”

“ အင်း.....အင်း.....”

သဲအိဖြူ ကဗျာကယာပြောကာ ဝင်လာမည့်လီးကြီးကို စောင့်ကြိုရင်း မျက်လုံးတွေကို စုံမှိတ်ပစ်လိုက်သည်။

“ ပြွတ်.....”

“ အား.....အမေ့....”

“ ဗြစ်.....ဗြစ်.....ဗြစ်.....”

“ အား.....အား.....ကြပ်လိုက်တာ.....အဟင်း....စောစောကတော့ ဝင်ပြီးတော့..... ဟင်း..... အ..... အ.....ဦးဟာကြီး က ပိုကြီးလာတယ်.....ဟင်း.....အင်း.....”

“ ဗြစ်.....ဗြစ်.....ပလွတ်.....”

“ အား.....သေပါပြီ....”

“ ဗြစ်.....ဒုတ်....”

“ အား...အီး.....တော်ပြီ....တော်ပြီ....အား....အား.....”

ကုတင်စောင်းပုံစံက လီးအဝင်ကြမ်းသည်။ နက်သည်။ အနှစ်နှစ် အလလက လိုးချင်နေခဲ့သည့် စိတ်ကိုလွှတ်ပေး ထားသော ဦးမောင်မောင်ဦး၏ လီးကြီးက အဆမတန်ထွားကြိုင်း၍နေသည်။ သဲအိဖြူ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာသည်။

“ အာ....အ....နာတယ်....နာတယ်.....”

“ အစမို့ပါ.....သဲအိရာ....စောစောကပဲ ဝင်ပြီးပြီဟာ....”

“ အားဟား.....စောစောက ဒီလောက်မကြီးဘူး.....ခုဟာက နည်းတာကြီးမဟုတ်ဘူး.....”

“ ဗြစ်....ဗြစ်....ဒုတ်.....”

“ အား....ပါး....ပါး....အီး.....ဟီး.....”

အရှိန်တက်နေသော ဦးမောင်မောင်ဦးက နောက်ဆုတ်ရန် မစဉ်းစားတော့ဘဲ ကျန်သောလီးကို ဖိချ၍ သွင်းယူလိုက်သည်။ သဲအိဖြူ ပါးစပ်လေး ဟသွားသည်။ လီးကြီးထိပ်က လည်ချောင်းဝထိ ရောက်လာသလားထင်လိုက်ရသည်။ လီးကြီး တဆုံးဝင်သွားပြန်ပြီ။ စောစောက သူမ တက်လိုးသည့် အခါက လီးအဆုံးထိ သွင်းပြီး လိုးခဲ့တာမှန်ပေမယ့် အဲ့တုန်းက လီးကြီးက ဒီလောက် မကြီးမားသေးပေ။

ယခုစောစောကထက် အဆမတန်ကြီးမားလာသည့်အတွက် ဒီတစ်ကြိမ် အဆုံးထိအသွင်းခံလိုက်ရခြင်းက ပို၍အခံရခက်လှပေသည်။ သဲအိဖြူတဖြေးဖြေး ငြိမ်သက်သွားသည်။ ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ စောက်ပတ် ထဲသို့ လီးကြီးတဆုံး ဝင်သွားသည်နှင့် လီးကြီးကိုအထုတ်အသွင်း မလုပ်သေးဘဲ ငြိမ်ထားပြီး စောက်ပတ် အတွင်းသားလေးများ၏ တရွရွလှုပ်ရှားကာ ပွတ်သပ်ကလူကျီစယ်သည်ကို ငြိမ်၍ခံစားရင်း ဦးမောင်မောင်ဦးက သဲအိဖြူ၏ နို့အုံလုံး လုံးကျစ်ကျစ်လေးများကို ချေပေးနေသည်။

“ အင်း....ဟင်း.....ဟင်း.....ကျွတ်.....ကျွတ်.....ကျွတ်.....”

သဲအိဖြူ ဖင်ကြီးကို လူးလွန့်ပြီး လီးကြီးကို စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးနှင့်ညှပ်ကာ ဖျစ်ညှစ်၍ ခါးလေးကော့တက် လာသည်။ လိုးပြီ....ဦးမောင်မောင်ဦး လျှောကနဲ လီးကို တဝက်လောက် ဆွဲထုတ်ပြီး လိုးသည်။

“ ပြွတ်.....ပြွတ်....ဖွတ်.....စွပ်.....စွပ်.....ပြွတ်.....ဗြစ်....ပြွတ်.....”

“ အား....အင်း...အင်း....အား....အင်း....”

ဆောင့်လိုက်သော အရသာက ခံလို့ကောင်းလှသည်။

“ ပြွတ်....ပြွတ်....စွပ်....စွပ်.....ပြွတ်....ဗြစ်.....”

“ အား.....အီး....ထွက်.....ထွက်ကုန်ပြီ.....အား.....ရှီး....”

သဲအိဖြူ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်ပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ကော့ကော့ပင့်ဆောင့် ပစ်လိုက်ကာ အီဆိမ့်ချိုနေသော ကာမအရသာကို အပြည့်အဝကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ လီးကြီးကို ခဏကြာအောင် ဖြေးဖြေးချင်း အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးနေ ပြီးမှ လျှောကနဲ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“ သဲအိ....ကုတင်ပေါ်ကဆင်းပြီး ကုတင်စောင်းမှာ လေးဖက်ထောက်လိုက်.....”

ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ သူလိုးချင်နေခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်သည့် သဲအိဖြူ၏ ဆူဖြိုးကားစွင့်ပြီး အယ်ချင်တိုင်း အယ်နေသော ဖင်ကြီးတွေကို ကြည့်ပြီး လိုးချင်လာသည်မို့ ပုံစံပြောင်းကာ လေးဘက်ကုန်း ခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သဲအိဖြူ နွမ်းနယ်စွာဖြင့် ကုတင်ပေါ်မှဆင်းပြီး ဦးမောင်မောင်ဦး ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ပေး လိုက်သည်။ စိတ်ထဲမှ ခုပဲတစ်ချီထပ်ပြီးသွားတယ် အခုပဲ ဆက်လုပ်ဦးမယ်ဆိုပြီး တွေးမိရာမှ အင်း.... သူက ပြီးမှမပြီးသေးတာ ပြီးချင်နေမှာပဲ ဟူ၍ အဆုံးသတ်တွေးလိုက်ကာ ဦးမောင်မောင်ဦးရှိရာသို့ သမင်လည်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ နောက်ပြန်ကြီး ဝင်ပါ့မလား ဦးရဲ့.....”

“ သဲအိ ခါးကိုခွက်ထား....ဟုတ်ပြီ.....တင်ပါးလေးဖြဲပြီး ကားထား....”

ဆူဖြိုးကားအယ်နေသော ဖင်ကြီး၏နောက်မှ ပြူးထွက်လာသော စောက်ပတ်လေးက တဖိတ်ဖိတ် တောက်၍ လှချင် တိုင်းလှ၍နေသည်။ ချစ်စရာခါးကျင်ကျင်လေးကိုကိုင်ပြီး လီးကြီးကို တေ့ကာ သွင်းလိုက်သည်။

“ ပြွတ်....ပြွတ်....ဗြစ်....ဗြစ်...ပြွတ်...ဖွတ်....ဘွတ်...ဘွတ်....”

