ပထမကောင်းကင်ရဲ့ ဒုတိယအိပ်မက် အပိုင်း ( ၁ )

ပထမကောင်းကင်ရဲ့ ဒုတိယအိပ်မက် အပိုင်း ( ၁ )

မောင်ခြိမ့်  ရေးသည်။

{ကပ်ကိုး ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပါသည်။}

အိမ်ထောင် ကျကာစတော့ ငြိမ်းယောင်္ကျား ကိုသန်းစိုးက တအား သန်တယ်။ လင်မယား ၂ ယောက် ရုံးပိတ်ရက်ဆို တိုက်ခန်းထဲ တနေကုန် တနေခန်း အားရပါးရ လုပ်ကြတာ ငြိမ်းဆို နောက်ရက် ရုံးတက်ရင် အဖုတ်လေး ကျိန်းနေရောပဲ။ အိမ်ထောင်သက် ၁ နှစ်ကျော်တော့ ကိုသန်းစိုးက ကလေးယူမယ် ပြောလာရော။ 

အဲဒီမှာပဲ ငြိမ်း ဒုက္ခရောက် တော့တာပေါ့။ ဗိုက်ကြီးနဲ့ ရုံးတက်တော့ ဟိုကစ ဒီကစ ကလေး မမွေးမချင်း ရုံးက လူရင်း တွေက အမြဲစနေကြတာ။ ကလေး ၁ နှစ်ကျော် လာတော့ ငြိမ်း မိဘတွေက မြေးဦးဆိုပြီး ချစ်လိုက်တာ တုန်နေတယ်။ ကလေးကို ငြိမ်းမိဘတွေက သူတို့ဆီပဲ ခေါ်ထားကြတာ။ 

ငြိမ်း အသက်က ခုဆို ၂၆ နှစ်ထဲမှာပါ ကိုသန်းစိုးက ၃၁ နှစ်။ ငြိမ်းထက် ၅ နှစ် ကြီးတယ်။ ငြိမ်းက လျှပ်စစ်ရုံးက စာရေးမပါ ကိုသန်းစိုးက မြို့ထဲ ကားပစ္စည်းဆိုင် အသေးလေး ဖွင့်တာ။ ကလေး စရိတ် မကုန်ရတော့ လင်မယား ၂ ယောက် စားဖို့ သောက်ဖို့က လွဲရင် ကျန်တာ အပိုပါပဲ ။ပိုက်ဆံ သိမ်းကျူံး စုကြတာပေါ့။ 

ကလေး မွေးပြီးတော့ ငြိမ်း ခန္ဓာကိုယ်က နဲနဲ ဝလာပြီး အောက်က ကျယ်လာတာ ထင်တယ် ကိုသန်းစိုးနဲ့ ဆက်ဆံရင် သိပ်အားမရ တော့ဘူး။ အချိန် ကြာလာတော့ ငြိမ်းစိတ်တွေ ဖေါက်ပြန် လာတော့တာပဲ။ ကိုသန်းစိုး နဲ့လည်း ၁ ပတ်မှ ၁ ခါလောက်ပဲ လုပ်ဖြစ်ပေမယ့် လုပ်ရင်လည်း ကိုသန်းစိုး ဟာက ခဏပဲ ပျော့ပျော့ သွားတာ။ ရုံးက ငြိမ်းထက် အိမ်ထောင်ကျတာ စောတဲ့ မီးမီးကို ပြောပြတော့ သူ့ယောင်္ကျားလည်း အဲလိုပဲတဲ့။ လုပ်ကာ နီးကျ ဖုန်းနဲ့ အပြာကားတွေ ကြည့်ပြီး လုပ်တဲ့။ ဒါနဲ့ ငြိမ်းလည်း ရှေ့မျက်နှာ နောက်ထားပြီး ကိုသန်းစိုးကို ဖုန်းနဲ့ အပြာမင်းသမီး တွေရဲ့ ပုံတွေ ပြပြီး စိတ်ထအောင် လုပ်ယူရတယ် ပြီးမှ လုပ်ကြတာပေါ့။ 

တကယ် ထိရောက်ပေမယ့် ၃ လ လောက်ကျ အရင်လို ပြန်ဖြစ် လာတယ်။ လင်မယားချင်း ၁ လလောက် မလုပ် ဖြစ်ကြဘူး။ ကိုသန်းစိုးတော့ မသိဘူး ၁ လမပြောနဲ့ ၁ ပတ်ဆိုရင်ကို  ငြိမ်း တအားဆာနေ ပြီလေ။ ငြိမ်းဆာနေတဲ့ အချိန် ကိုသန်းစိုး စိတ်တွေ ထူးထူး ခြားခြား ပြောင်းလဲလာတာ။ ငြိမ်းကို ရုံးပိတ်ရက် အင်္ကျီအကျပ်တွေ ထမိန်စကပ် ဆွဲသားလေးတွေ ဝတ်ခိုင်း လာတယ်။ 

သူစိမ်း ယောင်္ကျားတွေ ငြိမ်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရင် ကိုသန်းစိုး မျက်နှာက အားရကျေနပ် နေတတ်တာမျိုး။ မီးမီးကို ပြောပြတော့ အဲဒါ ကပ်ကိုးလ် စိတ်ဝင်တာတဲ့။ ငြိမ်း အစကတော့ ကပ်ကိုးလ် ဆိုတာ ဘာမှန်း မသိခဲ့ ပါဘူး။ မီးမီးက ငြိမ်းထက် ငယ်ပေမယ့် ကာမဘက်ကျ ဝါသနာ ကြီးတယ်။

ငြိမ်းကိုလည်း ဟိုးအရင်က လင်မယား ကိစ္စတွေ ခဏတိုင်း ပြောပြ တတ်တာ။ မီးမီးယောင်္ကျား ကိုရဲလွင်က အသက် ၄၀ ကျော်ပါပြီ။ ကိုရဲလွင် ခန္ဓာကိုယ်က ကျစ်ကျစ် လစ်လစ်နဲ့ ကိုသန်းစိုးလို မဟုတ်ဖူး။ လက်မောင်း အိုးတွေဆို ကြွက်သား အမြှောင်းလိုက် ထနေတာ။ တခါတခါ မီးမီး အိမ်သွားလို့ ကိုရဲလွင် ရေချိုးချိန်နဲ့ ကြုံရင် ငြိမ်း တအား ရင်ခုန် ရသေးတယ်။ 

ရေစို ပုဆိုးအောက် အမြှောင်းလိုက် ထနေတဲ့ အရာကြီးက ကြက်သီး ထစရာကြီး။ မီးမီး အလစ် ငြိမ်း ခိုးခိုး ကြည့်ရ တာလဲ အမောသားပဲ။ နောက်ပိုင်း မီးမီးက ငြိမ်းတို့ လင်မယား ကိစ္စကို သူ့ယောင်္ကျား မေးပြီး ပြန်ပြော ပြပါတယ်။ 

ကိုရဲလွင် သင်ပေးသလို ငြိမ်း အရင် ရည်းစားတွေ အကြောင်း ပြောပြတော့ ကိုသန်းစိုး လီးက တအားကို မာထင် လာတယ်။ ငြိမ်း စိတ်ထဲ ကြိတ်ပြီး ဝမ်းသာ သွားရတယ်။ အိမ်ထောင်ဦး အစလို အားပါတဲ့ ဆောင့်ချက်တွေ ပြန်ရ လာတာလေ။ ကိုရဲလွင် ကလည်း မီးမီးက တဆင့် တခုပြီး တခု သင်ပေး နေတယ်။ ငြိမ်းတို့ လင်မယား ၂ယောက်လုံး ခံစားချက် ကိုယ်စီနဲ့ သာယာ နေကြ တာပေါ့။ 

နောက်ကျ ကိုရဲလွင်က ဘာစိတ်ကူး ပေါက်တာလဲ မသိဘူး သူ့မိန်းမ မီးမီး မသိအောင် အကောင့်တု တခု ဖွင့်ပြီး ငြိမ်း အကောင့်နဲ့ သူငယ်ချင်း ဖွဲ့ရင်း မက်ဆေဂျာ ကနေ သင်ပေးနေတယ်။ ငြိမ်းရဲ့ ရည်းစားဟောင်း ပုံစံနဲ့ စကားပြောရင်း ခါးအောက်ပိုင်း လေးတွေ ထည့်ထည့် ပြောကြတာ။

အမှန်တိုင်း ဝန်ခံရရင် ငြိမ်းလည်း သာယာ မိနေ တာပေါ့။ ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်း ဖုန်းကို ငြိမ်းမသိအောင် ခိုးခိုး ကြည့်ရင်း ကိုရဲလွင်နဲ့ ပြောထား တာတွေ  တွေ့ပေမယ့် မသိချင်ယောင် ဆောင်ပြီး ခပ်တည်တည် နေနေတယ်။ ကိုသန်းစိုး စိတ်ကြွ နေသလို ငြိမ်းလည်း ကိုရဲလွင်နဲ့ အဆင့်တက်ပြီး တိုးတိုးတိတ်တိတ် ကျေနပ် နေမိတာပေါ့။ 

အဲလို ညဆို ငြိမ်း ဖုန်းကို ခိုးကြည့်ထားတဲ့ ကိုသန်းစိုး မီးကုန်ရမ်းကုန် လုပ်တော့ တာပဲ။ တရက်က ငြိမ်း အိပ်ယာ နိုးလာတော့ ကိုသန်းစိုးက အိပ်ယာထဲမှာ ငြိမ်း ဖုန်းကို သဲကြီးမဲကြီး ကြည့်ပြီး ဂွင်းထု နေတာ။ ငြိမ်းနဲ့ ကိုရဲလွင် ချက်ထား ကြတာတွေလေ။ ငြိမ်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိတာပေါ့။ 

သူစိမ်း ယောင်္ကျား တယောက်နဲ့ အာသာဖြေထားတဲ့ စာတွေမို့ပါ။ ငြိမ်း ကိုသန်းစိုးကို ချစ်လို့ ယူထားတာပါ မိဘတွေ ပေးစားတာလည်း မဟုတ်ဖူး။ ခုထိ ငြိမ်း မေတ္တာ တွေက ကိုသန်းစိုး အပေါ်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ မပြည့်စုံတဲ့ အိမ်ထောင်ရေး သုခကြောင့် စိတ်အလို လိုက်မိ နေတယ်။ 

ဒါပေမယ့် ငြိမ်း စိတ်ကို မရ ရအောင် ထိန်းပြီး ကိုယ့် အိမ်ထောင်ရေး မထိခိုက်အောင် ပြန်နေလိုက်တယ်။ အဲဒီမှာ ထူးခြားတာက ကိုသန်းစိုးပေါ့ ငြိမ်းကို ပွင့်ပွင့် လင်းလင်း ဖွင့်မေးလာတာ။ ငြိမ်းလည်း အမှန်တိုင်း ပြောပြ လိုက်တာပေါ့။ ငြိမ်းတို့ အိမ်ထောင်ရေး သုခလေး ပြန်ရအောင် ကြိုးစားရင်းနဲ့ ခုလိုတွေ ဖြစ်ကုန်တာလို့။ ငြိမ်း မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ဖက်တော့ ငြိမ်းစိတ်ထဲ လှိုက်တက် လာရင်း ငိုမိတာပေါ့။ ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်းကို ခွင့်လွှတ် တယ်တဲ့ စိတ်လည်း မဆိုးပါဘူးတဲ့။ 

ငြိမ်းနဲ့ အခု ချက်နေတာ ဘယ်သူလဲ မေးတော့ ငြိမ်း မျက်နှာ ပူမိသေးတယ်။ ကိုယ့် သူငယ်ချင်း အရင်း ခေါက်ခေါက်ရဲ့ ယောင်္ကျား လေ။ ဒါပေမယ့် မညာပါဘူး ပေါ်တင် ဖွင့်ပြောလိုက်တာ။ သူတောင် ငြိမ်း ဖေါက်ပြန်တာတွေ ခွင့်လွတ် ပေးတာလေ ညာစရာ အကြောင်း မရှိတော့ ပါဘူး။ အသေးစိတ် ပြောပြဆိုလို့ ငြိမ်းနဲ့ မီးမီးနဲ့ စပြီး ဖြစ်ခဲ့တာတွေက စပြော ပြလိုက် တာပေါ့။

~~~~

မီးမီးက ငြိမ်းနဲ့ ညီအမလို ဆက်ဆံရင်း ခင်လာတာလဲ ကြာပါပြီ။ ငြိမ်း အဖြစ်အပျက်တွေ ပြောပြတော့ သူကလည်း သူ့ယောင်္ကျား မေးပြီး ကူညီမယ်ပေါ့။ရုံးပိတ်ရက် မီးမီးတို့အိမ် သွားလည်ရင် တခါတခါ စိတ်လို လက်ရနဲ့ သူတို့လင်မယား လုပ်တဲ့ အကြောင်းတွေ ပြောပြတတ်တယ်။ 

အစကတော့ ငြိမ်းလည်း မျက်နှာ ပူတာပေါ့။ ငြိမ်း စိတ်ထဲ ရင်းနှီးလို့ ပွင့်လင်းတဲ့ သဘောပဲ မြင်ခဲ့ မိတယ်။ တရက်ကျ သူ့ယောင်္ကျား ကိုရဲလွင် မွေးရပ်မြေ ခဏ ပြန်တော့ သူ့အိမ်မှာပဲ နေ့လည်စာ စားပြီး ညနေမှ ပြန်ဆိုလို့ သူတို့ လင်မယား အိပ်ခန်းထဲ မှေးရင်း ရောက်ရာ ပေါက်ရာ ပြောနေကြတာ။ ကိုရဲလွင် ဟိုမှာ ရည်စားဟောင်းနဲ့ တွေ့နေမလား ဆိုပြီး စကား စတော့ တာပေါ့။

" ဟယ် ... ကိုရဲလွင်က ...... အဲလို ယောင်္ကျားမျိူး ......  မဟုတ် လောက်ပါဘူး ...... တည်တည် ကြည်ကြည်ပါ ...... မီးမီးရယ် "

" မမငြိမ်းက ... ဘာသိလို့လဲ ... ညီမလေးက ......  အဲ့လို ဖြစ်စေချင်နေတာ ......... ခ်ခ် "

" ခ်ခ် ခ်ခ် ......... ကြံကြံ ဖန်ဖန် ...... မီးမီး ရယ် "

" သူမရှိရင် ... ညီမလေး ... မနေတတ်ဖူး မမရဲ့ ... အဲလိုတွေ တွေးပြီး ... လက်နဲ့ ပွတ်နေရတာ "

" အယ် ... ခ်ခ် "

" မမငြိမ်း ... စိတ်မဆိုးရင် ...... ညီမလေး ...... ပြောပြမယ် "

" မယ့်လေး ... ဘာမို့လို့ ...... မမငြိမ်းက ... စိတ်ဆိုး ရမှာလဲ ......... မီးမီးရဲ့ "

" မမငြိမ်းတို့ ...... အိမ်ထောင်ရေး ကိစ္စတွေ ...... ဦးရဲကို ... မေးရင်း ...... စိတ်ကူးနဲ့ မမငြိမ်းကို ...... လိုးခိုင်းတာ ...... ခ်ခ် "

" ဟယ်တော် ...... ကြံကြီးစီယာအေ ...... ကိုယ့်အမ ကိုယ် ... ဟွန့် "

မီးမီး စကားကြောင့် ငြိမ်း အဖုတ်လေး တင်းကနဲ့ ဖြစ်သွား မိတယ်။ ဟုတ်တာ မဟုတ်တာ အသာထား ငြိမ်းက ရိုင်းရိုင်း ပြောရရင် လီးဆာနေတဲ့ အိမ်ထောင်သည် တယောက်လေ။ စကားပြောရင်း ခေါင်းရင်း ဘက်က ဖုန်းကို ယူရင်း လော့ခ်ဖွင့်ပြီး ငြိမ်းကို ဂယ်လာရီ ထဲက မှုဗွီ အတိုလေး တွေနဲ့  ပုံတွေ ပြတော့တာပဲ။

" အင့် ... ကြည့် ...... ပြီးရင် ...... မမငြိမ်း ......  ညီမလေးကို ...... စိတ် မဆိုးရဘူးနော် "

မီးမီး ဖုန်းကိုင်ပြီး ကြည့်တော့ ငြိမ်း အစတော့ မျက်နှာ ပူမိတယ်။ အရှက် မျက်နှာနဲ့ပဲ ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ ဆက်ကြည့်နေမိတာပေါ့။

" ဘယ်လိုလဲ ...... မမငြိမ်း "

" မီးမီးကတော့ ... လက်လန်တယ် ... တကယ်ပါပဲ "

မီးမီးနဲ့ ကိုရဲလွင်လေ ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ လုပ်နေကြတဲ့ ပုံတွေပါ။ ကုတင်ပေါ် လေးဖက် ကုန်းနေတဲ့ မီးမီး ဖင်ကို ကိုရဲလွင်က ရိုက်ပေး ထားတာနေမှာ။ အဖုတ် လေးက ပြူးထွက်နေပြီး အမွေးရိတ်ထားတာ။ ကြည့်ရင်း ငြိမ်း အာခေါင်တွေ ခြောက်လာသလို ဖြစ်လာတယ်။ငြိမ်းလည်း ဖုန်းထဲ တခြား မိန်းမ ဟာတွေ ကြည့်ဖူး မြင်ဖူးပေမယ့် အဲဒါတွေက နိုင်ငံခြား အပြာ မင်းသမီးတွေလေ။ စိတ်ခံစားမှု့ကြ မတူဘူး မီးမီးက ငြိမ်းနဲ့ အပြင်မှာ လူချင်း ရင်းရင်းနှီးနှီး နေနေကြတာ။ 

တပုံဆို အိပ်ယာထဲ မီးမီးက ပက်လက် ဦးရဲလွင်က ပေါင် ၂ ချောင်း မြှောက်ဖြဲပြီး ယက်နေတဲ့ပုံ အနီးကပ် မီးမီး ရိုက်ထားတာ နေမှာ စောက်စိ ထိပ်လေးပေါ် ဦးရဲလွင် လျှာထိပ်လေး တင်နေတာ ငြိမ်း စိတ်ထဲ ရှိန်းကနဲ ရင်ထဲ တဒိုင်းဒိုင်းပဲ။ ငြိမ်း အစိလေးမျာ အဲလို ယက်ခံရရင် ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ အဖုတ်ထဲ အရည်တွေ စိမ့်ထွက်လာတယ်။

" မမငြိမ်း ... တအား ...  စိတ်ဝင်စား နေပြီ မလား ... ကြည့်ပါဦး ...... လက်က ...... ခ်ခ် ခ်ခ် "

" အို့......... မီးမီး ကလည်းကွာ ... ခ်ခ် "

မီးမီးပြောမှ ငြိမ်းလည်း သတိထားမိ တော့တယ်။ ဘယ်ဖက်နဲ့ ဖုန်းကို ကိုင်ကြည့်ပြီး ညာလက်က ထမိန် အပြင်ကနေ အဖုတ်ကို ပွတ်မိနေတာ။

" ခ်ခ် ...... ဒါနဲ့ ......... ဒီလ နှစ်ကုန် စာရင်းတွေ ...... အပ်ရမှာနော် "

" အလုပ်ကိစ္စတွေ ...... ခဏ မေ့ထားလေ ...... မမငြိမ်းရဲ့ ... ပုံတွေပဲ ကြည့်မနေနဲ့ ...... ဗွီဒီယို ... ရိုက်ထား တာလေး ကြည့်ဦး "

ငြိမ်း ရှက်ရယ် ရယ်ရင်း စကား လမ်းကြောင်း လွဲတာတောင် မရဘူး မီးမီးက သူတို့လုပ်တဲ့ မူဗီ အတိုလေး တွေကို ဇွတ် ကြည့်ခိုင်းနေတာ။ အသံ ကျယ်နေလို့ ငြိမ်း အသံ တိုးလိုက်ရတယ်။ ကြားရတဲ့ အသံတွေက ငြိမ်းကို ထိတ်လန့် အံအော စေတယ်။ 

ဖုန်းကိုင်တဲ့ လက်တောင် တုန်နေမိပြီ။ မီးမီးလေ ဖင်ကြီးကုန်းပြီး မမငြိမ်း ဖင်ကြီး ကြိုက်လား လိုးလေ လိုးလေနဲ့ သူ့ယောင်္ကျား ကိုရဲလွင်ကို လိုးခိုင်းနေတာ။ ကိုရဲလွင် ကလည်း မီးမီးဖင်ကြီး ရိုက်ရိုက်ပြီး မငြိမ်း ဖင်ကြီး ကြိုက်တယ်ကွာ ဆိုပြီး လိုးတော့ တာပဲ။ လင်မယား နှစ်ယောက် ငြိမ်းဖင်ကို အစားထိုးပြီး မီးပွင့် မတတ် လိုးနေကြတယ်။ 

အဲချိန် ထူးထူးခြားခြားပဲ ငြိမ်း ဖင်ကို ကိုရဲလွင် တကယ် လိုးနေသလို ခံစား လာရပြီး  ဖင်ဝလေး ယားတက် လာတယ်။ အဖုတ်လိုးတော့လည်း မမငြိမ်း စောက်ဖုတ်ကြီး ဦးရဲ  ကြိုက်သလောက် လိုးတဲ့။ တကယ်ကို စိတ်ထဲ ကာမ အခိုးတွေ တောင်လောင် နေမိပြီ။ အပြာကား ကြည့်ရတဲ့ ခံစားမှု့နဲ့ လုံးဝမတူပဲ စိတ်တွေ ကြွနေခဲ့တယ်။

" အားပါး ...... မမငြိမ်း ...... စောက်ဖုတ်လေးက ...... လှလိုက်တာ ......... မီးမီးတောင် ... မနာလိုဘူး "

" ဟယ် ... ပေါက်ကရတွေ "

ရုတ်တရက် မိးမိးက ငြိမ်း ထမိန်ကို လှန်ကြည့်ပြီး ပြောတော့ ငြိမ်း ထူပူ နေပြီ။ 

" ကြည့်ပါဦး ...... စောက်ပတ်လေးက ...... လီးဆာနေတာ မလား .... အရည်တွေ ရွှဲပြီး ......  ဖောင်းကား နေတာ ... ညီမလေး ... ယက်ပေးမယ် "

" ဟင် ...... မလုပ်နဲ့လေ ...... မီးမီး "

" ပြွတ်စ် ....... ပလပ် ...... ပြွတ် ......... ပလပ် .......  ပလပ်  ပလပ် ..... အား ...... ယက်ပေးတာ ... ကောင်းလား မမငြိမ်း "

ငြိမ်း ရှက်ပြီး ပေါင်လေး စိရင်း တားနေတာကို ဇွတ်ကုန်း ယက်နေတာပါ။

" အဟင့် ...... အ ..... ကျွတ် ....  ကျွတ် ........ အား ...... အဟင့် ....... မီးမီး ရယ် ...... အရမ်းကောင်းတာပဲ ...... ဟင့် "

" ဒီချိန် ...... ဦးရဲက ...... မမငြိမ်း ဟာကို ...... လာယက် ပေးရင်ရော ... ပြွတ်စ် ...... ပလပ် "

" ဟာ ...... မသိတော့ဘူးကွာ ...... ရှီးးးးး .... အအ ......... ဟင့် ..... ဟင့် ......... အားးး "

အဖုတ်ကို အယက်ခံရင်း မီးမီး စကားလုံး တွေကြောင့် ငြိမ်း အဖုတ်လေး ကျင်လာပြီး လုပ်မိလုပ်ရာ မီးမီး ဆံနွယ်တွေကို ဆွဲထား မိတယ်။ အပေါ်အင်္ကျီချွတ်ပြီး ဘော်လီချိတ်တွေ ဖြုတ်တော့လည်း အလိုက်သင့် လိုက်လျော နေမိတာ။ထမိန်ကို ခြေရင်းဘက် ဆွဲချွတ် တော့လည်း ဖင်ကို ကြွပေး နေမိတော့တယ်။ ငြိမ်း အဖုတ်လေး နူတ်ခမ်းနဲ့ ခဏ ခွာသွားလို့ မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်တော့ မီးမီးက သူ့အဝတ်တွေ အကုန် ချွတ်ပစ် နေတာ။

ငြိမ်းလောက် ကိုယ်လုံး မလှပေမယ့် နို့ ၂ လုံး ကတော့ သိသိသာသာကို ကြီးတယ်။ ၂ ယောက်သား ကိုယ်လုံး တီးတွေနဲ့ မီးမီးတို့ လင်မယား အိပ်တဲ့ ကုတင်ပေါ်မှာ ဖြစ်ပျက် နေကြတာ ဒီချိန် တယောက်ယောက် ဝင်လာရင် ဆိုတဲ့ အတွေးကလည်း ငြိမ်းရင်ကို ခဏတိုင်း ခုန်စေတယ်။

" ပြွတ်စ် ......... ပလပ် ..... ပလပ် ............ ညီမလေး ယောင်္ကျား ...... ဦးရဲ ကို ......  ပေးယက် လိုက်ပါ့လား ......... ပြွတ် ......... "

"အို ............ အ .......... အင့် ..... ဟင့် ..... ဘာတွေပြော ......... အ .... ဟင့်ဟင့် .... ဘာ တွေ  ပြော  နေ    တာ    လဲ "

ငြိမ်းဖြင့် မီးမီးက သူ့ယောင်္ကျားကို ခဏတိုင်း ထည့်ထည့် ပြောတော့ တကယ်ကို ငြိမ်း ဟာလေး ကိုရဲလွင် ယက်ပေး သလို ခံစား လာမိတာပေါ့။

" ပြွတ် ..... ပလပ် ပလပ် ....... ဟုတ်တယ် ...... ခု ... မမငြိမ်း စောက်ပတ်ကို ...... ဦးရဲ ...... ယက်ပေး နေတာ ...... မမငြိမ်းရဲ့ "

အမှန်ပြောရရင် မီးမီး အဲလို ပြောတိုင်း ငြိမ်း ဟာကို ကိုရဲလွင် ယက်ပေးသလို ခံစား နေမိပါပြီ။ ကိုရဲလွင် အပေါ်ကိုလည်း မရိုးသားတဲ့ ခံစားမှု့မျိုး ဖြစ်မိ သွားတယ်။

" ဟင့် ......... မီးမီးရယ် ......... မမငြိမ်း ... မနေတတ် တော့ဘူး ......... အ ..... ဟင့် ...... ဟင့် "

ငြိမ်း ခံစားမှု့ ပြင်းလာတော့ မီးမီးက ငြိမ်း ကိုယ်ပေါ် မှောက်ပြီး နို့အုံချင်း ဖိပွတ် ပေးနေတာ။ 

" ရှီးးးးး ......... ကျွတ် ............ ညီမလေးလည်း ...... အားးးး ......... ကျွတ် ..... မရတော့ဘူး ...... စောက်ပတ်က ...... အအ ...... တအား ယားနေပြီ "

မီးမီးလည်း ရမ္မက်စိတ်တွေ ထိန်းမရတော့ ငြိမ်းကိုယ်ပေါ် ထပ်လျက် အနေထားနဲ့ ညာဘက် ခြေထောက်ကို ငြိမ်းဘယ်ဘက် ထုတ်ပြီး ဘယ်ဘက် ပေါင်တံ ကို သူ့ အဖုတ်လေးနဲ့ ဖိပွတ် နေပြီ။ အပေါ်က ပွတ်နေတဲ့ မီးမီး ဘယ်ဘက် ပေါင်ထိပ်က ငြိမ်း ပေါင်ကြားထဲ ဖိမိနေတယ်။ 

ငြိမ်းလည်း နို့အုံချင်း ဖိကပ်ပြီး မီးမီး ပေါင်ထိပ်ကို ငြိမ်း အဖုတ်နဲ့ ကော့ပွတ် တော့တာပေါ့။ ဒီချိန် ကိုရဲလွင် ပြန်ရောက် လာပြီး တက်လိုး ရင်တောင် ငြိမ်းလေ မီးမီးရှေ့တွင်ပဲ ခံမိမှာပါ ငြင်းဆန်နိုင်မယ့် အင်အား မရှိတော့ပါဘူး။

" အင့် ...... အိ .....  ဇွက် ......... အင့်အင့် ......  ပလစ် ........... ဗွိ ..... အ ...... မမငြိမ်း ရယ် ......... ဟင့် ........ အ ...... "

မီးမီးလည်း တအားကို ယားနေရှာတာ နေမှာ ငြိမ်းပေါင်ကို တဇွိဇွိ တဗွိဗွိ နဲ့ ဖိပွတ်တာ ပေါင်ထိပ်လေး နွေးကနဲ့ နွေးကနဲ့ စောက်ရည်တွေ ရွှဲနှစ်နေပြီ။

" အင်း ......  ပွတ် ... ပွတ် ...... မီးမီး အားရအောင် ... ပွတ် ......... အင့် ...... အ ...... ရှီး ရှီးးးးး "

" အားးးး ....... ရှီးးး .... ဟင့် ... ဟင့် ......... အင်းဟင်း ...... ညီမလေး ..... တအား ယားနေပြီ ......... မမငြိမ်းရယ် ...... ဟင့် ဟင့် ...... အလိုး ခံချင်လိုက်တာ ...... ဟင့် "

တအားအား ညည်းရင်း မီးမီးက ထထိုင်တော့ ငြိမ်း အရသာလေး ပျောက်သွား ရသေးတယ်။ ခဏပါပဲ ငြိမ်း ဘယ်ဘက် ပေါင်ကို မြှောက်ပြီး ညာဘက် ပေါင်ကို ခွလိုက်တာ။ ငြိမ်း အလိုလို နားလည် သွားမိတယ်။ ပက်လက် အနေထား နဲ့ပဲ ခါးကို မီးမီး ပေါင်ဂွလေးနဲ့ နီးအောင် လှည့်ပြီး အဖုတ်ချင်း တေ့ပွတ် ပစ်တာပေါ့။

" အားဟား ......... ကောင်းတယ် ...... မီးမီး ရယ် ...... ပွတ် ... ပွတ် ......... မမငြိမ်း ... စောက်ပတ်ကို ...... နာနာလေး ပွတ် "

" အင်း ...... မမငြိမ်း ...... စောက်ပတ်လေး ...... အရမ်း ယားနေပြီပေါ့ ...... အင့် ......... ဇွိ ..... ဗွိ ......... ဗွိ ...... ဇွိ ......... အ ......... အင့်ဟာ ......... အင့် အင့် "

" ဟင့် ......... အ ...... မနေနိုင်တော့ဘူး ......... ဗြိ ...... ဗွိ ...... ဇွိ ဇွိ ...... အား ......... အဟင့် ............ ဇွက် ... ......  အင့် ......... ဘွက် "

၂ ယောက်သား မနားတမ်း ပွတ်ရင်း ငြိမ်းတို့  ၂ ခါတောင် ပြီးခဲ့ကြတယ်။

~~~~~~~~~~~~

" အော် ......... အဲချိန် ...... ကိုရဲလွင် မရှိဘူးပေါ့ "

ငြိမ်း စကားဆုံးတော့ ကိုသန်းစိုးက ချက်ချင်း တန်းမေးတော့ တာပါပဲ။

" အင်းလေ ...... သူမရှိပါဘူး ...... ငြိမ်းနဲ့ မီးမီး ၂ယောက်ထဲလေ "

" အင်း ...... ကိုရဲလွင် နဲ့က ...... ဘယ်လို လုပ်ဖြစ်တာလဲ "

" မီးမီးကြောင့်ပေါ့ ... ကိုသန်းစိုးရဲ့ ... သူ့ယောင်္ကျားနဲ့ ငြိမ်းကို ... လုပ်စေချင်တာလေ ... မီးမီး ကိုယ်တိုင် ကလည်း ... ကိုသန်းစိုးလို စိတ်မျိုးပေါ့ ... ဒါပေမယ့် သူစိမ်း အမျိုးသမီး တိုင်းနဲ့တော့ ... မဟုတ်ဖူး ... ငြိမ်းလို လူရင်းထဲက ... အိမ်ထောင်ရေး သုခ မပြည့်စုံတဲ့ ...... မိန်းမမျိုး ကြိတ်ရှာနေတာ "

" အော် ... မီးမီးက ဒိတ်ပေးတာလား ... ကိုရဲလွင်နဲ့ ... လိုးဖို့ "

" ပြီးရင် ...... ပြောမယ်လေ ...... ခု ...... ငြိမ်း ဗိုက်ဆာပြီ "

ငြိမ်း စကားကြောင့် ကိုသန်းစိုးက သိချင်စိတ်ကို မျိုသိပ်ပြီး ငြိမ်းနဲ့ ထမင်း အတူ စားကြတာ။ ထမင်းစားပြီး ဧည့်ခန်းထဲ တီဗွီ ခဏကြည့်ပြီး ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်းကို အိပ်ခန်းထဲ ပြန်ခေါ်နေတယ်။ ကော်ဖီ ကိုယ်တိုင်ဖျော်ပြီး ငြိမ်းဆီ ယူလာပေးတာ။

ကော်ဖီသောက်ပြီး လင်မယား ၂ ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖက်စကားပြောရင်း ကိုသန်းစိုး မျက်နှာက သိချင်စိတ်တွေ ပြင်းထန်နေတော့ ငြိမ်းလည်း ဆက်ပြော ပြလိုက်တာပေါ့။အဲဒီနေ့က ငြိမ်း ရင်တွေ တအား ခုန်နေမိတယ်။ မီးမီး ခေါ်လို့ လာရင်း တိတ်ဆိတ် နေတဲ့ အိပ်ခန်း လေးထဲ မှာပေါ့။

ငြိမ်းရောက်တော့ မီးမီးက ဧည့်ခန်းထဲ ဖုန်းကြည့်နေတုန်း။ တိုက်ခန်း တံခါးပိတ်ပြီး ငြိမ်းကို သူတို့ လင်မယား အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်လာခဲ့တာ။ ကိုရဲလွင်က ကုတင်စောင်းမှာ ထိုင်ရင်း ငြိမ်းကို သူ့ပေါင်ပေါ် ထိုင်ဆိုပြီး ခါးကို ဆွဲထိုင် ခိုင်းတယ်။

ငြိမ်း အလိုက်သင့်ပဲ ကိုရဲလွင် ပေါင်ပေါ်မှာ တင်ပလွဲ ထိုင်ချလိုက်တော့ ခါးကို တစ်ဖက် ဖင်ကို တစ်ဖက် လက်နဲ့ကိုင်ရင်း ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်း ပစ်တာ။ လက်တဖက်က ငြိမ်း အင်္ကျီပေါ်ကနေပဲ နို့အုံလေး ညှစ်ပေးပြီး နူတ်ခမ်းခြင်း ဖိစုပ်နေတယ်။

ငြိမ်းလည်း အလိုလျောက်ပဲ ကိုရဲလွင် ပုခုံးကို သိုင်းဖက်ရင်း အနမ်းတွေ တုန့်ပြန် ပေးမိနေတာ။ဖုန်းထဲမှာ အဆုံးထိ ဆက်ဆံခဲ့ပေမယ့် လက်တွေကျ ခြေဖျား လက်ဖျားတွေ အေးစက်လာပြီး ရင်တုန် ပန်းတုန် ဖြစ်လာရတယ်။ ဖင်သားစိုင်တွေ ပွတ်ပြီး ညှစ်တော့ ငြိမ်း အဖုတ်ထဲကပါ တဆစ်ဆစ်နဲ့ ယားလာရောပဲ။ တဖြည်းဖြည်း ကိုရဲလွင် ပေါင်ကြားထဲ လီးက တင်းမာ လာပြီး ငြိမ်း ပေါင်လယ်နား ထောက်မိ နေတာ။ အဝတ်တွေ ချွတ်ရအောင် ပြောလို့ ငြိမ်းလည်း ဦးရဲလွင် ပေါင်ပေါ် ဖိထိုင်ထားရာက ထလိုက်တယ်။ 

အင်္ကျီချွတ်လိုက်တော့ ကိုရဲလွင် မို့မောက် နေတဲ့ ရင်အုပ်ကြွက်သား တွေက အတိုင်းသားပဲ။ ချက်အောက် အမွေးပါးလေးက ဆီးခုံးထိ ဆက်စပ် နေတယ်။ ဘေးနား ထိုင်နေတဲ့ မီးမီးက ငြိမ်းမျက်နှာ တချက် ကြည့်ရင်း ပုဆိုး ခါးပုံစ ဖြည်ချပစ်တာ။ 

ကြွက်သား အမြှောင်းလိုက် ထနေတဲ့ ပေါင်တံ ကြားက နီညိုရော လီးကြီး ငိုက်ဆင်း နေရာက ဆက်ကနဲ့ ခုံးထလာတယ်။ အဲချိန် မီးမီးက ကိုရဲလွင်ကို ငြိမ်းနဲ့ သူ့ကြား ပက်လက် လှဲခိုင်း လိုက်ပြီ။

" မမငြိမ်း ...... ကြိုက်လား "

မီးမီးလေ ငြိမ်းမျက်လုံးတွေ စိုက်ကြည့်ရင်း ကိုရဲလွင် လီးကြီးကို တဝက်လောက်က ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဖြဲပြ နေတာ။လီးအရည်ပြား တင်းပြီး ကားထွက်လာတဲ့ ဒစ်ကြီးကြောင့် ငြိမ်း အဖုတ်လေးလဲ ဆစ်ကနဲ့ ခံစား လိုက်ရတာပေါ့။

ငြိမ်းရှေ့မှာပဲ သူ့ယောင်္ကျား လီးကို ဂွင်းထုပေးရင်း ရင်အုပ်ပေါ်က နို့သီးခေါင်း မဲမဲလေးကို စို့ပေးနေတယ်။ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး စုက်သပ်နေတဲ့ ဦးရဲလွင် လီးကြီး မီးမီး လက်ထဲ ရုန်းကြွ ထောင်မတ် နေတာများ ကြည့်ရင်း ငြိမ်း ကုန်းစုပ်ချင်မိတာ စိတ်ထိန်း ထားရသေးတယ်။ တော်ကြာ ငြိမ်းကို ရမ္မက်ကြီးတဲ့ မိန်းမ ထင်မဆိုးလို့လေ။

ကိုရဲလွင် လီးက ကိုသန်းစိုးလီးနဲ့ အရှည် မကွာပေမယ့် နဲနဲတော့ တုတ်တယ်။ ငြိမ်း အတွက် ပထမဦးဆုံး သူစိမ်း ယောင်္ကျား လီးနဲ့ အလိုးခံရ တော့မှာမို့ ရင်ခုန်သံ မြန်လာပြီး ခြေဖျား လက်ဖျားတွေ အေးစက် လာတာပေါ့။

" ငြိမ်း ...... စုပ်ပေး ပါ့လား "

" ဟင် "

ငြိမ်း လီးကြီး စိုက်ကြည့် နေတုန်း ကိုရဲလွင်က ထရပ် လိုက်ပြီ။ ဒူးတုတ် ထိုင်နေတဲ့ ငြိမ်းဘက် မျက်နှာချင်းဆိုင် လှည့်ပြီး လီးထိပ်နဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ ဖိပွတ်နေတယ်။ ဒစ်ဖျားလေး ဆက်ကနဲ့ ဖမ်းကိုက်တော့ ကိုရဲလွင် တွန့်ကနဲ့ ဖြစ်သွားပြီး ငြိမ်းကို ငုံ့ကြည့်နေတာ။ ငြိမ်းကလည်း ဒစ်ကို ကိုက်ထားရင်း မော့ကြည့်တော့ အကြည့်ချင်း ဆုံမိ ကြတယ်။ 

ကိုရဲလွင် မျက်နှာကြည့်ရင်း လီးထိပ်ကို လျှာနဲ့ ဝိုက်စုပ်ပေးတော့ စုပ်သပ်ပြီး ခေါင်းမော့ တက်သွား တာပေါ့။ တအားအား တရှီးရှီးနဲ  အော်နေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း လီးစုပ်ရတာ ငြိမ်းအတွက် အရသာ တမျိုးလေးပဲ။ ကြိုးစားပြီး လီးကို အဆုံးထိ မျိုချပစ်တော့ ကိုရဲလွင် လမွေးတွေက ငြိမ်း နှာခေါင်းနဲ့ ကပ်နေပြီ။ 

မျက်လုံးမှိတ်ပြီး လည်ပင်း ကြွက်သားတွေ လျော့ချထား လိုက်တယ်။ စက္ကန့်၃၀လောက်ပါပဲ ကိုရဲလွင်က လီးကို ဒစ်ဖျားထိ ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး ငြိမ်း ဆံပင်တွေကို စုကိုင် နေပြီ။ ဘာလုပ် တော့မယ်ဆိုတာ ငြိမ်းသိတာပေါ့။ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ဆံပင်ဆွဲပြီး ငြိမ်း ပါးစပ်ကို လိုးတော့ တာပဲ။ 

ကိုသန်းစိုး ပါးစပ်ကို လိုးလည်း ခံနေကြမို့ ငြိမ်း မငြင်းမိပါဘူး ကိုရဲလွင် ပေါင်တံတွေ ပွတ်ပေးရင်း ပါးစပ် လိုးနေတာကို ကျေကျေနပ်နပ်ပဲ လက်ခံ နေမိတယ်။ ဘေးနား မီးမီးလည်း သူ့ယောင်္ကျားက ငြိမ်းပါးစပ် လိုးနေတာ ကြည့်ရင်း နူတ်ခမ်း တပြင်ပြင်နဲ့ အဖုတ်ကို သူ့ဟာသူ ပွတ်နေတာ။

ကိုရဲလွင် အားရတော့ ငြိမ်းကို မီးမီးဘေးနား ပက်လက် တွန်းလှဲပြီး ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကို ဖြဲကြည့် နေတယ်။ ငြိမ်း အဖုတ်လေး ကိုရဲလွင် အကြည့်အောက် ဖေါင်းကြွလာပြီး တဆစ်ဆစ်နဲ့ ခံစားနေတုန်း လျှာထိပ်နဲ့ ဖင်ဝကို အတင်းလျက်တော့ တာပဲ။ ငြိမ်း အော်ငိုချင် လောက်အောင် ဖြစ်သွား မိတယ်။ အဖုတ်ကို မထိပဲ ဖင်ပေါက်ထဲ လျှာသွင်းပြီး ကလိပေးနေတာ။ ဖင်ရော အဖုတ်ရော ယားလာပြီး ရင်ထဲ တလှပ်လှပ်နဲ့ပေါ့။ 

လျှာနဲ့ ထိုးကလိရင်း လက်ချောင်းလေး ထိုးထည့်တော့ ငြိမ်းဖင်ပေါက်လေး ထိုးအောင့် သွားတယ်။ ချက်ချင်းပဲ လက်တဆစ်လောက် အထုတ်သွင်း လုပ်နေတာ ငြိမ်းလည်း မလူးသာ မလှုပ်သာပဲ။ မီးမီးကလည်း ခါးဘေးနားကနေ ငြိမ်းအစိလေးကို ဖိစုပ် နေတာလေ။ 

လင်မယား ၂ ယောက်လုံးရဲ့ အထိအတွေ့ကို ငြိမ်း နာကျင်ခြင်း တဝက်နဲ့ ကြိတ်မှိတ် ခံနေလိုက်တယ်။ လင်မယား ၂ ယောက်က နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်လိုက်ကြ ငြိမ်း အဖုတ်လေးနဲ့ ဖင်ကို ယက်လိုက်ကြနဲ့ ငြိမ်း စောက်ရည် ထွက်တာ ၂ ခါ ရှိပြီ။ ဒါပေမယ့် အနား မရပါဘူး ငြိမ်း စောက်ပတ်နဲ့ ဖင်ကို သူတို့ လုပ်ချင် သလို လုပ်နေကြတာ။

" ရှီးးးးး ......... ဟင့် .....  တော်ကြပါတော့ ...... မီးမီး ...... ကိုရဲလွင်ကို ...  လိုးမှာဖြင့်လည်း ...... လိုးခိုင်းလိုက်ပါတော့ ...... မမငြိမ်း ...... မခံနိုင်တော့ဘူး ...... အ ....... ရှီးးးး ...ဟင့်  ဟင့်  ဟင့် "

" ဟမ် ...... ဘာပြောလိုက် တာလဲ ...... မမငြိမ်းရဲ့ ...... ညီမလေး ... မကြားလိုက်ဘူး ...... ပြန်ပြောဦး "

ငြိမ်း စကား ဆုံးတော့ မီးမီးလေ အဖုတ်လေး ယက်နေရာက သူ့မျက်နှာကို  ငြိမ်း မျက်နှာနား ရွေ့ကပ်ပြီး ပြန်မေး နေတာ။ မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်ပြီး မီးမီးလည်း ရမ္မက်စိတ်တွေ တောက်လောင် နေတာပါ။ သူ့ယောင်္ကျားနဲ့ ငြိမ်းကို လိုးခိုင်းချင်နေတာ သိသာပါတယ်။

" အင်းးးး ......... ရှီးး... မမငြိမ်းကို ......... လိုးပေးပါတော့ လို့ "

မီးမီးကျေနပ်အောင် ငြိမ်း ထပ်ပြော ပေးလိုက် တာပေါ့။

" မမငြိမ်း ... စောက်ပတ်ကြီး ... တအားယွနေ ပြီပေါ့ "

" အင်း ...... စောက်ဖုတ်ရော ဖင်ရော ...... တအား ယားနေပါပြီ ...... မီးမီးရဲ့ ...... မြန်မြန် လိုးခိုင်းပါတော့  ...... အ ............ အ ........ ရှီးးးးး .... ဟင့် "

ငြိမ်း ဖင်ဝကို လီးနဲ့ တေ့ထားရင်း တံတွေး ထွေးချပြီး ဖိထည့် နေပြီ။ ဖင်ပေါက်လေး ပူကနဲ့ စပ်ဖျင်းကြီး ဖြစ်သွားပြီး လီးထိပ်က တိုးဝင် လာတယ်။ 

ဖင်ထဲ လီးဝင် လာတဲ့ အခိုက်အတန့်က နာကျင်သလို အတော်လေး ထိထိမိမိ ခံစားလိုက်ရတယ်။ ကိုရဲလွင် လီးကို အထုတ်သွင်း မလုပ်သေးပဲ စိမ်ထားတုန်း မီးမီးက ငြိမ်း နူတ်ခမ်းတွေ စုပ်ယူရင်း နို့တွေ ချေပေး နေတာ။ခဏနေမှ ငြိမ်းဖင်ကို ကိုရဲလွင်က တချက်ချင်း လိုးရင်း စောက်စိကို ချေချေ ပေးတာ။ ငြိမ်း ညည်းချင်ပေမယ့် မီးမီးက နူတ်ခမ်းချင်း ကုန်းစုပ်နေလို့ အသံ မထွက်နိုင်ဘူး။ 

ကိုရဲလွင် ဆွဲလိုးတိုင်း သူ့ပေါင်နဲ့ ငြိမ်းပေါင်တွေ ရိုက်မိပြီး တဖတ်ဖတ်နဲ့ အသံတွေ ထွက်နေတာ နားက ကြားနေ ရတယ်။ တဖြည်းဖြည်း ကိုရဲလွင် ဆောင့်ချက်တွေ မြန်ပြီး အရှိန်ပြင်းလာပြီ။ ငြိမ်း ဖင်ပေါက်လေးထဲ လီးဝင်လာရင် တစ်ဆို့ကြီး ဖြစ်ပြီး လီးပြန်ထုတ်ရင် ဟာတာတာကြီး ခံစားရတာ။

" မမငြိမ်း ...... ဦးရဲ ...... လိုးပေးတာ ကောင်းလား "

" အင်း ............ အင်း ..... အင်းဟင်း "

ငြိမ်း ဘယ်လို ဖြေရမလဲ စဉ်းစားနေရင်း ပါးစပ်က တအင်းအင်းပဲ ညည်းနေ မိတယ်။ အနည်းငယ် နာနေသေးပေမယ့် ဖင်အတွင်း နံရံတွေ လီးအရည်ပြား နဲ့ ပွတ်ဆွဲနေတော့ စောက်ဖုတ် အလိုး ခံရတာထက် ခံစားမှု့က ပိုကောင်းနေတာ မညာချင်ဘူးလေ။

" ဖြေလိုက်လေ ... မငြိမ်း ...... ကျနော် လိုးတာ ..... ကောင်း လား တဲ့ "