“ အင်း....အင်း.....အသံတွေကလည်း မြည်လိုက်တာ.....”

ဟုတ်သည်။ သဲအိဖြူ ပြီးထားသော အရည်တွေက စောက်ပတ်ထဲတွင် ပိုလျှံနေသည်။

“ ပြွတ်....ပြွတ်....ဗြစ်.....အင်း....အင့်....အ.....အ....”

“ ပြွတ်.....ပြွတ်....ဗြစ်....ပြွတ်....ဗြစ်.....ဗြစ်....”

“ အီး....ကောင်းလိုက်တာနော်....ဟင်း.....ဟင်း....ကျွတ်....ကျွတ်.....”

ဖင်ကြီးကို လမွှေးအုံကြီးက ဖိကပ်ပွတ်တိုက်ရင်း ဂွေးစိကြီးကပါ အောက်မှလွှဲရိုက်နေသည်မို့ သဲအိဖြူ မခံစားဖူးသော အရသာတွေ ဆူဝေ၍နေသည်။

“ ပြွတ်....ဒုတ်....ပြွတ်....စွပ်....ဒုတ်....ဒုတ်.....ဗြစ်.....”

“ အိ....အား....ဖြေး....ဖြေး....လုပ်....ဆောင့်.....အား....ကျွတ်....ကျွတ်.....”

သဲအိဖြူ ဖင်ကြီးတရမ်းရမ်းနှင့် ကောင်းချင်တိုင်း ကောင်းနေသည်။

“ ပြွတ်....ပြွတ်....ဖွတ်....ဗြစ်....ပြွတ်....”

“ အီး....အီး....ကောင်းလာပြီ.....လုပ်......လုပ်.....ဆောင့်....အ....အား.....”

ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ အနှစ်နှစ် အလလက အရိပ်တကြည့်ကြည့်လိုးချင်နေခဲ့သည့် သဲအိဖြူကို စိတ်ကြိုက်လိုးနေရပြီး ကြီးမားကားအယ်နေသော ဖင်ကြီးမှာလည်း ဆောင့်လိုက်တိုင်းတုန်ခါသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲမှာ ရမ္မက်မီးတွေ ပြင်းထန်စွာလောင်ကျွမ်းလာသည်နှင့်အတူ သဲအိဖြူ၏ ရမ္မက် စကားသံတွေကို ကြားရတော့ ခါးကျင်ကျင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်ပြီး အားရပါးရ မညှာမတာ ဆောင့် ဆောင့်ပြီး လိုးနေသည်။ သဲအိဖြူ၏ ဖင်ကြီးတွေမှာလည်း ဆောင့်လိုက်သည့်အခါတိုင်း တုန်ခါသွားသည်မှာ ရမ္မက်စိတ်ကို ပိုမိုထကြွစရာဖြစ်နေသည်။

“ ပြွတ်...ဗြစ်....ဗြစ်....ဒုတ်....ပြွတ်....ပြွတ်.....ဒုတ်....ဗြစ်....ဗြစ်....ဖွတ်...ပြွတ်.....”

“ အား....ဟား....ထွက်ပြီ.....ထွက်ကုန်ပြီ ဦးရယ်.....အား....ကျွတ်.....ကျွတ်.....”

သဲအိဖြူမှာ ဖင်ကြီးကို နောက်ပြန် ပြန်၍ဆောင့်ရင်း ဖင်ကြီးတစ်ခုလုံး ခါရမ်းသွားကာ စောက်ခေါင်းထဲမှ စောက်ရည်များ ဒလဟော ထွက်ကျကုန်သည်။ ဦးမောင်မောင်ဦး၏ လီးကြီးမှာလည်း သံချောင်းကြီးပမာ ပို၍ပို၍ တင်းပြောင်မာကျော လာသည်။

“ ပြွတ်....စွပ်....ပလွတ်....ပလွတ်....ပြွတ်...ဒုတ်....ဗြစ်...ပြွတ်....ဗြစ်..... ဗြစ်....အား.... အား.... ဟင်း....သဲ....သဲအိ ရယ်.....အင်း....”

သုံးလေးချက်လောက် အားရပါးရ ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်လိုးလိုက်ပြီးနောက် သဲအိဖြူ၏ စောက်ခေါင်းထဲသို့ သုတ်ရည်များ ပန်းထည့်လိုက်သည်။

“ အား....အား....အ....ကောင်းလိုက်တာ.....သဲအိရယ်.....”

ဦးမောင်မောင်ဦးက လီးကြီးကို မချွတ်ဘဲ သဲအိဖြူ၏ ကျောပြင်လေးကို ကုန်းနမ်းရင်းမှောက်ထား၍ အောက်သို့ တွဲလောင်းကျနေသော နို့လေးများကို အောက်မှလျှိုပြီး နှိုက်ကာ သုံးလေးချက်မျှထပ်ပြီး ဆောင့်ချလိုက်ရာ လုံးကျစ်ကားအယ် နေသော ဖင်သားကြီးမှာ တုန်ကနဲတုန်ကနဲ ခါရမ်းသွားပြန်သည်။

“ ဘယ်နဲ့လဲ....ဦး လိုးတာ ကောင်းရဲ့လား.....”

“ အို....ဘာတွေမေးနေတာလဲ မသိဘူး.....”

“ ဒီပုံစံကို ဦး သိပ်ကြိုက်တာ....ဒီအတိုင်းပဲ လီးမထုတ်တော့ဘဲ ဆက်လိုးမယ်နော်.....”

“ ဟာ.....ဆက်လုပ်ဦးမယ်.....အဟင့်....”

သဲအိဖြူ ငိုချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ ဒါပေမယ့် ဦးမောင်မောင်ဦးက နို့လေးနှစ်လုံးကို အောက်သို့ နှိုက်၍ ဆွဲလိုက်ပြီး လီးကြီးကို ဖိဆောင့်ချလိုက်ရာ သဲအိဖြူ ခမျာ “ ဟင်း ” ကနဲဖြစ်ပြီး မျက်တောင်လေးများ စင်းကျသွားသည်။ ဦးမောင်မောင်ဦးက လီးကြီးကို မထုတ်သေးဘဲ တဆုံးသွင်း ထားရင်း သဲအိဖြူ၏ ဖင်ကြီးနဲ့ ဆီးခုံအရင်းဖိကပ်ထားသည်။ လက်နှစ်ဖက်က သဲအိဖြူ၏ နို့နှစ်လုံးကို ပွတ်ချေဆုတ်နယ်ပေးနေသည်။

ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ သဲအိဖြူ၏ နောက်မှ ဖင်ကြီးကို စကောဝိုင်း ဝိုင်း၍ လှုပ်ခါပေးရင်း လီးကြီးကို စောက်ပတ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်၍ မွေပေးနေသည်။ ကြီးမားတုတ်ခိုင်၍ ပြည့်သိပ် ကြပ်ညှပ်နေသော စောက်ခေါင်းလေးထဲတွင် ဧရာမလီးကြီးက လှည့်ပတ်ထိုးမွေနေသည့် အတွက် စောက်ခေါင်းအတွင်းသား နံရံများကို ထိပွတ်လိုက်သည့် ထူးကဲသည့် အရသာကို သဲအိဖြူ မှိန်းမောခံစားရင်း ငြိမ်သက်သွားသည့် ရမက်စိတ်များမှာ ပြန်လည် ထကြွလာသည်။