လင်မယား ၂ယောက်လုံး လိုက်လဲ လိုက်ပါပေတယ်။ ငြိမ်းဖင်ကို လိုးရင်းနဲ့ နားအရသာ ခံချင်ကြ သေးတာ။

" အ ..... အင်း ............ ကောင်း ......... ကောင်း .........  အမလေး ...... အမလေး ......... ကောင်း ပါ တယ် ဆို ..... အားးးး  အားးးး  အားးးး "

ငြိမ်း ပြန်ဖြေနေတုန်း စကားပြီးအောင် မစောင့်ဘူး ဖင်ထဲ လီးတဆုံး ထဲ့ပြီး မတရားသဖြင့် ဆွဲလိုးတာ ငြိမ်း ငယ်သံ ပါအောင် အော်လိုက် ရတယ်။ စောက်ဖုတ် ကသာ ကိုသိန်းစိုးနဲ့ လိုးဖူးတာလေ ဖင်က တခါမှ မခံဖူးသေးဘူး။ 

အချက် ၃၀ လောက် လိုးပြီးတော့ မီးမီးက ကိုရဲလွင်ကို ပုံစံ ပြောင်းလိုး ခိုင်းတာ။ ဘေးနား ပက်လက် လှဲအိပ်လိုက်တဲ့ မီးမီး ကိုယ်ပေါ် ငြိမ်းက ဖင်ပြန် ခေါင်းပြန် အပေါ်က ခွပေးရတယ်။ တံတောင်ဆစ် ၂ ဖက်ကို မီးမီး ခါးနား ထောက်ပြီး ဒူးထောက်ရင်း ဖင်ကို ကော့ပေး လိုက်တာ။ ငြိမ်းမျက်နှာရှေ့ မီးမီး စောက်ပတ်က အရည်လဲ့နေသလို ငြိမ်းအဖုတ်လဲ မီးမီး မျက်နှာပေါ် ဝဲနေတာလေ။ ဒါမှ ငြိမ်းဖင်ထဲ သူ့ယောက်ျား လီးကြီး ဝင်ထွက်နေတာ အနီးကပ် ကြည့်လို့ရမှာတဲ့။ 

မီးမီး စကားဆုံးတော့ ငြိမ်း ဖင်ဝလေးကို ဦးရဲလွင်က ဒစ်နဲ့ တေ့ပြီး ပွတ်ပေးနေတယ်။မကြာပါဘူး ဒုတိယ အကြိမ် ငြိမ်း ဖင်ထဲ လီးက တအိအိနဲ့ တိုးဝင် လာတာ။ 

" မီးမီး ..... အောက်ကနေ ...... မငြိမ်း ...... စောက်ပတ်လေး ယက်ရင်း ...... အစိလေး ...  စုပ်ထား ပေးနော် "

ကိုရဲလွင်က ဖင်ထဲ လီးအရင်းထိ သွင်းပြီး မလိုးသေးပဲ ငြိမ်း ကိုယ်လုံး အောက်က သူ့မိန်းမကို လှမ်းပြော နေတာ။ငြိမ်းမှာဖြင့်လေ ကိုရဲလွင် လီးကြီးကြောင့် တစ်ဆို့ကြီး ဖြစ်နေရသလို ရုတ်တရက် မီးမီးက အစိလေး ဆွဲစုပ်တော့ အရှင်လတ်လတ် နတ်ပြည် ရောက်သွား သလိုပါပဲ။ 

ဗွက်ကနဲ့ စောက်ရည်တွေ မီးမီး မျက်နှာပေါ် ပန်းချ မိတယ်။ ငြိမ်းလည်း အလိုက်တသိနဲ့ မီးမီး ပေါင်ဂွလေးထဲ မျက်နှာအပ်ရင်း ပြန်ယက် ပေးလိုက် တာပါ။ အဲ့ဒီနောက် ကိုရဲလွင်က ငြိမ်းဖင်ကို တချက်ချင်း ပုံမှန်လေးပဲ ပြန်လိုးနေတယ်။ 

လေးဖက်ကုန်းပြီး အလိုးခံတာက ဖင်ထဲ  လီးပိုဝင်ပြီး ဖင်အတွင်း ကြွက်သားတွေ ဒစ်နဲ့ ချိတ်ဆွဲ သွားတာများ ဖင်ရော အဖုတ်ရော အီစိမ့်နေအောင် ကောင်းတာ။ တဖြည်းဖြည်း အားထည့်လိုးတော့ ကိုရဲလွင် လီးအရင်း အောက်ဖက် တွဲကျနေတဲ့ လဥ ၂ လုံးက စောက်ခေါင်းဝ လေးကို လာလာ ရိုက်မိနေတယ်။

" အားးး ...... ကိုရဲလွင် ရယ် .....  လိုး လိုး ..... မရပ်နဲ့ ...... ဆောင့် လိုး ပေး "

ဖင်အလိုးခံရင်း အစိလေးလဲ မီးမီးက ဆွဲဆွဲ စုပ်ပေး နေတော့ ငြိမ်း အရှက်မဲ့စွာပဲ အော်ဟစ် တောင်းဆို မိတာ။ မီးမီး ရှေ့မှာပဲ ငြိမ်း ဖင်ကြီး ကော့ပြီး သူ့ယောင်္ကျားကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးပေးဖို့ တတွတ်တွတ် ပြောနေမိတယ်။ ကိုရဲလွင်ကတော့ ငြိမ်းပြောလေ မတရား ဆွဲလိုးလေ ပါပဲ။

၁၀ မိနစ် လောက်ကျ ငြိမ်း ဖင် အတွင်းသားတွေ လီးအရည်ပြား ပွတ်တိုက်မှု့ကို မခံနိုင်ပဲ လီးတံကို ပြန်ညှစ် ပေးနေ မိတာပေါ့။ ငြိမ်း ပြီးသွားလို့ ခဏနားတုန်း မီးမီးက ငြိမ်းဖင်ထဲက ထုတ်ထားတဲ့ သူ့ယောင်္ကျား လီးကို စုပ်ပေး နေတယ်။ကိုရဲလွင်က ငြိမ်းဘေးနား ကပ်ပြီး ပက်လက် အနေထားနဲ့ပါ မီးမီးက ကိုရဲလွင် ပေါင်ကြားထဲ ဒူးတုတ် ထိုင်ပြီး စုပ်ပေး နေတာ။ 

" အူးးးး ......... ရှီးးးးး ............ ရပြီ ..... မီးမီး ......... ဦးရဲ ဟာ ............... မစုပ်နဲ့တော့ ... ပါးစပ်ထဲ ပြီးသွား လိမ့်မယ် ... မငြိမ်း စောက်ဖုတ်ကို ... ယက်ပေးလိုက်ဦး ... အဲဒီ ဖင်ကြီးကို ... လိုးဦးမှာ ... မဝသေးဘူး "

စကားဆုံးတော့ မီးမီးက လီးကို ပါးစပ်ထဲက ထုတ်ပြီး ဘေးချင်း ကပ်လျက် ပက်လက် လှဲနေတဲ့ ငြိမ်း အဖုတ်လေးကို ကိုရဲလွင် ပေါင်ကြား ဒူးတုတ်လျက် လေးနဲ့ပဲ ခေါင်းကို ရွေ့ပြီး ယက်ပေး နေတယ်။ ငြိမ်း အဖုတ် ယက်ပေးနေသလို သူယောင်္ကျား လီးကိုလည်း ဂွင်းထု ပေးနေတာပေါ့။ 

၁၅ မိနစ် လောက်ကျ ကိုရဲလွင်က သူ့အပေါ်က တက်ဆောင့် ခိုင်းလို့ ငြိမ်းလည်း လီးပေါ် တက်ခွပြီး စောင်ခေါင်းဝ တေ့လိုက်တယ်။ တက်ဆောင့်တာ ၁၀ ချက်တောင် မပြည့်ဘူး ဖင်ထဲ ပြောင်းခိုင်းတော့ အဖုတ်ထဲက လီးကို ထုတ်ပြီး ဖင်ဝလေး တေ့ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချ လိုက်တာပေါ့။

ရင်ဘတ်ပေါ် လက်ထောက်ရင်း တချက်ချင်း  လီးပေါ် ဆောင့်ပေး နေတယ်။ စိတ်ကြိုက် လိုးရတော့ ဖင်ထဲ လီးဝင်တဲ့ အရသာ ကလည်း ကောင်းလိုက်တာ မပြောနဲ့။  ခဏကြာတော့ ငြိမ်း ခါးတွေ ညောင်းလာတာမို့ ကိုရဲလွင် ရင်ဘတ်ပေါ် မျက်နှာ တစောင်းအပ်ပြီး ဖင်ထဲ လီးစိမ်ထားရင်း ခဏ နားလိုက်သေးတယ်။

ကြာကြာတော့ မနားရပါဘူး ဦးရဲလွင်က အောက်ကနေ ခါးကော့ပြီး ပင့်လိုးတော့ တာပဲ။ အဖုတ်လိုးလိုက် ဖင်လိုးလိုက်နဲ့ ငြိမ်း ခန္ဓာကိုယ် တခုလုံး အကြောတွေ စိမ့်တက်လာတယ်။ 

" မငြိမ်း ...... ဒီတခါ ပြီးရင် ... ကျနော့် မျက်နှာပေါ် ပြီးနော် ........ အ အ  .. အအအ...အ ...... ကျနော် ထွက်ပြီ "

အချက် ၅၀ လောက်ကျ ဦးရဲလွင်ရဲ့ သန်မာတဲ့ လက်တွေက ငြိမ်း ဖင်ကြီးကို တင်းနေအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း လရည်တွေ ပန်းထည့် ပစ်တာ။ 

" ရှီးးး....  အားး.......... ခဏ လေး ............ လီးကို အပြင် မထုတ်နဲ့ ....... အ  အအ ............ ငြိမ်း လည်း ထွက်ချင် နေပြီ ......... အ......... ရှီးးးးးး ......... ဗျစ် ............ ဘွတ်  ဘွတ်  ဘွတ် "

ငြိမ်းလည်း ခါးပြန်ဆန့်ပြီး လရည် ပန်းထည့်နေတဲ့ လီးကို ပျော့ကျမသွားခင် ပြီးအောင် ကြိုးစား ဆောင့်နေမိတယ်။ လရည် ပန်းထုတ်ရင်း ငြိမ်းကို လက်ကျန် အင်အား တွေနဲ့ ထိထိမိမိ လိုးပေးတဲ့ ဆောင့်ချက်တွေ ငြိမ်း အသဲ ခိုက်အောင် စွဲသွားမိပြီ။ 

ခဏနေတော့ ငြိမ်းလည်း အဖုတ်အုံလေး မခံမရပ် နိုင်အောင် ယားလာလို့ လီးပေါ် ခွလိုးနေရာက ဦးရဲလွင် မျက်နှာနား ဒူးထောက် လျှောက်ရင်း တိုးကပ် လိုက်တယ်။ ဦးရဲလွင် ပါးစပ် ပေါက်နား စောက်ခေါင်းနဲ့ တေ့ပြီး အစိကို ၅ ချက် ၆ ချက် လောက်ပဲ ပွတ်လိုက်ရတာ။ 

သေးပန်းသလို ငြိမ်း စောက်ရည်တွေ ဦးရဲလွင် ပါးစပ်ထဲ ဝင်ပြီး လျှံကျ လာတော့မှ မျက်နှာ အနှံ့ အဖုတ်နဲ့ ဖိပွတ် လိုက်တယ်။ စောက်ရည်ကုန်တော့ ငြိမ်းလည်း အရုပ်ကြိုးပျက် လှဲချ ပစ်လိုက်တာပဲ။ ဘေးနားကနေ ကောင်းလား မေးနေတဲ့ မီးမီးကိုတောင် ပြန်ပြောဖို့ အသံ မထွက်တော့ဘူး လူက မျော့သွားသလို ခံစား လိုက်ရတယ်။

~~~~~~

" ဟာ ကွာ ...... ငြိမ်း ရာ "

ငြိမ်းစကား ဆုံးတော့ ကိုသန်းစိုးက ထလိုးတာ ၂ ချီ ဆက်တိုက်ပဲ။ လိုးချက်တိုင်းကလည်း ထိထိမိမိနဲ့ ကာမ အရသာ အပြည့်ဝ ရရှိနေတာ။ အဲလိုနဲ့ ၁လ ၂ ခါလောက် ငြိမ်းလည်း မီးမီးတို့ လင်မယားနဲ့ သွားလိုးပြီး အိမ်ကျ ကိုသန်းစိုး ကို ပြန်ပြောပြတယ်။ 

ငြိမ်းဘဝလေး ကာမ ရသ မျိုးစုံနဲ့ ပြည့်စုံလာမှ မီးမီး ရာထူးတက်ပြီး တခြားမြို့ကို ပြောင်းသွားတာ။ ငြိမ်းနဲ့ ကိုသန်းစိုးလည်း အရင်လို ပြန်ဖြစ်သွားတယ်။ ၁လ ၁ခါလောက်ပဲ လုပ်တာတောင် ၂ ယောက်သား စိတ်က ကြွမလာတော့ဘူး။ ၂ လ လောက်ကျ ကိုသန်းစိုးက ထူးထူးခြားခြား ငြိမ်းကို သူစိမ်း ယောက်ျားပုံ ၃ ပုံ လာပြတယ်။

" အမ် ... ဘာတွေလဲ ... ကိုစိုးရဲ့ "

ညပိုင်းစားသောက် တီဗွီ ခဏကြည့်ပြီး လင်မယား ၂ ယောက် အိပ်ယာဝင်တော့ သူ့ဖုန်းထဲက ပုံတွေ ပြနေတာလေ။

" ဒီထဲက ... ငြိမ်း ကြိုက်တဲ့သူ ... ရွေးလိုက် "

" ဟောတော် ...  ဘာလုပ်ဖို့ "

" ငြိမ်းနဲ့ ... ကိုစိုး တို့အတွက် ... ကူညီမယ့် သူတွေလေ "

" ဟာ မလုပ်ပါနဲ့ ... ကိုစိုးရယ် ... လူချင်း မရင်းနှီးတော့ ... အပြင် ပြန်ဖွရင် ... ၂ ယောက်သား အရှက် ရနေမယ် "

" မပူပါနဲ့ ... ငြိမ်းရယ် ... ကိုစိုး ... အားလုံး စီစဉ်ပြီးသားပါ ... ဆက်ဆံပြီးရင် ... သူ့လမ်း သူလျှောက် ... ကိုယ့်လမ်း ကိုယ်လျှောက် ရုံပါ ... ဒီ ၃ ယောက်လုံးက ... တခြား မြို့ကပါ "

ကိုသန်းစိုးက အတင်းပူဆာ တာရယ် ဓတ်ပုံထဲက ပုံပိုင်ရှင်ရဲ့ လီးတွေ ကြည့်ပြီး ငြိမ်း စိတ်လာတဲ့ တယောက်ကို ရွေးပေးလိုက် မိတယ်။ ခက်တာက ငြိမ်းနဲ့ တခါမှ စကား မပြောဖူးတော့ စိတ်လှုပ်ရှားရင်း နဲနဲ ကြောက်မိတာပေါ့။ 

ကိုရဲလွင် တုန်းက ငြိမ်း သူငယ်ချင်းရဲ့ ယောက်ျား ဆိုတော့ လူချင်းရင်းနှီးမှု့ ရှိတယ်လေ။ နောက် ၁ ပတ်ကျ ကိုသန်းစိုးက အားလုံး စီစဉ်ပြီး ငြိမ်းတို့ လင်မယား ၂ ယောက် အိမ်က ထွက်လာ လိုက်တယ်။ နာမည် သိပ်မရှိတဲ့ ဟော်တည် တခုဆီပေါ့။

" ကိုစိုး ...... ကိုစိုး လူမလား ...... ဒီဘက် လာနေပြီ "

ဟော်တည်ရဲ့ အောက်ဆုံးထပ် အရက် ဘားခန်းထဲ ကိုသန်းစိုး အရက် သောက်နေတုန်း ငြိမ်း အသံကြောင့် သောက်လက်စ ခွက်ကို ပြန်ချပြီး လှည့်ကြည့် နေတာ။ ဟော်တည်ကို ငြိမ်းတို့ ကြိုရောက် နေတာပါ ၁၀မိနစ်လောက် နေမှ ကိုစိုးလူက ရောက်လာတယ်။ အသားညိုညို အရပ် မနိမ့်မမြင့် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တောင့်နဲ့ လူတယောက် ငြိမ်းတို့ကို ပြုံးပြပြီး စားပွဲနား လျှောက်လာ နေပြီ။ ရောက်တာနဲ့ ကိုသန်းစိုးက သူ့လူနဲ့ ငြိမ်းကို မိတ်ဆက် ပေးတယ်။ 

နာမည်က ကိုအောင်ကျော်တဲ့ အသက် အရွယ်က ငြိမ်းနဲ့ မတိမ်းမယိမ်း ပါပဲ။ ကိုအောင်ကျော် စကားပြောရင်း အရက် သောက်တာ ကြည့်ပြီး ကိုသန်းစိုး ကလည်း ငြိမ်းဖို့ ဝိုင်တလုံး မှာလိုက်တာ။၁ နာရီလောက် စားလိုက် သောက်လိုက်နဲ့ ၃ ယောက်သား ရင်းနှီးမှု့ ရလာတာပေါ့။ ဝိုင်တလုံး ကုန်တော့ ကိုသန်းစိုးက ကြိုငှားထားတဲ့ အခန်းကို လိုက်ပို့ဖို့ ဟော်တည် ကောင်တာက ဝန်ထမ်းမလေး ကို သွားပြော လိုက်တယ်။

" ဘာသွား လုပ်တာလဲ ... ကိုသန်းစိုး ... အရက်က ကျနော်တော်ပြီနော် ... ဒီလောက်ပဲ "

စားပွဲဆီ ပြန်လာတော့ ကိုအောင်ကျော်က အရက် ထပ်မှာတယ် ထင်ပြီးလှမ်းမေးနေတာ။

" မဟုတ်ပါဘူး ... ကိုအောင်ကျော်ရာ ... ကျနော် ငှားထားတဲ့ ... အခန်းတွေ ... လိုက်ပို့ဖို့ ...... သွားပြောတာပါ "

၅ မိနစ်လောက် နေတော့ အခန်းသော့ ၂ စုံနဲ့ လိုက်ပို့မယ့် ဝန်ထမ်း ကောင်လေး စားပွဲဘေး လာရပ်နေတယ်။ ကောင်လေး နောက်က ငြိမ်းတို့ ၃ ယောက်သား ကပ်လိုက်လာပြီး ဓတ်လှေကားနဲ့ ဒုတိယထပ် တက်လာ ခဲ့တာ။ ဒုတိယထပ် ရောက်တော့ မီးတွေ ထိန်လင်းနေပြီး အခန်းတိုင်း လိုလို တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ ဓါတ်လှေကား အပေါက်တည့်တည့် လျှောက်လာပြီး ညာဘက်  ထောင့်ကွေးလေး ရောက်တော့ ချိုးကွေ့ ထပ်လျှောက် လာတာ။ 

၆ ပေအကျယ် လူသွားလမ်း တဖက်တချက် ၅ ခန်းတွဲလျက် အခန်းတွဲနား အရောက် လိုက်ပို့တဲ့ ဟော်တည် ဝန်ထမ်းကောင်လေး ခြေလှမ်းတွေ ရပ်သွားတယ်။ ဘယ်ဘက် ဒေါင့်စွန်းက ကပ်လျက် ၂ ခန်း စလုံး ဖွင့်ပြီး အခန်းသော့တွေကို ကိုအောင်ကျော့်ဆီ တတွဲ ငြိမ်းတို့ဆီ တတွဲ လာအပ်ပေးတာ။

" ပျော်ရွှင်သော ညချမ်းလေး ... ဖြစ်ပါစေ ခင်ဗျာ "

ခေါင်းငုံ့ နူတ်ဆက်ရင်း ဝန်ထမ်း ကောင်လေး ထွက်သွားသော ကိုအောင်ကျော်လည်း သူ့အတွက် ငှားပေးထားတဲ့ အခန်းထဲ ဝင်သွားတယ်။ ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်းလက် ကိုဆွဲပြီး အနားယူမယ့် အိပ်ခန်းထဲ ဝင်တော့ လက်တွေ အေးစက် နေပြီ။

" ငြိမ်း ...... ကိုအောင်ကျော်က ...... ငြိမ်း ကိုယ်တိုင် ရွေးတာနော် "

" ဟုတ်တယ်လေ ... ကိုစိုး ရဲ့ ... ငြိမ်း စိတ်တိုင်းကျ ... ရွေးဆို ...... ဘာလဲ ...... ကိုစိုး သဘော မကျဘူးပေါ့ "

" ဟမ် ......... မဟုတ်ပါဘူး ... ငြိမ်း ရယ် ...... လက်တွေ အေးစက်နေလို့ ...... မေးကြည့်တာပါ "

၁၅ မိနစ်လောက် စကားပြောတုန်း တံခါးဖွင့်သံနဲ့ အတူ ကိုအောင်ကျော် ဝင်လာတယ်။ ကိုအောင်ကျော် ဝင်လာတော့ ငြိမ်းစိတ်တွေ တမျိုးဖြစ်လာ ရတယ်။ ခဏနေ သူစိမ်း ယောက်ျားနဲ့ လင်ဖြစ်သူရှေ့ လိုးရတော့မယ့် ဆိုတဲ့အသိက !! အို့ !! တွေးလိုက်တာနဲ့တင် ရင်ခုန်ပြီး အဖုတ်လေးထဲ အရည် စိမ့်ထွက် လာတာ။

ငြိမ်း အင်္ကျီက ချည်သား အပါးလေးရယ် အောက်က ဘော်လီ ခရမ်းရောင်လေးက အိပ်ခန်းထဲ မီးရောင်အောက် ထင်းနေတယ်။ ထမိန်အောက် ခံဝတ်တဲ့ စကပ်က ပေါင်လယ်ထိ ရှည်တယ် ကိုသန်းစိုးက အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ မဝတ်ခိုင်းဘူး။ 

ကိုအောင်ကျော် ကလည်း အခန်းထဲ ရောက်တာနဲ့ ကုတင်စောင်း ထိုင်ပြီး အိကားနေတဲ့ ငြိမ်းဖင်ကို စိုက်ကြည့်နေတာ။ ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ အကြည့် စူးစူးကြောင့် ငြိမ်း ဘော်လီအောက်က နို့သီးခေါင်း လေးတွေ ထောင်လာ ရတာပေါ့။ 

" ကိုအောင်ကျော် ... ဒီလာထိုင် ဗျာ "

ငြိမ်း စိတ်လှုပ်ရှား နေတုန်း ကိုသန်းစိုး စကားသံ ကြောင့် ခေါင်းမော့ကြည့်တော့ ကိုအောင်ကျော့် ပေါင်ကြားထဲ လီးက ထောင်ထွက်နေတယ်။ လီးတောင် နေတာကို ငြိမ်း ခိုးကြည့်နေတုန်း ကိုအောင်ကျော်က ငြိမ်းဘေးနား ကပ်ထိုင် လိုက်တာ။

ညာဘက်က ထိုင်နေတဲ့ ငြိမ်းယောက်ျား ကိုသန်းစိုး လက်ကို ကိုင်ရင်း ခေါင်းငုံ့ နေတဲ့ ငြိမ်းမျက်နှာကို ကိုအောင်ကျော်က ဆွဲလှည့် လိုက်တယ်။ မပြောမဆိုနဲ့ ငြိမ်းနှုတ်ခမ်းကို တေ့စုပ်ပြီး အင်္ကျီအပြင်ကနေ နို့တွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ညှစ်ချေ နေရောပဲ။

" အွန့် ...  "

ငြိမ်း ပါးစပ်က မပွင့်တပွင့် အသံလေးပဲ ထွက်နိုင်တယ်။ ကိုအောင်ကျော်က ဒါမျိုး အတွေ့ကြုံ ရင့်နေပြီ နေမှာ တည်တည် ငြိမ်ငြိမ်ပဲ ကိုသန်းစိုးရှေ့ ငြိမ်း အင်္ကျီချွတ်ပြီး ဘော်လီပါ တဆက်ထဲ ချွတ်ပစ်တာ နူတ်ခမ်းချင်း အစုပ်မပြတ်ဖူး။ ဘော်လီ ကျွတ်တော့ အိကျလာတဲ့ ငြိမ်း နို့အုံတဖက်ကို တန်းစို့ပစ်တယ်။ နို့အုံတဖက် စို့ရင်း ကျန်တဖက် ညှစ်ချေနေတော့ ငြိမ်း လက် ၂ ဖက်ကို နောက်ပစ် ထောက်ပြီး ကိုသန်းစိုးကို လှည့်ကြည့် မိတာ။ 

ကိုသန်းစိုး မျက်လုံးထဲ အားရကျေနပ် နေတဲ့ အရိပ့် အငွေ့တွေ ငြိမ်း မြင်နေရပြီ။ အဲချိန် ကိုအောင်ကျော် က နို့အုံညှစ်နေတဲ့ လက်ကို အောက်ရွေ့ လာပြီး ထမိန် အပြင်ကနေ ပေါင်ကြားထဲ ပွတ်ပေးတော့ ငြိမ်း မသိမသာပဲ ပေါင်ဖြဲ ပေးလိုက်တာပေါ့။ 

ငြိမ်း စိတ်တွေ တအားပဲ လှုပ်ရှား လာပြီ ကိုယ့်ရင်ခုန်သံ ကိုယ်ပြန် ကြားနေရတယ်။ လင်ဖြစ်သူ ရှေ့ တစိမ်း ယောက်ျား တယောက်က နို့စို့ရင်း အဖုတ်ကို ပွတ်ပေး နေတာလေ။ မျက်လုံးလေး မှိတ်ပြီး ငြိမ်း ကုတင်ပေါ် ပင်လက် လှဲချပစ်တာ။

ခြေ ၂ ဖက် ကတော့ ကုတင်စောင်း တွဲလောင်း ချထား လိုက်တယ်။ အဲချိန် ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်း ခြေ၂ဖက်ကို ဆွဲ့ပွေ့ပြီး ကုတင်ပေါ် တင်ပေးနေတာ။ ကိုအောင်ကျော်က နို့သီးခေါင်းတွေ တဖက်ပြီး တဖက် စို့ရင်း ငြိမ်း အဖုတ်လေးကို အလွတ် မပေးဘူး ဖိပွတ် ပေးတုန်းပဲ။ ငြိမ်း စိတ်တွေ လွင့်ထွက် သွားတယ် ထမိန်ကို ဘယ်သူချွတ်မှန်း မသိလိုက်ဘူး။ ခါးလေး တင်းကနဲ့ ဖြစ်တော့ ဖင်ကို ကြွပေး လိုက်တယ်။

အောက်ခံ စကပ် အပါးလေးပါ လိပ်ပါသွားပြီ။ နို့အုံထိပ်က နို့သီးခေါင်း လေးတွေ စို့နေတဲ့ ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ နူတ်ခမ်းက ငြိမ်း ဗိုက်ခေါက် မို့မို့လေးပေါ် ဖြတ်ပြီး ဆီးခုံးနား ရောက်လာတယ်။ အဖုတ်လေးကို သေချာ ဆေးကြော ထားပြီးသားမို့ ပေါင်လေး နဲနဲ ဖြဲပေးပြီး မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်တော့ ကိုသန်းစိုးက ပုဆိုး ခါးပုံစ ဖြည်ပြီး ကိုအောင်ကျော် လုပ်သမျှ မလွတ်တန်း ကြည့်ရင်း ဂွင်းတိုက် နေတာပေါ့။ 

ကိုအောင်ကျော် ပုဆိုးချွတ်ပြီးတာနဲ့ အောက်ခံ ဘောင်းဘီကို တဆက်ထဲ ချွတ်လိုက်တော့ ပေါင်ကြားထဲ လီးက ထောင်မတ်နေပြီး  ဒစ်ကြီး ကားထွက်နေတယ်။ ငြိမ်း ကြည့်ရင်း ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိ ဖြစ်သွား မိတာ။ ဖုန်းထဲမှာထက် လီးကြီးက ပိုထွားနေတာ ရုတ်တရက် ငြိမ်း စိုးရိမ်စိတ် ဝင်မိလာတယ်။ 

ဒီလီးကြီးနဲ့ လိုးရင် ငြိမ်း အဖုတ်လေး ကွဲသွားမှာ ကြောက်မိ တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ကိုအောင်ကျော်က ငြိမ်းဟာကို ပြန်ယက်ရင်း ဖင်ပေါက် လေးကိုပါ လက်ခလယ်နှင့် ထိုးပြီး ကလိ ပေးနေတော့ ငြိမ်း ဘယ်ခံနိုင်မတုန်း။ ခါးလေး ကော့ထိုးပြီး  အလိုးခံချင် စိတ်တွေ တဖွားဖွား ဖြစ်နေတော့တယ်။ ငြိမ်းပေါင်ကြား ဒူးထောက် နေရာ ယူပြီး အဖုတ် ကြားက မာခဲနေတဲ့ အစိလေး ကိုက်လိုက် အဝလေးထဲ လျှာထိုး မွှေလိုက်နဲ့ ၁၅မိနစ်လောက် အရည်ရွှဲနေအောင် ယက်ပေးပြီး တက်လိုး တော့တာပဲ။

" အားးးးး.. အ..အ ....  မရဘူးထင်တယ် ......... နာလိုက်တာရှင် "

လီးက တုတ်လည်းတုတ် ရှည်လည်းရှည်တော့ စလုပ် ကတည်းက ငြိမ်း အဖုတ်လေး တင်းကနဲ့ နာကျင်မိတယ်။

" ဝင်သွားပါပြီ ...... မငြိမ်းရယ် ...... ခဏနေရင် ...... ငယ်အရမ်းကောင်းသွားမှာ "

ငြိမ်း အဖုတ်ကို မညှာမတာ ဆောင့်လိုးပစ်တာ။ 

လီးပြန်ထုတ်တိုင်း အသဲထဲ အူထဲ ဟာခနဲ့ ဖြစ်နေပြီး ပြန်လိုးတိုင်းလည်း သားအိမ်ဝကို ဒုတ်ခနဲ့ လာလာ ဆောင့်မိတယ်။ အထုတ်ရော အသွင်းရော ငြိမ်း အတွက်က မသက်သာ ပါဘူး။ 

" ရလား ငြိမ်း ...... တအား နာနေလား "

ဘေးက မေးနေတဲ့ ငြိမ်းယောက်ျား ကိုသန်းစိုးကို ပြန်မဖြေအားဘူး။ အားထည့်လိုးနေတဲ့ ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေက ကုတင်တောင် ယမ်းခါနေတော့ ငြိမ်း အံကြိတ် ခံနေရတယ်။ 

ကိုအောင်ကျော်က ကိုသန်းစိုး စကားကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး ငြိမ်းမျက်နှာကို ကြည့်ပြီး နို့တွေ ဆွဲဆွဲ လိုးနေတာ။ ၁၀ မိနစ်လောက်ကျ ငြိမ်း ခံနိုင်လာပါပြီ ကိုအောင်ကျော် မနားတမ်း ဆောင့်လိုး ပေးနေတာကို အားမလိုမရဖြစ်ပြီး အောက်က ပြန်ကော့ ပေးမိ နေတယ်။

" အင့် ..... ဘွတ် ....... ရှီးးးးး ..... ကောင်းလား မငြိမ်း ...... ကျနော်  လိုးပေးတာ ... ကြိုက်လား "

" အ ......  အားးးး .... အရမ်းကောင်းတယ် ......  နို့တွေကို ...... ညှစ်စမ်းပါရှင် ..... အမလေး ......... အ ......... အ ......... ဟုတ်တယ် ......... ညှစ် ညှစ် ......... နာနာလေး ......... ညှစ် "

ငြိမ်း ပြောနေတုန်းလေး နို့အုံ၂ဖက်ကို ကျိန်းနေအောင် ဆွဲညှစ်ပြီး လိုးပေးတာ အသဲခိုက်အောင်ကို ကောင်းလိုက်တာရှင်။ 

" အင့် ......  ဗျစ် .........  ဘွတ်  ဖွပ် ......... ကျနော့် ...... လီးကို ......... အားရရဲ့လား "

" အမလေးးးး ....... အအ ......... အင်း ............ ကြိုက်တယ် .....  နို့တွေ နာနာ..ညှစ်ပေးနော် ..... အားဟား ....... ဟုတ်တယ် ......... လိုးလိုး ......... ဟူးးးးး ရှီးးး........ ငြိမ်း စောက်ဖုတ်ကို ...... ကွဲအောင် လိုးပေးစမ်းပါ ......... အအ ......... အားးး ...... ရှီးးရှီးးးးးး "

ငြိမ်း ခံလို့ တအားကောင်းနေမှ ကိုအောင်ကျော်က လီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ငြိမ်းပါးစပ်နား လာတေ့ ပေးနေတယ်။ ငြိမ်း မျက်လုံးလေး စင်းပြီး အသဲခိုက်အောင် လိုးနိုင်တဲ့ လီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း နူတ်ခမ်း ဟ ပေးလိုက်တယ်။ လီးထိပ်ကို စုပ်ရင်း မျက်လုံး မှိတ်လိုက်တော့ ကိုအောင်ကျော်က ပါးစပ်ထဲ လီးတဝက်လောက် အထုတ်သွင်း လုပ်ပြီး ခပ်တိုးတိုး ညည်းနေ တာပေါ့။ 

၅ မိနစ်လောက်ကျ ရပြီ ပြောနေတာကို ငြိမ်း ပါးစပ်ထဲက လီးကို ထုတ်မပေး သေးဘူး အားရပါးရ စုပ်ပေးမိတယ်။ လီးအရည်ပြား ပေါ်က ငြိမ်း အရည်ရဲ့ အနံ့နဲ့ ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ လီးနံ့က ငြိမ်းကို ဖမ်းစားထား တော့တာပဲ။ နောက်ထပ် ၅ မိနစ်လောက် ထပ်စုပ်ပြီးမှ ငြိမ်းကို လေးဖက် ကုန်းခိုင်းနေလို့ ကုန်းပေးလိုက်တယ်။ ငြိမ်း အဖုတ်လေးလည်း အရည်တွေ ရွှဲနှစ်နေပါပြီ။ ကိုအောင်ကျော်က ငြိမ်း ဖင်ကို တချက်ကုန်းနမ်း ပြီးမှ နောက်ကနေ ဆွဲလိုးပစ်တာ။ 

ငြိမ်း ဖင်က မတ်တပ်ရပ်ရုံနဲ့ ကော့နေတာလေ လေးဖက်ကုန်း ပေးတော့ ကိုအောင်ကျော့်ရှေ့ အကြိုက် နေမှာပေါ့ တရှီးရှီးနဲ့ စုပ်သပ်ပြီး လိုးတော့ တာပဲ။ အဖုတ်ထဲ စီးကြပ်နေပြီး ဆောင့်လိုးတိုင်း ငြိမ်း ခေါင်းလေး လန်လန် တက်သွား ရတယ်။ ဘေးက ငြိမ်းယောက်ျား ကိုသန်းစိုးကို ကြည့်လိုက်တော့ စိုးရိမ် နေတဲ့ မျက်နှာလေးနဲ့ ဂွင်းထု တာတောင် ရပ်ပြီး ကြည့်နေရှာတာ။

ငြိမ်း အားတင်းပြီး ကိုသန်းစိုး စိတ်ချမ်းသာအောင် ဖင်ကြီး ထောင်ပြီး နောက်ပြန် ပြန်ဆောင့် ပြလိုက်တာပေါ့။ ကြာကြာ မဆောင့်လိုက် ရပါဘူး ငြမ်း ပြီးသွားခဲ့တယ်။ ငြိမ်းပြီးမှန်း သိတော့ ကိုအောင်ကျော် က ပက်လက် လှဲချလိုက်တာ။ 

ကိုသန်းစိုးက မပြီးရှာဘူး ငြိမ်း အဖုတ်ကို ကြည့်လိုက် ကိုအောင်ကျော့် လီးကို ကြည့်လိုက်နဲ့ လရည်ထွက်အောင် ဂွင်းထု နေရှာတယ်။ ငြိမ်း စိတ်တွေလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဖူး ကိုအောင်ကျော် နဲ့မှ စိတ်တအား ကြွနေတာ။ အနားတောင် မယူဘူး ပက်လက် လှန်လှဲပေးတဲ့ ကိုအောင်ကျော် အပေါ်က ခွလိုးပစ်တယ်။ 

ကိုအောင်ကျော် ပြီးခါနီးကျ ငြိမ်း လီးပေါ်က ဆင်းပြီး ဘေးနား ဒူးထောက် ခေါင်းမော့ လျက်လေး မျက်လုံးမှိတ်ရင်း လျှာလေး ထုတ်ပေးလိုက်တာ။ ကိုအောင်ကျော်က ငြိမ်းမျက်နှာကို အရည်ရွှဲနေတဲ့ လီးနဲ့ ပွတ်ပြီး လရည်တွေ ဂွင်းထု ပန်းချပစ်တယ်။ 

လရည် ကုန်တော့မှ လျှာပြားပေါ် ဒစ်နဲ့ တဘတ်ဘတ် ရိုက်ရင်း ပါးစပ်ကို အချက် ၃၀ လောက် လိုးပြီးမှ အိပ်ယာပေါ် ပြန်လှဲ အိပ်တာ။ ငြိမ်း ဘာဖြစ်မှန်းကို မသိဘူး အားမရ သေးတာနဲ့ ကိုအောင်ကျော့် လီးကို ကုန်းစုပ် ပေးနေ မိတယ်။

" ကိုစိုး ...... လာလေ "

လီးစုပ်လို့ အားရမှ ဘေးနား ဂွင်းထု နေတဲ့ ကိုသန်းစိုးကို ငြိမ်းနား လာဖို့ လှမ်းခေါ် လိုက်တယ်။ ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်းနား ဒူးထောက် လာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် ခဏ ကြည့်နေတာပေါ့။

" နမ်းလေ ...... ကိုစိုး "

ငြိမ်း ဘာလိုချင်လည်း ဆိုတာ ကိုသန်းစိုး သိပါတယ်လေ ငြိမ်းစကား ဆုံးတော့ မျက်နှာပေါ်က ကိုအောင်ကျော့် လရည်တွေ  ပြောင်နေအောင်လျှာနဲ့ ယက်ပေး နေတယ်။ မျက်နှာတပြင်လုံး ပြောင်မှ ကိုသန်းစိုး ပါးစပ်ကို ဆွဲစုပ်ရင်း လျှာချင်း အပြန်အလှန် ထိုးစုပ် နေတာပေါ့။ 

ငြိမ်း ညာဘက်လက်နဲ့ ကိုသန်းစိုး ပေါင်ကြားက လီးကို ထုပေးတော့ အချက်၂၀ လောက်ပဲ ငြိမ်းလက်ဖဝါးထဲ လီးက တဒုတ်ဒုတ်နဲ့ လရည်တွေ ပန်းထွက် လာတယ်။ 

အဲချိန် ပက်လက်လှန် အနားယူနေတဲ့ ကိုအောင်ကျော်က ထရပ်ပြီး ငြိမ်း ဘေးနားကနေ မပျော့မမာ ဖြစ်နေတဲ့ လီးကို ကိုင်ပြီး ငြိမ်းနဲ့ ကိုသန်းစိုးရဲ့ နူတ်ခမ်းကြား ဒစ်ကို ထိုးထည့် လိုက်တာ။ ကိုအောင်ကျော့် လီးထိပ်က လရည်နံ့ရော ငြိမ်းရဲ့ စောက်ရည်နံ့ လေးရော ငြိမ်းတို့ လင်မယား နှာခေါင်းထဲ တိုးဝင် လာတယ်။ အဲဒီအနံ့ကြောင့် ထင်တယ် ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်းလျှာလေး စုပ်ရင်း နူတ်ခမ်းဒေါင့် ကပ်လာတဲ့ ကိုအောင်ကျော့် လီးထိပ်ကို ပြောင်းစုပ်ပစ်တာ။

စုပ်နေရင်း ကိုအောင်ကျော် ဒစ်ကြီးကို အနီးကပ် ငေးကြည့်နေတဲ့ ငြိမ်း ပါးစပ်ထဲ လျှာနဲ့ထိုးသွင်း ပေးတယ်။ ဒစ်ကြီးက နှုတ်ခမ်း ၂ ခုကြား ငြိမ်းပါးစပ်ထဲ ရောက်လိုက် ကိုသန်းစိုး ပါးစပ်ထဲ ရောက်လိုက်ပေ့ါ။ အားရ ကျေနပ်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ကိုသန်းစိုး မျက်နှာလေး ကြည်လင် တက်ကြွနေတော့ ငြိမ်းလည်း ထပ်တူ ခံစား နေရတာပါ။ 

ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ လီးကြီး ပြန်မာလာတော့ ကိုသန်းစိုးကို ကုတင် ခေါင်းရင်းဘက် ပြန်သွားဖို့ ငြိမ်း မျက်ရိပ်မျက်ကဲ ပြလိုက်တယ်။ 

ကိုသန်းစိုး ကုတင် ခေါင်းရင်းဘက် ရောက်တာနဲ့ ငြိမ်း ဒူးထောက်လျက် အနေထားနဲ့ပဲ ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ လီးကို ထောင်ပြီး ဂွင်းတိုက် ပေးရင်း လီးအရင်း အောက်ဖက် တွဲကျနေတဲ့ လဥ ၂ လုံးကို တလုံးပြီးတလုံး စုပ်ပေးနေတာ။ဒုတိယ အချီကျ ငြိမ်းကို မှောက်ခိုင်းရင်း ကိုအောင်ကျော် က မပြောမဆိုနဲ့ ဖင်ဝလေးထဲ တံတွေး ထွေးချပြီး ဖင်ကို လိုးတယ်။ လက် ၂ ဖက်က အိပ်ယာခင်းတွေ ကျစ်နေအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကြိတ်ခံနေတဲ့ ငြိမ်း ပုံစံက နာကျင်မှု့ အပြည့်ပါပဲ။

ငြိမ်းဆီ လှမ်းကြည့်နေတဲ့ ကိုသန်းစိုး အကြည့် တွေက နာကျင်မှု့ကို ခံနိုင်အောင် အားပေးနေတဲ့ အကြည့်တွေပေါ့။ ကိုသန်းစိုး ဖင်လိုး ရင်တောင် နုးနှပ်ပြီးမှ အလိုးခံတဲ့ ငြိမ်းလေ အစိမ်း သက်သက် တံတွေး ထွေးထည့်ပြီး အလိုးခံရတော့ ဘယ်လောက် နာကျင်နေမလဲ ဆိုတာ ကိုသန်းစိုး အလိုလို သိနေမှာပါ။ အချက် ၅၀ လောက်မှ လီးဒဏ် ခံနိုင်လာလို့  ဖင်လေး မသိမသာ ကြွပေးရင်း ကိုသန်းစိုးဘက် လှည့်ပြုံး ပြလိုက်ရတယ်။

ကိုအောင်ကျော် ကလည်း ငြိမ်း ခံနိုင်လာတာ ရိပ်မိပုံပါပဲ တချက်ချင်း လိုးနေရာက အဖုတ်ကို လိုးသလို ကုတင် တုန်ခါနေအောင် အားထည့် ဆောင့်လိုး လာပြီ။ တဖြည်းဖြည်း ဆောင့်ချက်တွေ မြန်လာပြီး ၁၀မိနစ် လောက်ကျ ဖင်ထဲက လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ 

ငြိမ်း ကုန်းထပြီး ခန္ဓာကိုယ် တပတ်လှည့်ရင်း ကိုအောင်ကျော် လီးရှေ့ လေးဖက်ထောက် ပေးလိုက်တာ။ ကိုအောင်ကျော်က ဖင်လိုးထားတဲ့ လီးနဲ့ ငြိမ်း ပါးစပ်ကို ဒူးထောက်လျက် အနေထားနဲ့ပဲ အချက် ၂၀ လောက် ခေါင်းကိုင်လိုးရင်း လရည်တွေ ပန်းထည့် ပစ်တယ်။

ငြိမ်း ပါး ၂ ဖက် ဖေါင်းထွက်လာမှ လီးကို ပါးစပ်ထဲက ဆွဲထုတ် ပေးတာပါ။ ချက်ချင်းပဲ ကိုသန်းစိုးကို ငြိမ်းလက်ဟန်ပြပြီး ခေါ်တော့ ဒုတိယ အကြိမ် ငြိမ်းနား ပြန်လျှောက် လာတယ်။အနားရောက်တော့ ငြိမ်းလည်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ဒူးထောက်လျက် အနေထားနဲ့ပဲ မျက်နှာ ဆွဲကပ် လိုက်တာပေါ့။ နူတ်ခမ်းချင်း တေ့ရင်း ငြိမ်း ပါးစပ်ထဲက ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ လရည်တွေ ကိုသန်းစိုး ပါးစပ်ထဲ ထွေးချလိုက်တယ်။

ပြီးမှ ကိုသန်းစိုး ပါးစပ်ထဲ ထွေးချလိုက်တဲ့ လရည်တွေကို ငြိမ်းလျှာသွင်းပြီး လိပ်ယူလိုက် ပြန်ထိုး ထည့်လိုက်နဲ့ ကိုအောင်ကျော် လရည်တွေ မျိုချ ခိုင်းလိုက်တာပေါ့။ 

" ပြွတ်စ် ......  ပလပ် ......... ချစ်လိုက်တာ ...... ငြိမ်းရယ် ............ ပြွတ် ပြွတ် "

ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ လရည်တွေ အကုန်မျိုချ ပြီးမှ ငြိမ်း နူတ်ခမ်းကို ဆွဲစုပ်ရင်း ချစ်တယ်ဆိုတဲ့ စကား တတွတ်တွတ် ပြောပြနေတယ်။ တကယ်လည်း ကိုသန်းစိုး မျက်နှာက အားရ ပျော်ရွှင်ခြင်း အတိပေါ့။ ခဏနေ ၃ ယောက်သာ ရေအတူ ချိုးပြီး ညစာကို ဟိုတယ်မှာပဲ  စားဖြစ်ကြတာ။ 

၁၁ နာရီလောက် ကိုအောင်ကျော် ဘေးချင်း ကပ်လျက်က သူ့အခန်းသူ ပြန်သွားတော့ ၂ ယောက်သား စားမြုပ်ပြန်ပြီး ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်းကို မက်မက်မောမောနဲ့ တက်လိုးနေတယ်။ အထွဋ်ထိပ်ရောက်ပြီး ငြိမ်းရော ကိုသန်းစိုးရော နှစ်နှစ် ချိုက်ချိုက်ပဲ အိပ်ပျော် သွားကြတာ။ မနက်၄နာရီ လောက် ငြိမ်း နိုးလာတော့ ဘေးနား ကိုသန်းစိုးက အိပ်တုန်းပဲ။ 

ငြိမ်းစိတ်တွေ တောင့်တ လာလို့ အခန်းတံခါးဖွင့်ပြီး ဘေးချင်း ကပ်လျက်က ကိုအောင်ကျော် အိပ်ခန်းဘက် လျှောက်လာခဲ့တာ။ အခန်းရှေ့ ရောက်တော့ တံခါး လက်ကိုင် ဘုကို အသာ လှည့်ဖွင့် လိုက်တယ်။ အတွင်းက ဂျက်ချ မထားတော့ အလွယ်တကူ ပွင့်သွား တာပေါ့။ အိပ်ခန်းထဲ ကုတင်ပေါ်မှာ နှစ်နှစ်ချိုက်ချိုက် အိပ်ပျော်နေတဲ့ ကိုအောင်ကျော်ကို ငြိမ်း တက်လိုးချင်တဲ့ စိတ်တွေ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ လက်ကလည်း အလိုလို ပုဆိုးအပြင်ကနေ လီးကိုကိုင်ပြီး စွပေး နေမိ တာ။

ငြိမ်း ဂွင်းထုပေးတော့ မကြာပါဘူး လက်ထဲ လီးက တစ်ဖြည်းဖြည်း တင်းမာလာတယ်။ လီးကို ခပ်တင်းတင်း ခပ်သွက်သွက်လေး ထုပေး နေတာ။ ကိုအောင်ကျော် နိုးလာလည်း ငြိမ်း မရှက်တော့ပါဘူး အရှက်ကုန်အောင် ခံပြီးသားလေ။ 

" ပြွတ်စ် ......  ပလပ် ပလပ် ...... ပြွတ် ပြွတ် ...... အု ......... ပြွတ် "

ဂွင်းထု ပေးရုံနဲ့ အားမရတော့ လီးကို မက်မက် မောမော စုပ်ပေး လိုက်တယ်။ ငြိမ်း ပါးစပ်ထဲ ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ လီးက ပိုပြီး တုတ်လာသလိုပဲ။ လီးကို ထုတ်ပြီး လီးအရင်း အောက်ဖက် တွဲကျနေတဲ့ လဥ ၂ လုံးကိုပါ ၁ လုံးပြီး ၁ လုံး စုပ်ပေးတော့မှ ကိုအောင်ကျော် နိုးလာတာ။ ၂ ယောက်သား ခပ်တင်းတင်း ဖက်ပြီး အဝတ်စားတွေ ပြန်ချွတ်ကြတယ်။ ၂ယောက်စလုံး ကိုယ်လုံးတီး အနေထားနဲ့ပဲ ကိုအောင်ကျော့်ကို ငြိမ်းပက်လက် လှန်ခိုင်းပြီး လီးပေါ် တက်ထိုင် ပစ်တယ်။  

" ဇွိ ......... အ ......... ဘွတ် ......... ဗျစ် ......... ဗရစ် ......... ဖွပ်  ............ ဘွတ် ......  အင်းဟင်း "

စောက်ခေါင်းထဲ လီးထိပ် ဝင်ကတည်းက ငြိမ်း အဖုတ်လေး အောင့်တောင့်တောင့်နဲ့ပါ။ ကြိုးစားပြီး လီးအရင်းထိ ဖိထိုင်ပြီးမှ ခဏ ငြိမ်နေလိုက်တယ်။ ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ လမွှေးအုံကြီးနဲ့ ယွန်း အဖုတ် နူတ်ခမ်းသားတွေ ထိကပ်နေအောင် ခါးအားနဲ့ ဖင်ကို ရှေ့တိုး နောက်ငင် လုပ်ရင်း အဝင်အထွက် ကောင်းအောင် လုပ်မိနေတာ။ 

" ဗြိ ......... ဇွက် ......  ပလောက် ......  ဘတ် ...... ဗွိဗွိ ......... အားးး ......... ရှီးးးးး "

ကိုအောင်ကျော် မပြီးပေမယ့် ငြိမ်းတော့ လီးအရင်းထိ စိမ်ပြီး ပွတ်ရုံနဲ့ တချီပြီးသွား ရတယ်။ 

" ရှီးးးးးးးး ......... ကျွတ် ......... အင့် ......... အအ  ဟ ......... အင်း ............ အအ ....... အင်းဟင်း "

ငြိမ်းလည်း လီးကို မထုတ်သေးပဲ လီးတစ်ချောင်းလုံး အဖုတ် အတွင်းသားတွေနဲ့ ညှစ်ပေးရင်း ဖင်ကို မွှေ့ပေး နေမိ တာပေါ့။ 

တုတ်တုတ် ခဲခဲနဲ့ အရှည် ၇ လက်မ ကျော်ကျော် ရှိတဲ့ ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ လီးက အားရစရာကြီးပါ။ ခုလည်း ငြိမ်း ပြီးတာတောင် ကိုအောင်ကျော် မပြီးသေးဘူး။ ညကလည်း သက်လုံ ချွေပြီး အချိန် ဆွဲလိုးတတ် လိုက်တာများ ငြိမ်း ၂ ချီပြီးမှ သူ၁ခါ ပြီးတာ။ ငြိမ်း သူ့အပေါ်ကနေ မွှေပေး နေတာကို အောက်ဆင်း ခိုင်းပြီး ယက်ပေးပြန်ရော။

" အိုးးး ......... အိုးးး ..... အို့ ....... အအ..အအ ............ တော် တော် ........ တော်တော့ကွာ ...... ထပ်ထွက် တော့မယ် ...... လိုးပေးဦး ......... အ ...... ဟ ......... ရှီးးးးးး "

ငြိမ်း အဖုတ်နူတ်ခမ်းသား ၂ ဖက်ကို တခြမ်းဆီ ဆွဲစုပ်ပြီးမှ အစိကို သွားနဲ့ ဖိဖိ ကိုက်ပေး နေတာလေ။ စောက်စိလေး တင်းကနဲ့ တင်းကနဲ့ ကျင်တင်တင် လေး ခံစားနေရတယ်။

" အင်းးး ..... အအ...အ..အ ....... ဟင့် ............ အင်းဟင်း "

ညည်းနေတုန်း ခေါင်းထောင်လာသော ငြိမ်း အစိလေးကို စုပ်ရင်း စောက်ခေါင်း ပေါက်ထဲ လက်ခလယ်နဲ့ ထိုးမွှေ နေတာ။

" ဟာကွာ ... ထပ်လိုးပါဆို ...... အင့် အင့် ...... မ ရ တော့ ဘူး ......... အ ............ ရှီးးးးးး "

လက်ခလယ် ကွေးပြီး  အဖုတ် အတွင်းသားလေး ဖိပွတ် ပေးတော့ သေးထွက် မတတ်ပဲ။

" အားးး .... ဟင့် ............ အားဟား ...... "

ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ ခေါင်းကို တွန်းပြီး အဖုတ်ထဲက လက်ချောင်းလေး ဆွဲထုတ်ရင်း ငြိမ်း အဖုတ်လေး ဆက်ကနဲ့ ဆက်ကနဲ့ ကော့ထိုး ပြလိုက်တယ်။ ငြိမ်း မနေနိုင် မထိုင်နိုင် ဖြစ်လာမှ အဖုတ်ကို လီးနဲ့ ဆွဲပွတ်ပြီး လီးတဆုံး ဆောင့်လိုး ပစ်တာ။

ငြိမ်းလည်း  ပက်လက်လှန် အနေထားမို့ ခြေ၂ဖက် ထောင်ကား မြှောက်ပြီး ကိုအောင်ကျော့် ခါးပေါ် ချိတ်တင် လိုက်တယ်။ မိနစ် ၂၀ လောက်ကို ၃ ခါပဲ နားရင်း ငြိမ်း နို့၂လုံးကို ဆွဲဆွဲပြီး မီးပွင့်မတတ် ဆောင့်လိုး တော့တာ။

" ဗျစ် .... ဘွတ် ........... အား ....... ကောင်းလိုက်တာ ......... အမလေးးး ......... အအ ..... ဟုတ်တယ် ..... လိုးလိုး ......... နာနာလေး ဆောင့် "

ဘာပြောကောင်းမလဲ ငြိမ်းလည်း လီးအရသာ ပြည့်ပြည့်ဝဝ ခံစားရပြီး ကောင်းလွန်းနေတော့ ဖင်ကြီး လေပေါ် ကော့ထိုးပေးရင်း ပြန်မချ တော့ပါဘူး။

" ရှီးးးးး ..... ကျွတ် ..... အ .......... အားးးး ....... မရတော့ဘူး ...... ကိုအောင်ကျော် ရဲ့ ....... ပက်လက် လှန်လိုက် ............ အအ ......... မြန်မြန်လေး "

ကိုအောင်ကျော်က အလိုက်တသိနဲ့အပေါ်မှ ခွလိုးနေရင်း ဘေးနား ပက်လက်လှန်ပြီး လှဲချ ပေးတယ်။ ငြိမ်း အဖုတ်ကို လက်နဲ့ ပိတ်ပြီး ချက်ချင်း ထထိုင်လိုက်တာ။ ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ မျက်နှာပေါ် ခွပြီး အဖုတ်ဝနဲ့  ပါးစပ်ပေါက် တေ့ရင်း စောက်ရည်တွေပန်းချ ပစ်လိုက် တာပေါ့။

" အားဟား ....... အားဟား ....... ကောင်း ကောင်း ....... ကောင်းလိုက်တာ .... အင့် အင့် ..... ရှီးးးးးးး "

ခဏနားပြီး ကိုအောင်ကျော် အပေါ်က ပြန်ဆောင့် ခိုင်းလို့ ဆောင့်ပေးတော့ ၁၅မိနစ်လောက်ပဲ ကိုအောင်ကျော် ပြီးချင် လာတယ်။ 

" ရှီးးးးးး .... အား အားးးး ....... မငြိမ်း ...... ၂ယောက်အတူ ...... ပြီးရအောင်နော် " 

ကိုအောင်ကျော်ရဲ့ စကားကို ငြိမ်း နားလည်ပါတယ်။ ဟိုးအရင် ကိုရဲလွင်နဲ့ အတူ ပြီးနေကြလေ။ ဖင်ပြန် ခေါင်းပြန် ထပ်လျက် အနေထားနဲ့ ခွပြီး ငြိမ်း မျက်နှာရှေ့က လီးကို စုပ်ပေးရင်း ကိုအောင်ကျော် မျက်နှာပေါ် ငြိမ်း အရည်တွေ ပန်းထုတ် လိုက်တယ်။ 

ကိုအောင်ကျော့် လရည်တွေကိုတော့ ငြိမ်းပဲ မျိုချ ပစ်တာပေါ့။ ၁၀ မိနစ်လောက် မှေးပြီးမှ ငြိမ်းတို့ အခန်းထဲ ပြန်လာတော့ ကိုသန်းစိုးက အိပ်ပျော် နေတုန်းပါပဲ။မနက်လင်းတော့ ကိုအောင်ကျော်လည်း နူတ်ဆက်ပြီး သူ့မြို့လေး သူပြန်သွားတယ်။ ငြိမ်းနဲ့ ကိုသန်စိုးလည်း အိမ်ပြန်လာခဲ့ကြတာ။ 

" ဟင် ......... ကိုစိုး ......... ဘာလုပ် ......... "

အိမ်ထဲအဝင် ဧည်ငြိမ်းရှေ့ ရုတ်တရက် ဒူးထောက် ထိုင်ချပြီး ပေါင်ခြံထဲ မျက်နှာအပ်ပြီး ငြိမ်းဟာကို ပါးစပ်နဲ့ တေ့စုပ် နေတာ။ ဒီလို လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငြိမ်း ထင်မထားဘူး။ ဘယ်အချိန်ထဲက ယက်ချင်နေတာလဲ မသိဘူး အားရပါးရ ယက်လိုက် အစိလေးကို စုတ်လိုက်နဲ့  လျာနဲ့ လက်တဖက် ကလည်း သူ့လီးကို ကိုင်ပြီး ဂွင်းတိုက်နေတယ်။ 

အဖုတ်ကို ခဏတိုင်း အယက် ခံဘူးပေမယ့် မတ်တပ် ရပ်လျက်နဲ့ အယက်မခံဖူး သေးဘူး  ငြိမ်း အစိလေးကို ဆွဲစုပ်တော့ မထိန်းနိုင် တော့တာ။ အရည်တွေ ပန်းထုတ်တော့ ရပ်လို့ကို မရဘူး။ ကိုသန်းစိုးက စောက်ရည် ပန်းထုတ်နေတုန်း ထရပ်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ လိုးတော့တာပဲ။ 

ငြိမ်းလည်း ကိုသန်းစိုး ပုခုံးကို အားပြုဆွဲပြီး ပေါင်တံတွေ ကားပေး လိုက်တယ်။ ကိုသန်းစိုး ခါးကို ဆွဲဆောင့်တာနဲ့ ငြိမ်းလည်း ပြန်ဆောင့် ပေးတာပေါ့။ အဲလို ဆောင့်ရင်းနဲ့မှ မနက်က ကိုအောင်ကျော့် အိပ်ခန်းထဲ သွားခံခဲ့တာကို ပြန်မေး နေတယ် သူသိတယ်တဲ့။ ငြိမ်း နဲနဲတော့ ရှက်မိတာပေါ့။ 

လင်က ခွင့်ပြုတာတောင် မသိအောင် သွားခံမိတာလေ။ ကိုအောင်ကျော်နဲ့ လုပ်တာတွေ ပြန်ပြောပြရင်း လုပ်ကြတာ ငြိမ်းရော ကိုသန်းစိုးရော မနက်ပိုင်းတင် ၂ ချီ ဆက်တိုက် ပြီးသွားရတယ်။ ပြီးတာနဲ့ ရေအတူ ချိုးတော့ ငြိမ်း တကိုယ်လုံး ကိုသန်းစိုး ကိုယ်တိုင် ဆပ်ပြာ တိုက်ပေး နေတာ။ ငြိမ်းတို့ လင်မယား ကာမ စည်းစိမ်လေး ကိုယ်စီနဲ့ ပျော်နေ ကြတာပေါ့။