လီးကြီးက စောက်ခေါင်းနံရံများကို နေရာအနံ့ ထိုးမွေပွတ်တိုက် နေသည့်အတွက် စောက်ခေါင်းထဲမှ ယားတက်လာကာ စောက်ရည်များ ထွက်ကျလာပြန်သည်။ သဲအိဖြူမှာ ရမ္မက်စိတ်များ ထကြွလာပြီး စောက်ခေါင်းထဲမှလည်း မနေနိုင်လောက်အောင် တရွရွယားလာသည့်အတွက် အားမလိုအားမရဖြစ်ကာ ဖင်ကြီးများကို လှုပ်ခါပြီး နောက်ပြန် ပြန်၍ တစ်ချက်ဆောင့်လိုက်သည်။

ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ သဲအိဖြူ တစ်ယောက် မနေနိုင်လောက်အောင် စိတ်တွေ ထကြွလာပြီကို သိရှိလိုက်ပြီးသူ၏ လီးကြီးကို စောက်ပတ်ထဲမှ တဖြေးဖြေးချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဖြေးဖြေးချင်း လိုးသွင်းပေးသည်။

လီးတဆုံး သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ပြန်လိုးသွင်းသည်။ သဲအိဖြူမှာ စိတ်တွေထကြွပြီး ရွထနေသည့်အထဲ ဦးမောင်မောင်ဦးက ဖြေးဖြေးချင်း အရသာခံကာ လိုးပေးနေသည့်အတွက် အားမလိုအားမရ စိတ်တွေ ပိုပြီးဖြစ်လာသည်။

ထို့ကြောင့် ဖင်ကြီးတွေကို နောက်ကို ပစ်ပစ်ပြီး ပြန်၍ ဆောင့်ပေးသည်။ လီးဒစ်ထိပ်ဖျားထိ စောက်ပတ်ထဲမှ ထွက်သွားပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ပြန်ဝင်လာသည့် လီးကြီးကို အားမရစွာဖြင့် လီးကြီး စောက်ပတ်ထဲ မဝင်လာခင်မှာပဲ ဖင်ကြီးကို နောက်သို့ ပစ်ပစ်ပြီး ဆောင့်ပေးလိုက်သည်။ ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ ကိုယ်က လိုးဆောင့်စရာမလိုပဲ မတ်တပ်ရပ်နေရုံဖြင့်ပင် ဖင်ကြီးက နောက်သို့ ပစ်ပစ်ဆောင့်ပြီး လီးကြီးကို စောက်ပတ်ထဲ သွင်းယူလိုက် ပြန်ထုတ်လိုက်လုပ်နေသည့်အတွက် သဲအိဖြူ စိတ်တွေ အဆမတန် ထကြွပြီး ရမ္မက်ထန်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ဦးမောင်မောင်လည်း သဲအိဖြူ စိတ်ကြိုက် ဆောင့်ပါစေ ဆိုသည့် သဘောဖြင့် ခါးကျင်ကျင်လေးကိုအလိုက်သင့်ကိုင်ပြီး ဒီအတိုင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ သဲအိဖြူက ဖင်ကြီး နောက်ပစ်ပစ် ဆောင့်ပြီး အလိုးခံနေတာကို အားရကျေနပ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ ဖင်ကြီးကို အားဖြင့်နောက်ပြန်ဆောင့်လိုက်၍ လီးတဆုံးဝင် သွားပြီး ဆီးခုံအရင်းထိ ဖိကပ်သွားတိုင်း ဖင်သားကြီးများ တုန်တုန်သွားသည်ကိုလည်း အရသာခံကာ ကြည့်နေမိသည်။

“ ဗြစ်....ပြွတ်....ပြွတ်....ဗြစ်...ဖွတ်....ပလွတ်....ပြွတ်....ဗြစ်....”

“ အား....အား.....ကောင်းလိုက်တာ ဦးရယ်....အား.....အင့်....အင့်....”

သဲအိဖြူမှာ ရှေ့သို့ထောက်ထားသည့် လက်နှင့် အားယူရင်း အောက်နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ အံကို ကြိတ်၍ ဖင်ကြီးကို နောက်ပစ်ပြီး အားရပါးရ ဆောင့်နေသည်။

“ အား....ဆောင့်.....ဆောင့်.....သဲအိ ကြိုက်သလို ဆောင့်.....အား....အား....”

“ ပြွတ်....ပြွတ်....ဗြစ်...ဒုတ်....ဗြစ်....ဗြစ်....ပြွတ်....ဖွတ်....ဗြစ်.....”

“ အား...ကောင်းလိုက်တာ ဦးရယ်...သဲအိ မနေနိုင်တော့ဘူး...အား...အင်း..... အင့်.... အင့်....”

“ ပြစ်....ပြစ်....ဗြစ်....ပြွတ်....ဗြစ်....”

သဲအိဖြူမှာ ဖင်ကြီးတရမ်းရမ်းနှင့် ဆောင့်ရင်း စောက်ပတ်အတွင်းသားများဖြင့် ဦးမောင်မောင်ဦး၏ လီးကြီးကို တစ်ချက် တစ်ချက် ညှစ် ညှစ်ပေးသည်။ အစက ဘာမှမလှုပ်ရှားပဲ သဲအိဖြူ နောက်ပြန် ဆောင့်ပေးတာကို မတ်တပ်ရပ်၍ ငြိမ် ခံနေသော ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ သဲအိဖြူ၏ စောက်ပတ် အတွင်းသားများဖြင့် ညှစ်ညှစ်ပေးလိုက်သည့်အခါတွင် လီးကြီးတစ်ခုလုံး အီဆိမ့်နေအောင် ကောင်းသွားပြီး ရမ္မက်ဇောတွေ ပြင်းထန်လာရသည်။

“ အား...သဲ…သဲအိရယ်...အား...ကောင်း...ကောင်းတယ်...အဲ့လို...ညှစ် ညှစ်ပေး...အား... အင်း ”

“ အား...ဟား....အင်း....အင်း....”

သဲအိဖြူမှာ ဦးမောင်မောင်ဦးက ကောင်းတယ် ညှစ်ပေးဆို၍ လီးကြီး သူ့စောက်ပတ်ထဲ ဝင်အောင်နောက်ပြန်ပစ် ဆောင့်ပေးသည့်အခါတိုင်း စောက်ပတ်အတွင်းသားများကို အားထည့်၍ လီးကြီး ဝင်လာတိုင်း ညှစ်ညှစ်ပေးသည်။ ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ အပေးကောင်းသည့် သဲအိဖြူကြောင့် ထူးကဲသည့် ကာမအရသာများကို ခံစားရင်း စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့။

စောစောက အားစိုက် မလိုးသေးပဲ ငြိမ်နေပေမယ့် ယခုအခါတွင် သဲအိဖြူ၏ ရမ်းခါနေသောဖင်ကြီးများကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် စုံကိုင်၍ အားထည့်ကာ အားရပါးရ ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။ စောက်ခေါင်း အတွင်းသားများ အားနှင့် စုပ်ညှစ်ထားသော စောက်ပတ်အတွင်းသို့ တဆုံးဝင်သွားသော လီးကြီးကို ဆွဲမထုတ်သေးဘဲ ဒီအတိုင်း သွင်းထား လျက်နှင့် သဲအိဖြူ၏ စောက်ပတ်ညှစ်အားကို အရသာခံ နေမိသည်။ သဲအိဖြူကလည်း