~~~~~~~~~~~

၁ လ လောက်ကျ ကိုသန်းစိုး ရုတ်တရက် ခရီးထွက်ဖို့ ဖြစ်လာပြန်ရော။ ကိုသန်းစိုး မိဘတွေ ဘက်က အမွေ ကိစ္စပါ။ မိဘတွေ လက်ထက်က အလဲထပ် လုပ်ထားတဲ့ အမွေဆိုင်အိမ်ကို တဖက်မိသားစုက ညစ်နေတာ ပြောတယ်။ 

ငြိမ်လည်း သိပ်နားမလည် ပါဘူး ကိုသန်းစိုးကို စကားမများဖို့ ဥပဒေ ဘောင်ထဲက လုပ်ဖို့ မှာလွတ် လိုက်ရတာ။ မြို့ထဲ ကားပစ္စည်းဆိုင်ကို လူယုံ တပြည့်နဲ့ ထားခဲ့တာ ၁ လ ၁ ခါ ငွေလာအပ်ရင် ယူထားဖို့နဲ့ ခရီးထွက်တာ အတော်လေး ကြာမှာ ပြောရှာတယ်။ တကယ်လည်း ၄ လလောက် ကြာသွား တာပါပဲ။

ကြားထဲ ၂ ခေါက် ပြန်လာပေမယ့် ငြိမ်းက ဘဘစံ အိမ်ကို ရောက်နေပြီး ညနေမှပဲ လင်မယား ၂ ယောက် ဆုံခဲ့ကြတယ်။ အမှု့က နိုင်ဖို့ သေချာပြီး နိုင်တာနဲ့ ဝယ်မယ့်သူက အဆင်သင့်မို့ သူရမယ့် အမွေ တခါထဲ ယူလာမယ် ပြောသွားတာ။

ငြိမ်းလည်း ခုရက် ညတိုင်းလိုလို ဘဘစံ အိမ်ကို ရောက်နေပြီး ရုံးပိတ်ရက်ဆို တနေကုန် နီးပါးပဲ။ ညဘက် ဘဘစံ အိမ် သွားလည်တိုင်း ဘဘစံက သူ့မိန်းမကို လိုးလိုး နေတတ်တယ်။ အစပိုင်း ငြိမ်းလည်း အံ့သြမိတာပေါ့။ ၂ ယောက်လုံးက ၅၀ ကျော် ၆၀ နီးပါတွေလေ။ 

ငြိမ်းရောက်ပြီဆို နောက်ဖေး အိပ်ခန်းထဲ တအအ တအီးအီးနဲ့ ဆူညံ နေတတ်တာ။ ကြာတော့ ရိုးလာတာပေါ့။ တခါတခါ ဘဘစံတို့ လင်မယား ၂ ယောက်က အိပ်ခန်းထဲ လိုးရင်း ဧည့်ခန်း ထိုင်နေတဲ့ ငြိမ်းနဲ့ စကား လှမ်းပြောနေတယ်။

" သမီး ရောက်ပြီလား ... ခဏနော် ... ဒီမှာ သမီး ဖွားပြည့်က ...... စိတ်ကောက် နေလို့ "

ဖွားဖွားပြည့်က ဘဘစံ မိန်းမပါ။ အသက်ကြီးပေမယ့် ဖင်ကြီးတွေက လမ်းလျှောက်တိုင်း တုန်ခါနေတာ။ အသားကလည်းဖွေး ရုပ်ကလည်း ရှမ်းစပ်ဆိုတော့ ချောတယ်။

" အင် ......... ဟင့် ......... အာ ...  အ ....... အ ဟင့် ......... အင်း ......... ယား ..... ယားတယ် ... အဖိုးကြီးရဲ့ ..... ခိခိ "

ကြည့်လိုက်တော့ ဖွားပြည့်က ဘဘစံကို မူနွဲ့ပြောရင်း ပေါင်ကြားထဲက လီးကို ဆုပ်ကိုင် ပွတ်သပ် ပေးနေတာ။ ဘဘစံ ကလည်း ဖွားပြည့်ကို နမ်းနေရင်း ရင်ဖုံးအင်္ကျီ ကြယ်သီးတွေ  ဖြုတ်ပြီး အိတွဲနေတဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ညှစ်ချေပေး နေတယ်။ ကြည့်ရတာ နို့သီးခေါင်းကို ချေပေး နေပုံပေါ့။

" နောက်တခါ ... တနေကုန် ...... လည်ဦးမှာလား ...... အဖိုးကြီး "

" မလည်ပါဘူး ... ဖွားပြည့် ရယ် ... ဒီနေ့က ... ဥပုတ် နေ့မို့ ... မိတ်ဆွေ တွေနဲ့ ... တရား သဘောလေးတွေ ...... ဆွေးနွေး နေတာပါ "

ဘဘစံ စကားကြောင့် ငြိမ်း ရယ်ချင်မိတယ်။ မနက် အစောကြီး ငြိမ်း အဖုတ်ကို လာယက်ပြီး ၂ ချီ ဆက်တိုက် လိုးသွားတာ။ ဘယ်တုန်း မေးတော့ မြောက်ချောင်တဲ့။ မြောက်ချောင်က ငြိမ်းတို့ ရပ်ကွက်နဲ့ တရပ်ကွက် ကျော်ပေါ့။ တောင်ချောင်က အရက်သမား တွေ မြောက်ချောင်က ဖဲသမား တွေပါ။

" ဟွန်း ... ဒီလို ပြောပြီး ...... ဘယ်အိမ် ...... သွားအိပ်နေလဲ ...... မသိဘူး ... ရှင့် အကြောင်း မသိ ခက်မယ် ... အဖိုးကြီး "

ဖွားပြည့်ကလည်း မခေပါဘူး သူ့ယောက်ျား အကြောင်း သိနေမှာပါ။ ငြိမ်းနဲ့ ကိစ္စတောင် သိနေလား မသိဘူး တွေးရင်း ရှက်မိသေးတယ်။ ခဏနေတော့ ဘဘစံက ဖွားပြည့်ကို ကုတင်စောင်း ဖင်ကြီးတင်ပြီး ဒူးကောက်ကွေး နှစ်ဖက်ကြား လက်နဲ့ဖိပြီး မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ လိုးတော့ တာပဲ။ 

ဖွားပြည့်က ဘဘစံ လက်ကောက်ဝတ် နှစ်ဖက်ကို ဆွဲပြီး တအအနဲ့ လိုးချက်တွေ ခံယူနေတယ်။ ပါးစပ်ကသာ အကနဲ့ အီးကနဲ့ အော်နေတာ မျက်နှာက အားရကျေနပ် နေတာ အသိသာ ကြီးပါ။ ဘဘစံရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်လာပြီး လီးဝင် လီးထွက် သံတွေ ဆူညံ နေတာပေါ့။

" သမီးရေ ...... ညည်း ဘဘစံ အတွက် ...... ရေတခွက်လောက် ဟေ့ "

" ဟုတ် ... ဖွားပြည့် "

ငြိမ်း ရေတခွက် ခပ်ပြီး ဝင်သွားတော့ ငြိမ်းကို ရှိတယ် လို့တောင် သဘော မထားကြဘူး ၂ယောက်သား အားရပါးရ လိုးနေကြတယ်။

" ပေးပေး ... သမီး ...... ဘဘစံ ရေဆာလို့ "

အနားရောက်မှာ ဘဘစံက ဖွားပြည့် အဖုတ်ထဲက လီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ငြိမ်း ယူလာတဲ့ ရေကို သောက်နေတာ။ ဆွဲထုတ် ထားတဲ့ လီးကြီးက စောက်ရည်တွေ လဲ့ပြီး ဆက်ကနဲ့ ဆက်ကနဲ့ ခါရမ်း နေတယ်။ အဲချိန် ဖွားပြည့်က ဘဘစံ လီးကို ဆွဲစုပ် ပစ်တာ။ ငြိမ်း အနီးကပ် မြင်ရတော့ စောက်ဖုတ်ထဲ ယားတက် လာတယ်။

" သမီးလည်း ... စုပ်ချင် နေတာလား "

ဘဘစံက ရေခွက်ပြန်ပေးရင်း ဖွားပြည့် ပါးစပ်ထဲက လီးကို ထုတ်ပြီး ငြိမ်းဘက် ကော့ပြ နေတာ။

" သမီး ဘဘစံ လီးကို ...... စုပ်ချင် စုပ်လေ "

အဲချိန် ကုတင်စောင်း ထိုင်နေတဲ့ ဖွားပြည့်က ထပြောရင်း လီးစုပ်ထားထဲ သူ့ပါးစပ်နဲ့ ငြိမ်း နူတ်ခမ်းကို ဖိနမ်း နေတယ်။ ဖွားပြည့် ပါးစပ်က ဘဘစံရဲ့ လီးနံ့လေးက ငြိမ်း ရမ္မက်စိတ်ကို ပိုပြီး တောက်လောင် လာစေတာပေါ့။

" အဖိုးကြီး ... ရှင် ကုတင်ပေါ် ... လေးဖက် ကုန်းလိုက် "

ဖွားပြည့် စကားကြောင့် ငြိမ်း ကြောင်သွားရတယ်။ လီးလည်း စုပ်ခိုင်းသေး ဘဘစံကိုလည်း လေးဖက် ကုန်းခိုင်း နေတာ။

~~~~~~~~~~

" လာ ...... သမီး ...... ဒီလိုစုပ် "

ငြိမ်းနူတ်ခမ်းကို နောက်ဆုံး တချက် ဆွဲစုပ် ပြောရင်း ဘဘစံရဲ့ ဖင်နောက် ကုတင်ဘေး ကြမ်းပြင်အောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဒူးထောက် ထိုင်ချလိုက်တယ်။ လက်တဖက်က ဘဘစံ ပေါင်ကြားက လီးကို မျက်နှာနား ဆွဲယူပြီး ဒစ်ကြီးကို စုပ်ပြနေတာပေါ့။ 

ငြိမ်းလည်း မရတော့ပါဘူး ဖွားပြည့်ကို ထခိုင်းပြီး ဘဘစံ လီးကို လက်တဖက်နဲ့ ကိုင်စုပ် ပစ်တယ်။ ငြိမ်း စုပ်နေတုန်း ဖွားပြည့်က လီးကို ယူပြီး ငြိမ်း မျက်နှာအနှံ့ ပွတ်လိုက် ပါး ၂ ဖက်ကို လီးနဲ့ ကိုင်ရိုက်လိုက် နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်လိုက် အမျိုးမျိုး လုပ်နေတော့တာ။

" ကဲကဲ ...... တော်တော့ ...... သမီးလေးလည်း ...... ကောင်းအောင် လုပ်ပေးရဦးမယ် " 

ဖွားပြည့်က စကားပြောရင်း ငြိမ်း အဝတ်တွေ အကုန်ဆွဲ ချွတ်ပစ်တယ်။ ဘဘစံက လေးဖက် ကုန်းနေရာက  ကုတင်စောင်း ပြန်ထိုင်ပြီး ဂွင်းတိုက်ရင်း ငြိမ်းကို ကြည့်နေတာ။ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်တော့ ဖွားပြည့်က ကုတင်ပေါ် တက်ခိုင်းပြီး ငြိမ်းကို ဒူးထောင်ပေါင်ကား အနေထားလေး ထိုင်ခိုင်း လိုက်တယ်။ ပြီးမှ ငြိမ်း နောက်ကျောဘက် ပေါင်ဖြဲ ထိုင်ရင်း ငြိမ်း ကိုယ်လုံးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ သွင်းလိုက်တာ။

" လာခဲ့ ...... အဖိုးကြီး ...... သမီးလေး စောက်ပတ်ကို ...... ပါးစပ်နဲ့ အရင် လိုးပေးလိုက် "

ဖွားပြည့်က ငြိမ်းစောက်ပတ်ကို နောက်ကနေ လက် ၂ ဖက်နဲ့ ကိုင်ဖြဲပေးတော့ ဘဘစံက ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက် ကုန်းယက်တော့ တာပဲ။ အဖုတ်နူတ်ခမ်းလေး စုပ် အစိလေး စုပ် မွှေပေးဦး စုံနေတာပဲ ဖွားပြည့်က အမိန့် ပေးနေတယ်။ 

ဘဘစံကလည်း ဖွားပြည့် ပြောသလို ငြိမ်း စောက်ဖုတ်ကို အမျိုးမျိုး ယက်ပေး နေရှာတာပါ။ ခဏနေတော့မှ ငြိမ်းကို ပင်လက် လှဲခိုင်းပြီး ဘဘစံကို လိုးခိုင်း နေတာ။ ဘဘစံ တချက်လိုးပြီးတိုင်း လီးကို ပြန်ထုတ်ပြီး ငြိမ်း အဖုတ်ပေါ် အမြှောင်းလိုက် တင်ပေး ရတယ်။ 

တင်ထားထဲ ဘဘစံ လီးထိပ်မှာ ကပ်နေတဲ့ ငြိမ်း အရည်တွေ ပြွတ်ကနဲ့ ပြွတ်ကနဲ့ စုပ်ပြီးမှ အဖုတ်ထဲ ပြန်လိုးခိုင်တာ။ ငြိမ်း အိမ်ပြန်ရင် နားထဲက လေထွက်ပြီး လူက မျော့မျော့လေး ဖြစ်နေတော့တယ်။

~~~~~~~~

ကိုသန်းစိုး ပြန်ရောက်တော့ ညနေပိုင်းကြီး တော်သေး ငြိမ်း ရေမိုးချိုးပြီး ဘဘစံတို့အိမ် သွားတော့မလို့။ အမှု့က နိုင်တယ်တဲ့ သူ့ရပိုင်ခွင့် အမွေကို တခါထဲ ယူပြီး ဘဏ်အပ် ထားခဲ့ပြီ ပြောတယ်။ 

ငြိမ်းကို ဘဏ်စာအုပ် ပေးပြီး လင်မယား ၂ ယောက် ညနေပိုင်းမို့ မြို့ထဲ ပတ်ရင်း ထမင်းသွားစား ကြတာ။ ဟိုဝင် ဒီဝင် ဟိုဟာဝယ် ဒီဟာဝယ်နဲ့ အိမ်ပြန် ရောက်တော့ ၈ နာရီ ကျော်ပြီ။ တီဗွီ ကြည့်ရင်း ကိုသန်းစိုး ဇာာတ်လမ်း စတော့တာပေါ့။

"  ငြိမ်း ... အခု ... ဘယ်သူနဲ့ ...... လိုးနေတာလဲ "

ဆိုင်းမဆင့် ဘုံမဆင့် ကိုသန်းစိုး စကားကြောင့် ငြိမ်း ကြောင်သွား ရတယ်။ ပြီးမှ ကိုသန်းစိုး အမူယာ ကြည့်ပြီး ငြိမ်း ဖြေလိုက်တာပါ။

" ငြိမ်းပြောရင် ...... ကိုစိုး ......... အံအော သွားမှာ ...... အိမ်သစ်က ......... ဘဘ စံ လေ "

" ဟမ် ... အဲဒီ ......... အဖိုးကြီးက "

" အသက်သာ ကြီးတာ ...... ကိုစိုးရဲ့ ...... သန်လိုက်တာများ ... မပြောနဲ့ "

" တကယ်လား ...... ငြိမ်း "

" အွန်း ပေါ့ "

" ဟိုဟာက ... ထွားလား "

" အင်း ... မိုက်တယ် ...... အကြီးကြီး ... ကိုစိုးထက် ... အများကြီး သာတယ် "

" ဟုတ်ပါပြီ ......... ဒါမို့လည်း ...... ငြိမ်းက ......... သွားသွားခံနေတာကိုး "

" သားအဖ အရွယ်ဆိုတော့ ... ပတ်ဝန်းကျင် ကလည်း ...... မရိပ်မိဘူးလေ ...... ကိုစိုးရဲ့ "

" အင်း ...... ဟိုးအရင်လို ......... ငြိမ်း သူစိမ်း တယောက်နဲ့ ... လိုးတာ ...... ကြည့်ချင် လိုက်တာကွာ "

" နောက်တော့ ...... ဖြစ်လာမှာပေါ့ ...... ကိုစိုး ရဲ့ "

" ဘယ်လို စဖြစ်တာလဲ ...... ပြောဦး "

ကိုသန်းစိုး သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေလို့ ငြိမ်းလည်း ပြောပြလိုက်ပါတယ်။

~~~~~~

" အိမ်ရှင်တို့ ...... အိမ်ရှင်တို့ ...... လူ မရှိဘူးလား ...... အိမ်တက် ...... ဖိတ်စာလေး ...... ဖိတ်ချင်လို့ "

" ရှိတယ်ရှင့် ......... ဘယ်သူလဲ ...... ဒီမှာ ဟင်းအိုး တန်းလန်း နဲ့မို့ ...... အိမ်ထဲ ဝင်လာခဲ့ " 

ငြိမ်း အသံကြောင့် အသက် ၅၅ နှစ် ကျော်လောက် အဖိုးကြီး အိမ်ထဲ တချက် လှမ်းကြည့်ပြီး အိမ်ဝန်း တံခါး ဖွင့်ဝင် လာတာ။ 

" အော် ......... အိမ်သစ်က ... ထင်တယ် ...... လာလာ ...... ဘဘ "

အိမ်ရှေ့ ဧည့်ခန်းထဲ အရောက် ငြိမ်းလည်း နောက်ဖေး မီးဖိုခန်းက ထွက်ပြီး လျော့နေတဲ့ ထမိန် ပြင်ဝတ်ရင်း ထွက် စကား ပြောရတာပေါ့။

" အင်း ...... သမီး ...... ဘဘနာမည်က ... ဦးစံလှ ပါ ...  နက်ဖန် မနက် ... ၁၀နာရီ ...... အိမ်တက် တရားနာလေး ... ဖိတ်ချင်လို့ "

" ဟုတ် ...... ဘဘစံ ......  အော် ... ဘဘစံလို့ ......ခေါ်မယ်နော် ... ရလား "

" ရပါတယ် ... သမီးရယ် "

" ထိုင်ဦးနော် ...... ခဏ "

ပြောပြီးတာနဲ့ ငြိမ်းလည်း ဧည့်ခန်း တောင်ဘက် ရေခဲသေတ္တာ ထဲက ရေဗူးနှင့် ဖန်ခွက် တလုံး ထုတ်ယူလိုက်တာ။ ငြိမ်းတို့ ရေခဲသေတ္တာက အမျိုးအစား သေးတယ်လေ ခါးညွတ်ပြီး ရေဗူး ယူတော့ ဖင်က ကော့ထွက် နေတာ နောက်ကျ ဘဘစံက ပြန်ပြော ပြတာပေါ့။ 

အဲကတည်းက လိုးချင်နေတာတဲ့။ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ မပါတော့ ချည်သား ထမိန် အပါးလေးအောက် ဖင်က ထင်းနေမှာပေါ့။ ငြိမ်း စိတ်မလုံလို့ လှည့်ကြည့်တော့ ဘဘစံက မျက်တောင် မခတ်တမ်း ဖင်ကို စိုက်ကြည့် နေတယ်။

" ရော့ ...... ဘဘစံ  ...... ရေလေး သောက်ဦး "

" ကျေးဇူးနော်  ...... သမီး "

" ဒါနဲ့ ဘဘစံ က ... လူသစ် ဆိုတော့ ...... သမီး နာမည်က ...... ငြိမ်း တဲ့ ... မှတ်ထားဦး "

" အင်း ... ဘဘက ... အရင် ......၁ပတ်လောက်က ... ပြောင်းလာ တာပါ ... ခုမှ ... အိမ်တက် လုပ်ဖြစ်တာ ......  ဒါနဲ့ ... သမီးက ... အပျိုကြီးလား "

" ဟင် ......... ခ်ခ် ...... မဟုတ်ပါဘူး ... ဘဘစံ ရဲ့ "

စတွေ့ကတည်းက ဘဘစံက မလွယ်ပါဘူး။ ငြိမ်းလည်း ကလေး အမေ အိမ်ထောင်သည် တယောက် ဖြစ်ကြောင်း လင်က အမွေကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်နေတာ ဘာညာပေါ့ ပြောပြ ဖြစ်တယ်။

" အော် ... ဈေးထဲလည်း ... တစ်ယောက်ထဲ ... တွေ့မိနေလို့ပါ "

" အင်းပေါ့ ... ဘဘစံရဲ့ ... လောလောဆယ် ...... တယောက်ထဲ ဖြစ်နေတာ ... ကလေးက ... သမီး မိဘတွေ ... ဆီမှာလေ "

ဆိတ်ငြိမ် ရပ်ကွက်လေးမို့ ပတ်ဝန်းကျင် တခုလုံး တိတ်ဆိတ် နေတယ်။ ဘဘစံ ပြန်တော့ ငြိမ်းစိတ်တွေ ကတုန်ကရင် ဖြစ်ကျန် ခဲ့ရတာပေါ့။ ပြန်ကာနီး ပုဆိုး ပြင်ဝတ်လိုက်သော ဘဘစံ ပေါင်ကြားက ထောင်မတ် နေတဲ့ လီးကို အမှတ်တမဲ့ မြင်လိုက်ရတယ်။ တနေကုန် မျက်စိထဲကကို မထွက်ဖူး။ 

မနက်တိုင်း ငြိမ်း ဈေးသွားပြီး စိတ်ကြိုက် ချက်ပြုတ် စားတတ်တော့ ဘဘစံနဲ့ လမ်းမှာ မကြာခဏ ဆုံတတ်တယ်။ ဆုံလို့ နူတ်ဆက်တိုင်း ဘဘစံလေ ငြိမ်းဖင်ကြီး ခိုးခိုးကြည့်တာ ငြိမ်းသိတာပေါ့။ ပြီးတော့ ငြိမ်း ကိုယ်တိုင်လည်း ဘဘစံ အိမ်တက် ဖိတ်စာ လာဖိတ်တဲ့  နေ့က အဖြစ်ပျက်တွေ သတိရ နေတတ်တယ်။ 

အိမ်တက် ပြီးကတည်းက လူချင်း ရင်းနှီးလာတော့ တယောက်အိမ် တယောက် ဝင်ထွက် နေတာ။ ၂ လ လောက်ကျ ငြိမ်း နေ့ခင်းဖက် ထမင်းစားပြီး အိပ်ခန်းထဲ မှေးရင်း အိပ်ပျော် သွားတယ်။ အိပ်မက် လိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ ဧည့်ခန်းထဲကနေ ငြိမ်းတို့ လင်မယား အိပ်ခန်းဘက် လျှောက်လာတဲ့ ခြေသံ သဲ့သဲ့ ကြားလိုက် ရတာ။ ခြေသံ ပိုင်ရှင်က အိပ်ခန်းထဲထိ ဝင်လာပြီး ကုတင်စောင်း တင်ပလွဲ ဝင်ထိုင်မှ အိကနဲ့ ကုတင် လှုပ်သွားလို့ ငြိမ်း မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့် လိုက်တယ်။

" ဟင် "

ငြိမ်း အိပ်ပျော် နေတာက ပက်လက် အနေထားနဲ့  ချည်ထည်အင်္ကျီ အပါးလေးပေါ်က နှိပ်သီးတွေ ပြုတ်ထွက်နေတာ မသိလိုက်ဖူး။ ညာဘက် ပေါင်ကို  ဒူးကွေး ထောက်ရင်း အိပ်ပျော် နေတော့ ပေါင်လယ် ရောက်နေတဲ့ ထမိန် အောက်နားစလေး ကနေ ဘဘစံလေ ငြိမ်း ပေါင်ကြားကို စိုက်ကြည့် နေတယ်။ငြိမ်းလည်း လင်နဲ့ဝေးနေတော့ သားအဖ အရွယ် ကိုတောင် တက်မက်စိတ် ဖြစ်လာမိတာပေါ့။ ငြိမ်း အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်တာ ဘဘစံ ဘာလုပ်မလဲ သိချင်စိတ်နဲ့ အတူ ကာမစိတ်တွေလည်း ကြွလာရတယ်။

ထင်တဲ့ အတိုင်းပဲ ငြိမ်း ခေါင်းရင်းဘက် မျက်နှာမူရင်း တင်ပလွဲ ထိုင်လျက် အနေထားနဲ့ ပဲ ပေါင်ကြားထဲ ကြည့်ပြီး ဂွင်းထု နေတာ။ ငြိမ်း အဲဒီချိန် ရင်တအား ခုန်နေမိတာပေါ့ ဘဘစံ လီးကြီးကို အနီးကပ် ခိုးကြည့်ပြီး မြင်နေ ရတာ။ 

အကုန်တော့ မမြင်ရ သေးဘူး တင်ပလွဲ ထိုင်ထားတော့ ပေါင်တဖက်က ကွယ်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် လက်သီးဆုပ်ထဲ ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေတဲ့ ဒစ်ကြီးက ကြက်သီး ထစရာကြီးပါ။ မဝိုင်းပဲ လေးထောင့် ဆန်ဆန် သာမန် ဒစ်တွေထက် ရှည်မျောမျောကြီး။ 

ငြိမ်း ကြည့်နေတုန်း ကုတင်အောက် ဆင်းရပ်ပြီး ပုဆိုး ခြေရင်း ပုံတော့ ငြိမ်း လန့်သွား မိတယ်။ ငြိမ်း ယောက်ျား ၃ ယောက် ခံဖူးပေမယ့် ဒီလောက် တုတ်တာ မမြင်ဖူး သေးဘူး။ ငြိမ်း ပေါင်ဂွကို မက်မက် မောမော ကြည့်ရင်း ကုတင်ပေါ် တက်လာပြီ။ ထောင်ထားတဲ့ ဒူးတဖက်ကို လက်နဲ့ ကိုင်ဆန့်ပြီး ပေါင်တံ ၂ ဖက်ကို ငြိမ်း နိုးမှာ ကြောက်နေပုံနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြဲနေတယ်။ ပြီးမှ ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက် နေရာ ယူပြီး အဖုတ်ပေါ် ဒစ်ကို မေးတင် ပစ်တာ။

" ဟင် ......... ဘ ...... ဘ ......... ဘဘစံ "

ငြိမ်း ဆက်ပြီး ဟန်မဆောင် တော့ပါဘူး။ အဖုတ်ပေါ် နွေးကနဲ့ ဒစ်ကြီး လာထိတာနဲ့ လန့်နိုးချင်ယောင် ဆောင်လိုက်တာပေါ့။ ခါးပေါ်ရောက်နေတဲ့ ထမိန် အောက်နားစကို ပြန်ဖုံးရင်း ထထိုင် လိုက်တာ။ 

" ဘာလာ လုပ်တာလဲ ...... ထွက်ပါ ... ဘဘစံ ရဲ့ "

ရုတ်တရက် ငြိမ်း ငြင်းနေပေမယ့် ဘဘစံက ကာမ အတွေ့အကြုံ များပုံပါပဲ။ တည်တည် ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ပေါင်ကြားထဲ တင်းပြောင်နေတဲ့ လီးကို ညာလက်နဲ့ ထိန်းပြီး ဘယ်လက်က ငြိမ်း ပုခုံးကို ဖိလှဲပစ်တယ်။ 

" ဟာ ...... "

ပက်လက် လှဲချခံရပြီး အဖုတ်ဝကို လီးနဲ့ ထောက်မိချိန်  အလိုးခံရ တော့မယ် ဆိုတာ ငြိမ်း အလိုလို သိနေပေါ့။

" ဟင့် ......  မလုပ်ပါနဲ့ ...... မသင့်တော်ပါဘူး ...... ဘဘစံ ရယ် "

" မရှက်ပါနဲ့ ......... သမီးရယ် ...... သမီးလည်း ...... ဆာနေတာပါ ... စောက်ဖုတ်လေးက ... အရည်တွေ ... စိမ့်နေတာကို "

ဘဘစံ စကားလုံးကြောင့် ငြိမ်း နဲနဲ ရှက်မိသေးတယ်။ ဟန်ဆောင်တာ ရိပ်မိ သွားလားပေါ့။

" ဟာ ...... အမလေး .... ကျွတ် ...... အိုးးး ..... ဘဘစံ .... အအ ......  သေပြီ သေပြီ ... ဟင့် ....... အို့ ......... ဗျစ် ........ အားးးး ......... အဟင့် ဟင့် "

ငြိမ်း တွေးနေတုန်း အဖုတ်ထဲ တင်းတင်း ကြပ်ကြပ်နဲ့ လီးကြီး တိုးဝင် လာလို့ လန့် အော်မိတယ်။

" ခဏလေးပါ .. သမီးရယ် .. အင့် ......... ဇွိ .... ဘွတ် ဘွတ် ......... အင်းဟင်း ..... လိုးချင်နေတာ ...... ကြာပြီ .... ကောင်းလိုက် တာကွယ် ..... ဒီဖင်ကြီးကို ...... စိတ်ထဲ ... အမြဲ ... စွဲလမ်းနေတာ ......  ကောင်းလိုက်တဲ့ ...... စောက်ဖုတ်လေး ...... စီးကြပ်နေတာ ... သမီး ယောက်ျားက ...... ပုံမှန် ...... မလိုးပေးဘူး ထင်တယ် ......  အင့် အင့် "

ဘဘစံက စကား တပြောပြောနဲ့ ငြိမ်းခါးလေး စုံကိုင်ပြီး ချော့လိုးနေပြီ။ လီးက ငြိမ်း အဖုတ်ထဲ သပ်လျို ထားသလိုကြီး နာလည်းနာ အခံရလည်း ခက်တယ်။ ဒါတောင် ငြိမ်းက ကလေးလည်း ထွက်ပြီးသား ယောက်ျား  ၃ ယောက်လောက် ကြုံဖူးထားတာ။ 

" သမီး ... အင်္ကျီ ချွတ်လိုက် ပါ့လား ... နို့အုံကြီးကလည်း လှတာ ...... စို့ချင် စရာကြီး "

အချက် ၅၀ လောက်မှ ငြိမ်း ခံနိုင်လာလို့ မသိမသာ ကော့ပေးတော့ ဘဘစံ ရိပ်မိပုံပေါ့။ နို့ပါ စို့ချင်ကြောင်း ပြောနေတယ်။ အဖုတ်တောင် အလိုးခံနေမှ နို့ကိုတော့ ငြိမ်းလည်း မနှမျော တော့ပါဘူး။

" ခဏ ဖယ်ဦး "

ငြိမ်း စကားဆုံးတော့ လီးကို ဆွဲထုတ် ပေးတယ်။ ငြိမ်းလည်း ထထိုင်ပြီး အင်္ကျီရော ဘော်လီပါ ချွတ်ရင်း တဆက်ထဲ ထမိန်ပါ ချွတ်ပေးလိုက်တာ။ ဘဘစံက ငြိမ်း ကို ကြည့်ရင်းနဲ့ သူလည်း အဝတ်စားတွေ ချွတ်ပစ်တာပဲ။ 

အသက် ၅၀ ကျော်မို့ အသားရည်က တင်းတင်းရင်းရင်း မရှိပေမယ့် ကျန်းမာရေး လိုက်စားလို့ နေမယ်။ ခန္ဓာကိုယ်က မပိန်မဝနဲ့ ကြည့်ကောင်း နေတာ။ ၂ ယောက်သား ကိုယ်လုံးချင်း ခွာကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က  အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ပြီးတာနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် သိုင်းဖက်ရင်း ဘဘစံက ငြိမ်း နို့သီးခေါင်းတွေ အငမ်းမရ ဆွဲစို့တော့တာ။ 

ငြိမ်းလည်း သူ့ပေါင်ကြားက လီးကို ကျမသွားအောင် ဂွင်းထု ပေးနေမိတယ်။ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ကိုယ်လုံးတီး အနေထားနဲ့ ငြိမ်းက အောက်က ဘဘစံက အပေါ်က မျက်နှာချင်းဆိုင် ထပ်လှဲ လိုက်တယ်။

" သမီးရယ်  ... ဘဘစံ ... အရင်ရက် ကတည်းက ...... လိုးပေးချင်နေတာ ...... သမီး က ခပ်တည်တည် ...... လုပ်နေလို့ ...... စောက်ဖုတ်လေး ကလည်း ...... လှလိုက်တာ ... ယက်ချင် စရာကြီး "

ဘဘစံက ငြိမ်း မျက်နှာ အနှံ့ နမ်းလိုက် နို့စို့လိုက် နဲ့ တတွတ်တွတ် ပြောနေတာပေါ့။ ၅ မိနစ်လောက် ကြာမှ ပြောနေရင်း ကိုယ်လုံး အောက်လျှောပြီး ငြိမ်းပေါင်တံ ၂ ဖက်ကို ဆွဲမြှောက်ကွေးပြီး ဖြဲချလိုက်တယ်။ 

ပေါင်ဂွထဲ မျက်နှာ အပ်ရင်း ဒူးထောက်လျက် အနေထားနဲ့  ကုန်းယက် နေတာ။ အဖုတ် နူတ်ခမ်းသား ၂ ဖက်ကို တခြမ်းဆီ ဆွဲစုပ်ပြီး ဖိယက်လိုက် ခေါင်းထောင်နေတဲ့  အစိလေး ဆွဲစုပ်လိုက်နဲ့ ငြိမ်း ဖင်ကြီး အနားမရပါဘူး။ဆက်ကနဲ့ ဆက်ကနဲ့ ကြွတက်သွားတယ်။ တချက်တချက် လျှာထိပ်လေးက ဖင်ဝလေး ထိမိတော့ ငြိမ်း မခံနိုင်တော့ဘူး။ 

" ဘဘစံ ရယ် ...... အ ..... အားးးးး ... သမီး .... အယက် မခံနိုင်တော့ဘူး .... အမလေးးးး .... ယားလိုက်တာ ...လုပ်မှာဖြင့် ...... လုပ်ပါတော့ "

ဘဘစံလည်း ငြိမ်း ကော့ပျံနေပုံကို  ကြည့်ပြီး စောက်စိ လေးကို နောက်ဆုံး တချက် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆွဲစုပ်ရင်း  ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက် နေရာယူလိုက် တော့တယ်။ အရည်ရွှဲနေတဲ့ အဖုတ်ကို လီးထိပ်တေ့ပြီး ဆက်ကနဲ့ ဖိသွင်း ပစ်တာ။ 

" အားးးးးး ...... ဖြည်းဖြည်း ... ဘဘစံ လီးက ... တုတ်တယ် ......... သမီး ဟာလေး ..... ကွဲထွက် ဦးမယ် "

တကယ်လဲ ဒုတိယ အကြိမ် စောက်ခေါင်းထဲ တင်းကျပ်စွာ တိုးဝင်လာတဲ့ လီးကြောင့် ငြိမ်း မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့နေမိ တာပါ။

" ခုန ... အရင်းထိ ... ဝင်ပြီးသားပါ သမီးရယ် ... ခဏ အောင့်ခံလိုက် "

ငြိမ်း တောင်းပန်တော့ ခပ်ဖြည်းဖြည်း တချက်ချင်းပဲ  လိုးပေးနေတယ်။ နို့အုံ ၂ ဖက်ကို တလှည့်စီ စို့ရင်း လီးတဝက် လောက်ပဲ အထုတ်သွင်း လုပ်နေတာပေါ့။  ခဏအကြာမှ ငြိမ်း ခံနိုင်လာပြီး အောက်ကနေ  ပြန်ကော့ ပေးလိုက်တယ်။

" အားးးး. အိုးးးးး ........ အို့ ....ဘဘစံ ရယ် ....... အင်းဟင်း ......ဆောင့် ကြည့်ပါ့လား ....... အား ....... ရှီးးးးး  .... အား "

ငြိမ်း စကားဆုံးတော့ နို့စို့တာ ရပ်ပြီး မနားတမ်း ဆောင့်လိုး နေတာ။ 

" သမီး  ...... လေးဖက်ကုန်းပေးပါ့လား "

" ဟင် "

၁၅ မိနစ် လောက်ကျ အပေါ်က လိုးတာ အားမရဘူး နေမှာ ငြိမ်းကို ကုန်းခိုင်း နေပြီ။ ငြိမ်းဖြင့် ၁၀မိနစ် လောက် ကတည်းက စောက်ရည် ပန်းထွက်ပြီး တချီ ပြီးထားတယ်။ လေးဖက် ကုန်းပေးတော့ အဖုတ်ကို လိုးရင်း ဖင်ဝလေးထဲ တံတွေး ထွေးချပြီး ညာဘက် လက်မကို ဖိသွင်း နေတာ။

" အာ ......  ဖင် ......  ဖင် .....သမီး ဖင်ထဲ ...... ဘာလို့ .......... အအ ...... နှိုက်နေတာလဲ ......... အ ............  အား "

ငြိမ်း အဖုတ်လေးထဲ လီးတန်းလန်းနဲ့ ဖင်ပေါက်ထဲ လက်မနဲ့ မွှေနေတော့ လန့်သွား မိတာပါ။ ခဏ အကြာမှ တခါမှ မရဖူးတဲ့  ကာမ အရသာလေး ထူးကဲ နေတယ်။ ဖင်ပေါက်လေး မွှေခံရတိုင်း အဖုတ် အတွင်းသား တွေနဲ့ ဘဘစံ လီးကို အလိုလျောက် ညှစ်ပေးမိ နေတာ။ မကြာပါဘူး ငြိမ်း အဖုတ်လေးထဲ တဒုတ်ဒုတ်နဲ့ လီးအရည်ပြား တလျှောက်က သွေးတိုးလာပြီး ဘဘစံ မထိန်းနိုင်တော့ပဲ အဖုတ်ထဲ လရည်တွေ တဖျောဖျော ပန်းထုတ် နေတယ်။

" အိုးးးး ......... အားအားးး .........  မရပ်နဲ့ ...... ဆောင့် ဆောင့် ......သမီးလည်း ... နောက်တခါ ...... ပြီးတော့မှာပါ "

ငြိမ်းလည်း ဒုတိယ အချီ နီးကပ် လာလို့ အဖုတ်ထဲ လရည်များ နွေးကနဲ့ နွေးကနဲ့ တိုးဝင်လာတာနဲ့ ဖင်ကြီး ဝှေ့ယမ်းရင်း နောက်ပြန် ပြန်ဆောင့် ပစ်တာပေါ့။ ကောင်းလိုက်တာလည်း မပြောနဲ့ အဖုတ်ထဲ လီးနဲ့ အလိုးခံရင်း ဖင်ပေါက်ထဲ လက်ချောင်းနှင့် ထိုးမွှေပေး နေတော့ အားရ ကျေနပ်ရင်း ဒုတိယ အကြိမ် စောက်ရည်တွေ ပန်းထုတ် မိတော့တာပဲ။

" အီးးး ....... အားအား ... ကောင်းလိုက်တာ ...... ဘဘစံ ရယ် ............ ရှီးး. အင်းဟင်း "

စောက်ရည် အထွက်ရပ်တဲ့ အထိ ဘဘစံက အဖုတ်ထဲ လီးအရင်းထိ စိမ်ပေးပြီး လက်မနဲ့  ဖင်ပေါက်လေး ဆက်မွှေ ပေးနေတယ်။

" အင်း အင်း ......... တော် တော့ နော် ......... ဘဘစံ  ...... ခဏ နားဦးမယ် "

" လိုးရတာ ...... မဝသေးဘူး ...  သမီးရယ် ... တချီလောက် ... ထပ်လိုး ရအောင်လေ ...

" ဟင် ... ဘဘစံ ကလည်း ...... နောက်ရက်မှ ...... လိုးတော့ ...... သမီး ညနေစာ ...... ထမင်း ချက်ရဦးမှာ "

စောက်ရည် ထွက်ပြီးတာနဲ့ ငြိမ်းလည်း ဖအေ အရွယ်ကြီး အလိုးခံမိတော့ သွေးအေးပြီး ရှက်စိတ်တွေ ဝင်မိ လာတာပါ။ အဝတ်စား ပြန်ဝတ်ရင်း ကုတင် ပေါ်က ဆင်းပြီး မီးဖို ခန်းထဲ ခပ်တည်တည် ဝင်လာခဲ့တယ်။ ဘဘစံက ပုဆိုး တိုတို ဝတ်ပြီး ငြိမ်း နောက်က ကပ်ပါ လာတော့တာပဲ။ မီးဖိုခန်းထဲ မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ ကြောင်အိမ် ဖွင့်နေတဲ့ ငြိမ်း နောက်ကျော ဘက် ဒူးထောက် ထိုင်ပြီး အဖုတ်ကို ယက်ပေး နေတယ်။

" ဟာ ......... ဘဘစံ ......... မလုပျ ......... အိုးး....... ရှီး.... ဘာ လုပျ တာ လဲ "

ငြိမ်း ဘယ်လိုမှ ထင်မထားဘူးလေ။ အလိုးခံပြီး ကာစ အဖုတ်လေး လျှာနဲ့ ယက်ပေးနေတော့ ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိ ဖြစ်ပြီး ဒူးတွေ ညွတ်ကျ ကုန်တာ။  ဒူးညွတ်ကျတော့ ဖင်ကြီး နောက်ပစ် ပေးသလို ဖြစ်ပြီး  ဖင်ကြားထဲ အဖုတ်က စူထွက် ရောပေါ့။ 

" ဟင့် ဟင့် ......  ဖယ်ပါ ......... ဘဘစံ ရဲ့ .... ကျွတ် ...... အားဟား ...... အအအအ "

" သမီးကလည်း ...... ငြိမ်ငြိမ် နေစမ်းပါ ...... ယက်ပေးနေတာ ... မကောင်းဘူးလား "

စကားပြောရင်း အဖုတ် အထက်က ဖင်ဝလေး လျှာထိပ်လေးနဲ့ ထိုးကလိတော့ ငြိမ်း တကိုယ်လုံး ကြက်သီး ထလာပြီး ကာမစိတ်တွေ ဟုန်းကနဲ့ ပြန်ကြွ လာရတယ်။ အဲဒီနေ့က ငြိမ်း ညနေစာ မချက်ပဲ ဝယ်စား လိုက်ရတာပဲ။ 

ဘဘစံပေါ့ မီးဖိုခန်းထဲ လုပ်လိုက် နောက်ကနေ ငြိမ်းအဖုတ်ထဲ လီးကို မထုတ်ပဲ ဧည်ခန်းထဲ လုပ်လိုက် ပြီးတော့ ရေချိုးခန်း အိမ်သာ အစုံပါပဲ။ ဘဘစံ ပြန်တော့ ငြိမ်း အရုပ် ကြိုးပျက်လေး ကျန်နေရစ်တယ်။