တဆုံးဝင်နေသော လီးကြီးကို စောက်ခေါင်းအတွင်း အားနဲ့ညှစ်ထားသည်။ ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ စောက်ပတ်ညှစ်အားရဲ့ ဒဏ်ကို ကြာကြာမခံနိုင်တော့ စောက်ပတ်ထဲမှ ဆွဲစုပ်ပြီး ညှစ်ထားသည့် အတွက် လီးကြီးတစ်ခုလုံး အကြောတွေ တောင့်တင်းလာသည်။ သဲအိဖြူ၏ စောက်ပတ်ထဲမှ လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အတွင်းမှ စုပ်ညှစ်အားကောင်းသည့်အတွက်ကြောင့် လီးကြီးမှာ တော်တော်နှင့် ဆွဲထုတ်မရဘဲ ကြပ်နေသည်။ လီးကြီးကို ဖြေးဖြေးချင်းဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ လီးဒစ်ထိပ်ဖျားထိ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဆတ်ခနဲ အားနှင့် ဆောင့်လိုးသွင်း လိုက်သည်။

လီးကြီးက ညှစ်ထားသော စောက်ပတ်အတွင်းသားများကို လျှောတိုက်ပွတ်ဆွဲ ဝင်သွားသည်။ လီးတဆုံး ဝင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သဲအိဖြူ၏ စောက်ပတ်အတွင်းသား လေးများမှာ လီးကြီးနဲ့ ကပ်ညှိပြီး အပြင်သို့ အုံကြွ၍ ပါလာကြသည်။ လီးဒစ်ထိပ်ဖျားထိ ရောက်အောင်ဆွဲထုတ်ပြီး အားနှင့် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်လိုး သွင်းလိုက်ပြန်သည်။

“ ဗြစ်....ဗြစ်....ပြွတ်....ဗြစ်....”

“ အား....အ....ဖြေးဖြေး....ဆောင့်...ဆောင့်ပါ ဦးရယ်.....”

“ အင့်... အင့်... ဗြစ်... ပြစ်... ဗြစ်... ဗြစ်.... ပြွတ်....ကောင်း...ကောင်းလားဟင်....သဲအိ..... ဦး လိုးတာကောင်းလား ဟင်....”

“ အား....ကောင်း...ကောင်းတယ်....ဦးရယ်....”

သဲအိဖြူ၏ ဖင်ကြီးကို စုံကိုင်ပြီး အားရပါးရ မညှာတမ်း ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ငါးချက်လောက် ဆောင့်လိုးလိုက်သည်။ ကားအယ်နေသော ဖင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ နောက်ဆုံး ဆောင့်လိုးလိုက်ပြီး ချိန်မှာတော့ လီးကြီးကို ပြွတ်ကနဲ နေအောင် စောက်ပတ်ထဲမှဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သဲအိဖြူ ရင်ထဲ ဟာကနဲ ဖြစ်သွားသည်။

“ အား.....ကျွတ်....ဘယ်လိုလုပ်လိုက် တာလဲ ဦးရယ်....ဒီမှာ ပြီးတော့မယ့်ဟာ.... ”

“ သဲအိ....ဦးတို့ ပုံစံပြောင်းရအောင်ကွာ.....သဲအိ ဦးကို အပေါ်က တက်လုပ်ပေး....”

“ အင်း...အင်း....”

လီးကြီးကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီးနောက် ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ မတ်တောင်နေသည့် လီးကြီး တရမ်းရမ်းဖြင့် ကုတင်ပေါ် တက်ကာ ပက်လက်လှန်အိပ်ပေးလိုက်သည်။ သဲအိဖြူမှာ လီးကျွတ်သွားပြီးနောက် စောက်ရည်တွေက ပေါင်တံတလျှောက် ယိုစီးကျလာသည့်အတွက် သူမထဘီလေးဖြင့် စောက်ပတ်နှင့် ပေါင်တံများမှာ ပေကျံနေသည့် စောက်ရည်များကို သုတ်ပစ် လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ကုတင်ပေါ် တက်လိုက်ကာ ဦးမောင်မောင်ဦး အပေါ်သို့ ခွတက်လိုက်သည်။ ဦးမောင်မောင်ဦး၏ လီးကြီးကို ကိုင်ပြီး စောက်ပတ်ဝတွင် တေ့၍ ဖြေးဖြေးချင်း ဖင်ကြီးကို ဖိချ၍ သွင်းလိုက်ကာ လီးတဆုံးဝင်ခါနီး အနည်းငယ် အလိုတွင် ဆောင့်ချ၍ သွင်းလိုက်သည်။

“ ပြွတ်....ပြွတ်....ဗြစ်....ဗြစ်....”

အခန်းထဲ စရောက်ခါစ တက်လိုးတုန်းက အိပ်ပျော်နေသော ဦးမောင်မောင်ဦး နိုးသွားမည် စိုးသည့် အတွက် စိတ်ကိုထိန်းပြီး ငြိမ်သက်စွာ လိုးပေးခဲ့ရပေမယ့် အခုပေါ်ပေါ်တင်တင် တက်လိုးရသည့် အခါတွင်တော့ တက်ကြွနေသည့် ကာမစိတ် ဆန္ဒအတိုင်း စိတ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အားရပါးရ ဆောင့်ဆောင့်လိုးတော့သည်။

လိုးသည့်အခါတွင်လည်း စောက်ပတ် အတွင်းသားများဖြင့် လီးကြီးကို စုပ်ညှစ်ပြီး ဆောင့် ဆောင့်လိုးပေးသည့်အတွက် ဦးမောင်မောင်ဦးအဖို့ ထူးကဲသည့် ကာမအရသာကို မှိန်းမောခံစားရင်း သဲအိဖြူ ဆောင့်လိုးတာ ခံနေမိသည်။

“ ပြွတ်....ဗြစ်....ဗြစ်....ပြွတ်...ဖွတ်...ပလွတ်....ပြွတ်...ဗြစ်....ဗြစ်....ဒုတ်...ဗြစ်...အင့်...အင့်....”