~~~~~~~~

" ဟာ ......... ဘဘစံက ... သန်လှချည်လား ... ငြိမ်း ရယ် "

ငြိမ်းစကားဆုံးတော့ ကိုသန်းစိုးက သူ့လီးသူ ဆွရင်း ပြောနေတာ။ ခဏနေကြ ငြိမ်းကို ကုန်းခိုင်းပြီး ငြိမ်းနဲ့ ဘဘစံ ဖြစ်ခဲ့တာတွေ ပြန်ပြန်မေးပြီး လုပ်တော့တာပဲ။ နောက်ရက်ကျ ကိုသန်းစိုးလည်း သူ့ဆိုင်လေး ပြန်သွား ငြိမ်းလည်း ရုံးတက်ရင်း ပုံမှန်လေး လိုးဖြစ် ကြတယ်။ ၂ ပတ်လောက်ကျ ကိုသန်းစိုး မနေနိုင် ရှာဘူး ဘဘစံကို အိမ်ခေါ်ဖို့ ပြင်းပြင်းပြပြနဲ့ တောင်းဆို နေရှာတာ။

" လုပ်ပါ ...... ငြိမ်းရဲ့ ...... ဘဘစံကို ... အိမ်ခေါ်စမ်းပါ "

ငြိမ်းပါးလေးကို တရွှတ်ရွှတ်နမ်းရင်း ပူဆာနေတာလေ။ ငြိမ်း အထင်တော့ လူတွေ အားလုံး ကိုယ့်ကံကို ကိုယ်မသိသလို အတိတ်က ဝဋ်ကြွေးတွေ ပေးဆပ်နေ ကြရတာ ထင်တာပဲ။ အရင်ဘဝက ငြိမ်းနဲ့ ကိုသန်းစိုး သူများ အိမ်ထောင်ရေးကို ထိခိုက် စေခဲ့လို့လား မသိဘူး။ 

ကိုသန်းစိုးလည်း လူစဉ်မမှီတာ မဟုတ်ဖူး မိန်းမ တယောက်ကို ထိထိမိမိ လိုးနိုင်သေးတယ်။ ငြိမ်းဆိုလည်း ခုထိ ဆွဲဆောင်မှု့ရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် လိင်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တုန်း။ အဲတာကို လင်မယား ချင်း ဆက်ဆံရင် ကာမစိတ် မကြွပဲ ပုံမှန်လေး ဖြစ်အောင် မနဲ ကြိုးစား နေကြရတာ။ 

လူပဲလေ ခံစားချက်ရှိတယ် ဝမ်းနည်းတတ်တယ် တခါတခါ သူစိမ်း ယောက်ျားနဲ့ စိတ်အလို လိုက်ပြီး နေခဲ့ပေမယ့် သွေးအေး သွားရင် တမျိုးကြီး ခံစားရတယ်။ ဘယ်အရာ မှ အကြောင်းမဲ့ သက်သက်တော့ ဖြစ်မလာ ပါဘူး။ အတိတ်ကံရဲ့ အကြောင်း တရားတွေကြောင့် လက်ရှိဘဝ မှာ အကျိုးတရား ဖြစ်လာတာပါ။ 

ငြိမ်းကတော့ အသက်ရှိတုန်း ငြိမ်းတို့ လင်မယား စိတ်ပျော်ရွှင် အေးချမ်းရင် ပြီးရောပဲ။ ကိုသန်းစိုးရဲ့ ပြင်းပြနေတဲ့ ကာမစိတ်ကို ထပ်ပြီး လိုက်လျော လိုက်တယ်။ ဘဘစံကို ရိပ်ဖန်း သံဖန်းလေး ပြောပြီး ကိုသန်းစိုးရှေ့ ဆက်ဆံပေးဖို့ ကြိုးစားပေး လိုက်တာ။ အဓိက ကတော့ ငြိမ်းတို့လင်မယားနဲ့ ဘဘစံရဲ့ သိတ်ခါ မထိခိုက်အောင် လျို့ဝှက်ထားဖို့ပါ။ ဖွားဖွားပြည့် တောင် အသိမပေးဖို့ ငြိမ်း တိုးတိုး တိတ်တိတ် ပြောထား လိုက်တယ်။

" မပူပါနဲ့ ... သမီးရယ် ...... ဘဘစံမှာ ...... အတွေ့ကြုံ ကောင်းတွေ ...... အများကြီး ရှိပါတယ် ... သမီးရော ... သမီး ယောက်ျားပါ ... စိတ်ကျေနပ်မှု့ ...... အပြည့် ရစေ ရမယ် "

သိပ်မကြာပါဘူး ဖွားဖွားပြည့် ရွာခဏ ပြန်သွားတယ်။ သူပြန်တုန်း ဘဘစံကို စားကောင်း သောက်ဖွယ် လေးတွေ ချက်ပြုတ် ကျွေးပါတဲ့။ အလှူ ကိစ္စမို့  ၂ ပတ်လောက် ကြာမယ် ပြောသွားတယ်။ ငြိမ်းလည်း ရုံးကနေ ခွင့်ယူလိုက်တယ်။ ဖွားပြည့် ထွက်သွားပြီး တတိယ ညကြမှ ဘဘစံ ကို ငြိမ်း အိမ်ခေါ်လိုက်တာ။

ည ၈ နာရီ လောက်ကြ စွပ်ကျယ် လက်ပြတ်နဲ့ ကချင်ပုဆိုး အကွက်လေး ဝတ်ပြီး ဘဘစံ ရောက်လာတယ်။ ဘဘစံ ရောက်လာတော့ ကိုသန်းစိုးက တိုက်ခန်း တံခါးကို သော့ခတ်ပြီး ပြတင်းပေါက်တွေပါ ထပိတ် နေတာ။ ငြိမ်းလည်း ဘဘစံနဲ့ ကိုသန်းစိုး ကို မိတ်ဆက်ပေးပြီး ကော်ဖီ သွားဖျော်လိုက်တယ်။ 

ဧည့်ခန်းထဲ ကော်ဖီခွက် ချပေးပြီး တီဗွီ ဖွင့်တော့ ငြိမ်းကပဲ ခုမှ ဆုံဖူးကြတဲ့ ယောက်ျား ၂ ယောက်ကို ဦးဆောင်ပြီး စကားပြောပေး ရတာပေါ့။ ကော်ဖီအတူ သောက်ရင်း ကိုသန်းစိုး မျက်လုံးတွေက တီဗွီမကြည့်ပဲ ဘဘစံ ပေါင်ကြားထဲ ခဏခဏ ကြည့်နေရှာတယ်။ 

လီးက တအား တုတ်တယ် ပြောထားလို့ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ကြည့်ချင်တာ နေမှာ။ ၉ နာရီ လောက်ကျ ကိုသန်းစိုး ဟန်မဆောင် နိုင်ပါဘူး။ ငြိမ်းနားနားလေး အိပ်ခန်းထဲ သွားဖို့ ပြောနေ တော့တာ။ ဒါနဲ့ ငြိမ်းလည်း ဘဘစံကို ညှောင်းရင် အိပ်ယာထဲ လှဲဖို့ ဘာညာ ဆိုပြီး စကား လှအောင် သုံးလိုက်ရတယ်။ 

" ဘဘစံ ...... တီဗွီကြည့်တာ ... ညှောင်းနေရော့မယ် ... အိပ်ခန်းထဲ ...... လှဲရအောင် နော် "

ငြိမ်း စကားကြောင့် ကိုသန်းစိုးက ဘဘစံ ကို လှမ်းကြည့် နေတာ။ ငြိမ်းကပဲ ဦးဆောင်ပြီး ထရပ်လိုက်တယ်။ ငြိမ်း နောက်က ဘဘစံ ကပ်ပါလာပြီး အိပ်ခန်းဝ ရောက်မှ ကိုသန်းစိုးက တီဗွီ ထပိတ်ပြီး လိုက်လာတာပါ။ ဘဘစံက အိပ်ခန်းထဲ ရောက်တော့ ခပ်တည်တည်ပဲ ကုတင်စောင်း ဝင်ထိုင် နေတယ်။ 

" မောင်သန်းစိုး ... မင်းက ဟိုခုံပေါ် ထိုင်နေ ... သမီးက ဒီလာခဲ့ "

ချက်ချင်းပဲ ဘဘစံ အမူယာက ဧည့်ခန်းထဲ မှာလို မဟုတ်တော့ဘူး ပြောင်းသွားပြီ။ စကားပြောတာ အမိန့်သံ ပါနေလို့ ငြိမ်း ယောက်ျား ကိုသန်းစိုးကို အားနာ နေမိတာပေါ့။ ကိုသန်းစိုး ပုံစံကတော့ အေးဆေးပါပဲ။ 

ဘဘစံ စကားအတိုင်း ကုတင်နဲ့ မလှမ်းမကမ်း ခုံတလုံ ယူထိုင်လိုက်တယ်။ အဲချိန် ငြိမ်းက ဘဘစံရှေ့ သွားရပ် လိုက်တယ်။ ငြိမ်း ရဲ့ ညဝတ် လက်တကိုင်း အင်္ကျီ အပါးလေးက ဒူးအထက်နားထိ ဖုံးတဲ့ စကပ်လေးနဲ့ တွဲလျက်လေး ချုပ်ထား တာပါ။ အစအပါးလေးမို့ မီးရောင်အောက် နို့အုံ့နဲ့ ဖင်သားစိုင်ကြီး ထင်းနေမှာပဲ။ 

ဘဘစံက ကုတင်ပေါ် ပေါင်ကား ထိုင်ရင်းနဲ့ ငြိမ်း စကပ်လေးကို လှန်ကြည့် နေတယ်။ ငြိမ်း နောက်ကျော ဘက်က ခုံပေါ်ထိုင်နေတဲ့ ကိုသန်းစိုး တော့ မသိဘူး ငြိမ်းတော့ ပေါင်ဂွလေးထဲ ဘဘစံ စိုက်ကြည့် တာနဲ့ အဖုတ်လေး ဆစ်ကနဲ့ ခံစား လိုက်ရ တာပဲ။ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆုံကြည့်နေတုန့် ဘဘစံ လက်တဖက်က ငြိမ်းပေါင်ဂွ လေးထဲ ရောက်လာပြီး လက်ဖဝါးနဲ့ အဖုတ်လေးကို ပင့်အုပ် ကိုင်လိုက်တယ်။

" ရှီးးးးး ......... ဟင့် "

ထူထူးဆန်းဆန်းပဲ လင်ဖြစ်သူ ကျောပေး ထားရင်း အဖုတ်လေး ထိတာနဲ့ ငြိမ်း အထဲက အရည်ကြည်တွေ ပွက်ကနဲ့ အံထွက်ကုန်တာ။ ပေါင်တံလေး မသိမသာ ဖြဲရင်း ဘဘစံ လက်ကောက်ဝတ်ကို ငြိမ်း လက် ၂ ဖက်နဲ့ ဖမ်းကိုင် ထားမိတယ်။ 

" သမီးက  ...... လင်ရှေ့ကျ ...... ခဏလေးနဲ့ ...... လီးဆာ နေတာ ... ထင်တယ် ...... ဘဘစံ ...... လက်ဖဝါးထဲ ... စောက်ရည်တွေ ...... ရွှဲနေပြီ "

ဘဘစံရဲ့ ရမ္မက်သွေး ကြွယ်တဲ့ စကားလုံးကြောင့် ငြိမ်း နောက်လှည့် ကြည့်တော့ ကိုသန်းစိုး မျက်လုံးတွေက စိတ်အား ထက်သန် နေရှာတယ်။

" ကဲ ... လိုးမပေးခင် ...... ဘဘစံ လီးကြီးကို ..သမီး ယောက်ျားရှေ့ ... ပြုစု ပြလိုက်ပါဦး "

စကားဆုံးတော့ ငြိမ်းလည်း ကုတင်းစောင်း ပေါင်ဖြဲ ထိုင်နေတဲ့ ဘဘစံရဲ့ ညာဘက် ပေါင်တံ အပြင်ဘက် ဒူးထောက် ထိုင်လိုက်တာပေါ့။ ပုဆိုး အောက်နားစကို ပေါင်ရင်း လှန်ပြီး ငိုက်စင်းနေတဲ့ လီးကြီးကို တဝက်လောက်က ကိုင်ပြီး ကိုသန်းစိုးကို ဖြဲပြ လိုက်တယ်။ အဲချိန် ကိုသန်းစိုး မျက်လုံးက အံအော မှင်သက် နေပြီး ဘဘစံ လီးကြီးကို ကြည့်ရင်း  လက်၁ဖက်က သူ့လီးပေါ် အလိုလို ရောက်သွားတာပဲ။ 

" ဟိုမယ် ...... သမီး ယောက်ျား ကြည့်နေတုန်း ... ဘဘစံ လီးကြီး ...... စုပ်ပြ လိုက်လေ "

စိတ်ထင်လို့လား မသိဘူး ဒီနေ့မှ ဘဘစံ လီးက လက်ထဲ ပိုတုတ် နေတယ်။ ဘဘစံ စကားဆုံးတော့ ကိုသန်းစိုး ဘက် တချက် ကြည့်ရင်း ဖြဲထားတဲ့ ဒစ်ကြီးကို တယုတယနဲ့ စုပ်ပြ လိုက်တာ။ ဒစ်ကြီး ကိုက ငြိမ်း ပါးစပ်နဲ့ အပြည့်ပဲ။ 

" ကောင်းလိုက်တာ ... သမီးရယ် ... ဒီလိုလေး စုပ်ပြလိုက်ဦး "

ဘဘစံက ပြောပြာဆိုဆို ငြိမ်း ပါးစပ်ထဲက ဒစ်ဖူးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ထရပ်ပြီး ပုဆိုး ချွတ်လိုက်တယ်။ ညာဘက် ခြေထောက်ဘေး ဒူးထောက် ထိုင်နေတဲ့ ငြိမ်းဘက် မျက်နှာချင်းဆိုင် လှည့်ပြီး နဖူးကနေ မျက်နှာ အနှံ့ နူတ်ခမ်းကို ကျော်ပြီး လီးထိပ်နဲ့ ပွတ်ပေး နေတာ။

ငြိမ်းလည်း ဘဘစံရဲ့ ညှီစို့စို့ လီးနံ့လေး ရှုရင်း ကိုသန်းစိုးဘက် မျက်လုံးကို ဒေါင့်ကပ် ကြည့်လိုက်တယ်။ ကိုသန်းစိုး ပါးစပ် အဟောင်းသားလေး ဖြစ်နေပြီ။ 

" ရှီးးးးး ......... ပါးစပ်လေး ဟ ......... အောင့်ခံနော် "

အဲချိန် ဘဘစံ ဆီက စကားသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငြိမ်းပါးစပ်ထဲ လီးကြီး တိုးဝင် လာတာ။

"  ဝု ...... အု ..... ပလွပ် ......... ပြွတ် ........ ဝေါ့ ..... အု ........ ဖလူး ....... အဟွတ်  ဟွတ် "

ကိုသန်းစိုး ရှေ့မို့လား မသိလူး မတ်တပ် ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ ဒူးထောက် ထိုင်နေတဲ့ ငြိမ်း ပါးစပ်ကို ကော့ကော့ လိုးနေတာများ ရက်ရက် စက်စက်ပါပဲ။ ငြိမ်း အသက်ရှုကြပ်ပြီး မျက်ရည်တောင် ဝဲတက် လာရတယ်။

ပျို့တက်လာပြီး မျက်ရည်တွေ ကြားထဲက ကိုသန်းစိုးကို မျက်လုံး ဆွေကြည့်တော့ ကိုသန်းစိုးလည်း ပုဆိုး ခါးပုံစ ဖြည်ပြီး ဂွင်းထု နေပြီ။ ကိုသန်းစိုး စိတ်ပိုကြွ လာအောင် ငြိမ်းလေ ခက်ခက် ခဲခဲနဲ့ ဘဘစံ လီးကို စုပ်ပြရင်း လီးအရင်းထိ မျိုချဖို့ ကြိုးစားတော့ ဝေါ့ကနဲ့ ပြန်ပျို့ လာပြီး တဟွတ်ဟွတ် သီးနေရတယ်။

" အသက်အောင့်ပြီး ... လည်ပင်း ကြွက်သားတွေ ...  လျော့ပြီးမှ ...... မျိုလေ ...သမီး ရဲ့ ...  ဒီတိုင်း မျိုရင် လီးထိပ်က ...... အာခေါင် ထောက်မိတော့ ......... ပျို့လာတာပေါ့ "

ဘဘစံက ငြိမ်းကို လီးမစုပ် တတ်ဖူးထင်ပြီး သင်ပေး နေရှာတယ်။ အမှန်က ဘဘစံ လီးက တုတ်ပြီး ကိုသန်းစိုး အတွက် ငြိမ်း စိတ်လော သွားလို့ ဖြစ်တာပါ။ ငြိမ်း လည်ပင်း ကြွတ်သားတွေ လျော့ပေးတော့ ဘဘစံက ပါးစပ်ထဲ လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းလိုး နေတာ။

" ဇွိ ...... ပလွပ် ..... ပလောက်  ပလောက် ....... ဇွိ ဇွိ ...... ရှီးးးးးး  ..... အားဟား ...... ဟုတ်တယ် ...... သမီး  .... အသက်ကို ... လီးထုတ်တဲ့ ချိန် ..... ဝအောင် ရှုထား .... လီးဝင်တာနဲ့ .... အသက်အောင့်ပြီး .... လည်ပင်း ကြွက်သားတွေ ...... လျော့လိုက် "