“ ဗြစ်...ဗြစ်...ပြွတ်...ဗြစ်...အား...ဦးရယ်...သဲအိ မရတော့ဘူး...မနေနိုင်တော့ဘူး...အင်း...ဟင်း”

ကားအယ်နေသော ဖင်ကြီး၏ဝိတ်နှင့် အားထည့်ကာ စောက်ပတ်အဝနှင့် ဆီးခုံအရင်း ဖိကပ်သည် အထိအချက်ပေါင်းများစွာ စိတ်ရှိတိုင်း အားရပါးရ ဆောင့်လိုးပေးရင်း နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ကာမ အတွေ့ထူးတွေ ခံစားရင်း ကာမပန်းတိုင်ကို စိတ်တူကိုယ်တူ ပြိုင်တူချီတက်နေကြသည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~

(04)

တိတ်ဆိတ်နေသည့် အိမ်ကြီးထဲတွင် ပြွတ် ဗြစ်... ပြွတ်... ပလွတ် အသံများနှင့် ကုတင်လှုပ်သံများ ညံနေသည်။ ခင်မေချစ် တစ်ယောက် အိပ်မောကျနေရာမှ နားထဲတွင် အသံများကြားယောင်လာသည့် အတွက်အိပ်မက် မက်သလိုလို တကယ်လိုလို ဝေခွဲမရနိုင်ဘဲ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် မျက်လုံးများ ဖွင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်၍ နားထောင်နေမိသည်။ တိတ်ဆိတ်နေသည့် အိမ်ကြီးထဲတွင်အသံတွေက ပီပီသသကြားနေရသည်။

ခင်မေချစ်မှာ အသံလာရာကို သိချင်စိတ်ဖြင့် စူးစမ်းလိုသည့်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တဆက်တည်းမှာပင်အပေ့ါသွားချင်သည့် စိတ်များလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ခင်မေချစ် အခန်းမှာ ရေအိမ်နှင့် နီးသည့်အတွက်အိပ်ခန်းတံခါးလက်ကိုင်ဘုကို အသံမထွက်အောင် အသာအယာ လှည့် လိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ကာ ရေအိမ်ထဲသို့ ဝင်ပြီး အပေါ့သွားလိုက်သည်။ အပေါ့သွားလိုက်ရသည့်အတွက် စိတ်ပေါ့ပါးသွားသလို ရှိလာပြီး အသံလာရာကို စူးစမ်းချင်သောစိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခင်မေချစ်မှာ ခြေသံလုံအောင် လျှောက်လှမ်းရင်း သဲအိဖြူ အခန်းရှေ့သို့ရောက်လာသည်။ အခန်းတံခါးပိတ်ထားသည့်အတွက် သဲအိဖြူ အိပ်မောကျနေပြီဟုသာ ထင်နေသည်။ ဒါဆို ကိုမောင်မောင်ဦး ဒီအချိန်ကြီး ဘယ်သူနဲ့ ဆိုတာကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာသည်။ အခန်းကပ် လျက်ဖြစ်သည့် ကိုမောင်မောင်ဦး အခန်းရှေ့သို့ အရောက်တွင် တံခါးကို မပိတ်ထားဘဲ စေ့ထားသည့်အတွက် တံခါးကို အသာဟကာ အခန်းထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သဲအိဖြူကလည်း ဦးမောင်မောင်ဦး အခန်းထဲဝင်သွားပြီး တံခါးကို ပြန်မပိတ်ခဲ့မိပေ။

ခင်မေချစ်တစ်ယောက် မျက်လုံးတွေ ပြာဝေသွားသည်။ ရင်ထဲမှာ ဘလောင်ဆူသွားသည်။ သမီးအရင်းတစ်ယောက်လို ချစ်ရသည့် သမီးနှင့် မိမိယူမယ့် ယောက်ျားလောင်းတို့ ဖြစ်ပျက်နေလိုက် ကြတာ လောကကြီး တစ်ခုလုံး ဘာတွေဖြစ်ကုန်ပြီလဲဟုပင် တွေးလိုက်မိသည်။ မြင်ရသည့် မြင်ကွင်း ကြောင့် ရင်ထဲတွင် စို့နင့်စွာ ခံစား လိုက်ရသည်။

ကိုမောင်ရယ်....လုပ်ရက်လိုက်လေခြင်း.....မေချစ်ကို သစ္စာဖောက်ရက်လိုက်လေခြင်း ဟုတွေးရင်း မျက်ဝန်း အိမ်တွင် မျက်ရည်တွေ စို့လာပြီး ပါးပြင်ပေါ်သို့ တဖြေးဖြေးစီးကျလာသည်။ မြင်ကွင်းကို ဆက်မကြည့်သင့်တော့ဟု အသိစိတ်ကနိုးဆော်သည့်အတွက် နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ မိမိအခန်းဆီသို့ ခြေဦးလှည့်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ခင်မေချစ်ခြေလှမ်းတွေ နောက်ပြန်လှည့်မရတော့ မြင်ရသည့်မြင်ကွင်းက နောက်ပြန်မလှည့်နိုင်လောက်အောင် ဖမ်းစားထား ချေပြီ။

မြင်ကွင်းကိုလည်း ကြည့်ပါဦး ဦးမောင်မောင်ဦးက ပက်လက်လှန်အိပ်နေပြီး သဲအိဖြူက အပေါ်မှ တက်ကာ အားရပါးရ ဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးနေသည်။ ညဦးပိုင်းက ကိုမောင့် ဆန္ဒကို မဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ဘဲ မူနေလိုက်မိသည့်အတွက် ကိုယ့် ကိုယ်ကိုယ် နောင်တရနေသည်။ သူမသာ ကိုမောင့်ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပြီး ကိုမောင်နဲ့သာ တစ်ညလုံးနေပေးလိုက်မည်ဆိုလျှင် ဒီလိုအဖြစ်မျိုးတွေ ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဟု ခင်မေချစ် တွေးနေမိသည်။

အခုတော့ သူ့နေရာကို သူ့လင်ပါသမီး သဲအိဖြူက ဝင်ယူသွားချေပြီ။ တွေးရင်း တွေးရင်း နောင်တစိတ်နဲ့အတူ ရင်ထဲမှာ တနုံ့နုံ့စို့နင့်ခံစားရတာနဲ့အမျှ မျက်စိရှေ့ အခန်းထဲမှ မြင်ကွင်းကြောင့် ရမ္မက်စိတ်တွေက ထကြွလာသည်။

ခင်မေချစ် တစ်ယောက် စေ့ထားသော တံခါးကို အနည်းငယ်ဟကာ ချောင်းကြည့်ရင်း နေရာတွင်ရပ်ကာ အခန်းထဲသို့ စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အာခေါင်တွေ ခြောက်လာသည်။ အခန်းထဲမှ ဦးမောင်မောင်ဦးနှင့် သဲအိဖြူမှာတော့....

“ အင်း....အား....ကောင်းလိုက်တာ သဲအိရယ်....ဆောင့်....ဆောင့်.....သဲအိ ဆောင့်... အား…”

“ ဗြစ်... ပြွတ်... ဗြစ်... ဒုတ်... ဒုတ်... ပြွတ်... ပလွတ်... ပြွတ်... ဗြစ်...အား...အား...ဗြစ်... ပြွတ်... အင့်...အင့်.... အား....”

ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ သဲအိဖြူ၏ စောက်ပတ်ညှစ်အားနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ပြီးချင်လာကာ အောက်မှပြန်၍ အားပါပါဖြင့် ကော့ကော့ပြီး ဆောင့်လိုးပေးသည်။

“ ပြွတ်....ဗြစ်....ပြွတ်...ပလွတ်....ဖွတ်....ဒုတ်....ပြွတ်....ဗြစ်....ဗြစ်....”

“ အား....ကောင်းလိုက်တာ ဦးရယ်....ဆောင့်....အင်း....အင့်...ဆောင့်....ဆောင့်....သဲအိ ပြီးတော့မယ်....အား..... ဟား...အား....ဆောင့်....”

“ ပြွတ်ပလွတ်...ဗြစ်ဗြွတ်...အား...ဦးလည်း ပြီးတော့မယ်...အား…အား...သဲအိလည်း ဆောင့်ပေး ”

နှစ်ယောက်စလုံး ကာမပန်းတိုင် အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်ခါနီးလာကြသည်။ သဲအိဖြူက ကားအယ်နေသော ဖင်ကြီး ကို အားထည့်၍ ဖင်ကြီးဝိတ်နှင့် အားရပါးရဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးနေသလို ဦးမောင်မောင်ဦးကလည်း သဲအိဖြူ၏ အထက် အောက်လှုပ်ရှားကာ ရမ်းခါနေသောဖင်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စုံဆွဲကိုင်ကာ အောက်မှ အားရပါးရ ပြင်းထန်စွာ ကော့ကော့ ဆောင့်ပေးနေသည်။

ဦးမောင်မောင်ဦး၏ အောက်မှ ပင့်ဆောင့်ပေးချက်များမှာလည်း အားပါ ပြင်းထန်လှသည်။ နှစ်ယောက် စလုံးအပြန်အလှန် စိတ်တူကိုယ်တူ အားရပါးရဆောင့်လိုးနေကြရင်း ကာမပန်းတိုင် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဦးမောင်မောင်ဦး၏ လီးကြီးတစ်ချောင်းလုံး ကျင်တက်လာကာ ဆွဲကိုင်ထားသော သဲအိဖြူ၏ ဖင်ကြီးတွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းအောက်သို့ ဖိဆွဲချရင်း ကိုယ်တိုင်လည်း အောက်မှ အားပါပါဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း လေးငါးချက်လောက် ကော့ကော့ ဆောင့်လိုးထည့်လိုက်သည်။

ဦးမောင်မောင်ဦး၏ ပြင်းထန်ထိမိသော ကော့တင်ဆောင့်ချက်များနှင့်အတူ သဲအိဖြူမှာလည်း ပြီးကာနီးအဆုံးသတ် အနေဖြင့် ဦးမောင်မောင်ဦး၏ လီးကြီးကို တစ်ကိုယ်လုံးအတွင်းရှိ အားများကို စောက်ပတ်ထဲတွင် စုထည့်ပြီး စောက်ပတ်အတွင်းသားများဖြင့် စုပ်ဆွဲဖျစ်ညှစ်ရင်း ခါးအားသုံး၍ အားရပါးရ လေးငါးချက် လောက်ပြင်းထန်းစွာ ဆောင့်လိုးချလိုက်သည်။

“ အား…အ...အား....ဗြစ်ပြွတ်ဗြစ်....ကောင်း....ကောင်းလိုက်တာ ဦးရယ်.... အား.... ဟား.....”

“ အင့်...အင့်....အား....သဲ...သဲအိ.....အား.....အင့်...ပြွတ်...ဗြစ်....ဗြစ်....ပြွတ်...ဗြစ်....”

တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အားရပါးရ ပြင်းထန်စွာ လေးငါးချက်လောက် အပြန်အလှန် ဆောင့်လိုးပြီးချိန်တွင်တော့ ကာမပန်းတိုင်ရဲ့ ခရီးဆုံးကို အတူတူ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

“ အား...ဆောင့်ဆောင့်....ဦး...အား...ဟား ထွက်...ထွက်ကုန်ပြီ ဦးရဲ့...ဆောင့်...ဆောင့်...အား”

“ ဗြစ်...ပြွတ်....ပလွတ်...ပြွတ်....ဗြစ်....ဗြစ်....ဒုတ်...ဒုတ်...အင့်...အ...ဗြစ်....ပြွတ်....ဗြစ်....”

“ အင်း...ဟင်း....အ....အား....သဲ....သဲအိ...ရယ်.....သဲအိ ကို....ဦး သိပ်ချစ်....ချစ်...အား ....အား...ပြီး....ပြီး....ဗြစ် ပြွတ်....ပြွတ်...ဗြစ်....ဗြစ်.....”

နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူ အပြီးချင်းဆုံသွားကြသည်။ ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ လီးကြီးတစ်ချောင်းလုံး တဆတ်ဆတ် တုန်သွားပြီး သုတ်ရည်တွေ ဒလဟော သဲအိဖြူ၏ စောက်ပတ်ထဲသို့ ပန်းထည့်လိုက်သည်။ သဲအိဖြူမှာလည်း တစ်ကိုယ်လုံး ကော့ပြန်ကာ တုန်တက်သွားပြီး စောက်ပတ်ထဲ စောက်ရည်တွေ တာကျိုးသလို ဒလဟော ပန်းထွက်ကျလာသည်။ အပြီးချင်း ဆုံသွားသည့်အတွက် နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ သုတ်ရည်တွေမှာ ပြည့်လျှံသွားပြီး သဲအိဖြူ၏ စောက်ပတ်ထဲမှ ယိုစီးကာ ဦးမောင်မောင်ဦး၏ ဆီးခုံ ပေါ်တွင်အရည်တွေစိုရွှဲကုန်သည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ စိတ်တူကိုယ်တူ လိုးလိုက်ရသည့်အတွက် မောသွားကာ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုစလုံးမှာလည်း ငြိမ်ကျသွားသည်။ သဲအိဖြူမှာ ဦးမောင်မောင်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် အိပ်ကာ အနားယူရင်း မချွတ်ရသေးသည့် ဦးမောင်မောင်ဦး၏ တောင်မတ်နေဆဲလီးကြီးကို စောက်ပတ်အတွင်းသားများဖြင့် စုပ်ညှစ်လိုက်ပြီး ကားအယ်နေသောဖင်ကြီးကို စကောဝိုင်း ဝိုင်းကာ လှုပ်ခါကစားပေးရင်း လီးကြီးထဲမှ သုတ်ရည် အကြွင်းအကျန်များကို စုပ်ယူနေသည်။

“ ဦး....ဦး ကိုလေ...သဲအိ အရမ်းချစ်သွားပြီ သိလား....”

“ ဦးလည်း သဲအိ လိုပါပဲကွယ်....သဲအိကို အရမ်းချစ်တယ်....”

“ တကယ်လားဟင်...မယုံပါဘူးနော်....”

“ တကယ်ပြောတာပါ သဲအိရယ်....သဲအိက အရမ်း အပေးကောင်းတာပဲ....ဒါကြောင့် သဲအိကို ချစ်ရတာ....”

“ တော်ပါ...အပိုတွေ....”

“ သဲအိ...”

“ ရှင်....”

“ ဦး လိုးပေးတာ ကောင်းလားဟင်....”

“ တော်ပြီ....ဘာတွေလာမေးနေမှန်း မသိဘူး....”

“ ပြောနော်...မပြောရင် ဆက်လုပ်မှာ....”

“ မလုပ်ပါနဲ့တော့ ဦးရယ်....သဲအိ တစ်ကိုယ်လုံး နှုံးနေပြီ....”

“ ဒါဆို ပြောလေ....”

“ အင်း...အရမ်းကောင်းတယ်...”