ငြိမ်း ဆံပင်တွေ ဘယ်လက်နဲ့ အုပ်ကိုင် ဖွရင်း လီးကို အရင်းထိ သွင်းလိုက် ပြန်ထုတ်လိုက်နဲ့ အင်္ကျီအပြင်ကနေ ညာလက်နဲ့ နို့အုံကို  ညှစ်ပေး နေတယ်။ 

ငြိမ်းလည်း အရှိန် ရလာတော့  လီးတဝက်လောက်ထိ ခပ်ပြင်းပြင်း စုပ်ပြီး ပါးစပ်လေးနဲ့ လိုးပေးရင်း လဥတွေ ညှစ်ပေး လိုက်တာ။ ဘဘစံလည်း မခံနိုင်ပါဘူး ဖင်ကြီးကြုံ့ပြီး လီးကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ ငြိမ်းက လီးကို ထုတ်ခွင့် မပေးပါဘူး လဥ ၂ လုံး ခပ်တင်းတင်း ညှစ်ပြီး ဒစ်ကို သွားနဲ့ ဖိကိုက် ပစ်တာ။

" ရှီးးးးးးး .... အိုး ....... သမီး ရယ် ...... အားပါးပါး ......... တတ်လိုက်တာ .. တော် ... တော်ပြီ .... တော်ပြီ ..... အားးးး .......... ရှီးးးးးးး .... ထုတ်တော့ ......... အ ........ အ ........ မ ...... မ .......မရ .... တော့ ...... တော့ ...... အားး .... အားးးး. အားဟား "

ဘဘစံ တယောက် ငြိမ်း လျှာစွမ်းအောက် အငိုက် မိသွား တာပေါ့။ တရှီးရှီး စုပ်သပ်ပြီး ငြိမ်းပါးစပ်ထဲ လီးတန်းလန်းနဲ့ မထိန်းနိုင် တော့တာ လရည်တွေ တဖျောဖျော ပန်းထုတ် နေတယ်။ ငြိမ်းလည်း လင်တော်မောင် ကိုသန်းစိုးရှေ့ သူစိမ်း ယောက်ျား လီးကို စုပ်ရင်း တန်ပြန် ရရှိတဲ့ ကာမအရသာ လေးကို အလွတ် မပေးတော့ ပါဘူး။ 

ဘဘစံ လရည်တွေ တဂွတ်ဂွတ် မျိုချရင်း လီးထိပ်ကို ထုတ်မပေးပဲ တပြွတ်ပြွတ် ဆွဲစုပ် ပစ်တာ။ ဘဘစံ ကတော့ ငြိမ်းခေါင်းကို ခပ်တင်းတင်း ကိုင်ရင်း တအားအား ညည်းနေ တာပေါ့ လီးကို ပျော့ခွေ သွားတဲ့ အထိ စုပ်ပေးပြီးမှ ပါးစပ်က ထုတ်ပြီး ဒစ်ကြီးကို တရှုံ့ရှုံ့ နမ်းပေး လိုက်တယ်။

" ဘဘစံ ... ကောင်းလားဟင် "

" အရမ်းကောင်းတာပဲ ...... သမီး ရာ ... ထင်တောင် မထားဘူး ... ခဏ နားဦး ... ပင်ပန်း နေပြီ ... မောင်သန်းစိုး ... လာစမ်း ... ငါ့ လီးလာစုပ် "

ရုတ်တရက် ဘဘစံရဲ့ ရင့်သီးတဲ့ စကားကြောင့် ငြိမ်းလေ ကိုသန်းစိုးကို လှမ်းကြည့် လိုက်တယ်။ အနားတောင် မယူဖူး ငြိမ်းပါးစပ် လိုးပြီးတာနဲ့ ငြိမ်းယောက်ျားကို ချက်ချင်း လီးစုပ် ခိုင်းနေတာလေ။ ဒါပေမယ့် ငြိမ်း အံအော သွားတယ် ဂွင်းထုရင်း တန်းလန်းနဲ့ ကိုသန်းစိုးက ထရပ်ပြီး ငြိမ်းတို့ နား လျှောက်လာတာ။

" အောက်ကနေ ...... ထိုင်စုပ်ကွာ ...... တောင်လာမှ ...... မင်းမိန်းမကို ... ကော့ပျံ အောင် ... လိုးပေး နိုင်မှာ "

ရာဂသွေး ဆူပွက်စေမယ့် အမိန့်သံနဲ့ ဘဘစံ ပြောလိုက်တော့ ကိုသန်းစိုးက ဘဘစံ ပေါင်ကြား ဒူးထောက် ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ပုဆိုး လီးက ထောင်ထွက် နေပြီး အရည်ကွက်တွေနဲ့ ငြိမ်းပါးစပ် ဘဘစံ လိုးတာ ကြည့်ရင်း ဂွင်းထု နေတာ ဘယ်နှစ်ချီလောက် ပြီးထားလည်း မသိဘူး။ 

" သမီး ... ဘဘစံ ဘေးနား တက်ထိုင်လိုက် "

ငြိမ်း ဘဘစံ ဘေးနား ကုတင်စောင်းပေါ် ထိုင်လိုက်တော့ ငြိမ်းယောက်ျား ကိုသန်းစိုးက ဘဘစံ လီးကို စစုပ် ပေးနေပြီ။ ခဏလေးနဲ့ ဘဘစံ လီးကြီး ပြန်မာ လာတယ်။ အဲချိန် ဘဘစံ ညာလက်က ငြိမ်း စကပ် အောက်နားစကို လှန်ပြီး ပေါင်ခြံထဲ ရောက်လာ တာပေါ့။ 

ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်းပေါင်ကြား ဘဘစံ နိုက်နေတာ ကြည့်လိုက် လီးကို ပြန်စုပ်လိုက်နဲ့ သူ့လီးသူ ပုဆိုးအပြင်ကနေ အုပ်ကိုင် ပွတ်သပ် နေတယ်။ ဘဘစံက ဘယ်လက်က ကိုသန်းစိုး ခေါင်းကို လီးအရင်းထိ ဆွဲကပ်ထားပြီး ညာလက်က ငြိမ်း အဖုတ်လေးကို နိူက်နေတုန်းပဲ။

ငြိမ်းလေ သူစိမ်း ယောက်ျား တယောက်ရဲ့ လီးကို စုပ်နေတဲ့ ကိုသန်းစိုးကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ ဝမ်းနည်းလာ သလိုလို သာယာနေ သလိုလို ဖြစ်နေမိတာပါ။ ကိုသန်းစိုး မျက်လုံးတွေ ပြူးလာပြီး လည်ပင်ကြောတွေ ထောင်လာမှ ဘဘစံက ဆွဲကပ်ထားတဲ့ ခေါင်းကို လွတ်ပေး လိုက်တာ။ 

" သမီး ... အဝတ်စား ချွတ်လိုက် ရအောင် "

ဘဘစံ ပြောတော့ ငြိမ်းလည်း ထရပ်ရင်း စကပ် အေက်နားစ ကနေ အပေါ်ဆွဲပြီး ခေါင်းကနေ ချွတ်ချလိုက်တာ။ အင်္ကျီက တွဲလျက် ဆိုတော့ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ဖြစ်သွားတာပေါ့။ ဘဘစံ ထရပ်တော့ စွပ်ကျယ် လက်ပြတ်ကို ငြိမ်းကိုယ်တိုင် ချွတ်ပေး လိုက်တယ်။ ကိုသန်းစိုး ရှေ့ ငြိမ်းနဲ့ ဘဘစံတို့ ကိုယ်လုံးတီး အနေထား တွေနဲ့ပေါ့။ 

" မောင်သန်းစိုး ... မင်းမိန်းမ ... နောက်ကနေ ... ဖင်ပေါက်လေး ... ဖြဲယက်ပေးလိုက် "

မျက်နှာချင်းဆိုင် မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်တော့ ဘဘစံက ကိုသန်းစိုးကို ငြိမ်းဖင်ကို ယက်ပေးဖို့ အမိန့် ပေးနေပြန်ရော။ ငြိမ်း နဲ့ ဘဘစံတို့ လျှာချင်း လိပ်ဆွဲပြီး စုပ်နေတုန်း ငြိမ်း ဖင်ဝလေး နွေးကနဲ့ လျှာထိပ်လေး ထိကပ် လာပြီ။ 

ဖင်ဝက အသားစိုင် အတွန့်လေးတွေ ယက်ပေးပြီး လျှာထိပ်လေးက ငြိမ်းဖင်ပေါက်ထဲ ဝင်လိုက် ပြန်ထွက်လိုက်နဲ့ ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်းဖင်ကို လျှာနဲ့ လိုးပေး နေရှာတယ်။ ငြိမ်း ရင်ထဲ ဗြောင်းဆန်နေပြီ မတ်တပ် အနေထားနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်နေတဲ့ ဘဘစံရဲ့ လီးကြီးက ငြိမ်း ဆီးခုံး လေးကို ဖိထောက် ထားတုန်း ဖင်ပေါက်လေးကို လျှာနဲ့ အလိုးခံလိုက် ရတာလေ။ 

ငြိမ်း တကိုယ်လုံး တုန်ရီလာရင်း ပေါင်တံ ၂ ဖက် ကားပြီး ကော့ပေး မိတယ်။ ဘဘစံရဲ့ ပုခုံး ၂ ဖက်ကို အားပြု စွဲထားတဲ့ လက်၁ဖက် အောက်ရွေု့ပီး ဆီးခုံး ထောက်နေတဲ့ လီးကို ဂွင်းထု ပေးလိုက်တာ ရင်ထဲ သိမ့်ကနဲ့ လှိုက်ကနဲ့ပေါ့။ 

အဲချိန် ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်း ဖင်ပေါက်ထဲ လျှာထိုးသွင်းပြီး နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်သလို ဆွဲစုပ်တော့ လူတကိုယ်လုံး ပါးစပ်ထဲ ဝင်သွား သလိုပဲ။ ဘဘစံရဲ့ အောက်နူတ်ခမ်းကို ငြိမ်း ဖိကိုက်ရင်း ဗွိကနဲ့ ဗွိကနဲ့ စောက်ရည်တွေ စီးကျလာတာ ပေါင်ခြံထဲ နွေးကနဲ့ပဲ။

" ဟင့် ......  ဟင့် ...... မခံနိုင် တော့ဘူး ....... ငြိမ်းကို ...... လိုး ပေး ပါ တော့ ...... ဘဘစံရယ် "

ငြိမ်း ကုတင်ပေါ် အလောတကြီး တက်ပြီး ပက်လက် အနေထားနဲ့ ပေါင်တံတွေ ဖြဲပေး လိုက်တယ်။ ဘဘစံလည်း ကုတင်ပေါ် တက်ပြီး ငြိမ်း ပေါင်ကြား နေရာ ယူလိုက်ပြီ။ လီးကို တဝက်လောက် သွင်းထားပြီး ကုတင်အောက် ဒူးထောက်ထိုင် လျက်လေး ကြည့်နေတဲ့ ကိုသန်းစိုးကို ကုတင်ပေါ် တက်ခိုင်း လိုက်တာ။

" မောင် သန်းစိုး ... ငါလိုးနေတုန်း ...... ဟောဒီ ... မင်းမိန်းမ ... စောက်စိလေး ...... စုပ်ပေးလိုက်ကွာ "

ပြောပြီး ဘဘစံက လီးကို ဒစ်ပေါ်အောင် ထုတ်လိုက် ပြန်သွင်း လိုက်နဲ့ တချက်ချင်း ငြိမ်း မျက်နှာလေး ကြည့်လိုးနေတယ်။ ဘေးက ကိုသန်းစိုးကလည်း ငြိမ်းဗိုက်နားလေး ဒူးတုတ်ထိုင်ရင်း ထောင်ပြီး မာခဲနေတဲ့ အစိလေးကို ပြွတ်ကနဲ့ ပြွတ်ကနဲ့ ဆွဲစုပ်ပေးတာ။ ငြိမ်း အချက် ၃၀ ပြည့်အောင် မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ 

" အားးးး ........ အားးးးးး .... မ ရ တော့ ဘူး ...... ရှီးးးး.. အအအ .... ထွက် ......... ထွက် ...... ထွက်ပြန်ပြီ "

ငြိမ်း တကိုယ်လုံး ကော့ပျံ တွန့်လိမ်ပြီး ဒုတိယ အကြိမ် စောက်ရည်တွေ ပန်းထုတ် လိုက်ရတယ်။ လင်တော်မောင် ကိုသန်းစိုးက စောက်စိလေး စုပ်ပေးနေတုန်းပဲ ဘဘစံက လီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဒစ်နဲ့ ဖင်ဝလေးကို ဖိပွတ် နေတာ။ စောက်ခေါင်း ပေါက်ထဲ လီးပြန်ထည့်လိုက် လီးထိပ် ကပ်ပါလာတဲ့ အကျိအချွဲ တွေနဲ့ ငြိမ်း ဖင်ဝလေး ပွတ်လိုက် ဒစ်ကြီး ဖိထည့်လိုက် ပြန်ထုတ် လိုက်ပဲ။ ငြိမ်း စောက်ရည် ထွက်ပြီး တာတောင် အနား မရခဲ့ဘူး။

" မောင်သန်းစိုး ...... ဖယ်တော့ ...... ကုတင် အောက်ကပဲ ...... ကြည့်နေ "

အရည်တွေ ညှစ်ထုတ်နေတုန်း ဘဘစံက အစိလေး စုပ်နေတဲ့ ကိုသန်းစိုးကို ကုတင်ပေါ်က ဆင်းခိုင်းပြီး ငြိမ်း ကိုယ်ပေါ် သူ့ကိုယ်လုံး မှောက်ချလိုက်ပြီ။ နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်ရင်း အဖုတ်ကို ထပ်မလိုးပဲ ဖင်ထဲ လီးတဆုံး ဆောင့်ချ ပစ်တယ်။ ရုတ်တရက်မို့ ငြိမ်းကိုယ်လေး တောင့်သွားပြီး ဘဘစံ ကျော်ပြင်ကို သိုင်းဖက် ထားရတာ။

" အမလေး ...... သပွေီ ...... အားးးး အားးးးး "

ဖက်ထားရင်း ငြိမ်းလက်သည်း တွေနဲ့ ဘဘစံ ကျော်ပြင်ကို ကုတ်ခြစ်ပြီး အော်လိုက်မိတယ်။

" ခဏလေးပါ ...... သမီးရယ် ...... လိုးဖူး ပြီးသားကို ...... အင့် အင့် ......... ဗြိ ...... ဘွတ် ......... "

ငြိမ်း လည်ပင်းလေး လျှာနဲ့ ယက်လိုက် အောက်ဆင်းပြီး နို့စို့ ပေးလိုက်နဲ့ ဖင်ကို လီးတဝက် လောက်ပဲ အထုတ်သွင်း လုပ်ပြီး ချော့လိုးနေတာပါ။ 

" ဇွိ ......... ဘွတ် ...... ဇွိ ............ ဖွပ် ......... ဗြိ ......... အအ ..... အင်း ... အင်း ......... အင်းဟင်း ......... "

နို့သီးခေါင်းလေး ချေလိုက် စို့လိုက်နဲ့  လိုးပေးနေတော့ ငြိမ်းလည်း ပေါင်လေး ဖြဲပြီး မရဲတရဲလေး ကော့ကြည့် လိုက်တယ်။

" ဗွိ ......... အ ..... ဇွိ ....... အင်း ..... ဘွတ် ဘွတ် ..... အ ... ဗြွတ် ဗွတ် ......... အွန်း ........ အင်း ....... အင်း ........ အင်းဟင်း "

စပြီး လိုးကာစလောက် ငြိမ်း မနာတော့ပါဘူး။ လီးဝင်လာတိုင်း ဖင်အတွင်း ကြွက်သားတွေနဲ့ ပြန်ညှစ် ပေးလိုက်တယ်။ ဘဘစံက ဖင်လိုးလို့ အားရတော့ လီးကို ဖင်က ထုတ်ပြီး အဖုတ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုး နေတာ။ ချိုင်း ၂ ဖက်အောက် လက်ကို လျိုသွင်းပြီး ပုခုံး၂ ဖက်ကို ဆွဲရင်း အားယူ လိုးတယ်။ 

ငြိမ်း အဖုတ်လေး ကော့ပေးတိုင်း ဘွတ်ကနဲ့ ဆီးခုံးချင်း ကပ်နေအောင် ဖိဆောင့် ပေးတော့ အရှိန် ဝင်လာတဲ့ လီးထိပ်က သားအိမ်ဝ ထိမိပြီး ရူးမတတ်ပဲ နာလည်းနာ ကောင်းလည်း ကောင်းပေါ့။ ထပ်ခါ ထပ်ခါ လိုချင် မိတော့ ငြိမ်းလည်း ဖင်ကြီး လေထဲ ကော့တင် ထားတာ အောက် ပြန်မချဘူး။ ဘဘစံ ကလည်း ငြိမ်းဖင်ကြီး ကုတင်ပေါ် ပြန်ကျအောင် အပေါ်ကနေ အဆက်မပြတ် ဖိဖိ လိုးပေး နေတာ။ 

၁၅ မိနစ် လောက်ကျ ငြိမ်း ဖင်ကြီးကို အောက်ပြန်ချပြီး ဘဘစံ ခါးကို ပေါင်တံ ၂ ဖက်နဲ့ ဆွဲညှပ် လိုက်တယ်။၂ ယောက်သား အားကနဲ့ အီးကနဲ့ အော်ရင်း ပြိုင်တူ နီးပါး အထွဋ်ထိပ် ရောက်သွား ကြတာ။ ငြိမ်း တကိုယ်လုံး အားမရှိတော့ သလိုကို ခံစား နေရတယ်။ ကိုသန်းစိုး ကိုတောင် သတိ မရတော့ပါဘူး။ 

ဘဘစံ လည်း မောသွားပြီး ငြိမ်း ခေါင်းရင်းနား ပေါင်ဖြဲ မှေးနေတယ်။ ငြိမ်းလည်း မှေးရင်း ပင်ပန်းလို့ အိပ်ပျော် သွားတာ အဖုတ်လေး နွေးကနဲ့ ခံစားမိမှ မျက်လုံးကို အားယူ ဖွင့်ကြည့် မိတာ။ ဘဘစံရဲ့ ပေါင်တံ တဖက်ကို ခေါင်းအုံးပြီး ကွေးကွေးလေး အိပ်နေတဲ့ ငြိမ်း ဖင်ကြားက အဖုတ်ကို ကိုသန်းစိုးက ခြေရင်း ဘက်ကနေ ယက်ပေး နေတာပါ။ 

" ဟင် "

" ရှုး "

ငြိမ်း ပက်လက် လှန်လိုက်တော့ ကိုသန်းစိုးက ပါးစပ်ကို လက်ညိုးလေး ကပ်ထားပြီး ဘဘစံ နိုးသွားလိမ့်မယ် ဆိုတဲ့ပုံစံနဲ့ ခြေဟန် လက်ဟန် ပြနေ ရှာတယ်။ ငြိမ်း ထထိုင်တော့ ဘဘစံရဲ့ လီးဒဏ်ကြောင့် အဖုတ် နူတ်ခမ်းသားတွေ ပြဲဟပြီး စောက်ခေါင်း ဝမှာလည်း လရည်တွေက ဖင်ကြားထိ စီးကျနေတာ။

ငြိမ်း စောက်ဖုတ်မှာ ပေကပ်နေတဲ့ လရည်တွေရော ဖင်ကြားက လရည်တွေပါ ပြောင်နေအောင် ယက်ပြီးမှ အဖုတ်ကို အာငွေ့လေး ပေးပြီး နမ်းနေရှာတာပါ။ 

" ကိုစိုး ...... ငြိမ်းကို ...... ခွင့်လွတ်နော် "

" ဟမ် ...  ခွင့်လွှတ်ပါတယ် ...... ငြိမ်းရယ် ...... ခွင့်လွတ်ရုံ မကဘူး ...... ကိုယ့်ဆန္ဒရော ...... ငြိမ်းဆန္ဒရော ... ပြည့်ဝအောင် ...... ဖြည့်ဆည်း ပေးတဲ့ ... ဘဘစံ ကိုလည်း ... ကျေးဇူးတောင် ... တင်နေမိတယ် "

" ခ်ခ် ...... အင်းပါ ...... ဟုတ်ပါပြီ ...... အဲဒါနဲ့ ... ငြိမ်းဟာကို ...... ဘာလို့ ...... လာယက်တာလဲ ...... ရေ မဆေးရသေးဘူး ...... ခုမှ လိုးထားတာ ...... မြင်သားနဲ့ "

" ငြိမ်း ... ဖင်ပေါက်လေး ... တအား နာနေမယ် ထင်လို့ ...... အာငွေ့ ပေးရင်း ...... ယက်မိတာပါ ...... မထင်မှတ်ပဲ ...... အရည်တွေ ...... ပါးစပ်ထဲ ဝင်လာတော့ ... ထွေးချရင် ... အသံထွက်ပြီး ... ငြိမ်း ......  နိုးလာမဆိုးလို့ ...... မျိုချ ပစ်လိုက်တာ "

ကိုသန်းစိုး စကားကြောင့် ငြိမ်း ရင်ထဲ နှင့်သွား ရတယ်။ ဟိုးတခါ ကိုအောင်ကျော်နဲ့ တုန်းကလည်း တခါ မျိုချပစ်တာ။

" ကဲကဲ ...... ဒါဆိုလည်း ...... နောက်တပွဲ ...... စရအောင် ...... မောင်သန်းစိုး ...... စုပ်ကွာ ...... ခုန ကျေးဇူးတင်တယ်လို့ ... ကြားမိလိုက်ပါတယ် "

ငြိမ်းတို့ လင်မယား စကားပြောတုန်း ဘဘစံ ပြန်နိုး လာတယ်။ ချက်ချင်းပဲ ငြိမ်း ပေါင်ကြား ကုန်းယက် နေတဲ့ ကိုသန်းစိုးကို လီးပြန်စုပ်ခိုင်း နေတာ။ ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်း စောက်ပတ်ကို နှာခေါင်း မြုတ်ဝင်အောင် တချက် ဖိနမ်းပြီးမှ လှဲအိပ်နေတဲ့ ဘဘစံ ဘေးနားလေး ဒူးထောက်လျက် အနေထားနဲ့ တိုးကပ်သွားပြီ။

ငြိမ်းတို့ လင်မယားကို စိတ်ကျေနပ်မှု့ အပြည့် ပေးနိုင်တဲ့ ဘဘစံရဲ့ လီးကြီးကို စုပ်ပေး နေရှာတယ်။ စောက်ရည် တွေရော လရည်တွေရော ပေပွနေတဲ့ လီးကြီး ကိုသန်းစိုး ပါးစပ်ထဲ ခဏလေးနဲ့ ပြောင်ရှင်း သွားတာ။ ငြိမ်း ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ ဝမ်းနည်း သလိုလို ကျေနပ် နေသလိုလို နဲ့ ဖေါ်မပြနိုင်တဲ့ ဝေဒနာလေး တခုဖြစ်လာ ရတယ်။

" ရပြီ တော်တော့ ...... မင်း မိန်းမ ... စောက်ဖုတ်ကို ပြောင်နေအောင် ... ယက်ပေးလိုက် ...... ငါ ခဏနေ ...... ထပ်လိုးဦးမှာ "

ကုတင်ပေါ် ပက်လက်လှန် အနား ယူနေတဲ့ ငြိမ်း ပေါင်ကြား ဒူးလေး တုတ်ပြီး ယက်ပေးတာများ ကိုသန်းစိုး မျက်နှာက အားရ ကျေနပ်မှု့ အပြည့်နဲ့ပေါ့။ အကြည့်ချင်း ဆုံတော့ မျက်လုံးတွေက ပြုံးပြ နေသလိုပါပဲ။ငြိမ်း အဖုတ်ထဲ ခုနက ဘဘစံ ပန်းထည့်ထားတဲ့ လက်ကျန် လရည်တွေပါ ဆွဲဆွဲ စုပ်ယူ မျိုချပစ်တာ။ ငြိမ်းနဲ့ ဘဘစံ တညလုံး နားလိုက် လိုးလိုက်နဲ့ ကိုသန်းစိုး ကတော့ မလိုးရ ရှာဘူး ၃ နာရီလောက်မှ အိပ်ခဲ့ကြတယ်။

~~~~~~~~~~

 

အပိုင်း ( ၂ ) ဆက်ရန် >>>