သဲအိဖြူမှာ စောက်ပတ်အတွင်းသားများဖြင့် လီးကြီးကို ဆွဲစုပ်ညှစ်ယူရင်း သုတ်ရည် အကြွင်းအကျန်များညှစ်ယူကာ စောက်ပတ်ထဲမှလည်း စောက်ရည်များကို ကုန်စင်အောင် ညှစ်ထုတ်နေမိသည်။ ဦးမောင်မောင်ဦးမှာ စောက်ပတ်ထဲမှ စုပ်ညှစ်ထားသည့်အတွက် အားမလို အားမရဖြင့် ဖင်ကြီးတွေကို ကိုင်ပြီး တစ်ချက်ကော့တင်ဆောင့် ပစ်လိုက်ပြန်သည်။

“ ဦး...တော်ပြီကွာ....အင်း....ဟင်း....”

ခရာတာတာ ပြောလိုက်သော သဲအိဖြူ၏ စကားအဆုံးမှာတော့ ဦးမောင်မောင်ဦးက သဲအိဖြူ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို ငုံစုပ်လိုက်သည်။ အတန်ကြာအောင် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်ကာ လျှာချင်းကလိ၍ အပြန်အလှန်နမ်းနေ ကြသည်။ သဲအိဖြူမှ စ၍ နှုတ်ခမ်းချင်း ဆွဲခွာလိုက်သည်။

“ ပြွတ်....ပလွတ်....”

“ ဦး....”

“ ဟင်....”

“ သဲအိ ကို ချစ်တယ်ဆို နေ့တိုင်း လုပ်ပေးရမှာနော်....”

“ အင်းပါ....လုပ်ပေးမှာပေါ့....”

“ မာမီလေးကို မလုပ်နဲ့တော့နော်....သဲအိကိုပဲ လုပ်ပေး....”

“ အင်းပါကွယ်....”

စကားသံတွေအဆုံးသတ်သွားကြပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ဦးမောင်မောင်ဦးက သဲအိဖြူ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို ပြန်၍ နမ်းလိုက်ရင်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မျက်နှာချင်း ပူးကပ်သွားကြသည်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တင်းကြပ် စွာဖက်လျက် နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်ကာ လျှာချင်းကလိရင်း အပြန်အလှန်အနမ်းတွေ ခြွေနေကြသည်။

ခင်မေချစ် တစ်ယောက် အခန်းထဲက မြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း ဒူးတွေ မခိုင်ချင်တော့။ စောက်ပတ်ထဲမှ ယားလာပြီးခံချင်စိတ်တွေ ပြင်းပြလာသည်။ စောက်ရည်ကြည်တွေကလည်း တစိမ့်စိမ့်ထွက်၍ ပေါင်တံတစ်လျှောက်ယိုစီးကျလာသည်။

တံခါးဘောင်နံရံကိုမှီရင်း မျက်လုံးလေးတွေ မှေးကား လက်တစ်ဖက်က နို့အုံတွေကို အင်္ကျီပေါ်မှ ဆုပ်နယ်ရင်းလက်တစ်ဖက်က စောက်ဖုတ်ကို ထဘီပေါ်မှ အုပ်ကိုင်၍ ဖိပွတ်နေမိသည်။ တဖြေးဖြေး ရမ္မက်စိတ်တွေက ပြင်းပြလာသည်။ စောက်ရည်ကြည်တွေက အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲတွင် ရွှဲနစ်နေပြီး ထဘီမှာ အရည်တွေ စိုကုန်သည်။

အခန်းထဲက ဦးမောင်မောင်ဦးနှင့် သဲအိဖြူမှာလည်း ကာမပန်းတိုင် ထိပ်ဆုံးရောက်ရှိဖို့အရေး သဲကြီးမဲကြီး လိုးနေကြသည်။ မြင်ရသည့် မြင်ကွင်းက ရမ္မက်ကြွစရာမို့ စိတ်တွေကို ဘယ်လိုမှ ထိန်းချုပ်လို့မရတော့။

ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် အခန်းထဲသို့ ဇွတ်အတင်းဝင်သွားပြီး သဲအိဖြူနေရာတွင်ဝင်၍ အလိုးခံချင်စိတ်တွေ အပေါ်မှ အားရပါးရ တက်လိုးပစ်ချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဒီလိုလုပ်လို့ မဖြစ်သေးပါဘူးလေဟု အသိစိတ်က ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ မဖြစ်သင့်တာ မလုပ်သင့်တာကို မလုပ်ဖို့ အသိစိတ်နဲ့ ထိန်းချုပ် လို့ရပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တောက်လောင်နေတဲ့ ကာမရမ္မက်မီးကိုတော့ ထိန်းချုပ်လို့မရပေ။ စောက်ဖုတ်ကို ထဘီပေါ်မှ အုပ်ကိုင်ကာ ဖိပွတ်နေရသည်ကို အားမရတော့။

ခါးမှ ထဘီကို ဖြည်ချလိုက်သည်။ လက်ကို အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲသို့ နှိုက်၍ စောက်ဖုတ်ကို ဖိပွတ်နေမိ သည်။

မှေးထားသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်၍ အခန်းထဲသို့ ကြည့်ရင်း စောက်ဖုတ်ကို ကလိနေမိသည်။ စောက်ရည်တွေက ရွှဲကနဲ ရွှဲကနဲ ထွက်လာကြသည်။ အခန်းထဲမှာ ပြီးခါနီး အပြန်အလှန်ဆောင့် ဆောင့်လိုးနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ရမ္မက်စိတ်တွေက ဟုန်းကနဲ ကြွကာ စိတ်တွေ အဆမတန် ထကြွလာသည်။ စောက်စိကို လက်ညှိုး လက်မနှင့် ပွတ်ချေရင်း စောက်ပတ်ထဲသို့ လက်ခလယ် ထိုးထည့်ကာ ကလိပေးနေမိသည်။

လက်တစ်ဖက်မှာလည်း နို့အုံတွေကို အားရပါးရ ဆုပ်ချေနေမိသည်။ ခင်မေချစ်တစ်ယောက် အခန်းဝမှာဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်နေသည်။ အခန်းထဲက မြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း လက်ခလယ်ကို စောက်ပတ်ထဲထည့်ကာ ထုတ်ချီသွင်းချီ လုပ်နေမိသည်။ အခန်းထဲမှာ သဲအိဖြူက အပေါ်စီးမှ အားရပါးရ တက်ဆောင့်နေတာဖြစ်ပြီး ကြည့်နေတာကလည်း သူလိုကိုယ်လို မိန်းမသား ဖြစ်သည့်အတွက် ပိုပြီး ရမ္မက်ထန်စရာဖြစ်နေသည်။ သဲအိဖြူ ဆောင့်သလို တက်ဆောင့်ချင်စိတ်တွေ ပြင်းထန်လာသည်။ ဒီအချိန် ခင်မေချစ် အနားကို ယောကျ်ားလေး တစ်ယောက် ရောက်သွားရင်တောင် တွန်းလှဲပြီး တက်လိုးမိမလား မပြောတတ်။

အခန်းထဲမှ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ပြီးခါနီး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး သဲအိဖြူမှာလည်း ဖင်ကြီးကိုအားနှင့်ဆောင့်ချကာ အားရပါးရလိုးနေတာကို မြင်နေရသည်။ ခင်မေချစ်လည်း အခန်းထဲက လူနှစ်ဦးလို ကာမအထွဋ်အထိပ်ကို ရောက်ခါနီးဖြစ်လာပြီး ပြီးချင်လာသည်။ လက်ခလယ်ကို စောက်ပတ်ထဲသို့ အားနှင့် ဆောင့်ဆောင့်ပြီး ထိုးထည့်သည်။ စောက်ပတ် ထဲမှရွနေအောင် ယားတက်လာကာ မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ဖြစ်လာပြီး မျက်လုံးလေးများ မှေးစင်းကျလာသည်။

“ အား...ဟား....ဗြစ်....ပြွတ်....ဗြစ်....အား....အ...ထွက်...ထွက်ကုန်ပြီ ဦးရဲ့....အား....”

“ အား...သဲ...သဲအိရယ် ကောင်း...ကောင်းလိုက်တာ....ဦးလည်း...ပြီး...ပြီး...အား....အ...အ....”

ဆိုတဲ့ အသံတွေ ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ ခင်မေချစ် မျက်လုံးဖွင့်ပြီး အခန်းထဲသို့ ကြည့်လိုက်မိသည်။အခန်းထဲတွင် သဲအိဖြူက ဦးမောင်မောင်ဦးအား အားရပါးရ ဆောင့် ဆောင့်ပြီးလိုးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသလို ဦးမောင်မောင်ဦးကလည်း သဲအိဖြူကို အောက်မှ ပြန်၍ အားရပါးရ ပင့်ဆောင့်ပေး နေတာ မြင် လိုက်ရသည်။

ခင်မေချစ် တစ်ယောက် ကာမအထွဋ်အထိပ်သို့ရောက်ပြီ။ မိမိကိုယ်ကို သဲအိဖြူနေရာတွင် ဝင်၍ခံစားလိုက်ပြီး သူမကိုယ်တိုင် ဦးမောင်မောင်ဦးအား အပေါ်မှ တက်ပြီး အားရပါးရ ဆောင့် ဆောင့်လိုးပေးနေသည်ဟု ခံစားရင်း

စောက်စိကို လက်ညှိုး၊ လက်မဖြင့် ဖိပွတ်ချေကာ လက်ခလယ်ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် စောက်ပတ်ထဲသို့ ထုတ်ချီသွင်းချီ (၁၀)ချက်လောက် အထုတ်အသွင်း လုပ်လိုက်ပြီးချိန်မှာတော့ ခင်မေချစ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားကာ ကော့ပြန်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်၍ ညွတ်ကျသွားသည်။

နို့အုံပေါ်ပွတ်ချေနေသော လက်တစ်ဖက်ကို တံခါးဘောင်နံရံသို့ ပြောင်းရွေ့ကာ အားပြုကိုင်လိုက်ပြီးနောက်ဆုံးဆောင့်ချက်အဖြစ် လက်ခလယ်ကို စောက်ပတ်ထဲ အားရပါးရ ဆောင့်ထည့်လိုက်ချိန်မှာတော့ တစ်ကိုယ်လုံး အားယုတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး စောက်ရည်တွေ ပွတ်ကနဲ ပွက်ကနဲ ထွက်ကျကုန်သည်။ စောက်ပတ်ထဲ ထည့်သွင်းထားသော လက်ခလယ်ကို ဆွဲမထုတ် သေးဘဲ လက်ခလယ်ကို လီးအဖြစ်မှတ်ယူ၍ စောက်ပတ် အတွင်းသားများဖြင့် ဆွဲညှစ်ကာ စောက်ရည်တွေကို ညှစ်ထုတ်နေမိသည်။

အခန်းထဲက နှစ်ဦးမှာ အပြီးချင်းဆုံ၍ ငြိမ်ကျသွားသလို ခင်မေချစ်လည်း ငြိမ်ကျသွားသည်။ ခင်မေချစ်ထဘီမှာ စောက်ရည်တွေ ရွှဲနစ်နေပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာလည်း အိုင်ထွန်းနေသည်။ သို့သော် ခင်မေချစ် အခန်းထဲသို့ မပြန်နိုင်သေး။ သူတို့တွေ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲဆိုတာ သိချင်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဦးမောင်မောင်ဦးနှင့်သဲအိဖြူတို့ အပြန်အလှန် ချစ်တင်းနှောသံတွေ ကြားလိုက်ရသည်။

ခင်မေချစ် တစ်ယောက် အူနုကျွဲခတ်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး ရင်ထဲ ဘလောင်ဆူသွား သည်။ ခင်ပွန်းလောင်း ကိုမောင်မောင်ဦးကိုလည်း သစ္စာမဲ့လိုက်လေခြင်း သမီးဖြစ်သူအပေါ်တွင်လည်း အရှက်မရှိလေခြင်းဟု တွေးရင်းရင်ထဲမှာစို့နင့်ကြေကွဲစွာဖြင့်မျက်ဝန်းအိမ်မှမျက်ရည်တွေပါးပြင်ပေါ်သို့ ယိုစီးကျလာပြန်သည်။ သဲအိဖြူ နောက်ဆုံးပြောလိုက်သည့် “ ဦး....သဲအိကိုပဲ လုပ်နော်...မာမီလေးကို မလုပ်နဲ့တော့....” ဟူသည့် စကားက ခင်မေချစ် ရင်ကို ဆောင့်ကန်လိုက်သလို ခံစားရစေသည်။

“ သြော်....သမီးလေးရယ်....” 

ဟူ၍ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်ရင်း ရင်ထဲက စို့နင့်နေတဲ့ခံစားချက်တွေ ကြားမှာ စကား လုံးတွေက ထွက်ပေါ်မလာတော့။

အသံမထွက်အောင်ကျိတ်၍ငိုရှိုက်ရင်းပါးပြင်ပေါ်မှာ မျက်ရည်တွေ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျ လာသည်။အခန်းထဲမှ စကားသံတွေ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး “ပြွတ်....ပလွတ်....ပြွတ်...” ဆိုတဲ့ အသံတွေနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အနမ်းတွေ ခြွေနေကြချိန်မှာတော့ ခင်မေချစ် တစ်ယောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အိုင်ထွန်းနေတဲ့ စောက်ရည်တွေကို ထဘီအောက်စဖြင့် ပွတ်သုတ်ပစ်လိုက်ရင်း လေးလံတဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့ အိပ်ခန်းဘက်ဆီကို ပြန်ပြီး ခြေဦးလှည့်ကာ လှမ်းလာနေမိသည်။

သူမ အိပ်ခန်းဆီသို့ လှည့်ပြန်လာသည့်တိုင် အခန်းထဲမှ 

“ ပြွတ်...ပလွတ်...ပြွတ်....ပလပ်...ပြွတ်...ပြွတ်....” 

ဟူသော အနမ်းခြွေသံများကတော့ တိတ်ဆိတ် မသွားသေးပေ။ အခန်းထဲမှ ဦးမောင်မောင်ဦးနှင့် သဲအိဖြူမှာတော့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်ကာ အနမ်းတွေခြွေနေဆဲ။ သူတို့ကို တိတ်တဆိတ်ချောင်းကြည့်ကာ ရင်ထဲမှာ စို့နင့်ကြေကွဲစွာ ခံစားရင်း မျက်ရည်တွေနဲ့ နောက်ပြန်လှည့်သွားရရှာတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ် ဆိုတာကိုတော့ သူတို့ ဘယ်တော့မှ သိနိုင်ကြမှာမဟုတ်ပေ။

The End

........................................⭐⭐⭐⭐⭐........................................

ပြီးပါပြီ။